Qazi Bürhanəddin. Əsərləri Qazi Bürhanəddin (1345–1398) == Qəzəllər == Bahar irişdi yenə yer geyindi hüllə bu gün Bahar irişdi yenə yer geyindi hüllə bu gün. Süciyə and içənə vacib oldı hüllə bu gün. Bir oba olmaya ki, anda çalğu yox bu nəfəs Cəhanda süci içilməz qanı məhəllə bu gün. Əsiri-eşqdurur cəvq-cəvq bülbüllər, Geyiklər əsriyibən oldı gülə, güllə bu gün. Gözüni qüdrəti-Allaha taldurursan sən, Səvaba dönə əlündən gəlürsə zəllə bu gün. Kəlal bulma, nigara, bənüm inildümdən, Bəharü eşq ilə qızmışdurur kəllə bu gün. * * * Bahar oldı gülə başladı lalə Bahar oldı gülə başladı lalə, Qılur gülşəndə bülbül yüz əlalə. Dilü canü könül bənümlə turmaz Bizi səhraya qılurlar həvalə. Həva işmam edəli gül qoxusın, Qılur bülbül nəvasına imalə. Rəbi oldı mühərrəmdür təğafül, Susamış neçə səbr edə zülalə. Bu bir canumı canana verürəm, Deynüz qaziyə ki, yazsun qəbalə. Könül hərçənd ki, eşqi ilə gəldi Sənün ilə gərək irə kəmalə. Günəşdən ayrılıcax ay olur bədr, Bən ayrılalı bənzədüm hilalə. * * * Can olur ise bari canâne-yi eşq olsa Can olur ise bari canâne-yi eşq olsa, Mest olur ise kişi mestane-yi eşq olsa. Gözlerüm axıdur dür, serraf getür urdur, Dürdane olur ise dürdâne-yi eşq olsa. Her bir kişi dünyada erlikden eder deva, Merdâne olur ise merdane-yi eşq olsa. Herçend ki, her seme pervane düşer olur, Yoldaş bize bu yolda pervâne-yi eşq olsa. Qddı lebi ol yarun şerbetlerini hazır, Dîvâne içün liyken dîvâne-yi eşq olsa. * * * Canisin canuma, leykin sən canumun canısın Canisin canuma, leykin sən canumun canısın, Ləl kanıdur totağun, sən şəkər dükkanısın. Eşqdür dinüm bənüm ol sənün ilə rastdur, Pəs həqiqət baxıcax sən dinümün imanısın. Ağızundan təngü belündən girandur canumuz, Nə ki, canlar çəkər isə yoluna ərzanısın. Can zənəxdanı çəhində özin azıtdı dedüm Sana nə gəldi, özün aldurmağıl, mehmanısın. Səndən özgə könülüm taxtında şah oturmaya Çün bu elün xanısın, sən xanısın, sən xanısın. Müştəri olmax dilərdi günəş anun eşqinə. Bax gözi tirinə dedüm bil ki, bir keyvanısın. Zəhr ilə tiryaki həq cəm eyləmiş bir yerdə gör, Vəslü fəsl ilə cəfana dərdünə dərmanısın. Sən qamu insanı eyni olduğun degül əcəb, Bül əcəb oldur ki, sən bu eynümün insanısın. Bən necə can aparam kol həzrətə ola qəbul, Çün qamu zirələrün sən, ey sənəm, kirmanısın. * * * Canumı eşqüne satdum dexi behâ ne gerek Canumı eşqüne satdum dexi behâ ne gerek, Bana xo yoluna can vermeğe behâne gerek. Nigâra, qâmetüne qılmuşuz könüli feda, Zira ki, serv-i revane revan revâne gerek. Dükâne baxmadı, bazarı olmadı könlüm, Ve leyk le'l-i lebünçün varam dükâne gerek. Qanumı lebleri içdi vü düşdü araye qan, Canum dexi quşanuban bu qana qane gerek. Nigâra zülfüni tağıd, qarası çoğ olsun, Ya ada, ya sana layiq çeri yasane gerek. Kenarı andan ü andan kenare istemegil, Miyane derd-i dil ehli işi miyane gerek. Çü lütfüni bilürem ger günah qıldım ise, Yazana qılma cefayı, cefa yazane gerek. * * * Çin edelüm saçı çini xetâya saldı beni Çin edelüm saçı çini xetâya saldı beni, Sebeb nedür ecaba ki, cezaya saldı beni. Dodağı buse dedi ve hevâle qıldı yüze, Egerçi neqd idi vechi bir âya saldı beni. Gözüyle ki, könül xestedür davam umaram, Tebib bilmedi nebzi, davaya saldı beni. Könüli gendüye qullab ilen getürdi saçı, İrağa atmağ içün qaşı yaya saldı beni. Ne dem durur ki, mis altun degül vücudun ile Feda olmaz oduna, kimyaya saldı beni. * * * Ey şəm, bizi tap dəxi odlaruna yaxma Ey şəm, bizi tap dəxi odlaruna yaxma. Ey bədr, yüzün gösdərübən tezcək oyaxma. Ey ruh, necə nazik isən hər cəsədə sən, Saxla özüni, mail olın hər nəfəs axma. Eşqüni sənün əqlə-könülə dimədüm bən, Hər ləhzə anı qəmzən ilə aləmə çaxma. Sənə baxalı baxmadı hiç özgəyə gözüm, Səni sevənün sən dəxi hər suçına baxma. Biz xud qələndərüz, bu savü avına girdük, Səndə bu həvəs yox isə bu qapuyı qaxma. * * * Xub cananda çox velî nâzik ü dilrübâ gerek Xub cananda çox velî nâzik ü dilrübâ gerek, Cana vida qıluban eşqine merhaba gerek. Ben kim olam ki, depremdem bir qılmı gîsusunun, Başın eline alıban ol iş içün sebâ gerek. Qonça ağızın açmağa kimün eli irişiser, Ateş- i eşq mevsümi irişiben hevâ gerek. Ta ki, sefa gire ele Ke'be yüzinde ol bütün, Cünne dexi qeba olub yene qeba ebâ gerek. Derdi ile çü esrüken dürdi ile yazam xumar, Pes nedelüm çü xesteyüz derdümüze deva gerek. * * * Gözünlə xəstə olana şəfa gərəkməzmi? Gözünlə xəstə olana şəfa gərəkməzmi? Cəfan odına yanana vəfa gərəkməzmi? Ağız-ağız sorısaram ləbünə irər isəm, Ki, xəstə eylədügünə şəfa gərəkməzmi? Necə ki, zülfi könül qəlbinə yasarsın sən, Anun kibi yasayış hər safa gərəkməzmi? Bu hüsn məmləkətinə çü sən Süleymansın, İnayətün, a bəgüm, Asəfə gərəkməzmi? Könülə verdi nəsihət canum ki, ey aşiq, Vəfası xoşmıdı şimdi cəfa gərəkməzmi? Bənəfşə zülfüni alur imiş ağızına, Anun dilinə bununçün cəza gərəkməzmi? Könüli gəh saçunü gəh ləbünü gəh dişün, Çəkişigə bıraxurlar səza gərəkməzmi. * * * Gəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm biz Gəl, gəl, görəlüm, gəl görəlüm, gül görəlüm biz, Bir nəğmə gətür ortaya bülbül görəlüm biz. Güldür yüzünü mül totağun söhbətümüz gərm, Bu işimüzi pəs nişə mülmül görəlüm biz? Biz yanaruz oda, sənəma, bənlərün ilə Ənbərdürür ol, daneyi-fülfül görəlüm biz. Biz gül yanaruz odına hər cüz dəxi həm, Hər cüzümüzi ol yola bir kül görəlüm biz. Bir nəğmə di ey mütribü sun, saqi, bir ayax Ki, ğülğül eşidəlümü qülqül görəlüm biz. * * * Könül bu gecə qıldı yenə yarına merac Könül bu gecə qıldı yenə yarına merac Bülbül bilə gül halinivü nə bilə dürrac. Badi-səhəri müşk ilə kafur arasında Bir nəsnə toxıdı ki, adın bilmədi nəssac. Göstərdi yüzin, qıldı necə şahi piyadə Gər qılmasa oynayımaya oynını ləclac. Bağrumı biriştə qılurü yürəgi riştə, Qılalı gözi oxlarına canumı umac. Kuyində səfayi ki, bulam zəmzəməyilə. Zəmzəmdə dəxi bulmamış ola anı hüccac. Bən varlıq ilə toylamışam hüsnini anun, Cana ləbi sundıvü gerü qalanı tarac. Bən ətəgünə yapışıban həsir olısaram, Məhşərdə qaçan ki, yığılu gəlisər əfvac. * * * Könlüm dənizi şimdi yenə taşa gərəkdür Könlüm dənizi şimdi yenə taşa gərəkdür, Nəqş eyləyə eşqi bütimək taşa gərəkdür. Tənüm qurıdı dərd iləvü oldı dəniz yaş, Lütfün sənün, ey şəh, quruvü yaşa gərəkdür. Eşqin sirrini bişürübən gizləyiməzəm, Od çünki əsər qıla aşa-aşa gərəkdür. Gözün gözümə çəkər oxın könlümə urur, Əsrük dəxi həm atduğını şaşa gərəkdür. Hər zahidi-xama, şaha, gösdərmə yüzüni, Büt bənciləyin rind ilə övbaşa gərəkdür. Kim bir göz ilə nəqşi-cəmalünə baxarsa, Yüz göz ilə canın verə nəqqaşa gərəkdür. Bir nöqtədə qoyan otuz iki düri-xoşab Bin gənci nihan eyləyə xaşxaşa gərəkdür. Aşüftədürür gisusı pürşuram anunçün, Aşiq dəxi məşuqına oxşaşa gərəkdür. Ta basa xəyalün yüzümi sulaya gözüm Pəs bir nəzərün dəxi bu rəşşaşa gərəkdür. * * * Ləbi-ləlüni sənün can dedilər gerçəkmi? Ləbi-ləlüni sənün can dedilər gerçəkmi? Xəti-nəsxüni ki, reyhan dedilər, gerçəkmi? Ləbün andum idi, toldı ağızum şəkkərlə, Kimə dedüm isə yalan dedilər, gərçəkmi? Tutağun şəkkərinün rəngini qızıl gördüm, Çünki sordum anı, qandan dedilər, gərçəkmi? Könüli çahı zənəxdanına düşmiş gördüm, Bunı Yusif, anı zindan dedilər, gərçəkmi? Belini gisusınun qılına nisbət qıldım, İşbu təşbihi nə çəndan dedilər, gərçəkmi? Hoqqəyi-ləldə incü düzümini gördüm, Sorıcağaz ləbü dəndan dedilər, gərçəkmi? Eşigünə ki, səba yol bulımaz dün bucuğın, Eşq əri könlinə meydan dedilər, gərçəkmi. Tatlu dirilür ikən ləblərüni könlüm içün, Düşdi aralarına qan dedilər, gərçəkmi? Sərvünə qul dedilər rastmı tubiyi əcəb, Bədri hüsnündə bəmizan dedilər, gərçəkmi? Can apardux ləbünə əqlü dili biləsinə, Qamusın zirə bəgirman dedilər, gərçəkmi? Sehr ilə könülümi gözləri qıldı xəstə, Belini dərdümə dərman dedilər, gərçəkmi? Küfr idügin saçunı yüzüni örtər bildüm, Rövşən ay yüzüni iman dedilər, gərçəkmi? Gərçi asan bilürəm ki, saçı müşkildür anun, Anda can müşkili asan dedilər, gərçəkmi? Əbri-giryan idügin gözümi uş görürsin, Yanağunı güli-xəndan dedilər, gərçəkmi? Tazə güldən dəxi nazük görürəm tər tənüni, Bağrunı qatı çü sindan dedilər, gərçəkmi? * * * Məşşatə bana müşk ilə bir şanə gətürməz Məşşatə bana müşk ilə bir şanə gətürməz, Bənüm kibi bu dünyaya divanə gətürməz. İrürdi canumı ləbüməvü totağını Ta cana irürməz ləbümi cana gətürməz. Ögrəndi ki, gizlü sata gövhərini ləlün, Yəni nə qılınur kanı dükgana gətürməz. Sir gördi, şaha, ləlün içində bu könülüm, İzi olmaz isə, bu ləbü dəndana gətürməz. Dutdum könüli zülfün ilə, şaha, bu gecə Bir piri kişivü hələ divana gətürməz. * * * Nazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsən Nazlıcasan, nazəninsən, bilməzəm cananəsən, Canımızsan, canımızsan, bilirəm cananəsən. Sərvi boyundur, qiyamət qorxuram bundan qopa, Fitnedir xüftə gözün, üşənürəm oyanasan. Can ləbinin qamna dilər ki, qana, qana qan, Necə sən qanlı ürəyimin qanına qanasan. Qulluğa canım yasanır, necə zülfün yasanır, Zülfünün bəndində məni sən usana sanasan. Can ilə könül apardı əql, acıdı eşq der, Asişindən bixəbərdir yana-yana yanasan. * * * Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun, Ki, her dem leblerim içün dökilür qanı üşşâqun. Müberqe oluben, şâhâ, nühüfte qıla hüsnüni, Nevası, rastı yoxdur meğer ki, canı üşşâqun. Belün kibi xilal oldux, ağızm tek xeyal oldux, Xeyâlun olalı, şâhâ, bu dem mehmânı üşşâqun. Gel ey eşqine quşanan, dil ü can ver, cefâ cövr al, Geh assı, geh ziyan eyle, budur dükkânı üşşâqun. Egerçi âm îmânın tamam eyler şehâdetler, Kemâle irmeye sensüz, şehâ, îmânı üşşâqun. * * * Noldı sana gər yol ola divanə könüldən Noldı sana gər yol ola divanə könüldən, Yol olmış ola dünyada bir cana könüldən. Bin qanmış ola yürəgümün qanına ləlün, Bir dəm nola gər can ləbünə qana könüldən. Təşbih qaçan qıla bilə məşaləyi çərx Bu şəmə ki, şol günəş içün yana könüldən. Gözüm ki, dökər ləli-ləbünçün nə əcəbdür, Gör nə dökilür dişünə dürdanə könüldən. Adəm gözi mərdanə baxar dilbərə, zira Yol var ki, xəbər irişə insana könüldən. Bən can ilə əqlü dilü tən oynayum ana, Ki yar bən idügümə inana könüldən. Kəndüni fəna dənizinə qərq edü qurtıl, Meylün var isə, şərbəti-heyvana könüldən. Gər dilər isən, Misrə əziz olasın, ey yar, Gəl ki, salalum Yusifi zindana könüldən. Gər əbri-bihari gibi giryan olur isən, İrməgə yararsın güli-xəndana könüldən. Kəbə sana qarşu gətüri verə səfayı Sımarlar isən özüni qurbana könüldən. Gözdə yeri var kim ki, gözi qanını yığmaz, Mərdümlik edüp axıda mərdanə könüldən. * * * Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz, Mütrib, yenə düz nəğmeyi-tərəbəngiz. Dil sinənə bağlandı, can asıldı ləbündən, Hər mövləvi gərək dürə bəndü şəkaraviz. Mələkdə ağız böylə necə ola dürəfşan, Ya huridə səs böylə qaçan ola dilaviz? Nazik tənüni biliməzəm canmı, bədənmi? Hələ sanuram bən ruhi-bədənamiz. Xuni-cigəri gözlərüm axıdə zərurət, Çün hindu gözün aldı ələ xəncəri-xunriz. Şol lə'li-ləbün cilvə qılurisə cəhanə, Başdan-başa sürxab axıda xitteyi-Təbriz. * * * Serxoş gözü bilür ki, mestâne-yi eşqem ben Serxoş gözü bilür ki, mestâne-yi eşqem ben. Bir âqil-i me'nîyem dîvâne-yi eşqem ben. Her bixiredün sözi ki, te'ne qılur bana, Senden beni ayırmaz, ez xane-yi eşqem ben. Cananeye ben canı çoxdur ki, revan etdüm, Canum benüm oldur ki, canane-yi eşqem ben. Gencîne-yi hüsnini püshan edeli dilde, Gökçeklikle bay oldur, vîrâne-yi eşqem ben. Rövşen bu durur, yanmaq oldu yüzine vâcib, Şem olmağa her cana pervane-yi eşqem ben. * * * Yanağun alı ilə sən başladun alə, eyləmi? Yanağun alı ilə sən başladun alə, eyləmi? Gözlərümün yaşını sən boyadun alə, eyləmi? Ləli-ləbüni görəli susamışam totağuna, Qarşuna uşda oluram təşnə zülalə eyləmi? Dam ilə danəyə düşər uçan həvada quş dəxi Düşdüm isə dəpələgil zülf ilə xalə eyləmi? Könül kimi sevər isə Leyliyi-Məcnun oldurur, Düşdüm isə günahluyam sahibcəmalə, eyləmi? Səba yeli gətürəli bana gisusı qoxusın Yüklədürəm qoxuları badi-şimalə, eyləmi? Belün içün qıl olmışam bənzədürəm öz-özümi Bədr yüzüni görəli mahi-hilalə, eyləmi? Bəhram əgər av olmaya, gözlərünə çubin ola, Qəmzələrün urur oxın Rüstəmi-Zala eyləmi? Bir qıl ilə asılıban zülfünə, şöylə qalmışam, Eşq əri bənüm kibi qıl ilə qala eyləmi? Bidilü aşiqü qərib xəstədürür ləbün, təbib Dərdinə qılmaya dəva, düşə vəbalə eyləmi? * * * Yar bizim ilə yenə gör ki, ne al eylədi Yar bizim ilə yenə gör ki, ne al eylədi, Ta ki, yaşım qan ola, yanağın al eylədi. Ağızını görəli dirligim oldu güman, Belini göstərəli bini xəyal eylədi. Canımı aldı gözü, könlüm apardı üzü, Şəhdü-şəkər tək sözü, əqlimi lal eylədi. Hicrinə doyiməzəm, vəslinə iriməzəm, Şol sənəmin ki, üzü bədri hilal eylədi. Hüsnö ki, həq lütfüdür, bizə həram edibən, Gözləri aşiq qanın neyşə həlal eylədi. Yel dəxi avarədür tolaşalı zülfünə, Yeridirol ana çün qeyrilə qal eylədi. Gərçi kəbab eylədi eşqi oduna canı, Ağızının yannı bizə zülal eylədi. * * * Gönülde kopalı sanemâ birsafâ-yı ışk Gönülde kopalı sanemâ birsafâ-yı ışk Toldı bu âleme yine bizden nidâ-yı ışk Bu derdümün devâsına akl idimez ilâç Benzer bu derde ki gerek olur devâ-yı ışk Kanı gönülde su vü gözümün yaşını kan Benzüm gümişin altun ider kîmyâ-yı ışk Anber saçı çîninde cânum müşki çîn ider Olmadı binden özgeye hergiz hatâ-yı ışk Zülfi nihâyetine bu ışkum iremedi Gerçi yöriyimez kişi hergiz be-pây-ı ışk Çün geldi ışk milkini ana sımarladum Tedbîr-i memleket hele kaldı be-rây-ı ışk Kan ile destemâz aluram lebleriyiçün Tâ bir dügâne râst kılam ez-berây-ı ışk Işkun ahıtdı kanumı vü la'l-i leblerün Arz ider özini ki benem hûn-behâ-yı ışk Yürek delük delük olıban nâleler kılur Da'vîsi bu ki ya'nî benem şimdi nây-ı ışk Tardur gönül be-gâyet ü ışkun denizi od Cân niçe katlanı bile pes der-hevâ-yı ışk Ben yâr ışkıyile toğıban böyimişem Mahrûm olmaya kişi ender-serây-ı ışk * * * Sûhte gönüllere kıldı yine câr ışk Sûhte gönüllere kıldı yine câr ışk İy niçe âşıkları kıldı yine zâr ışk Kıldı yanahlarumı cümle mu'asfer meğer Anun içün eyledi cedvelî berkâr ışk Gerçi ki mâhmûr ider lebleriyile cânı Şükr ana ki gözlerin eyledi hammâr ışk Küfrini gîsûsınun cânumuz îmân bilür Bağlayalı bilüme bir kara zünnâr ışk Toldı gönülde hevâ komadı hâlî mekân Lâcerem oldı kamu bu der ü dîvâr ışk Âşık u ma'şûkanun ışk iledür varlığı Bahıcağ ol ortada yine günehkâr ışk Hastaya olan şifâ ahdine kılan vefâ Meclis içinde safâ gül bitüren hâr ışk Biz niçesi ışk ile olmayalum bir çün Biz yoğ iken vahdete eyledi ikrâr ışk Verziş-i ışk eylese bizçileyin kişiler Nola çü verziş kılur günbed-i devvâr ışk * * * Lebün meyiyile bir dem dimâğ eğer ter ola Lebün meyiyile bir dem dimâğ eğer ter ola Gerek ki sözlerümüzden cihân mu'attar ola Gözüm nemi neme eksük komaz velî yârun Yaşuma ger neme nûr ise dahi hoş-ter ola Koya bilürse başı ayağına halk-ı cihân Gerek ki zülfi gibi cümle ser-be-ser ser ola Hevâ dimâğuma urdı aceb degül şimdi Bu göz yolından eğer yaşlarum mukattar ola Hayâlüne taparam büt-perest hod degülem Nireye bahâr isem sûretün musavver ola Meğer ki bu gönülüm ârzû-yi şekker ider Ki dâyimâ ağızumda lebün mükerrer ola Nigârâ la'l-i lebün âşıkı durur bu gönül Key ise cennetün içinde havz-ı kevser ola Sabâh turu gelip yüzüne bahan gözler Gerek ki gam gerisi üsdine muzaffer ola Nigârâ râst diyelüm çü servün oldı revân Kıyâmet oldı gerek kamu serve server ola Dem olmadı mı demünden ki bir dem ola ana Niçe niçe kapudan taşra halka-i der ola Oduna çünki berâhîm işkile düşe dil Hayâlünün bütini yonmağ ile âzer ola Güneş ile gicenün ictimâ'ı yoh yâ neçün Bu kara zülfi nigârun yüzinde derhör ola Bu râst kaddüni çengi görürse dutma aceb Eğer muhâlif idüp sâzını muhayyer ola Nigârâ ûdı saçun kıldı yinile kânûn K'anun hayâliyile dil hemîşe micmer ola * * * Neler gördüm ne şerh idem nigârun yüzi alından Neler gördüm ne şerh idem nigârun yüzi alından Sini bilmeyen anlamaz yemînini şimâlinden Başumda leşker-i sevdâ çü düzdi hayl-hânesin Aceb dutma eğer bu ten hayâl ola hayâlinden Eğer dîvâne oldum ben anun aklına ne noksân Ve ger noksân olur bende ne eksilür kemâlinden Beni zülfeyni kiliyle salıp bende oda saldı Bilimezem ne kopısar anun kîl ile kâlinden Güneşdüryüzi dildârun İlâhî müstakîm olsun Gönüli sahlasun allah anun yüzi zevâlinden Visâle döyimez cânum firâka tâkati yohdur Firâkun odı hem yigdür visâlün ihtimalinden Benem leylîye mecnûn bes niderem güneş ü ayı Câna leylî izi tozı yig ola ay cemâlinden Bu dünyâda binüm sensin ü ol dünyâda sinün ben Kaçan ise asılısar bu kolum tûbî talından * * * Bahsa şâirler yüzüne hüsn-i matla' görseler Bahsa şâirler yüzüne hüsn-i matla' görseler Zülfüni saçsan yüze mâh-ı mukanna' görseler Ağlasam gözlerümi ayn-ı müdemmâ anlasan İnlesem bu tenümi şem'-i müdemma' görseler La'lüni sen ağzuma urup ısırsan lebümi Cümle-i ehl-i nazar nâzük murassa' görseler Ağlasam inilesem yansam tapunda iy nigâr Mutrib ü mey şem' ile mecma' görseler Sen gice düş misin ü gündüzle gözümde hayâl Bir huzûr ehli kanı vakt-ı muvazza' görseler Hızra lâzım neyidi karanulıhda istemek Âb-ı hayvâna senün la'lüni menba' görseler Kat'-ı bed-gûyun dilinde kat' iderem ben sözi Ehl-i dil başların oynar hüsn-i makta' görseler * * * Ayn-ı şifâ durur bana gözündeki ilel Ayn-ı şifâ durur bana gözündeki ilel Görmez göze göz anı ki gözinde var sebel Kıldum karâr zülfine ki kıl kılam teni Edvâr içinde böyle kanı kavi ile amel Behrâm gözünün şehâ tîrine yoh hatâ Ger sad-hezâr hîleyile def ide zühal Zülfüni tara ki ola âsân bu müşkilüm Ki sana yaraşur şehâ şol akd ü işbu hal Uçmahda çün yüzün ola hûriye ne mecâl Ol tende ki tapun ola her rûha ne mahal Ger varhğumı bir nazar ile alur isen Hâzır durur nikâbunı kâldur vü al el el Şîrîn kılur hayâli lebinün bu ayşümi Hamr itdi gözleri ne ki varlıhda buldı hal Kâlümde kılca hîç mihek ayb bulmaya Kalbümde kalb kanda bula bile her dagal Vaslun şu'â'ı mürdeyi ger zinde kılmaya Bu fasi içinde bellü durur cedy olur hamel * * * Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberî Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberî Ben yüzüni göreli hod dilberiyeni dilberî Ben ayağuna fidâ baş koymışam hayli durur Sen bu hâlümi benüm bes anlamagıl serserî Boyuna tûbî ne nisbet bir kuru ağaç durur Kim getüre bile dile servi yâhûd ar'arı Ben sen ayı göreli irdüm kemâle anca ki Hüsnüni vasf itmeg içün oldı zihnüm enverî Şi'a ehlinden degülem lîk vardur bu kadar Ki hüseyni la'lün içün ahıduram ca'ferî Dünyâda dahi ne diler şol kişi ki der-bahâr Suna ayağ eline ma'şûka-i hoş-manzarı Özgeleri medh idenler göreli şâh yüzüni Bir yini tûmâr idüp yudılar eski defteri Ne revâdur ki göre la'l-i lebüni her dagal Bilmeğe anı binüm tek kişi gerek cevherî İncü dişünün hayâli düşeli gönülüme Yüzüme yaldûzlamışam ser-be-ser âb-ı zeri * * * Derdmendüm derd tîmâr isderem Derdmendüm derd tîmâr isderem Hastayam gözüni bîmâr isderem Bir nazar kılsan nola ahvâlüme Zî delü esrügi rni'mâr isderem Kaşıdur mihrâb ü yüzi kıbledür Bes neçün zülfini zünnâr isderem Gözlerümün köşesidür odağun Anun içün ana idrâr isderem Cân ü ten akl ü dil ü varlıh virüp Yâra kul oldum bir ikrâr isderem Degülem bâzârî bîzâr olmazam Tâ ki cânum ola bâzâr isderem Tâ ki bir kez dahi düşe ol nazar Dâ'imâ eflâki devvâr isderem Cevr elinden cân ü dil kurtarmağa Anberünden iki tatar isderem Gîsûn içinde âzâr cânum velî Sen beni görgü ki âzâr isderem Severem zülfünle ağızunı ben Ömrüm uzun ayşümi tar isderem Gözi uyır la'l söyler severem Fitne hufte bahtı bîdâr isderem Kıl yarar cânum ki ire biline İnce yola girmege yâr isderem Gözi kıldı gönül ilini harâb Gezmişem ben il ile şâr isderem * * * Döker gözüm yaşın seylâb her dem Döker gözüm yaşın seylâb her dem Kılur yir yüzini sîr-âb her dem Gönül tebrîzine geleli ol şâh Ahıdur gözlerüm surh-âb her dem Semâ'ı çerhi neyledi cânuma Gözümi eyledi dölâb her dem Kaçan konışam ol mâh ile diyü Elümde zîc ü üstürlâb her dem Lebün ışkınadur mey-hânelerde Ki içerler şârâb-ı nâb her dem Lebün efsûnınun mu'cizligine Mukırdur cümle-i ahbâb her dem Hicâb aldı yaşum kirpüklerüme Kaçan yol bula anda hâb her dem * * * Şehâ reyhân mı şol hattun muhakkak Şehâ reyhân mı şol hattun muhakkak Ya kâfûr üsdine anber murakkak Ne dürdür şol ki derhör görürüz biz Ki aydan müşterî olmış mu'allak Ne hûrîsin kusurun yoh nigârâ Ki cennetdür tamu sinünle el-hak Zenahdânunda gönlüm çâha düşmüş Müselseldür cânum zülfünde mutlak Ağızun nüktesi şîrîn ü nâzük Sagun ma'nîsi pîç-â-pîç ü muğlak Elüne âyine al yüzüne bah Kiçi barmah niçe kılmış ayı şak Şehâ şâhîn gözün apardı gönli Sanasın bedeneyi kapdı başak * * * Bana ki uş dilberîyem niçe niçe dilberi Bana ki uş dilberîyem niçe niçe dilberi Cânı al el virenün tutma işini serserî Ben hüseyni cân virürem göreli yech-i hasen Gör ne düzmişdür yaşum bu yüzde zerr-i ca'ferî Olma dahhâk iy nigârîn zulmi çoh kılduğuna Tutma ırah kendüzünden kâveyi âhengeri Dil denizi mevci çoh oldı vücûdı sahlama Ger karâr isder isen salgıl denize lengeri Dem gelür ki dem ururam şâhâ ışkundan sinün Dak dutalar mı eğer kükrer ise ner cengeri Şol kişi gerek ki ikdâm eyleye bu ışka ki Sol elinde başı ola sağ elinde hançeri * * * Dil saçun arasında azar ise ne kılam Dil saçun arasında azar ise ne kılam Cân başuma sevdânı yazar ise ne kılam Bâzârumı germ idem zârılığ ile sana Zârumdan eğer dilber bîzâr ise ne kılam Efkâr ide zülfünde bu akl ki şeydâdur Bîçâre gönül eğer efgâr ise ne kılam İkrârım ana ol ki kılmaya bana inkâr Binüm delü gönlüme inkâr ise ne kılam Cedvel ahıdur gözüm ayağına şol servün Dölâbı bu gözümün berkâr ise ne kılam * * * Ger gümânun var ise gamzeleri yarasına Ger gümânun var ise gamzeleri yarasına Sen dahi bengileyin vir gönüli yâra sine Şol ki yarı lebinün yaralar onalda bilür Ne gümân gamzeleriyile yürek yarasına Ohı cevşen deler ü yarası vü demreni yoh Dil ki oğraya ana ol bile ki yarası ne Gâzi gözün çü şehîd eyleye âşık gönülin Işk ile gerek irüre sanemâ yarasına Şîşedür gönülüm ü senk durur yâr dili Şîşe çün senge ura kendüzini yara sına * * * Katı gele lebün cevher dir isem Katı gele lebün cevher dir isem Mükerrerdür eğer şekker dir isem Benüne nokta-i anber didüm ben Hemîşe diyeyüm derhör dir isem Yüzinde hüsn ilmin ohımışam Bana ta'n itmegil ezber dir isem Gönül mısrında çün sensin azîzüm Revâdur yûsufa çâker dir isem Tenüne yâsemîn direm hemîşe Aceb tutma miyân lâgar dir isem Melek tasdîk ide ger bî-tekellüf Sana ma'şûk-ı hoş-marızâr dir isem Bana fahr ola ayağun tozıyçün Hemîşe medh eğer ber-ser dir isem Demür döymez oduma sana koymaz Yiridür gönlüne mermer dir isem Niçe ser servün içün oynamışlar Sana lâyık durur server dir isem * * * Görmek ağızı noktasın nûr-ı basar degül midür Görmek ağızı noktasın nûr-ı basar degül midür Yanağını ay anlamah hüsn-i nazar degül midür Nakş-ı cemâli dilberün gözde hayâl bağladı Gönüline mahabbetüm nakş-ı hacer degül midür Yürek odına diledi su saça gözlerum yaşı Gel bahâ dur ki şimdi ol dahi biter degül midür Gönüle oğrayan hevâ irdi saguna zerresi Âyineyi elüne al zîr ü zeber degül midür Gerçi kazâ durur anun ışkı bu delü gönüle Yüregüme tohınan oh tîr-i kader degül midür Şimdi anun hevâsına hutbe ohınur aduma Yüzde bu gözlerum yaşı sikke-i zer degül midür Anı ki iki hâcibün kıldı cemâlün iline Eğri otur u toğru di adl-i Ömer degül midür Nola eğer karıncalar çohdı lebün şerâbına Hokka-i la'lde tolu şehd ü şeker degül midür Gerçi ki akl kocadur la'l-i lebüne iricek Terk idüben bilülerin emcek emer degül midür * * * Gözleründür hüsn içinde iy nigârîn alalar Gözleründür hüsn içinde iy nigârîn alalar Niçe bir sihr ile cân ü akl ü gönül alalar Ben ki uşşâkun nevâsını nühüfte kıluram Bu sipâhân perdesinde ne revâdur çalalar Bahr-ı hüsn olmış cemâlün dil gerekdür âşinâ Ki cevâhir bulmağ içün ana karşu talalar Hûrî vu perî vu inşân u ferişte cümlesi Çün nikâbun götüresin sana vâlih kalalar Ehl-i irfân bir nazarda neydügüni bilüben Cân adın sinün katunda anmaya uyalalar * * * Dimâğumda hayâlündür musavver Dimâğumda hayâlündür musavver Lebün zikri bu dilümde mükerrer Şehâ gîsûna oğrayan sabâdan Dimâğumun meşâmıydı mu'attar Lebünden bir hayâl itdi gönülüm Ki oldı gözlerümden ol mukattar Kazâyise rızâdur bana ışkun Çü olmış idi ezelde mukadder Vücûdum hâk ü gözlerüm yaşı âb Odum ışkun hevâsıyle muhammer Gönülde zülfi ışkın bildi âlem Çıhar kohusı oda düşse anber Şehâ uşşâkdan kıldüm nühüfte Ki şehnâz ile kılursın muhayyer Yüzüm zülfünün ayağına toprah Niderem hat ki yazarlar müzevver * * * Bu gün yine senden sana feryâd idiserem Bu gün yine senden sana feryâd idiserem Bî-dâdunı arz eyleyüben dâd idiserem Ben varlığumı bende virüp gîsûlaruna Kendüzümi bu nev' ile âzâd idiserem Gözüm yaşını şat iderem âlemi bağdâd Andan girü gönülü mi dil-şâd idiserem Yâd itdi bini itmedi yâd ol lebi meygûn Yâd itmedügini hele ben yâd idiserem Her bir melikün dünyâda bir şehri olur ben Gönül şârını sana gam-âbâd idiserem Ger zülfi başın oynar ise bâd-ı hevâya Sehl ola ki ben varlığı ver bâd idiserem Ben nâm ile nâmûs ile ârumı koyıban Nâmûs idüben dünyâda bir ad idiserem * * * Bülbül yine çağırdı ki feryâd yâd ola Bülbül yine çağırdı ki feryâd yâd ola Kaddün yine salındı ki şimşâd şâd ola Gözün eğerçi zulmini irürdi gâyete Umûm budur lebün ile bî-dâd dâd ola Servün ayağı bağlu vü ney bağludur bili Kaddün gibi kim ola ki âzâd zâd ola Nev-rûzdur sinün ile bir ayş idem gerek Ki dünyâ ehli göre vü a'yâd yâd ola Bâd-ı sabâ sagun ile oynayalı şehâ Bildük ki işbu dehr-i gam-âbâd bâd ola * * * Seherde cânuma iren nesîmi Seherde cânuma iren nesîmi Ana zer benzedimezem ne sîmi Na'îm iden cahîmi sinün ile Cahîm ider bana sensüz na'îmi Ne mîmi aç ne sîmi gösder andan Ne sîni gösderürsin bu nemîmi Ne hâdis oldı ki kıldun dili red Çü mavtındur ana zülfün kadîmi Güneşden yüze bahl itdün neyiçün Dirîğ itdün şemâmundan şemîmi Niçe bu kahr-i hâzır işledürsin Elüne al âhır lutf-ı amîmi Yükündüm didi hâzır kıl garîmün Çağırdum yâ garâmı yâ garîmi Gözündendür gönül mecrûh u hasta Ne çâre çünki la'lündür hakîmi Bana bu yara yâra ta'ne degijl Kanı gösder gözelden bir selîmi * * * Yüzüni ger göreyidi sitâre Yüzüni ger göreyidi sitâre Çekeydi yüzine karşu sitâre Gözün bîmârıyam dîvâne oldum Ne çâre lütfün olmaz ise çâre Yürekde komadı kan kara gözün Belâdur cânuma bu gözi kara Kılalı ihtiyâr anı gönülüm Komadı anı hergiz ihtiyâra Bizi bizden apardı çâremüz yoh Ne derd-i yâra ne derd-i diyâra Lebün kanduğıyiçün kana her dem Ne lâzımdur ki benizüm sarara Günâhum ol ki anı evmişem ben Günâha hem günâh olur kefâre Hezârân dil perîşân var sagunda Kaçan gele bu di anda şümâra * * * Bu ne hüsn ü bu ne hatt u bu ne kadd ü ne bâlâdur Bu ne hüsn ü bu ne hatt u bu ne kadd ü ne bâlâdur Cemâlün ravza mı yâ rab veyâ firdevs-i a'lâdur Sagun anber durur lîkin ana kâfûr hidmetkâr Lebün yâkûtdur illâ ki lü'lü' ana lâlâdur Kaşun peyveste bizümle vü kaddün râstdur lîkin Gözüne yahşi bahıcah kıyâs oldur ki aladur Yüzi gül gözidür nergis teni berk-i semenden ter Velî kirpükleri câdû yüreği seng-i hârâdur Hatı hızr ağızı meryem sözi îsâ lebi yahyâ Özi yûsuf gözi mûsâ zihî âdem zî havvâdur * * * Sağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdür Sağlıh sanemâ âşıka dînâr ü diremdür Sanma ki seni sevene hîç neşene kemdür Hecrün ile ırmahlar ahar işbu gözümden Irmahlar ahıtmaz ise bu göz dahi nemdür Dün gice yüzüm basa göze geldi hayâlün Senden bize şâhâ ne ki geldiyse kademdür Ayru düşeli şâhâ tapundan gözüme gel Gör ki bu cihân lezzetinün som nedemdür Şol ârız ü zülfe sanema anber ü kâfûr Ne nisbeti var dünyâ durâh çü hâdemdür Hüsnüne sığındı sanemâ bu delü gönül Atmasun anı âhû gözün sayd-ı haremdür Ah ile karam yoğ idi hergiz göziyile Cânuma ahin kıldı anun gözi karamdur * * * Tarab atına nigârâ gönül çü bağladı zîn Tarab atına nigârâ gönül çü bağladı zîn Gerek ki ma'rekesine felek kıla tahsîn Kimün ki yasını kürdi sa'âdet-i ebedî Ohın kime atar ise anun dutun yasın Şunun ki kışını yaz eyledi çalab nola ger Çoha sayar ise lutfıyile anun azın Gelün ki ohıyalum feth içün bu fâtihayı Ki niçeler ohıya düşmen üsdine yâsîn Çü fîl bendini esb ile bağladı devlet Ne kıla düşmen-i kej-rev ki oynaya ferzîn Adû tarâkası benzer şuna ki hâşâ eşek Salar palânını yire vü götürür harzîn Kimün ki kîsesi var koltuğında dünyâda Bize eğer sorar isen yarası yarasın * * * Teng-i şekeri la'l-i lebün tenge getürdi Teng-i şekeri la'l-i lebün tenge getürdi Tûtîsini bu gönlümün âhenge getürdi Gönülümi ben korniş idüm gönli yolma Çâre ne durur şîşeyi çün senge getürdi Kürdi kaşı yayını vü gezledi gözi oh Meğer ki bu türkîleri ol cenge getürdi Cânumı saçı kılı yahar ûd gibi çün Kânûnı budur her neyi ki çenge getürdi Virgil eline sâkî tolu câmı vü anla Şol lutfı ki ol bâde-i gül-renge getürdi * * * Her bir dagalun oyını ser-bâzî degüldür Her bir dagalun oyını ser-bâzî degüldür Yâr yolma komah kişi ser bâzî degüldür Ne çekdügümi ger dir isem ömr varınca Bilün kılıyile sanemâ azı degüldür Cevrün taşını gönülüme niçe atarsın Bir sırça durur âhen-i şîrâzî degüldür Çerh ohı gibi gamzesi yarmaz cigerümi Yürekdür âhır atduğı bir yazı degüldür Bin âşıkı gözleri şehîd eylemeyince Da'vîsi budur dünyâda ki gâzî degüldür * * * Gözün apardı gönür ayândur Gözün apardı gönür ayândur Velîkin kaşlarun sâhib-kırândur Kıl olmah sehldür bilün katında Velîkin ol kılun bârı girândur Tecellîsine tür tağı döyimez Çü uşşâka hitâbı len terândur Nihâyetdür bilün ana kim irer Meğer ol ki hevâda bî-gîrândur Hazân-i ışk irişdi gönüle Velî gözden ahan âb-ı rezândur * * * Dil niçe diye sevdügümüzi sini dilden Dil niçe diye sevdügümüzi sini dilden Gitmedi sini göreli zikrün şehâ dilden Dişlerüni diyeli sözümdür dür-i manzûm Söz ki bilün içün diyem ince ola kıldan Âdem ana direm ki ola nâr ü hevâdan Âdem midür ol ki dem ura âb ile güden Yüzi güneşi sâyesidür rûh didügüm Bulmadı hayât ol ki ırah düşdi bu zıldan Şeh yolma saldum atumı mât ivine ben Uran ruhim ruhına ne fikr ide fîlden * * * İşvesi ol nigârun dil mi kodı bu tende İşvesi ol nigârun dil mi kodı bu tende Ya söylemeğe derdin dil mi kodı bu tende Işkun odına yanmaz hüsnün şu'â'ı hergiz Nokta kodı mı cânda kıl mı kodı bu tende Sâyende bulduğumı ben sâye bilimezem Güneş yüzün şu'â'ı zil mı kodı bu tende Oddur hevâsı anun göz yaşı seyl oldı Ol yil ü ol su ol od gil mi kodı bu tende Sen yüz göz ile dile ki yâr dilüni dile Ne diler ise kılsun dil mi kodı bu tende * * * Gönül bulmadı bu denize sâhil Gönül bulmadı bu denize sâhil Niçe ki eyledi kat'ı merâhil Mücâvir olmışıduh işiginde Yönelmedin dahi ol yola mahmil Ne dil var binde ki dile gele ol Meğer bir dem gelür olursa dil dil Nigârâ bir kıluna degmezem ben Tefahhus kılmışam gîsûnı kıl kıl Yanaram ben tutahlarunla dem dem Yüzünle gün gün ü sagunla yıl yıl Lebünden bir tebessüm anlamadum Gözümden ahmayınca hûn-ı sâ'il Şehâ sâ'idleründen bî-nasîbem Bana irmediyise bu hamâ'il * * * Kadem basalı yoluna kadem kadem yanaram Kadem basalı yoluna kadem kadem yanaram Tapunda şem' gibi uşda dem-be-dem yanaram Cihânı ten dilerem ben ki oduna yanam Bu varlığ ile yanarsam oduna kem yanaram Yahamı hîç komaz elden yaham elinde durur El urmadın yahama dimedin yaham yanaram Cemâli güneşi çün toğa hüsn göginde Mecâlüm olmaya k'andın yana adam yanaram Gözümün irmez eli ki nazar kıla yüzine Veğer göz ucuyile özgeye bahâm yanaram * * * Dil gönlegi eteğini yahasını bilmez Dil gönlegi eteğini yahasını bilmez Dil-dâr anı od ile ne yahasını bilmez Yürek tamarından gözi neşteri kan alur Bir seyl olıban ol tamar ahasını bilmez Pinhânî atar kirpügi ohlar yüregüme Göz yaşı beniz sarusı çahasını bilmez Özümde komadı öz ü yüzümde dahi yüz Hergiz özi bu yüzük bahasını bilmez Gümrâh durur bu delü dil gîsûlarında Sevdâ adını boynuma tahasını bilmez * * * Artuhrağ oldı ışk odı diler ki kef kıla Artuhrağ oldı ışk odı diler ki kef kıla Ol oda varlığını kamusın alef kıla Dür-dâne isteyen denize gark ide özin Huşk ola ol ki kuruda kasd-ı sadef kıla Dil-dâr ile hoş ol u zemâneye kalmagıl Dutma hisâba her ne ki pîr-i haref kıla İy akl tutma dak dile cân virse yâr ne Zîrâ şeref durur ni çe ki ol şeref kıla Neşr itse saçını katı teşvîşe düşerem Cem' ola hâtırum yine kaçan ki lef kıla * * * Şâhâ şekerün narhını erzân ide la'lün Şâhâ şekerün narhını erzân ide la'lün Ger bir dem ura mürde tenin cân ide la'lün Teng idi lebün söylemeyeli gönülümi Korhum budur öksüze ki bir kan ide la'lün Ger bir dem ile mürde tene rûh irüre Mümkin ola ki bir dahi imkân ide la'lün Bir nokta eğer lutf işidürsem ağızundan Müşkillerümi kamusın âsân ide la'lün Gerek ki gümiş kalmaya altun ola işüm Ger lutfıyile gönlüme ihsân ide la'lün Altun nişe kılur benizürni bilimezem Ayb olmaya ger yaşumı mercân ide la'lün Sevdâ-zedesiyem sagunun uşda perîşân Gerek ki binüm derdüme dermân ide la'lün * * * Şekker lebüni sun bize iy yâr bu gice Şekker lebüni sun bize iy yâr bu gice Ger yoh dir isem uş yüregüm yar bu gice Sohbet dilerem sinün ile gönlüm içinde Kim tuymaya hâlümüzi deyyâr bu gice Bilünde çü varlığı fenâ eyleye gönül Dahi nemi oğurlaya ayyâr bu gice Gözün hasen ü la'l-i lebün oldı hüseyni Gözlerüm olur ca'fer-i tayyâr bu gice Sâkî tolu vir ayağı elüme vü gör ki Binde ne kopar dünyâda esrâr bu gice * * * Bu gice kıldı tâli' bize yârî Bu gice kıldı tâli' bize yârî Ki tâli' oldı ışk erine yârî Hızır tek ayşümüz sebz ola eğer Câna aynü'l-hayât olursa yârı Lebi ger yarı virmezse cânuma Meğer ki hakdan ola bize yârî Gerek ki ihtiyârı ana virem Eğer sevdüm ise ol ihtiyârı Oyana devletüm ol gice ki ol Döşegüm üsdine gele oyarı Ben ol bârîye ki bâr olmışam kul Ki bilinden salar boynuma bârı Anun yolma gül tek açıluram Batarsa ayağuma hecri hârı * * * Binden bini aldı gözün zülfünde yitürdüm bini Binden bini aldı gözün zülfünde yitürdüm bini Bıçdun götürdün benliği hem binde yitürdün bini Zülfüni göreli gönül oldı perîşân u tağuh Gerçi ırah saldun ise yahına getürdün bini Gitmiş idüm saçun ile bâd-ı hevâ yolında ben Şimdi ayağı tozma uş yine getürdi bini Gizlemişem özümi ben gîsûlarunda çoh durur Şimdi özün diler isen yitür özüni bul bini * * * Şol büt eğer bizüm ola sanki olur cihân bizüm Şol büt eğer bizüm ola sanki olur cihân bizüm Ger ana olmaya fidâ bes nemüz ola cân bizüm Şöyle boyadı yüzümi ay yüzünün hayâli ki Ayağumuza baş koya görür ise hazân bizüm Kef ura tolu câm- 1 mey alıcağ ele sanasın Cür'alarumuz içdügin bilimedi rezân bizüm Varlıgumuz niçe ki var hüsnünedür fidâ sinün Yahşi yaman diyümezüz yahşi sizün yaman bizüm Cevher-i ferd-i la'lünün otuz iki dürin gözüm Nazm ider altun üstine ma'den ile dükân bizüm * * * Yüzün hadîkası şehâ reşk-i cinân imiş Yüzün hadîkası şehâ reşk-i cinân imiş Koşa kaşun bu devrde sâhib-kırân imiş Behrâm olursa câdû gözün olmaya aceb Kirpüklerün çü ohlar ü kaşun kemân imiş Sen hâsıl-i zemânesin ü tapuna iren Mehdî olur ise nola sâhib-zemân imiş Oda yanası gönülüm içün bilimedüm Ki şol lebân-i la'l arasında kan imiş Cânumı hüsn vasi içün ezelde alıcah Nola lebini tutar isem çün zamân imiş * * * Nigârâ bu durur tapunda âzum Nigârâ bu durur tapunda âzum Ki çoha yazıla ışkunda azum Hakîkat bu durur hâlüm binüm ki Dahi olmaz işügünde mecâzum Bilünden hâlümi bil ki bilürol Lebünden sor ki niçe oldı râzum Kadünden bil ki toğruyam yolunda Sagundan anla sevdâ-yı dırâzum Irah yahın çü gamzen gönli yarmaz Ne veçhe oturur bu ihtirâzum Yürek kanında gusl eylemeyince Kaşun mihrâbına olmaz nemâzum Aluram yüz safâ bir kara taşdan Makâmunda çü kapundur hicâzum * * * Hamîr-i mâyemüzi hamr ile çalab ezeli Hamîr-i mâyemüzi hamr ile çalab ezeli Tolu ayağı içerüz zî-bâde-i ezelî Kalem kalem ola eğer yazar ise mislin Bu levh-i dilde nigârun cemâlini yazalı Tamar yürek tamarından hezâr katre-i hûn Bu fitne gözlerini işveler ile süzeli Düşer gönülüm ayahdan gider bu göz elden Yola bahup talabından göreli ol güzeli Yumışam eli özümden bir âşinâlığ ile Harâb ü mest bu denize düşiben yüzeli * * * Hammâmda ne şi'r ki diyile ter düşer Hammâmda ne şi'r ki diyile ter düşer Zîrâ ahar suya sanasın ki şeker düşer Gülden gül-âb niçe kopar anda bilinür Ki gül yanahlaruna hayâyile der düşer Sözüm mutavvel olur eğer servüni anam Ağzuna nokta ger dir isem muhtasar düşer Ehl-i hıred gönülleri yoluna koyıcah Bizüm gibi delülere hem terk-i ser düşer Cân gelicek diler ki gönülüm haber sora Niçe haber vire bile çün bî-haber düşer Kirpügün ohına cânı umac kılmışam Zîrâ ki atduğı yire evvel nazar düşer * * * Hecr ile bini ol yâr niçe yahısar âhır Hecr ile bini ol yâr niçe yahısar âhır Gözüm yolma anun niçe bahısar âhır Tutam ki anun ışkın kimseneye dimeyem Benzüm sarusı anı halka çahısar âhır Gönül kapusını ben bağlar isem ol yana Gîsûları halkası kapu kahısar âhır Ber-dâr diler kıla gîsûları cânumı Cân boynına zülfini evvel tahısar âhır Gözü me mecâl olsa görmege cemâlüni Niçeye değin kan yaş andan ahısar âhır * * * Cân olur ise bârî cânâne-i ışk olsa Cân olur ise bârî cânâne-i ışk olsa Mest olur ise kişi mestâne-i ışk olsa * * * Delüsiyem zülfünün silsile depretmegil Delüsiyem zülfünün silsile depretmegil Tâ diyemem hâlümi kıl kıla depretmegil Bilün ile inceyem ağzun ile teng-dil Kendüne bah hâlümi bil bile depretmegil Din vireyüm gamzene gerçi ki cânîdür ol Dil dir isem gözüne dil dile depretmegil Cân anı diler ki yaş yolma ola revân Şâyed ana dir isem sil sile depretmegil Ol dir ise gîsûsı cânuma şol dem ola Her kılına dir ise kıl kıla depretmegil Söyleyimedi dilüm la'l-i lebün vasfını Didüm ana kendüden dil dile depretmegil Şunda ki kıldum fidâ küllümi ben küllüne Ten tene vü cân câna dil dile depretmegil * * * Yahma halîlün dilinde âteş-i nemrûd Yahma halîlün dilinde âteş-i nemrûd Olmaya âteş-gede bu hâne-i macbud Çeng-i nevâyı koma ki yumşana gönli Tağları inletmedi mi nağme-i dâvûd Cûd yolma vücûdı terk ide gönlüm Hâsa ana k'olmaz ise olmaya mevcûd Şol suyı sungıl bana ki od ola fi'li Tâ ki ola tîz-ter bu âteş-i mevkûd Hecrün ile yanduğuma şükr kıluram Vaslun ile âkıbet olur ise mahmûd * * * Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûd Resm-i cefâdur nigârâ âdet-i ma'hûd Oldı demi ki irüre vuslat-ı mevcûd Pertev-i hüsniyidi ki gördi melâyik Âdem-i hâkîyi kendülerine mescûd Müşk saçını göreli micmere düşüp Ûd dimâğına bah ki niçe çıhar dud Nûr durur ışkı odı sâfî gönüle Yahmaya hergiz halîli âteş-i nemrûd Cevr ü cefâ hoş durur çü ışk-ı ezelde Yazmış ola bir kişiye tâli'-i -mes'ûd * * * Çal bu nevâ perdesinde nağme-i tanbûr Çal bu nevâ perdesinde nağme-i tanbûr İrer isen bu hicâza sa'y ola meşkûr Gözleri merdümligine gözleri olan Düşmez olursa hatâya olmaya mağrûr Ohlar atar gözleri ki taşları yarar Hastaya urur özini ola mı ma'zûr Kirpüginün kat' u vasimi teferrüc kıl Bengileyin niçe mest ola bile mestûr Ref ideli hüsn râyetini cemâli Kıldı gözin nasb ki kıla dili meksûr * * * Şuna yitdi nigârînâ nizârî Şuna yitdi nigârînâ nizârî Ki göresin yirümüze mezârı Ağızun nüktesin tuymadı hassân Bilün nâzükligin bilmez nezârı Ana gönlek gerekdür yâsemenden Ki geyinmişdür âh gülden izârı Saçınun her kılıdur ışkuma yol Hevâ yola getürür her azarı Gözi gûşesine cân oldı mihmân Ki merdümligidür oh pâ vüzârı Şeha kirpükleründe anladum ben Ki hûnîde olur imiş uzarı Yanagunun leb-i la'lün katında Suyı yoh meğer utanı kızarı * * * Şehâ şehlâ gözün içün diyümezem ben âh kara Şehâ şehlâ gözün içün diyümezem ben âh kara Ne zülf ola meğer ol göze bir ağ ile göz kara Meğer ûd itdi hem-serlik sinün zülfün ile şâhâ Ki özin gördi micmerde oda yanmış yüzi kara Garaz ahda karada yoh yâr ile birlik isterler Şol ahlıh ki rızâsı yoh yârün anda döne kara Gözün şâhîni kılursa gönül kebgiyile bâzî Mecâl olmaya bu avda nigârâ hîç şunkara Şehâ sor ne nefîr ider ki bu dâ'irde neyiçün İkilikden ura bir dem anun ışkında nakkâre * * * Eğer zülfünden iy dilber dileyem ki dem uram ben Eğer zülfünden iy dilber dileyem ki dem uram ben Ne dünyi kala ne ukbî kamusın ver hem uram ben Nigârâ ışkun odından dem olmışdur bu yüregüm Budur derdüm k'anı oda lebünçün der-dem uram Bana şol câdû gözlerün atar bir lahzada yüz oh Hisâba gerçi ki dilde ol ohları kem uram ben Çü ışkun odı tutuşdı bu varlıhda nolısardur Eğer gözüm yaşıyile bu köynüge nem uram ben Fenâ sikkesin almış anı nigârâ ışkun elinden Gerek varlığa ol nakşı kavî vü muhkem uram ben * * * Tolu viricek elüme sen sâkî ne dirsin Tolu viricek elüme sen sâkî ne dirsin Almaya ele adını mı sakına dirsin Ben varlığumı oynamışam küllî yoluna Yohlıh mıdur uş bende kalan bâkî ne dirsin Leb huşk idügüm sordı lebün bildi nedendür Şimdi umaram bir tolu ayakı ne dirsin Cân at salıban oldı piyâde ruhun içün İrürdüm i şâh kapuna yayakı ne dirsin Şeh yolma cân oynayana lutf gerekdür Cân oynamışam bozma bu yasakı ne dirsin * * * Leblerinün esrükligi gözümde degül mi Leblerinün esrükligi gözümde degül mi Işkı çiçeği bitdi bu yüzümde degül mi Ben âteş-i ışkından anun yana dururam Peydâdur anun sûzı bu sözümde degül mi Özin ne kılur bizüm ile özine disem Lîkin degülem ben dahi özümde degül mi Gözünle görürem sanemâ bende fenâyı Zîrâ ki görürler suçı üzümde degül mi Kaldı gözüm ardınca nigârun zîre ki ol Anladı hayâlini bu gözümde degül mi * * * Şehâ şol nokta-i hâlün güneş yüzinde âyetdür Şehâ şol nokta-i hâlün güneş yüzinde âyetdür Şeker la'lünden urur dem bu ne şîrîn hikâyetdür Lebinden bir em istedüm murassa' eyledi câmın Mey imiş derdüme dermân ne şîrîn istimâletdür Sagunun sağışıncadur şehâ uşşâkı hüsnünün Velî bir nokta agzundan kamusına kifâyetdür Kohusı şöyle gelür ki hilâfı yoh durur servün Kadüni göricek ditrer delîli istikâmetdür Eğer sabr ide gözlerün nazar kılınca atmağa Bu yaralu gönülüme bu dahi hem himâyetdür * * * Bir dem irürdi yine yüregüme peyk-i seher Bir dem irürdi yine yüregüme peyk-i seher İşledügini anun niçesi işleye seher Anı ki gözün ider bu yüregüme göze göz Bile hâlini anun ehl-i dil ü ehl-i nazar Ger olanı mûm anun ışkına sûdum ne ola Ki gönülinde tutar ecrümi çün nakş-ı hacer Dün gice basdı hayâli yüzüme geldi göze Ayağı basduğı yirlere yüzüm döşedi zer Yüregüm kirpügün alında sanasın Neşteri kankı tamara k'irişe kanı tamar * * * Bağdâd-i cemâlünçün gözüm çü şat olmışdur Bağdâd-i cemâlünçün gözüm çü şat olmışdur Kan denizine gönül talmağa bat olmışdur Tesbîhi hilâl ayun kaşlaruna egridür Zülfüne hatâ müşkîn nisbet galat olmışdur Hüsnün denizi mevci saldugı kıranına Anber tonına girüp uş hâl ü hat olmışdur Bilün kılına kulam kâlüm buduranda ki İhmâl-i cemâlîye ol kıl mahat olmışdur Her nirede ki varlıh var yohlığa girmişdür Sen sanma ki ağzunda bu dem fakat olmışdur * * * Sen binüm ile yâr iken iy şakrakakıkı Sen binüm ile yâr iken iy şakrakakıkı Saldun yine ayruhlar ile buğrakakıkı Bir cânı-ı meyi elüne ben virimez idüm Şimdi çeker oldun tolular sağrakakıkı Sen ingen idün şimdi ne ingen kaçar oldun Kükrer iken uş karşuna bu buğrakakıkı Yahnîsi durur câdû gözünün delü gönlüm Bağrum çü kebâb oldı sana toğrakakıkı Işk ohını atmayısaram cüz be-nişâne Sen bu yola niçe ki gerek oğrakakıkı * * * Leb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîki Leb-i la'lünden almışam nigârâ zevk-i tahkîki İnildümden irişmişdür musanniflere mûsîki Ne tammış lebleründen bu şerâba ki kan esrükdürr Anunçün tolu içerüz ayahları ale'r-rîkî Tasavvuf ehli bulalı safâlarını yüzünde Kimi seccâdesin satar girü kor kimi ibrîki Ciğer kanını gözlerün yürek odıyle su kıldı Acâyib kâr-hânedür niderler kar' u enbîki Şehâ meşşâte-i miskîn saçunı gerçi cem' ider Nesîm-i subh her dem de irürür cem'e tefrîki * * * Vardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd uma Vardı sanemâ gönlüm gözlerüne derd uma Dermân yine hem oldur gönüldeki derdüme Bağladı şehâ ışkun gönülüme yüz şeşder Tutam ki gele şeşler çâre ne bu nerdüme Ben ışkı hevâsında bir âh idiserem ki İrmeye hevâ hergiz hîç bâb ile gerdüme Birgice hayâlüni biribi bu gözüme Görsün ki ne kılursın her lahzada merdüme Bir lahza eğer sinden kendüme olam meşgûl Âdem bigi olam ki meyi eyledi gendüme * * * Kılalı kaşları mihrâbına dil penc nemâz Kılalı kaşları mihrâbına dil penc nemâz Başladı gîsûları kâfile-i râh-ı derâz Bî-deva râst kaçan kıla bile sâz-ı sefer Hâsa ki ola muhayyer be-ser-i râh-ı hicâz Ten ilin aldı ayah basdı gönülün iline Mülk-i cânı alısar gün öküşiyile az az Hüsnüni vasfa getürmez ne kinâyet ne zamîr Işkunı şerhe irürmez ne hakîkat ne mecâz Bilüni büri dilersen ki hayâl olmaya hîç Açma ağzunı dilersen ki hîç açılmaya râz * * * Ayıh görimedüın hîç anun gözlerini ben Ayıh görimedüın hîç anun gözlerini ben Benzedimedüm aya anun yüzlerini ben Güneşdurur cemâli vü yohdur aya mecâl Çün görmişem bu cem'de yıldûzlarını ben Peyveste gözlerün ile hergiz bulımazam Sâhib-kırân kaşlarun içün karîni ben îmân-ı şem' yandura gönlüm lebün içün Cân ile ola ki oyaram işbu dîni ben Her nesne ki saçında kemîn ile anladum Şimdi diyümezem kamusundan kemîni ben * * * Dil özini kanıyile kıldı nemâzî Dil özini kanıyile kıldı nemâzî Kıldı o daz ile yüzüne nemâzı Kıldı bu sevdâyı ki saçına tolaşa Tâ meğer ola ki bula ömr-i derâzı Işk nevâsıyile nühüfte gönülüm Mâye ola olmaz olur ise hicâzı Olımaya öldürimeyen sana nefsin Kim ki şehîdün olur ise ola gâzî Bunı hakîkat bilün ki yüzini gören Kılımaya ışkı da'vîsini mecâzi * * * Âşık olan yâr yolma yana gerekdür Âşık olan yâr yolma yana gerekdür Yana bilicek bu yola ya ne gerekdür Uş dökerem gözlerine karşu kanumı Yavrı şâhîn kana dadana gerekdür Ger kabûl ide gözi gamzeleriyile Cânı fidâ kılmağa bahâne gerekdür Komadı hâlî vü düzdi yüzine hâlin Düşmeğe şol tuzağına dâne gerekdür Ben ataram bu cânumı kaşı yayına Atıcınun meyli hem kemâna gerekdür * * * Hatâyî mi durur gözün nigârîna aceb çînden Hatâyî mi durur gözün nigârîna aceb çînden Savâb oldur gönüle ki ohı çıhmaya içinden Düri manzûm ider şi'rüm lebinden söyler olursam Perâkende kılur müşki açarsam sözi saçından Eğerçi dâmdur zülfi velî kuş dâneye düşer Ne diyeyüm ki ne çekdi gönül hindû-yi gülçînden Ne vasi ile bini buldum ne hecr ile nigârîni Ölüm bana yigirekdür hakîkatde bu üçinden Meğer aya nazar kıldum ki gözün tolu kılmış oh Yiridür bu göze her ne ki yolığursa suçından * * * Bu ne sevdâdur saçından yine cânum başına Bu ne sevdâdur saçından yine cânum başına Akl ile gönül biledür sanma cânum başına Yaş yüzümde gee nişân itdiyse nola ışk içün Andan ahan seyl eğer oğrarsa tağa aşına Şöyle müstağrak durur kaşına peyveste gönül Ki mecâli yoh ki başı gircir ise kaşına Yüzüne toğrı turıban şâhâ gözüm bahımaz İ'timadı yaşına vardur ki ana yaşına Yüreği içinde taşısa taşıdur yâsemîn Cân u akl ü dil anunçün bizden ana taşına Kullığı nakş eylemişem dilde hüsnün göreli Niçe ki ömrüm var ise sûretün nakkâşına * * * Yine götürdi âlem kâfile-sâlâr-ı ışk Yine götürdi âlem kâfile-sâlâr-ı ışk Göçdi yine uş gider bu der ü dîvâr-ı ışk Her ne ki yük götürür sür'ati eksük olur Kuş ola gerek gönül çün götürür bâr-ı ışk Evvel içendür gözüm ışk kadehlerini Cârîdür anun içün gözüme idrâr-ı ışk Münkir olursa nola halk bu da'vîmüze Var ise sözümüze zerrece ikrâr-ı ışk Yüregümi yarıban açayidüm içini Taşra düşe korharam andağı esrâr-ı ışk * * * ıç ozın diremedi zülfün ile delu gonul ıç ozın diremedi zülfün ile delu gonul Kıla benzetdi özin yüzün ile delü gönül Özini sinde yitürdi bulımadı dahi hîç Özini bula meğer özün ile delü gönül Anberîn ola ne yir ki ayağun basar isen Sini meğer ki bula izün ile delü gönül Cân yaşı ger yidi ak yirlere irürdiyise Âhı göge irüre süzün ile delü gönül Müşk bâzârını saçun sanemâ kıldı kesâd Şekerün narhını hem sözün ile delü gönül * * * Kıyâmetdür boyun iy şâh dâyim Kıyâmetdür boyun iy şâh dâyim Saçun bölükleri ana alâyim Lebünçün tar gönülüm gark-ı hûndur Ki tâ ola ana la'lün mülâyim Yalunuz ben degülem ışk esîri Ki tağlarda inilerler hamâyim Şehâ bir dem demünden kıl demîde Ki yirden turı geleler remâyim Ayağun tozma başlar fidîdür Fidî olursa başlara amâyim Müdâm aha gerek kan yaş gözümden Çü ışkun odı oldı dilde dâyim Netîcendür senün şol bikr-i fikri Ki sahlamış gönülinde kerâyim * * * Bu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ile Bu ne hatâdur ki uş zülf kılur çîn ile Bu yine ne şîvedür bir yini âyîn ile Şem'iyem ol dilberün nûruma kılmaz meded Kim ala şem'ün başın âlet-i şem'în ile Cân niçe ayru düşe senden i cân çünki hak Akd ide sinün bana ışkunı kâbîn ile Gözüne döymeye göz lîk gerek ki görem Dîde-i höd-bîni ben çeşm-i hudâ-bîn ile Işkun odıyle ahar gözlerümün suyı çün Cânda muhammer durur bâd-ı hevâ tıynile * * * Niçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kıla Niçe bir şol câdû gözün kasd-i cân ü dil kıla Niçe bir şol ince bilün bu tenümi kıl kıla Gözlerüm gemisi lenger saldı kan denizine Gark-ı hûn olsun eğer azmini bâ-sâhil kıla Şol güneş yüzüne karşu ben hilâlî olmışam Ola bu eksüklüyi kim hüsnünüz kâmil kıla Niçe kıla bir gönül ki her kılıyçün zülfinün Kirpüginün her kılından bir dem-i sâ'il kıla İ'tidâl-i kâmetünden adi umar delü gönül Ki meğer servini bizdin yanaya mâ'il kıla * * * Hecr ile zâr ü nizâram uşda ben Hecr ile zâr ü nizâram uşda ben Zülfiyile bî-karâram uşda ben Şem' gibi sararuban ağlaram Tana çıharup yanaram uşda ben Şa'ra dönmişdür tenüm bilün ile Od içümde çün fenâram uşda ben Gamzen ohıyle lebünün meyine Geh kanaram geh kanaram uşda ben Leblerünün yâdına hûn-ı ciğer Niçe k'içerem humâram uşda ben Eyle karandur cânum vasluna ki Varlığı birbirne karam uşda ben Gül arak kıl ur göreli yüzüni Ol hayâdan şermsâram uşda ben * * * Işkı odı dilberün bu başa çıharsa Işkı odı dilberün bu başa çıharsa Ola aceb ol od ile başa çıharsa Taşa taşun gözleri ciğer kanıyile Hüsni cemâli şu'â'ı taşa çıharsa Ani ki gizlemişem bu tar gönülümde Yidi felekden yuharı aşa çıharsa Tapuna cân virmege bahâne gerekdür Kılma ana ta'ne ger şabâşa çıharsa Gönüli sal bende kara saçlarun ile Dik gözünün ohlarına kaşa çıharsa * * * Yâ rab irür şol güne yâra irişem Yâ rab irür şol güne yâra irişem Furkatınun denizini yara irişem Da'vet ider gözleri fenâya gönüli Cehd iderem tizcügez ki câra irişem Halka-i der kaharam kapuya gice ki Halka-ı zülf-i siyâh-kâra irişem Kızaru irişeli gözüme yanağı Cehd iderem ola ki sarara irişem Yazmadı göz yazduğını bu cigerümde Başda ne ki yazludur ne çâre irişem İnce bili yolı incedür ü uzundur Devlet ola anda ger kenâra irişem Aldı geyik gözlerile gönlümi binüm Vardum idi yâ'ni ki şikâra irişem * * * Fitne-i âhir zemâne aldı bu kâmet Fitne-i âhir zemâne aldı bu kâmet Tur örü salın begüm ki kopa kıyâmet Kanumı çoh içdiler anun eseridür Merdüm-i çeşmüne oldıyise sakâmet Işk sepişken durur gönüli i ma'şûk Kılma sini sevdügine bunca melâmet Ben komazam irmeğe yine sana bini Yoğ ise sehl idi ortalıhta mesâfet Olmaz isem ben nedîm bir gice sana Âkibetü'l-emr işüm ola nedâmet Söyle ki mu'ciz gözüne nokta ağızdan Vir lebüni ağzuma vü anla kerâmet Atdum özüm buldum ise nûrün alâ nûr Fânî eğer oldum ise hayr ü selâmet * * * Gözlerümün yaşları niçe ola cârî Gözlerümün yaşları niçe ola cârî Niçe sinünle tolu ola bu mecârî Çerh-ı felek devr kıldı dâ'ire-mâdâr Görimedi güneş cemâl gibi medârı Gözleri mahmûr idi vü la'l-i lebi tek Suvarımadı kimersene bu humârı Zer kıluram yüzümi vü kalmadı zorum Zîr ü bem ile kıluram uşdaya zârı Vasl-ı müberka' durur nevâ bu cânuma Ger kıla uşşâk fetih işbu hisârı * * * Şerh idimeye lebüni dilüm ola lâl Şerh idimeye lebüni dilüm ola lâl Gözlerümün yaşı anun içün ola al Ben ho sana bağluyam bu dâm ile dâne Neye gerekdür ki düzdi zülf ile bu hâl îd durur bana bedir yüzüni görsem Âşir-i zi'lhicce ne ya evvel-i şevvâl Bir görürem kendüzümi yâr ile dâyim Ahvel eğer muhtelif görür ise ahvâl Bir nefise kalmışam ki varlığum oldur Size fidî rûz u hefte vü mâh ile sâl Gönlümi bir kılıyıle zülf-i siyâhı Saldı mezâdına ki mezîd ola dellâl Kirpügünün gamzesi yüregüme fassâd Ayağunun toprağı bu gözüme kehhâl Mâli fidî eyledüm ü geçdüm emelden Gitmez ise bu em elden irişe âmâl * * * Kara gönül gîsûlaruna düşer ise Kara gönül gîsûlaruna düşer ise Kirpügün aruları ana üşer ise Mümkin ola ki ire kadine elüm ger Başuma sevdâsı ırmağı aşar ise Tıfldur ışkı gönülümün bişiginde Göresin anı nedür iki yaşar ise İnce durur dil bili yolma varımaz Ben varuram saçı kılını koşar ise Eyle ki cân virmişem yolma bilünün Aceb eğer bu bili gişi aşar ise Açıla heft uçmağun kapusı bana ger Düğmesini yahanun elüm şeşer ise Anber-i sevdâsını ki hâm sanuram Işkınun adıyile nola bişer ise * * * Yirde göriben zülfin elüm sâkına sundum Yirde göriben zülfin elüm sâkına sundum Efî sanuban zîrâ elüm sâkîna sundum Zülfi gibi müşkîn ile oğramadı yolum Andan berü ki ben elümi akına sundum Âyîne yüzinde gönülüm ışkını rûşen Gördüm dahi la'l-i lebine bakına sundum Şeftâlûsını dirmege irmez idi elüm Yüz sürmeg içün ayağına sâkına sundum Mey tolu durur la'l-i lebün câm bize sun Sor la'l-i lebünden k'ana iy sâkî ne sundum Sâkî tolu tutmış eline la'l ayağını Dîvânesiyem nola ger ayakına sundum * * * Girmez ele bu dünyede ger diler isen yâr Girmez ele bu dünyede ger diler isen yâr Kendüzüni bu derd ile iy dil erisen yâr Çün dil didiler bu gönüle kirpüg ile dil Esirgeme sözümi işid diler isen yâr Teşnelik odına i gönül yan bulamazsın Ağzından anun almaz isen dil erisen yâr Ma'şûkaya didüm ki eğer hüsn ile yindün Erenlere bahma nola çün dil erisen yâr Ya rûh dinledin dahi cân tapuna varur Bir remz ile dek depgil eğer diler isen yâr * * * Çü gülde hüsn-i cemâlini dilberün yazalar Çü gülde hüsn-i cemâlini dilberün yazalar Hatın görürler ise kamular gerek azalar Gişide ki ola bir cân gerek ki göze düşe Eğerçi cehd idüben hûblar gözin süzeler Saçı kılına yapışup bu yolı ben varuram Hidâyet anlarun ola bu yolda ki azalar Sevâb ola çü düşe gözlerinün ohı savâb Hatâya yazmayalar çünki bir ohı yazalar Yüziyile saçı tek olmaya gice gündüz Cihân öziyle saçı kılını eğer üzeler * * * Ola mı revâ gözi kıla yara gönülde Ola mı revâ gözi kıla yara gönülde Kim diye gözi kılduğım yâra gönülde Gezlememişem cüz ki sinün ışkunı şâhâ Gez başdan ayağına değin ara gönülde Nakş itdi şehâ hüsnün ü ışkun gönülümde Şöyle ki gözün eyledi yara bu gönülde Câna ki berâhîm idi ışkunun odına İrişdi sagun anber-i sârâ bu gönülde Bî-çâre gönül yahdı özin la'l yolma Hem andan ola çâre bu bî-çâre gönülde * * * Gice gündüz binüm işüm zâr ola Gice gündüz binüm işüm zâr ola Korharam fitne gözün bîdâr ola Senden özgeye bahımaz gözlerüm Görmeye meğer sini nâ-çâr ola Niçe kurtara bile gişi gönül Çünki ma'şûkı büt-i ayyâr ola Zehr içün tiryâkı koymah ola mı Lâcerem ki gül katında hâr ola Gâh mihrâb ola kaşlarun bana Gâh zülfün bilüme zünnâr ola Da'vi-yi zühd nemâzuna senün Taş bağırun mûcib-i inkâr ola Işka bürhân gösderür yüzün eğer Bir nefes lütfün bizümle yâr ola Kankı dindedür revâ bu hâl ki Ben humâr u leblerün hammâr ola Çün hayâlün kıldı gözümde makâm Vâcib oldı ki ana idrâr ola Kim kı bizarı ola bazarıdur Kim ki bâzâr isdeye bâ-zâr ola Şol gönülde ki sen olasın şehâ Dilemezem ki dahi deyyâr ola * * * Döyimeye bu yüregüm odına âhin Döyimeye bu yüregüm odına âhin Ger irürürse hevâ vücûdına âhın Gönlümi kapdı gözün alımazam elden Şöyle ki yaz kekliğin zebûn ide şâhîn Dâne-i hâlüne düşdi bu delü gönül Âdemîlıhdur nola bağışla günâhın Dil saçına vardı değdi gözi ohına Gördi siyâhın u anlamadı sipâhın Kendüzini bilmeyen kaçan bile rabbi Bilimeyen sini bulamadı ilâhın * * * Boş görelüm sinün ile fasl-ı hazânı Boş görelüm sinün ile fasl-ı hazânı Sun berü câm ile tolu âb-ı rezânı Rûh-ı revân sun revân elüme i rûhum K'oynayayum yoluna bu rûh-ı revânı Olmadı mı dem ki bir nefes sana İrem Niçe çekem ayrulığ ile digerânı Işkun ile ben ziyânı sûd dutaram Sağışa getürmezem bu sûd ü ziyânı Yahınına gelmedin vücûdu mı yahar Görimedüm bu beni yahanı ya hanı Cânum içinde yirini düzdi gönülüm Sanmaz idüm yâr ile ola bana cânı Bir dem umaram ki ola yâr ile bir dem Ol demi getür vir talâna dükânı * * * Gör ki ne yirmiş ilâh fasl-ı hazâna Gör ki ne yirmiş ilâh fasl-ı hazâna Gör ki ne pür eylemiş zer ile hizâne Kıl sanuban bilüni saguna tolaşdum Kıl ne kılursan bigüm bu yoldan azana Câm-ı zücâcîyi göz ciğer kanıyile Göreli pür meyi kıldı âb-ı rezâna Şükr iderem göreli cemâl-i nigârın Alnuma binüm bu yazuları yazana Cânumı saldum saçınun eteğine ki Ömri uzundur ola ki ömrüm uzana * * * Güneş sanemâ benzeyümez yüzüne direm Güneş sanemâ benzeyümez yüzüne direm Aybını yüzünün yine hem yüzüne direm Ben bigüme vü bin bige hem carlamışam ki Bende olalar cümle sinün yüzüne direm Şâhâ yüzünün yüz yüzi var bu iki yüzüm Toprağ ola yüz vech ile bir yüzüne direm Yüz hüsn ola sende ki umar her biri yüz cân Bir cânı niçe yitüreler yüzüne direm Ger varmışa peyveste kaşıyle kara gözi Güneş yüzi benzeyeyidi yüzüne direm * * * Kopdı yine gönülümde zemzeme-i ışk Kopdı yine gönülümde zemzeme-i ışk Söylenür oldı içümde demdeme-i ışk Her ne ki hükm itmiş idi geldi başuma Subh-ı ezelden berü bu melhame-i ışk Varlığumun cümlesini geldi apardı Varlığuma konu olalı heme-i ışk La'l-i lebün her ne ki kodı gönülümde Dökdi gözüm câmına bu kumkuma-i ışk Salalı hüsnü atın vücûdum iline Düşdi atınun önine bu reme-i ışk * * * Işkı delü gönülüme salu degül mi Işkı delü gönülüme salu degül mi Cân u gönül ışkıyile delü degül mi Kaşıyile gözleri gönülüme karşu Kimisi ohlu vü kimi yalu degül mi Talsa nola gözlerüme yüzi hayâli Gözüm ahıtduğı incü lü'lü' degül mi Varlığuma varlığım eğer tolu oldı Noldı cihân sinün ile tolu degül mi Odluyidi ışkunı yüregüme kodun Sun tutağun ağızuma sulu degül mi * * * La'l durur leblerün velî şekerîdür La'l durur leblerün velî şekerîdür Al yanağun tâze ter zî-verd-i tarîdür Azm-i sefer kılalı şikâra bu gözler Kuşça cânum anlara nemerîdür Cânumı kıl eyleyüp biline gemişdüm Devlete irmez olur ise hatarıdur Gönülümi yahmayınca toğmadı ışkum Zîrâ hevâ kîmiyasınun hâceridür Işk ire hoşlıh ki işbu demde görürem Ağızunun nefesi gözün nazarıdur * * * Düşeli la'l-i lebünün hayâli çeşme begüm Düşeli la'l-i lebünün hayâli çeşme begüm Aceb degül kan ile oldıyise çeşme begüm Nihâyete irer ol hüsn ki apara cânı Çü gâyete iresin irdi hadden aşma begüm Saçun girihlerine ben tolaşmışam çohdur Cefâ atına binüben bana ulaşma begüm Gönüli gîsûlarun bendine çü bağladun Ciğerde gamzelerün ohlarını şeşme begüm Yüzün çü mazhar-ı nûr-ı cemâldür şâhâ Güneşi gîsûlarun anberiyle yaşma begüm * * * Ârif oldur ki bulımaz yâr katında özini Ârif oldur ki bulımaz yâr katında özini Işk bir bâzârdur ki anda satılmaz özini Anberi kâfûrdan hüsnünde seçmeyen kişi Dünyâsında niçe bile giceden gündüzini Kim ki ata kendü varlığını şemsün nûrına Sa'd ise nahs ise bile kendünün yıldûzını Hüsnine zülfinden özge irmeğe yohdur sebeb Uzun ise nola tutun her bir işün uzını Yüzini her kim ki kıla hâk yârı yolma Yâr yolında bile gerek her işün her yüzini * * * Şâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdur Şâhâ gözünün derdi bu dem câna devâdur La'l-i lebünün kanı dahi câna şifâdur Gîsûların âşüfte görürem gönülüm tek Benzer ki perîşân iden anları hevâdur Bir perde-serâda nola ger inileyem ben Ki bülbül-i dîvâne dahi perde-serâdur Cânuma belâ türkî gözi gamzeleridür Gelmez sağışa gîsûları zîrâ karadur Ağzun yarına kulam u gözün yarasına Ki ol ikisi ne ki kılur ise yaradur * * * Eğer oğrarsa gözünden gönülüm şâhâ yaraya Eğer oğrarsa gözünden gönülüm şâhâ yaraya Lebünden soraram k'ana aceb dahi ne yaraya Tenüm şöyle düzilmişdür bilüne ki hayâl oldur Ki şimden sonra dahi kıl gerek girmeye araya Gözümden la'l ile lü'lü ayağuna dökerem ben Güneş yüzünde bilürem ki yohdur meyl-i pîrâye Sinün ile bir olmışam araya kimsene girmez İnanmazsan hayâlüni biribi gönle k'araya Eğer eksile ger arta yüzi güneşe karşudur Kişi ki güneşi seve gerek benzeye yaraya * * * Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsın Çü nakş eyledi ol halik bu sûretde heyûlâsın Misâl eyledi diyesin ana firdevs-i a'lâsın Zihî mevlûd-ı ferruh ruh ki rûh andan hayâ kılur Bu ne kâfûr u anberdür ki hak eyledi lâlâsın Göreli serv ile sünbül perîşândur u ditrerler Biri zülf-i semen-sâyın birisi kadd-i bâlâsın Binümle toğrudur boyı velî kec düşdi kaşları Alaca görürem dâyim anun câdû-yı şehlâsın Gözinden ayağ içicek ki cân ağzuma irişür Umaram nukl içün piste velîkin şol muhallâsın Bu gün bildüm ki cisme cân senün ışkunla bağlanmış Bu ma'lûle irişdürün yine esbâb-ı ûlâsın Bu ışk içinde tevhîde muhakkak diledüm olam Zemândur lâsına irdüm velî bulmadum illâsın * * * Dirilün aparun bini yâruma Dirilün aparun bini yâruma Şol lebi şehd ü kirpügi aruma İkimüz birüz ü yaruyam ben İrürün bu yaruyı ol yaruma Âzâr oldı gönül hayâliyile Gösterün ol büti bu azaruma Ben yüzinden ohıduğum ma'nî Vurdı yüz ta'ne işbu ezberüme Zülfüni yile virmegil şâhâ Düşmesün fitne işbu leşkerüme Gönül oldı hevân ile cevher Bir cilâ isderem bu cevherüme Gözümi hüsnün ile rûşen kıl Ki urur sikke aduna zerüme * * * Ayb eylemegil yaşumı ger ala dönerse Ayb eylemegil yaşumı ger ala dönerse Şol la'l-i lebün gönülümi ala dönerse Ben sinün ile müttehidem yohdur ikilik Ahvel nazarı nola bu ahvâla dönerse Gönlüm kuşı biroğradı kurtıldı tuzahdan Yüz kez tutılur gîsûyile hâla dönerse Yâr hüsnine satdı gözi varlığumı binüm Bir cân ola bu ortada dellâla dönerse Sögmek ki lebünden çıha vü medh ola bana Nola şekerün ağusı ger bala dönerse * * * Nigârâ oluram ben senden ırah Nigârâ oluram ben senden ırah Ki ayrıldum tapundan senden ırah Güneşden düşen ırağ ay olur bedr Hilâl olmışam uş ben senden ırah Binüm âyînüm oldur ki yoğ olur Düşen ayru ayından senden ırah Ciğerden özge hîç nesnede turmaz Çıhan oh şol yayından senden ırah Kara göz ile çün cândan çıhardun Çıharma bârî dînden senden ırah * * * Şehâ hecrün ile zâram ırah sinden ırah sinden Şehâ hecrün ile zâram ırah sinden ırah sinden Firâkun ile yanaram ırah sinden ırah sinden Nigârâ hufte gözünden ki mestem olmışam mahmûr Anun çün gice bîdâram ırah sinden ırah sinden Gözünden kanıdur yaram buyurmaz isen iy yâr em Gerek ki yüregüm yaram ırah sinden ırah sinden Bana em dişe leblerün nola çün ki tabîbümdür Çü hicrânunla bîmâram ırah sinden ırah sipden Tapundan ayru bâzâram özümden dahi bîzâram Firâk odıyle yanaram ırah sinden ırah sinden * * * Şöyle durur bu gönül ki özini bilmez Şöyle durur bu gönül ki özini bilmez Âşık olan gönül hod uzını bilmez Sûzişi olmayana süz işini dimen Göz yaşı dahi gönülde sûzını bilmez Şöyle gözüm iledür cemâli anun bir Ki bu gözümden kimsene yüzini bilmez Yüzine kaçan ki gözi tuş ola âşık Ayruğı ne bile çünki özini bilmez Zülfiyile yüzine gişi ki tutâ hû Anlayımaz gicesini rûzını bilmez * * * Zülfünle delü gönül âşüfte degül midür Zülfünle delü gönül âşüfte degül midür Fitne gözün esrükdür hîç hufte degül midür Kıymetini la'lünün sordum yine kendüden Hîç ağzını açmadı pes süfte degül midür Nâ-kerde-i eltâfın ben kerdeye sayaram Nâ-güfte ağızından çün güfte degül midür Yürek kanı izini yitürdüm ağızına Zannun ne durur k'anda bünhüfte degül midür Kaşlarıyile yüzin göreli üç ay oldı Fikrün ne durur mâhî dü hefte degül midür * * * Bu mevsümün ehl-i dili ol gül güle karşu Bu mevsümün ehl-i dili ol gül güle karşu Tolu içesin şâd olasın bülbüle karşu Yüzün güli üşküfte ola kala şüküfte Ki ne yüz ile açıla her gül güle karşu Mül vir bize sâkî tolu ki nergisidür mest Salma bu delü gönül işin mülmüle karşu Dök câma surâhî kanın esirgemedin ki Her kul kula secde kıla ol kulkula karşu Gözüm gibi câm olmaya meclisde nigârâ Ki niçe ki döke meyi der-dem tola karşu * * * Bülbül ünin işitdi gavgâya çeker bu dil Bülbül ünin işitdi gavgâya çeker bu dil Gül kohusını aldı sahrâya çeker bu dil Gül yolma gözlerüm kızardalı ışkını Nergisleri yolma sevdâya çeker bu dil Gîsûları binmişdür her lahza nesîm atın Hattına varur benzer yayaya çeker bu dil Ben ana vü gönülüm göniline komışam Bir ehl-i dil anlasa ne kaya çeker bu dil Bir bûse umar lebden yüzin yüze degşürür Anlasalar anı ki her aya çeker bu dil Ben sînemi sınayu açdum bu nesîm içün Yahama yapışuban yahaya çeker bu dil Cân tîh-i mahabbetde hayrândur u ser-gerdân Kalmadı meni bunda selvâya çeker bu dil * * * Cânuma bir belâyidi semâyi Cânuma bir belâyidi semâyi Cemâlün ki hacil kılur her ayı Sen ayı severem zîrâ ki rûşen Sever ehl-i dili rûşen-senâyî Çü uyhu görmezem düş diyümezem Hocendî gibi gözünden riyâyı Odına yanmışam küllî dahi yoh Eğer atar ise sehm-i hatâyı Gözün tîr-i kader durur gönülüm Rızâyile kabûl eyler kazâyı Dil ü akl ile cân virdüm hevâna Saçun akd itdi bu bey' ü şirâyı Kadün tek râstam ben işbu yolda Hocendî ger kılursa iftirâyı * * * Kanı dil ki gözünle pâre degül Kanı dil ki gözünle pâre degül Bu gönül ahi seng-i hâre degül Zülfüne düşmeyinee niçe ola Meğer ol ki gözi kara degül Cân cânuna irer ü ten lebüne Bu gönüldür ki hîç-kâre degül Hîçdür hîç ü hîçden dahi hîç Şol gönül çünki ışk-bâre degül İşbu meydân içinde gönlüm tek Bir gönül dahi şeh-süvâre degül Anda kim gönülüm top urmışdur Dahi gönül ire gubâra degül * * * Bu alî ışkunla iy yüzi hasen Bu alî ışkunla iy yüzi hasen Şol hüseynî leblerün olsun esen Şol hatunla râst bana ruk'a yaz Binüm olsun serv-i bustân-ı çemen Câna didüm bir emin şol la'l içün Ki cihânda olmaya om emen Hattum gördüm lebünden soraram Kanda buldı anberol berk-i semen Didi ki meğer irürdi ol Süheyl Bu akike dün gice bûy-ı yemen * * * Yara yara yara kim yâr olasın Yara yara yara kim yâr olasın Niçe işbu güle bir hâr olasın Tolaşdum zülfine dün gice didüm Niçe mansûra sen ber-dâr olasın Didüm bülbüle ki ışkun durur hîç Bu bâzârunda ger bîzâr olasın Lebinden bir ayah içdük tolu sen Nola ger mahzen-i esrâr olasın Ezelden ışk bâzîyle geldük Key ise sen dahi ser-bâr olasın Gözüm cedveller ahıtduğı budur Ki sen bir gün bana berkâr olasın Bizüm otağumuza geldügün yoh Meğer kim dem-be-dem âzâr olasın Tapundan birlik umaruz kaçan ki Dir isen yârunam ağyâr olasın Lebinden câm-ı mey pür çek ü kurtıl Niçe göziyile bîmâr olasın * * * Şükür ki şekker ahar lebleründen iy dilber Şükür ki şekker ahar lebleründen iy dilber Şükür ki gîsûlarun saçdı âleme anber Kim idi halka-i zülfine dilberün tolaşan Hevâyile kapuya kahmayınca halka-i der Hevâ ki kıldı perîşân nigâr gîsûsını Ne lâzım ola dili kıldıyise zîr ü zeber Niçesi kanmaya lebleri yüregüm kanına Niçe susarsa lebi âşıkun yüreği kanar Kadüne karşu ney olup bilümi bağlamışam Ola ki âteş-i ışkun bitüre bir şekker * * * Neler idersin bize hay sen nigâr olmamış Neler idersin bize hay sen nigâr olmamış Kimdür sinün yoluna zâr u nizâr olmamış La'l-i lebün ışkına çohlar içerler süci Binden özge kişi yoh anda humâr olmamış Leblerüni göriben kurumayınca kanlar Geyikler göbeğinde müşk-i tatar olmamış Değmeyince yüreği kirpügün ohlarına Hergiz gül-i sûrîde süzen ü hâr olmamış Hem-sâye durur cânum hecrün gamına çohdur Leblerün arası tek hüsn-i civâr olmamış * * * Çeşmüm pür-âb ü gözlerümün hâbı yoh durur Çeşmüm pür-âb ü gözlerümün hâbı yoh durur Katunda gözlerüm yaşınun âbı yoh durur Ben nârîyem ki âbî degülem hevânuza Hâkîde gözlerüm gibi hîç âbî yoh durur Dil gerçi delüdür bu göze kaşa düşeli Sanma anun ki mescid ü mihrâbı yoh durur Yüzümde za'ferânını suvârdı kan ile Gözden eğerçi gönüle dölâbı yoh durur Hâlis nigâr-ı ışkına sikke uran zere Şol kalb ola ki kâlebi kallâbı yoh durur * * * Gözün durur bu derdüme dermân bi'aynihi Gözün durur bu derdüme dermân bi'aynihi Derdüm bu ki virem gözüne cân bi'aynihi Gamzesi nefy kılur ü isbât işvesi Gözleridür meğer bana îmân bi'aynihi Nergis çemende gözlerünün karavaşıdur Hâdim durur bu gözüme mercân bi'aynihi Ağzunı açmayınca gişi gözi görmedi Yâkût ü lü'lü'den leb ü dendân bi'aynihi Rûz-ı kıyâmeti sen anun kâmetinde gör Gözümden anlagıl dem-i tûfân bi'aynihi Hattı bimislihi sanasın hızrduranun Çün yârı oldı çeşme-i hayvân bi'aynihi İnşân olan gözine niçesi kapılmaya Çün her gözinde eglenür inşân bi'aynihi Yaş ırmağını ırmağa kimün mecâli var Çün ki gözüm yaşı ola ummân bi'aynihi Od u sudur gözüm ile gönülüm arası Düşdi ikisi arasına kan bi'aynihi Kaşlarıyile îd kılur gönülüm velî Gamzesi kıldı cânumı kurbân bi'aynihi Kaşları hâcib olalı bu gönül iline Rûşen durur gözleridür cân bi'aynihi * * * Dem degül mi ki serv bâra gele Dem degül mi ki serv bâra gele Yârun ince bili kenâra gele Gözi gönü ki yaralar ne aceb Ohı yaş denizini yara gele Nişe urur çemen yüzine suçun Ki benefşesi yüzi kara gele İntizâr-ı hayâli kan ahıdur Gözlerümden ki tâ pınara gele Yig ola yig zülâl-i hayvândan Ger lebünden tolu humâra gele Göz karâra gelür saçun anıcah Bes niçesi gönül karara gele Lebleründen nigârâ dür dökerüz Kanda bir böyle şi'r bâra gele Kim kor ise bu meclisi kovalum Şuna değin ki kendü vara gele * * * Yazmış yüzinde gîsûsı reyhân bihattihi Yazmış yüzinde gîsûsı reyhân bihattihi Cân yazdı ana özini kurbân bihattihi Gözleri gamze ohıyile âdem öldürür Şîrîn budur ki la'li kılur kan bihattihi Gözleri sihr kıldı gönüle bi'aynihi Kullığa yazdı kendüzini cân bihattihi îmân-ı nûrını gîsûsı küfri uzatdısa Gör niçe yazdı âyet-i îmân bihattihi Bir katre rahmetini kulından esirger ol Ki virdi hızra şerbet-i havyân bîhattihi Cân ana vardı la'l-i lebinden zülâl uma Diler kıla ziyâfet-i mihmân bihattihi Müşki karınca ayağı düzdi hatı anun Gîsûsı dir zîre be-kirmân bihattihi * * * Yaraşmışam hevâsına ben yıl u ay ile Yaraşmışam hevâsına ben yıl u ay ile Gözinden esriyen niçe ola ki ayıla Şol müşterîdür ol ki çeker zühre sâzını Şöyle güneşdür ol ki kılur sohbet ay ile Gîsûsı ilmelerine ile diyen kişi Bilmez mi anı ki kurıcah tuzağa ile Zülfi kemend ile gönüli saldı bendine Hattı diler ki talaya cânı yaya yile Yohsul u bay ile aparur başa hâlini İllâ kaçan ki sini görür ise bayıla * * * Bunca zemân ki geçdi ömür bu cefâyile Bunca zemân ki geçdi ömür bu cefâyile Şükrâneler gerek ki geçer uş safâyile Şol derd kulıyam ki devâdur anun kulı Ben kulıyam bu derd ile vü bu devâyile Yüregüme tohındı gözinün ohı anun Sayman hisâba tohınan ohı hatâyile Ben toprağ eylerem yüzi ayağı tozma Şâyed ki bir işâret ola hâk-i pây ile Gamzesi ohlarına didi işbu gözüm oh Rıdvân dahi kul ola bu hûra rızâyile Derdi devâya irüre bilse delü gönül İksîr kıla bileyidi kîmyâyile Vaslun gicesi ten cânuma infi'âl olur Sûret niçesi bağlaya yatmah kabâyile * * * Sagunla müşk hem müşkîn degül mi Sagunla müşk hem müşkîn degül mi Yüzün ay ü küpen pervîn degül mi Gözün âyineyi koymaz elinden Bu câdû-yı siyeh hod-bîn degül mi Sözüm şîrîn düşer la'l-i lebünden Yüzünden rûşen ü rengîn degül mi Gönülüm sırçasını uşadursın Nigârâ gönülün sengîn degül mi Şehâ behrâm-ı gür ki atar idi Anun atduğı oh çûbîn degül mi * * * Saçuna oğrayu gelen nesîme uçdı gönül Saçuna oğrayu gelen nesîme uçdı gönül Bu dünyâda dahi ne zer ne sîme uçdı gönül Ne dem durur ki nedem gelmez ola ardınca Velîk dün gice gey şol nedîme uçdı gönül Müsâfir oldı gönül hüsni ili içinde Melâhatın göreli şol mukîme uçdı gönül Nolayidi kamu kuşlar bu gülşene gelse Teferrüc itse arada ki kime uçdı gönül Özümi bulımazam ki şerh idem tapuna Ki hecrün ile azâb-ı elîme uçdı gönül * * * Tenümi câna irürince gelmişem câna Tenümi câna irürince gelmişem câna Aceb ne kâfir imiş zülfi gelmez îmâna Lebi ki kana gelüpdür yüregümün kanına Revâ durur ki cigerüm kanına ol kana Nesîme kul oluram ne zer ü ne sîm gerek Ki urdı müşk saçına nigârumun şâne Yana mı ışkı odına aceb bu varlığumuz Elüme girse tutağı sorayidüm ya ne Ten ile akl ü gönüldür şehâ fidâ yoluna Arada cân haberi yoh ne geldi bu câna * * * Acebâ derdümün devâsı kanı Acebâ derdümün devâsı kanı Acebâ rencümün şifâsı kanı Ayağı tozma yüz ururam Ki göz ağrısı tûtiyâsı kanı Zulfı pil bınuben ırışdı cana Anberîn hattınun yayası kanı Kîmiyâyile kıldı zer yüzümi Yârı bulmağa sîmiyâsı kanı Sıdkumı bildi hüsni ışkında Bes bize vaslınun safâsı kanı El ayağ ile baş u cân oynamayan Işkı yolında dest ü pâsı kanı Yahası hecr odına yüz bin yıl Kohmayan ışk ile yahası kanı * * * Hevâ nesîmi gül ile velî mu'attar ider Hevâ nesîmi gül ile velî mu'attar ider Bu rikkat ile sehâbun gözin mukattar ider Seherde bülbül-i şeydâ terennüm eyledügi Gülün mehâsinini ola mı ki ezber ider Lebüne benzedimez tûtî şekkeri hergiz Niçe ki ışk odına yanıban mükerrer ider Dutar çiçek yine sîmîn siper felek ohına Eğerçi haddi degüldür velîk derhör ider Kuşun kimisi muhaddis durur bu medresede Kimisi vâ'iz olup serv üzre minber ider Yaşı uzun gözümün ü yili sabânun yig Ki biri ravzayı tâze biri mu'anber ider Ne hâldür ki gözün fitne kapusın açmış Dilün halâyıka rahm ivini muhaccer ider * * * Bahâr itdi yine bir yini âyîn Bahâr itdi yine bir yini âyîn Ki hüsninden hacil kıldı gök ayın Siper kıldı yine gül sînesini Çü peyveste görür ol kaşı yayın Yüzün tek âyinenün var safâsı Velî katı biçüklüdür bu höd-bîn Gözümün yaşı ki uzun ahıdur Hemîşe altunun üsdinde çayın Gönülde kim bile ki ne kopısar Ki konışmış yine ay ile pervîn * * * Servün ki revân oldı revâna vireler mi Servün ki revân oldı revâna vireler mi La'lüni bu dünyâ tolu câna vireler mi Ben cânı fidâ kılur isem bahmaya bir kez Hüsnüne sinün şer' ile kana vireler mi Mest ol gözi gibi ki beninden alısar hat Söfî ki gele meclise dâne vireler mi Hammâmda zülfüni binüm elüme şâhâ Tâ kılam ana cânumı şâne vireler mi Hüsnünde gönül düşdi garîb ü cânını ger Virür ise şol tîr ü kemâna vireler mi Ben yahşi cânum oynar isem zülfi yolma Aklumı bile rîh-i yemâna vireler mi Kıl itdi binüm tenümi şöyle ki bilinmez Virürsem anı mû-yı miyâna vireler mi Gözlerün apardı gönüli ger diler isem La'l-i lebüni bana zamâna vireler mi Şâdîyi ki virdi bize bu hânede ışkun Her çend ki kahhâr ola hâne vireler mi * * * Gözün ohıyile cigerüm kan dile değdi Gözün ohıyile cigerüm kan dile değdi Dahi ne atarsın çün ohun kandile değdi Hicrân ile vaslun od ile suyı içinde Gark olmağ u yanmah yine bu sâ'ile değdi Gamzen şol ohı ki cânuma kılmış idi râst Tohındı yüregüme cânuma ile değdi Gözlerünün ohına ki dil değmeye şallâh Cânlar virürem anun içün ki dile değdi Akl ile dil ü cân niçesi ayru olalar Birine değen oh kamusına bile değdi * * * Nigârînâ aceb hüsnün ne milletdür ne milletdür Nigârînâ aceb hüsnün ne milletdür ne milletdür Bu cânuma sinün ışkun ne illetdür ne illetdür Bini ayb eylemenüz ger olursam ışk ile şeydâ Cünûn çünki bu akluma cibilletdür cibilletdür Ayağunda virürsem cân banadur rütbet-i a'lâ Tapundan ayru dirilmek mezelletdür mezelletdür Kaşun mihrâbına karşu ibâdet kînedür lâzım İbâdet senden özgeye ne zelletdür ne zelletdür Beliyyetdür bu cânıma kıya ohları gözünden Elün ur gözüme gör ki ne billetdür ne billetdür * * * Nidelüm ger gönülüme yağısın Nidelüm ger gönülüme yağısın Çünki sen işbu gözümün yağısın Kararur gözlerüm bu sevdâdan Ki neçün sen bu gözlerüm ağısın Sağ ü çürük olur her enbârda Bey'i virdük sana ki sen sağısın Kılmagıl özüni perîşân sen Gör ki kimün gönüli otağısın Cân gereg idi uçayidi göge Hey di zülfüne ki ayah bağısın Sihr miydi lebünde gördüm kan Âşkâre şehâ kızıl yağısın Cân bilün ile oldı kıl zinhâr Nisbet eyle câna ki yamağısın * * * Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu gice Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu gice Letâfetiyile anun bulam safâ bu gice Eğerçi nakşıyile cevr kıldı hüsni bize Hayâli kıldı şebîhûn ile vefâ bu gice Hayâli geldüginün gerçi kadri yoh özine Gelün görün ki ne îd eyledi bize bu gice Bu müjde ki dile irdi turu gel uyhudân Gerek ki sinledeki ölüler tura bu gice Bu cânumuzı nesîme dinüz ki ilte haber Diye anun yazusı buyidi yaza bu gice * * * Cemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mı Cemâlün ile bu gönlüm benüm nazîr ola mı Bu âlem içre sinün gibi bî-nazîr ola mı Bu cân ile bu gönül hecrün ile karırlar Aceb visâlün ile gözlerüm karîr ola mı Gözi ohına yüregüm ü teni döymez ana Aceb bu bağrı taşun gevdesi harîr ola mı Niçe ki ışkı adı tîz olur dil olur süst Didüm bu akluma ki anlagıl erîr ola mı Visâl gicesinün subhı urdı bir dem-i serd Didüm ki işbu nefes bâd-ı zemherîrola mı * * * La'linden anun sözleri nâzük diyelüm biz La'linden anun sözleri nâzük diyelüm biz Hüsninde anun yüzleri nâzük diyelüm biz Bilinden anun kıl yararuz söyleyicek söz Şemsindeki yuldûzları nâzük diyelüm biz Şekker ki dilemez tuzı meşhûr durur ol La'l-i lebinün tuzları nâzük diyelüm biz Şol gözleri atduğı ohı merdüme karşu Çün câna irer közleri nâzük diyelüm biz Sözleri çü şîrîndür ü sözin kulağumda Nola gel ana sözleri nâzük diyelüm biz Çün sen olasın pertevi yohdur dahi şem' Karanuda şol gözleri nâzük diyelüm biz Çün gözlerüme sürme durur dahi yigirek Câna ayağı tozları nâzük diyelüm biz * * * Düşmen eğerçi hîle vü tedbîr içindedür Düşmen eğerçi hîle vü tedbîr içindedür Tebdîr n hîle hem yine takdîr içindedür Şol fitneler ki gözleri hâmil durur anun Şükrâneler gerek ki bu tedvîr içindedür Zinhâr dünyâ hoşlığına inanman ki her nefes Anı ki gösderür yine tağyîr içindedür Düşdür ki görürüz bu cihân hoşlığı bize Aksince her düşün yine ta'bîr içindedür Bu hüsn sûresinde bir âyet durur yüzün Âhir cemâl kıssası tefsîr içindedür İlm-i hurûfı hattı anun kıldı bana keşf Z'ân rû-şikeste gîsûsı teksîr içindedür Altun kılur misümi binüm ışkınun odı Bu kîmyâyı gör ki bu iksîr içindedür * * * Bil gönülüm denizi taşa gerek Bil gönülüm denizi taşa gerek Düşmen ura başım taşa gerek Düşmene din ki aşını vire Bu denizler başından aşa gerek Kuru kılmayısar yaş a kuru İre lutfı kuruya yaşa gerek Başuma irmedin olursam baş İrürem işbu işi başa gerek Kim diler ise k'avlaya şâhîn Gevdesi ortalıhda lâşe gerek * * * Bini hak irürür ise şecere Bini hak irürür ise şecere Bitürem hubbı yimişin şecere Ben kemer bağlaram bilüme ki tâ Bağlamayam dahi kemer kem ere La'l-i lebleri şîr hâresiyem Ne cefâdur bu emcegin emere Şol güneş kulıyam ki ta'ne urur Gök yüzindeki bedr olan kamere Dil hüseyne çü cânı virdi hasen Borci kalmaz aliyile ömere Saçları tolaşığı vâcib ider Ki mükerrer ola sözi şekere Bâ-haberden haber dutaruz ümîd Haber oldur ki ola bî-habere * * * Meğer nev-rûz gelmişdür musavver Meğer nev-rûz gelmişdür musavver Ki olmışdur cihân yine münevver Yüzün devrinde ser-gerdân olalı Urur bu nüh felek çerh-i müdevver Gice dirsem sagun ola söz uzun Şeker dirsem lebün ola mükerrer Elüm irerse bendine gîsûnun Ne bendüm var ise olsun muharrer Kaşunı eğri seveni dilerem Firâkun çarmıhıyile müsemmer Gönülüm leblerüne muhtasardur Cânum ince bilünedür muhakkâr Mu'arrefdür gönül la'lün katında Velî bilünde cânumdur münekker Bilimezem mücessem cân mısın sen Veyâ bu tende bir rûh-ı musavver * * * Gözi ohladı bizi kara kıla Gözi ohladı bizi kara kıla Miskîn itdi gîsûsı kara kıla Gâliye gîsûsına dürter isem Gâliyenün yüzini kara kıla Kaşları egrisiyile toğruya Ne cefâ kılsa kata kara kıla Kara gîsûsı ağı vechiledür Çün benüm gönülüme kara kıla Nola merdümlik eylese gözi Bizi karaklamasa kara kıla * * * Cihânda hûbları gördük vefâsı yoh nidelüm Cihânda hûbları gördük vefâsı yoh nidelüm Gönüli hasta kılur ol şifâsı yoh nidelüm Bu suffede ki güneş ay müzehheb itmiş anı Kaçan ki olmayasın sen safâsı yoh nidelüm Gözün gönüli kılur hasta câdûlıkıyile Bu derde derdden özge devâsı yoh nidelüm Cânum oda düşeli toprağ iderem yüzümi Kara saçuna sinün çün hevâsı yoh nidelüm Eğerçi hüsnün apardı saçuna gönülümi Niçesi kurtıla çün dest ü pâsı yoh nidelüm Fenâ durur bu cihân ü lebün fenâda fenâ Bu gönlümün ki fenâdur bekâsı yoh nidelüm Segirtdi saçlarınun bize yine tatarı Yayaları ki irişdi hatâsı yoh nidelüm * * * Eğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâd Eğerçi va'de-i vaslun bini kılur dil-şâd Furât eyleyeyüm yaşı her çi bâd âbâd Sagun kılın elüme vir ki bilüne irişem Sinün ile gel idelüm yinile bir bünyâd Nigârâ hûrî misin perînün bu ferri yoh Aceb budur ki ferişteye benzer âdem-zâd Ferîd-i asr tapundur ki hân-gîr oldun Tavîl itmeyelüm sözi ışkun oldı ziyâd Tapundan ayru cânun dünyâda nedür ayşi Zîre ki olmaya olmaz isen bilâd ü ibâd * * * Kaplan olmış gönül şikârı kanı Kaplan olmış gönül şikârı kanı Işk işiginde âh ü zârı kanı Gözlerinden çü ayağ içdi gönül Gözine karşu bir humârı kanı Baş dizinde korniş benefşe benün Görmiş ol zülf-i bî-karârı kanı Bülbüle zârı gösdereydüm eğer Görseyidüm ben ol nigârı kanı Gözi âhûsı sayd kıldı bini Tutağındağı dür şikârı kanı İnce bili tenümi kıl kıldı Teni kıl kılmağım kenârı kanı İhtiyâr ile vardı dil tapuna Şimdi bu gönül ihtiyârı kanı * * * Çün tolu mey ayağını koli ağdan çekerem Çün tolu mey ayağını koli ağdan çekerem Kucaram ince bilini kılı yağdan çekerem Ağız ağız olıban andan aluram dilini Tolaşuram saçına vü dili bağdan çekerem Kara ağını saçar ki dire dil balığını Baliğ olmaya meğer ben eli ağdan çekerem Tâ safâ bula huzûrun ile bu meclisümüz Hârdan gül getürse bülbüli bağdan çekerem Işkumun benzi kaçan sola çü bu ortada ben Cân kenârına hemîşe bili sağdan çekerem * * * Bir dem tebessüm it sanemâ tâ ki gül güle Bir dem tebessüm it sanemâ tâ ki gül güle Nevbet degürmeyem yine zâr ile bülbüle Bir dem irerse kullığa cânum göreyidün Ki niçe lutf kıla safâyile kul kula La'lün ayağıyile bize vir mül ayağın Âlem geçer dahi bizi uzatma mülmüle Ger halvet ârzû kıla gönülüm aceb degül Bu fasi içinde ki ola âlemde gulgule Nola ağız ağız sinün ile hadîs idem Şimdi biri birine söyledi gül güle * * * Binüm bu derdüme billâh şifâ gerekmez mi Binüm bu derdüme billâh şifâ gerekmez mi Binüm bu sıdkuma billâh safâ gerekmez mi Vefâsı kadrini bilüp hâka şükür kılmaz Binüm gönülüme billâh cefâ gerekmez mi Cefâyı yitesi kıldun i taş bağırlu bize Binüm bu meylüme billâh vefâ gerekmez mi Dutam ki câdû gözün hasta kıldı cânumuzı Binüm bu hastama billâh şifâ gerekmez mi Eğerçi kan durur ışkı bu cânuma binüm Binüm bu hecrüme billâh kafâ gerekmez mi * * * Gönül nigâra konuğ oldı merhabâsı kanı Gönül nigâra konuğ oldı merhabâsı kanı Gözüm denizler ahıdur âşinâsı kanı Yüregümün kanına girdi la'li kanlu durur Nola sorar isem andan ki hûn-behâsı kanı Gözümi câdû gözün hasta kıldı hayli durur Ayağun izi tozı oldı tûtiyâsı kanı Binüm kanum bu cihân boynına düşer zîrâ Gerek ki gösdere bana cihân safâsı kanı Eteğin elini dutduğum evliyâlarun Gerek ki irişeyidi bana du'âsı kanı * * * Habbezâ bülbül-i latîf-nevâ Habbezâ bülbül-i latîf-nevâ Ki yahar gönlümi be-bâd-ı hevâ Derdüme çâre kanda bulınısar Çün yine derd oldı ana devâ Mücrim oldı cefâsını çeksün Kim ki ma'şûk-ı bî-vefâyı seve Sa'y ider ki tavâf ide işigin Gönülüm tâ ola ki bula safâ Ben biline düşeli şol dilber Benzede başladı tenümi kıla Kıl höd oldı biliyile lîkin Bilimezem ki gîsûsı ne kıla Bende oldı saçına cân miskîn Bende olmağa yarar ol aşıla Felegün kavsi ki hilâli durur Görür ise kaşun yayın yasıla Şeker ü la'lden geçer söz çoh Âğızun aç ki kamu söz kesile Tur salın tâ kıyâmet ola bu gün Yat uyı tâ ki fitneler basıla Binden öndin şikâr kılmadı hîç Gamzeleri kaçan ki çıhdı ava Hâsıl itdi gönül safâyı çün Evvelîn hamle özin urdı safâ * * * Cefâsını çekerem ben vefâyiçün öl ürem Cefâsını çekerem ben vefâyiçün öl ürem Bu derd odına yanıp kîmyâyiçün ölürem Saçında zulmete bağlamışam özüm özümi Velî yüzi güneşinde safâyiçün ölürem Tabîb-i ışk lebündür şifâhı oldı şifâ Ayah tozı yolma tûtiyâyiçun ölürem Lebüni kanlu göreli cân oldı ana fidâ Bu niçe kanlu tutah hûn-behâyiçün ölürem Eğerçi perde-serâ bülbüliydi perde-serâ Serây-perde vü perde-serâyiçün ölürem * * * Ârif kaçan bile bu cihân içre vâsılı Ârif kaçan bile bu cihân içre vâsılı Şundan ki yâr yolma yile vire hâsılı Gözi çü bâbilidür ü zülfi ebâbili Kondardı kuzgınun yirine bu havâsılı La'l-i lebün ki ayn-ı hayât oldı vir bana Hergiz kayurmagıl dahi zehr-i helâhili Sâ'il gözüm yaşına nazar kıl ki hûn ahar Âzürde kılmagıl dahi şâhâ bu sâ'ili Rûhu mı rûhuna çalap eyledi muttasıl Hâ'il bu ten olursa götürgil bu hâ'ili Bu hikmeti işit yi üzüm bâğı sormagıl Lâzım nedür ki sen sorasın işbu kâ'ili Niçe gerek sal oda bini kayurmagıl Sâ'idlerünle ger bulur isem hamâ'ili * * * Zehr lebüni anıcah kand olur Zehr lebüni anıcah kand olur Gîsûlarun gönlüme pâ-bend olur İşbu tenüm oğradı bir hâle ki Sagun ile bilüne mânend olur Ney kadümi yaharam oduna ki Ney-şeker oda yanıcah kand olur Hüsün eri sensin ü ışk eri ben Cins çü cinse ire peyvend olur Gönülüme dahi inam itmegil Kul zîrâ ki naks-ı hudâvend olur * * * Bize ol dilberün vefâsı gerek Bize ol dilberün vefâsı gerek Yine bu suffenün safâsı gerek Kime gereg ise bize sögsün Bana ol yâr merhabâsı gerek Yaşa gark itdi odına yahdı Toprağuma anun hevâsı gerek Gözi gamzesi ahıdur kanumı La'l-i lebleri hûn-behâsı gerek Derdün artur çü derd aldı devâ Zîrâ bu derdümün devâsı gerek * * * Sevmişem sini gönülden âferîn cân âferîn Sevmişem sini gönülden âferîn cân âferîn Âferînsin hûblığ içinde hezârân âferîn Gözlerün yaraladı gönli lebün kıldı tîmâr Görmedüm la'l-i lebün tek derde dermân âferîn Gerçi taksîr ü günâh oldı kulundan hidmete Sizden oldı cânumuza lutf u ihsân âferîn Âferîniş çoh durur lîkin sinün tek yoh durur K'âferîniş cümle olsun sana kurbân âferîn Gözlerün sihr ile düzdi gönülümi özine Kıldı her gözüm yaşını bahr-i ummân âferîn * * * Bize her lahza devletden işâretdür işâretdür Bize her lahza devletden işâretdür işâretdür Sa'âdet kapularından beşâretdür beşâretdür Hamâ'il andını içdüm nigâra sâ'idün içün Öpeyim sâkî sâkını kefâretdür kefâretdür Lebüne kimsene irmez gözün toğrar yüregümi Kaşun bir işvecuh kılur ki ya'nî istimâletdür Yüregümi pürek kılup ciğer kaniyle apardum Yabana dökdi sü'îsîn ki bu ne mühmel âletdür * * * Gönüle irdi bir nâzük beşâret Gönüle irdi bir nâzük beşâret Ki cân ü akla irişdi işâret Taladı gözleri gönülüm evin Kılur kirpükleri cânumı gâret Ne kıldı cândan özge alsun anı Ki kıldı hüsni gönülde imâret Harâb itdiyise nola gönüli Çü kılısar anı sonra imâret Sabâ nakl eyledi cânuma bir söz Ki ben kılımazam anı rivâyet * * * Eğer gözün ile bize işâret olayidi Eğer gözün ile bize işâret olayidi Bizüm bu cânumuza yüz beşâret olayidi Dün içre gelseyidi gönlüme hayâli anun Amâsiye gibi cânumda gâret olayidi Hamâ'il andını içdüm ki bilini kucam Salarsa boynuma kolin kefâret olayidi Harâb kıldı gözün gönlümün amâsiyesin Hayâli kulleye gelse imâret olayidi Eğerçi olmadı işbâ' olsa bir işmâm Visâle gönülüme bir imâlet olayidi * * * Gönülüme ben didüm ki kandasın Gönülüme ben didüm ki kandasın Gamzesinün ohlarıyle kandasın Gîsûsıyle bende düşdüm dir gönül Didüm ana nola çünki bendesin Nola öpdüm gözüme sürdüm sini Sen dahi âlemde bir türvendesin Bendesin sen bendeyim ben tapuna Bendeyim ben niçe ki sen bendesin Gözlerum giryân ü biryândur gönül Leblerün şekker özün pür-handesin * * * Kandasın cân kandasın cân kandasın Kandasın cân kandasın cân kandasın Ben sini esirgerem ki zindesin ısuna gönlüm bınum aşuftedur Em dir ise leblerün sen dîndesün Şol güneş yüzüne kul olam sinün Ki bu devr içinde hoş-âyendesin Bu arada çünki aldı ittihâd Gâh ben sende vü geh sen bendesin Ayağına düş bu sâkînün gönül K'ol ne kılursa sana elindesin * * * Mugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriser Mugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriser Yine bu feth ü fütûhun işâreti iriser Hârab oldıyise nola gönülümün ivi İnâyet idicegez çün imâreti iriser Bizi saçıyile kıl eyledün bilinde anun Zîrâ ki bizden olarun rivâyeti iriser * * * Şehâ saçun girihinden beşâret oldı bize Şehâ saçun girihinden beşâret oldı bize İrişmege tapunuza işâret oldı bize Sa'âdet oldı bize lîk cân ile gönülüm Sinün oduna düşiben hasâret oldı bize Tapundan özgeye and içmişüz göremezüz Ayağunun tozıyile kefâret oldı bize Tapuna cân irişem diyü düzdiyidi yarah Bu ortalıhda nidelüm hakâret oldı bize Nihâyete irişür leblerün ile ışkum Yüzüni görmez olursam kıyâmet oldı bize * * * Âşık kapunda derd ile cânum safâ bula Âşık kapunda derd ile cânum safâ bula Kan yaş u rû-yı zerd ile cânum safâ bula Dil dilediydi akl ile cân virdiler bile Bu kamusını ger dile cânum safâ bula Bâd-ı nesîmdür gözümün tûtiyâsı ki Sizden eserse gerd ile cânum safâ bula Mevcûddan kulağuma sinün sözün gelür Adun çü gele her dile cânum safâ bula Ayn-i cemâlini göreli dünyâda ferîd Şol ka'beteyn-i nerd ile cânum safâ bula * * * Konışdı yıldûzum bu gice yine ay ile Konışdı yıldûzum bu gice yine ay ile Zühre ayah dutan gişiye niçe ayıla Bu kuşça cân odına semender gibi girür Zîrâ ki hoş durur başı anun hümâyile Yüzi kara benefşe perîşân durur neye Oynaduğın işidti saçunı sabâyile Gülşen mu'attar oldı çemen pür-şükûfedür Satmaz mısın cânunı dahi bu bahâyile Boynuma saldı kolim aydur ki sev bini Ayrılmamağa and içerem şol hamâyile Yüzüm nola ger aduna sikke urur zere Odun içinde çünki yatur kîmyâyile Tokat kakasında sabûhîyi vir tolu Bâşed ki subha irüre tanrı safâyile Ol nâleden ki dün gice kıldum sinün içün Bülbül hacil düşer bu kamu hûy u hâyile Miskîn idüp saçı dili bırahdı bendine İp oynın ögredür ana bâd-ı hevâyile * * * Müzeyyen oldı yine bu zemâne Müzeyyen oldı yine bu zemâne Yinile kâfile geldi cihâna Çemende bülbülün bah gulgulına Ki ne odlar saçar bir derdlü câna Bilünden gördüğüm sığmaz hayâle Lebünden çekdügüm gelmez gümâna Gözün ohına vü kaşun yayına Günülden nâzük olmaya nişâne Bana ışk urdı bir kamçı ki kılam Hamâ'il kollarımı tâziyâne Gönülüm sırça durur yüregün taş Ne diyem ben bu sırçayı siyana Sinün ışkun kenârına kim irer Kenâra irmedüm düşdüm miyâna Teni cândan ayırmahlıh revâ mı Cânumdan irdüm irince bu câna Gönülden virbirem ana sözümi Dahi yalvarmazam hertercümâna Yemânî kohuları yahşi gelür Harîs ider bizi tîb-i yemâna Kimi kâfir kimi sâhir kim oğrı Nola hamle kılursam gâziyâne * * * Hüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesin Hüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesin Dâm ile dâne belâdur zülf ü hâle düşmesün Ben kemânî kaşuna peyveste toğru oh gibi Eğri dimezem hilâle tâ hayâle düşmesün Gözüne ah kara dimezem ki şehlâ duymasun Nâgehîn gamzeyle dil atup vebâle düşmesün Gice gündüz yüzi zülfi koymadı câna mecâl Kimse ivine iki dürlü havâle düşmesün Bilün ile ağzuna düşdi bu delü gönülüm Hîç kişinün cânı hâli kîl u kâle düşmesün Güneşündür istivâ hattında eve olsun yiri İnmesün hergiz hazîze hîç zevâle düşmesün Ağzunı gösderme ki gönlüm gümâna gelmesü Bilüni anlatma ki cânum mecâle düşmesün * * * Eğerçi derdini çekdük şifâya irdük ahi Eğerçi derdini çekdük şifâya irdük ahi Cefâ ucına irişdük vefâya irdük ahi Bizi nişe taş ile taşlaya bu yârenler Hicâza varmaduğ ise safâya irdük ahi Hilâl olmışıduh va'desiyile yıllar Haka şükür yine bu bedr aya irdük ahi Adûnun atlusı ger sığındı birtağa Arasını kesiben biz yayaya irdük ahi Gözüm yaşı deniz olursa dahi kaygusı yoh Ki el ü ayağ urup âşinâya irdük ahi Dilegiyile gelen dileğin revâ kılduh Cihân içinde rızâ-yı huzâya irdük ahi Gözi ohına didüm oh cânum sana kurbân Bir oh ile hele şol koşa yaya irdük ahi * * * Esirgen âşıkı yoh mı cânunuz Esirgen âşıkı yoh mı cânunuz Ölesinüz güni âhır sanunuz İrürünüz bini yâruma yohsa Yine öz boynunuzadur kanunuz Gîsûsı küfri dutdı gönülümi Sizün kancaru vardı îmânunuz Saçı bana tolaşdı didüm ana Tolaşur ayagunuza sanunuz Nevâ düz mutrib ü sâkî ayah sun Çü yanaram binümle siz yanunuz * * * La'lünün rengini kandan didiler gerçek mi La'lünün rengini kandan didiler gerçek mi Yalanı söyleme kandan didiler gerçek mi Kaşunı eğri didiler ü sinün kaddüni râst Ârızun lutfını cândan didiler gerçek mi Bu hatâyî gözüni sihre kılurlar nisbet Çeh-i bâbilüni zindân didiler gerçek mi Oğrı degülse gözün eğriye yoldaş neyedür İledür dîn ile îmân didiler gerçek mi Zülfi ucın gez ider ki dili kendüye çeke Yüregüm yarasın andan didiler gerçek mi Gamzen ohını hatâ diyü dutup virmediler Oh idi çıhdı kemândan didiler gerçek mi Düşmegil bunca hatâya biline tolaşı gör Lezzet al emn ü amândan didiler gerçek mi * * * Âh bahun ışka vü hâlatına Âh bahun ışka vü hâlatına Delü gönülün bu muhâlâtına Ben ki firâkında anun yanmışam Döye bilem mi bu visâlâtına Noktasıyam hat virür kullığına Mu'terifem hüsninün âyâtına Yüzine bahıp gönilin sahlayan Münkir ise nola kerâmâtına Zülfini çün kıldı hikâyet nesîm İnanurolduh bu rivâyâtına Hüsni anun ışkumun atıdur Atına karşu gönülüm atına Mısr-ı melâhatde sinünçün azîz Yûsuf-ı ken'ân nola ger satma Ruh ruhuna ger uraydum şâh ile At bula vü geh dutaydum mâtına Yârun eğer meylini anlar isen Çıh felegün dahi yidi katına Hasta gönüller çü şifâyı nider İrer ise gözi işârâtına Çünki kıyâmet durur ol kâmeti Fitneye düşdüm bu alâmâtına Ben lebine susadum ol kanuma Yâ rab irür cümleyi hâcâtına * * * Ne ki varise hûb-rûh getürün Ne ki varise hûb-rûh getürün Satunuz şol nigâra vü yidürün Bir safâyile sohbet itmek içün Ne ki eksügümüz ise yitürün Aparun ne ki ana gereg ise Ne ki bize gereg ise getürün Getürün ışkınun cenâyibini Ermişi kalmışumuzı yitürün Servi gibi turun yâranlar râst Yohsa fitne gözi gibi oturun * * * Şeyi oldı gözyaşıyile gark oldı işbu hay Şeyi oldı gözyaşıyile gark oldı işbu hay Hüsninde görimeyeli bir güneş ü üç ay Ol cân ki çün hayâl ola bilün kılıyile Görürse nokta ağzunı sen anı hîçe say Gamzen ohı yarasını cânumda gizlerem Sen niçe ki gereg ise anı cihâna yay Bârî ki hüsni virdi bu bârîk biline Cânum girân degül ise olaydı ana tay Sâ'idlerün câna yed-i beyzâyı gösderür Kılısaram hamâ'il anı ger düşe kolay * * * Gözün ne oh ki atâ kemândan bini gözet Gözün ne oh ki atâ kemândan bini gözet Oh atmağ ile bârî kim andan bini gözet Vasi ile hecr sûd u ziyânın bulımazam Kurtar câm bu sûd u ziyândan bini gözet îmen olalı yine gözünden müşevveşem Kurtar bigüm bu emn ü amândan bini gözet Salınma salma bini hayâle bilün ile Söyleme sorma hâli gümândan bini gözet Bilün ile tenüm sanasın saç kılı durur Ayağun öperem ki miyândan bini gözet Her tâkda cemâli korniş bir atıcıyı Ki gezle ohunı vü falândan bini gözet Cümle vücûdumı göz iderem sinün içün Sen dahi bir safâyile cândan bini gözet * * * Yanağuna ayah dutalı lâle Yanağuna ayah dutalı lâle Lebünçün toludur dilden piyâle Mecâl olursa ki zülfüni ölçem Gerek ki irişe ömrüm kemâle Bilün inceldügi andan durur bil Ki çoh girmiş durur bâd-ı vebâle Ağızun goncasındandur icâzet Ki geldi yine bülbüller makâle Ağızunı dilümden teng gördüm Kemâli bengileyin kul kim ala * * * Yaşum deniz durur gözüm sefîne Yaşum deniz durur gözüm sefîne Gönülde ışkun odıdurdefîne Yüregüm sü'îsînden gözi mahmûr Tolu vir ayağı sâkî kefine Süleymândur gönül tahtında ışkı Velî kılmaz nazar akl âsafına Sinünle sîne-ber-sîne olan dil Nesîne baha cennet refrefine Karara yandurur zülfi gönüli Vay eğer oğraya düşmen safına * * * Kapar yine gönülden bir ma'ânî Kapar yine gönülden bir ma'ânî Ki dil bilür ü dil döylemez anı Namâzı kaşı mihrâbında kıldum Çü anda ohıdum seb'-i mesânî Lebünde dil kanını sâbit itdün Eğeradlün sorışdurursa kanı Kenâre kılayidüm şol miyândan Kenârından ele girse miyânı Cihânı cân yolına virürem ben Ki cân içün dilerem ben cihânı Gönül aldı gözün la'lün zamândur Gönül gereg ise dutam zamânı Gözüne degmesün gözler nigârâ Ki atar ohı vü sahlar kemânı Lebünden sora gördüm bilimedüm Ki nirede olur bu la'l kânı * * * Bilün ışkı bilümüze kemerdür Bilün ışkı bilümüze kemerdür Kemîne işbu yolda terk-i serdür Lebün girdi gönül kanına şâhâ Ne suçı var gözünün bî-haberdür Şeker şükr eyledi la'lün tatından Anunçün dünyâda adı şekerdür Havâyî zülfüne düşeli oldum Sabâ yili gibi ki der-be-derdür Bu cân gerçi girân idi bilünde Velî la'lün katında muhtasardur Hatâyile gözün ger bir oh urdı Gönülüme nola esrük tatardur Şehâ hüsni gözünde sanma yalguz Ki görmişem anı yüz ol kadardur * * * Cemâlüne ne nisbet kıla lâle Cemâlüne ne nisbet kıla lâle Ne dil benzedi bile sini lâle Tolaşmağa yarardı gîsûsına Hatâyî gözi degülmise ala Lebün idgâmı ki gördüm nigârâ Kılur işmâme cânumı imâle Susamışam lebündür âb-ı hayvân Havâle kıl susamışı zülâle Yuların başına tola eşekdür Gönül ki düşmedi sâhib-cemâle Cihânı teng iderdüm gönülüme Lebünden irseyidi ol muhâle Saçından kohu irürse koyaydum Kabûl adını ben bâd-ı şimâle Bilün bini hilâle benzedipdür Ne kıldur ki gire işbu hilâle Bilün meyli nigârâ bana vardur Delâlünde dahi vardur delâle Hidâyet buldı şâhâ dil yüzüne Eğer çekdiyse zülfünde dalâle Vücûdum ışk iledür hâlis altun Nola dilüm eğer gelmedi kâle Zer üsdinde hal-i la'l ile gözüm Yazar ışkuna her dem yüz risâle Müferrih sun dile la'l-i lebünden Ki düşmeye sagun ile hayâle Gözün şahnalığa el uralıdan Götürüleli begüm vech-i iyâle * * * Gözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişem Gözlerünün ohına ben şâhâ nişâne gelmişem Müşkile düşdügüm bu ki zülfüne şâne gelmişem Lebleridür cânum benüm cânum irince ol lebe İrdi cânum lebüme ki sıdk ile câna gelmişem Dökdi lebün yürek kanın kana bulaşdı karşuma Şimdi lebüne yapışup diş ile kana gelmişem Yüzümi zer gözüm yaşın la'l ile lü'lü' düziben Ağzunı cevherî görüp ya'nî dükâna gelmişem Zülfi kılı bini eğer saldı kenâra hoş ola Ben tenümi kıl idüben yine miyâna gelmişem * * * Tâ virmedi cân irmedi cânâna irenler Tâ virmedi cân irmedi cânâna irenler Başın virüp irdi ser ü sâmâna irenler Mahv eyledi için taşın u zâhir ü bâtın Tâ sahv ola mâhbûb ile sübhâna irenler Ben ki göze göz yâra irişdüm güpe gündüz Gerek ki sözin kat' ide bürhâna irenler Merdümlik idüp suladı meydânı bu gözüm Meydâna nola ger gire merdâna irenler Serbâza budurgönülüm zülfün ile ki Gûy ideler özlerini çevgâna irenler Kaşıyileîd idibenün cânını kurbân İderse nola böylece mihmâna irenler Evvel kılalar zülfüni billerine zünnâr Yanağun ile lem'a-i îmâna irenler * * * Cânâna vireler sanemâ lâş işigünde Cânâna vireler sanemâ lâş işigünde Zehr ayağı cânuma ola aş işigünde Cân anda tamâm ola şehâ ışkı yolında K'anı kıla gözün ohı menhâş işigünde Câdû gözüne hey di ki rahm ide gönüle Ki taş ohına döyimeye taş işigünde Baş ile ayah başını kim saça biliser Bunca ki ayagunda yatur baş işigünde Pervâne gerekdür şehâ şol şem' yüzünçün Ki yanmağa koya bizi ferrâş işigünde Zülfünde resen-bâzîyi ol hadde yitürdüm Ki kopa bana na'ra-i şâbâş işigünde * * * Şehâ irmeye şol bedrün muhâka Şehâ irmeye şol bedrün muhâka Ki zülfünden gönülde var alâka İşigündür hicâzum ben muhayyer Dilüm varmaz sipâhan ü ırâka Yüzünden kıldı mey pâlûde gözüm Nişeste olalı nakşun revâka Dahi gam görmeye gönlüm irerse Lebünden bir müferrih bu mezâka İricek sana ben binden giderem Visâlün çâre degül bu firâka * * * Mahâsin cümle tapunda mücemma' Mahâsin cümle tapunda mücemma' Neçün mâhun durur şâhâ mukanna' Yüzüme seyl ahar işbu gözümden Anı ayb etme oldıyse müşemma' Sana sâhib-kırânlıh oldı derhör Meh ü tîr oldı mîzânda mücemma' Mürîd oldı leb ü dendânuna göz Anunçün hırkasın kılur mülemma' Kadüne râst dil hecrün muhâlif Yüzüne ben muhayyersen müberka' * * * Murg-i seher başladı zemzeme-i zîr ü bâm Murg-i seher başladı zemzeme-i zîr ü bâm Sâkî tolu sun bize altun ayah la'l-fâm Gerçi harâm ola kan kıldum ana ben helâl Ol bana vasim neçün kıldı aceb pes harâm Işkun ile kimsene görmemişem ben selîm Ger kişi görmiş ise bizden ana yüz selâm Od ile su nola ger cem' ola binde bu dem Zülf ile yüzinde gör mecma'-ı subh u zalâm Ur ağızun ağzuma sar cânumı gövdeden Ki bulasın dünyâda âşık-ı mâ-lâ-kelâm Hey di begüm nefsüne olma vücûduna kul Tâc-ı tecerrüd gözet iy sana cânum gulâm Senden anı dilerem ki bilesin ki varam Bendesine her şehün ancağ olur ihtimâm Boynumadur gîsûsı her gice tâhte'l-'unk Ağzumadur lebleri tâ-be-kıyâmet lisâm Gönlümi sen sıyalı kıldı gözüm kan revân Ahıda içindekin ger sınur olursa câm Tâ lebüne irmedi bulmadı cevher behâ Tâ dişüni görmedi bulmadı lü'lü' nizâm Fitne durur gözlerün gönlüme âhir zemân Kaddün ider cânuma sâ'at-i rûz-ı kıyâm Oldı yüzün her seher cânumuza iftitâh Oldı saçun her gice ömrümüze ihtitâm Hark ider ise nola kirpügi bu yüreği Çünki yaş ile bulur harkı anun iltiyâm * * * Hevâ ki şol sanemün zülfini müşevveş ider Hevâ ki şol sanemün zülfini müşevveş ider Kohusını irürür bu dimâğuma hoş ider Hevâsı varlığumun toprağın göge savurur Ağızınun suyı yürekde yüz bin âteş ider Anı ki zülfi keşişleri eyledi bu gönüle Cihânda ançılayın işi kankı ser-keş ider Bili kılına vücûdı ki soldı gîsûsına Zihî ki kıl yarar om özine ohşaş ider Yüzünle gülşen içinde yanar gülün ciğeri Anunçün ana sabâ şebnemün suyın reş ider Sabâ hikâyet ider bülbüle cemâlünden Kaçan ki yırta yahasını gonca ol gaş ider Ne ki iderse gözün dil-firîb ider sanemâ Ne kılur ise saçun cümlesini dil-keş ider * * * Ol dilber-i zîbâ yine bir nâza düşerse Ol dilber-i zîbâ yine bir nâza düşerse Ta'n itme saçında gönülüm aza düşerse Bir av idi ki düşdi bize hüsni hayâli Hâlâ nidelüm dünyâda âvâza düşerse Dem kıldı anun la'l-i lebinün demi bağrı Bir dem nola andan dil-i dem-sâza düşerse Gözi gönülin noktasına çün duta gözün Meğer ki hatâ ohı ola yaza düşerse Pergâr ile hak sun'ı yaratmış sini şâhâ İşven ne aceb ola be-endâze düşerse * * * Hey di gözüne niçe atar tîr-i hadengi Hey di gözüne niçe atar tîr-i hadengi Bir yola sürer bizüm ile sulh ile cengi Ne tâkati kaldı dahi gönül ilinün çün Hind ü habeşe katdı yüzün türk ü frengi Hâlüne sinün zengî niçe diye dilüm ki Âyine tahammül kılımaz zerrece zengi Âyîne gönül yüz görür yüzüni mutlak Hîç veçhile gelmez gözine nakş ile rengi Sîne sîneye sinün ile dilerem uram Lîkin üşen ürem ki uram şîşeye sengi * * * Gözüm yaşı cihânı şehâ sebzezâr ider Gözüm yaşı cihânı şehâ sebzezâr ider Zülfün hevâsı gönülümi bî-karâr ider La'li şerâbı gerçi bekâm olmadı bana Mest oluram kaçan ki gözini humâr ider Gönül arak kılursa hayâdan aceb degül Gülgûn cemâli şemsi dahi şermsâr ider Rengîn ahar yaşum yaşı uzun ne çâredür Yürek demi dimâguma çün ki buhar ider İşi hemîşe kaşıyile düşdi gönülün Ne bu siyâh-kâreyi peyveste kâr ider Gerek ki târ ü mâr ide tatarı zülfinün Her kûşeyi ki câdû gözi ihtiyâr ider Cânuna vir cânı ki tenün cânsuz olmaya Bende olan şehâ özini şehriyâr ider Hûn-ı ciğer yirem içerem leblerün kanın Kasd itme kanuma bu işi ıztırâr ider Fîli piyâde kıldı atın aldı ruhları Ferzînlenüz ol işi ki bu şeh-suvâr ider Zülfün iren yire kohusını bulam diyü Sünbül yüzin sürer özini hâksâr ider Müşkîn resende özini mansûr ider gönül Kendüyi pây-ı dârda key pây-dâr ider * * * Gönülümde kılur kirpügi yara Gönülümde kılur kirpügi yara Ne yara ki yüreği küllî yara Karâra gelmeye zülfine düşen Ne höd bir lahza âlemde karara Lebünden çâre olmazsa gönüle Olur bî-çâre ana höd ne çâre Gönülde hecri şöyle urdı odın Ki gögdedür sitâre her şerâra Humârıyam lebünün çârem oldur Ki hem meyden olur çâre humâra Bu ortada miyânunçün olur dil Çalab bilür kim irişe kenâra Lebün kanı bize rûh-ı revândur Çü irdi cânumuz bu ıztırâra Yüzün güni tolınalı gözümden Şafak urdı elini ihmirâra Yürek kaniyle şöyle serhoş olmış Ki bahımaz yemîninden yesâra * * * Dil sana revân hükmüni kıl câna mı dirsin Dil sana revân hükmüni kıl câna mı dirsin La'l-i lebüni sun gönüle kana mı dirsin Şöyle ki saçun kıldı perîşân dil ü aklı İmkâna yahın gele ki yasana mı dirsin Gönlümdeki tek şol leb ü dendân ile sözler Manzûm ola her bahr ile uzana mı dirsin Şol hokka-i la'linde gören otuz iki incü Pervâsı ola ki vara dükkâna mı dirsin Bilür ciğer ü dil ki gözün kan içicidür Ol iki tanuhlıh vireler kana mı dirsin La'lünde durur şâhâ yüregüm kanı rûşen Muhtâc ola bir hüccet ü bürhâna mı dirsin Enek çuhurına aparur gönüli zülfün Bismillâh begüm câh ile zindâna mı dirsin * * * Şâhâ lebünden sinün ahdi yine kan dile Şâhâ lebünden sinün ahdi yine kan dile İy niçe taşlar rakîb atdı yine kandile Bağrumı pâreleye gamzelerün dil dile Bu kamusı neyiçün gereg ise dil dile Gönül alalı saçun bulımamışam dahi İsderem uzun gice tana değin kıl kıla Gözlerünün sihri her kime ki kıldı eser Ol enegün çuburın çün çeh-i bâbil bile Silsiledür gîsûsı boynuma olsun nola Gözlerümün yaşını gör ne ahır silsile * * * Her gice seher vaktine değin kıluram âh Her gice seher vaktine değin kıluram âh Bâşed ki nazar kıla binüm hâlüme ol şâh Tana kaluram her gice ben bedr yüzünçün Bedr ay dahi nola tana kalur ise her mâh Ağızuna irişemezem gönlüm olurteng El niçesi ire bilüne ince olur râh Âşık ben ü ma'şûk sen olmamağ olımaz Işkı bana hüsni sana kısm eyledi allâh * * * Zihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâye Zihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâye Lebüni sorma ki olmış leb-i hayvâna hem-sâye Yüzün bedr aya benzer çün velî gözlerüne bahan Harâb ü mest olısardur anı bedr ay niçe aya Saçun yohsul ile baya eğerçi kohu yitürür Neçün bu akl yohsulın diler ki sihr ile baya * * * Bin baş ola gîsûnda vü bende ola bir baş Bin baş ola gîsûnda vü bende ola bir baş Bir başını bin başa fidâ idene şâbâş Kaddüne ne nisbet kılına serv bir ağaç Yâkûta ne teşbîh idelüm la'lüni bir taş Şem' eyleyüben yüzümi yürekde kodum od Pervâne diler ki yaha karşusına ferrâş Ben zâhid iken kıldı bini gözleri ayyâr Rind oldum ise eylemeye mi bini kallâş Ol od ki gönül yahdı anı ışkun elinden Yaş nola ki ceyhûn dahi eyleyimeye yaş Pinhânî ne ki gönüle biribidi la'lün Esridi gözüm ola mı ki kıldı anı fâş Tâ yaş döke hecrün ile gözüme didüm göz Te'hîrün ile taşa didüm gönülüme taş * * * Bengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanı Bengileyin hüsnüne karşu şehâ hayrân kanı Zülfün içinde gönülüm gibi ser-gerdân kanı Dîde merdümlik kıluban dökdi ayağuna dür Bunçılayın göz irer yirde begüm inşân kanı Küfrdür zülfün binâgûşun durur îmân yakîn Cem' bir yerde nigârâ küfr ile îmân kanı Leblerinün kanıdur dermân bu cânum derdine Çağıruram her sagu ki derdüme dermân kanı Kandan özge nesne isdemez hayâli la'linün Dökerem göz yaşını ki kanı ol mihmân kanı * * * Gezerüz der-be-der ışkun içün biz Gezerüz der-be-der ışkun içün biz Umâna girürüz ceyhûn içün biz Bana çûn ü çirâ değmez ki diyem Bir oda yanalum bî-çûn içün biz Bu gözden nola ger deniz idevüz Lebi tek bir dür-i meknûn içün biz Saçı ki leyi idi bir leyli kaldı Ölelüm leylî-i mecnûn içün biz Tenümüz çengine bir ûd idelüm Hevâda yinile kânûn içün biz * * * Hayâlün tâ ki der-berdür nigârâ Hayâlün tâ ki der-berdür nigârâ Tapunda ışk ber-derdür nigârâ Komışuz varlığı ender-ser-i ışk Başumuz bunda ser-berdür nigârâ Müsellem kılmışuz gönüli sana Yine zülfünde leşkerdür nigârâ Hezârân gönüli eyledi miskîn Bu ne zülf-i mu'anberdür nigârâ Sinün ışkuna ne çâre kılalum Ezelden çün muhammerdür nigârâ Saçun hindûsı târâc itdi gönli Meğer âlem müşemmerdür nigârâ Sücâ' ideli âvâzun felekde Bu gün çerh-ı müdevverdür nigârâ Eğer her kıl cânuma oldı bir bend Lebün dahi mükerrerdür nigârâ Gözünün her ohına lebleründen Buyur bûse mukarrerdür nigârâ * * * Bu cânuma haber kıldı nesîmüm Bu cânuma haber kıldı nesîmüm Ki yinile garâm oldı garîmüm Benüm bu yolda bir cân ü dilüm var Ne zer vardur elümde vü ne sîmüm Gönülüm şem' ü mey lebleri yârun Hevâsı çeng hicrânı nedîmüm Lebi gizlü vü boyı aşikâre İkisi ışkına hakduralîmüm Sini ben bilürem ancah bu yolda Cihân içinde kim bile ki kimüm * * * Sun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayak Sun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayak Çünki cihândur geçer bizi komagıl yayak Gözi uyuhlar gibi bizi salar uyhuya Sûra eğer varasın biz uyuruz ol oyak Kişi budur kaşınun key bizi oha diker Ger bulur ise safâ kurbân içündür koçak Gözleri câr eyledi tolu ayağ içmeğe Dünyâyı toldur getür ki bitün olsun yasak Pîr ü haref aklumuz ışk ile oldı yiğit Çün kocala âdemî ana gerekdür tayak * * * İy vay bini bu derde devâm olmayısarsa İy vay bini bu derde devâm olmayısarsa Bin vay bini bu derde devâm olmayısarsa Gîsûn ilk yüzüni dilerem gice gündüz Dirilimezem subh ile şâm olmayısarsa Anber saçun ile sanemâ bağlamışam ahd Ol dahi uzadu vara hâm olmayısarsa Nergisleri bâdâmına meyi itdi bu gönlüm Anda dahi zülfi gibi dâm olmayısarsa Gîsûları bendine dilerem ki gemişem Ger iki cihân hükmüme râm olmayısarsa Zülfüni tağıt bâd-ı hevâya ki tolaşsun Âlemde eğer dahi nizâm olmayısarsa * * * Fitne gozun gonulumun afetıdur afeti Fitne gozun gonulumun afetıdur afeti Cân aparmah işvelerün âdetidür âdeti Zülfüni halün yanında tagıdursın ya'nî ne Höd dutılmah gönülümün hâcetidür hâceti Ger kıyâmet günini bilmez ise hîç kimsene Ben bilürem ol nigârun kâmetidür kâmeti Kimsene hakkun cemâli mushafın ohımadı Ben ohıdum hüsnüni ki âyetidür âyeti Işkumun hîç kimsene gâyetine irimedi Zîrâ ki hüsnün cemâlün gâyetidür gâyeti * * * Müzeyyen gülşen ü dîvâne bülbül Müzeyyen gülşen ü dîvâne bülbül Cihân toldı yine mestâne gulgul Yüzin ansam ügeyik dir ki gü gü Lebin dirsem surâhî dir ki kulkul İşâret kıldı güle güle güle Ki bu ne nesnedür didüm ki gül gül Salar gönülüme hindûstânı Gul-ı surı yuzı usdınde fulful Sana hüsn ü bana yaş gökden inmiş Alîye zü'l-fi kârıyile düldül * * * Niçe esîr idesin zülf ile ya hâle dili Niçe esîr idesin zülf ile ya hâle dili Delük gönüldeyise tur örü yahala dili Niçe bir âl ile la'lün ala bu gönlümüzi Hemîşe tatlu söz ile boyaya ala dili Dilüm kanı ki diyem kanı içdügin dilümün Revâ mıdur ki lebün saldı işbu hâle dili Ağızı noktası saldı gümâna bu cânumı Bırahtı bili kılı dahi hem hayâle dili Gerek ki derdüne dilüm anun ağızından Ger irürür ise ömrüm yine mecâle dili Aceb ne yıldûz olur bu ki bedrini göreli Zemâne benzede diler bu dem hilâle dili Bilün ile agızundan bana açılalı sır Cânum çekinmedi hergiz bu kîl u kâle dili * * * Yâr ile gice meclisi hâlî ele girse Yâr ile gice meclisi hâlî ele girse Mest olıcâğâz zülf ile hâli ele girse Ol mest-i müdâm olsa çü ben mest-i hevâyam Bu ortada bir sohbet-i hâli ele girse Câdû gözi yoğ ise nola benzeyeyidi Bedr ana dü ebrû-yi hilâli ele girse Uyhu gözüme gelmedi görem diyü yâri Çün göremedüm gelse hayâli ele girse Şahne olalı gözi gözi ilini yıhdı Şâr yıhmağa ne şöylece vâlî ele girse * * * Gamzen cânuma ohdur u kaşun kemân begü Gamzen cânuma ohdur u kaşun kemân begü Bilün hayâl gönlüme ağzun gümân begüm Serv-i kadünle elümi al ü göge yitür Gözünle hasta düşmişem ü nâtüvân begüm Bir cânumı sinün gibi cânâna virmişem Virmeye bir cânını kişi râyigân begüm Gîsûsıyile bağladı gözleri çekdi oh Çâh-ı zenahde bende salarlar âmân begüm Tâ cânumı irürem ayağı gubârına Bâd-ı sabâyile oluram hem inân begüm Gözün sinânı höd gönülden öte geçer Sen bir kayaya yah öz özüni sinân begüm Gönlümi aldun ise şehâ bağla zülfüne Leblerüne koma olur ortada kan begüm * * * Şundan berü ki câdû gözün çavın işitdüm Şundan berü ki câdû gözün çavın işitdüm Esrük yatıban oynamağı her dem iş itdüm Oda yanası dil yanalı la'l-i lebünle Işkuna kuşanup bu tenümi kamış itdüm Işkun gözüm incüsin eğer kıldıyise la'l Ben dahi yüzüm la'lini uşda gümiş itdüm La'l-i lebünün hırsıyile uşda vücûdı Başumdan ayaguma değin cümle diş itdüm Azışdıyise cân u gönül nola sagunda Miskînleri miskîn iderem ne az iş itdüm * * * Kaşun hilâliyile dilde ola mı îdün Kaşun hilâliyile dilde ola mı îdün Ki ire yimişi bir kez bu ışk-ı câvîdün Üzilüp özgeden özüm gözüne bağlanalı Zî-rûşen oldı gözümde safâsı tevhîdün Hevâ-yı servüne kâmet götüreli bu gönül Sepişd' ısıtması ıklîm kokdısa bîdün Gönül hevân ile şöyle safâ bulupdur ki Hacil ola anı görürse câmı cemşîdün Gözünde tapuna tefrîd gösde eyüm eğer Görür isem yine bu ârızunda tecrîdün * * * Vasf-ı cemâli dilberim altunla yazasıncadur Vasf-ı cemâli dilberim altunla yazasıncadur Zülfün girihlerinde gönül azasıncadur Zülfiyle yüzine gice gündüz muhayyerem Işkum niçe ki gizlüyise sizesincedür Geh nâz u geh niyâz iderem şol cemâlüne Üsdüne bahâram bilürem düzesincedür Gözün tolu virür ayağı cânuma binüm Çün sâkîdür nola sücisin süzesincedür Yazmaz gönüli gözleri lîkin bu gönülüm Sıdk ile geldi ortaya pes yazasıncadur * * * Eyâ sâkî ki boynuma tohınur şu'le-i sâkı Eyâ sâkî ki boynuma tohınur şu'le-i sâkı Elünden elüme sungıl yükinüp altun ayakı Bu dünyâ fânîdür bârî sizünle sohbet idelüm Görelüm bir birümüzi bir iki dem ki var takı Nevâ-sûzam muhayyer uş müberka' gizledi yüzin Nühüfte niçe sahlaya gönülde ışkı uşşâkı Gönül bir nazre aparmış cemâlünden tokuzladur Bu türkî gözlerün ya'nî yitürdi yire yasakı Yüzünden gözlerüm gören be-gâyet sehl ola şaha Anun gâyetin ol bile nazar eyleye der-bâkî * * * Çü zâhirde degül ışkum cemâlün ile içindür Çü zâhirde degül ışkum cemâlün ile içindür Hatâsı dahi gözünün gönülümde benüm çindür Sagun hindinde bu cânum zemândur ki müsâfirdür Begüm hoş sahlagıl anı anun içün ki çü çîndür Semen-sâdur şehâ hattun ne nâzük kâ'idesi var Perîşândur begüm zülfin ki pîşânîsi pür-çîndür Sana mânend kaçan mânî nigâr eyleye bir s üret Ki ay yüzün sinün şâhâ hatâsuz bir büt-i çîndür Benüm sînemdeki ışkı gerek ki irürem sîne Hafâmun niyyeti neyçün ruhâm üsdinde perçîndür Tutagun işvelerile gönüle çîneler döker Gozun cadu-yı dıl-çın u benun hındu-yı gul- çîndür Mogolçin olduğı gözün gönüle fitneler saldı Bu rûşendür ki gözlerün büt-i kıfçağ ü sakçindür * * * Nigâr bizüm ile niçe bir kılur nâzı Nigâr bizüm ile niçe bir kılur nâzı Niçe esîr ide keklik cihânda şehbâzı Gözün hatâyise gözüme oldı ayn-ı savâb Be-yek kerişme tüvânî ki kâr-ı mâ sâzî Temâm olur binüm işüm çü bir nazar kılasın Velî be-çâre bî-çâregân neperdâzî Çü cân ü akl ile dil cümlesi esîründür Bilimezem ki kimünçün kılur tapun nâzı Ne sır var ise gönülde kulağuna dimişem Kanı mecâl ağızunda ki çıhara râzı Saçun kılında dili gör ki tende çenberdür Dahi gözüne getürme cihânda cânbâzı Lebün göreli yakîn oldı bana türkî mesel Ki her nesenede nâzük durur özi vü azı * * * İçelüm bir tolu ayah ki sırrumuz ayân olsun İçelüm bir tolu ayah ki sırrumuz ayân olsun Ne sermâye gerek bize ko sûdumuz ziyân olsun Lebünden vâm bir bûse diler işbu cânum binüm Gönül gîsûndadur işde inanmazsan zamân olsun Deminhe sençileyin hûb hergiz göz görimedi Sinün adun bu dünyâda büt-i âhır-zemân olsun Kaşun yayını kurmış ü gözün ohlarını çekmiş Lebünden sorayum suçı bana bir dem âmân olsun Gönüli leblerün şâhâ çekişürler anı kurtar İşitmezsen bu sözümi ko aralıhda kan olsun Cihânı kamu âlemler bilürler ki câna değmez Bizüm bu bir cihânumuz aralıhda cân olsun Cânum cânuna ulaşdı nedür hâlini bilmezem Buyurursan sorayum ben tutagun tercüman olsun * * * Dem olmadı mı ki ışkı bizümle sâf ideler Dem olmadı mı ki ışkı bizümle sâf ideler Bu servi boylular âhir niçe hilâf ideler Cemâl ü lutfu melâhat bularda mevzûndur Velîk hecr ü cefâyı katı güzâf ideler Ağızları yarına cânları selef virürüz Revâ durur bize anı eğer sülâf ideler Gözi gönülümi atdı tohındı cânuma oh Arada assı banadur eğer masâf ideler Alara akl ile cân ü dili mübâh iderüz Ta'aşşukı bize anlar eğer mu'âf ideler Gözi sinânına ki sâ'ika durur cüzvi Revâ mıdur ki yüregümüzi gılâf ideler Anı ki işigini ışk ile makâm idine Revâ durur ki kamu ehl-i dil tavâf ideler * * * Nevrûz olalı cihânı görsen Nevrûz olalı cihânı görsen Bu kevn ile bu mekânı görsen Ten ten tene düşdi cümle ten ten Sığmaz kanuma bu cânı görsen Ben yahıluram tütün gözikmez Bî-dûd bini yahanı görsen Bir cârî ahır gönül iline Gönül iline ahanı görsen Sultân didiler gönüle tende Sultânlara ulu hânı görsen Koysan özüni yüzine bahsan Bu emn ile bu âmânı görsen Düzsek ohına sini nişâne Bu tîr ile bu kemânı görsen Rahmânı dahi unıtmayaydun Bir kez nefes-i yemânı görsen Ne ehl ü ne hânumân anaydun Ger sen ulu hânedânı görsen * * * Harîf oldum firâka cân içinden Harîf oldum firâka cân içinden Çü yol buldum ıraka cân içinden Çü ol hûrî binümledür hemîşe Selâm olsun burâka cân içinden Dil ü cân kullığından ayru degül Kuşansun ol yaraka cân içinden Göze görnü gelür kaşı hilâli Bahıcağaz ayaka cân içinden Eğer sâlih olursa sana cânum Gırîv eyleye nâka cân içinden Ulaşıhdur ne gönülden geçerse Bir ırmağ olup aka cân içinden Yüzün maşrıkda dahi olur ise Gönülüm ana baka cân içinden * * * Çâre nedür derdüme çün çâre yoh Çâre nedür derdüme çün çâre yoh Bengileyin ışk ile bî-çâre yoh Gamzeleri cigerümi kan ider İllâ yürekde oh ile yara yoh Kankı gönülde ki odun olmaya Ol gönüli ben bilürem kara yoh Sen gelicek ben bini bulımazam Güneş ile seb'a-i seyyâre yoh Bende şeha cüz ki hayâlün sinün Başdan ayağuma değin ara yoh Dâr-ı şifâdur tutagun bes neçün Şerbeti bu haste-i bîmâra yoh Cân ü gönül alur u inkâr ider Ançılayın dilber-i inkâre yoh * * * La'l-i lebleri câna şükr arturur La'l-i lebleri câna şükr arturur Şükri şekker şekkeri şükr arturur Zikrini anun dilümden komazam Zikri gönülümde çün zükr arturur Hattun esrârın tenâvül kıluram Çün te'emmül anda bin fikr arturur Her gice gîsûlarundan gözlerüm Kucağumda bir büt-i bikr arturur Şekkeri la'lüne vardur hâcetüm Çünki mestâne gözün sekr arturur * * * Didi gönlünde ne vardur didüm hem Didi gönlünde ne vardur didüm hem Didi gözünde ne vardur didüm dem Didi nedür bu âlemde murâdun Didüm bir dilber-i zîbâ-yı hem-dem Çü derdün böyle muzmerdür gönülde Neçün olmaz cânun cânuma müdgam Lebün derdiyile kanum su oldı Nola ger derdüm içün umsam emsem * * * Lebün ile cigerüm hîç kanamadı nidelüm Lebün ile cigerüm hîç kanamadı nidelüm Dem olmadı ki lebünle kanamadı nidelüm Ne kaldı ki yanamadı vücûd u bûdumdan Ki gitmedi dilümüzden yanam adı nidelüm Devâma hattı berâtın yazamadı vü gözi Yüreği gamzeleriyle yazamadı nidelüm Firâkı yaramadı bu yürekdeki yarayı Visâli höd ele girüp yaramadı nidelüm Devâm adını cihânda bulımadı gönülüm Muhâl imiş bu cihânda devâm adı nidelüm * * * Bana ah sâ'idünden al ayakı Bana ah sâ'idünden al ayakı Tolu vir tâ kılam câna telâkî Mükedderdür bu dem hecr ile vaktüm Saç oduma yine câm-ı revâkı Bizi hûn-ı ciğer içsün dimiş yâr Hele ben dutayım evvel yasakı Eğer zülfi gibi uzun ola ömr Mu'ayyendür ne kalmış ola bâkî Bili ince vü nâzükdür be-gâyet Karâr eyleyimez nutkum nitâkı Zücâcî-hâne durur ırmağ ahar Bu gözlerüm ki yarundur vesâkı Odına girelüm anı sevenler Ki biline vefâ mı ya nifâkı Hevâ arturdı yüregüm odını Var imiş ikisinün ittifâkı Hilâl olmış kaşı budur acâyib Ki yohdur bedrinün hergiz muhâkı * * * Neçün kılmaz aceb dilber bize meyi Neçün kılmaz aceb dilber bize meyi Ki gözlerüm ahıdur kanını seyl Gözüm gice uyımaz gîsûn içün İşideli lebünden ki kumi'l-leyl(e) Ayah toprağına lâyık bulınmaz Meğer kirpük ki oldur tâhirü'z-zeyl Hayâli hem hayâl oldı bana çün Ki hâlinün hayâli oldı ser-hayl Saçun gösderdeli gündüzde leyli İşigünden kopar âvâz u vâveyl * * * Ben gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisen Ben gâyetde dertlü oldum gel derdüme devâyisen Ben gözlerün hastasıyam la'lün kanı şifâyisen Ben kaynamışam bûtede sal ışkunun iksîrini Ola ki mis altun ola şartınca kîmyâyisen Yaraluyam yaraluyam yaraluyam yaraluyam Şol şehd-i la'lünden irür cânuma mûmyâyisen Bilüne bağla cânumı ger var ise bir lengerün Talaş bana zülfün gibi ger der-pey-i hevâyisen Ayrılmağum yohdur şehâ ölmekde dirilmekde hîç Allâh bilür sen bilürsin ma'şûka-i hercâyisen * * * Cân câna irmediyise ten tene irdi şükr ana Cân câna irmediyise ten tene irdi şükr ana İşbu bizüm zemzememüz ten tene irdi şükr ana Anca ciğer kanını ben lebleriyile içmişem Ki sunıcah ağızuma el kana irdi şükr ana Cân lebünüze ireli teng durur mecâli yoh Ayşi gerek ferâh ola cân câna irdi şükr ana Geldi hayâli gönlüme özini buldı hânede Muşdılığ oldı gönüle kul han irdi şükr ana Rûşen idi bu kim yüzin sever idüm kadîmden Şimdi bizüm bu da'vîmüz bürhâna irdi şükr ana * * * Şâhâ sinün cemâlüni göreyim andan öleyim Şâhâ sinün cemâlüni göreyim andan öleyim Susamışam visâlüne ireyüm andan öleyim Bunca zemân lebün içün sagun karanusındayam Âb-ı hayât kandadur sorayum andan öleyim Dün gice düşde ben sini binüm ile görir idüm Bu düşümün ta'bîrini yorayım andan öleyim Bezm-i ezelde ireli cânuma ışkı hüsninün İrimedüm varamadum ireyim andan öleyim Cânum u aklum ü gönül zülfün içinde yitdiler Teşvîş eğer olmaz ise tarayım andan öleyim * * * Sen gelicek bu sohbete bu tenümüze cân gelür Sen gelicek bu sohbete bu tenümüze cân gelür İrişicek bu devlete sanki yini cihân gelür Yöriyicek bilün ile ince hayâl ider cânum Söyleyicek ağzun ile gönlüme bin gümân gelür Câdû gözün çü esridi gamzelerine oh direm Ne aceb oh olur ise kaşları çün kemân gelür Gözi apardı gönlümi lebi zamân gerek ana Şimdi gerek ki sorışam borçluyiçün zamân gelür Türkî gözi bu gönlümi yasağa yitüre gerek İşvelerünçün öleyim ki cânuma âmân gelür * * * Seherde cânuma iren nesîmi Seherde cânuma iren nesîmi Ana zer benzedimezem ne sîmi Na'îm iden cahîmi sinün ile Cahîm ider bana sensüz na'îmi Ne mîmi aç ne sîmi gösder andan Ne sîni gösderürsin bu nemîmi Ne hâdis oldı ki kıldun dili red Çü mavtındur ana zülfün kadîmi Güneşden yüze buhl itdün neyiçün Dirîğ itdün şemâmundan şemîmi Niçe bir kahr-ı hâsı işledürsin Elüne al âhır lutf-ı amîmi Yükindüm didi hâzır kıl garîmün Çağırdüm ya garâmı ya garîmi Gözündendür gönül mecrûh ü hasta Ne çâre çünki la'lündür hakîmi Bana bu yara yâra ta'ne degül Kanı gösder gözelden bir selîmi * * * Gönüli ışkun ile cân ezelden Gönüli ışkun ile cân ezelden Hamîr itmiş durur ışk-ı ezelden Kılur pâlûde her dem kan yaşı göz Bana her lahza gözlerin sözelden Az elden gitmedi âhir yoluna Sagunda akl ü cân ü dil azaldan Sorardı gönül izin cân sagundan Perîşân oldı çün gitdi iz elden Göz elden gitdi kan yaş ile gitmez Dahi gözlerümün gözi gözelden * * * Bekâsı yoh bu cihânun fenâda dutma makâm Bekâsı yoh bu cihânun fenâda dutma makâm Tur imdi sâkî tolu vir elüme câm-ı müdâm Vücûdı küllî fidâ ger kıla kişi yolma Ömür yolma köyimeye bir nefes eyyâm Lebini sordum ol aydur ki bir mey-i pûhte Didüm ki zülfi nedür didiler ki anber-i hâm Saçun büriyeli yüzüni bildüm nefîr Ki yahın olsa kıyâmet garîb ur İslâm Lebüm lebüne uzandı ki sar narh-ı şeker Gözi dir ögüni divşür bah durur lâlâm * * * Olalı hâline gîsûsı hâris Olalı hâline gîsûsı hâris Bu meydândan top urımadı fâris Saçınun hâdimi anber çü sünbül Gözine karavaş abher çü nergis Nemek hakkını bilür nola gözüm Lebünçün ahıdursa gözden eriş Hayâlünsüz dem urımaz bu gözüm Ki germ olmaz mecâlis bî-mücâlis Zenahdânunda kıla dil karârın Çü zindân ola tekyegâh-ı müflis * * * Nigâra niçe ki ırağ isen bini ana dur Nigâra niçe ki ırağ isen bini ana dur Ki sen nerede olursan yönümüz ol yanadur Hicâza ger varur isem tavâfdan sonra Yakîndür ol ki gönül sa'yı hem yine sanadur Gözün ki gamze ohın râst kıldı kodı geze Nişânesi dahi yohduranun yöni banadur Didüm yüregüme ki tut ayah anun gözine Ki meyli gözlerünün anadurdahı banadur Lebüne ki anadur merli gönülün didüm Ki her nefes bizi hayır söz ile ana dur * * * Seyf-i kâtı'dur bu fursat bâda virme bâde vir Seyf-i kâtı'dur bu fursat bâda virme bâde vir Yoh dir isen ömrümüzi bâde virme bâda vir Âşinâ-yı bahr-ı ışkam andan eşke garkaem Âşinâyî virmez isen bize sen bil yada vir Bendeem âzâd kılup bende salmagıl bini Bu nasîhat âlemedür bende vü âzâda vir Dilerem zülfün ilinde seyr kılam bu gice Yol uzahdur şol lebünden cânuma zevvâde vir Yıllar oldı ben sana ki cân virürem her nefes Şimdi bir bûse lebünden bir hilâf-ı âde vir * * * Yüzün görüp ağlar ise bülbül güle karşu Yüzün görüp ağlar ise bülbül güle karşu Sen bülbüle bülbül dimegil gül güle karşu Ger zülfün içün söz dir ise tart kafâdan Benefşe dilini sanemâ sünbüle karşu Karşuna surâhî gerek ayda dura kulkul Ki ayağ içeler tapuda kul kula karşu Gülşende güle irdün ise sen güle görgü Bülbüle revâ gör ki ire gulgule karşu Gönül fîli aldıyise hind ilini nola Gîsûları çengâlini gör kıl kıla karşu * * * Gîsûsı gönlümi yine uş yaya başladı Gîsûsı gönlümi yine uş yaya başladı Aklumı câdû gözi yine yaya başladı Zülfine saldı gönlümi çün hecr çerisi Miskîn hatı çü gördi anı yaya başladı Yârun hayâli gözüme gelmişdi nâgehân Efgâna çeng ü def yine gavgâya başlad Bir dem bu vaktümüzi niçe zâyi' idelüm Ömrün bitikçisi çü nefes saya başladı Işk ayağını dahi böyük dilerem içem Çün esriden ayağı yine aya başladı Gönlüm zemân idi ki zinde esîr idi Nola eğer müvekkelin ödeye başladı * * * Hayva oldı benizüm dilberün almasıyile Hayva oldı benizüm dilberün almasıyile Toğradı cigerümi gamzesi almasıyile Benizüm sarusı nârıncı oluryaşum ile Oldı yürek ciğer iken kara almasıyile Gönüli almasıdur gözleri şol leblerine Bes bu vîrân niçe ma'mûr ola almasıyile Toprağ ol bâd-ı sabâya ki açar zülfi ucın Bağda ger diler isen ki kızıl almasıyile Âbı yoh hayvânun ehak zenahı katında Yanağı cenneti terk itdürür almasıyile Eli nârına apardum u bana alma didi Dür gibi yaşı revân eyledüm almasıyile * * * Hayva enegüne yanahlaruna alma direm Hayva enegüne yanahlaruna alma direm Anları göreli kim ayda ki ben alma direm Şeftâlûsına el uzatdum idi alma didi Cânuma ger nazar eyler ise uş alma direm Varayım ağızı piste lebi şekker katına Al dilerse iki gözümden ahar alma direm Niçe al alma diyü aldaya almasıyile Hüsni hânında anun niçe bir al alma direm Göreli zülfi kemendiyile hûn-hâr gözin Her gözi gamzesine bin başı bir alma direm * * * Bize billâh bu gülşen dahi handan Bize billâh bu gülşen dahi handan Ki olur gülleri yüzüme handan Lebi şekker sözi şekker acebdür Ki şekker toğa kandan ya'ni kandan Niçe dendân çekelüm leblerinden Ki gördük la'linün içinde dendân Gelün kallâş olalum çünki yârun Zenahdanındadur zindân-ı rindân Soraram lebleründen kanda buldun Bu şîrîn la'lden nâzük nemekdân Eyâ meyden bilenler yâr la'lin Gelünüz uşda biz ü işde meydân * * * Gözüni hufte göreli esîr-i hâb gözüm Gözüni hufte göreli esîr-i hâb gözüm Humâr anlayalı ahıdur şerâb gözüm Gözüm görür ü düşer ışkı odına gönlüm Bu âlem içre kılur gönüle azâb gözüm Hayâli kapusını bağla didi gözüme hâb Oyandı şimdi diler kıla feth-i bâb gözüm Anun hevâsıyile ten türâb ü dil âteş Degül ol ortada illâ meğer pür-âb gözüm Tenüm tağ-idi vü yaşum fürat idi şimdi Hayâle döndi tenüm oldı çün serâb gözüm * * * Sarrâf eğer görse dişün gibi dür-dâne Sarrâf eğer görse dişün gibi dür-dâne Terk eyleye hirfetin oturmaya dükkâna Hâcet ne ki gözlerün yüregümi yaralar Gözümden ahan kandur dilerse lebün kana Gâzî gözüne hey di oha yaya ne hâcet Görmedin anı gönlüm gelmiş idi îmâna Gönül şâhâ gözünde çün gûşe-nişîn oldı Ehl-i kereme ikrâm vâcib ola mihmâna Îsîyile meryemden örnek al u dak dutma Şol serv-i revânında bitdiyise rümmâna Lü'lü' niçe la'l ile düzildügin ögrengil Kandasın i cevher? bah bu leb ü dendâna Ben cân-ı girân virdüm ana bana ol ışkın Ta'lîm idün ol bütden yahşiliği yamana Senden çü dirîğı yoh vaslunı dirîğ itme Cânın samana saymaz nev bî-ser ü sâmâna Yağıla vü yahana mikdârı degül artuh Varlığını ışkunun odlarına yahana * * * Nola eğer fetih oldıyise bize sımalu Nola eğer fetih oldıyise bize sımalu Ki görmemiş ola göz hûbı işbu sımalu Bu vâdîyile bu tağda muhayyer oldı gönül Deresidür tolu keklig ü tağı imelü Gönül nide ne kıla furkatında ol yârun Ki merkebi ola düş iş edügi yamalu Ne kıydı cânuma bu kaşları ulaşuhlu Ki furkata sala diler bu gözi kıymalu Eteği bilüne soh al ayah ele sâkî Ki derdüne bu gözüm ayağına sîm-âlû Saçun şemâ'ili ger eser ise gönülüme Şimâl yili düşe kim ola nesîm-âlû Hevâyla çü be-gâyeti ikimüz üleşdük Bu kısmet içre revâ mı ola kasîm-âlû * * * Yâr bizümle yine kıldı özin Yâr bizümle yine kıldı özin Özgeler ile kılur oldı sözin Şol hatâyî gözi kan itmiş meğer Yayın ohın kodı gizledi özin Yüzi bedri hergice karşumadur Ol diler gizleye binden gündüzin Şol güneş yüzindeki ben mi durur Yohsa soldı ihtirâka yıldûzın Söz uzun itme vü sûza çâre kıl Ben sana çohdur direm sözün uzın * * * Bî-'âr gördün ise bizi ârî sanmagıl Bî-'âr gördün ise bizi ârî sanmagıl Ke'si tolu vir elümüze ârî sanmagıl Andan berü ki ışkun odına yahılmışuz Bâzârı boz şehâ bizi bâzârî sanmagıl Yüz halka çerh urup saguna ben tolaşmışam Bini tolaşdı bendüne nâ-çârî sanmagıl Gâyet susamışam lebüne yarı dilerem Yârenlerümi kıla bana yârî sanmagıl Ol bârı ki bilünde sinün gördi gözlerüm Virmedi gönlüme anı bârî sanmagıl Işkun kapusını gice gündüz benem kahan Uyır u oyanuh dahi deyyârî sanmagıl Işkuna cân ü akl ü dil ü ten benem viren Bu şârı ışkuna sanemâ şârî sanmagıl * * * Nâgâh ışkunun odına yana düşmişem Nâgâh ışkunun odına yana düşmişem Sevdân ile uyır iken oyana düşmişem Girdi gönül kanına şehâ leblerün velî Baş koyup anlarun kanına kana düşmişem Hattın hatâ diyü hele kavlini çin tutup Bir uca İrem diyü o câna düşmişem Sevdâyiyem saçıyile nola müferrihi Sorar isem çü şol leb ü dendâna düşmişem Şîrîn nükte ince dakîka lebiyile Bilinden anlayalı bu bürhâna düşmişem Dîvâne defterinde ki hûblar yazıldılar Benem hisâb anda ki dîvâna düşmişem Benden vücûdını cânumun görmezem ırah Çünki adem yalın koyup imkâna düşmişem Cânânı câna terk kılan müşkile düşer Cânâna cânumı koyup âsâna düşmişem Şîrîn ü hüsrev ile vü mecnûn ü leylî tek Ben dahi sinün ile bir efsâne düşmişem * * * Üşdi şeker leblerine misk ü hoten karıncası Üşdi şeker leblerine misk ü hoten karıncası Oldı ana cümle fidâ akl ü gönül varıncası Sordum lebinden derdümi tutağın aldı ağzına Benzer müferrih isdedi bu âşıkun sor niçesi Ma'şûka çoh zîbâ velî tuzlu vü şûh u şengi az Uşşâk arasında dahi ayruhsıdur bir niçesi Vaslı kısa hecri yoğun olur imiş bu dünyâda Ma'şukanun bulınıcah saçı uzun bili incesi Sıma bini zülfün gibi ışkunda çünki toğruyam Sımasına bah âşıkun bârî anı suçıncası * * * Zî-nevrûzî durur şâhâ visâlün bize nevrûzı Zî-nevrûzî durur şâhâ visâlün bize nevrûzı Kam siz iy nigârînler görün türk-i nev-âmûzı Kemânunı hatâ kurma yine kirpügüni çin düz Bu gönlümüze mecmû' it nigârâ tîr-i dil-dûzı Meğer zülfüni tağıtdun karanulıh durur dünyâ Gider zülfüni vü gösder bize mâh-ı şeb-efrûzı Gönülüme didüm ben ki kirişmesine girişme Yorı bâd-ı hevâ sanma bu nâr-ı ışk-ı dil-sûzı Gicelertana çıhardum şehâ zülfün firâkıyle Olınca yüzüni (gösder) nigârînâ bana rûzi * * * İy sagun turnaları ve'l-mürselât İy sagun turnaları ve'l-mürselât Cânumun şevki sana ve'l-'âdiyât Senden özgeye cânum et-tâ'ibûn Dil yüzüne râki'âtun sâcidât(un) Şeh ruhına tarh idiben atını Gönülüm olmış piyâde şâh mât îd ideli kaşları ayıyile Hattı virür bana kadrümce berât Niçe senden ben ırağ ola bilem İy saçun turraları ve'n-nâzi'ât * * * Nola sini sevmişem kâfir degülem âhır Nola sini sevmişem kâfir degülem âhır Cümle seni severler ben bir degülem âhır Her kim ki sini sever senden aparur bir hat Bana dahi gerekdür nâzır degülem âhır Ben sana irincegez gâyib oluram benden Gâyib eğer olmazsam hâzır degülem âhır Ben kul özümi sana virdüm ebedî şâhâ Bir lahza gözikürsin zâyir degülem âhır Gozun ile oldurup la lunle dırudursın Ben mu'cizene şâhâ münkir degülem âhır * * * Nesîm-i subh-dem tîz gel yâra bizden selâm apar Nesîm-i subh-dem tîz gel yâra bizden selâm apar Yüreği tolu kan itdüm elünden gelse câm apar Yüzüne zülfüni tağıt getür şâmı gider subhı Gider zülfüni yüzünden getür subhı vü şâm apar Zülâlin yârunun şâhâ bu teşneden dirîğ itme Helm olsun sana kanum helâli vir harâm apar Kanumı kara gîsûsı çü huşk eyledi müşg oldı Arada bir beden kaldı ki bir ûd oldı hâm apar Vücûduma didüm ben dün ki vir varlığı sen yâra Ne cânı ko vü ne cismi bu ortalıhda nâm apar * * * Şehâ lütfün müdâm olsun hemîşe Şehâ lütfün müdâm olsun hemîşe Firâkun sengine döymez bu şîşe Benem hasta lebündür em ola mı Ki bu hastayiçün vara em işe Senün ışkun bini yahdı sanasın Ki bir od salı virdün bir kamışa Güm iş degülmise ışkun yazaydum Hâlümi altun ile bu gümişe Bu ışk odı sepişkendür nigârâ Ümîdüm var sana dahi sepişe * * * Nıgara oldurur bizi fırakun Nıgara oldurur bizi fırakun Bize tâkat komadı iştiyâkun Dil ü akl ile cân vardı geriye Kaçan ki yitdi bize bir yasakun Irağunı yahın eyledi ışkun Yahınunı ırağ itdi firâkun Hezârân elüne bûse kılaydum Eğer girseydi elüme ayakun Yasakun farzdur boynuma binüm Velîkin sâkuna yitmez yasakun * * * Tolu virür ayağı bize sâkını görünüz Tolu virür ayağı bize sâkını görünüz Elüne al u koma dir yasakını görünüz Ömür ahar suya benzer geçene yitilmez Bir iki dem var ise şimdi bakını görünüz Gönülüm uçmağa tursa irer yâra bu dem Hevâyile gelün anun burâkını görünüz Niçe ki yahına gördük yahın yitmedük Gözüm yaşına didüm ki ırakını görünüz Visâliyile ne özümi bilürem ne anı Niçe gönülde yir itdi firâkını görünüz * * * Akluma binüm ışkumı tannâz idiserem Akluma binüm ışkumı tannâz idiserem Derdüme bu gözlerümi gammâz idiserem Şol zülf-i resen-bâza ki çenberden asılur Kol eyleyüben aklumı cânbâz idiserem Didüm ki çoğ itme bana nâzı didi çün sen Azı çoğ idersin bana pes nâz idiserem Anber gibi miskîn gönülüm gîsûlarunla Düşip oda fâş itdi ne kim râz idiserem Cüz ney çü benüm sözüme bir sâz idimedi Bu rûm ilini yaşum ile sâz idiserem Uzadur isem servi boyun sözini nola Şekker lebünün vasfını îcâz idiserem * * * Bizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâ Bizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâ Diler ki kuşça cânum ışkınun odına yana Gözi çü kıl kalemile yazar yüregümde Kızıl mürekkeb ile yüzde yazduğı ohına Niçe hatâyî diyelüm bu türkînün gözüne Ki atar ise yabana nişâneye tohına Nesîm virdi yile duthun eyledi gönüli Apardı gîsûlarınun karasına ahına Visâli va'desi irdi vü geçdi iremedüm Irağa saldı felek gönülümi yahına Kanadı yoh gönülümün ki uça sevdügine Kanadı kanı nigârun gözi ki kana kana Yüzünde gördügümi ben görürse her bî-dil Feyâ kerâmete men zaile ya'budu'l-vesenâ Cefâya sabr idelüm ol visâli gözediben Firâkdan ola ki çerh dahi hem usana Saçında azdı gönülüm ü azduğı uzanur Gönül diler anı ki azmağ azana uzana * * * Kanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısın Kanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısın Yüregümün kanısın sen kanısın sen cânısın Ne hevâsın ne nevâsın gönülün çenginde sen Bilmezem kandan gelürsin hâtif-i rabbânîsin Sen ki cânistân-ı ırâkîsin sana dil zîredür Dil ne kadri ola tapunda çü sen kirmânîsin Sihr ü lutf ile gözün la'lün dirûdür depeler Îsî-i meryem misin yâ mûsî-i imrânîsin Rûşen oldur ki yanaram âteş-i la'lün içün Ger behâ oldı girân no a begüm erzânîsin Müşterî oldı zuhal sevdâsına zülfeyninün Didüm otur aşaga ışkında bir keyvânîsin Cânîsin gönülüme sen cânîsin gönülüme Yâr-ı cânîsin nigârâ lîk yâr-ı cânîsin * * * Yine işbu susamış cân bir denize teşnedür Yine işbu susamış cân bir denize teşnedür Şol denize teşnedür ki size bize teşnedür Cân ki sîr-âb oldı ana ben niçesi cân diyem Cân didügüm oldurur ki bir azîze teşnedür Ben sinün la'l-i lebüne ya'nî hayvân suyına Teşne oldum kim gulâma kim kenîze teşnedür Teşnedür kaddün sinün binüm yüreğim kamna Şöyle ki düşme yüreğine bu nîze teşnedür La'l-i leblerüne kanlu yüregüm ger susadı Nola her nesne cihânda yine çîze teşnedür * * * Tolu vir sâkî çün fasl-ı hazândur Tolu vir sâkî çün fasl-ı hazândur Âdem kanı degül hûn-ı rezândur Yaşum kızardı vü benzüm sarardı Gönülümde hevâ çünki vezândur Saru beniz kızıl süci bu mevsüm Hazân ender hazân ender hazândur Hazân faslı durur zâhirde lîkin İçümde mevsüm-i mîve-pezândur Perîşân oldı zülfün ben dahi hem Bu gönlüm şûrişi âhır ez-ândur * * * Hayâl almış bilün ağzun gümândur Hayâl almış bilün ağzun gümândur Lebünden kan kohuları demândur Degül kâmet kıyâmetdür bu kaddün Gözün höd fitne-i âhırzemândur Gözün cân oldı zâmindür tutağun Dutarsam la'lüni nola zamândur Gözüm gök oldı yüzün görmeg içün Zemîn oldı yüzüm hayli zemândur Nigârîna kapunda cem'-i uşşâk Aralarında bank-i el-amândur * * * Ne al ider sanemâ yanağun bu yaşum ile Ne al ider sanemâ yanağun bu yaşum ile Ümîd kaddüne uzun durur bu yaşum ile Ümîd çünki tapundur eyüde yavuzda Berâber olsa gerekdür safâ savaşum ile Kaşun yayıyle göz ohın neye ki gezledün Bitüreyim ol işi ben nigârâ kaşum ile Senün yolunda halel ben getürmeyem herg Veğer halel olur ise tutam bu başum ile Vücûduma çü meded yoh durur meğer ki tapun Teveccühi sana kıldum içümle taşum ile * * * Tâ va'de-i vaslı aramuzda geçer oldı Tâ va'de-i vaslı aramuzda geçer oldı Hicrânı deminden dahi hâlüm biter oldı Zikrümde meğer kılur idüm ben lebini dün Yâr ağzum içinde sanasın ki şeker oldı Sevdâ-yı siyâhı saçınun boynuma düşdi Sâ'idlerinün derdi bilüme kemer oldı Işkun ne ki gizlediyise işbu gönülde Yüzümle gözümden bu cihâna haber oldı Yaşum su vü benzüm gümiş idi sanemâ uş Işkunda biri la'ldür ü biri zer oldı Bağrum kurıdı bunca zemân ışkun odıyle Lutf eyle iriş başladı şimdi yanar oldı İçümdeki od gizlene dime dahi begüm Bir şa'r durur ten sanasın ki fener oldı Kâfir degülem hey di ki ohladı yüregüm Ol oha el urınca yüregüm kanar oldı Kanuma susayalı nigârâ leb-i la'lün Her bir tamarumdan sanasın kan tamar old Bürhân ile sâbit kıluram göreli sini Ki şems-i felek dahi gulâm-ı kamer oldı Biz şem' yanıban ağlayalı şâhâ Benzer ki zamîründe senün kasd-ı ser oldı Akl ü dil ü cân taladı bendine bırahdı İşbu niçe şehr idi bize ki tatar oldı * * * Görsem ne hatâ ola aceb şol kırımını Görsem ne hatâ ola aceb şol kırımını Çinden key ise ki bilem anun karımını La'line didüm hâlümi ısırdı tutağın Fark eyleyimedüm dahi eminden emini Demdür yüregüm ile yaşum her biri her dem Dimezüz ana ki bilmeye demini Yayın anun tîri görür her kara gözlü Her gişi görimeye kemânında kemîni Mutrıblığı ger göge irürem ne acebdür Çün zülfi girihleri urur çerh ü zemîni * * * İlâhî şükr sana ki mübeddel oldı bu hâl İlâhî şükr sana ki mübeddel oldı bu hâl Elümüze tolu virdi felek zülâl-i visâl Hayâl-i vasi durur şimdi bu dimâğumda Elüme girmez iken hîç dahi hayâl hayâl Harâm kıldı gözün uyhuyı benüm gözüme Hakîkate bahıcah billâh zihî sihr-i helâl Firâk-ı vaslı visâl-i firâkdan nidem Firâkı kıldı firâk visâli kıldı visâl Bilün kılı vü lebün kâliyile bir zerre Tenümde kalmadı kıl u dilümde kalmadı kâl Firâkuna niçe döysün nigârâ delü gönül Çü döyimeye gözünün ohına rüstem-i zâl Lebün tasavvurı yâhûd hayâli bilünün Zihî tasavvur-ı bâtıl zihî hayâl-i muhâl * * * Gel gel ki gönülümde kalmadı karâr Gel gel ki gönülümde kalmadı karâr Tîz gel ki yüregüme od düşdi yanar Şa'r oldı benüm tenüm ü yanar yüregüm Ger gice gelür isen düzildi fenâr Yürek kanamaz lîkin sen gamzelerüni Depredür olur isen fi'l-hâl kanar Bu ortada nigâhın sundum biline İrince kenârına eyledi kenâr Dâr ile diyârı dil hem sinün içün Diler demümi sîne dar ile diyâr * * * Zihî zülf ü zihî şâme bu gice Zihî zülf ü zihî şâme bu gice Ki ta'n ider yine şâma bu gice Yasamış gîsûsı kâfir çerisin Şebîhûn kılur islâma bu gice Ne leylîdür nigârâ gîsûlarun Kara gündür bu eyyâma bu gice Felek zühresi bu gün karavaşdur Kulam la'l-i mey-âşâma bu gice Ne sîmadur şehâ bu sûretünde Ki la'lün ışkıdur kâme bu gice * * * Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dil Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dil Bu gözlerüni göricek selâmet ola mı dil Hezâr yirde delükdür ü kanları ahar Aceb bu hastalığ içün hacâmet ola mı dil Göreli gözlerini fitne oldı bu gönülüm Görürse kâmetini pes kıyâmet ola mı dil Ciğer kebâb ü yürekde şerâb düzdi gönül Gözi humâr idi didüm kerâmet ola mı dil Tutağı tutağuma vir ağız ağız her dem Ki oldı bana musahhar temâmet ola mı dil * * * Güneş sanemâ yüzün ü alnun çü kamerdür Güneş sanemâ yüzün ü alnun çü kamerdür Bilün ile konşısı çü kûh u çü kemerdür Gül yüzün adına ohıya hutbeyi bülbül Yüzümde senün ışkun içün sikke-i zerdür Hâlün yanağunda sanemâ kıla nidâ ki Kim bana virürse gönülin kanı hederdür Yârum bana ger bağladıyise kapu nola Çün ışkı hevâsı gönüle halka-i derdür Bu turfa degül mi ki gönülden sana varan İlçi sözi mecmû'-ı halâyıkda haberdür Efsâne durur bize göre vâmık u azrâ Mecnûn ile leylî bize nisbet çü simerdür Her çend şerî'at ki kılur hûrını tahsîn İnandum ana lîk tapun çîz-i digerdür Zülfyle binâgûşı durur anber ü kâfûr La'liyle zenahdânı anun şîr ü şekerdür Çün yüzün ile bağladılar hûra kusûrı Olmaya aceb âdem eğer anda beşerdür * * * Tenüm cân oldı çün câna irişdi Tenüm cân oldı çün câna irişdi Yine bu katre ummâna irişdi Dilüm sarrâf olur ise revâdur Çü gönlüm biryini kana irişdi Özini mûr gördi ışk içinde Anunçün birsüleymâna irişdi Zemânlar ağladı bulıd ki bir gün Zi-nâgeh verd-i handâna irişdi İçümüzde sanasın ışka döndi Ne ki lebden bu dendâna irişdi Bu devre sad hezârân âferîndür Bizümle çünki peymâna irişdi Bu hasretden çemende lâleyi gör Ki ağzında eli kana irişdi Gönüle dahi yohdur gussadan gam Mübeşşir çünki zindâna irişdi * * * Subh-dem gözün ile âlemi nahcîr idelüm Subh-dem gözün ile âlemi nahcîr idelüm Bu gice gördüğümüz düşleri ta'bîr idelüm Arızı ümmî durur zülfini bir hat diyüben Hâcibi tuymaz ise ne ola tezvîr idelüm Müşk ile müşkile salduhları âyetlerini Şâneyile kılalum hail anı tefsîr idelüm Işk medresesi müderrisiyüz kanı soran Ol delîli bize ki ışk ile takrîr idelüm Ger delü kıldıyise gözleri râzıyuz ana La'lini dâr-ı şifâ zülfini zencîr idelüm * * * Didüm ki aceb leblerüni kim sorar iy dost Didüm ki aceb leblerüni kim sorar iy dost Aydur bu hayâli kovanı kim sorar iy dost Dâl itdi saçın kaddün elif ağızını mîm Bir dâm durur şimdi ki yini kurar iy dost Zülfüne tolaşdum u karâr idemezem hîç Gezdüm bu cihânda kamu kûh ü kemer iy dost Gördüm yüzüni görmedüm anun gibi bir gün Pervîn ile konuşduğını bir kamer iy dost Tıfl oldı bu aklum niçe pîr ise lebünle Ne ki eline girür ise tıfl emer iy dost * * * Mahbûb hidmetine eğer yârumuz direm Mahbûb hidmetine eğer yârumuz direm Küllî durur ne var dahi ki yarumuz direm Od u hevâ yü suyile hâk oldı âdemî Bir nesne kopa ger kanla yarumuz direm Ben mûm ışkınayam u ol şehd-i cânuma Bu dûd ile gide ola mı ârumuz direm Nâm ol durur ki terk kıla kişi nâmını Maksaddan ide ârî bizi ârumuz direm Kaşı diler ki kişine sala bu cânumı Zülfün yiter ahi bize zünnârumuz direm * * * Âşık ki hecre oğradı dervîş olmasa Âşık ki hecre oğradı dervîş olmasa Ma'şûka gamzesiyle gönül rîş olmasa Hoşdur çemende yâr ile zevk u semâ' vü ayş Lîkin kemînde özr-i bed-endîş olmasa Mestâne gözleriyile gözüm bulaydı hâb Şûrîde gîsûsıyile teşvîş olmasa Ben yâra irişicek özümi unıduram Ez-çûn u ez-çirâ dahi teftîş olmasa Oh gibi râst yay gibi bağlansa bendine Kurbânı olsa tâlib-i her kîş olmasa * * * Teşbîh gözüm yaşını ırmağa yaramaz Teşbîh gözüm yaşını ırmağa yaramaz Irmağa niçe benzeye ırmağa yaramaz Yalguz degülem belki cihân hüsnine âşık Cevr ile cihânı kamu kırmağa yaramaz Vâ'iz öğüdün tut sana ayrılmazam andan Tenden cânını gişi ayırmağa yaramaz Gönlümdeki sırrumı tapuna ağız ağız Dimek dilerem çünki çağırmağa yaramaz Hûn-ı cigerüm oldı deniz göz yaşı ırmah Sığursa gişi denizi ırmağa yaramaz * * * Bana lâzım degül mi bir terahhum Bana lâzım degül mi bir terahhum Nola çün adernem yidümse gendüm Şehâ kandüm lebündür çün susadum Yüregümün kanına dahi kandüm Ne sanursın ki usanam mı senden Bu sanu sanma ki senden usandum Oda yanar odum lîk âdemîler Yanarlar böyle ki oduna yandum Safâ vü ayş bana eksük olmaz Çü ışkunda bu ad ile adandum Gerek mansûr olam ben ışkun ile Kadündür dâr u boynumda kemendüm Odum yaş ırmağıyle sâkin olmaz Ne kılayım acâyib oda yandum Eğerçi ışk rengi yoh nigârâ Ben ol bî-renk rengine boyandum Nigârâ zâyi' itme sa'yümüzi Zemânlardur ki sinünçü n uzandum * * * Gerek ki gönül hâleti yazıla bu gice Gerek ki gönül hâleti yazıla bu gice Başdağı humârum dahi yazıla bu gice Yaz oldı vü bülbül iniler ü gül açılur Dil inileye açıla yazıla bu gice Yazmaz gözi gönülümüzi gamze ohıyle Vaslı niçesi ola ki yazıla bu gice Subhun yüzini şem' ile kimse bulımaya Ger gîsûları çözile yazıla bu gice Zülfüni eğer düşürür isen yanagundan Kuşlıh güneşi kulluğa yazıla bu gice * * * Bezenmişdür yine gülşen bu gice Bezenmişdür yine gülşen bu gice Eyâ bülbül gözün rûşen bu gice Neçün türkî gözün gezledi ohın Neçün geymiş yüzün cevşen bu gice İ göz göz ol nigârîn sohbetinde İ yüz ayağına döşen bu gice Gice gice dimegil dün kısadur Sabâh itmiş kemîn üşen bu gice Miyânından kenârın diler isen Saçı ışkın bile kuşan bu gice Delük âyîne senden oldı hod-bîn Anun yolma gel uşan bu gice Bu gün minberde bülbüller kılur şûr Ki bizenmiş durur gülşen bu gice Gice karanu vü zülfün karanu Ayıblanmaz ana düşen bu gice Üşenmeyip şeker tutahlaruna Hazarlardur meğer üşen bu gice * * * Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdur Yüzün üsdinde sagun hem-çün şeb-ender- rûzdur Gamzen ohları nigârâ nâvek-i dil-dûzdur Dilde zülf ü haddün içün irte gice sâzdur Gönülümde hecrün odırile dâyim süzdür Gerçi tîr-endâzdur câdû gözün şâhâ sinün Ki anun işveleri gâyetde ışk-endûzdur Noktadur hâlün sinün âyetidür hüsnünün Nüktedür ma'nîsi anun sûre-i mermûzdur Gözlerün tatarıyiçün cânı pîş-keş çekerem Tâ lebünden ayağ içem ya'nî ki nev-rûzdur * * * Derdüne devâ âh ile kılalum efendi Derdüne devâ âh ile kılalum efendi İkdâm işe allâh ile kılalum efendi Kûh ise gönül kâh durur bili katında Biz işümüzi kah ile kılalum efendi Tâcir çevügi şâh ile kılur satu bâzâr Cân bey'ini biz şâh ile kılalum efendi Efvâhda dirler ki lebini soraram ben Biz bu işi efvâh ile kılalum efendi Dil la'line cân biline benzer sanemün pes Biz bey'ümüz eşbâh ile kılalum efendi Biz çün görimezüz güneşi ayda bir iy dost Bünyâdumuzı mâh ile kılalum efendi Sen yûsuf-ı mısrî vü banadur zenahun çâh Yûsuflığı pes çâh ile kılalum efendi * * * Sabâhdur kanı iy sâkî bu sabûh ayağı Sabâhdur kanı iy sâkî bu sabûh ayağı Şebahlara yeridür şimdi tolu rûh ayağı Bu gice bir yini ömr idi bize ol hakdan Bu feth içün nola sunsan tolu fütûh ayağı Çü tevbeden kıluruz tevbe nola eğer Yükinüben sunasın elüme nasûh ayağı Niçe k' ömür kısayise uzun kıluruz biz Hemîşe foludur ellerümüzde nûh ayağı Lebün surâhî kanın içdi içmeyem mi kanın Kısâs içün hele içiserem cürûh ayağı * * * Cân oynamağ imiş yine hem cânı bu derdün Cân oynamağ imiş yine hem cânı bu derdün Derd isdemek imiş yine dermânı bu derdün İkrâr iderüz sıdk ile İslâm arasında Ki ışk ile ihlâs imiş îmânı bu derdün Ger dür dökilür ise dilümden ne acebdür Çün tolu cevâhir ola ummânı bu derdün Sen sanma ki derdüm odı tek hâsıl idesin Yahanı bu derdün kanı yahanı bu derdün Deryâ ola bir katre bu ışkun ayağında Kanda dükenür çün ol ola kânı bu derdün * * * Saçun girihleri ne buldı bilmezem bende Saçun girihleri ne buldı bilmezem bende Ki boynuma tolaşıban diler sala bende Hatâsı cümlesi çîndür bu müşk-i gîsûsınun Çü sihri türkî gözinün bini kılur bende Aceb degül mi bu leylî sıfatlu leylî saçı Ki şemsi vech virür arasında tâbende Uzun ömürleri sarf itmişem kıyâmet içün Ki urdılar adı cûyendeye ki yâbende Gubâr olursa gönül konımaya hattına hîç Veğerçi kûh ola döymeye ol kemer bende * * * Nigârâ la'l-i lebün benzedür isem kanda Nigârâ la'l-i lebün benzedür isem kanda Hatâ ola ki şeker kanda ola ol kanda Aceb tarâveti vardur tutağunun şîrîn Ki la'l ola şeker çünki başlana kanda Yüregüm odı gibi köz yanında kanda ola Veyâ gözüm gibi gözler nerede akanda Yakanda köz gibi göz bini gark-ı hûn itmez Velî gönül yahar oda vücûdı yakanda Gözüm eğer su içinde yüzüni görmez ise Ne ayb k'olmaya tâkat güneşe bakanda * * * Hayâlün ile gözümi bizerem Hayâlün ile gözümi bizerem Zîrâ özge hayâlinden bizerem Şehâ hattun yazar gül safhasında Eğer bir nokta şerhinden yazaram Ne kıl ki girdi zülfünden elüme Ker elden kor isem dînden azaram Yuzunı göreli zaram çu bülbül Bilüni göreli kıl tek nizâram Eğer bülbül gül içün zâr iderse Enün gül yüzün içün ben hezâram * * * Bizümle muhkem idersen karârı Bizümle muhkem idersen karârı Tağıt lutf eyle zülf-i bî-karârı Yürek tolu süci bağır kebâbın Apardım gözine yazmaz humârı Yüzün devri gibi devr-i kamerde Güneş görmedi göreli medârı Saçalı anberi kâfûra zülfün Katı miskîn ider müşk-i tatarı Şehâ îsî durur şol la'l-i lebler Yanağ u göz ü hâcibdür havârî Şehâ şâhîn gözün gönlümi alur Niçe ki bahrîler alur o hârı Miyânı yolı incedür yorınmaz Velîkin bana hoş gelür kenârı * * * Didüm şâhâ seven sini benem ben Didüm şâhâ seven sini benem ben Gice gündüz koyan sini benem ben Didüm câna nesin bir bana şerh it Didi oda yahan sini benem ben Kılan rüsvâ gözün yaşıyilen ben Yüzün ile çahan sini benem ben Gözündeki gören bini tapundur Gözümdeki gören sini benem ben Uzanmış zülfi kaddinün boyınca Uzangıl ki üzen sini benem ben * * * Gül bülbüle müsellem ola hâr eğer çıha Gül bülbüle müsellem ola hâr eğer çıha Dünyâ münevver ola bize yâr eğer çıha Zâr u nizârdur bilünün kılma gönül Sehl ola yâr yolma gönül zâr eğer çıha Âb-ı hayâtdur tutağun gözlerün ile Turfa degül mi gönüle bîmâr eğer çıha Ben soraram ki hâsiyeti ne tutağunun Ki diri kılur ölüyi bir yâr eğer çıha Kanda karâr kıla bile tende bu gönül Gîsûlarunda câdû-yı mekkâr eğer çıha * * * Bilürsin ki günâhum çoh İlâhî Bilürsin ki günâhum çoh İlâhî Ümîdüm senden ayruh yoh İlâhî Bini fi'lüm ile hem sen yaratdun Eğer eksük veğer artuh İlâhî Kader ohın kazâ yayında çekdün Ne oh kim atar isen oh İlâhî Nefes kimse urımaz dilegünsüz Nefes nefes anı sayduh İlâhî Cânumuz esrüg idi ışkun ile Velî nefs ile ayılduh İlâhî Seni bizde yitürduh bulımazuz Bizi ger korısah bulduh İlâhî Şehâ lütfün cihâna top toludur Biz andan niçe oyılduh İlâhî * * * Ya İlâhî ya İlâhî ya ilâh Ya İlâhî ya İlâhî ya ilâh Senden artuh yoh bu cânuma penâh Âh-ı muhkem dilerem vâhî degül Girmez ise ol elüme âh âh Gönülüme senden özge gelmedi Geldiyise koma sensin bâzişâh Vâh senden dilerem iy mîr dâd Dâd hem sinün elünden dâd-hâh Kâhıduh kûh eyledün lütfün ile Kûh iken kılma bizi cevr ile kâh Bî-nevâ vü hasta vü üftâdeem Rahm kıl çün düşmişem der-şâh-râh Serv- i bustânem nedür bî-bâr benem Kılmagıl bini abes hem-çün giyâh Ger günâh içün yaratdunsa bini Didügüni itdüm itmedüm günâh Işk-hâhunam veğer ne tuhmedür Nefs eşeği arpadan her sâl ü mâh * * * Eğer küstâh isem şâhum halîmdür Eğer küstâh isem şâhum halîmdür Benüm ahvâlüme ol hak alîmdür Bini andan ırah kılmah dileyen Sığındum ana şeytân-ı recîmdür Nola mecrûh isem mahrûm degülem Çü cân sultânı rahmân u rahîmdür Zihî devlet ki sultâna harîfem Yine ol sâkî yine ol nedîmdür Nesîmdür cânumı salan bu zevke Ne zerdür cânumun kasdı ne sîmdür Bu kaddüm dâlı dal oldı bu ışka Zihî dem ağızun mîmi ne mîmdür Didi cânun girân oldı bilümde Didüm yâ rabbi bühtân-ı azîmdür Neçün kıl yarmaya ışkum benüm çün Ki bir nokta ağızunda dü-nîmdür Visâlündür bana cennât-ı firdevs Firâkunun azâbı gey elîmdür * * * Gül irdi kılalum biz yaza tahsîn Gül irdi kılalum biz yaza tahsîn Ki bu tahsîne gökler yaza tahsîn Hevâya oynadı zülfi başını Didi sünbül ki bu ser-bâza tahsîn Yüreği su kılup yaşı dem ider Gerekdür dilber-i dem-sâza tahsîn Gözin bâz itmeg ile aldı gönli Yürekden gönün alan bâza tahsîn Gönül pervâz ider her dem işikde Ki tâ bir gün bula pervâza tahsîn * * * Bedî' olmaz me'ânî çün beyândur Bedî' olmaz me'ânî çün beyândur Bu sırrumuz gözünüze lyândur Bilüne cân ü akl ü dil apardum Ki âşık varlığı ender-miyândur Nigârâ kıyma gözün kıydı bize Mübâriz ortalıhda hem kıyandur Gözün bâz olalı verhem durur dil Gözün katında diller mâkiyândur Ne hindû-yı hatâyîdür bu gözün K'elinde gâh tîr ü geh kemândur * * * Olur ışkunda azmüm cezm her dem Olur ışkunda azmüm cezm her dem Kılur gözün dil ile rezm her dem Ciğer kanını döke gözlerüm ki Kıla la'l-i lebünle bezm her dem Bana hörezm oldı nağmen ile Düşeli yâduma hörezm her dem Müberka'dan nevâ bulalı gönlüm Irâka kıla diler azm her dem Getür sâkî ciğer kanın içelüm Ki azm oldur ki ola rezm her dem * * * Kanısın kanısın kanısın Kanısın kanısın kanısın Cânısın bu tenün cânısın Bu yürek kanısın cânıcuh Cânıcuh bu yürek kanısın Ne şeker kânısın tutağı Tutağı ne şeker kânısın Hanısın bu gönül şârınun Bu gönül şârınun hanısın Yûsuf-ı sânîsin i begüm İ begüm yûsuf-ı sânîsin * * * Cevherîdür lebün yüzüm zehebi Cevherîdür lebün yüzüm zehebi Yaşlarum sücidür gözüm inebi Fahr oldur ki kulun ola kişi Ne vireler ana ki kân ebi He ri'âyet kıla bilevüz edeb Çünki terk-i edeb durur edebî Düşdi sevdâya yine delü gönül Gîsûlarun durur anun sebebi Âb-ı hayvân ile ter it lebümi Çend ez-în teşnegi yu huşk lebî Selebe'l-'işku bi'l-hevâ kebidî Komadı cânda sâz ile selebî Cân cânun ile ittisâl itdi Kanısın paşa kanısın çelebî * * * Yâr kenâra gelicek ben çü miyâna gelmişem Yâr kenâra gelicek ben çü miyâna gelmişem Şimdi ki irdi furkatı derd ile câna gelmişem Niçe ki kaşları bini oh gibi atdı yabana Ağzum açup elin öpüp yine kemâna gelmişem Cân ile akl u dil virüp derd ile ışk almışam Ya'nî ki ulu höcayam sûd u ziyâna gelmişem Ayruğa cânı hak virür tâ ki cihâna getüre Ben cânum oynamağ içün işbu cihâna gelmişem Dâr-ı bekâ sanur gişi işbu cihân-ı fânîyi Ben bu fenâya girmişem emn ü amâna gelmişem Lutf ile kahrı hak bana birbiyesin biribidi Bes bu basîret ehûne dâm ile dâne gelmişem İlm-i ezelde çünki hak seçdi kamu olacağı Ben ü niçe benüm gibi bunda behâne gelmişem ıç ıdugını gonulum bildi bilim göreli Göreli la'li işvesin şimdi gümâna gelmişem * * * Mahmûr gözlerün gibi hammâr ola mı Mahmûr gözlerün gibi hammâr ola mı Gözün gibi tabîb ki bîmâr ola mı Cân bu müberka'a kişi virmezse mâyedür Bunun gibi nühüftedür edvâr ola mı Güneş yüzün hevâsına sâbit durur gönül Sini seven hisâbına seyyâr ola mı Bir sagunun kılına ne tatar zülfüne Karşu turası dünyâda tatar ola mı Diler sabâ ki apara bir kohucuh meğer Miskîn ne fikr kıldı sebük-sâr ola mı * * * Yemen yilini biribirse ol ilâh-ı kadîm Yemen yilini biribirse ol ilâh-ı kadîm Adû derisi süheylümüz ile ola edîm Bu müşt hâke nazar kılur ise şâh olur Ki bir kirişmesi diri kılur izâm-ı remîm Nola eğer tolu viresin ayağı sâkî Sa'âdet oldı musâhib siyâdet oldı nedîm Gonul musafır ıdı hüsnünün bıladında Çü yazdı gözleri kûşelerine oldı mukîm Hevâsı... Ne geh su vü geh kan idi be-emr-i kelîm * * * Nıgara zülfün ıçun çın dıyelum Nıgara zülfün ıçun çın dıyelum Bu müşki kâfûra perçîn diyelüm Benüne hâl ya şâme dimezüz Ana biz hindû-yi gül-çîn diyelüm Bini lebün kojlusı esrük itdi Şerâba şimdi hûşe-çîn diyelüm Göreli anberın halunı şaha Bu kara zülfüne miskîn diyelüm Yüzünle küpelerüne nigârâ Konışmış ay ile pervîn diyelüm Kaşun mihrâbına şol cân tapmaz Anun îmânı yoh bî-dîn diyelüm Bilün tahrîk idüp kopardı cânı Karâr ider ise teskîn diyelüm * * * Kılıç yalın vireli elüme alî velî Kılıç yalın vireli elüme alî velî Kime elest didüm ise bana didi belî Dili bu anber-i zülfün ki müşkile saldı Nesîme kul olayım müşkilümi kıldı celî Didüm ki siniseverem bana didi ki ecel Didüm ki sini seven niçe görmeye eceli Buyur ki ışkun odına gire bu âşıklar Ki seçile tapuna hâlisiyile dagali Gönül evini gözün çün otah dutar dutsun Ne vechi var ki kılur... Emele kimse irimez velîk la'lün içün .. Hem-çü tıfl bir emeli Göreli şehd-i lebünüzi bunca cân virdüm Yanaram uşda çü şem' ü yüzüm durur aselî * * * Nigârâ cânda ışkundur sirişte Nigârâ cânda ışkundur sirişte Gönülümdür odun ile birişte Bini kıyma çeker şol gamzelerün Ki ya'nî boş durur mahmûra rişte Kusûrın hûrînün ben anda gördüm Ki yüz urdı ayaguna ferişte Yatuban yüz ururam şol haka kim Senün tek yoh oturışda turışda Yüregüm kanını içertutağun Ben isbât eyleyeyüm bir sorışda Yüzünle ağızun ne dimek olur Velî gamzen belâdur o yarışda * * * Işk ile gönül seyl olıban taşa gerekdür Işk ile gönül seyl olıban taşa gerekdür Nakş eyleye cân derdini her taşa gerekdür Yâr nîliyiçün nola furât olur ise yaş Alında yazılan irişe başa gerekdür Yaş oldı yüzüm gözlerümün yaşlarıyile Kan yaş ahıdam hem yine ol yaşa gerekdür Bâd-ı seher ayağı tozın saçdı gözüme Elbette bir ücret dahi reşşâşa gerekdür Pervâne virür ise ki şem' olam öninde Cân varlığını oynaya ferrâşa gerekdür * * * Dem dem nişe bu yüregümi dem kılasın sen Dem dem nişe bu yüregümi dem kılasın sen Çün bir dem ile ölüyi âdem kılasın sen Em sem diyü varam lebüne gamzelerüni Niçe niçe yüregüme em sem kılasın sen Biz bîş ile kemden sanemâ yoluna geçdük Cevrüni bize bîş ü vefâ kem kılasın sen Zülfün girihinde sanemâ yitdi gönülüm Ol nesneye lâzım ne ki mâtem kılasın sen Bilünde gönülüm hele bir kıla asıldı Bârî dilerem anı ki muhkem kılasın sen Muzmer kıluram gönülümi la'l-i lebünde Cânum cânuna nola ki müdgam kılasın sen Yanmışam u yanısaram oduna bilürsin Ben hâma nola bilüni ger ham kılasın sen * * * Yolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaram Yolunda yalın ayağ u ser-bâz olısaram Cân oynayıban ışkuna ser-bâz olısaram Şeh-bâz gözüne gehî sayd idiserem cân Keklik yüriyişüne gehî bâz olısaram Mahmûd olısar ben bilürem âkıbet işüm Anı gözedür lâcerem ayâz olısaram Çün sözüme hem-demdür eğer çengüme gire Nây ile dahi bu gice dem-sâz olısaram Lutfını bana kılmaz ise diledügümce Pes bildügümi âleme gammâz olısaram * * * Gülsitân u dilsitân ü dûstân Gülsitân u dilsitân ü dûstân Andururlar gönlüme hindûstân Gül yüzün tek görmedi gülşen gözi Kanda gördi nergisün tek bûsitân Gül dikenlüdür benefşe kaygulu Kaddüne serv olalı ez-râstân Çün irişmez elümüz etegüne Âstîniyle sipürür âsitân Bu ne destândur k'anun sâ'idleri Âlem içinde komışdur dâsitân * * * Tâ ki oldi şol cemâlün sâhte Tâ ki oldi şol cemâlün sâhte Oldı gönülüm ivi perdâhte Dutalum ki atmayasın dahi oh Gamzenün bin ohı var endâhte Dilde ışkun odıdur efrûhte Cânda ışkun tuğıdur efrâhte Vasfını dirdüm çemende hüsnünün Anun içün didi gü gü fâhte Ne ki cem itmiş ise cân ü gönül Kamusın gördüm yolunda bâhte Cân firâkun odıyile sûhte Işkun âhengine gönül sâhte Gîsûlarun gerisi dil şehrine Bilmezem neyçün firâvân tâhte Dilde la'lün ışkını endûhte Taşra sinün gayrunı endâhte Gîsûsı gerisine gönülümi Biribidüm ki tura neşnâhte * * * Bahalı kara gözüm şol sâkına Bahalı kara gözüm şol sâkına Bahmağa sâ'idlerine sakına Râst budur nâ-muhâlif söz didi Hırlu âhenk itmedi uşşâkına Ne ki nakl itdi yanağından nesîm Gül anı dere eyledi evrâkına Ne ki ağzından gelür düşnâm u medh Zehr ise katar cânum tiryâkına Gerek odundan içe teşne zülâl Ne vireler âşıkun zerrâkına * * * Işkını lebün çünki dil ü câna gemişmiş Işkını lebün çünki dil ü câna gemişmiş Bûd ile vücûdın kamusın yana gemişmiş Gönlümi muhit eylemiş ü gözlerümi nîl Dişlerün eğer gönlüme dür-dâne gemişmiş Benefşe dilin çekdi kafâdan kara zülfi Yüz silsile hem sünbül ü reyhâna gemişmiş Başın başuna koşdı meğer lâle anunçün Sarsar alıyile başı meydâna gemişmiş Bir sözüne mevkûf durur k'açıla gönce Bah ki elini niçe girîbâna gemişmiş Gözüne ne esrük diyeyüm aklumı binüm Aklından iledip yere dîvâne gemişmiş Bâd-ı seherî vakti hoş olsun ki kılur lutf Zülfeynini bir fi'l ile îmâna gemişmiş Gönlümi dahi ögmeyeyüm mi ki cânını Bunun gibinün ışkına merdâne gemişmiş Kâfir gibi yardı yüregümi gözi küllî Bitsün diyü ışkından anun dâne gemişmiş Talatdı cânı furkatı kurdına çü yûsuf Şimdi zenehı çâhına zindâna gemişmiş Göz yaşı alından alıban odına salmış Derdinden alıp ya'nî ki dermâna gemişmiş * * * Didüm gözüme iy gözüm hayâli yârumun kanı Didüm gözüme iy gözüm hayâli yârumun kanı Hayâlini yitürdünse kanı gözlerünün kanı Gözüm sini göreliden gözine özge gözikmez Ra'iyyet sehl ola gözde çü göz görmiş ola hanı Zemâne kılsa bir erlik bizüm ile bu âlemde Aparsam oda yahanı bini bu oda yahanı Neçün iy dilber-i cânî bu cânı sehl görürsin Neçün tanrınun emrine olursın ışk ile cânî Nigârâ müşk ile zülfün müşekkeldür bedî' ola Ki bula bu gönül anda dilegince ten âsânı * * * Sini severem iy begüm işbu cihânda ben fakat Sini severem iy begüm işbu cihânda ben fakat Yaş denizine bu gözüm ol sebeb ile oldı bat Hüsnün içinde yoh hatâ iy büt-i çîn eğer kişi Eğri diye kaşun içün söylemiş ola ol galat Zülfüni gösderür isen gülde biten benefşeye Buyruğ eğer olur ise kullığına yazıla hat Nîlün içün nigârâ ben gözlerümi furât idem Ola ki ışk merkebi ilede bini sû-yı şat Işkum uzun u incedür menheci şâhâ ışkunun Niçe ki ömür var durur hâlümüz ola bu nemat * * * Tâ ki gülşende gül işi handedür Tâ ki gülşende gül işi handedür Delü gönül lâle gibi kandadur Kavs kaşlaruna bin cân müşteri Serv-i âzâduna bin dil bendedür Kûşesinde gözümün hüsn ü hayâl Kimi âyende kimi revendedür Meryem-i îsî-nefesdür sanasın Tab' kim evsâfunı zâyendedür Zâd ümîd ü sabr elümde asâ Hüsnünün ışkı yoluma jendedür Yoh durur bellü makâmı gönülün Kanda ki isderler ise andadur Kandadur gönülümi ben bilürem İllâ bilmezem ki gönül kandadur * * * Yüz câdûlıh kılur sanemâ aya gözlerün Yüz câdûlıh kılur sanemâ aya gözlerün Ben umaram ki ya'nî bini aya gözlerün Peyveste umaram ki bana rahm ideyidün Hod urdı elini oh ile yaya gözlerün La'lün gerek vireydi bana hûn-behâ-yı nakd Yüzüni gösderüp bırahur aya gözlerün Fitnesi sihrden katıdur göze gönüle Hârûtı dahi gamzeyile baya gözlerün Yapışdı ışkı yahamuza bu durur aceb Ki her nefes cânı yahaya yaya gözlerün * * * Yârun biline key bahıcağaz hayâl imiş Yârun biline key bahıcağaz hayâl imiş Sihri şol ıkı cadu gozınun helal imiş Âb-ı hayât sanur idüm ağzı yarını Sordum lebinden anı su âb-ı zülâl imiş Cevr ü cefâsı katı gelür idi gönlüme Keşf oldı ki kamusı anun ber-kemâl imiş Dünyâ didüklerini kamu bir bir anladum Bir husn u kamet imiş u bir zulf u hal imiş Gözini hufte gördi gönül sundı la'line Didüm ki er gibi hele bu dem mecâl imiş * * * Aceb cânum gibi bir cânı yoh mı Aceb cânum gibi bir cânı yoh mı Bu ışkuna yananun cânı yoh mı Gözi toğrar gönüli kanı çıhmaz Aceb âşık gönüli kanı yoh mı Saçı oğrı diyü bağladı gönü Zenahdânında hîç zindânı yoh mı Göz urur kaş atar bağlar gîsûlar Bu gönül şehrinün bir hanı yoh mı Zemândan sonra gördüm iki kaşın Birinün dahi bir kurbânı yoh mı Saçı bin mü'mini bende gemişmiş Aceb bu kâfirün îmânı yoh mı İki âlemde la'li gibi yohdur Bu yâkût-ı terün bir kânı yoh mı Gönül derdi hemîşe derdin önler Bu derde düşenün dermânı yoh mı Anun ki yazdı arada firâkı Visâl olmahlığa fermânı yoh mı Hevâsı oynadur cânı saçında Benüm tek ışk ser-gerdânı yoh mı Cânumda kâmeti kıldı kıyâmet Didüm bu tûbînün rümmânı yoh mı Acı yaş dökerem sabr ile her dem Aceb bu sabrumun oranı yoh mı * * * Ben âşık-ı bî-çâre sevdüm sini ne çâre Ben âşık-ı bî-çâre sevdüm sini ne çâre Yirlüceyiken ışkun kıldı bini âvâre Olalı müberka' sen muhayyer olur aklum Nühüfte binüm ışkum şöhre olur edvâra Yara yaradur gözün gamzeleri yarasın Billâh zihî yaradur ki yaradur ağyâra Vaslun bize bağlamış çenber gibi kapusın Al ca'fer-i tayyârı şol hayder-i kerrâra Işkun komadı şâhâ hergiz yüregümde su Bir hûn-ı ciğer kaldı sarf iderüz idrâra İkimüz arasında kalmadı ikilik hîç Şem' al elüne vü gel başdan ayağa ara Ger zülfüni ibrâhîm bir lahza göre azar Gözine gözükmeye hergiz dahi ol sara * * * Gönül ile cân içinde kârzâr olmış durur Gönül ile cân içinde kârzâr olmış durur Bülbül-i dîvâne noldun nev-bahâr olmış durur Sen gül-i sad berg ile kılalı gülşende karâr Gül perîşân oldı sünbül bî-karâr olmış durur Bülbül ü tûtî benefşe yâsemen sinün içün Kimisi zâr oldı kimisi nizâr olmış durur Bü'l-'aceb budur ki hâkî zülfün içün her sabâh Yüz yire koyup benefşe hâksâr olmış durur Bülbül ile gül hevâsın âkil andan anlaya Kanda gülzâr olmış ise mürgzâr olmış durur Nola la'lünden cânuma bir meze yâkût ola Bilmegil anı muharrem ıztırâr olmış durur Mest gözünden eğer ben mest olursam tanlama Nergise andan çemende i'tibâr olmış durur Gerçi pinhândur bu tar gönlümde sırrı la'lünün Bûy-ı zülfün şarka garba intişâr olmış durur Işkı her bir âşıkun ma'şûkına gurbetdedür Derd-i yârumdur benüm ki der-diyâr olmış durur Ben miyânında anun yine miyânın isderem Çün kenârını dileyen der-kenâr olmış durur Ben be-her bârî miyânundan umaram bir kenâr Kılca hâsıl olmaz u gönülde bâr olmış durur Ârızunda hatt ile zülfün günâhın yazmagıl Leblerün bilür ki kanlar bî-şümâr olmış durur Gözleründür hem kadeh cânuma vü turfa budur Ki ben esrük olmışam anlar humâr olmış durur Târ u mâr oldıyise nola sagundan gönülüm Çünki her târı benüm gönlüme mâr olmış durur Gülşen-i hüsninde güldür al yanağın nidelüm Çün benüm yüregüme kirpügi hâr olmış durur Servi kaddı ışkı boyuma uzun geldi velî Bu cihân ışkı kuşağı bana târ olmış durur * * * Tolu vir ayağı sâkî ışk gâlibdür Tolu vir ayağı sâkî ışk gâlibdür Ko subh sözini bu demde çünki kâzibdür Farîzadur bize ki ömri boş geçürevüz Veli nıgar ile zira kı şöyle vacıbdur Gönül durur yiri yârun zîrâ ki cân oldur Nigârâ ki cân ol ola bu kalb kâlibdür Hevâ ki kopdı yürekden oda çeker cânumı Ki ne ki gele kopa merkezine tâlibdür Yüzine oldı müsellem bu gün emâret-i hüsn Bu memlekette iki kaşı iki hâcibdür * * * Işk ehli cihâna kala ya câna dir isen Işk ehli cihâna kala ya câna dir isen Bilmemiş olasın beni yacana dir isen Ceyhûn idüben yaşumı ummâna irürem Merdümlik idüp gel yola merdâne dir isen Bu ehl-i cihân cânını la'lüne irürem Ger zîre revâdur gele kirmâna dir isen Cân u dil ile akl fidâdur kaşuna lîk Hasta dahi makbûl ola kurbâna dir isen Ten şem' ü yaşum süci kebâb oldı yüregüm Nedür yarağun bu gice mihmâna dir isen Âşık seri samana satılmaya bu yolda Ger bizçileyin bî-ser ü sâmâna dir isen Ben cevherîyem la'l ile lü'lü'yi kovaram Uydun neyiçün bu leb ü dendâna dir isen Zülfün elüme vir ü zenahdânuna salgıl Ger gemişürem bend ile zindâna dir isen Zülfeynüni çevgân id ü benlerüni gûy id Girsün dil ü cân ışk ile meydâna dir isen * * * Sabûhı vir ki sabâh itdi fâliku's-sabâh Sabûhı vir ki sabâh itdi fâliku's-sabâh Ki gitdi ay ü toğar gün ü dinlenür mısbâh Cihân fenâdur ü genc-i bekâyı kim ki diler Gönül ele getürür ise bulur ol miftâh Bu cân u akl ü dile gözün olalı kâbız Hayât menba'ına leblerün durur fettâh Gönül devâsını şâhâ gözün bilür yahşi Ki demreni çıhara bilmeye meğer cerrâh Senün durur ne senâ kim diyilür ise bize Ki rûh ile diridür dünyâda kamu eşbâh Zarûret oldı bana uşda olmışam güstâh Buyurmış âhı men idtarra ma âleyhi cünâh(um) * * * İy niçe düşdi gönülüm şol yanağınun alına İy niçe düşdi gönülüm şol yanağınun alına İy niçe dahi düşiser la'l-i lebinün alına Şehd-i lebine kasd idüp gamzesi irdi cânuma Dikeni irdi cânuma irmedüm ise balına Kâli şeker ü kıl bili kaddi çü ney-şeker durur Ney gibi yandum odına ireli kîl ü kâline İşbu hayâle kalmışam ki bili tek hayâl olam Sevdâ başumda zülfi tek bu ki İrem visâline Şol gözünün kemâline irüben oynadum gönül Âh irer ise gözlerüm şöyle ki var cemâline Ay gözünün güneşine iricegez hilâl olur Ben iricek nolısaram bedr ayınün hilâline Odına yanaram anun dahi yanısaram dahi Ola ki ire devletüm tâ irişe zülâline * * * Yüzün göreli meyi idimezem ireme ben Yüzün göreli meyi idimezem ireme ben İrmişi koyup güvenimezem ireme ben Hüsnünde gönül sayd ise nola depeleme Ölem diyü salmamışam özüm hareme ben Dînâra urur sikke şehüm ışkı yüzümde Göz incülerini saçımazam direme ben Lutf ile kerem biri birinden ayırılmaz Senden i latîf irişemedüm kereme ben Yarı yaradı yarama yarını umaram Bulmadı kişi ol ki dilerem yarama ben * * * Aksin leb-i la'lün yine bu câma geyürmiş Aksin leb-i la'lün yine bu câma geyürmiş Matbû' geyüriben anı bir câme geyürmiş Âşık nola gizlenür ise perde içinde Gör ki niçe mest perdeyi bâdâma geyürmiş Geh câm-ı şebâbı içürür işbu zemâne Geh bâd-ı hazânını bu eyyâma geyürmiş Kısa vü uzun dimek edebden ola hâriç Ol tonı kim ol hâsa veya âma geyürmiş * * * Sanemâ çü gîsûlarun tağıdup boya bırahdun Sanemâ çü gîsûlarun tağıdup boya bırahdun Sanasın ki leblerünün şekerin suya bırahdun Lebünün kanı var idi yüregümde çünki sinün Bir iki kelâmı kıldun kamusın yuya bırahdun Gönül ile akl u câna sagun ucını toladun Dahi bende nesne yohdur kamusın oya bırahdun Şekerün tuzum aldun tuza virdi tat tutağun Güneşün yüzini aldun birezin aya bırahdun Gönülüm bu sırçasını gönülüne tuhfe iltür Am hîç esirgemedün ki ana kaya bırahdun Niçe ebced oğlanıysam elifi bîden bilürem Niçe sûre ohımışken bini hîceye bırahdun Sanemâ yüreğe değdi dahi çekme atma hergiz Ne ki kirpügün ohından bu gice yaya bırahdun Sanemâ gözüm kan ile dilerem ki defter ola Bu yüregümün bitisin ya nite neye bırahdun * * * Düşen senden ayru ne görür kıyâmet Düşen senden ayru ne görür kıyâmet Seven özge hûbı ne bulur nedâmet Lebün mu'cizesi dirûdür ölüyi Sağaldur gözün sayruyı zî-kerâmet Nigârâ kanumı revâ mı içersin Tutağun kızılı degül mi alâmet Didüm âşıkunam didi cânun oyna Revâdur bu da'vîye gerek şehâdet Budur hâcetüm ki nigârumdan Özge bana virmeye hak dahi özge hâcet * * * Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndür Lebün hevâsıyile bu gönül çü nârîndür Bilün gibi tenüme bah niçesi nârindür Gözüme şöyle toludur hayâli hüsnünüzün Ki bilimez görür iken ki bu nigârîndür Diler is en tura gönül yüzün ana gösder Diler isen yöriye yörgedür karârîndür Yarına susamışam yarına salar bini ol Ne bile oda düşen ki hayâtı yarındur Ümîd-i vaslı kesersen ümîdi bizden kes Hîç olmaz ise dahi va'deyile barındur * * * Şehâ gîsûlarun ile be-gâyet ben perîşânam Şehâ gîsûlarun ile be-gâyet ben perîşânam Hayâliyile zülfünün hemîşe anber-efşânam Gehî handân ü geh giryân velî ışkunun odından Nigârinâ ne diyeyüm ki yüz derd ile biryânam Gözün gûşesini görüp mücâvir oldı dil anda Ohuna dahi oh direm niçe ki anda mihmânam Niçe cândur şehâ zülfün ki her birinde bin cânlar Esîr olmış aceb nola benüm cânum ki bir cânam Bana peyveste kaşunı çü gösderür şehâ hüsnün Gel imdi bayram idelüm hilâlünle çü kurbânam * * * Nigârâ ışkun odı bu cânumı azaldan Nigârâ ışkun odı bu cânumı azaldan Apardı göz yaşı bu toprağumı ezelden Gözüm niçesi gözelden dahi yire savışa Velî firâkıyile uşda gitdi göz elden Kaşıyile gözi tek görmedüm dahi yay u oh Felekde kavs ile tîrün boyını düzelden Nigârâ müşg-i halîle semen gülindeki tek Kalem görimedi bir nakş levha yazaldan Saçun karanusına düşdi gönli izleyü cân Uzun giceler içinde yolını azaldan * * * Gel sinün içün dünyâda rüsvâ ola gönlüm Gel sinün içün dünyâda rüsvâ ola gönlüm ı-can u dil u bı-ser u bı-pa ola gönlüm Bana ağız ağız lebünün sırrını dirsen Ağzum tolu âb ola vü bî-mâ ola gönlüm Aldun cânı gönül dahi pes neme gerekdür Yoh akluma binüm yine gavgâ ola gönlüm Miskîn saçunı tağıdalı gösdereli yüz Miskîn ola cânum sana şeydâ ola gönlüm Âdemdür âhır yaş döke merdümlik ide ol Gözinden eğer ışk ile havvâ ola gönlüm * * * Ta'neler urur kanlu gözüm ebr-i bahâra Ta'neler urur kanlu gözüm ebr-i bahâra Gelmedi gönül zülfüni göreli karâra Gözleri karasına sebeb zülfini bildüm Sevdâ getüren başına pes gözi karara Hufte gözi tek görmedi âlem gözi ohçı Ki hufte dili câdû göziyile oyara Zülfünde karâr itdiyidi gönlüm ezelde Meyi itdiyise yine nola dâr u diyâra Keşf itdi meğer bâd-ı sabâ bürka'ını ki Gizlendi güneş yüzine dutındı sitâre Işkın bilinün ince vü uzun çekiserem Sabr ile gerek ki irürem anı kenâra Akl u dil ü cân özleri ayahlarıyile Bârî gözine yüz göz ile yara şikâra Ditrer yüregüm leblerünün mey-zedesiyem Çâre yine hammâr idiserdür bu humâra Beniz saru yürek salınur vasi ele girmez Dîvâne gönül ola mı kalb urdı ayâra * * * Bir lahza eğer sinün ile halvet olaydı Bir lahza eğer sinün ile halvet olaydı Dîvâne gönülüme zihî devlet olaydı Işk ehli eğer aklını divşüre bilerdi Onlar dahi öz başına bir millet olaydı Geh hasta vü geh bufte degülmise gözi bes Işk ehli gönülinde kaçan illet olaydı Gözlerüme sürme kılam ayağı tozını Güneş yüzini görmege ger âlet olaydı Bu ışkı çü îsî göge gerek irüreydüm Bilsem ki ecelden cânuma mühlet olayd * * * Kanı aklum kanı cânum kanı dil Kanı aklum kanı cânum kanı dil Sanasın âdet eylendi kanı dil Eğer özgeleri anar olursa İcâzetdür sana kirpüg ile dil Bini hatm eyledün mushaf hakıyçün Kılalı kolum bana hamâ'il Zenahdânun bana yitmez midi ki Kılursın zülfi boynuma selâsil Hezârân dil ola her kıl dibinde Bu gönül gibi isdenürse kıl kıl Belâbil nevha kılurlar seherde Anı dahi cânuma bir belâ bil Anâdil her gice dir subha değin Ki olmaya cihânda bî-'anâ dil * * * Mürde zinde oldı şâhâ şeyh-ı âlem oldı şâb Mürde zinde oldı şâhâ şeyh-ı âlem oldı şâb Berk güler âkile vü âşıka ağlar sehâb Gül geyürmeyince tab'um hüsnüni arz idimez Tenüne ahdan kabâ vü yüzüne aldan nikâb Hırfetün eyyâmı oldı geldi işret fursatı Kılma fâyit ki binâ-yı âlem olmışdur bir âb Sen bana sun la'l ayağın yüz göz ü gönül ile Kılalum hâzır şerâb-ı sâfı vü şem' ü kebâb Ben hayâlünden görimezem nigârâ cüz hayâl Çünki cânı gözlerüm görimedi illâ be-hâb Bu letâfet ki senündür sehl olaydı fursatun Olmasaydı bu vücûdum bana tapundan hicâb * * * Bir dilber-i bî-karâra düşdüm Bir dilber-i bî-karâra düşdüm Gîsû-yı siyâh-kâra düşdüm Gülşen yüzinün gülin direrken Gül diremedüm ü hâra düşdüm Esridüm anun lebi meyinden Şol nergis-i pür-humâra düşdüm Zülfine tolaşıban çü mansûr Şol- serv-i kadinde dâra düşdüm Cennet göriben cemâlin anun Yolında hezâr nâra düşdüm Zülfi ili kohusın işitdüm Aldum başum ol diyâra düşdüm Nâmûs ile ârdan çü ûram Bu varlığum ile âra düşdüm Kan yaşum ile nigâr oldum Çün sençileyin nigâra düşdüm Dâyim bu miyânda oynadum cân Pes şimdi neçün kenâra düşdüm * * * Gördüm bu gice zülfüni kıl kıla nigârâ Gördüm bu gice zülfüni kıl kıla nigârâ Ki kankısıdur ki bini kıl kıla nigârâ Câna alasın cânı vü dilümi dilesin Cân almaz isen sehl ola dil dile nigârâ Mecnûn idügüm leylî saguna kamu bilür Çün rûşen imiş sen dahi bil bile nigârâ Gün gün yüzün ile ne ki çekdüm ise rûşen Yazdum bu gice zülfüne yil yile nigârâ La'lün elüme girse soraydum ki anıcah Şûrı ağızuma nişe dil dile nigârâ * * * İy hattı müzevver sanem ü zülfi müşemmer İy hattı müzevver sanem ü zülfi müşemmer Dilde leb-i la'lün şekeri şükri mükerrer Cân kaçan ayıla tutalum içmeye süci Çünki lebünün hamrıyile oldı muhammer Cân ayrılımaz şâhâ tapundan ne kazâdur Kim olmış ezelde bu gönülüme mukadder Miskîn gönülüm micmer eğer oldısa nola Kâfûr yüz i üsdine gerdi hat-ı anber Cân buldı safâ şâhâ sinün işvelerünle Olmaya dahi cevr ü cefân ile mükedder * * * Gönüli aparana din ki neçün gelmez özi Gönüli aparana din ki neçün gelmez özi Kendüzi gelmez ü atar yüreğe ohı gözi Hûb ü zîbâ vü gözeldür anı ki ben severem Dile getürimezem andağı tatı vü tuzı Koçuz uş görmemişüz bunçılayın bir dahi hîç Gönül aparıcı cân kapıcı birşıvga kuzı Çünki tor ola vü görmemiş ola kulın eyer Niçesi çâre kıla bile ana âşık özi Ney gibidür uş vücûdum yanaram bu neyiçün Düşerem odına ûdam yana direm kopuzı * * * Âlemde bir ot bitmeye benüm gibi hergiz Âlemde bir ot bitmeye benüm gibi hergiz Düşmeye senün oduna cânum gibi hergiz Leblerüne ki la'l-i bedahşân ana kuldur Olmaya cânı dünyâda kanum gibi hergiz Çoh cân ola dünyâda velî gönlüm iline Oturmaya sultân dahi hanum gibi hergiz Ben aduna adandum u bu sanuyu sandum Kimde ola bu ad ile sanum gibi hergiz La'lünde gümân eylemişem şerbet-i hayvân Olmaya hakîkat bu gümânum gibi hergiz * * * Şâhâ bini sen vuslatuna rûze sanasın Şâhâ bini sen vuslatuna rûze sanasın Çevri cânuma rûzî-yi her rûza sanasın Nem var ho varum kamusı kamusına muhtâc Cümlesi kılur hüsnine deryûze sanasın Ömrüm yarışur gözyaşıyile gice gündüz Yaş kurıyıban ömrüm anı üze sanasın Meşşâta yasamış sanemâ zülfüni lîkin Bâd-ı seherî yasam ilen boza sanasın Her söziyiçün söz iderem hüsnine karşu Ben sûz-ı neyem âşık ol söze sanasın * * * Şey' lillâhumuz var nola varından efendi Şey' lillâhumuz var nola varından efendi Bil âşıkunun zâr u nizârından efendi Cân bilüne bâr ola diyü biribimedüm Gafletdeyimiş cân dahi bârından efendi Yarın diledüm câna devâ didi ki yarın Yarın ne bilem ne gele yarından efendi Ben gül yüzünün vasfını gülşende çü didüm Gül derledi şebnem gibi ârından efendi Vaslun sanema heşt bihiştün yigi olmış Hecrün dahi yavuz tamu nârından efendi Ben şöyle gülün âşıkı oldum ki göricek Toymaya vücûdum dahi hârından efendi Zülfün niçe tatarı var ise gönül alur Miskîn gönülüm nide tatarından efendi Gözlerün içürdi lebünün sücilerinden Kim kurtıla dünyâda humârından efendi Kaşun u gözün lebün ile saldı şeşi hoş Ben ne aparam işbu kumârından efendi * * * Gel hâlümi gör dahi yiter sini esirge Gel hâlümi gör dahi yiter sini esirge Gör kimi severem dahi gel bini esirge Hayf olmaya mı kaşlaruna çîn salasın sen Ben höd ölürem sen hele şol çîni esirge Cân u dil ile akl senündür ne diyeyüm Lutf eyle vü bah tanrıya bir dîni esirge Meşşâta neçün gâliye sürter bu yüzüne Hayf olmaya mı gîsû-yı miskîni esirge Leblerün içün la'l dimek katı günehdür Sen dime vü şol cevher-i rengîni esirge Meddâh ne tahsîn ide bile seni şâhâ Sen kahıma ol medh ile tahsîni esirge Yüzine güneş alnına ay nisbet olımaz Dişlerine gel bah dahi pervîni esirge * * * Ne dilüm varur ki vasim dileyem Ne dilüm varur ki vasim dileyem Ne elüm irer ki sunam biline Ben ho sinünem ne hâcetdür girih Bunca zülfünde ki cânum iline Cân virürem ta meğer cânânumuz Bizüm ile bir kılıncı kılına Saçı kılınca ki cân virdüm ana Kamusın saymadı bir saç kılına Tutalum ki vasla ol râzı ola Kim ola ki ol nigâra iline Söze geldi diline bahdum anun Dil revâdur ol dile ki diline Çün hayâdan düşti şebnem yüzine Berg-i gül gerek ana ki siline Cânumı virdüm ana bilimedi Kân-ı cândur kankı bir cân biline Gönlümi yaraladı didüm neçün Bini serdi dir bahun na'lînine * * * Aklum delü cân esrük gönül kuşı âvâre Aklum delü cân esrük gönül kuşı âvâre Gerek ki inüldümden su olup aha hâre Tâ ah yüz ü kara saç gösderdi şehâ hüsnün Kimdür büt-i çîni ki ah diye veyâ kara Yâr dir bu cihân halkı yarı ahar ağzından Ben yâr ana direm ki âşık yüreğin yara Günilerem ayağın hem eteği tozından Baş koşdı sabâya bah şol zülf-i siyeh-kâra Bahma ana ki gözi tutar gönüle ayah La'l-i lebini gör ki pisteye şeker kara Câmi' olalı şâhâ yüzün bu kamu hüsne Gözlerümi görürem her birini fevvâre * * * Gülşene gel nigârâ bülbüli gör Gülşene gel nigârâ bülbüli gör Hüsn içün âlem içre gulgulı gör Âyîne al elüne bah yüzüne Güneş içinde dâne fülfüli gör Sâkî-i sîm-sâk sun ayağı Az çoh ömür içinde mülmüli gör Bülbül âvâzı değdi kulağına Bah surâhîlere bu kulkulı gör Bülbülün zârısıyçün ağlar iken Gönül aydur bana ki gülgüli gör * * * Zî-mecma'-ı matbû' u zihî sohbet-i mevzûn Zî-mecma'-ı matbû' u zihî sohbet-i mevzûn Leylî bunı bu gice görürse ola mecnûn Bahşâyiş-i hakdur bu ki serde ola lihamd Muhammed ola mutrıbı sâkîsi ferîdûn Sevdâyı eğer kılur ise gîsûsı nola Çün ağzı kılur lü'lü'yile la'lini ma'cûn İsderem anun vasimi vü girmez elüme Şöyle ki su isdeye vü mahrûm ola kemmûn Zülfinden anun kem kılı bu çengüme gelmez Ben neyleyeyüm çün buyimiş dünyâda kânûn Servin göreli kopdı kıyâmet yüregümde Nîlin göreli ahıduram gözleri ceyhûn Bu fitne ki gözünde görürem sanemâ ben Hârûn dahi sanma ki anunla ola me'mûn * * * Yâr ile şatranc oynadı gönül uş oldı mât Yâr ile şatranc oynadı gönül uş oldı mât Gözleri kıldı piyâde gönülümi saldı at Göreli özgeden olduh tâ'ibûn el-â'ibûn Siz nola olur isenüz râki'âtun sâcidât(un) Cân fakîr ü dil hakîr ü ten kesîr ü sen habîr Ger irürürsen nola bana lebünden bir zekât Zülfüne tolaşdı gönüller lebün ümîdine Virdi hattun kadrümüzce her birimüze berât Kıldan incedür bilün lîkin anun bârı girân Günden aydındur cemâlün benleründür nâdirât * * * Zülfün ile bu gonul bı-çaredur Zülfün ile bu gonul bı-çaredur Giceler ol arada âvâredür Cân alur akl aparur gönül kapar Hükm çün anun durur ne çâredür Yâra ben gösdermezem gönülümi K'anda niçe gamzesinden yaradur Âh kılmadı anun gönünde yir Ola mı gönü ki seng-i hâredür Kirpüginün her biri bir oh durur Bah yüregüme ki pâre pâredür Geldi gözleri hayâli gözüme Varlığumı aldı gözi karadur Gözi cân alur u cân bûse diler Hüsni bu da'vîmüze nezzâredür * * * İlâhî nola gözüme bu hâbı hâb idesin İlâhî nola gözüme bu hâbı hâb idesin Ciğer kanını bana dem-be-dem şerâb idesin Şerâb u hâb salar âşıkı yârından ırah Yiridür anlarun içün ne ki azâb idesin Zücâcî câma yürek meyini gözümde kodum İrâdetün var ise uş ciğer kebâb idesin Bizümle lutf kapusını bağlu tutarsın Dilersin ola mı hicrâna feth-i bâb idesin Gönül yüzi suyını dökesin yire çün sen Hayâyile arak eyleyüben gül-âb idesin Ne cevherî ola şol ki lebüni la'1 sana Görür iken ki anı kan ile hızâb idesin Tabîb-i ışk lebün derd ü hem devâ yine ol Şerâbı gizleyüben niçe bir cevâb idesin * * * Dilber ki dil-rübâ ola vü şûh u şeng ola Dilber ki dil-rübâ ola vü şûh u şeng ola Yüz dönderürse gişi ana nâmı neng ola Geyik gözüne niçesi sayd olmaya gönül Tutam ki ol gönül kişisi hûn peleng ola Zülfün nihâyetine kaçan irişe gönül Hâssa ki gamzesiyile anda hadeng ola Sinünle bir olan gönülüm gönülün ile Bellü durur bir arada ki şîşe seng ola Benzüm sarusıyile vü gözüm yaşıyile Ben bülbülem çü gül yanağun hem dü reng ola Borcum nedür bu la'l-i lebüne ki kan içer Tutam ki gamzelerün ile sulh u ceng ola Ser-bâzlıh gerek ki kılam zülfün ile ben Sevdâ-zede olup ana gîsûsı deng ola Işkun od u yaşum deniz u dilberüm balıh Himmet bu od u sunun içinde niheng ola Gözi hatâ vü kaşı hoten gîsûsı habeş Hindû bigi yanağı neçün pes fireng ola * * * Husrevâ şîrîn teng şîrîn lebün Husrevâ şîrîn teng şîrîn lebün Cennetisin bellüdür nârin lebün Ten ho yohdur cân u dil şimdi fidâ Ne revâdur koyımaz sârin lebün La'l u lü'lü' şunca dökdi gözlerüm Nola kaytarsa bana birin lebün Lebleründen derdüme sordum devâ Didi yarın tutdı te'hîrin lebün Bahdı yaşuma tebessüm eyledi Bildi benzer cânda tesîrin lebün Tutağın şunu didüm şîrîn didi Gözüme girsün göre şûrın lebün Mâr ise gîsûn tolaşsun boynuma Çün hat ile kıldı kul mûrın lebün Ben bugün niçe sana gönül virem Çün bini öldüriser yarın lebün * * * Kaçan ki yâr ile bir gicecük sabâha ire Kaçan ki yâr ile bir gicecük sabâha ire Ümîdi ışk erinün lâcerem necâha ire Şehâdet isdeye ışk erinün cânı her dem Nigârı yolma tâ ki meğer felâha ire Ne zahmeti ki çeke rahmet ola mutlak ol Yüzine bahıp eğer râhat ile râha ire Niçesi sabr ide gözleriyile bir gönül Ki kirpügiyile her lahza bin cerâha ire Gönül kuşına cünâh olmasun eğer dileye Ki müşk ile saçuna tolaşup cünâha ire * * * Bu tâb-hâne-i dilde ki ışk tâb kılur Bu tâb-hâne-i dilde ki ışk tâb kılur Kanın şerâb içer ü bağrım kebâb kılur Gözüm yaşını suyiken lebi kılur hûn-âb Velî hayâli yüregümde hûnı âb kılur Hezâr cân ola her bir kılında gisûsınun Gönüli aklı ol arada kim hisâb kılur Yüzine bahmağa gözler döyimez anun içün Terahhum eyleyiben zülf ile hicâb kılur Bu pîr-i pûhteyi sungıl bize sen iy sâkî Ki zevki irse dimâğına şeyhi şâb kılur * * * Sende kalur begüm gözüm âfet-i didegân mısın Sende kalur begüm gözüm âfet-i didegân mısın Sensüz kişi dirilimez cân-ı men ü cihân mısın Bili kılına sundum el elüme nesne gelmedi Cânumı gördüm ü didüm sen dahi der-miyân mısın Câdû gîsûları tağuh düşmiş ayağına yârun Oğrayu geldüm ü didüm raht-ı harâmiyân mısın İns sinün ile üns ider cân cânı senden aparur Âdemi misin iy sanem hasret-i ins ü cân mısın Hüsni bu cânda toludur adı cihânda uludur Dün gice geldi bilmedüm didüm i cân fülân mısın * * * Niçe ki çarh bindi esb-i eblak Niçe ki çarh bindi esb-i eblak Felekler niçe ki yasadı cevsak Hacil kıldı yüzi şemsi mu'ayyen Hah nesh itdi incîli muhakkak Ayağı tozma sürdi yüzin yir Anun tek görimedi çarh ezrak Salınışıyile sözleri kıldı Mukassem hattı noktayı muşakkak Hayâlüni özinde gördi meğer Ki hallâcun dili didi enelhak Sagun sevdâsına düşdüm delüyem Bana şimden girü sen tutmagıl dak Begüm ışka düşen olmaya âkil Şâhum hûbı seven olmaya ahmak Ağızuna düşen zihî muhakkak Bilüne cân viren zihî muvaffak Gözüm yüzünde mu'ciz nesne gördi Ki kılmış kiçi barmah bedr ayı şak Gül anlar gözüm ü bülbül kulağum Bağırsun niçe ki gerekse laklak Mukayyed çoh durur zülfünde şâhâ Velî yohdur gönülüm gibi mutlak * * * Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem' Gönlüm niçe bir yüzüne hayrân ola çün şem' Gözüm niçe bir karşuna giryân ola çün şem' Yâr zülfiyile küfre eğer düşe gönülüm İçinde anun şu'le-i îmân ola çün şem' Ağlamağ u sararmağ u yanmağ u tükenmek Âşık cânınun derdine dermân ola çün şem' Pervâne olursa ki kıla ışkını zâhir Ol yola gerek ışk eri kurbân ola çün şem' Eksük yanar isem sanemâ oduna bir dem Hakdur ki başum almağa fermân ola çün şem' Gerek ayağın turıban ağlaya vü köyne Işk eri çü ma'şûk ana mihmân ola çün şem' Yürek odını kendü cânumçün severem ben Âşık ki odı olmaya bî-cân ola çün şem' Kâmil olıcah ışk eri yanduğına cânı Giryân dahi olur ise handân ola çün şem' Şehd-i lebüni yâd idicek kûh vücûdum Başdan ayağa cümlesi dendân ola çün şem' Işkun yili esdükce içümün odı artar Sanma bu hevâdan ki perîşân ola çün şem' Miskîn gönülüm gîsûlarun anberiyiçün Dem dem ki yana nûrı firâvân ola çün şem' Hicrân odına taş dahi ger oğrar olursa Her nakşı kabûl itmeği âsân ola çün şem' Âşık gönüli nûr ile kaçan tolu ola Ayah basacah yir ana meydân ola çün şem' * * * Dilerem ayağun tozını gözüme sürme Dilerem ayağun tozını gözüme sürme Maksûda işikden irişince bini sürme Gözüne hatâ eyleyiben düşdüm ise ben Aldun ahi akl u dil u cânumı bu cürme Peyveste kaşunı şehe mîzân ile gördüm Da'vî kıluram gamzen ile güci buyurma Didüm ki lebün bildi mi çekdügini cânum Hışm ile bana bahdı gözi yâ ni ki sorma Hâlün bana yiter ki kıla hâlî vücûdı Gîsûnı perîşân idüben dâmunı kurma * * * İy niçe ışk ile biz yüz dürlü ser pâ urmışuz İy niçe ışk ile biz yüz dürlü ser pâ urmışuz Lebleri yâdına meyden meşk-i sakkâ urmışuz Ahmedî olup gehî olduh molla der-cihân Ki semâ' u evhadını bî-ser ü pâ urmışuz Işk odını gizlemişüz bir avuç toprahda biz Bir nefesde gör ki niçe heft deryâ urmışuz Işk didükleri bizüz hem yine bizden varur Biz getürmişüz anı k'adını bâba urmışuz Biz fenâyiçün gerek tabl-ı beşâret çalavuz Dahi sûrı çalmadın zîrâ ki sûrnâ urmışuz * * * Işk bir cevher durur ki şehr-i dilde şöhredür Işk bir cevher durur ki şehr-i dilde şöhredür Kemterîn huddâmı mâh u müşterî vü zühredür Âşık-ı âkil ana direm ki ehliyyet seve Bülbül-i dîvânedür kim ki esîr-i çehredür Mihri mührine gönülüm mûmdur tanrı bilür Çünki şol şehd-i lebünün mihri şimdi mühredür Âşıkun hattı gerek tâbi' ola ma'şûkına Nefsiyiçün behre dileyen kişi bî-behredür Işkdur terk-i irâdet kim ki bu yola gire Ger irâdet da'vîsin kılur ise bî-zehredür * * * Şekker ki direm la'l-i dil-ârâm degül mi Şekker ki direm la'l-i dil-ârâm degül mi Anber ki direm zülf-i şebeh-fâm degül mi Dil-dâr yüzinden nedür artuğı güneşün Gülşen dahi şol yâr-ı gül-endâm degül mi Câdû gözi kâfir saçı fitne gözi anun Gurbetde yüzi arada İslâm degül mi Evvel kademi ışk ile cân üsdine basdum Bir dahi kılam vaslına ikdâm degül mi Sîmâya benüm altun ile ışkı yazıldı Siz dahi bilün çün bile allâm degül mi * * * Nigârâ ışkun ile el tutup dîvâna varuram Nigârâ ışkun ile el tutup dîvâna varuram Nola âkil degül isem çü ben dîvâne varuram Hevâyı biribidüm ben ki ver-bâd eyleye zülfin Gerek ki dinmeye hüsni ki ben îmâna varuram Zelîhâ kul olur ise nola ben yûsufa çünki Senün ışkunda zindâna hele zindâna varuram Nigârâ erre düzmişsin sagun şa'rın revâ mıdur Ki bende her kılınun misliçün arana varuram Tabîb-i la'lüne sordum devâ bu derdüme nedür Didi nevmîd olmanuz çü ben dermâna varuram * * * Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûn Lebüni göreli demden bu gözlerüm ahıdur hûn Oduna ûd olmağı bana hak eyledi kânûn Eğer her gice zülfünden perîşân söylerem nola Esîrünem velî ışkun dilümi eyledi mâdûn Derûnam gerçi sûretde bini bîrûn görürlerse Hezârân var derûnı ki bilürem ben anı bîrûn Bu edvâr içre bizüm tek bu ışkun gözi görmedi Neyidi husrev ü şîrîn veyâ leylîyile mecnûn Çü âyînesidür her yâr yârınun nigârînâ Gözün mest ideli bini gözikür leblerün meygûn Gözünden bore aluban ben lebünden bâdeler içdüm Zenehdânuna sal bini benem ol müflis-i medyûn Benem sevdâyî vü sen hem degülsin hâlî sevdâdan Vefâ vü ışk ile gel ki müferrih düzelüm ma'cûn * * * Niçe ki bî-nevâyisen gel ki hicâza gidelüm Niçe ki bî-nevâyisen gel ki hicâza gidelüm Kan ile destemâz alup yorı namâza gidelüm Çeşmi çü bâzdur anun tu'mesidür cigerümüz Tu'mesini eyledelüm nâz ile bâza gidelüm Gözleri mest ider bini ağızı teng-dil kılur Gel ki saçına uyıban râh-ı derâza gidelüm Çeng bırahdı çengine ûd bırahdı odına Bâd-ı hevâyile gelün bir yini sâza gidelüm Hüsnini rûşen eyledi dünyâya ol güneş yüzi Ağızı ışk sırrıdur dur örü râza gidelüm * * * Sevüp seni cân oynaya merhûm ol kişi Sevüp seni cân oynaya merhûm ol kişi Dünyâda görmeyen seni mahrûm ol kişi Şîrîn lebüni görene sorma ne oğradı Yandı hevân odıyile çün mûm ol kişi Tamu azâbı hevlini neyçün sorar aceb İşitmedi mi bir gice âhum ol kişi Saldı habeş çerilerini çîn iline Altunda sikkesin ura der-rûm ol kişi La'li zülâline niçesi sabr ide bile Bî-çâre gözi göre vü mahmûm ol kişi Merhem durur visâlün ü gözün yaraladı Tiryâkdur tutağun u mesmûm ol kişi Aklum sen aldun u bana dirler ki delüdür Memdûh hüsn ile sen ü mezmûm ol kişi * * * Gelün içelüm bir iki câmı tolu bâde Gelün içelüm bir iki câmı tolu bâde Cehd eyleyelüm virmeyelüm ömüri bâda Bî-dâda gönül bağladı cânum gözün ile Bin pâre kılursan dahi ol varmaya dâda Ben sana cânum virem ü sen yada gönülün Andan dahi getürmeyiser hîç bizi yâda Ben sırf severem seni sen sâde güzelsin Gerek ki barışayidi bu sırf ile sâde Zülfünde yol uzundur u bilünde iş ince La'lün nola ger virür ise bize zevâde Bilünde özin oynadı cânum zî-muhakkik Zîrâ ki gözin açdı baka gördi fenâda Ben ışkuna varlıh virürem kim virür artuh Olmaya revâ kim viresiz hüsni mezâda Hüsnün gibi ben ışk ile gerek ki ad alam Âzâde kaçan kâni' olısardur az ada Ben sözi tavîl idimezem şöyle ferîdem Ki kalmaya cüz ışk vücûdumda ziyâde * * * Kulağuma gülşende bir âvâze irişdi Kulağuma gülşende bir âvâze irişdi Bülbülden ü bildüm ki cânum yaza irişdi Ne sabr kadı binde vü ne cân kadı tende Mahmûddan âvâze çu ayâza irişdi Tâ çeşmini bâz eyledi cân tu'mesi oldı Mikdârı nedür sa've çü şehbâza irişdi Gönül göreli la'lini oynadı cânını Cân sehl ola şunun gibi bir râza irişdi Atnâb ider idi kadı medhinde gönülüm Gördi ağızı noktasın icâza irişdi Her çend ki icâz ola hûblar ağızında Bunun gibi ola mı ki îcâza irişdi Yâr gîsûsı uclarıyile oynaya âşık Başın neçün oynamaya ser-bâza irişdi Her çend ki eskiye bu ışk adı sanurduk Ki şimdi henüz ol âğâza irişdi Işkum kuşı yavrıyidi yitürdi kanadın Şimdi gerek avlaya ki pervâza irişdi * * * Göz cemâlün göricek olur karîr Göz cemâlün göricek olur karîr Göz ki görmeye cemâlüni karır Şa'r elekden geçme olur bu tenüm Göreli sinün tenüni çün harîr Kandı la'lîn leblerüne der-ezel Eylemiş idi beşîr ol hak beşîr Anun içün bî-nazîr oldı yüzün Ki tarâvetden olur her dem nazîr Haddi odıyile dil uhdûddur Gereg ise âlem olsun zemherîr Kaşı hâcib gözi şâhne hüsninün Yüzi sultân gîsûlarıdur vezîr Anber ü kâfûr içinde gark olur Bahdlu dil ki saçundadur esîr * * * Fitne durur gözi şükür allâh huftedür Fitne durur gözi şükür allâh huftedür Oldum muhayyer ağızına ki nühüftedür Şol dîdeye ki hüsni gibi gör ne dîdedür Bir medh diler ayda gönül ki ne-güftedür Tâk oldı akldan gönül ü rûhdan tenüm Göreli kaşı tâkın eğerçi ki cüftedür Gün gözi görmedi vü yil ayağı irmedi Ne vech ile nigâr lebi la'l-i süftedür Bin cân virür gönül ki ala cânını lebün Her çend halk meyli bu dünyâda müftedür * * * Işkunda olan nakşı dîvâna gelimez ol Işkunda olan nakşı dîvâna gelimez ol Defterde olan habtı dîvâna gelimez ol Kimün k'ola cisminde cân diri vü akl ölü Oynayan ile cânın meydâna gelimez ol Işk ayağını tolu sâkîden alımayan Pejmürde yatur dâyim mestâne gelimez ol Her kim ki yahılmaya bir güneşün odında Bir kuzda yata kar tek sayvana gelimez ol Bin sabr ile bir âşık niçe var ise ömri Tâ gelmeye cânına bir câna gelimez ol * * * Âşık gözi gerek ki ahıda kızıl ırmah Âşık gözi gerek ki ahıda kızıl ırmah Irmahları olmayan ummâna gelimez ol Tah zülfüni boynuma çâh-ı zenahuna Sal kim ki ola genince zindâna gelimez ol Kimde ki ola biliş kapunda yazılur kul Bilişi bulımayan bîgâne gelimez ol La'lün sevene şâhâ sermâye durur yohluh Sermâyesi olmayan dükkâna gelimez ol Merdümlük ider gözüm döker lebün içün su Zîrâ lebünün suyı hayvâna gelimez ol Leblerüni sordum çoh kim niçesi cevherdür Tekrâr idüben bildüm dendâna gelimez ol * * * Bize gelgil bu gice ki mâhtâbun tâbi yoh Bize gelgil bu gice ki mâhtâbun tâbi yoh La'l-i leblerün katında hod şerâbun âbı yoh Müşk-i zülfündür sanasın yılda bir yeldâ kılan Zîrâ nesne yoh cihânda kim anun esbâbı yoh Kaşlarun yaydur u ol korır yüzünden gözleri Kankı sultândur cihânda kim anun hüccâbı yoh Bâd-ı kıblî esdi gönlüme neçün dökmeye yaş Nirde gördün öyle yilini k'anun seylâbı yoh Dilerem ki gözlerüm gözlerüni düşde göre Gözleründür hufte vü binüm gözümün hâbı yoh Gözlerün hûnî vü mest ü câdûdur ehak velî Hîç müsülmânun anun mihrâbı tek mihrâbı yoh * * * Göreli şâhâ yüzünden bir cemâl Göreli şâhâ yüzünden bir cemâl Kalmadı yüzüni görmege mecâl Kıl bilüne nokta ağzuna begüm Bu tasavvur bâtıl ol sevdâ muhâl Ben lebünden içerem yürek kanın Dutalum k'andan ahar yüz bin zülâl Yaşumı gözden bırahdum ki neden Bu sevede nakş idimedi hayâl Bilde kıl ağzunda kâli görmedin Varlığumda yağ idi hîç kîl ü kâl * * * Bu zühre yinile sâz ider ohşar Bu zühre yinile sâz ider ohşar Muhayyerlere şeh-nâz ider ohşar Bu kuşça cânuma esirgemedin Laçin gözlerini bâz ider ohşar Cânumla gîsûsını virdi yile Hevâda bizi ser-bâz ider ohşar Bize bir bûseyi bin câna satdı Behâ oldıyise nâz ider ohşar Ağızı noktadan ider yüz âyet Meğer da'vî-yi i'câz ider ohşar Bini kıldı semender odıyile Kışı dahi meğer yaz ider ohşar Gönül kandan çıhınca gözi kapar Kara bahrîyi pervâz ider ohşar Meğer ağyâr ile yâr oldı ol yâr Bizümle râzını az ider ohşar Müdâm itdi yüzümde seyl-i hûnı Meğer rûm ilini sâz ider ohşar * * * Ne diyeler cefâ müdâm idene Ne diyeler cefâ müdâm idene Bu cihân içre nakdi vâm idene Kam memnû' iken mübâh içene Lutfı mendûb iken harâm idene Ne aceb olur ise her-câyî Saçları pîçini mekâm idene Bu cânumun ilini hâs iderem Hüsni nûrın cihâna âm idene Kılmaz ârâm dünyâda gönülüm Cüz ki cân tûsenini râm idene Gözlerüm yaşı ışkını çahdı Bârekallâh nîk nâm idene Ben ki sultânları gulâm itdüm Uş gulâmam bini gulâm idene * * * Dilberâ al elüne al ayağı Dilberâ al elüne al ayağı Toptolu eyle ele sal ayağı Ömr çün bizüm elümüzde degül İçelüm rûz u mâh u sal ayağı Hecr elinden ağuyı çoh içdük Hasretümüz durur visâl ayağı Eline cânı ger harâm ideyüz Kaçan ola bize helâl ayağı Ellerin kanumuza boyamış Ne aceb sunar ise al ayağı İçeli gözleri elinden ayah Gözümüzde durur hayâl ayağı Ol ayah gözi elinden içen Kılısar ana gûşmâl ayağı * * * Dilberün gamzesîne oh diyelüm Dilberün gamzesîne oh diyelüm Her câna değer ise oh diyelüm Tola şekker lebin anıcağ ağız Bu sözi vâcib oldı çoh diyelüm Müşk saçın kaçan ki tağıda yâr Salalum ûdı oda koh diyelüm Çün ne dirsem muhâlefet kılısar Bûse gerek mi dirse yoh diyelüm Âdem oldur ki andan esrük ola Ayığ olanlara uyuh diyelüm Ben sini severem seviserem Bu sözi türkce koyuh diyelüm Vasfunı geh kasîde gâh gazel Geh rübâ'i vü geh tuyuh diyelüm * * * Şol şehün ki saçı çü anberdür Şol şehün ki saçı çü anberdür Işkı odına cân semenderdür Şol leb-i la'1 içün ki himmeti yoh Yaşum incü vü yanağum zerdür Gerçi bâr-âver olmaya tûbî Serv kaddini gör ki der-berdür Lebi çün şekker olduğı ne aceb Çün ikidür yakîn mükerrerdür Nây oda yana sûzum elinden Gözlerüm yaşıyile def terdür Servüne karşu ûd oldı tenüm Yüregüm zülfün ile micmerdür Sâzkâr ol bu sâza iy âşık Bu kazâ câna çün mukadderdür * * * Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-res Gönül yârı kılur heves girmez elüme dest-res Zülfi gice gözi ases lebi şeker gönül meges Her lahza gözi cânuma oh urdı girdi kanuma Toldı binüm ummânuma gözümden ajıtdı araş Gözi ne düzdi rây içün kürdi kaşını yay içün İnilerem derâyiçün tana değin hem-çün ceres Ben ruh ruhına urâyım şeh mât eğer dir ise ol Fîlden piyâde olıban öninde tarh idem feres Ger konar ise elüme şehbâz bir gün fi'l-mesel Zülfi kemendin tahayım ben boynuma hem-çün efes * * * Niçe bir karşumuza göz ile kaş oynadısar Niçe bir karşumuza göz ile kaş oynadısar Kaçan ise bu yola cân ile baş oynadısar Yüreği taş kâmeti nây kirpügi tîr-i hadeng Niçe bir yüregüme od ile taş oynadısar Ter ü huşki koyalum mahv ile bizden geçelüm Zîrâ dilber yolma kuru vü yaş oynadısar Niçe pinhâni tuta ışkını cânında kişi Sözi sâzında çü ışk ehlini fâş oynadısar Şol mahalde ki baş oynaya kulun yola gide Kaydadur görelüm ol kişi ki şâş oynadısar * * * Gerek ki terk ide varını yarı dileyen Gerek ki terk ide varını yarı dileyen Ağyâr ulaşuğını kese yârı dileyen Nâmûsı nam içün koya vü sıdk ile ola Ârî nigârınun yolma ârı dileyen Ben severem gönülde yarasını gözinün Gül ışkına ola yine hem hârı dileyen Mersûm olalı göi'ilüme ışkun odı bugün Oldı bu gözlerüm dahi idrârı dileyen Kâl ile kîli koya vü tolu içe kadeh Işkının ayağıyile esrârı dileyen Gönlüm uyalı gözine ditrer lebün içün Zîrâ ki hamra meyi ide hammârı dileyen Gezdük cihânı bî-ser ü pâ zülfi yolma Bî-pa vü bî-ser ola sebüksârı dileyen Gözin göreli ağzı yarıyiçün ölürem Zîrâ ki şerbet isdeye bimârı dileyen * * * Gözünle bengileyin kişinün dilini kem al Gözünle bengileyin kişinün dilini kem al Gözüm kanı gibi la'lün yolında ola kem al Hatâda dahi gözün tek hatâyî görmedi göz Ki ol savâba mukâbil düşer be-hüsn ü cemâl Kemâl gözin ırah eyledi gözünden ki Ola ki gözlerüne irimeye ayn-i kemâl Diyimezem sanemâ medhüni âle'l-'amyâ Ki lâl ola dilüm tab'uma irişe kelâl Bize harâm gören şekkerini la'lünün Helâli oldı harâm u harâmı oldı helâl Hatâyı ayn-ı savâb eylemek ne sihr olur Ki mûsî define bulımaya tarîk-ı mecâl Gümâna nisbet iderler ağızını zî-gümân Hayâle benzedeler ince bilini zî-hayâl Yüzünde ıd hilalim göreli bu gozum Muharrem olsun eğer gökde gördüm ise hilâl İmâlet itdi kaşun kılmadı lebün işmâm Gözün ya nişe kılur işbu gönlümi i'lâl * * * Hândem hândem hândem hândem Hândem hândem hândem hândem Senün ışkun ile uyırdum oyandum Gehî la'lün ile kızıl kana batdum Gehi zülfün ile karaya boyandum Bini depeleme revâ olmaya hîç Ki sinün sözüne nigârâ inandum Yoluna ne aceb eğer cân fidâdur Hele ben bu işe yolunda kıvandum Bini sana sayma eğer senden özge Dahi bir yasağa dahi hîç yasandum * * * Halvet itmişem senünçün iy nigâr gönlüm için Halvet itmişem senünçün iy nigâr gönlüm için Sohbet idelüm senünle bir nefes cânum için Câmı temâm ola dirsen uş gönül sana yürek Anun içinde kan olmışdur bu dem cânum için Zülfüne düşeli bildüm ki hatâ düşdi gönül Tolaşuğa saldı ol demden berü cânumı çîn Kaşları peyveste eğri bulınur öz ahdına Niçe ki baglamışam ben anlara cânumı çın Dilerem halvet İrem tapuna vü kıl anı fidâ Bir nefes cânum için cânum için cânum için * * * Işkı südini la'li hayâlinden emelden Işkı südini la'li hayâlinden emelden Tıflî gönülün barmağ emer oldı emelden Derdüme devâ derdi vü dermân cânuma derd Bu hâlet ile taşdı hele şimdi kem elden Çekmemiş ola dünyâ bu gök akrebiyile Her lahzada ben çekdügüm ağuyı hamelden Mahmûr-ı şerâb olmışam u ışka esîrem Sun tolu kadeh çâremuz it kavi ü amelden * * * Cân oynamayınca niçe cânân ele gelür Cân oynamayınca niçe cânân ele gelür Cân yirine gör ki niçe bin cân ele gelür Düşdi gönülüm müşkile gîsûlarıyile Ol turreyi sen sanma ki âsân ele gelür Kanı gişi ger cevher içün isder olursa Leblerüne iren gişiye kân ele gelür Ne nisbet ola taht-ı süleymâna karınca Karınca olan câna süleymân ele gelür Derdün-dilerem bana dahi nesne gerekmez Zîrâ ki yine derd ile dermân ele gelür * * * Bu söz ile fâş itdi lebün râz-ı cihânı Bu söz ile fâş itdi lebün râz-ı cihânı Kim sûzum ile yahdum oda sâz-ı cihânı Sen zülfüni gör ki niçe bir kılına asdı Bir şûrişimüz ile vü serbâz-ı cihânı Aklâm-ı ezel yazdı yüzüne hat-ı hüsni Şol dem ki kılurlar idi âgâz-ı cihânı Apardı gözi cânı vü oldı lebi zâmin Dutarlar ise borçluyiçün nola zamânı Pâlûde kılup kirpüg ile yaşum ahıtdum Tâ anda nişeste kılam ol serv-i revânı * * * Düzenlig ile yârenler gelün ki câm içelüm Düzenlig ile yârenler gelün ki câm içelüm Bu gün ü tanla dimedin mey-i müdâm içelüm Göziyle mest olıban zülfiyile âşüfte Anı bunı dimeyelüm ü subh u şâm içelüm Yüregümüzi ki kandur ana helâl idelüm Tutağı ışkına yârun mey-i harâm içelüm Çü ışkı adıyile dilberün sana geldük Cânı esirgemeyelüm şerâb-ı hâm içelüm Zarûret ile çü yârun göziyle esrügüz Mey-i mugâneyi gelün ki ber-devâm içelüm * * * Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm ola Şol cân ki ışkuna sanemâ ol nedîm ola Gerek ki dürd-i bâdeye sinden mukîm ola Bin cân bu cân gibi vü dahi yahşırah dahi Cânâneye fidâ vü bu cân anda kim ola Yâr ile bin azâb-ı na'îm mukîm olur Hecrile bni na'îm azâb-ı cahîm ola Işk ehli terki dünyâda cân u cihân olur Bu dünyâ ehli terki hemîn zer ü sîm ola Dünyâ çü fânîdür nola ger terk kılalar Kim terk iderse cân u cihânı kerîm ola * * * Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vire Lebüni şekkere ışk ehli şehâ kanda vire Nebâta nâb ne âkil ola ki kanda vire Saçunı küfre niçe nisbet ide bile gişi Nişân-ı dîni nebî çünki ol yemende vire Esîr vire varın tâ ki kurtıla bağdan Meğer bu bende ki gendüyi dahi bende vire Görürse zülfüni cündî mevâcibin cümle Vücudına katıban küllîsin kemende vire Benefşe ola perîşân u sünbül ola hacil Sabâ eğer sagunun kohusın çemende vire * * * Gel ahi hatâya düşme çözicek saçını görgil Gel ahi hatâya düşme çözicek saçını görgil Hotenün ki müşki vardur hilesine çîni görgil Yüzi gül durur deridür çü gül-âb-ı hoş mükerrer Öleyim dimez olursan sen anı saçını görgil Tağıdalı zülfüni sen bu cihân karanu oldı Yine gündüzi dilerser boyunun ahım görgil Kulağındağı küpi gör dahi ana nedür dime Dime tûbî boyına gel bil ile biçini görgil Taşı la'ldür lebinün içi şerbet-i hayâtî Ger ana irişür isen dürişüp içini görgü İçini bilem dir isen sanemün taşını görgil Dil ü cân u akl rahtın ol ive taşını görgil Yaşı gencecük nigâra di ki göricek yaşınma Sanemâ sini sevene nazre it yaşını görgil Kaşı gamzesi elinden başumı kaşınımazam Gelür ise gel elünden bahıcah kaşını görgil * * * Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasın Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasın Döndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın Bûse diledüm tutağını tutdı dişiyle Düşdi tolucuh dânesi unnâba sanasın Gönül adalı ayağı ışkı kapusından Yol ol kapudan eyledi her bâba sanasın Gözüm açalı kapu hayâli konuğına Bağladı semerkandı kapu hâba sanasın Kurmış gözi kaşın u savaş yarağı itmiş Zülfeyne bu şib kasd ider a'râba sanasın Kirpüklerim ucından ahar ırmağı yaşun Bir cerre durur her biri dölâba sanasın * * * Mücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalenderven Mücerred nâm u neng ü cân u dilden bir kalenderven Hevân içinde gark u ışkun odına semenderven Müberka' yüzüni göreli uşşâkundan oldum ben Göreli kaddüni toğru bu durur ki mubayyerven Hızır gibi kara zülfün karanuluğma girdüm Lebünden lîk mahrûmam sanasın ki sikenderven Ebûbekrem safân içre ömerven iktidân içre Çü osmânam sana karşu velî yolunda hayderven Gözünün gamzelerine vü ya zülfün kemendine Şehâ kim döye biliser tutalum bini hayberven * * * Gülşene bah yârumun kirişmesini gör Gülşene bah yârumun kirişmesini gör Işkıyile cânumun girişmesini gör Yağmacı gözlerinün bilişinesine bah Zülfi girihlerinün ilişmesini gör Bah bulıda gözlerüm içün niçe ağlar Leblerün içün gülün gülişmesini gör Zülfün-ile ârızun gösdereliden Gündüz ile gicenün kavışmasını gör Sanma ki ma'şûka ışkum odını bilmez Bir araya gelüp bahışmasını gör * * * Yine sabâ kohusıyle mu'attar oldı meşâm Yine sabâ kohusıyle mu'attar oldı meşâm Meğer ki gülşen arasında yâr kıldı hırâm Bana lebinden ü gözlerine yüregümden Harâm oldı helâl u helâl oldı harâm Kıyâmı mahşer-i ervâha bir kıyâmettür Anun içün dil ü cân ile ben cânuma kıyam Saçına bahdum idi çîn hezârân bin cân var Sanâm ki ben dahi cânum ile sağışa sanâm Ne ayş isdeye gişi cihânda bundan yig Ki şem' u şâhid u sâkî müdâm ola vü müdâm * * * Sanemâ saçunı çözgü ki zemâne mahşeridür Sanemâ saçunı çözgü ki zemâne mahşeridür Gönülüme sal odından zîrâ ışk micmeridür Niçe alını ayıyle gönülüm kalender ise Saçı halkalarıyile yine akl hayderîdür Elifî boyını seven gişi mîmini göricek Bile ki ölü diriltmek yine hem peyâmberîdür Yüzi aden uçmağıdur iki kaşıdur terâzû Gözidür cehennem odı lebi havz kevseridür Ayağını başuma ben götürür isem ne ola Çün anun yolma başum bu nefesde serserîdür * * * Ben niçe diyem ki bana şol yâr ne kıldı Ben niçe diyem ki bana şol yâr ne kıldı Gönlüm iline şol büt-i ayyâr ne kıldı Koymadı bana akl ile cân u dili hergiz Çün yâr bunı kıldı pes ağyâr ne kıldı Hufte gözi yazmadı cânı gamzesiyile Hufte bunı kıldıyise bîdâr ne kıldı Sen gördün ise kılduğını türkî gözinün Pes bana gerek hayder-i kerrâr ne kıldı Ne kıldıyise kıldı yüzün devr-i cihâna Billâh bana di künbed-i devvâr ne kıldı * * * Ben dünyâda bağdâd ile dil-şâd olısaram Ben dünyâda bağdâd ile dil-şâd olısaram Bendesi olup gussadan âzâd olısaram Ben cân u dil ü akl u ten ile gönülümi Ma'şûka fidâ kılmağa bünyâd olısaram Ben hâkî gözümden yaşum ırmağını döküp Ol âteşî la'liyile ver-bâd olısaram Mihrâb idüben cânuma ma'şûka kaşına Derdüm ile ışk ehline evrâd olısaram Dâd eylemez ise bana bî-dâdumı dilber Ben dahi cihân halkına bî-dâd olısaram Şîrîn lebinün lezzetini almaz olursam Ferhâd gibi dünyâda bir ad olısaram Göziyile zülfeyni kemendini bulursam Gönli kuşın avlamağa sayyâd olısaram * * * Bilimezem ki odunla yanam yanam ola mı Bilimezem ki odunla yanam yanam ola mı Bu suyun ile odunla yanam yanam ola mı Lebünle esrügem ü zülfün ile âşüfte Bilimezem ki kadünle yanam yanam ola mı Cefânuz oda yahar lutfunuz döker şekeri Bu acı yü bu tatunla yanam yanam ola mı Kuşanmışam ayağı başdan ayağuma değin Ki ne bilesin odunla yanam yanam ola mı Bilişüne tolaşuram yadun oda yaharam Bilişün ile yadunla yanam yanam ola mı * * * Yüzüm hazân u gözüm hem-çü ebr-i nîsândur Yüzüm hazân u gözüm hem-çü ebr-i nîsândur Vücûd ile ademüm işiginde yeksândur Eğerçi müşkil-i zülfünle müşkile düşdi Gülâb-ı lutfuna irmek gönüle âsândur Müşevveş eyledigiyçün sabâ yili saçunı Çemende sünbül-i ter dahi gey perîşândur Bu kîş-i ışk bize gösdereli kaşı yayın Gönülde îd ü cânumuz yolma kurbândur İlâhî derdini gönülümüzden irme ırah Ki derdi gönülümüze devâ vü dermândur * * * Hançaru iy cân-ı cânân hançaru Hançaru iy cân-ı cânân hançaru Cân gözün hançerlerinden hançaru Gönülümün kuşını yitürmişem Zülfünün tuzahlarından hançaru Cânumı isdeyiben bulımazam Soraram tutahlarından hançaru Bana dirler ki karâr itsen nola Arduram şol ince bilden hançaru Cân sen isen bu tenüme gelsene Yohsa bu tenümüze cân hançaru * * * Cân derdine gözün gibi ma'lûl görmedüm Cân derdine gözün gibi ma'lûl görmedüm Zülfünde hîç gönüli mahlûl görmedüm Kadrüme göre gerçi ki virdi hatun berât Zülfün ne minnet ide çü makbûl görmedüm Hüsn ü melâhatun gözüme var delâleti Ne fâyide delîl çü medlûl görmedüm Özge kıyâs bunda netîce neçün vire Mevzû'ı bu kaziyyede mahmûl görmedüm Ben vuslatuna irmeğe iy şâh râzîyem Zencîr-i vahdetünle çü mağlûl görmedüm * * * Âh lebün pistesinün şekkeri şükrin diyimez Âh lebün pistesinün şekkeri şükrin diyimez Ger dili ola bu badem gözleri sekrin diyimez Anlayımaz bu aklumuz ince bili hayâlini Dil dahi la'l ağızınun noktası sırrın diyimez Nasb ideli bu gönüli çevrini ref kılmağa Her kılınun ki kıldılar cânuma cerrin diyimez Dil-gîr ider gözüm yaşın gönül ilini kurıdur Dilümi kâsır eyledi bahr ile berrin diyimez Kevkeb-i dürrî sanasın yüzi güneşini anun Ki dilümi diler isen dişleri dürrin diyimez * * * Nigârâ vâsluna oldı behâ dîn Nigârâ vâsluna oldı behâ dîn Kaçan bula bunun gibi behâ din Zelîhâ ger perestâr ola nola Çü bu yûsuf kulıdur ibn-i yâmîn Niçe el irişe âsân yüzüne Ki kılmış anda yuva iki şâhîn Hatâ kılmış saçı çîn idelüm hiz Ki kılur akl ile göniüi pür-çîn Saçlni akdıyile ben hal oluram Ki kılımaz anun zabdın devâvîn Lebünden sordı gönül öz devâsın Virimedi bu sayruya cevâbın * * * Niçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenüme Niçe niçe zülf-i anber tolaşa şehüm tenüme Tonum yabana salgıl urayım cânun cânuma Lebünün kanına dişüm bu gice diler ki gire Ki karahcı gözleründen nişe ger diler kanuma Gözün ile esrügem lîk kaşun ile pîç pîçem Ki sagunla bir olıban beni eğri dir cânuma Kulıyam ben ol habîbün ki günâhumı esirmez Zihî yahşılıh ki bahmaz işiginde yamanuma Saçı küfri gül yüzinün îmânını gerçi yaydı Hele râzîyüz nidelüm saçı küfri îmânuma * * * Cân ne cânîdur ki ol azm-i leb-i cânân ider Cân ne cânîdur ki ol azm-i leb-i cânân ider Bunça küstâh olur ki zîre bâ-kirmân ider Cânı zülfinden kuşadup la'line bağladı dil Zî tabîb-i mihribân kim derde bu dermân ider Kaşını gösderdi zülfün şöyle ki kişiyidi Ne aceblersin anı ger cânumı kurbân ider Gösdereli la'l-i lebün ile sîmîn tenüni Kan yaş ile saru benzi ışk eri dükân ider Bî-ser ü pâ zülfüni dirşür ki niçe âşıkı Bengileyin bu cihânda bî-ser ü sâmân ider Gözlerünün gûşesini ben niçe diyem ahi Bengileyin sad hezârân rindi ol mihmân ider Leblerüne hay di ki bu gönlümi hâk itmesün Nâ-gehân çekişig ile arada bir kan ider Ben gönül ilini ana dileg ile virmişem Şâh lutfıyle alıban illere ihsân ider * * * Hâlüni göreli cânum azm-i hindûstân ider Hâlüni göreli cânum azm-i hindûstân ider Gönlümi acebleme ger kasd-ı erzincan ider Rûm ilin yüzün göreli gönülüm yurd eyledi Göreli gozunı lıkın ray-ı turkıstan ider Zülfi özini yüzinde gerçi ki rüstem diye Sen anı başından anla hîledür destân ider Gönlümi çekişmesünler billâh leblerüne di Bu çekişmek korharam ki aralıhda kan ider Hüsnünün ışkı niçe leylîyi mecnûn eyledi Bes ne aceb k'ola ger bir ahmedi selmân ider * * * Gözün ohıyile yüreği yaz ahi noldı Gözün ohıyile yüreği yaz ahi noldı Hattunla gamum şerhini bir yaz ahi noldı Anca ki gözün kanum iç er oldı humâr uş Al elüne tolu kadehi yaz ahi noldı Sen saçunı çözüp taragıl ha ki çemende Bize seherî yilola gammâz ahi noldı Sen şeh-ruhı niçe arâ'isinden ırah tut Tarh ider olur gişiye bih-bâz ahi noldı Bir dünyâda senün ile râzîyüz olalum Bir ivde dahi olavuz az az ahi noldı Apardı şehâ zülfi yüzünden seherî yil Her yile gerek uçmayısar bâz ahi noldı * * * Ne hatâ kıldı ki gönül virdi ol nev hatta hat Ne hatâ kıldı ki gönül virdi ol nev hatta hat Komadı bende be-cüz hüsni hayâlini fakat Ben ana hâlüm ile haddümi bir bir didüm Kim didi ana ki gösdereyidi bana nukat Ben çü tebrîz-i vücûdumı fidâ kıldum ana Gözlerüm yaşını yüz vech ile ol eyledi şat Gûta kılursa nola yaş denizine bu gözüm Âşinâlığ ile çün ırmağa düşe bile bat Bu zemîn sath durur dâ'iresi noktası sen Cismünün kulluğına yazdı cânum özine hat * * * Yüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begüm Yüzüne bir nazar itdüm idi ay ahi begüm Çü serhoş itdi gözün leb ile ay ahi begüm Cihânı serhoş idüp âleme virur mezeyi Gözün ile iki la'l-i lebün ay ahi begüm Başuma irer elüm ol dahi yoluna fidâ Lebünden alur isem elüme ayahı begüm Yüzünle zülfüni göreli gözüme girmez Gice karanusı bu dünyâda ay ahi begüm Tapuna müşteri olur ise nola zühre Atun ayağına na'l almış uş ay ahi begüm * * * Derdümi niçe diyeyim âh ah Derdümi niçe diyeyim âh ah Niçesi şerh kılayım allâh Ben ho mat olmışam ruhıyçün anun Ana mevkûfdur ki görem şâh Zülfüni görmeyeli yüzünde Anlamadum dahi sepîd ü siyâh Yüreğe çerha tîri gözlerünün Değmeyince olımadulı âgâh * * * Ne rûhsın ya ne hûrîsin iy hulâsa-i rûh Ne rûhsın ya ne hûrîsin iy hulâsa-i rûh Ki vasfunı diyimez dünyâda kişi meşrûh Ciğer kebâb u yaşumdur şerâb işbu aceb Ki gönülüm geyigi gamzesiyile mecrûh Ağızun açar isen cânumuza nefha-i sâr İniler olur isem derdün ile nevha-i nûh Yüreği yaraladı gamzen ü dişüm lebüni Sorılur ise gey ise kısâs ola cürûh Benem ki şeh ruhıyiçün piyâde olmışam uş Ana ki fîl sıfatlar yolınadur matrûh * * * Sana bizden eyâ dilber yine bu dem selâm olsun Sana bizden eyâ dilber yine bu dem selâm olsun Nedîmün zühre meh sâkî elünden mîm ü lâm olsun Oda yahma bizi sâkî yine bu ham zühdünle Çü biz yanaruz oduna tolu sun câm ham olsun Yüzünde cân kuşıyiçün cemâlün kodı bir dâne Tağıt sen dahi zülfüni ana karşu ki dâm olsun Çü kaş yayından ata türkî gözün gamzen ohını Kişi karşusına turmaz gerekse pûr-ı sâm olsun Hayâl itdi tutağını gözüm bir gice şol lahza Ahıtdı kanlu yaşları ki ya'nî bu harâm olsun Suya girdi didüm neyçün didi âb-ı hayât olsun Tağıtdı saçını aydur ki bu gün rûm u şâm olsun Kaşı mihrâbını düzmiş bu dem ışkınun ehliyçün Hele biz râzıyuz ana kanı gözi imâm olsun * * * Cân çekdügi ger diyile hicrân arasından Cân çekdügi ger diyile hicrân arasından Anılmaya mecnûn dahi devrân arasından Küllî bu benüm derdüme dermânsın efendi İllâ soraram derdi bu dermân arasından Kanlu gözüm ırmağı eğer ire denize Belgülü gerek ki ola ummân arasından Yüzünde kara benüni gördüm sanasın ki Bir noktaca şübhe durur îmân arasından Yüzünde göreli sanemâ zülfüni bildüm Ki bir kıl imiş gehr ü müsülmân arasından * * * Tur örü sâkî vir ayağı bize Tur örü sâkî vir ayağı bize İl olursa tapun ne yağı bize Cânumı buldı asdı bir kıldan Ögredür zülfünüz yasağı bize Ben sagundan yitürdüm odağumı Kim durur gösderen odağı bize Kara sagun ağına çekdi beni Gösderimez nidelüm ağı bize Sünü boy yay kaşun u kirpügün ab Bes durur yüregümde dağı bize * * * Nesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesen Nesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesen Seher vaktinde iriben bu yüregümi kesmesen Hemîşe gamzen ohıyle yüreği pâre kılursın Nola ohunı gezleyip kaşun yayını basmasan Biline ireyüm didüm bana kıl gibi incel dir İrürsen irecek isem beni bir kıla asmasan Şehâ zülfün girihlerine cânum bağludur nola Firâkun barmağıyile ulaşuğını şeşmesen Cânumı yazmasan yazsan beni kullar sırasından Cefâ yolından azı ban vefâ yolından azmasan * * * Ger gözi gamzesine hedef sînemi diye Ger gözi gamzesine hedef sînemi diye Fikrün nedür katumda sözi sına mı diye Öldüm lebün içün ü lebün çeşme-i hayât Âb-ı hayât ise iç ü bir sına mı diye Çohlar dem ura ışkun ile lîk özgeler İrüreyim senün sevüni sine mi diye Şi'râya şi'ri şâ'ir eğer irürür ise Cânum turağı şol boy ile sîne mi diye Kurlu kaşı vü gamzesi gezlü ciğer kolay Ohı tükene yayası yasına mı diye * * * Cânum gerek kabûl ola câni degül ise Cânum gerek kabûl ola câni degül ise Gozun ala gonulumı hum degul ise La'lün göreli nişe gözüm la'l ahıdur Tutahlarun bu gün şâhâ kânî degül-ise Bir şerbet ağızundan umaram yutmam Tartınduğun ne dünyâsı fânî degül ise Cân hayâlinün yiticek cârîdür gözüm Akla tahakküm ide mi hânî degül ise Cânum ide bile mi ki ışkuna yahıla Yanmah firâkun odına şânî degül ise * * * Devâ derdüme kılma ki derdün devâdur Devâ derdüme kılma ki derdün devâdur Oduna bu yüregüm yanar ise revâdur Revâ tutma ki cânum tapundan ola ayru Tenümden cânum ayru olur ise revâdur Kaş ile gözi aydur gönülümün iline Ne ider ise lîkin saçı ana karadur Çü ol birdür biz birsevüz ortada neyçün Saçınun sağışınca yüregümde yaradur * * * İşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyüm İşiginden özgeye ben yüzümi sürmeyeyüm Ay yüzünden özge hûbı göreyüm görmeyeyüm Ben düşümi yorayım senden yana hayr ola mı Gönlümi ben senden ayru gişiye yormayayum La'l-i lebünden sorayım ki nedür hâlüm velî Ahıdayım göz yaşını ola mı sormayayum Ben bu dünyâ hoşlığından turayım ışkun içün İllâ vaslun lezzetinden öleyim turmayayum Şol kaşun yayını kurup câna attun gamzeyi Ben dahi bâzârı ana râzıyam kurmayayum * * * Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsin Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsin Nideyim çün seçimezem çü giceden sipâhîsin Cihânun mâhı çün sensin bu âlemden aceb tutma Hayâlünle yaşum ırmağı içre gerçi mâhîsın Piyâde oldı bu gün fîl ışkun nathı içinde Ruhuna karşu çün gördi ki sen bu dünyâ şâhısın Kaşun eğri gözün esrük göreli âlem içinde Komaduh kılmaduh nesne bu dünyânun menâhîsin Hezârân âh u vâh olur işigünde velî gerek Ki bilesin hezârân âhun arasında vâhîsin * * * Pür-gam gönülüm oldı vü pür-nem gözüm neden Pür-gam gönülüm oldı vü pür-nem gözüm neden Oyahdı ayunı göreli yılduzum neden Uzandı zülfüni göreli derdi gönlümün Kalmadı ağzunı göreli hîç sözüm neden Bir gez dilerem odağına ündeye beni Bin gez kılam fidâ yolma pes yüzüm neden Karartdı gözi yüreği kan itdi lebleri Gerek karara üzüme göre üzüm neden Gözüm dişünden iki düzüm incü anladı Her lahza la'l ahıda düzüm düzüm neden * * * Soraram u sorısaram çü diziyem sorınca ben Soraram u sorısaram çü diziyem sorınca ben İrersem dahi yanaram ki iverem irince ben Saçı tek gussam uzandı vü ömrüm olsa nolaydı Ağız ile bili gibi olınca hîç ü ince ben Yüregüm kanını içer kara gözleri nolaydı Ki içeydüm üzüm kanın anun ile içince ben Lebi şekker saçar u ben saçaram aklı anunçün Niçsi dire bilem çün dükenürem dirince ben Gözi gûşesine vardum saçı bendine gemişdi Umardum ya'nî içeydüm anun ile biçince ben * * * Gözün yine kaş yayını kurmış atar ohşar Gözün yine kaş yayını kurmış atar ohşar Bir yaya degül kanı ola mı çatar ohşar Gönül ilini yağmaladı cânı apardı Dildi yüreği içdi kanını tatar ohşar Zindâna bırahdı zenahında gökülümi Şimdi saçını boynına tahdı satar ohşar Gözüme gözükmedi hayâli tolalı yaş Taşhun durur ırmağı gelürse batar ohşar Her lahza hezârân dil ü cân benden aparur Niçe ki nazar kıla dil ü cân biter ohşar * * * Niçe humâr gözün dilberâ be-hâb olısar Niçe humâr gözün dilberâ be-hâb olısar Niçe şerâb yaşum yüregüm kebâb olısar Hatâ niçesi diyem çîn-i zülfün içün ben Ne fikr-i nâzük idersem kamu savâb olısar Binâ-yı ışkı gönülden çü kıldı mest gözün Hemân-dem oldı yakîn ki bana harâb olısar Çü akl-ı tıfl bigi bendüne esîr oldı Tapunda niçe benüm gibi şeyh u şâb olısar Acı gelecilerün çünki tatlu geldi bana Cânuma azb-i lebün lezzeti azâb olısar Hayâli niçe hayâl olmaya gözüme benüm Çü hâbı gözlerüme bilürem ki hab olısar Sorar idüm tutağundan gönüle müferrih Ağızun açar isen mutlaka cevâb olısar Gele diyü gözüme her nefes arûs-ı hayâl Bu kirpügüm niçe bir kan ile hızâb olısar * * * Ağzun gibi cihâna şehâ râz gelmedi Ağzun gibi cihâna şehâ râz gelmedi Zülfün gibi hevâyile ser-bâz gelmedi Ûd erçe yandı oda velî perdesüz durur Micmer bigi bu perdede dem-sâz gelmedi Tutar dilini gonca vü hâra girür çiçek Bu ortada sabâ gibi gammâz gelmedi Komadı cân u akl u apardı göz ü gönül Işkı çü yitdi ansuzın az az gelmedi Gönül kuşını gözleri bir demde aldılar Ol kekliğe bunun gibi şehbâz gelmedi * * * Niçesi gişi sini görmege kanâ'at ide Niçesi gişi sini görmege kanâ'at ide Sini gören gişi yâhûd niçesi tâ'at ide Be-pây olmağ içün serv gülşene giricek Ayağuna düşiben nârdan şefâ'at ide Beyâz u humrasına her ki ol nakî haddün Tarîk bulur ise server-i cemâ'at ide Yüreği pâre kılup kan ahıtdı olamı ki Diler ki gözleri gönülde bir zirâ'at ide Saçun kemendi be-tâb u kaşun kemânı bize Zihî sa'âdet ana ki sana itâ'at ide * * * Işkun ayağını içen ayıla görmedüm Işkun ayağını içen ayıla görmedüm Yüzün göreli ürkeri ay ile görmedüm Bay ile yohsul ile irişdüm besî velî Hüsnünle eyle ki kişi bayıla görmedüm Hüsne ganî cemâlüni gördüm vü arada Bir ni'meti ki sâyile sayıla görmedüm Yüzün şu'â'ıyile saçun kohusı gibi Gündüz gice ki âleme yayıla görmedüm * * * Kılurdum lebleri zikrini tekrâr Kılurdum lebleri zikrini tekrâr Göreli gîsûsında ceyş-i cerrâr Kılur la'li gönüle kanı mersi'ım Kıhr gözi gözüme yaşı idrâr Göze göz gönüli elden aparur Gözi tek olmaya dünyâda ayyâr Lebi süciyile esritdi bini Hatı gösderdi cânumuza esrâr Gonulı garet ıtdı cadu zulfı Sanasın kudse ahin itdi küffâr Eğer kolun salıp raksa giresin Kala hayrân sana bu çerh-ı devvâr Lebüni ağzuma vir ki göreler Kılanlar ölü dirliğine inkâr * * * Gözün gönülümi sanemâ ala degül mi Gözün gönülümi sanemâ ala degül mi Döndere lebün göz yaşını ala degül mi Gözüm karasıyile begüm gözüne bahdum Gey anlayımazam acebâ ala degül mi Fikrüm ile zikrüm gice gündüz şehâ sensin Bir dem ola ki râst gele fâla degül mi Altun düzerem yüzümi gözüm yaşı incü Cânını seven kalmayısar mâla degül mi Bu gencümizi gör ki budur gencümüz iy dost Ne âfet olısar eğer ulala degül mi * * * Gîsûlarun içün bini ger kıl kılur isen Gîsûlarun içün bini ger kıl kılur isen Uzatma fidâ ayağuna kıl kılur isen Bir hoş-dil ile dil diler isen nola dile Bir dil ile nola bizi hoş-dil kılur isen Miskîn idisersin beni şol gîsûlarundan Hindû-yı mu'allel göze sâyil kılur isen Âlem kamusı kabzam içinde ola şâhâ Sâ'idlerüni bana hamâyil kılur isen Cennet pes-i perde kala vü hûr ola mehcur Bu şekle eğer böyle şemâyil kılur isen Devri yüzünün nokta çü kodı gönülümüz Var câna ger ol noktayı zâ'il kılur isen * * * Her lahza benüm gönlümi âvâre kılursın Her lahza benüm gönlümi âvâre kılursın Her dem yüregümi dahi sad pâre kılursın Cân alur iken gözün aparur gönülümi Ne nakş durur ki bize âvâre kılursın Bir işveyilen taşı dahi mûm ider iken Nâzük ten içinde yüregün hâre kılursın Bir fitne vü sevdâ vü hezârân şer ü şûrı Miskîn idüben zülf-i siyeh-kâre kılursın Nâmûs tonın çak ider isen ne acebdür Gül pîrehenin gör ki niçe pâre kılursın * * * Lebün şekker durur lîkin mükerrer Lebün şekker durur lîkin mükerrer Hatun anber durur lîkin muharrer Bilün kıldur gözümüzde muhayyel Yüzün bütdür cânumuzda musavver Uzandı ışkumuz servüne sinün Göreli bedr yüzüni müdevver Şehîd eyler bizi gözün nigârâ Ne gâzî türk olur allâhu ekber Lebün ışkı gönülde şuna benzer Ki bir miskîn yabanda buldı gevher Ne ki göz soldı gönlüme lebünden Yine gözden olur şimdi mukattar Sabâ gülşende zülfünden dem urdı Cihân oldı hevâsından mu'attar * * * Hurşîdi şol dildârumun aksi cemâlinden bilün Hurşîdi şol dildârumun aksi cemâlinden bilün Kanı şafakdan anlanuz bir şemme hâlinden bilün Kıl eyledügi cismümi gönüli kâle salduğın Bülbüle güli gösderün kîl ile kâlinden bilün Vasi ile hecri nitdügin ol güneşümün cismine Bir ay gice uyımanuz bedr ü hilâlinden bilün Şehd ü şeker ne nesnedür la'l-i lebinden soralu Dâm ile dâne ne durur zülf ile hâlinden bilün La'l-i lebünden iy sanem kan kohusı gelür bize Gözleri alı çoh durur bunı kem alından bilün * * * Zıhı şirin leb u nazuk şema ıl Zıhı şirin leb u nazuk şema ıl Ki gönül işvesine oldu mâ'il Saçı ışkı kuşahdur bilümüze Olalı sâ'idi bana hamâ'il Visâlündür bana tiryâk-ı ekber Eğer hecrün ise zehr-i helâhil Bunı göz anlayımaz akl irişmez Bu ne boydur bu ne şekl ü şemâ'il Hezârân ukdedür gîsûlarunda Kaçan hal olısar bunça mesâ'il İrişmek sehl olayidi tapuna Vücûdum ortada olmasa hâ'il Nigârâ gîsûlarundur mu'akkad Lebünden görürüz vâzıh delâ'il Nizârı bilünün miskîn sagunun Olupdur işiginde şimdi sâ'il * * * Cân dahi senündür sanemâ nola dilersen Cân dahi senündür sanemâ nola dilersen Dil dahi senündür a begüm nola dilersen Bin gez ileyim gîsûlarun ilmesine ben Bir gez nola ger dâmumıza bizüm ilersen Seyl oldı ahar gözlerümün yaşı cihânda Tükenmeye bu gözlerümün yaşı silersen Sen bil er isen ne çekerem her gice sensüz Râzîyüz eğer kasdumuza dişi bilersen Dilüme dilegümi benüm getürimezem Bah gönlüme vü anlagıl ahvâli dilersen * * * Dirîğa haste-i yâram şifâ yoh Dirîğa haste-i yâram şifâ yoh Giriftâram cefâsına vefâ yoh Hezârân cân apardum kulluğına Lebinden bana bir gez merhabâ yoh Niçe sa'y itmişem gîsûlarıyçün Nideyim işiginde çün safâ yoh Çalab her derde bir dermân yaratmış Benüm bu derdüme hergiz devâ yoh Yarum kıldı vücûdum oldı fânî Cihânda bunçılaym kîmyâ yoh Gözüm görmege sinün şâh yüzüni Ayah tozından özge tûtiyâ yoh Ayağa düşmişem mecrûh bana Lebün şehdinden özge mûmiyâ yoh * * * Nigârâ gözünden bu ohlar hatâdur Nigârâ gözünden bu ohlar hatâdur Bizüm höd işimüz kazâya kazâdur Gözün fitneyile kopardı kıyâmet Çü türk esrük oldı ne kılsa revâdur Çemende nigârâ hırâmân yörigil İzün tozı çünki göze tûtiyâdur Benüm devletümsin şehâ karşuma gel Ki fursat azîz ü ecel der-kafâdur Beni öldüren ol ben andan hayâda Acâyib şehâdet acâyib gazâdur Çü derdün devâdur devâ derdüne yol Devâ derdüne yol çü derdün devâdur * * * Olalı hüsni nakşı dünyâda fâş Olalı hüsni nakşı dünyâda fâş Dahi da'vî kılımaz oldı nakkâş Ne zîbâ boy olur bu kadde ahsent Ne nâzük hüsn olur bu hüsne şâbâş Hatâyî gözlerinün yol hatâsı Kadi toğru velî işvesi kulmaş Bize hüsni bu gice şem' yiter Gel imdi şem'unı apar i ferrâş Kusurı ola hûrînün nigârâ Ki var ise yüzinde şol göz ü kaş Gözüm ceyhûn eğer gördiyse gözem Hayâlün gibi dahi sana ohşaş Tağıdalı sagun oğrılarını Gözün rind oldı vü kaşlarun evbâş * * * Bir zemzeme kıl göz yaşını zemzem idelüm Bir zemzeme kıl göz yaşını zemzem idelüm Sinünle safâ eyleyelüm bir dem idelüm Göz yaşıyile toprağa ışkunı sinürdün Gösder seni her zerreyi bir âdem idelüm Tolaşımazuz zülfi bize ver-hem iderse Yüregümüze la'liyile merhem idelüm Âlem bize dîdârı eğer olmaya tardur Her gûşeyi dîdârıyile âlem idelüm * * * Ma'şûka elinden bize bir câm ele girse Ma'şûka elinden bize bir câm ele girse Kamumuza lebleriyile kanı ile girse Atdıysa ırakıyle hicâzını sipâhân Subha ulaşıh yâr ile bir şâm ele girse Çoh suhte var hecrinün adıyıla mahrûm Ol puhteden elümüze bir ham ele girse Külah deliben halka kulağa geçüreydük Bir bengileyin dünyâda bed-nâm ele girse Kem dâm ola ki düşibenün çıhmadum andan Şimdi yinice düşmedügüm dâm ele girse Eyyâm geçer hâsılumuz yoh nidelüm biz Ol hâsıl içün bir niçe eyyâm ele girse Ben ne kılayım çünki dil-ârâm ola tusen Çün kasd kılur cân u dil-ârâm ele girse * * * Tolu kıl ayağunı vü elüme sâkî getür Tolu kıl ayağunı vü elüme sâkî getür Surâhîde komagıl hîç nesne bâkî getür Küdûreti bu cihânun çü hadden aşupdur Safâ gerek bize şimdi mey-i revâkı getür Zemân durur ki firâk ile yanmışuz yârâ Visâle dönderelüm şimdi bu firâkı getür Niçe ki acıyise sırf u tolu sun bize Ki lebüni ananun tatludur mezâkı getür Gönül bu cüfte kaşuna ütüzdi varlığını Yiniden oynaya diler bu cüft ü tâki getür * * * Severem anı firâkı azâb ola gey ise Severem anı firâkı azâb ola gey ise Visâli derdiyile cân kebâb ola gey ise Anun içün soyılalum çevri torundan Ol ikimüz arasında hicâb ola gey ise Lebi tabîbine cânun devâsını sorayım Devâ bu derdümüze bir cevâb ola gey ise Savâb ider ki hatâ ohlarını gözi atar Hatâ ohı bu cânuma savâb ola gey ise Gözüm hemîşe yüregüm kanını ahıdur Humâr gözleriyiçün şerâb ola gey ise Söger isen dahi bir lafz gelsün ağzundan Hayâtumuza bizüm feth-i bâb ola gey ise Gönül tolar ki bir âh eyleyem ki od saçıla Cihân dahi odıyile harâb ola gey ise Yaşumı kan ahıduram lebiyiçün anun Ağızı yarıyiçün yürek âb ola gey ise * * * İşvelerine gözlerünün şâhâ dem didüm İşvelerine gözlerünün şâhâ dem didüm Yâkût leblerüne kıyâs et ne dem didüm Şol dem ki nem degül cigerüm kanıyile Yüz cân u bin dil ile ben ol deme nem bidüm Gamzen ohına gönülüm em sordı cânum Ben la'l-i leblerüni bu yaraya em didüm Baş komamağ içün mi ayağuna subh u şâm Şol zülf ü hâl u hatt u hadüne sanem didüm Nevrûzı sâz idüp çü negam diyesin bize Çengini zühre çalmaz olursa ne gam didüm Didi ki ışk semmi nireni ağuladı Yüregümi anışdurımadum neşem didüm Şâhâne pencelerün apardı bu gönlümi Cânum kayırmadı bu elümden al em didüm * * * Boyun serv tenün çün yasemîndür Boyun serv tenün çün yasemîndür Ağızün toptolu dürr-i semîndür Sana irmeyeyüm senden irersem Başunçün bana bu ulu yemîndür Saçınun arasında akl u câna Kemini aydayum yüz bin kemîndür Kamu bütler cemâli gögi şâm Senün hüsnün ayağına zemîndür Ne nâzük âferînişdür nigârâ Ki her nesk yirinde âferîndür * * * Hadden aşurdun cevrüni hecre nihâyet yoh mıdur Hadden aşurdun cevrüni hecre nihâyet yoh mıdur Dermânuna hod irmezüz derdüne gâyet yoh mıdur Gîsûlarun gönülleri zulmetde güm-râh eylemiş Âb-ı hayât leblerüne hergiz hidâyet yoh mıdur Her dem irürür gözlerün câna azâb âyetlerin La'l-i lebünden rahmete hergiz rivâyet yoh mıdur Gözleri ohladı cânı bendine saldı gîsûsı Cân oldı alan alana ana himâyet yoh mıdur Cân koyup öz vilâyetin oldı ra'iyyet hüsnüne Âşıkda pes zannun nedür ya'nî vilâyet yoh mıdur * * * Işkı tutdı yine yahamı aceb Işkı tutdı yine yahamı aceb Lebi çeşmesine yaha mı aceb Şerbet-i vaslı girmeye mi ele Dâyimâ hecrine yaha mı aceb Dilerem ışkını kılam pinhân Benizüm sarusı çaha mı aceb Seg-i kûyine hâk-i pây oldum Başumuza bunı kaha mı aceb Ger nikâbın salursa yüzinden Hîre gözüm ana baha mı aceb Tamu döye mi gözlerüm yaşına Işkum odıyle nîl aha mı aceb Işkun kivinde gördüğüm dir isem Kimse bu kapuyı kaha mı aceb * * * Gözüme görinü geldi yârumun hayâlini gör Gözüme görinü geldi yârumun hayâlini gör Dil ü cânı şol dem aldı sen anun kim alını gör Gözi gönlümi apardı saçı cânı dâma çekdi Niçe sayd ider pelengi bu geyik maralını gör Yüzünün nikâbını sal ki çağıra yapracuhlar Biri birn e ditreşiben ki falân cemâlini gör Bilüne dilerdi saçun ki kılayidi teşebbüh Var imiş başında sevdâ sen anun hayâlini Nola ışk odı yaharsa kişiyi yüzine karşu Leb-i la'li çeşmesine nazar id zülâlini gör * * * Ayb ola mı cân gönli dil-ârâmı dilerse Ayb ola mı cân gönli dil-ârâmı dilerse Ya cân ile nola bu dil ârâmı dilerse Zülfün gibi baş ayağuna her gice koyup El götüriben vasl-ı dil-ârâmı dilerse Cân zülfine ışk ile şu mollâ ulaşupdur Ki ke'si bilimeye dil ârâmı dilerse Ayru düşeli zülfi gibi oldı perîşân Ma'zûr ola cân şimdi dil-ârâmı dilerse Bir lahza hayâlinden anun düşmeği ayru Savurmış ola yile dil ârâmı diletse * * * Vakt-i seher niçe niçe zülfüne tolaşam diyü Vakt-i seher niçe niçe zülfüne tolaşam diyü Sevdâyî oluban gezem bir kıla ulaşam diyü Bili kılına irmeğe bir akabe var ortada Yüz ayağına sürerem ol yohuşı aşam diyü Bağlamışam bu boynumı her kılına gîsûsınun Ola ki fursat el vire bağlayanı şeşem diyü Hâlini dâne eylemiş zülfini dâm tâ meğer Dânesîne tama' kılup dâmına ben düşem diyü Hüsni serâ-perde urup gayrı ırağ ayardılar Akl ile cânı koydılar ya'nî hadem haşem diyü Kanuma girdi lebleri işde nişânı göze göz Kanı gerek ki dişleyem ol kanı ödeşem diyü Bili tenüme benzemiş ben tenümi kıl itmişem Tâ ki cevâbın idüben zülfine ohşaşam diyü' * * * Işkun konuğ oldı bana uş bini binden iledür Işkun konuğ oldı bana uş bini binden iledür Binüm işüm ho sehl ola çohları dinden iledür Müftîleri medreseden zâhidleri savma'adan Keşîşi hem keşîş ile kilisesinden iledür Gönli yirinden giderür cânı teninden aparur Aklı niçe ki pîr ise gözi yolından iledür Ciğer kanıyile geyik hotende nâfe düzdügi Bâd-ı sabâ kohusını zülfi pîçinden iledür Ben seni ger görem dahi neyleyeyüm görimezem Senligüni görsedicek benliği binden iledür * * * Aceb ışkı odı bini yaha mı Aceb ışkı odı bini yaha mı Koya mı hecri elinden yahamı Anı oğurlayıncah ben severem Gözüm ile yüzüm bini çaha mı Yâr adın kazanam diyü arıdum Yârum ağyâra bu adı taha mı Gözüm görmeyeli sini göz oldı Ne sanursın ki özgeye baha mı Mukîm olalı çohdur işigünde Gönül şimdi dahi kapu kaha mı * * * Hatı miskîn ü yâ hâme degül mi Hatı miskîn ü yâ hâme degül mi Yapışdı ışkı yahama degül mi Yazar bir nâme vü nengi aparur Zihî neng ü zihî nâme degül mi Yanağı câma al câme geyürür Zihî câm u zihî câme degül mi Saçı şâm u beni şâme yüzi subh İrişdüm subh ile şâma degül mi Nola gerzülfi dâmı sayd oldum Şeker leb göz i bâdâma degül mi * * * Ben niçe anun yüzin benzedi bilem şemse Ben niçe anun yüzin benzedi bilem şemse Eyvânına çün şemse yol yoh ki ola şemse Gözleri atar gamze bağruma velî türkin Lebleri dahi şekker atar nideyüm emse Gösder yüzüni bana iy dilber-i gendüm-gûn Uçmağı dahi anmaz gören seni âdemse Çün husrev-i ışkam ben toldur kadehi sungıl Her çend ki şîrînlîk tapuna müsellemse * * * Fasl-ı behârdur neçün olur gönül melûl Fasl-ı behârdur neçün olur gönül melûl Çünki hayât kıldı kamu tenlere hulûl Şol gonceyi görüp niçe künce karâr idem Çünki neşât-ı tıflına goncedurur hamûl Bâd-ı sabâ şemâ'iline düşdi gönülüm Garbîden özge cânuma yiller kamu kabûl Hicrân içinde sûretüm atlâle benzemiş Yaşı uzun ki gözlerüm ana saçar tulûl Râzî degül yürek ki ola gözlerine cânı Hûn-ı ciğer çeker bunun içinde ol fuzûl * * * îş idelüm ki ola ol îşdan dil-şâd şâd îş idelüm ki ola ol îşdan dil-şâd şâd Bir iş idelüm bu şârda kim kıla bağdâd dâd Hâbı koyalum u sürh-âb ahıdalum anca ki Kalmaya bizden vücûd ola cihân bâd bâd Zülfiyile ben perîşân u lebiyle hurremem Bendeem servine ki ol dünyâda âzâd zâd Ger olam kurbân şehâ kaşun yayına gelmeye Gözüme nev-rûz rûzı gönlüme a'yâd yâd Gönülüm şadı gözünden ayn-ı lutf anlayalı Tuydı ki tuyar imiş ez-san'at-i irsâd sâd * * * Humâr hasta gözünçün humâr hastayam uş Humâr hasta gözünçün humâr hastayam uş Saçun girihleriyile şikeste besteyem uş Göreli gül yanağunda kızıl güli deste Be-resm-i bülbül-i dîvâne halka desteyem uş Sabâyı gördüm dün gice zülfüne tolaşır Nizâr u zâr u perîşân u dil-şikesteyem uş Saguna tolaşıban bilüne ulaşalı ben Görende cân yükini fâla bil hucesteyem uş Kimisi nefse vü kimi hevâya kul olmış Haka şükür ki ben ol la'l-i mey-peresteyem uş * * * Kerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı tolu Kerem kıl imdi bize sâkî vir ayakı tolu Mükedder itme bizi vir mey-i revâkı tolu Kaşun hilâl durur lîk hüsn ile toludur Bunun gibi gök ayı olmaya mahâkı tolu Gözümde vaslı hayâli suda urur nakşı Velî nireme baharsan anun firâkı tolu Göz ağızunı görimez aceb budur ki kaçan Anarsa şekker olur dilinün mezâkı tolu Eğerçi gözleri meşhûr-ı sihrdür lîkin Gözüme gir nazar eyle ki kaşı tâki tolu Ciğer kebâb idüben kılmışam çekîde yaşı Ki yükinüp içürem yâruma ayakı tolu Hezâr cân ki yüzünden apardı bir hazzı Zîrân ne oldı tapuna yirinde bâkî tolu * * * Dîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrine Dîvâneem tutılmışam şol dilberün zencîrine Müştâkam oda yanmışam la'l-i lebi iksîrine Sayd eylemek diler gönül şehbâz gözleri anun Kimdür ki şâdân varmaya şol gözlerün nahcîrine La'l-i lebinden em uman gerek ki derde katlana Zülfine bû apara mı katlanmayan şeb-gîrine Tab'um eğer tatvîl ider boyıyiçün vardur mecâl Çünki mecâli teng ola ağıziçün taksîri ne Takdîr idelüm var durur tedbîr her bir derd içün Şol gözlerün sevdâsınun gel bulalum tedbîri ne Âyet durur hüsnün şehâ i'câz içün bu dünyâda Ben ictihâd eylemişem tâ ki İrem tefsîrine Ben bî-behâ kul olmışam la'l-i lebine dilberün Pes hat yazıban hüsninün anun içün tezvîri ne * * * Gözinde zihî nergis ü ağzında zî-gonce Gözinde zihî nergis ü ağzında zî-gonce Yol biline irmeğe lîkin katı ince Gönlüm yürek ü mey kanum u gözlerüm ayah Gözlerine içürsem ayağumı içince İrdüm nideyüm dirşürimezem özümi ben Kalmadı dil ü akl ile cân ana irince Kâfûra karâr anberi zülfi yanağında Korhum bu durur kapa ol ortada karınca Kaçan kaçar isen niçesi koyısaram ben Ermeyiserem kovısaram tâ ki irince * * * Ben gözümi severem hüsnüni sevdügiyçün Ben gözümi severem hüsnüni sevdügiyçün Ben cânumı severem yolında öldügiyçün Ben micmeri severem salar özine özün Ben ûda kul oluram oduna yanduğıyçün Şol hufte gözün içün niçesi üfûl ayum Kıldı sabâyı sayru ircek oyanduğıyçün Odlar yağar gözümden köz saçılur sözümden Işkun odı nigârâ câna boyanduğıyçün Âb-ı hayâtı görün kim ahar ağızumdan Işk ile bu cihânı kanduna kanduğıyçün * * * Gözüm kılalı la'1 ünden hikâyet Gözüm kılalı la'1 ünden hikâyet Yaşumdandur nigârînâ şikâyet Saçun kohusı tolmışdur cihâna Meğer bâd-ı sabâ kıldı rivâyet Nigârâ râst aydalum mı servün Kıyâmetdür kıyâmetdür kıyâmet Kamer şak oldı pervîn oldı gûyâ Biridür mu'ciz ü biri kerâmet Nizâr u zâr u efkâram nigârâ Aceb yoh mı tapunda bir ferâset Sakîm olalıdan gözün dilemez Ki işigünde ola bir selâmet * * * Sâkîyâ nevrûz geldi mihr-i cânı depredür Sâkîyâ nevrûz geldi mihr-i cânı depredür Bilünün işvesine bah ki ne cânı depredür Zülfinün sevdâsıyile kalmışam hem-çün hayâl La'l-i lebinden ümîdüm var ki kanı depredür Gamzesi tîri ne hâcet yüregüm umacına Ol yaralanur kaçan ki yâr kemânı depredür Zülfinün şûrişlerin gör ki hayâlüm arturur Şol şeker sözlerin işit ki gümânı depredür Ben yahınmadın hezârân cânı kıluram fidâ İnce biline ki cânını ya cânı depredür Gözleri vü kaşları ağzıyile yanahları Hattı ger yazar ise seb'-i mesânî depredür Tuhfe şol hüsnüne lâyık tab' bulmaz buncadur Ki aşağa yoharu her dem dükânı depredür * * * Her kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenür Her kılında zülfinün yüz bin dil ü cân deprenür Küfrdür gîsûsı İtkin anda îmân deprenür Işk ile ger bulanursam bana ta'ne tutmagıl Çün hevâyile görürsin bahr-i ummân deprenür Ger hatâyî gözlerün kahr ider ise sehl ola Çün binâgûşundan iy cân lutf u ihsân deprenür Ağzun u kaşun gözün mühr-i süleymândur bana Şol mühür delüsiyem k'andan süleymân deprenür Sen kaşunı depredicek deprenürsem ne aceb Çün der ü dîvâr ile bu sakf-ı eyvân deprenür Şems yüzüne şehâ ben müşteriyem müşteri Zührenün zehresi gider belki keyvân deprenür Hamdulillâh gerçi çohdur karası zülfeyninün Şol nefes ki el ura ana müsülmân deprenür * * * Gel imdi bî-dü vü çâr iy habîb-i meh-çehre Gel imdi bî-dü vü çâr iy habîb-i meh-çehre Ki şeşder oynamağ içün salaram uş mühre Çü bende müşt eriyem müşterî mahalli yoh Görürse zühre bu halatı çâk ider zehre Hatı yüzinde yazar isem a'zamî lîkin Gözi kirişmeleri irürüranı sihre Dişün munazzam ider ıkd-ı lü'lü'yi vü saçun Tağıtdı müşki ulayım bu nazm ile nesre Eğerçi sırf idi gönlümde ışk u hecrün cehr Fidâ bu sırr ile cehrüm bu sırr ile cehre Eğerçi kuyum şâhâ kûy itmişem lîkin Senün yolunda hele şehre olmışam şöhre Güpesi ürker ü kaşı terâzûdur lîkin Benât-ı na'ş kılurgird rûsını nesre * * * Cânumda ışkınun ırmağı taşa başladı Cânumda ışkınun ırmağı taşa başladı Mahabbetini kılur nakş taşa başladı Komadı kurıda bir yir ki yahmadı ışkun Kanın ahıtdı bu gözleri yaşa başladı Niçesi münkesir olmaya zülfinün gerisi Ki bir yil ile boşaldı terâşa başladı Gönül başa aparısar bu ışkı zîrâ ger Çü evvel urdı ol ayah bu başa başladı Elümi zülfine sundum eğerçi bin kıldur Çü ışkınun denizi mevci aşa başladı * * * Yârun cemâli dünyâda bedr aya benzemez Yârun cemâli dünyâda bedr aya benzemez Serhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez Kaşları yaya benzer u zülfi tağuhlığı Gönlüm mahabbetin yabana yaya benzemez Bir sâyeem ki göz görür ü yoh durur tenüm Bu hâli yâr bana ömüre saya benzemez Hâciblerüne hay di atar çerha tîr ile Yohsula baya girme dir o baya benzemez * * * Nakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadı Nakkâş benleri gibi hîç şâme yazmadı Hattat hüsni hattı gibi şâme yazmadı Pervâne diledi lebi cânı biribidüm Şerbet berâtunı hatı peygâma yazmadı Hâlini dâne eyledi gîsûlarını dâm Cân ile aklı çekdi hele dâma yazmadı Bir bahmağa yüzine apardı vücûdumı Bir nazreyi dahi bana in'âma yazmadı Bir nâme yazmadı hatı gibi dahi cihân Yanduğum ol ki ol hatı bir nâme yazmad Bir nükte yazdı hattı gönül safhasında ki Levh üsdine kalem anı eyyâma yazmadı * * * Şol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâde Şol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâde Kim tarh idüp atı ruhına oldı piyâde Bana ferîdem neye tavîl itdi cefâsın Kıldı bana çevrini hezârân u ziyâde Bana ayağı sırf vir iy sâkî-i meh-rû Bâşed ki kıla bu gönülüm levhini sade Vir bâde ki dâdın virürüz işret ü îşün Virme bu bizüm ömrümüzi hîç yire bâda * * * Gül dahi şol ağzun gibi pür-hande degüld Gül dahi şol ağzun gibi pür-hande degüld Bülbül ho tapun gibi ser-âyende degüldür Dünyâ bana lutfundur u fânîdür anunçün Zülfün ömürümdür velî pâyende degüldür Derdüme lebün yarar u sen kanda salarsın Hem anda durur meyli cânun kanda degüldür La'lün gibi mey niçesi şîrîn olısardur Şekker ağızun gibi hoş âyende degüldür Kim gîsûlarun bendine olur ise bende Bu bende senün lutfuna der-bende degüldür Vehmine hayâlün sanemâ sığmaya bilün Ağzun ki tasavvur kılına zanda degüldür Bin yıl gice gündüz seni ger görür olursam Kim diye ki her görmegi türvende degüldür * * * Her nefes la'lün içün gözlerümi dem göresin Her nefes la'lün içün gözlerümi dem göresin Zülfün içün gönülümde san mâtem göresin Nem görürsen nola bu gözlerümi ışkun ile Görmez isen anı benden dahi sen nem göresin Ben çü mansûr anun içün saçuna asılura Çün birâhîm ola ki yoluna edhem göresin Ben lebün em sem ola didüm ise tutma aceb Ger sa'âdet kıla yâri lebün emsem göresin Muzmer oldı zenahun çâhı içinde bin dil Sor dir isen lebüne bin dahi müdgam göresin İncelen saçun içün dünyâda gerçi çohdur Kan döken la'lün içün bençileyin kem göresin Yaşum ırmağ ideyüm kûyun içinde dünle Ki sabâhın oyanıp yüzüni şebnem göresin * * * Serv ola mı boyunuza ohşaşa Serv ola mı boyunuza ohşaşa Kaşun ola mı yüreğe oh şaşa Cem' iderem ışkını gönülde ben Fürkatiyile bu cihân kahşaşa Uyır iken kirpügi kırdı bizi Yay eğer ahlan oyah şaşa Ohşayışum ince biline didüm Kim ola k'anun biline ohşaşa Bir ohına kim ola kayd eyleyen İllâ gözi ohını soyah şaşa * * * Yüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüz Yüregüme urur ise sanemâ gözün ohı yüz Bu cânum sana fidâdur ne yüz ile kaytaram yüz Dişüni göreli gözüm deniz eyledi cihânı Eğer âşinâ bilürsen soyın u denize düş yüz Gönülüm çü sinün oldı ana bir ri'âyet eyle Tenüm ayru düşer ise tut anun derisini yüz Bana tanrı ışkı birdür yine yârı bir severem Bu cihânı görünüz ki kimi bin sever kimi yüz Sini severem nideyüm ki bana cinâyetün yoh Velî ana sevinürem ki sepişken olur o yüz * * * Şükr ana ki yapışdı yârun ışkı yahaya Şükr ana ki yapışdı yârun ışkı yahaya Şimdi ki yapışdı yine yaya mı yahaya Bin ura vü bir safâ anun gamzeleri çün Zülfeyni çerilerini meşşâta yasaya Bu derde devâ derd olısardur çü ezelde Ol derdi viren derdi biribidi devâya Zülfeyni hevâsına tolaşdı bu gönülüm Yohsa niçe uçaydı gönül bâd-ı hevâya Gül kıldı arak yüzi suyını yire dökdi Kılalı nazar gül yüzün üsdinde hayâya * * * Gözlerüm niçe niçe yâr biline kıla nazar Gözlerüm niçe niçe yâr biline kıla nazar Ne revâ ola ki göz ger kıla bir kıla nazar Ben dutayım ki nazar kıla ne kıla nazarı Bir kıla bunca yaş ile niçe ki sile nazar Dutayım ki yüzüni gösderesin fâş bana Kolu yaş niçe kıla bile sana pîle nazar Ne nazardur bu ki tohınıağaz bu dilüme Dilümi dile vü gelmeye dahi dile nazar Çeşmini bâz ider ü gîsûlarun dâmgehine Göz yüzine balncalı yazmaya vay ile nazar * * * Kaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâb Kaşun göreli tapun oldı gönlüme mihrâb Gözün ki teşne-i hûndur gönüldedür sîr-âb Gözün be-hâb olıcah bahtum ola oyanuh Zîrâ ki baht oyanuğ olsa fitne ola be-hâb Tabîb-i la'l-i lebünden şerâb diledi dil Diş ile dutdı tutağın zihî latîf cevâb Hatâ gözünle ki cân u dili sen apardun Çü kılduğ anda te'emmül olaydı ayn-i savâb Bu gözlerüm ahıdur ırmağın zer üsdinde Çü deniz oldı yüregüm ü gözlerüm dölâb Gözüm yaşına bah u bahmagıl hevân odına Gel imdi gel ki yüzüm sinün ayağuna türâb Nigârâ serv-i kadünde saguna irmeg içün Te'emmül it ki ne kıldı müsebbibü'l-esbâb Oda yanar yüregüm leblerüne kıldı ümîd Ki saça işbu oduma ola ki bir nemek âb * * * Nesîm irürdi yine subh-dem bize haberün Nesîm irürdi yine subh-dem bize haberün Ki rûhı tâze ola başladı bu dem cigerün Yüzün ile tutağunı görürler olur ise Gül-âb ola gül ü yüreği eriye şekerün Saçun esîrini saygıl u bellü bil tahkîk Ki halka ne kara günler getürdi bir nazarun Ayağunun tozını yile virmegil zinhâr Ki kîmyâ başı oldur u nûrıdur basarun Irahlıh uzaduğınca ümîd-i kurb artar Anun içün ki sefer bâr-gîridür hazarun * * * Her gice subha değin ışk erinün nâlesidür Her gice subha değin ışk erinün nâlesidür Kara günler getüren başa gözün alasıdur Şeyh u müftî vü müderris niçe şahlarsa özin Gözünün işveleri cümlesini alasıdur Ne belâdur gönülüm kuşına gözün sanemâ Aceb olmaya çü ol şeh balaban bâlasıdur Âşinâ olduğıçün ışkı denizine gönül Varlığından soyulup bir gün ana talasıdur Bâğ u bûstânı nider şol ki yüzün göre bile Servi boyun u yüzün gülşen ile lâlesidür * * * Cânuma İrem tâ ki İrem câna degül mi Cânuma İrem tâ ki İrem câna degül mi Ağyâr sözine yâr dahi inana degül mi Hind ile habeş rûm u hatâ hüsnün ilinde Bir cânum içün cümlesi yasana degül mi Terk eyleyelüm cism ile cân dünyâ vü ukbâ Andan gözedelüm yârı pâkâne degül mi Cândan ne azîz ola nigârına iricek Ol dahi revâ olmaya şükrâna degül mi Gözüme hayâli geleli dürr-i hoş-âbı Her lahza nisâr eyledi mihmâna degül mi Kanadı kanamadı yürek leblerüne hîç Kanadı var ise irişe kana degül mi * * * Gözleri ohladı dili nâgeh hatâyile Gözleri ohladı dili nâgeh hatâyile Bir gez belî didük yanaruz ol belâyile Lâhavl ohır gönül gözün üsdine her gice Çünki zamîrdür şehâ hakîm velâyile İn'âm olmaya ne zihî mâ'ide durur Ger vaktini imâret iderse nisâyile Yüzüni görmeyince bu rûşen durur begüm Kim kılmaduh cihânda bu ayşı safâyile Biz zülfine varınca ömür tolaşısaruz Şol yüzde kaşda cân nide bir iki ay ile Hindû-yi mestdür sanemâ fitnesi dilün Sen sanma anı k'ay iledük tâ ki ayıla Çâh-ı zenahda gönlümi gördüm ki şi'r ohır Bâbil kanı perr-i ebâbîle bayıla * * * Subh-demdür al ele çengi begüm Subh-demdür al ele çengi begüm Giderdüm arada cengi begüm Ben senünem nola binüm olasın Komayalum bu tuğ u rengi begüm Gözüne hey di ger müsülmân ise Niçe bir ata şol hadengi begüm Nâm u nâmûs sana zahmet idür Atalum bu şîşeye sengi begüm Tatlu mı tuzlu mı diyem lebüne Nidelüm biz bu şûh u şengi begüm * * * Cihânda yine nev-rûz oldı bu gün Cihânda yine nev-rûz oldı bu gün Ne kim maksûd ise rûz oldı bu gün Düzün sâzunuzı kim yiniledin Benüm cânuma bir söz oldı bu gün Gözi gamzesine kalhan cigerdür Çü anun ohı dil-dûz oldı bu gün Bilürdi işvelerün ışk-bârî Ne diyem çün nevâmuz oldı bu gün Vücûdum dil ile külah olurdı Şükür allâha ki göz oldı bu gün * * * Yine gördüm bu gün şemsi hamelde Yine gördüm bu gün şemsi hamelde İrişdüm devlete yine el elde Bulışdum yine ol cânlar ile ki Bilişmişdüm olarunla ezelde Anı ki sen gözelde gördi gözüm Göz elden gitdi görmedi gözelde Bini hal kıldı ışkı gîsûsınun Perîşân oldı dil bu akd u hâlde Yidinci gökde yir tutdı anunçün Ki vardur ayağı tozı zühalde * * * Gark ola tenüm her gice bu yaşa niçe bir Gark ola tenüm her gice bu yaşa niçe bir Gözümden ahan yaş başuma aşa niçe bir İçdügüm ayah şâhâ tutahlarun elindan Y ığıla içümde vü taşa taşa niçe bir Baş oldı yüregüm sanemâ hecrün elinden İşdür ki gelür her gice bu başa niçe bir Esritdi gözi ver-hem ider bizi gîsûsı Pâmâl olalum rind ile evbâşa niçe bir Cân diledi binden ki lebin ağzuma vire Ol fitnece turmaya bu bolcaşa niçe bir İnceldi tenüm ü yüregüm tolu durur kan Ten biline dil la'line ohşaşa niçe bir Handân göreli la'lüni gözümden ahar kan Giryân olayım ol leb-i beşşâşa niçe bir * * * Gördüm saçunı nola uzanur ise yaşum Gördüm saçunı nola uzanur ise yaşum Görimeyeli nola uzanur ise yaşum Baş oldı yüregüm sanemâ gamzen ohından Ayah vir elüme ki fidâ cân ile başum Taşdur yüregün lîk tenündür gül-i nesrîn Binüm gönülüm sırçadur u taş ola taşum Kaçan ki nigâr eliyile ayağ içüre Mecrûh gerek ki ola yürekdeki başum Seccâdesini akl salar yüzine karşu Bir cür'a mey içün girü alm göz i şaşum * * * Kılur gönülüm yâr ile bir gice münâcât Kılur gönülüm yâr ile bir gice münâcât Gerek ki kabille irişe cümle-i hâcât Fitne gözine cânı gönül oynaya diler Tiz tuta gerek zîrâ ki te'hîr ola âfât Anca gözümün yaşlarını ben dökeyim ki Nîl ile furât aha çü bagdâd ola tokat Ben dilerem anı ki seni dileyem ancah Ana sevinürem ki el-a'mâlu biniyyât * * * Dil-rîş eğer olmaz ise dervîşe ne dirler Dil-rîş eğer olmaz ise dervîşe ne dirler Zülfine eğer tolaşa teşvîşe ne dirler Yadı bilişi ecnebî yü hîşi bilicek Mest olmayıcah âşık-ı bî-hîşe ne dirler Taşdur yüregün şîşe durur şâhâ gönülüm Taşa tohışıcah sanemâ şîşe ne dirler Isâr iderem cânı şâhâ kaşlarun içün Kurbân olıcah her kişi bir kîşe ne dirler Bilüne irimemedüm ü endîşe hem irmez İrmeyicek irmeyene endîşe ne dirler * * * Dünyâda yine ben koca bir gence irişdüm Dünyâda yine ben koca bir gence irişdüm Vîrâne içinde sanasın gence irişdüm Zülfeyni perîşân idi gözleri harâmî Şükr ana ki ben la'line îmince irişdüm Biline irişem diyü ben bu yola girdüm Şol bile ki ol kıldur uzun ince irişdüm İçince nigârum bir iki ayağ içerken Tolu ayağı sundum u içince irişdüm Nârince biliyçün nola nâr olsa gönülde Servinde çü ben şol iki nârince irişdüm * * * Bir müddet eğer bulmaz isen yâr işiginde Bir müddet eğer bulmaz isen yâr işiginde Cehd eyle karâr itmeğe nâ-çâr işiginde İkrâr gerek ki kılasın cürm ü hatâna Zîrâ ki ulu cürm ola inkâr işiginde Ger yâr isen ana kişiyi görmegil ağyâr Zîrâ ki şâhun olmaya ağyâr işiginde Sultân kulı ol ki ola âlem sana bağdâd Yüreğe yörenimeye ağyâr işiginde Gülşende eğer bir güli sen kohular isen Elüne nola batar ise hâr işiginde Zor ile zere sevdügümün çün tanı yohdur Yüz nâle vü bin âh iderem zâr işiginde Cân hasta vü la'lünden umar derde devâsın Öldürme şehâ sayruyı attâr işiginde * * * Niçe oh urdı gözün ki yüregüm kanmadı Niçe oh urdı gözün ki yüregüm kanmadı Bunça ayah ki lebün virdi câna kanmadı Sanmadın saçunı her kılına bin cân virdüm Cân ana yitmeyeceğini gönül sanmadı Gözleri câdûlayıp kıldı bu aklumı esîr Zülfi silsilesine bağladı inanmadı Cân ile sahlamışuz akl ile gönüli zemân Yâra kul oldı kamu biri bize tanmadı Şehdi şîrînligine gerçi ki dirûdi meges Hüsni şem'ine biri bengileyin yanmadı * * * Hayâlüne gönül hâne ğegül mi Hayâlüne gönül hâne ğegül mi Gerek il sahlamah hana degül mi Yaşum deniz ü ben oda yanaram Gişi suda oda yana degül mi Gözün hasta olalı hastayam ben Eğer uyırsa oyana degül mi Eğer ihsân ile kul olur inşân Beni kul itdi hicrâna degül mi Saçından azduğumçün bende saldı Edeb vâcibdür azana degül mi Diriyem uş begüm ışkun odında Var ise dîn gel îmâna degül mi Şehâ sevdâyî oldum zülfün ile Yazıldum şimdi dîvâna degül mi * * * Yüregüm âb u yaşumdur şerâb u cânı gözüm Yüregüm âb u yaşumdur şerâb u cânı gözüm Bu nev' ile gözün içün döker müdâm gözüm Kuluna ağzun açıban bir iki söz diyeli Zıhı kı lu lu vu la le vırur nizam gozum Cemâli gülşenine gözi olalı nergis Çemende nergise özin ider gulâm gözüm Saçı meşâma tahiyyet hevâyile biribir Suyile salar anunçün ana selâm gözüm Karâr kılmadı anda meğer hayâli hâs Kılalı kapusın aç up salâ-yı âm gözüm * * * Bana yine tutağundan şerâb-ı nâb gerek Bana yine tutağundan şerâb-ı nâb gerek Dirîğ olmayısar ger ciğer kebâb gerek Gönültıme kodı ışkın u oda yahdı om Günâhı yohdur anun gene der-harâb gerek Gözüme ger basar ise yüzün hayâli ayah Nisâr içün yaşum incü yüzüm zer-âb gerek Benini gördüm ü didüm bu hindû bunda nedür Didi ki cennet ise nola bir azâb gerek Yoluna varlığı koyup gerek ki sohbet idem Muhib ki ire habîbine ne hicâb gerek * * * Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâb Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâb Yaşuma bah ki gözümden şerâb oldı şerâb İmâret ideli ışkun şârın dimâğumda Gönül vilâyetine bah harâb oldı harâb İçeli ışkun elinden cânum tolu ayağı Yitürdi aklı vü gönül şerâb oldı şerâb Gözüm içine hayâlün basa di yü ayağın Yaşum çü la'l yanağum zer-âb oldı zer-âb Hevân ile yüzümün suyını yire dökdüm Tenüm oduna yanıban türâb oldı türâb * * * İy ciğer ışkun odıyile kebâb İy ciğer ışkun odıyile kebâb Viy gözüm yaşı lebün içün şerâb Bir tebessüm kıl ki cândur kaygulu Bâşed andan bize ola feth-i bâb Gözleründen kanda ma'mûrola dil Şâh iki olsa olur iller harâb Gözlerüm bağlar sagundan her gice Subha değin niçe bir nakşı ber-âb La'l-i leblerine hasta vardı cân Şekker ü şeftâlû didiler cevâb Ol hayâdan gözlerüm odın döker Bu iki döker şerâb u ol gül-âb La'l ü incü dökdi gözüm yüzine Ben dahi yanağuma urdum zer-âb Şöyle ki tuzlu durur şâhâ lebün Âğızun yâdı neçün oldı cülâb Uyır iken câduladun gönlümi Sihrdür vallâh gözünde sihr ü hâb * * * Ana ki ışkun irişe bir ada irse gerek Ana ki ışkun irişe bir ada irse gerek Kişi ki terk ide özin murâda irse gerek Bu ışk kişi başına tanışıban gelmez Yahasına yapışup bî-irâde irse gerek Eğerçi gamzesi ohı deler bu yüregümi Yüregüme yine dem dem yarada irse gerek Eğerçi lutf u safâdur u gerçi cevr ü cefâ Benüm yüregüme dahi sırada irse gerek * * * Görmedi gözüm hâlî gibi dünyâda şâme Görmedi gözüm hâlî gibi dünyâda şâme Gördüm mısırı bunca vü vardum niçe şâma Bir sâ'at irişem didüm idi tapusına Gülşende salındı nidelüm kopdı kıyâme Oldı eline câmı vü düşdi lebi aksi Ol câma sanasın ki lebi eyledi câme Ol nâme gerek cân irürem ki hatıyile Cânuma yaza gül yüzinün üsdine nâme Bir sehl bemmeyile zülfine tolaşam Pes bana ne hâcet bu kamu dâne vü dâma Şol la'l-i lebün lezzeti kim geldi hayâle Ben kâmuma irmezem eğer irmeye kâma Şol derdi çekerem sanemâ hecrün elinden Ki cennet ola tamu eğer katresi tama Bu dünyânun uzunın inen bir nefese say Çün kalmadı ol rüstem-i destân ile sâma Çün sûhteem nola eğer pûhte içersem Ben hâma umaranı ki yazıla bana hâme * * * Ben oda yanaram yaş ile nem nem olısa Ben oda yanaram yaş ile nem nem olısa Şâhum niçe kim var ise pes kem kem olısar El iltür isem kana yiter hûn-ı ciğerden Olmaya aceb ışk ile ger dem dem olısar Işk ehli safâsı olıcah zemzemeyile Olmaya aceb göz yaşı ger zemzem olısar Gönlüm delüdür tutağun emsem nola iy cân Nâ-çâr benüm derdüme ol em sem olısar Cânumı aparursın u gönül koparursın Şâdî dahi pes yüregüme hem hem olısar * * * Zülfini tolaşdırısar boynuma silsile nola Zülfini tolaşdırısar boynuma silsile nola Ben bir kılam ger karışa dünyâda kıl kıla Nola ruhındağı fülfüle ben tarh eylemişem atumı Ger şeh piyâde olıban tarh ide fîl fîle nola Ömürde ben bir cânumı kayrınlamadum özgeden Sen yini geldün bu yola sehl ola dil dile nola Dünyâ anı bildi ki ben la'l-i lebiyçun yanaram Sen dahi gel yanağı ol bu nakşı bil bile nola Gözüm yaşını sil didüm silmedi saldı silsile Zülfeyni tolaşığını saldıysa silsile nola * * * Medh eyleyeler özgeyi nesine diyeler Medh eyleyeler özgeyi nesine diyeler Ne şekle ne şemâ'ile ne sine diyeler Bed gûylar diler ise ki ayb ide ana Bin fikr iderler-ise di nesine diyeler Benden cânı dileyicegez sîne kaharam Zîrâ mürüvvet ehli câna sîne diyeler Cinn ü melek dahi sanemâ şîften durur Tek dünyâda olan işi nesine diyeler Yâr ol durur ki yâr yolma vire cânını Bu söze râst dimeyene sine diyeler * * * Gözün durur nigârâ ışk emâmı Gözün durur nigârâ ışk emâmı Ki revişlerdür ana rekb-i şâmî Şerâb-ı la'lün ile ter dimâğum Kılur zülfün mu'attar bu meşâmı Perîşân eyle zülfüni nigârâ Diler ki oda sala ûd-ı-hâmı Bu hasretde geçer ömür bilinmez Ki dutup yahamı oda yaha mı Gönülümi safâ gözümi zemzem Çü kılmışam müşerref kıl makâmı İçin yârum ile var yüz makâlum Nedâmî işidimezler nidâmı Lebindendür sözüm şîrîn eğerçi Kaşı dir bana ni'me'l-hâl idâmı Çü el irmez ki kılam ana secde Eyâ bâd-ı sabâ apar selâmı Gözi mest olur ise ne acebdür Çü gözlerüm döker eşk-i müdâmı Gözün tîği durur bir katre su ki Hemîşe pâre pâredür niyâmı Gönülüm şehrine fitne gözündür Kıyâmetdür şehâ kaddün kıyâmı * * * Gül yine bu suffe içinde safâ düzer Gül yine bu suffe içinde safâ düzer Nergis bu hastalığını câna şifâ düzer Benefşe hattını ağızına alur ise Süsen kılıcıyile zebân ber-kafâ düzer Gözleri çözdi nâgeh vefâ düzgün eyledi İslâh eyledi lebi nâgeh cefâ düzer Her çend âşikâre kaşı bozdı gönüli Gözleri işveleri cânı ber-hafâ düzer * * * Alınma zülfinün ilmelerine ilmesi çoh Alınma zülfinün ilmelerine ilmesi çoh Dökilme bağları düğmelerine düğmesi çoh Düşe yüzün ayağına ki el vire dost Gözüni ayağı tozma sür ki sürmesi çoh Ne gülşene yüzünün cennetini benzedeyim Ki sünbül ile benefşe gül ile alması çoh Gönül uçındı çü gördi gîsûları çerisin Didüm ki deprenü turur üşenme karası çoh Göz assısına kanâ'at kaçan kıla gönülüm Visâl merhemi gerekdür ana yarası çoh * * * Al çengüni çengî elüne başla nevâya Al çengüni çengî elüne başla nevâya Sohbetde ki sen çalmayasın çengi ne vâye Gîsûlarunun bin başı var nâz ile oynar Ben bir başumı oynadam uş bâd-ı hevâya Yâr derdi devâdur cânuma olmasun eksük Degşürmezem olınca ben ol derdi devâya Bi berg ü nevâ ışkun uzun yolma girdüm Gül-berg yüzün ile İrem ola mı nevâya Ben servün içün râst budur bî-ser ü pâyam Benzemişem ol bedr-i cemâlünle nev aya * * * Tolu ayah vir iy sâkî zîrâ nev-rûz çağıdur Tolu ayah vir iy sâkî zîrâ nev-rûz çağıdur Şerefdedür hamelde şems ayağ onun ayağıdur Bana la'li il olursa çü gözi mestdür nola Eğer zülfeyni şûrişde veyâ kaşları yağıdur Gözi gönülde esirip niçe kanlar döker görsen Kılursa arbede nola çü hem özi odağıdur Yüzinde dâne gösderür tağıdur zülfini çevre Hele bir gönüli yazmaz ne kara zülfi ağıdur Bana dirler ki ışkunun kaçandur âhırı bârî Ne bilem âhırın çünki odun evvel umağıdur Yüzümi yire sürer isem ki öpem ayağın anun Bunı ben benden itmezem anun zülfi yasağıdur Niçe kûh u kemer gezdi karâr idemedi zülfi Gönül kıldı karâr anda aceb degül ki yağıdu * * * Ger cânuna cân isder isen gel berü cân uş Ger cânuna cân isder isen gel berü cân uş Ne cân ki hayât-ı dil-i cânân-ı cihân uş Lü'lü' diler isen gözüm uş varma muhîte Altun mı gerek yüzüme bah altuna kân uş La'lün boyadı göz yaşı kanına tenümi Ol şimdi hayâlüni boyar kanına kan uş Ger hûb hayâl isder isen biline bahgil Bah piste ağızına ki ser-beste gümân uş Biz sayımuz özgeden ü göreli kaşını Kurbân iderüz cânı ki îd-i remezân uş * * * Gözlerümde nigârâ yaşını gör Gözlerümde nigârâ yaşını gör Kana yatmış yüreği başını gör Lebinün çeşmesinden içini gör Bilinün sâyesine taşını gör Hüsni devrinde ger ciğer yandı Kirpügi gamzesiyle kaşını gör Gözi konuhlığında oh yidi dil İy ciğer ana göre aşını gör Göz ider gözlerümi kan yaş ile Uzadur yüz yaş ana yaşını gör * * * Bülbül yine giryândur ü gülşen yine hurrem Bülbül yine giryândur ü gülşen yine hurrem Gönce yine handândur u nergis yine pür-gam Bülbül gerek ağlaya sabâha değin anca Ki düşe hayâdan gelinün üsdine şeb-nem Subh ol güneş içün dem-i serd ura revâ mı Ya la'liyiçün lâle ağızın aça dem dem Sevdâma müferrih diledüm la'l-i lebinden Kan olmaya ger aydur ise ol bana em sem Tek sen binüm ol uçmağı kime gerek ise Terk eyledi bir buğdayiçün uçmağı âdem Hâlünde safâ anladum iy ka'be-i dilhâ Ol zemzeme eyledi benüm gözümi zemzem Merhem diledüm sırr ile yarama lebinden İrürdi sabâ gîsûsına eyledi ver-hem * * * Gönülümde şehâ ışkun mukarrer Gönülümde şehâ ışkun mukarrer Olacahdur ne kim olmış mukadder Hayâtı cânumun la'l-i lebündür Zıhı gazı gozun allahu ekber Leb-i la'lün durur la'l-i lebündür Câna dermân diyimezüz mükerrer Ne ki hüsnünde yazdıyige hattun Gönül levhinde biz ohıruz ezber Bilimezüz ki sensin ya hayâlün Olan gözümüze karşu musavver Vücûdumuz durur ışkun hamîri Hele ışkun ile olmış muhammer Nola old iyise zülfün müşevveş Cihân çün oldı ışkunla müşemmer Gönül andan kaçan ayrılısardur Bu bir hatt ile ki yazmış müzevver Hatun içün öleyim ki gül üzre Yazar âzâdlığumı muharrer * * * Benzüm saru vü yaşumı al itdün eyle mi Benzüm saru vü yaşumı al itdün eyle mi Sevdân ile tenümi hayâl itdün eyle mi Câdû gözün ü dâne benün dâm saçlarun Sayd itmeğe cânumı kim al itdün eyle mi Od ile su içinde beni müstemend idüp Işkunı od yarunı zülâl itdün eyle mi Bir bûseyi bana iy müsülmân harâm idüp Kan içmeği lebüne helâl itdün eyle mi Gözün bi'aynihi yüregümi kılur hedef Işkuna kaddümi dahi dâl itdün eyle mi Bedri dahi köniledi ola mı ay yüzün Na'l olmağa atuna hilâl itdün eyle mi Işkun cânuma virdün ü bir sabr virmedün Bizümle turfa hâl-i muhâl itdün eyle mi * * * Sanemâ kara gözün bizüm ile ala durur Sanemâ kara gözün bizüm ile ala durur Gönüli gizler isem dahi komaz ala durur Hindû benlerüni şol la'l-i lebün yanında Görürem cergelemiş ola mı büt hâle durur Gîsûlarun gice vü bedr yüzün ârızunı Be-hakîkat deneyicek sanasın hâle durur Cüfte kaşuna gönül vardı gözün oh çeker Cân didi noldı sana âşık-ı sad sâle durur Hecri meydânına âşık varı kodı gönün Kimisi üze gelür ü kimisi kala durur Hattını gördi gönül didüm ana ayb degül Âdet oldur ki aru kandayise bala durur Gözi kirpükleri ohıyile gözler gözümi Urımaz zîrâ yaşum denizine tala durur Cevr ohları ki gamzen gönül ivine atar Mancınık taşlarıdur ki yöni turhala durur * * * Olmasun ayb sorarsavuz ki nedür tutağun Olmasun ayb sorarsavuz ki nedür tutağun Mey mi ya la'l midür ya ho şekerdür tutağun Esridür gözün ü zülfün tutar u kaşun atar İllâ bir nefes ile yine dirûdür tutağun Göreli gözlerümün yaşını kim kanın ahar Kıpkızıl oldı ola mı ki hacildür tutağun Zulm ider câdû gözün cânuma kıldurma hatâ Çünki lutf ile kıla nola bahildur tutağun Kirpügünün ohı vü gîsûlarun bendi bana Sehl geçe umaram zîrâ ki ildür tutağun * * * Sâhiri isder isen gel göze göz bu göze bah Sâhiri isder isen gel göze göz bu göze bah Güneşi gördüm dir isen yüze yüz bu yüze bah Sanmagıl ger olur isen ki harâb ola tenün Bu hevâda cân virürsin leblerinde tuza bah Giceler nola gönül zülfinde ser-gerdân ola Çün seher yili eser bu subh-dem gündüze bah Ben güneşde garka oldum bu münahhamları gör Ki bana dirler ki dünle turu gel yılduza bah Cân u akl u gönül ü ten oynamışam bu yola Özini bizden esirger şeyh-i nev-âmûza bah Ben bu yoh varlığumı tuhfe aparmışam ana Dilerem andan özin bu lutf ile deryûze bah Göreli kaşı hilâlin rûze tutdum özgeden Cânumı oynamışam bu îdi gör ol rûza bah * * * Ben bilürem anı iy cân bil bile Ben bilürem anı iy cân bil bile Silme yaşumı ki ola silsile Cân ho bizde yoh sınarsan sen bizi Bize vir yârdan haber bir dil dile Cân çü yoh ağzında olalım mukîm Ten karışsun gîsûsına kıl kıla Bu gice yandurdı gönül şem'ini Ay yüzinde gezdi zülfin til tile Nola ben ger tozum izler isem Çün görürem kulluğuna yıl yıla * * * Âh eğer bahıp tapum görmeyem Âh eğer bahıp tapum görmeyem Düş göriben yine sana yormayam Hîç zemânda hîç mekânda hîç neşe Görmeyem ki anda sini görmeyem Kuralı sen gîsûlarun tuzağın Nezrüm oldur kuşa tuzah kurmayam Işk-bâzî meclisinde niçe ki Tapun oturur ola ben turmayam Niçe ki bâz oldı gözlerün şehâ Ayruğa gönül kuşın uydurmayanı * * * İy seyyid-i hûbân lebün gösder hüseynî olalum İy seyyid-i hûbân lebün gösder hüseynî olalum Şunı ki isderler kamu söyle ki sende bulalum Ya odum gel yah bize ya hoş nazarla bah bize Niçe niçe şol gül gibi geh tâze vü geh solalum Senden bize çün çâre yoh derd-i dil-i bî-çâre çoh Şöyle ki varsın ol hele şöyle ki varuz olalum Şâhâ gönül senden tolu derdüm nidem binden ulu Niçe ki derd uluyise hele anunla tolalum Gül gibi açıl yüzüme hûrdeler itme sözüme Koyma beni kendüzüme gel gül yüzüne gülelüm * * * Bîdâr olalum bu gice hâbı niderüz biz Bîdâr olalum bu gice hâbı niderüz biz Sırf u tolu sun ayağı âbı niderüz biz Cevrün odına yahdı yiter cânumı gözün Sun azb tutağunı azâbı niderüz biz Gözün bize hammâr lebün nukl yiter gel Çun sûhteyüz dahi kebâbı niderüz biz La'lünden i cân hasretümüzdür mey-i ma'kûd Vir kime gerek ise müzâbı niderüz biz Cân kıldı müsellem gönüli gözleriyiçün Redd eylediler ki bu harâbı niderüz biz * * * Seher yili yine deprendi iç nedîm ayağı Seher yili yine deprendi iç nedîm ayağı Nesîm içün içelüm ü ne zer ne sîm ayağ Cehennem içre eğer fi'l-mesel ola rûzî Nigâr elinden ola cennet-i na'îm ayağı Seyâhatı komayam zülfi mülki içinde Niçe ki elde olursa yârun mukîm ayağı Temâm ala gönül ile cânum elin eline Elüme çünki suna işveyile nîm ayağı Tutağı kılmış idi va'de cânuma bir ayah Tolu vü nukd gerekdür ola kerîm ayağı * * * Sâkî tolu vir ayağı mansûruz eyle bil Sâkî tolu vir ayağı mansûruz eyle bil Mutrib nevâ düzüp dahi mahmûruz eyle bil Ber-dâr kıla bu gönlümi zülfünde iy nigâr Lütfün olursa ortada mansûruz eyle bil Gönül gözünle sehl ola oldıyise harâb La'lün hayâliyile çü ma'mûruz eyle bil Kahrun gözine olalı manzûr gönülüm Rahmet gözinden uşdaya mestûruz eyle bil Bir iki gün visâlüne irgür dünyâda Birine yüz gün oldı ki mehcûruz eyle bil * * * Şundan ki gözi gamzesi kaş yasına düşdüm Şundan ki gözi gamzesi kaş yasına düşdüm Bilün i yârânlar ki gönül yasına düşdüm Kuruldum idi vaslını sayd eylemeğe lîk Gözleri beni câdûladı yasına düşdüm Ayağa beni saldıyidi zülfiyile lîk İşvesi yine dutdı elüm pâsına düşdüm Hammâmda câdû göziyile mîm ağızım Gördüm su olup eriyiben tasına düşdüm Her dem gözümün yaşı vü gönül odı taşar Esirge bin od u su mikyâsına düşdüm Hindû habeşün cündine mansûr olur iken Nâ-geh saçınun bir kılına asına düşdüm Mûr oldum ise mâr saçıyile ne aceb Çün cehd idüben son ucı helvâsına düşdüm * * * Şâhâ enegün alması âbî degülmidür Şâhâ enegün alması âbî degülmidür Hâba gözüm gözün içün âbî degül midür Em diledüm bu derdüme la'lini dişledi İnsâfa gelelüm ya cevâbı degül midür Gözüm mey ahıdur yaşını gözleriyiçün Gönül yüreği bağrı kebâbı degül midür Nola imâret itse gözün gönlüm ilini Rahmet yiridür özi harâbı degül midür Ben varlığumı cân yolma terk kılmışam Varlıh kişiye cânı hicâbı degül midür * * * Ben bülbüliyem gül özini goncede gizler Ben bülbüliyem gül özini goncede gizler Işkum denizini bili bir incede gizler Ben âleme fâş eylemişem hüsnini anun Sehl ola eğer sevgüyi bir niçede gizler Kaşları terâzûsına mîzâna koduh cân Tanrısıyile kendü bilür sencede gizler Her çend ki şîr ise şehün hüsni cihânda Lutfı dahi var ki gönüli pençede gizler Ayyâr durur yâr nideyim ben anun ile Basmağa yüzüme kademin rencede gizler * * * Burâk-ı ışka binüben kılur gönül mi'râc Burâk-ı ışka binüben kılur gönül mi'râc Giyüben ol tonı kim tohımaz anı nessâc Atunı salıben olgıl piyâde ruh ruha ur Bu ruk'ada bunı oynayımaz meğer leclâc Gönül ne ide hevâsıyle şîr ki âhû Ciğer ne kıla göziyile bâz ki dürrâc Tutahlarun biribiriyile leb-â-leb olup Yürek kanıyıçün eyleyimez meğer kengâc Humâr göreli gözüni gözlerüm şâhâ Gönüli kıyma çekiben irürdi bir umac Bu cân u akl u dile gözlerün ne kılduğını Ne diyeyim ki seyidlere kılmadı haccâc Hayâli gûşesine konar ise gözümün Nisâr idem ana lü'lü' özümi virem bâc Degül ki kendü geleligönüle ışkı anun Buyırmışam kamu bûd u vücûdumı târâc Ne mâl acısı vü ne höd yol arnuğı kala hîç Safâyile eğer ol ka'beyi tavâf ide hâc Visâli hânı bini niçesi koya mahrûm Çü sufra artuğıyile toyınur ola bin ac Kişi sıruma döyimez ve ger ne atayidüm Bu tağ ile taşı nite ki panbuğı hallâc Benüm boyum degül ol boy ki ol boya cüz hak Dahi kişi tohıya bile ton içün dîbâc * * * Biribidi hüsnüne dil gözi ki vara şikâra Biribidi hüsnüne dil gözi ki vara şikâra Bilimedi ol şikârı ki şikâr ola şikâra Beden ayruğ olur ise çü visâl ola hâsıl Çü hayât-ı ma'nevîdür bu vücûd pes çi kâre Güneşün eğerçi vardur ceveânı bî-edeb lîk Tana değin ol hayâdan duta yüzine sitâre Bini ayb idene karşu yüzünün nikâhını sal Ki cihân gözile göre nice mûm olur hicâre Çü salına ince bili kılı yara lutfıyile Çü söze gelür ağızı şekeri kılur dü pâre Gerek ihtiyâr idem ben ki gide bu ihtiyârum Bana baht yâr olursa ki İrem bu ihtiyâra Bu yemen yemîniyile nemini gözüm dökiben Dahi yüregüm odını irürimedi yesâra Çü hevâ yili katıdur beni gönlegüne algıl Ki çü şem' bu ki uğrar ola hâceti fenâra * * * Sana oynamağa cânı tapuna lâyık at olsa Sana oynamağa cânı tapuna lâyık at olsa Kadüne kaşlarun gibi bu kaddüm iki kat olsa Şehâ yeldâ gicesinden senün zülfeynün uzundur Nola kadrince cânuma visâlünden berât olsa Ne zehrem var ki hüsnün-çün diye bilem ki zühredür Velî vaslun kavâ'îdi nolardı sâbitât olsa Çemende serv kaddün-çün başınun üsdine turdı Revâyidi kaşun içün ana ger iki kat olsa Senün bir işven içün ki kılursın âşıka her dem Olur mağfur eğer senden hezârân seyyi'ât olsa Ruhum höd gark-ı eşk oldı gönül ışkuna virdi at Nola uş böyle oynunla gönülüm şâh-mât olsa * * * Yini rûha irdi cânum yine bu cihân içinde Yini rûha irdi cânum yine bu cihân içinde Ne aceb bahâr gördüm sanemâ hazân içinde Cigerün şehâ lebünden soraram şikâyetini Ne revâ durur ki tutağun bu kan içinde Bilüni hayâl idersem bini zülfün ile asgıl Bana söylemez olursan kaluram gümân içinde Yüzün ile kara zülfün bu cihânda fitne oldı Kaddüni kıyâmet itmiş bu âhır zemân içinde Özini atıcı sanan ohuna esîr olmış Gözün ohına döyimez göricek kemân içinde * * * Nigârâ senden ırahlıh bana melâl idi bu Nigârâ senden ırahlıh bana melâl idi bu İrişmemek tapuna katı infi'âl idi bu Lebüni dürc-i güher anlamah gümân idi ol Bilüni rûh-ı revân bildügüm hayâl idi bu Yanağun alı ki altun ider yüzüm gümişin Gözüme görinicek bellü bildüm âl idi bu Gören kaşunı yüzünden kınâ'ı açıcağaz Diye ki bedr kaçan oldı çün hilâl idi bu Eğerçi mümkin idi bana ki yoluna ölem Tapundan ayru dirilmek bana muhâl idi bu Senünle bini vü sensüz bulımazam sini ben Niçesi ulaşuh ola bana ne hâl idi bu Ağız ağız lebüne leblerüm sırrını didi Ben esrüg idüm ü tapun o berk muhâl idi bu Bilün gözümde ne kıl idi ki bini kıl ider Sözün bini oda yahdı aceb ne kâl idi bu * * * Sungıl ayağı sâkî dünyâ güzerândur Sungıl ayağı sâkî dünyâ güzerândur Çohlar bu deme irmedi çohlar digerândur Gamzen ohını at u nikâbunı yüzünden Gider ki göreler ki kemîn içre kemândur Şol servüne bin cânı revân eyleyeyim gel Gözlerüme ki kanlu yaşı âb-ı revândur Gözüm kuşı âlemde hemîn sana ilişdi Eğlenmeği dünyâda işigünde hemândur Yârdan dilemez kişi ki ayru ola yohsa Ölüm dahi ışk ehline bir dem seyerândur * * * Bengileyin âşık-ı bî-çâre yoh Bengileyin âşık-ı bî-çâre yoh Çâremüz ne derdine gün çâre yoh Sen garîb olalı gönlümde mukîm Bengileyin şehrde âvâre yoh Gice rûşendür ki nisbet zülfüne Kara yohdur kara yohdur kara yoh Leblerün dar-ı şifâ vü şerbeti Bengileyin hasta vü bimâra yoh Nisbet olmaz sînene nesrîn begüm Yüregün gibi neçün bir hâre yok * * * Tâ gözlerüm yaşı lebün içün müdâm olur Tâ gözlerüm yaşı lebün içün müdâm olur Gönlümde dişlerün ile lâbüd nizâm olur Ben ber-devâm işven içün cânı oynaram Zîrâ ki derdüne yanaram ol devâm olur Ben dilerem nühüfte nevâ vâm cânuma gün Akl u dil ivaz virürem ol ne vâm olur Gîsûsı çîn senün gibi olmaya mısrda Ki yüzi subh u gözi hatâ zülfi şâm olur Sen hüsn içinde adlusın u kim ki yoluna Cânını oynaya sanemâ nîk-nâm olur * * * Lebünden çün sözün kand ile düşdi Lebünden çün sözün kand ile düşdi Hemân dem derd ile cân dile düşdi Gönül kaçan imâret olısardur Çü cevrün taşları kandîle düşdi Lebün kanuma girdi gizler özin Niçesi gizlene kan dile düşdi Ne dem gördüm lebinden bilimezem Ki andan yüreği kan dile düşdi Devâ sordum lebinden yüregüme Cevâbı hem bana kan dile düşdi * * * Çün bili hayâl ola vü ağızı gümândur Çün bili hayâl ola vü ağızı gümândur Ayb olmaya ger gözi kaşı tîr ü kemândur Apardı gözi gönülümi la'li söziyle Ben tutısaram leblerini çünki zemândur Ben nakd virürem sana akl u dil ü cânı Sen vaslı koma nesyiye bir gör ne zemândur Ben âşık-ı sâdık velî mahrûm yüzinden Ma'şûka dahi nâzük ü ahlâkı yamândur Gözüm seni gördi vü gönül oduna yandı Ondan berü göz ile gönül arası kandur * * * Nigârâ dil odundan oldı nâşî Nigârâ dil odundan oldı nâşî Taparuz şimdi ışk-ı dil-tirâşı Yazımazuz senün ışkuna biz şerh Meded kıla meğer ana hâvâşî Hemîşe gamzesi cânı kanadur Yinimezüz bu mest-i dil-hırâşı Anun şem'i odına yandı ferrâş Diler ferrâş ki kıla ferâşı Ahar sular hayâliyçün ahıdup Gözüm düzmiş durur bir hücre kâşî Şunun ki etegün irdi eline Nişe ayağuna koymaya başı Ma'âdin kim bilür her gişinün lîk Zihî hoşdur bu uşşâkun ma'âşı * * * İrince benüm cânum şol yâr-ı dil-ârâma İrince benüm cânum şol yâr-ı dil-ârâma Görmedi tenüm hoşlığ irmedi dil ârâma Ol yâra irişicek gönlün ki derûnîdır Ol takâtı kalmaz ki gire bile arama Yahama anun ışkı yapışalı ne zehre Ki meyi ide gözlerüm bir pûhteye ya hâma Gönül tûtîsi evvel la'linde şeker tatdı Andan özini saldı şol nergis-i bâdâma Didüm yüzüne bah gör şâme ki ne miskîndür Aydur ki ne fitnedür ol rûma vü ya şâma * * * Lütfün yine bizümle şâhâne olısardur Lütfün yine bizümle şâhâne olısardur Öldügiyiçün âşık şâhâ ne olısardur Merdümlik idüp gözüm döker iri incüler Merdümlerün işi hem merdâne olısardur Cânlu kişi sana cân oynar sanemâ lîkin Cânâneye cân virmek ya câna olısardur Bir katre derün şâhâ geldi gözüme bu dem Ummâna düşen katre dür-dâne olısardur Bâğçana çü cân girdi elbette anun meyli Şeftâlû ehe girmez rümmâna olısardur Gözün ile zülfünden esrük ü perîşânam Ayb itme eğer sözüm mestâne olısardur Mecnûn ile leylînün meyli var idi âhır Âlem sana anun-çün dîvâne olısardur * * * Niçe çekeyim derd ile bî-dâd işiginde Niçe çekeyim derd ile bî-dâd işiginde Bir gün varayım çağırarım dâd işiginde Ben ney gibi ger yanar isem sehl ola ana Çün ûd kılur nâle vü feryâd işiginde Cân virmek ü derd almağ u ışk odına yanmağ Gerek ki kılam ışk ile bünyâd işiginde Ben bendesi olam u gerek olmayam âzâd Sehl ola kazanur isem âzâd işiginde Dil-şâd oluram şol gözi ayyâr ile dâyim K'anun gibi göz görmeye bağdâd işiginde * * * Ger girür isen nola sen bu gice koynuma Ger girür isen nola sen bu gice koynuma Ya nola koşınursan tana değin oynuma Gönülüme gözlerün şol resm ile aharlar Ki kaplan enükleri ahin ide koynuma Gözlerün ider câna her ne ki ider ise Elün ayağun yazuh irer ise boynuma Ben türkem ü sen tatar yolıyle sorışalum O câyı gerek bana bahar isen oynuma * * * Yine yâr-ı dil-rübâmuz bize nâz ider revâ mı Yine yâr-ı dil-rübâmuz bize nâz ider revâ mı Yine çengin aldı ele yini sâz ider revâ mı Dil ana sarîh kuldur bu kinâyete ne hâcet Çü hakîkat anun oldum bu mecâz ider revâ mı Lebüni dile gelürsem niçe muhtasar diyeyüm Kaddüm beyân idersem ki derâz ider revâ mı Ne revâ ki perdenüzde bu nesîme yol vireler Ki saçunı sünbül ile vara râz ider revâ mı Cânı ışkı kîmyâsı niçe odlara salıpdur Misümi çün altun itdi ne güdâz ider revâ mı Gözi bâz iken bu keklik çü şikâr ider hemîşe Gözini çü bağladı uş gözi bâz ider revâ mı * * * Niçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersen Niçe niçe bize sevdâ yed-i beyzâyı gösdersen Yüzüm sîmin çü zerkılduil bize sîmâyı gösd ersen Gözümden nîl ahar her dem didüm ki iy kara gozlu Nola bana bu ırmahlar ahan deryâyı gösdersen Gözüm meşk-i sakâ döker nola iy pehlevân-ı hüsn Bu meydân-ı melâhatde bize ser-pâyı gösdersen Zemânlardur ki şîşe dil sınur taş bağırun ile Dil-i sengîni gösderdün ten-i dîbâyı gösdersen Şerâba nisbet eyleyen lebüni ola sevdâyî Hezârân dil ola mecnûn sen ol hamrâyı gösdersen Niçe şehlâ durur şâhâ senün şeh ruhlarun içün Dahi niçeler olaydı eğer şehlâyı gösdersen Hilâli göreli kaşun kırar uşşâkı oh ile Güneş yüzün ne kılaydı eğer bedr ayı gösdersen * * * Kıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzük Kıldı gönülüm hüsnün ile halvet-i nâzük İrişdi bize vaslun ile devlet-i nâzük Gösderdi bu gün mu'cizesini şehâ hüsnün Ki yazdı bu dem hattıyile âyet-i nâzük Ger virdiyise yûsufa hak gâyet-i hüsni Hüsnüni sinün kıldı bu gün gâyet-i nâzük Ben şem' u gözüm sâkî vü yürek kanı süçi Gel ki kılalum sinün ile sohbet-i nâzük İnce didiler saçı kılın bili katında Gözün ne hayâl eyledi bu gayret-i nâzük * * * Sanemâ hazân irişmiş gel ahi bu hâlini gör Sanemâ hazân irişmiş gel ahi bu hâlini gör Nazar it kemâline bah yine dün zevâlini gör Kimisi beyenik âşık saruya boyamış özin Kiminün be-resm-i hûbân yanağınun alını gör Her ağaç bu çağ içinde sanasın ki bir büt olmış Yöri dünyâ haline bah bu cihân muhâlini gör Salmışun ilen apar cânumı ki diye gören Niçe sayd ider pelengi bu geyik maralini gör Bu cihânda hüsne mâla niçe gırre olısarsın Bu bahâr-ı hüsnine bah ya hazân-ı mâlını gör Bağ içine salınu gir ki çağıra yapracuhlar Biri birne ditreşüben ki falân cemâlini gör Kıla benzemiş tenüm ki bilüne kıla teşebbüh Var anun gümânına bah gel anun hayâlini gör * * * Rûy-ı nigâr u fasl-ı bahâr u şükûfedür Rûy-ı nigâr u fasl-ı bahâr u şükûfedür Bu fasi ilçilerine cânlar ulûfedür Kim terk kılur ise cihânı anı kovar Pes bu cihân sıdk ile bir râst yûfadur Ger ism-i a'zamı işide çöpe saymaya Şol kalb-i hâm kim nazarı kem hurûfadur Dünyâ çü kalbdür ana uymasa yigirek Kim nefsine uyar ise nakdi züyûfadur Bu dünyâ halkınun om yarıma değmeye Âhâdı ışk erenlerinün bin ulûfadur * * * Hamr içmedin nigâr gözinün humârı var Hamr içmedin nigâr gözinün humârı var Peyveste ışk ile kaşınun kâr u bârı var Kıldum rakîbden gile aydur ki iy fülân Nerde ki gül olur ise elbette hârı var Kanda ki bir garîb kılur nevha giceler Ya der-diyâr olmaya ya derd-i yârı var Yüz göz ile hayâlüni diler bu gözlerüm Çokdur şerâbı zer tabakında nisârı var Gül goncada hayâyile gizledi yüzini Lâbüd ayârını bile her kim ki ârı var Urur yemîni mushafa her ki emîn ise Ki gizlemeye sana beden yesârı var Bir dâğ ur didi zemândur gözün bana Onulmadı dahi yarası vü koharı var * * * Yâr bana hicrânı odını sanasın yaradur Yâr bana hicrânı odını sanasın yaradur Kim beni geh yoh kılur ışk ile vü geh yaradur Çün bilürem ki nigârun meyli vardur dâneye Gözlerüm her lahza gözden ahıdurlar yaradur Biliyile hîç olursa ağzıyile teng dil Sehl tutmah gerek anı çün kamusı yaradur Dil diledi gamzeleri dilediler ki anı İğnece yir sağ bulınmaz dil kamusı yaradur Gamzesi tâze gönül diledi ki bûte kıla Didüm uş gönül hele varınca bu key yaradur * * * Nigârâ firkatundan cân üzile Nigârâ firkatundan cân üzile Visâlün sâ'atinde dil ezile Niçesi iltifât ide bana şol Ki bahâr bu cihâna bir göz ile Yazuğa yazıla mı ger humârum Anun la'l-i lebiyile yazıla Dil azdı zülfi hindûstân ilidür Nola bir memleketde ger azıla Lebünden çekdügümi bah yüzüme Ki la'l ile zer üsdinde yazıla Dilerem gönülünde bu mahabbet Ki nakş olup taş üsdinde kazıla Hevândan özge çâre yohdur ana Anun zülfiyle benzer ki söz ile * * * Ne dem ki sensüz olursa gönüle ola nedem Ne dem ki sensüz olursa gönüle ola nedem Nagamlar pe ne çeker gönül tapuna ne gam Neşem ki fürkatunı çeke dahi dirilmez Var ise çâre ana kıl yoğ ise ana ne sem Eğer İrem tapusına bana na'îm cahîm Ve ger ırah düşer isem cehennem ola İrem Visâlünüz azıdur u firâkunuz eridür Dilegüm ol ki kılasın inâyetüni hakem Bilün çekimedi ömrince konşısı yükini Yuharu bah niçe ben furkatı yükini çekem * * * Hîç bilün gibi kılı vehm hayâl kıla mı Hîç bilün gibi kılı vehm hayâl kıla mı Akl bunı görür ise hattı muhâl kıla mı Şâfi'i ger görür ise leblerinün halâvetin Meylüm içün benüm ana hûnı helâl kıla mı Tanrı cemîl ü ol cemîl cins sever mücânisin Mü'min anı bilüp dahi terk-i cemâl kıla mı Gözleri oh ile câna bir dem içinde yazduğın Hiç moğal çerisine rüstem-i zâl kıla mı Aşık-ı teşne mest ola ire lebün zülâline Niçe tasavvur idesin yâd-ı vebâl kıla mı * * * Şeha şol lebleründen emen Şeha şol lebleründen emen Hayatâ irişür bir lahza âmen Sana müstağrak oldum bilimezem Ki sen mensin göziken göze ya men Lebüm huşk oldı ana çâre senden Gözüm ter kılalı yolunda dâmen Hevâdan bir şerâre gördi cânum Nesin didüm didi ki oda yahan Çü zülfünün hevâsıyle bilişdür Gerek anber ola bu oda yanan Gözün tatarınun yasağı budur Ki kurtılmaya bu ışka yasanan Gerek ki âşık ola şem' gibi Ki pervâne ola odına bahan * * * Yürekden kopdı yine birzebâne Yürekden kopdı yine birzebâne Ki gelmez şerhi anun bu zebâna Vücûdundan gönül tecrîd olur ki Sımarlar ana bir yük söfiyâne Bu dehri dehrî dirler neyleyelüm Muvâfık olımaz bize zemâne Hayâle düşdi biliyle gönülüm Ağızıyle düşer cân yüz gümâna Gönül hâlini yüzüm ayda durur Ne hâcet ortada bir tercemâna Gonul halı sebukdur gozun ile Katı muhtâcdur ratl-ı gerâna Kenârından kenâr iden gerekdür Ki gele şol miyânından miyâna * * * Yüzüne ay hayrân olalıdan Yüzüne ay hayrân olalıdan Güneş ber-nehc devrân olalıdan Tenüm görmedi cânunn gibi bir cân Ten-i inşâna bu cân olalıdan Zelîhâ görmedi gözüm sinün tek Bu yûsuf ışka zindân olalıdan Gözüm bir ebrdür giryân sanasın Yanağun verd-i handân olalıdan Leb ü dendânda şîrîn nüktelerdür Lebün vasfı be-dendân olalıdan Gönül kûyına çevgân zülfi oldı Cihân uşşâka meydân olalıdan Çıhardum ol düri bu bahr içinden Cihânda bahr u evzân olalıdan Binümle ışka vü sinünle hüsne Mesel kimdür bu mîzân olalıdan Gülâb ahar yanağuna hayâdan Gönülde ışkı sûzân olalıdan Dür-efşân olmadı hergiz bu gözüm Bunun tek bir gül-efşân olalıdan Bulud giryân durur u berk handân Sagunla dil perîşân olalıdan Lebüni diledi dil ya'nî keşf-i râz gerek Gönül saçunı sever ömrümüz dırâz gerek Dilerse hüsni ki mahmûd ola âkıbeti Benüm gibi işiginde niçe ayâz gerek Bu çeşm-bâz ki geh hastadur u geh hufte Gönül ki avlaşa gâyetde çeşm bâz gerek Ciğer kaniyile gözüm vuzû kılur ola mı Ki yüzi kıblesine karşu bir nemâz gerek Nühüfte lebleri dirler bize ki iy uşşâk İrişmege bu hicâza nevâ vü sâz gerek Hakîkate iricek ışk sen ü ben kalmaz Bu nesneye döyimezüz bize mecâz gerek Niyâz vasluna vardur u nâzuna dahi bin Çün ışk nâzük ola nâz u hem niyâz gerek * * * Ne sevdâ düşdi yine bu hazâna Ne sevdâ düşdi yine bu hazâna Ki altun ile toldurdı hizâne Ne ışkı ki nihân idi gönülde Çü gider oldı getürdi lyâna Ola benzi saru toprağa düşe Hevâya hel neşene ki tayana Zemânı vâsılâ ne sebz geydi Müza'fer geydi şimdi âşıkâne İşâret bu kadar yitmez mi bize Ki var durur fenâ ender-miyâne Hazân gibi sarar ayağına düş Dilerse yâr ışkına nişâne Firâvân destgâhı yoh bekâsı Cihânun sûdı yitmek çün ziyâna * * * Gönülüm bişürür sevdâ bu gice Gönülüm bişürür sevdâ bu gice K'ola sinünile yeldâ bu gice Bu gice şol gicedür ki dilerem Ki hergiz olmaya ferdâ bu gice Geçer yil gibi ele girmeyiser Dirîğa işbu gün derdâ bu gice Aceb dünyâda bir dahi ola mı Benüm tek hüsnüne şeydâ bu gice Günün yüzi yüzün nârında lâ-şey' Gice zülfünle nâ-peydâ bu gice * * * Sençileyin aceb eğer uçmağ içinde hür ola Sençileyin aceb eğer uçmağ içinde hür ola Hür eğer olur ise niçesi bî-kusûr ola Güneş eğerziyâ ile âlemi hurrem eyledi Zulmeti zülfünün şehâ gönül içinde nûr ola Sini eğer sever isem ışkuna dahi âşıkam Işkumı dahi severem tâ ki bana huzûr ola Kaddi kıyâmet eyledün cânuma yitmedi mi ol Gîsûnı yile viresin tâ meded-i nüşûr ola Benleri kıldı müşk tek huşk kanını yüregün Tâ ki zebâne urıcah ışk odı ol bahur ola Bâd-ı sabâ ger irüre zülfi kohusını yiter Ölü dirilmeğe neçün hâcet-i nefh-i sûr ola * * * La'l-i lebün gibi begüm kanı şeker kanı şeker La'l-i lebün gibi begüm kanı şeker kanı şeker Dişlerünün dürri gibi kanda bulma bir güher Müşk sinün saçun gibi çîni nedür hatâda yoh Ola ki çînde âhûda ger olur ise hûn ciğer Gözde hayâli hüsnünün nakş-ı ber-âbdur begüm Gönülünüzde hattunuz yazdı cefâyı der-hacer Gözlerümi yaş idiben huşk kılan dimâğumı Işkun ola dahi nedür bana cihânda huşk ü ter La'l ü dürer döker gözüm yâr ayağı tozma Böyle gerek ki kılına kimde ki var ise nazar * * * Türk-i hatâ gözi anun azm-i şikâr eylemiş Türk-i hatâ gözi anun azm-i şikâr eylemiş Zülfi çerilerine uş yinile câr eylemiş Gerçi yemînidür yemîn gözüm anun emin bilür Işkı anun yesârınun yüsr yesâr eylemiş Zülfi hevâsına göre kalmadı dilde hîç karâr Pes niçe delü gönülüm anda karâr eylemiş Gîsûsı târı dilberün mâr durur gönülüme Gönüli târ u mâr iden zülfini mâr eylemiş Gerçi kenâra irmedi derd-i miyânı dilberün Dil zi-miyân turu gelüp azm-i kenâr eylemiş * * * İncelik içinde bili gâyet İncelik içinde bili gâyet Birtağı götürdi zî-kerâmet Servini kılur ise hırâmân Kopar bu tenümde yüz kıyâmet Mî'âd-ı visâli hîç belürmez Zîrâ ki mugîs ola sâ'at Bir güldürür ise ağladur bin Berk ola yağışa hem alâmet Bahsun yüzine özin sınasun Anlar ki kılur bini melâmet Çoh hastalarun kanını içdi Güvleşdi gözine şol sakâmet Kan ile gerek vuzû ala dil Tâ ayrıla âdet ü ibâdet * * * Nigârı bağda gördüm gök içinde Nigârı bağda gördüm gök içinde Nola güneşi gördüm gök içinde Nigârı zâhir eğer görmez isem Gözüm karşusınadur ög içinde Bini bir gez anarsan bana yiter Eğer diler isen yüz sög içinde Hayâlün içmeye gönül içinden Gerekse sög ü gerek ög içinde Gök altnda yir üstinde senün tek Gözüm görimedi gül kök içinde * * * Diler isen ki göresin hüsnini aç gözüni Diler isen ki göresin hüsnini aç gözüni Bah yüzi âyînesine gör yine anda yüzüni Çeşme deniz niçe ola çünki denize girmedi Yâr ile birlik isdedün kıl ana gark özüni Leblerinün letâfetin dil diler idi şerh ide Gayreti didi ana hey söyle hadünce sözüni Di ki salına kaddüne tâ ki yakın ola gümân Tâ ki kemân yakın ola söze getür ağızunı Zülfüne nesne dimezem bâd-ı sabâya uğrasun Kanda bulam seni şehâ çün neçün örter izüni * * * Şehâ gönülolalı gözlerünle dürd-âşâm Şehâ gönülolalı gözlerünle dürd-âşâm Tolaşdı şâmenüzün dânesine dâne vü dâm Yüzüne bahmağ ile göz münevver oldı nazar Saçun şemîmiyile mu'attar oldı meşâm Bu ışkdur bini ma'şûk u sini âşık ider Bu ışk ile dilerem ki senün ile sıvaşam Cehennem ehli degülem nigârâ cennetîyem Niçesi sençileyin hûrîden gözüm yaşam Bu dünle gönüli isdeyü vardum işigine Didi ki zülfüme tolaşmış idi ir ahşam Ayağunun tozıyam ışk yolma gelicek Eğerçi cümle-i serverlerün başına başam İnâyetinde ilâhun üşe çoh ırmahlar Kamusı gark olalar ırmağumda çünki taşam * * * Tapundan özgeden hâtır mu'arrâ Tapundan özgeden hâtır mu'arrâ Gönül özge hayâlinden müberrâ Visâl u hecrün ile delü gönül Refîkun oldı der serrâ' ve darrâ Bana sahrâ firâkun ile zindân Bana zindân visâlün ile sahrâ Yüzi bana ayân u ağzı sırdur Direm ben bu sözi sırran ve cehra(n) Zihî güneş yüzinden şems rûşen Zihî zehrî lebinden zühre zehrâ Hevân odıyile gerek su ola Gerek hâk ü gerekse seng-i hârâ Biz anunvuz u ol bizüm revâdur Eğer cân kıla anunla müdârâ * * * Cân oynamah yoluna oldı gönülüme deyn Cân oynamah yoluna oldı gönülüme deyn Gözün ki degmesün gör gözüme karşudur ayn Beyn ile ten eridi tende cânum ho sensin Pes bellüdür ne kıldı bu ortalıhda mâbeyn Zülfeynüne tolaşıp mi'râc kıldı gönlüm Çün kaşuna irişdi ne gördi kâbe kavseyn Meşşâtayı nidersin zînet ne veçhe sığar Zînet idinmedügün yitmez mi yüzüne zeyn Ben râst oldum idi kaddiyile zemândur Tolaşdur u hemîşe gönülüm ile zülfeyn Tâ kim olalı vaslun keyfümi sorma binüm Va'den metâ nigârâ derdün gönülde tâ eyn Gözlerün esrüg iken câna imâmet ider Mihrâb kıla diler cüfte kaşunı tâkeyn Dünyâ vü ukba vü ışk bu üçi cem olımaz Açdunsa kapu ışka kıl imdi setr-i bâbeyn îdin eğer iderse bir demde nola gönül Kaşlarun ile çünki gördi gözüm hilâleyn * * * Bah yüregümde lâle vakt-ı hazân bahârı gör Bah yüregümde lâle vakt-ı hazân bahârı gör Şîrleri şikâr ider âhû-yı cân şikârı gör Nergisi mest ider gözi bâde perest ider bizi Bu niçe fitneler olur câdû-yı pür-ı humârı gör Geldi karârı gözüme zülfi vü kılmadı karâr Bir yil ile uçar hele hindû-yı bî-karârı gör Komadı su yürekde hîç kana tatandı gözlerün Gamzelerüne hey di ki kalb ider uş ayârı gör Derd-i diyâr u derd-i yâr niçe çekesin iy gönül Bir kademüni câna bas yârunı vü diyârı gör * * * İçümdeki ışkum odı nakb itdi yine taşuma İçümdeki ışkum odı nakb itdi yine taşuma Ceyhûn dahi oldı hacil bahdı bu kanlu yaşuma Dünyâ karardı gözüme göreli kara zülfini Hasta göreli gözini sevdâ ulaşdı başuma Her söz ile şehd ü şeker gözleri döker nideyim Çün gamzesinün nâveki ağuyı katar aşuma Bir halvet ele giricek ol şem' u ben pervâne pes Şem'i götür kapuyı tut bin kez didüm ferrâşuma Gicelerün ömri uzun hem-dem olurlar ışkuma Sovuh nefeslü subha bah key bahmadı yoldaşuma Cân u ten ü akl u gönül işigine aparmışam Urdı cânuma gözi oh oh zî-'ivaz şâbâşuma Bahdı gözüm gördi seni toldı cigerüm kan ile Ol kanı gözden ahıdur şimdi gönül pâdâşuma * * * Şâhâ tutağun gönülümi ala niçe bir Şâhâ tutağun gönülümi ala niçe bir Döndere gözüm yaşlarını ala niçe bir Destân ile sâ'idlerün apara gönüli Bin ta'ne ura rüstem-i bin zâla niçe bir Şûrîde sözün ile vü âşüfte saçunla Tolaşa gönül kıla vü ya kala niçe bir İdgâm ide başladı sabâ müşki saçunda Şol hasta gözün kasd ide i'lâla niçe bir Hâlin göreli oldı gönül gussası hâlî Ol kuzgunı ben hoş görürem fâla niçe bir Her lahza hayâline döker gözlerüm incü Meyi ide mücerred dahi bu mâla niçe bir Işk aldı ele hüsnüni gösderdi cihâna Ben saçu virem varlığı dellâla niçe bir * * * Ol türkî gözel oldı cânumı Ol türkî gözel oldı cânumı Câdû göz ile dökdi kanumı Sini severem esirge bini Aldun komadun binden benümi Sanum budur ki bilüne İrem Tîz vire çalab nâzük sanumı Işkı gönüli eyledi vîrân Ma'mûr ola çün bildüm hânumı Senden cânumı ben seçimezem Gerçi seçerem cândan tenümi * * * Yüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazar Yüzüni görmek içün gözüme kılgıl bir nazar Ger nazar kılmaz isen niçe görem iy bî-haber Ol bize gîsûsını uzatdı vü didi bana İşbu yola var mı gönül didüm ana bes var Sen sitâreyi götür tâ ki bu devründe senün Şemsi bilesin nedür tâ kim ne biliser kamer Müşki gördüm salmışam anber ile ûdı oda Cümlesi râzı ki ola zülfün ile ser-be-ser Kûh-i derdi itmek içün şimdi binüm üsdüme İnce bilini görün ki niçe kuşanmış kemer * * * Senden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begüm Senden ayru ben dirilmek olmaya âh iy begüm Teşne ayru şerbetinden hâşe lillâh iy begüm Yüzün uçmağında ger meyi itdüm ise hâlüne Âdemîyem kılmış olam nola günâh iy begüm Ruh ruhuna karşu kodun ben piyâde saldum at Âriyâdan varlığı giderürem şâh iy begüm Niçe sahlayı bilem ben yinü ayun sağışın Çün görürem ben yüzünde her gice mâh iy begüm Ka'be sensin kıble sensin maksûd u matlûb sen Çünki senden özgeye cân bulımaz râh iy begüm * * * Vasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldür Vasfı lebünün şâhâ dahi güfte degüldür La'lün dahi şimdiye değin süfte degüldür Kasd ile kılur câdû gözün hasta bu mesti Bu fitne oyanuh âhır hufte degüldür Geh derhem ü geh verhem ü gâh ola perîşân Âdem mi dür ol ki ana âşüfte degüldür Her cüfti ki var tâk durur hüsni içinde Meylânı meğer anun içün cüfte degüldür Keşf eyleyeli yüzüni sevdüm seni tahkîk Gönlüm sırı gönülüne nühüfte degüldür * * * Beni hayâliyile gönülüm karara gelür Beni hayâliyile gönülüm karara gelür Velî saçını anıcah kaçan karâra gelür Hayâli gelicegez gözlerüme lü'lü' vü la'l Nigâr ayağına ışk ile nisâra gelür Acebdeyem sanemâ işbu yaradılışdan Tenün harîr ü yüregün çü seng-i hâre gelür Niçe ki göz yaşıyile kızarduram yüzümi Yüregümün odıyile yine sarara gelür Gerek ki ruh ruha uram senün ile iy şâh Piyâde olan işigünde çün süvâra gelür * * * Bahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm elde Bahâr u ışk u nigârîn ü tolu câm elde Bü cümle olmayısardur begüm müdâm elde Şehâ benüm olur isen yakîn budur ki olur İşikde bende felekler melek gulâm elde Elümde câm u hemîşe dilümdedür tutağun Helâldür ağızumda velî harâm elde Bizümle sohbet-i hâs it nigârâ bir lahza Kaçan ki sen diler isen çü dâdın âm elde Niçesi döye gönül câdû gözi gamzesine Ki serhöş u atıcı yay âle'd-devâm elde * * * Gönlümi aldun iy begüm bilimedüm ki kandadur Gönlümi aldun iy begüm bilimedüm ki kandadur İllâ bilürem anı ki gönül alalı kandadur Gamzeleri ki gözlerün atar nişânladum Ben ciğeri boyamışam ol ohları ki cândadur Yazdı hatun gönül hâlin yazmadı hîç gözlerün Atduğı gamze ohları kamucuğı nişândadur Ben gönülümi kandadurdiyü lebinde isdedüm Geldüm öz özüme hele bildüm anı ki kandadur Yüziyiçün ben ağlaram güle bulut gözi gibi Ağlamağ ise zâhirâ bâtın içinde handedür * * * Gamzen sanemâ urdı yine yara yürekde Gamzen sanemâ urdı yine yara yürekde Ne sahlamışam görseyidün yara yürekde Ben sahlamışam hüsni hayâlini nigârun İnanmaz isen tur berü gel ara yürekde Şâhâ gönül ilündür ahi bir yörenü gel Gör ki ne kılur zülf-i siyeh-kâre yürekde Şol câdû gözün sihr ile oldı cânumı lîk Miskîn gönüli eyledi bî-çâre yürekde Ben gül görürem yüzüni gözümde vü lîkin Yir düzerem öndin sanemâ hâra yürekde Âzâdesiyem nola hele bendenüz oldum Işkun odınun yirini gör kara yürekde * * * Işkun bize iy dilber sermâye-i cân olmış Işkun bize iy dilber sermâye-i cân olmış Cân işi ho sehl ola cân ile cihân olmış Yâr ile gice gündüz yiyelüm ü içelüm Hîç gussa yimeyelüm bir yini zemân olmış Hali gözi aparmış akl ile gönülümi Zülfine tolaşdurmış lebleri zamân almış Gönül niçe kurtılsun gîsûsı zirh geymiş Kaşıyile kirpüki tîr ile kemân olmış Hufte görürem gözin bu dahi ganîmetdür Bir lahza hele câna ecelden âmân olmış * * * Gül yanağına bir bahunuz şâme görünüz Gül yanağına bir bahunuz şâme görünüz Bir hindûyile ta'ne urur şâme görünüz Câm elin virün ki düşe gül yüzi aksi Andan bahunuz câma vü al câme görünüz Şâhîn gönülüm ki iki kevni çöpe saymaz Bir dâne görüp düşdi niçe dâma görünüz Ben hâs anunam nideyim in'âmı olur âm Kim cânını oynar bu dem in'âma görünüz Sen çünki dil-ârâm olasın olmaya dil râm Bu dil ki ola râm dil-ârâma görünüz * * * Diler bu gönülüm cânâ bu gice Diler bu gönülüm cânâ bu gice Ki bir ışk odına yana bu gice Sinünle sohbet ide subha değin Ne ara ne ho usana bu gice Bize emdür lebün komaz ki kanam Diler ki gire bir kana bu gice Gönül miskîn esîridür sagunun Anun içün ne yasana bu gice Hayâl ider muhâli dahi gönlüm İrem gerek bu imkâna bu gice Gözüm dür sahlamışdur u yüzüm zer Gönül bir cân bu mihmâna bu gice * * * Şehâ saçunı göricek gönül karara gelür Şehâ saçunı göricek gönül karara gelür Gönül ki bin kez apardun kaçan karâra gelü Lebün hayâli kızaru gelicegez gözüme Benüm benizümi gör ki niçe sarara gelür Bu tende ki gözümün bahmağına döyimez Aceblerem gönülüni ki seng-i hâre gelür Sabâ yili yitüben târ u mâr ider saçını Meğer ki gârîyiçün nâfe-i tatara gelür Şümâra gelmemeg içün saguna tolaşdum Şümâra gelmeye ol ki begüm şümâra gelü * * * Perîşân oldı zülfeyni sabâdan Perîşân oldı zülfeyni sabâdan Müşevveş kıldı gönlümi hevâdan Eteği koparan tozı izinden Gözüme yig görürem tûtiyâdan Beni mensûb ider ışkun tapuna Yig imiş ışkı yarun kîmyâdan Hezâr efsûn ider câdû gözün ki Birisin bulmamışuz sîmiyâdan Kim ayıra beni şol gamzelerden Ki yigdür yarası yüz mûmiyâdan Devâ kanda buılınur derdine çün Ki derdi yig durur yüz bin devâdan Hayâlin yohlar isem bir nefes çoh Getürür bir haber şol dem sebâdan * * * Vasluna irenlere teşrîf ne hâcetdür Vasluna irenlere teşrîf ne hâcetdür Işk ehli mu'ayyendür ta'rîf ne hâcetdür Zülfün ile kaşlarun mefrûk ile makrûndur Ecvef şeker ağızun tasrîf ne hâcetdür Didüm ki müferrihdür bûsen didi ki billâh Didüm ki lebünden sor tahlîf ne hâcetdür Ben âşık-ı pâ-ber-câ servün içün olmışam Kılca bilüne bârî tahrîf ne hâcetdür Bilün gibi kıl kıldun pes bunca cefâ yükin Esirgemedin ana teklîf ne hâcetdür * * * Ay gibi kaluram tana ben bârî bu gice Ay gibi kaluram tana ben bârî bu gice Bâşed ki bulam ola mı ol yârı bu gice Nâmûsı komışam ki meğer hâsıl ola nâm Ârî olayım tâ ki bulam ârı bu gice Gözi yasağıdur ki ola cârî bu gözüm Cehd eyleyelüm ki yöriye câri bu gice Hüsnini münâdî kılur ol ışkı cihânda Ol şârı nidersin ki degül şârı bu gice Ağzıyile bilinden anun hâsılumuz yoh Cânun yoğına oldı fidâ varı bu gice * * * Yârun yine bizüm ile şıltağı neyimiş Yârun yine bizüm ile şıltağı neyimiş Hûnî gözinün sancışa yasağı neyimiş Kaşları yasın kürdi girih saldı kemende Âşık depelemeklige umağı neyimiş Cânuma ki birzülfi kılından asılupdur Bunca girih u bend ile tuzağı neyimiş Ağrı gözi yağmacı kaşı lebleri hûn-hâr Hüsni gerisi içinde ya yasağı neyimiş Sultanun olan nesneye bir kez uralar dâğ Bir demde benüm bağruma bin dâğı neyimiş Devrinde bulınmaya anun bir dil-i bî-derd Allâh ki bu devr-i kameri çağı neyimiş * * * Seven seni gözün gibi bîmâr gerekdür Seven seni gözün gibi bîmâr gerekdür Hem derdün ile cânına tîmâr gerekdür Kim ki diler ise ki ola ışk ile mansûr Miskîn saçun ile hele ber-dâr gerekdür Uşşâkun arasında benüm gibi muhayyer Bulmahlığa bu dünyâda edvâr gerekdür Akl u gönüli zülfüne vü yüzüne cânı îsâr iderem yolcı sebük-bâr gerekdür Gözlerümün ırmağını yoluna uçurdum Lâbüd bize bir ca'fer-i tayyâr gerekdür Binüm gibi meste ki geçer akl ile cândan Mestâne gözün resmine hammâr gerekdür Efkârumı çün cem' iderem bunı buluram Ki cân u gönül ışkuna efkâr gerekdür * * * Leylim içün leylîm içün ben bini mecnûn ideyim Leylim içün leylîm içün ben bini mecnûn ideyim Gözlerümün kan yaşını yolma ceyhûn ideyim Geh sâdî gözleriyiçün ben gözümi ayn ideyim Gâhî elif boyıyiçün kaddümi çün nün ideyim Hammârî gözleriyiçün gönüli yürek kıluban Göz şîşesin ayağ idüp yaşumı mey-gûn ideyim Çün saldı çengine cânı ışkı odı micmerine Ben dahi ûd tek yanmağı âlemde kânûn ideyim Evvel kadem yüregümi toldurdı gözüm kan ile Ol kan içün şimdi gözi kan yaş ile hûn ideyim * * * Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin gör Gel iy seyyâh-ı pür-dîde bu yürekde yâr işin gör Gözinün gamzesiyile cigerümde yarışın gör Niçe ki çevrin arturur cânum derdi dahi artar Anun çevriyle derdümün bu meydânda yarışın gör İtâbıyile depeler dirildür işveleriyle Gice gündüz beni her gün uyıdup oyarışın gör Gönüli müşkile saldı perîşân zülfüni dirşür Gül-i nesrîni her lahza karaya boyarışın gör Yâr işin gör yarışın gör uyıdup oyarışın gör Bu kamusıyile ışkı kem-â-kem uyar işin gör * * * Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl ola Zîbâ nigâra cân u gönül terki sehl ola Cânâneden gişi cânı ya câna cehl ola Zülfi gibi kemendiyile başum oynamah Gösdereyüm ecelden eğer bana mehl ola İki cihân sa'âdeti dahi niçe olur Mahbûb hûb u nâzük ü zîbâ vü ehl ola Ger bir cüvân derdiyile pîr ola ne gam Tıfl-ı dü-rûze gördügi sâ'atde kehl ola Kirmâna zîre yükin aparmağ olur velî Zîbâ nigârâ cân u gönül terki sehl ola * * * Urur ışkunda yüzüm sikke ber-zer Urur ışkunda yüzüm sikke ber-zer Nola kim büt-terâş oldıysa âzer Ayağun toprağın ber-ser kılursam Ümîdüm var olam dünyâda server Ağızı mîmiyile kaşı nüm Kılurlar akl ile gönülümi cer Visâlünle firâkun-çün kalupdur Bu âb u âteş içre bahr ile ber Ne zencîre salar zülfün gönüli Eğer kahdı hevâdan halka-i der Yanağun ateşidür gîsûlarun Dilerler ki salalar oda anber Meğer gül hürde dutdı yüzüne ki Çemende süsen aldı ele hançer Gözümün yaşı uzun gözüm aydın Ki yaş denizine bırahdı lenger * * * Niçe urdı yüreğe oh kanamadı gözleründen Niçe urdı yüreğe oh kanamadı gözleründen İy niçe ayahlar içdi kanamadı gözleründen Bilüne el irmedügin ne diyem ki hoş bilürsin Gözüm uyhuya giceler iremedi gözleründen Tutayım ki gamzeyile beni hasta kıldı gözün Lebüne ne geldi bir dem soramadı gözleründen Ne devâya ki dilersen gönül irdi lebleründen Velî hasta cânuma em diyemedi gözleründen Niçe hışm gordi cismüm sanemâ gözün ohıyla Nidelüm irişdi lutfın göremedi gözleründen * * * Konmasun şeh yüzüne toz çelebî Konmasun şeh yüzüne toz çelebî Görmesün senden özge göz çelebî Ol yüzi ki cihâna gösderdün Kimde ola ki baha yüz çelebî Tuz mıdur leblerün ki şeker ahar Ne şeker ki dökile tuz çelebî Işk toldı lebünde ko emsün Kuzı içmeye mi ağuz çelebî Işk didükleri bir uyuzdur Sepişe şâ'llah bu uyuz çelebî * * * Gönlüm yine bir ışka ser-âğâz idiserdür Gönlüm yine bir ışka ser-âğâz idiserdür Yâr niyyetine bir dahi pervâz idiserdür İrerse el eteğine muhkem tutısaram Ben ana niyâz ol bana bin nâz idiserdür Gönülde anun ışkını ben gizleyeyidüm Lîkin nideyim gamzeyi gammâz idiserdür Şol gîsûsı ki bâd-ı sabâyile yarışur Işk ile niçe serveri ser-bâz idiserdür Ol şeh ki gözin bâz ideli gördi özin bâz Anun işini niçesi şehbâz idiserdür Bini çü kılur sa'dî aceb olmaya ger ol Sivası dahi hıtta-i şîrâz idiserdür Dem-sâz eğer olmaz ise lebleri bana Elbette nevâsını gönül sâz idiserdür * * * Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsa Nigârâ bir uzun gice senün ile mecâl olsa Ki sevdâ-yi ser-i zülfün tapunda vasf-ı hâl olsa Ağızunı beyân itsem ana vehmüm sığarımsa Bilüni şerh eylesem ana benzer hayâl olsa Güneh-kâr olmayayidi cihânda âdemî hergiz Eğer hûrîde bunun tek dahi bir zülf ü hâl olsa Nolaydı hûb olanlar senün tek tuzlu olaydı Veyâ sâhib melâhat dauı sen tek bâ-cemâl olsa Çü zülfün saldı ayağa şehâ miski revâ durur Eğer gülşendeki sünbül yoluna pây-mâl olsa * * * Kış giceleri yandurayım anca buhârı Kış giceleri yandurayım anca buhârı Bâşed irüre gülşene yandura bu hârı Arturdı meğer yüregüme ışkı odın ki Gözümi bulıd eyledi başdağı buhârı Kapdı gönüli gözleri kurtılmadı andan Sunkur nite ki sayd ide gökdeki uçarı Işkı yahar u hecri yıhar gamzesi yuhar Sıhhat cânuma yahar u yıhar u yuharı * * * Yoh cihânun bekâsı pes nidelüm Yoh cihânun bekâsı pes nidelüm Derdirün yoh devâsı pes nidelüm Yaralandı gönül ü girmez ele Lebinün mûmiyâsı pes nidelüm Dutaram leblerin gönülüm içün Bu durur hûn-behâsı pes nidelüm Cevr ü hicrân u nâz va'desidür Bu gönül kîmyâsı pes nidelüm Işka girdük gerek fenâ olavuz Buyimiş ışk esâsı pes nidelüm Ay yüzünde didüm ne dânedür ol Didi ki yüz karası pes nidelüm Bizden andan arada nâz u niyâz Ulaşıhdur arası pes nidelüm * * * Sun sun ayağı sâkî vü sen çengüne al ûd Sun sun ayağı sâkî vü sen çengüne al ûd Geyise kopa işbu nefes sâ'at-i mey'ûd Gelmemiş iken nakş-ı cemâlün bu cihâna Olmamış idi büt dahi bu dünyâda mescûd Ol oda bırahdı gönüli hüsni nigârun Ki sehl ola katında anun âteş-i nemrûd Âhûmdan i şeh yüzüni neyçün kaçurursın Üd odda kaçan yansa kılur dûdı göze sûd Bir işveyile tur dir isen ölülere sen Ol lahza kıyâmet kopa ma'dûm ola mevcûd * * * Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdür Yoluna cân u dil virmek nigârînâ ibâdetdür Cân alup ışk virmeklik bu yolda hark-ı âdetdür Ölür isem yolunda ben hayâta sayaram anı Şekâvet şâh işiginde bana höşter sa'âdetdür Ne zahmet ki çekerem ben şehâ rahmet durur yolda Gözünden hasta olursam tutagundan iyâdetdür Perîşân olalı zülfün bana oldı yakîn şâhâ Ki cân almah lebün çağında gey şîrîn letâfetdür Gözünün gamzeleri ger kılur gönülüme noksân Ana noksân diyimezem zîrâ ayn-i ziyâdetdür * * * Ger gösdere şol gîsûlarun ser ser-i mûyî Ger gösdere şol gîsûlarun ser ser-i mûyî Akl u dil u cân cümle ola ber-ser-i mûyî Çün mûy-ı miyânuna gönül olmadı lâyık Aklum dahi hem olmaya derhör ser-i mûyî Ger zülfün açup ârızun gösderür isen Dünyâda dahi kalmaya kâfir ser-i mûyî Kıl bitdi gözümde ki görem bili kılını Şimdi bu gözüm göz ola ender-ser-i mûyî Cezm itdi ki kesr ide gîsûsı bu gönüli Vasınırlan anun kalmadı dil cür ser-i mûyî * * * Ben gül severem anun içün hârı severem Ben gül severem anun içün hârı severem Ben şekker içün külbe-i attârı severem Efsûnı iş itdüm göreli câdû gözün i Gamzen göreli derd ile ayyârı severem Yigdür geçe geçirneye sevdügini âşık Bu haslet içün seb'a-i seyyârı severem Bir niçeye bir inceye düşmek kayusı roh Ol ince bilinden cânuma bârı severem Bâ-zârî degülem nîşe bî-zârî sanursın Işk ehlini ma'şûkına bâ-zârî severem * * * Işk ehli kamunuz gelünüz âh idelüm âh Işk ehli kamunuz gelünüz âh idelüm âh Gönül iline ol büti bir şâh idelüm şâh Ne hüsn ü cemâl olur u ne lutf u kemâl u Ne işve vü ne şîve vü ne nâz olur allâh Görmez olur isem seni görinmez olam ben Güneşi eğer görmeye görinmez olur mâh Zülfüni tutup vardı zenehdânuna gönlüm Uş ağrı vü uş silsile vü işde durur çâh Zülfüne di ki boynumı bendine gemişe Tâ bir gice bini senün ile göre bed-hâh * * * Çin diyelüm sagun ile düşdi hatâya gözlerüm Çin diyelüm sagun ile düşdi hatâya gözlerüm Câdû sagun çîniyile düşdi hatâya gözlerüm Gönülümün yahasını dutup apardı gözine Sonra yahamı duhban saldı yahaya gözlerüm Derde devâ durur bu dem gönüle bir hevâ yili Bir su gibi kabûl ider derdi devâya gözlerüm Gerçi ki âşinâ degül bahr ile bu kara gözüm Dilerem âşinâsını şimdi sınaya gözlerüm Gözleriyile kaşına düşdiyise gönül nola Düşdiyise hatâ degül oh ile yaya gözlerüm Gözlerüm esridür dili gözlerine bahalıdan Nişe gerek ki esriye bahdısa aya gözlerüm Gîsûsı ömrümüz durur gözler anı bu gözlerüm Şöyle ki tâ ola cihân yaş uzaya gözlerüm * * * Gelün bir sohbet idelüm İlâhî Gelün bir sohbet idelüm İlâhî Ki tevhîd ola hâlî her melâhî Saçından özgeye tolaşmayalum Eğerçi yoh durur ana tenâhî Gönülde nişe sultân ola ol ki Sayımaz tâ'ate ulu günâhı Yüzüne meh diyimezem güneşdür Velî cân göz yaşında oldı mâhî Gözinün fi'li yavuzdur işitmez Eğer öğüt virürse nîk-hâhı Lebün bir bûseye yüz bin cân isder Behâsın nice yitüre sipâhî Bilünde bir dakîka var ki âşık Çerâğ alup ele isder bu râhı * * * Ne hoş nâz olur u nâzük kirişme Ne hoş nâz olur u nâzük kirişme Cânunı oynayımazsan girişme Lebüne cân tuza ahar tek ahmış Cânum yandı lebün bârî yahışma Gönül sana sevün bana ahışdı Kerem kıl binüm ile göz kahışma Eğer yâd idisersen özgeleri Kerem kıl ol nigâr ile bilişme * * * Dilde ışkun sagunun küfrini îmân yazmış Dilde ışkun sagunun küfrini îmân yazmış Derdüni bu tenüme ışkun odı cân yazmış Gerçi müşkîn sagunun yazmağı gey müşkil idi Dil humârını gözün gör ki ne âsân yazmış Sen gözün merdümini gör ki ne merdümlik ider Ehl-i dil yaralu vü bî-dili yek-sân yazmış Mürde gönülüme hayvân suyını saçdı lebün Kul olayım hatuna ki anı inşân yazmış Leb ü dendânunu gördüm ki gözüm la'l ü dürer Döker oldı ki gönülde yini dükkân yazmış La'l ü dür nakşını kıl kalem ile yazdı gözüm Zer varak üzre yine zî-leb ü dendân yazmış Viribidi gönül ivine hayâlini konuh Bir yürek süci dahi râtib-i mihmân yazmış * * * Olalı kara zülfeynün şikeste Olalı kara zülfeynün şikeste Görürem gözlerüni dahi hasta Sabâhın toğmadın gün sini gördüm Sucûd itdüm zihî fâl-ı huceste Gözün yüz gamze ohm urdı câna Şikâyet kılıcah dir uyma meste Kara zülfün ki miskîn itdi müşki Kılur anber behâsını şikeste Ne deste gül durur şâhâ yanağun Ki gül destelerini kıldı deste Meğer pâlûde kılısar yaşumı Hayâlün oldı gözümde nişeste Hezârân nesne gördük zülfüne ki Birini görmemişüz dahi reste Hudâ sevdi cemâli dir muhammed İcâzet olmaya mı büt-pereste Lebünden ben umaram ki emersem İrişem lezzet-i câm-ı eleste * * * Gözümde senün zülfün sevdâ-yı siyâh Gözümde senün zülfün sevdâ-yı siyâh Gönülde be-cüz hüsnün zî ulu günâh Işkuna diyem lebbeyk yüz yıl öliben Üsdümde eğer bite bin dürlü giyâh Göreli görimedi gözüm güneşi Ol gice gözikeli gönimedi mâh Ger sen benüm olursan zî-rahmet-i hak Ger ben sana irersem zî-lutf-ı ilâh Sevdâyile aklumdur bir tâc ile ser Cânum ile ışkundur bir taht u külâh * * * Yanağun bir gül durur ki sâye perverdür begü Yanağun bir gül durur ki sâye perverdür begü Leblerün âb-ı hayâtı havz-ı kevserdür begüm Gerçi rûmîdür yüzün fülfül benün hindû durur Ben ana şükr iderem ki hâli derhördur begüm Zülfün ayağına yüzüm toprağ idersem nola Çünki sünbüldür otı vü hâki anberdür begüm Hattı yazmış lebleriyçün bir berâtı akluma Cân kabûl itmez anı çünki müzevverdür begüm Ben senün hüsnün göreli nola ışka talmışam Hüsnünün her yaprağı ışk-ı musavverdür begüm Nüh felek ger bilür isen ışkum andan bîşter Noktayı bilürsin âhır sabr-ı kemterdür begüm Dürr-i manzûm oldı şi'rüm dişleründen diyeli Zülfünün defterleriyçün ki mübetterdür begüm Ben ağızundan diyicek cevher-i ferd ayduram La'lüne şekker dimezem çün mükerrerdür begüm Hutbe nola gül yüzüne ohır ise andelib Çün benüm yüzümde şimdi sikke ber-zerdür begüm Ben niçe serbeser olam zülfüne birdür serüm Zülfüne bahar olursam serbeser serdür begü Derbeder ben geziben çoh halka-i der kahmışam Ger kazâdur gamzenün ohı mukadderdür begüm * * * Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâh Ayruh kapusın hîç gönülüm kahmaya şâllâh Gözüm yaşı cüz sinün içün ahmaya şâllâh Gözlerümi ben yaş ile toldurdum anun çün K'ayruh yüzine karşu turup bahmaya şâllâh Işkı odı eyle ki benüm gönlümi yahar Dilek bu durur hîç gönüli yahmaya şâllâh Bedr ay ki bize toğdı bu gice var ümîdüm Ki dâyim ola dahi vü oyahmaya şâllâh Gice ömürümdür anı uzatgıl İlâhî Cânum cânıdur subh meğer çahmaya şâllâh Âh eyledüm işitdi anı bâd-ı şimâlî Gülşende gönülüm hâlini çahmaya şâllâh * * * Bu ne hüsn olur bu ne boydur ne sin Bu ne hüsn olur bu ne boydur ne sin Âferîn cân âferîn cân âferîn Âdemi misin veyâ hûrî nesin Âferîn cân âferîn cân âferîn Başdan ayağa severem cümlesin Âferîn cân âferîn cân âferîn Sorıcağaz diyimezem ki nesin Âferîn cân âferîn cân âferîn Gerçi çeşmüm cism-i mevzûnun görür Âferîn cân âferîn cân âferîn Gönülüm bilür ki sen cânânesin Âferîn cân âferîn cân âferîn Bende benlîk komadı câdû gözün Âferîn cân âferîn cân âferîn Bendegîyi göricek inanasın Âferîn cân âferîn cân âferîn Didüm ana ki neyem odunda ben Âferîn cân âferîn cân âferîn Didi bana ki neyisen yanasın Âferîn cân âferîn cân âferîn * * * Yayağ oldı gönülüm oynadı at Yayağ oldı gönülüm oynadı at Ruhlarun diyeli bana şâh mât Kancaru bahsam gözüm sini görür Sinün ile zîrâ foludur cihât Mancınık oldı hevân u top cânum Kancaru ki diler isen anı at Bende cân bendün durur lutf eylegil Kılmagıl âzâd anı la'lüne sat Câna istiftâh eğer itdün ise Kadrümüzce bize dahi yaz berât Lebleründen bir sadaka umaram Gerçi bilürem ki la'le yoh zekât Çün şifâhundur şifâ hasta câna Ola kim anun ile bulam necât * * * Ol lutfı sâkîyâ ki elünden müdâm ider Ol lutfı sâkîyâ ki elünden müdâm ider Her lahza la'l-i leblerün anı müdâm ider Gözün ki ber-devâm atar gamze ohların Minnet urur yüregüme ya'nî devâm ider La'lün helâldür bana anı harâm iden Kâfir olur dininde helâlin harâm ider Ne rûhsın ki hûr-ı behişti cemâlüne Her cân ile ki dünyâya gelür selâm ider Didüm gözüm sakâ mı durur göz olup ahar Karşuma süzdi câdû gözin ki sakâm ider Hüsninde hîç yir olmaya ki bin esîri yoh Hâlini dahi dâne vü zülfini dâm ider Zülfi habeş gerisini dirdi vü yasadı Bu mülk-i nîm rûzını alur u şâm ider Odlara yaha hali anun ûd-ı micmerin Zülfeyni anbere tolaşıpdur ki hâm ider Esritdi bini şimdi diler benden esriye Anun içün yaşı mey ü gözleri câm ider * * * Hufte vü hastadur gözün ben ya niçesi sağ olam Hufte vü hastadur gözün ben ya niçesi sağ olam Gerçi ki yahınam sana senden ırağ ırağ olam Baş ayağuna koyalı gerçi ki dünyâya başam Şimdi ayağı basmışam ki tapuna ayağ olam Yüregümi gîsûn içün fetîle anber itmişem Tâ ki uzun gicede şem'ün içün çerâğ olam Zengî gözün içün şehâ çün habeşî durur gönül Ayba sayıla mı eğer başdan ayağa dağ olam Fürkatün ile köynerem yuslatun ile yanaram Artuğ olur câna hatar niçe ki ben ınağ olam * * * Yine vaktumuzı hoş kıl bizüm mutrib ney ü defden Yine vaktumuzı hoş kıl bizüm mutrib ney ü defden Gine sungıl bize sâkî tolu ayahları kefden Nevâziş kıl bizi sâkî rakîbün sözine bahma Süleymân-ı melâhatsin ne korhun vardur âsafdan Yiri ger döşek idiben taşı ben yasduğ idersem İşigünde bana yigrek cinân içinde refrefden Hatun neler yazar câna benüm alnumda kim bilür Diyimezem ki bîzâram bu tevrît-i muharrefden Şehâ cânı kodum câma vü tutdum gözüne ayah Görelüm ki ne toğısar bu tecnîs-i mutarrafdan Seni ben sevmişem şâhâ vü ölince seviserem Kağan aslan bu bîşede niçesi korha afafdan Sözüm rengîn diyü şâhâ eğerçi var idi ucbum Göreli yüzüni geçdüm bu da'vî-i müzahrefden * * * Niçe bir ışkun ile yana gönül Niçe bir ışkun ile yana gönül Ne ola akl u cân u ya ne gönül Gitdi koymadı ivde rahtını hîç Dâyimâ sevinür ziyâna gönül Çünki kendüligini kıldı fidâ Neyiçün cân içün yacana gönül Kana kan ise kan durur yüregüm Gerek idi lebüne kana gönül Bilün ile hayâl bağladı ki Düşdi ağzun ile gümâna gönül Evvel ol gitdi vü yine bulınur Nevbet-i âhir-i zemâna gönül Tutayım tutmayam gönül cihetin Döye mi tîr ile kemâna gönül * * * Gönlüm yine meyi eyledi oda yanaşma Gönlüm yine meyi eyledi oda yanaşma La'linden ümîd eyledi kana kanasına Gönlüm nola meyi itdiyise hâline anun Âdem dahi meyi eyleye buğday danasına Pâlûde kılur kirpügüm ü süci döker göz Zâmin olımaz kimsene barmah banasına Bir sanıbanun gönüli ana fidâ kıldum Varmadı gönülüm dahi sanu sanasına Yaş kızıl u beniz saru gönül kara gamdan Fikri kimün ire vü bu yanu yanaşma * * * Gönülüm la'l-i lebiyçün dem-be-dem çün kandadur Gönülüm la'l-i lebiyçün dem-be-dem çün kandadur Nisbetin tahkîk idicek leblerinün kandadur Tâ ki dem-beste olup gül deste ola yüzüne Niçe ki yaz gele gülün devleti pâyendedür Vasi u hicrânun ile hoş geçürürüz bu yazı Ebr giryân olur ise sûrî gül pür-handedür Arif isen anmagıl düni vü sorma yarâ Kim hâlini gözede ışk ile pâ-bendedür Zindeyisen dünyâ-yı mürdeyi terk itgil yârâ Mürdeye meyi itmeye her ki cihânda zindedür Âşıkam dinüm budur ki ışkdur dinüm benüm Ben imâmam bana uysun şol ki işbu dindedür Çün benem anun güneş yanahlarına müşterî Gamze tîri pes neçün pervîn ile kâbîndedür * * * Bu gün gönlüm yine dîvâna geldi Bu gün gönlüm yine dîvâna geldi Velî âkil degül dîvâne geldi Gözüm merdümlik idüp dökdi yaşın Nigârîn yolma merdâne geldi Kanı gîsûsı çevgânı nigârun Gönülüm gûy olup meydâna geldi Bişürdüm cân virüp vaslun yimişin Ayırma çün leb ü dendâna geldi Sana yûsuf gibi bî-çâre gönül Öz ayağıyile zindâna geldi Ne dâmı ışk erine kim düzerler Bizüm yolumuza ol dâne geldi Biz om ışk erine saymazuz ki Bu yola cân ile ya câna geldi Ne katre ki olur ışkunuza gark Göresin son ucı dür-dâne geldi Saçunı görse müslim ola kâfir Yüzün müşrik görüp îmâna geldi Sana iy cân niçe bir gele cânum Câna gelmekligiyle câna geldi Yüzüne döymedi sığındı zülfe Güneşden kaçıban sayvana geldi * * * Yürekde gözlerinün yarasıdur Yürekde gözlerinün yarasıdur Gönül höd ışkınun bî-çâresidür Uzun giceler içinde bu gönlüm Müselsel zülfinün âvâresidür Didüm zülfi gider hâlüni gösder Didi uzatmagıl yüz karasıdur Gözümden atılur yaşlar sanasın Ki şâmun câmi'i fevvâresidür Gözüm gûşesine gelsün hayâlün Ki cân bu gice size varasıdur * * * Boyun serv ü tenün çün yâsemîndür Boyun serv ü tenün çün yâsemîndür Cemâlün şemse-i rûy-i zemîndür Gönül gireli mihrâbî kaşuna Ne ki diler ise hakdan emîndür Emîn sorar gönülüm lebleründen Om tutma aceb rûhu'l-emîndür Gönüli gördi cân zülfinde gamgîn Didi nesin didi âlem hemîndür Cihân ger müşterî ola revâdur Çü dilber âfitâb-ı meh-cebîndür * * * Nigârâ yine seylâb oldı gözüm Nigârâ yine seylâb oldı gözüm Yüregüm kan u dölab oldı gözüm Göreli çeşm-i pür-hâbın nigârun Aceb degül mi bî-hâb oldı gözüm Yürekde kalmadı kan leblerün-çün Gözüm kanı dahi âb oldı gözüm Çü devlet oyanuhlara irişür Gözüme hâb hem hâb oldı gözüm Yaşum kanı eğer eksildi nola Gözüm dahi çü unnâb oldı gözüm * * * Gözümi gör benüm garkâb içinde Gözümi gör benüm garkâb içinde Gönülün dut elin seylâb içinde Gözün çün fitne oldı hufte bihdür Neler kılur câna gör hâb içinde Göz ile ciğer ile dil ne kıla Gehî âteşde gâhî âb içinde Bu suffada safâ kasdı hatâdur Çü ben yol bulmamışam bâb içinde Kulun uşşâk içinde ferd düşmiş Nite ki hizmetün ahbâb içinde Varum oynayalum yâr varlığına Bum ögrenmişem âdâb içinde Bu göz yaşında odlar gösdereyim Çü gördüm güneşi mehtâb içinde Yüzümde bitdi mu'asfer revâdur Gözüm dölâbıdur hûnâb içinde Lebünde gönülüm hâlini gör ki Acâyib teşnedür sîrâb içinde * * * Olmadı begüm çâre devâyile bu derde Olmadı begüm çâre devâyile bu derde Eyle yazıluyidi kazâyile kaderde Çekdi gözi ohın yüreği karşu apardum Geçdi cânuma durmadı ohı bu siperde Yazdı gönülinde sanasın hecr bitiğin Nakş eyledi ayrulığı ya'nî ki hacerde Esritdi bini la'l-i lebi meğer anun-çün Ki ışkı hevâsı sekir eyledi şekerde Hemvâre benüm sırrumı fâş eyledi yaşum Ol ma'nîyiçün gelmedi göz yaşı nazarda * * * Cânîsin cânuma lîkin sen cânumun cânısın Cânîsin cânuma lîkin sen cânumun cânısın La'l kânıdur tutağun sen şeker dükkânısın Işkdur dînüm benüm ol sinün ile râstdur Pes hakîkat bahıcah sen dînümün îmânısın Ağızundan teng ü bilünden girândur cânumuz Ne ki cânlar çeker ise yoluna erzânîsin Cân zenahdânı çehinde özin azıtdı didüm Sana ne geldi özün aldurmagıl mihmânısın Senden özge gönülüm tahtında şâh oturmaya Çün bu ilün hanısın sen hanısın sen hanısın Müşterî olmah dilerdi güneş anun ışkına Bah gözi tîrine didüm bil ki bir keyvânısın Zehr ile tiryâkı hak cem' eylemiş bir yirde gör Vasi u fasi ile cefâna derdüne dermânısın Sen kamu insân-ı aynî olduğun degül aceb Bu'l-'aceb oldur ki sen bu aynumun insânısın Ben niçe cân aparam k'ol hazrete ola kabûl Çün kamu zîrelerün sen iy sanem kirmânısın * * * Sebze vü rûy-ı nigâr u nev-bahâr Sebze vü rûy-ı nigâr u nev-bahâr Gönlüme komadılar hergiz karâr Ölülerdür kim diri olmış kamu Ger ulü'l-elbâb isen kıl i'tibâr İhtiyârum kalmamışdur hak bilür Kılalı gönlüm tapum ihtiyâr Ger ruhun-çün şâh mât olam nola Nat' içinde ben piyâde sen süvâr Ol miyânun ger kenârın bulmayam Bu miyânından niçe kılam kenâr Bârı bilüne viren bârîyiçün Gitmedi bu gönülümden bârî bâr Kim ki bir tatarına gîsûsınun Virür ise gönün olur târ u mâr * * * Kanı binüm ile senün ahd-ı vefâlarun begüm Kanı binüm ile senün ahd-ı vefâlarun begüm Niçe niçe bu cânuma cevr ü cefâlarun begüm Leblerüni şifâ diyüp derdüne bağladun beni Dertlü çü eyledün beni kanı devâlarun begüm Zülfüne döndi gönülüm hîç karâr bulmadı Gör ki bu kılca cânuma nitdi hevâlarun begüm Kaddüne râst diyeyüm oldı muhayyer işbu dil Vakti durur ki irişe câna nevâlarun begüm Kodun ezel belâsını bizüm ile iy âşinâ Şimdi nedür bu cânuma bunca belâlarun begüm * * * Enâr olalı şol servünde dalı Enâr olalı şol servünde dalı Elif kaddüm hevâdan oldı dili Bilin kıl itdi bârî bârın ağır Niçe götüriser bunca vebâli Kan olsun diyimezem leblerine İçer susamışa karşu zülâli Gül-efşânda gözüm oldı dür-efşân Eğer bir dem ese bâd-ı şimâli Eğerçi ayda bir görmez yüzini Gözümden hâlî hîç olmaz hayâli Tutağıyçün dökeıem dür anun-çün Belürdürem leâliyile alı Saçı şestiyle gözinün küşâdı Getürür kayda yüz bin pûr-ı zâli Gerek hind u habeş çîne kaçalar Kaçan ki düze zülfini yasalı Dil ü akl ile cânı gâret ider Saçar katı harâm ile helâli * * * Gönlüm denizi ışk ile taşa ola mı ki Gönlüm denizi ışk ile taşa ola mı ki Mihrüm dilünde nakş ide taşa ola mı ki Baş itdi çevri yüreği bitdi anun işi Lutfı meded aceb kara başa ola mı ki Dirler ki hûbdur velî ahlâkı hoş degül Höşdan yavuz niçe gele hâşâ ola mı ki Anca döker gözüm yaşı ki ağladı bulıd Andan aceb meded dahi yaşa ola mı ki Az kaldı ki başuma ire yaş yoluna Böyle varursa bir zemân aşa ola mı ki * * * Tapuna irişen dîvâna döndi Tapuna irişen dîvâna döndi Seni kâfir görüp îmâna döndi Lebünden dem uranlarun neyiçün Kanı suya vü suyı kana döndi Eyâ şâh-ı melâhat dâd senden Depelersin anı kim hana döndi Eğer döndiyise gönül tapuna Anı hoş sahlagıl merdâne döndi Eğerçi burç u bârû var bu şarda Çü oldı hâtırun meydâna döndi * * * Yanar ışkun ile dilde kanâdil Yanar ışkun ile dilde kanâdil Boyanmışdur lebün ile kana dil Anâdildür tanuh inanmaz isen Ki düşdi ışkun ile der-'anâ dil Belâ bil cânuma şunı dahi ki Seher-geh nâle kılurlar belâbil Benüm olmaz isen benden ne hâsıl Husûsâ açdı perrini havâsıl Yüzün tedvîri içinde mümessel Görürem olısarsın bana mâ'il Vücûdumı erit hecrün odıyla Ki oldur ortalıhda bize hâ'il Senün ırzunı sanmasam yazaydum Gözümün kanıyile yüz resâ'il Zenahdânunda gönlüm çâha düşdi Ne lâzımdur bana bunca selâsil Şehâ eksükligümden özge yohdur Sizün tapunuza hergiz vesâ'il * * * Kimün ki ola mahbûbı latîf u hûb u narınca Kimün ki ola mahbûbı latîf u hûb u narınca Acebler misin ohşarsa yüzinün rengi nârınca Halîfe han u sultân u melik tetgavul u kâzî Fidâ kılur sana özin kamusı varlu varınca Gözün içgicidür ahi gerekmez mi ana yürek Gönüli yürek idinsen anı uş böyle yarınca Anı ki sende ben gördüm kaçan koyısaram anı Kaçar dahi olur isen kovısaram sen arınca Gider yüzden nikâbunı ki hüsnün âleme düşsün Ne lâzımdur sinün içün bizi taşlaya bir niçe Ne heybetdür ki kılurlar benüm cânuma gözlerün Bana çek ayruğa atgıl bu yüregümi yarınca * * * Yanduğum oda ışkuna âhır delîl olur Yanduğum oda ışkuna âhır delîl olur Oduna ışk ile salan özin halîl olur Gözüni hastadur ho görürüz hicâb yoh İllet nedür anı görenler alîl olur La'lün içün gözüm ahıdur incü anca ki Seyl olıban ahar işigünde sebîl olur Niçesi şâhid anlayayum ben aceb seni Kimi şehîd yoluna kimi katîl olur Zülfün hevâya uçduğıçün saldun ayağa Ma'şûka ışk ehli olanlar zelîl olur Gözüm yaşı odundan ahar olmaya aceb Ol ot ki ol bitüre eğer zencebîl olur Cennet durur yüzün ü özün hûr-'în gibi Agzun yârı meğer mesel-i selsebîl olur * * * Lutfı hasen hulkı hasen hüsni hasen ol hasen Lutfı hasen hulkı hasen hüsni hasen ol hasen Elhamdu lillâhi llezî ezhebe annâ'l-hazen Tâ-be-ebed cân u gönül zülfi yolma fidâ Böyle olur âdet-i âşık ki ola mümtehan Her gün ü her hafta vü her mâh ile her sâl olur Merdümi bu gözlerümin yüzünüze müfteten Niçesi ola dahi lebüni soran iy begüm Kanmaya hayvân suyına kanar ise bir kanan Ben senünem sen benüm ol kılma dahi kîl ü kal İnanâyım ben sana sen dahi bana hem inan * * * Düşiben gîsûlaruna salalı kıl kıla bizi Düşiben gîsûlaruna salalı kıl kıla bizi Ne lâzım ince bilün kim dutıban kıl kıla bizi Ne her tatarı zülfinün ki yiter bana bir târı Cemâli devrili yorır çökerdür silsile bizi Gözün diler ise bir dil dile al nişe dilersin Dutalum ki gözün diler neyiçün dil dile bizi Zenah zindânına saldun ne sihr ider yine zülfün Perîşân kılmasun hey di çeh-i bâbil bile bizi Nigârâ germ-i sûziyle bini sevdâya nerm itdün Ki bir noktayı gösderdüp düşürdün fülfüle bizi * * * Nigârînâ benüm hâlüm sinün ile mu'ammâdur Nigârînâ benüm hâlüm sinün ile mu'ammâdur Leb-i la'lüni göreli bu gözlerüm müdemmâdur Göreli ince bilüni gel imdi cismümi görgü Vücûduma nazar kılgıl ki ism-i bî-müsemmâdur Bize bâtın göziyile nazar kıl çünki sende nûr Mezâhirde bu zâhir gözi zîrâ katı a'mâdur Eğer özgeye zehr ise anun ışkı bana tiryak Ve ger hâr ise bin şükür ki derdi bana hurmâdur Cihân gözüme kararur perîşân olalı zülfün Hevâya tabi' olmahlıh bu gönlüme ne sevdâdur * * * Gönül diler ki ire bir karîne Gönül diler ki ire bir karîne Yüzüm sarusı anadur karîne Ne âhûdur bilimezem nigârîn Ki olmaz sayd bu şîr-i arîne Tenüm micmerde ûd oldı çü gördi Yârun yüzinde müşgîn anberîne Anun zülfinde çenberden geçerem Açun ağızunuzı âferîne Eğersen la'l kıldun leblerüni Hele ben yüzümi kıldum zerîne Yüzümde saru vü kızıl ile al Düzeyidüm velî gülşen yirine Dişine dür döker gözüm velîkin Gönül ışkı yolındadur nerîne * * * Tâ hayâlünden gönülde nakş-ı zîbâ urmışam Tâ hayâlünden gönülde nakş-ı zîbâ urmışam İy besâ nakkâş-ı çîn ile ser ü pâ urmışam Mey leb-i la'lüne özin nisbet eyledügiçün Kanını içmegiçün yüz meşk-i sakkâ urmışam Irmağı ırmağa yarar göz yaşını yaramaz Âşinâmuz bilür ahır ki ne deryâ urmışam Bekrîyem çünki gözünden mey çekerem dün gün Sûfîyem çünki lebünden kand u helvâ urmışam Yine ışka düşmişem ben sini dilerem sini Yimek içmeği niderem menn ü selvâ urmışam * * * Zülfünün her hamında bin çîndür Zülfünün her hamında bin çîndür Her çîn içinde bin gönül çîndür Gözüne uydı göklerüm çîn içün Biri gul-çın u biri dıl-çındur Bize ırahlığun ne kıla ziyân Sohbetümüz senünle içindür Dil hatâ dimeye eğer dir ise Kı yuzun nur-ı dıde-ı çındur Ne aceb rahmi var hatâ gözünün Ki ohı bu yürekde perçîndür * * * Misümüz döndi yine şükür ilâha gümişe Misümüz döndi yine şükür ilâha gümişe Işkun ile sanemâ irişevüz güm işe Gönülüm kuzısı emişe gerek la'lün ile Tanrınun lutfı olursa ne gerekdür em işe Yahdı ışkun beni varlıhda komadı nesne Sanasın bir od idi düşdi nâgâhın kamışa Lebi şeftâlûsına karşu yüregüm ditrer İçi yansa kişinün meyi ider olur yimişe Gözlerümün yaşı uzun ki komadı yaşsuz Bu od işinde bilürsin gerek olur nem işe * * * Döndere ağ yaşlarumı ala revâ mı Döndere ağ yaşlarumı ala revâ mı Derdini vire gönül ala revâ mı Benizümi benzede hazâna benüm ol Kendü yüzin gösdere çü lâle revâ mı Bin gez oda yabdı bini salmadı iksîr Şimdi diler tutâ yini kâle revâ mı Meyli gönülün lebiyile dişinedür Işk eri ger meyi iderse mâla revâ mı Akl delü oldı zülfüni göreliden Pîr-i haref girdi bu vebâle revâ mı * * * Gözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzer Gözümden ahan yaşlara tûfân niçe benzer Yürekden olan kanlara ummân niçe benzer Gönlüme ki ışkun sanemâ kürsi kılupdur Manımazam taht-ı süleymân niçe benzer Yâkût ağızunda göreli dürr-i hoş-âbı Göze gönüle deniz ile kân niçe benzer Bir şem' alıban bende seni isderem iy dost Sıdkuma benüm dünyâda îmân niçe benzer Dermân dilerem derdüni arturmağ içün ben Lezzetde senün derdüne dermân niçe benzer Hattuna eğerçi yüzünün sülsini tutdı Gülşende begüm deste-i reyhân niçe benzer Cânuma ki çâh-ı zenaha zülfi gemişdi İnsâfa gelün yûsuf-ı ken'ân niçe benzer * * * Hüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmış Hüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmış Lebleri üsdine gönülüm içün kan yazmış Tapdı delü gönülüm kaşları mihrâbına çün Gözine işbu hilâlî cânı kurbân yazmış Niçe kul olmayayum sana ki nakâsaş-ı ezel Geldi şol anber ile bir hat-ı reyhân yazmış Hem yine müşg sagundan bilürem k'anı yazan Yazar iken özi yazusına hayrân yazmış Zer varakda bu gözüm kıl kalemile yazusın Ger gözün görür ise bile ki sekrân yazmış * * * Her çend ki vaslun sanemâ aza irişdi Her çend ki vaslun sanemâ aza irişdi Çoh var ki senün vasluna ol aza irişdi Ser-bâz durur zülfün u cân-bâz-ı hevâdur Cân-bâzî gözün niçesi ser-bâza irişdi Gönül kuşını câdû gözün avladı şâhâ Ne bahtulu bu kekliği şeh-bâza irişdi La'lüne ireli gönülümi bulımazam Gizledi meğer özini çün râza irişdi Bu perdede sun niçesi ola bilem ben Çün çeng ile defden yine âvâze irişdi * * * Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalum Gelün ki cümle işikde gulâm-ı şâh olalum Hemîşe der-pey-i deryûze-i günâh olalum Güneşe irmeğe kuvvetümüz eğer irmez Mukâbil olıbanun aksiyile mâh olalum Saçı hevâya uyıp gitdi gönül ahınına Kamumuz ana uyıp gelünüz sipâh olalum Yüzinde yazdı ki en-nûru fî's-sevâd hatı Gelün odına yanup cümlemüz siyâh olalum Safâyile gişi yârı yolma olmamış İcâzet olur ise biz delîl-i râh olalum Azîz olmadı tâ çâha düşmedi yûsuf Zenahda biz dahi şâhâ esîr-i çâh olalum Bu şehlerün şehi kullarına çü kuluz biz Cihânda cümle-i şehlere pâzişâh olalum * * * Tenden seni seven cânı âvâre gerekdür Tenden seni seven cânı âvâre gerekdür Peyveste kaşun oh ata hemvâre gerekdür Cânı gözüne tutu koyup esrimişem ben Rehn ide kişi varlığı hammâra gerekdür Ben haste-i üftâde lebün-çün öleyim mi Lutf eyleye attâr bu bîmâra gerekdür Kanlu yaşı idrâr iderem yara gözümden İmza kıla lebleri bu idrkra gerekdür Zülfüne gönül vardı ki bir kohu apara Zencîr dahi düzd ile ayyâra gerekdür * * * Âşık ki uyar aklına dîvâne dirüz biz Âşık ki uyar aklına dîvâne dirüz biz Yazmazuz anı deftere dîvâna dirüz biz Biz baş ana dirüz ki ana baş kayusı yoh Server diyü her bî-ser ü sâmâna dirüz biz Gönülüme bir od sanemâ düşdi yüzünden El iledimezüz yüzüne yana dirüz biz Yüz sırr-ı nihânı ki anı kimsene bilmez Ağız ağız ol dilber-i pinhâna dirüz biz Niçesi cevâb ide bu derdüme tabîbüm Cân derdi diyü çün yine dermâna dirüz biz * * * Ayah toprağıyam nigârâ hevâdan Ayah toprağıyam nigârâ hevâdan Zihî bulmışam ben bu derdi devâdan Devâ derdümüzdür cefâ lutfunuzdur Zîrâ key buluruz vefâyı safâdan Gözünden nigârâ bizi esrük itgil Ki bilimeyelüm abâyı kabâdan Cânı yile virdük nigârâ saçun-çün Bulalı sagunun kohusın sabâdan Gönül bûte kıldum cânı anda yahdum İşüm altun ola diyü kîmyâdan * * * Akl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmış Akl levhinde ezel kâtibi tâ cân yazmış Gönülüm gözi içinde seni inşân yazmış Nesh ideyim diyü yâkût hatın hüsnini gör Ki gül üsdinde niçe şîve-i reyhân yazmış Hüccet içün ki ölür sevdügi yolma kişi Vâzıh olmahlıığ içün birdah bürhân yazmış Meh kaşunı sanemâ gönlümi mâhî kılalı Beni kurbân sana vü ışkunı ummân yazmış Mazhar-ı sun' durur küfr ile îmân anda Saçını küfr bana yüzini îmân yazmış Bana cevr ile cefâ virdi anun gözi hele Anberîn hattı eğer lutf ile ihsân yazmış Gönlüme yazmış imiş ki tolaşa gîsûsına Lâcerern ol cihetâ cânuma seyrân yazmış Her gişi cânı nolacağın ezelde yazıcah Ben za'îfün cânını ortada hayrân yazmış Hâdim-i hüsnini kâfûr ile anber düzeli Göz yolın sulamağa lü'lü' vü mercân yazmış * * * Bizi bu ışka çalab bî-ser ü sâmân yazmış Bizi bu ışka çalab bî-ser ü sâmân yazmış Bu gönül derdine leblerüni dermân yazmış Lebleründen soraram ben ki neçün göz yaşın Leb-i yâkûtı benüm üsdüme mercân yazmış Müşkil oldur ki anun zülfine der-bendem ben Başuma işbu kazâyı dahi âsân yazmış Gamzesi türkî gözinün bu yürekde su komaz Gözüme işveleri gerçi ki ummân yazmış Lebleri kanuma girdügiyiçün münşî-i hüsn Sonbsar diyü târîhiyile kan yazmış * * * Bu âşinâ yoluna dil çü düşdi araya Bu âşinâ yoluna dil çü düşdi araya Anı bu gözlerinün ırmağı kaçan aya Su başdan aşdı vü ağzumda kana irdi elüm Sünüge irdi bıçah ez-kafâ-yı hem-sâye Niçesi gamzesine döye gönül ol yârun Ki fitne yitürür ol göziyile dünyâya Bilinden ayru bizüm ayşumuz hayâl iledür Lebinden ayru geçen ömri dil hîçe saya Kimün ne tâkatı var rûmda çü zülfeyni Habeş çerilerini sağa sola yasaya Yayın kodı kalem oldı eline tîr-i felek Çü urdı câdû gözün elini oha yaya Kıyâmetün günidür ışk-ı dil ki düşdi ana Ne iltifât ide ayruh oğula ataya * * * Dilberâ onulmadı gönlümde gamzen yarası Dilberâ onulmadı gönlümde gamzen yarası Bulmadun mı hufte gözden ayru dil oyarası Zülfüne didüm açıl ki hâlüni görsün gözüm Derledi yüzi hayâdan didi ki yüz karası Arza kıldum gönlümi hüsnine didi bu nedür Âşık-ı miskîn didüm gîsûlarun âvâresi Cân sanurdum la'lini gönlüme sordum bu nedür Didi ki cânum degüldür illâ cânum pâresi Âşık u ıma'şûk arası sehl ola ihlâs ile Gönüle câyiz degüldür aralıhda arası * * * Olalı zülfün senün anber-şiken Olalı zülfün senün anber-şiken Cân-ı miskîn anda kılmışdur seken Hüsnünün vasfına çün pervâne yoh Şem' gibi yanmış anı ender-legen Kim perîşân kimi ditrer göreli Hüsnüni şimşâd u serv ü yâsemen Hüsn ü hulk ile melâhat görmedi Kimse tapundağı gibi encümen Işkuma binüm ü cevrüne senün Oldı mîzân ay u güneş merd ü zen Sagum tağıt ki bu câna meğer Bir nefes ire zi-etrâf-ı yemen Çîn ü hindün müşgiyile anberi Zülfünün bir kılına olmaz semen Âşık öldürmek degül midür kubh İy sözi mevzûn ü iy vechi hasen Varlığına varlığum kıldum fidâ Dil diline cân cânına ten-be-ten * * * Nigârâ gül yüzüne karşu lâle deste gerek Nigârâ gül yüzüne karşu lâle deste gerek Gönül ki zülfüni sever şikeste beste gerek Çü ağzun ile bilün bini hîç kıldı hîç Hitâb bana neçündür itâb heste gerek Gözün diler ki bize tevbe vire ışkından Eğerçi ki ben ayığam u tevbe meste gerek Sabâh yüzüni gördüm ü fâl dutdum anı Seni seven gişi fâlı şehâ huceste gerek Diler gözüm ki kıla kanlu yaşı pâlûde Kanı içinde hayâli yârun nişeste gerek * * * Cânını câna virmege yürek içinde cân gerek Cânını câna virmege yürek içinde cân gerek Yüreği kanı su olup gözleri suyı kan gerek Kavs kaşında gözleri bedr ile hoş kırân ider İllâ budur ki gönülüm anda sâhib-kırân gerek Gözi yüreği kanadur ben lebini kanadayım Çünki şerî'at ol durur ki kana yine kan gerek Yaşlu göz ü saru beniz kanlu yürek ü od ciğer Yitmedi mi yâra ki dir ki sevüye nişân gerek * * * Ta'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdür Ta'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdür Bu gönül mülki ilinde ne tâc u taht-ı şâhîdür Diyimezem ki güneşsin kaçan diyem ki aysın sen Çü varlıh varlığı zâtun bu âlemde kemâhîdür Gönül ya'kûbına nola eğer yûsuf olasın sen Ki saçundur resen câna zenahdânun ho çahıdur Dilerem vâhî olmaya benum âhum içün âhum Hezârân âh âhumçün ger olursa ki vâhîdür * * * Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmaya Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmaya Bu yolda başını saya samana kalmaya Yârı lebine kana kanı dökilür ise Maksûda cehdin eyleye vü kana kalmaya Dünyâ nedür ki söyleyeler âhıret dahi Cânânı isdeyen hele bir câna kalmaya Cânun visâlidür ahi dirlik didükleri Bu nükteyi bilen leb-i hayvâna kalmaya Cânân visâlinün nemi bir câna kim uya Yaşdan deniz gerek ide ummâna kalmaya * * * Âşık ki oynayımaya cânını hâm ola Âşık ki oynayımaya cânını hâm ola Virmese ay varın güneşe nâ-temâm ola Geh zülfi tağıdup gâhî saçını dirmese Ehl-i tarîkate niçesi subh u şâm ola Ger şâh ola nola gönül ilinde ol gulâm Sultân iken bu cân hele ana gulâm ola Sen öz özüni sı vü nigârun odına yah Taş çün sına vü gör oda yahıla câm ola Kimde ki varlığı karışa kalb ola yakîn Sâf ol durur ki âşık-ı mâ-lâ-kelâm ola Uydurmışam nemâzumı gözüne iy nigâr Uymamağ ola mı çü gözün tek imâm ola Kanum harâm iken çü ana kılmışam helâl Vaslı helâl iken ne revâdur harâm ola * * * Niçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebî Niçe niçe yahılam ben tuzun ile çelebî Güneşi isdemeyem ben yüzün ile çelebî Ne kahr-ı kâhire gerek ne mısr ısrârı Şeker yiter bu cihâna sözün ile çelebî Bana ne şems gerek gündüz ü ne ay gice İkisi dahi benümdür özün ile çelebî Cefân çohdur u lütfün cânuma katı az Çohuna nola döyeyüm azun ile çelebî Hatun berât kılur cânumuza kim yohdur Hezâr cân u dili bir yüzün ile çelebî * * * Nev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içem Nev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içem İşbu cihân içinde müdâmı müdâm içem Aşüfte sünbüliyile nergisleriyle mest La'l-i lebiyle bâde-i mâ-lâ-kelâm içem Ben ışkı puhtesiyem eğer sûhte-i dilem Lebleri yâdına nola ger bâde hâm içem Kanum harâmdur ana vü ol helâl içer Ben dahi hem surâhî kanını harâm içem İy hızr leblü nola çü bende skenderem Ger şerbet-i hayâtı derûn-ı zalâm içem Pervânesüz bu ışkun odına ki girmişem Tolu ayağı nola eğer iy gulâm içem Yüzünle zülfün içre göreli tutagunı Boynuma vâcib oldı ki her subh u şâm içem * * * Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanı Niçe bu yüregüm kanı aha ahıdanı kanı Şimdi gözümden su ahar yüregümün kanı kanı Cân ile akl u gönüli dilber apardı çoh durur Şimdi tenüm durur aceb bu tenümün cânı kanı Yüreği yazmadı gözün yazuğa yazdılar anı Sehl ola oha oh dirüz bul ahi demreni kanı Ben seni göreli özüm sende yitürmişem şehâ Sini kaçan ki buluram bulımazam beni kanı Yâr bana itâb ider ben ana özr iderem Cözr ü itâb bir imiş diyüp işideni kanı * * * Nigârâ nişe döndürdün şunun gibi yüzi bizden Nigârâ nişe döndürdün şunun gibi yüzi bizden Menüm tek âşık-ı bîçâre-i âşüfte âcizden İzüni basa yoruram ola ki ele giresin İzüni dahi severem ki ayruhsıdur iz izden Size bizden kamu varlıh çekürge ayağınca yoh Cihânda ben süleymânam karınca ger gele sizden Hayâlün bende şöyledür ki kan alur olur isem Üşenürem kan alıcı seçimeye sizi bizden * * * Saçunı bilürem şâhâ ki bu gülşende reyhândur Saçunı bilürem şâhâ ki bu gülşende reyhândur Yüzün güldür ü gözlerün acâyib nâ- müselmândur Gözünün gûşesinde dil konuğ oldıydı bir gice Komadı ana akl u cân apardı ya'nî mihmândur Gözün cânuma derd idi lebün derdümi arturdı Ki ya'nî sormağa vardum ki ol derdüme dermândur Güneş yüzünün üsdinde hilâli kaşı gösderdün Ki bin âşık benüm gibi begüm ol îde kurbândur Begüm ve'n-nâzi'ât-i zülf çün kılur bizi beste Nidelüm şems yüzüni eğer sûre-i rahmândur * * * Sinün gibi bir şâha dahi irmeye kimse Sinün gibi bir şâha dahi irmeye kimse Sinün gibi bir hûba gönül virmeye kimse Dil gîsûlarun silsilesi bağlusı olmış Delü degül ise anı kurtarmaya kimse Zî-lutf-ı İlâhî ki senün gîsûna girmiş Bir kılını müşg ile anun burmaya kimse Cân ile gönül aldun ise şöyle mi kıldun Anları ki dünyâda dahi yirmeye kimse Gönce gibi gülşende dahi bâd-ı hevâya Gönlün yahası düğmesini kırmaya kimse Biz varlığı çohdur ki mezâda biribidük Ma'şûkadan özge ana hîç irmeye kimse Kaçan ki gişi gülşen-i vasluna irişe Şeftâlû vü gül dire dahi dirmeye kimse * * * Anca ben la'lün ile yidüm emek Anca ben la'lün ile yidüm emek İllâ ol bilmez imiş nân u nemek Sana mı kaldı cihânda kan içiş Bana mı kaıdı cihânda gam yimek Ben semender kıluram oda gönül Sen kılursın yaşuma bini semek Yüregümi dem kılupdur leblerün İıla dökilmege bulımaz demek Sen ne gişisin ki denizdeyiken Hâlî olımaz tapundan merdümek * * * Hemvâre gözüm yaş ile garkâb olur ise Hemvâre gözüm yaş ile garkâb olur ise Olmaya aceb dil kanı ger âb olur ise Dirile yüzümden niçe gereg ise asfer Bu gözlerümün yaşına sîrâb olur ise Yürek kanı ger suya döne olmaya aceb İşbu gözümün yaşları hûnâb olur ise Benden ne eser bulma bu dünyâda billah Bu resm ile gözüm yaşı seylâb olur ise Yüz hasret ü bin hayret ile derdi gönülde Vardur aparayum size ger bâb olur ise Bu gice umaram ki görem düşde yüzüni Düşde görürem bu düşi ger hâb olur ise Böyle ki gözüm yâşı kılur yüz gümişin zer Gey san'at ola kimsede tîzâb olur ise * * * Cân kurtıla mı kara gözünden Cân kurtıla mı kara gözünden Gönül ne özin kara gözünden Kararımaya cihânda şol dil Ki özini kurtara gözünden Işkun ile zerde sikkesini Yüzümde gözüm ura gözünden Yüreği kebâb idüp yirüz biz Tâ içevüz aş ara gözünden Senden yaramayalar gönüli Bunca ki görür yara gözünden * * * Gözüm ahıdalı yolunda kanı Gözüm ahıdalı yolunda kanı Tapundan bir vefâ bulmadı kanı Gınâmuz olmayısar sohbetünden Ki nâzükdür gavânîden egânî Kulağum dür sözünden işidürse Bu a'yânumda göresin me'ânî Leb ü yüz göz ü kaş gîsû ayağ el Nemâzumda durur seb'-i mesânî Benüm cânum cânuna muttasıldur Ya neyçün cânîsin iy yâr-ı cânî Sözi şîrîn dimek gerek lebiyçün Çü oldı husrev-i hûban zemânı Sığınsun gözlerünün gûşesine Cihânda dileyen emn ü emânı Gözüm la'l ü dilüm dürler dökerler Senün yoluna yağmadur dükânı * * * Cüz süz dahi ışk erinün pîşesi yohdur Cüz süz dahi ışk erinün pîşesi yohdur Ma'şûk iledür vasi ile endîşesi yohdur Gönüli diler ki gönüliyile kıla bir Çünki taşa oğradur anı şîşesi yohdur Merhem diler eyleye benüm gönlüme lutfı Ol rîşe ne çâre ki an un rîşesi yohdur Mestâne gözi zülfine sıdur gönülümi Aşüfte bilimez mi der ü bişesi yohdur Kurtılmadı gönül kuşı şehbâz gözinden Bîçâre niçe gizlene çün bîşesi yohdur Kirpügiyile gamzesi deldi yüregümi İv düzdi anı özine ger tîşesi yohdur La'l-i lebinün nûşı ki dirlik suyıdur ol Depdedi bini nola ger nişesi yohdur * * * Toldur ayağı sâkî vü an-gâh be-mâ dih Toldur ayağı sâkî vü an-gâh be-mâ dih Hele nola allâhu latîfun bi'ibâdih Ben sâfîyem u sâfî içerem hele ışkı Tû cân-ı men ez sâf bidih bâz riyâ dih Ben şehrîyem şehr dilerem gönülinde Yohsa bana her kulha şâr ola vü yaha dih Yıturdı gozı gonulumı zulfı içinde Didüm sana gereg ise dünyâda nâ dih Ben ana velîyem ki velîler sever anı Bu ışka adû olana sen dahi fenâ dih * * * Sevdüm seni ben ayıd ahi tedbîr nedür Sevdüm seni ben ayıd ahi tedbîr nedür Hîlen var ise ayıd ahi taksîr nedür Vaslun bu cânı kim ölüdür diri kılısar Çün hayr durur bîhûde te'hîr nedür Fursat var u mevsüm hoş u eshâb muvâfık Kim ne biliser tanla ki takdîr nedür Hancaru baharsam sanemâ sini görürem Billâh di ahi bu düşe ta'bîr nedür Zâhirde ikidür biri âşık biri ma'şûk Bâtında ikisi dahi pes bir nedür * * * Tevbeden perhîz kılmah ışk erine pîşedür Tevbeden perhîz kılmah ışk erine pîşedür Yârı hoşnûd eylemeklik gönüne endîşedür Cevr taşını atalı kan ahıdur gözlerüm Niçesi döyiser idi bir gönül ki şîşedür Yil perîşân itdi zülfüni tolaşdı boynuna Bu keşâkeşden mazarrat hem yine dervîşed Şol güneş yüzünde yalguz hâl-i anber göreli Bellü bildük ki kara gün dünyâda bî-hîşedür Cân u gönül azışup zülfünde bile düşdiler Çoh sa'âdet bul dılar yüz rahmet ol azışadur * * * Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didiler Niçe ki bu şu'arâ zülf ile hâli didiler Nûrını görmeyiben anları hâlî didiler Lebine nokta didiler bu gümân idi yakîn Bilini benzediben kıla muhâli didiler Kaşların kavs-ı felek didiler ise ne ola Vesme-i nîlisine tîr-i semâvî didiler Hüsnini lutf-ı İlâhî diyü anar anlar Gönülüm ışkıyiçün hükm-i hudâyî didiler Bedr ayı nisbet iden yüzüne eksük dimiş Güneşün nakşını tapunda ribâyî didiler Derd ile yahdı vü hem gönülümi câdû gözi La'l-i leblerin anun câna müdâvî didiler Akl u dilden ağızı vasfını sordum ben dün Diyimezüz bize teng itdi mecâli didiler * * * Zî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'il Zî-tal'at-ı mevzûn u zihî hûb şemâ'il Ki gelmiş ana hilkat ile hil'at-i kâmil Bu hân-ı melâhat ki çalab anda dökipdür Mahrûm niçesi kalısar dünyâda sâ'il Ma'şûk ile âşık arasında neşene yoh Bir ism ile bir cism durur ortada hâ'il Göz yaşı beniz sarusı vü cism nizârı Yitmez mi aceb ışkumuza bunca delâ'il Sensüz bana zehr ola şehâ şerbet-i hayvân Tiryâk ola la'lün yolma semm-i helâhil Devri yüzünün oldı bu gözümde mümessil Gönülüm olalı sanemâ ışkuna mâ'il Hattun yazalı gönülüme yarlığ-ı hanı Var lütfün ümîdi ki ola hâlüme şâmil Gözlerüme gözikmiye bir noktaca âlem Sâ'idlerüni kılur isen bana hamâ'il * * * Senün ışkundan özge nola hâsıl Senün ışkundan özge nola hâsıl Ki ol bâkî durur özgesi zâ'il Sözün dilümde kulağumda sözün Gönülde ışk u boynumda selâsil Cemâlün bâğ u zülfün zâğa benzer İzârun ağı çün perr-i havâsıl Hayâlüne şehâ müstağrakuz biz Gelürsen topuğuna tah halâhil Hırâmân yöridügüni severem Velîkin korharam kapar zelâzil Hezârân cân dilerse ol fidâdur Bihamdillâh muvâfıkdur mu'âmil Gönülde niçe kala sırrı mektûm Çü ışkı odı oldı bana şâmil * * * Zülfünde şehâ ışk eri âvâre gerekdür Zülfünde şehâ ışk eri âvâre gerekdür Terk eyleyiben çâreyi bî-çâre gerekdür Anca araya gönülümi zülfi içinde Ki terk idüben anda kala ara gerekdür Yüzini seven döymeye gözine gerekmez Bir gül dileyen sabr ide yüz hâra gerekdür Akl u dil ü cân oldı gözi vü kılur inkâr Ma'şûka ki şûh ola ez-în kâre gerekdür Câdû gözi gamzelerinün ohlarıyile İnsâf vire hayder-ı kerrâra gerekdür * * * Servün sala özge gişiye sâye revâ mı Servün sala özge gişiye sâye revâ mı Gün ki geçe sinsüz ömüre saya revâ mı Yohsul ile baya dahi tâkat komaya ol Yohlu kıluban cümlesini baya revâ mı Alnunla yüzün ta'ne ura güneşe aya Kirpükle gözün esride vü aya revâ mı Gamzesi benüm yüregümi yaraladı vay Vayum ile dilber ki bula vâye revâ mı Ben oh diyiciyem hele şol oh ile yaya Ol aldayıban her yahaya yaya revâ mı Odun gibi hecri odına kaya tenümi Ol gevdesi nesrîn yüreği kaya revâ mı Süd yirine ışkını içürdi bana dâye Ol vasimi özgelere adaya revâ mı * * * Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmış Tûbî kaddün ile hak servi hırâmân yazmış Bu seri hüsnün ayağına yasaman yazmış İşveleründen umaram sanemâ göre yaha Defter-i medhi ki şol hüsnüne selmân yazmış Gönüle irdi nişân niçesi isdemeyeyüm Zer varak üsdine bu alı ki şol kan yazmış Gözümün kıl kalem ile yazılsın zer halde Döymedi la'l-i lebi k'anı zenahdân yazmış Dil zenahdâna eğer düşdi te'essüf kılma Dutalum yûsuf idi hak ana zindân yazmış * * * Hîç kişiden ışka inkâr olmadı Hîç kişiden ışka inkâr olmadı Kim ki bâzâr ise bîzâr olmadı İy sabâ depretmegil zülfi kılın Dahi cân oynamağa câr olmadı Eyle ki bu dâr-ı dünyâda benem Devr içinde dahi deyyâr olmadı Adi ile vîrân dahi âbâd olur Zulm ile dünyâda bir şâr olmadı La'li nûş u kirpügi bir nîşdür Gül dahi âlemde bî-hâr olmadı Eyle esritdi gözün cânumı ki Hâcet-i dükkân-ı attâr olmadı Yahdı gözün yıhdı ışkun gönlümi Lebleründen bana bir yâr olmadı İy gözi derdi sepişken dünyâda Gözüni kim gördi bîmâr olmadı Hüsn ekilse ışk bitürür gönül Lîkin işbu şehre mi'mâr olmadı Çoh frenge ahdi hindû gerisi Zülfi gibi ceyş-i cerrâr olmadı Kerr ü ferrâr oynıdur bu dünyâda Işkı kerrâr oldı ferrâr olmadı * * * İzün gubârını şâhâ gözüme kıl sürme İzün gubârını şâhâ gözüme kıl sürme Velî bu devleti bize visâl içün sürme İşigün itlerinün râzıyüz sa âdetine Aları devlete irüriben bizi sürme Güniler ise hayâlün tenümde kuşça cânı Kemendi zülfüne bağla gereg ise sürme Cihân çü hâlümi bildi içümde od yahıban Gözüm yaşın ahıdup benizüme kan sürme Gözünde merdüm-i âlem çü mest-i sâgardur Revâ mıdur ki delü gönüli kılur sürme Taş ile demür arasında od aceb olmaz Aceb gereg ise yüzüni yüzüme sürme Nesîm ayağı tozını getürdi kanlu göze Didüm ki sürme-i hâs oldur işe sürme * * * Vakt-ı seher ki gözlerün atdı yüregüme seher Vakt-ı seher ki gözlerün atdı yüregüme seher Dilde cefâmuzı hatun yazdı çü nakş fî'l-hacer Nûh gibi bu gözlerüm denize gemi eyledi El götürip muhâlife didi ki rabb-i lâ-tezer Ney-şeker oldı boyun u gül yüzün ü lebün şeker Şükr ki virdi hak bana ol ikisinde gül-şeker Gerçi sözi tavîl ider kâmetinün kıyâmeti Lîk kılur tutahlarun gelecimüzi muhtasar Ben niçe per bırahmayam sünbüline gîsûsınun Süsen ala eline tîğ gül duta yüzine siper * * * Dak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüne Dak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüne Çoh cevr itmegil sanemâ büt-perestüne Sındur gönülümi velî zülfüne bağlagıl Kimdür ki beste olmaya sinün şikestüne Esritdi bini ayağun ahsent ayağuna Sâ'idlerün depeledi şâbâş destüne Zülfün ağını dirşür ahi ârızunı aç Ne kaldı ki düşürmedün anı bu şestüne Bilün ile yoğam velî bârıyile tağam Nîstün ile nîst oluram u hest hestüne * * * Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ile Gözün yaraladı bizi tîr ü kemân ile Ağzun depeledi yine bizi gümân ile Ben bu zemînde şöyle bilürem ki gelmeye Sinün gibi nigâr dahi hiç zemân ile îmâna kasd zülfüne hay di revâ degül Gîsûn iline girdi gönülüm âmân ile Gördüm seni vü sini severem seviserem Ben söyliyemezem sözümi tercümân ile La'lüne cân virürem ü gönül tutukuram Nitdün ki satmadun anı bize zamân ile * * * Bâd-ı seher ne dir aceb bilemezüz bu bülbüle Bâd-ı seher ne dir aceb bilemezüz bu bülbüle Ki nâgehin anun ile gülşene düşdi gulgule Bülbül iniler ü velî gül güle karşu hoş güler Gel gülşene iy ehl-i dil eyle teferrüc gül güle Ne didi ayağa lebün cür'a işitdi ola mı Düşdi surâhîler bu dem ol sebeb ile kulkula Mevsüm ol u mugannî bu ışkı o niçe vasf idem Sâkî-yi sîm-sâk sun mül bize salma mülmüle Lebleri mısrun şekerin gârete virdi şûr ile Benleri odlara düşib ta'neler urdı fülfüle * * * Ömrüm sanemüm gîsûsı yâ rabb medîd it Ömrüm sanemüm gîsûsı yâ rabb medîd it Benden anı ayru dileyenleri kadîd it Ben îd iderem her gice gîsûlarıyile Değnek gözi bizden dilegüm ol ki ba'îd it Âzâd degül bendeyi kıl hizmete makbûl Andan girü sultânları kullıhda abîd it Ben sana dil ü akl ile cânı biribirem Sen dahi nola bana hayâlüni berîd it Cân ışkı ziyâd oldı vü dil derdi hezârân Didüm ki tavîl itme sözi ışkı ferîd it Nermem sanemâ gamzelerün ohına çün mûm Sen câna yarasını diledükçe şedîd it Kim diler ise ki mütevahhid olam andan Sevdügi cânından anı sen tîzde vahîd it Ger diler isen ki ola mahmûd-ı avakıb Niçe ki elün yiter ise fi'le hamîd it İslâma dökildi gerisi gîsûlarunun Cân u gönül ana talaşurlarsa şehîd it * * * Olursa zühre bize müşterî bu gerdişde Olursa zühre bize müşterî bu gerdişde Revâ durur ki bizüz ışk içinde verzişde Benüm cânumı vü benüm gibi bigün cânını Kabûl ider velî değmez kılına erzişte Birişte oldı vücûdum hevâsı odıyile Eğerçi hîç durur gerek oldı bir işde Lebini düşte görürsem özümi unıduram Aceb niçe ola hâlüm görür isem dişde Yüzümde sikkeyi altuna urmayınca ben Urımadum adumun sikkesini gümişde * * * Işkun nigârâ gönüle cânî degül midür Işkun nigârâ gönüle cânî degül midür Cevrün benüm bu cânuma cânî degül midür Dükkân kürdi la'l-i lebün cânlaraparur Yâkûta cân alur nişe kânî degül midür Cennet durur yüzün şehâ şeftâlû dilerüz Şeftâlû yimişi nola dânî degül midür Kîşinde ışkunun sanemâ tîr olmışam Kurbân olam kaşuna kemânî degül midür Ben çoh durur ki ışkun içün cânı virmişem La'l-i lebün hayât-ı emânî degül midür La'l-i lebün ki hücresi gey muhtasar durur Ben soraram serây-ı me'ânî degül midür Her çend yıhdı gönülümi gözi gamzesi Işkı serâyına yine bânî degül midür Zülfün hayâli yahdı şehâ gönülümde od Başumdağı imâme duhânî degül midür Ben leblerün sırına kul oldum ayân şehâ Sırrum benüm lebünle ayânî degül midür * * * Biz senün ışkun odından yanaruz Biz senün ışkun odından yanaruz Biz senün la'l-i lebünden kanaruz Sen şekersin şöyle ki varsın nola Ger şeker-hânaya barmah banaruz Niçe ki ayru olavuz tapudan Biz bizi yine senünle sanaruz Ölürüz lebün durur âb-ı hayât Câyiz ola mı tapuna tanaruz Gözlerün gamzelerinden her zemân Akl ile gönül kamumuz kanaruz * * * Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönül Gözün aceb sanemâ niçe bir apara gönül Ya niçe ışkunı başara bile yara gönül Cihân gönülümi görüp figân u zârî kılur Meğer ki gül bedenündeki seng-i hâra gönül Cihân karara gözüme göricegez saçunı Niçesi tende tura bile bir karâra gönül Gönüli göz oda yahar anun içün gözümi Niçe ki uyımağ isder ise oyara gönül Gönülümi görürem gözlerün içün tolu kan Ki nâr-dâne bîşürür meğer humâra gönül * * * Öldüm yolma anun bilmezliği nedendür Öldüm yolma anun bilmezliği nedendür Cândan tuzağ eyler ilmezligi nedendür Dökdüm gözüm yaşını yoluna gice gündüz Lutf ile anı bir dem bilmezliği nedendür Dil diledi gözi ki dileydi meğer anı Ben cânı bile virdüm dilmezligi nedendür Kıl kıl kılı saçınun diledi ki kıla kıl İşbu tenümi binüm kılmazligi nedendür Bilimedügüm bildüm ildüm saçına anun Bilmedügin bilimez bilmezliği nedendür * * * Apar gönlümi şâhâ gözün ile Apar gönlümi şâhâ gözün ile Meni tek tâze kılgıl yüzün ile Yüzün gündüz durur saçun gicedür Giceyi göreyüm gündüzün ile Al âyine ele gör anı nedür Begüm insafâ gel öz özün ile Lebünden söz nigârâ niçe çıhdı Gümâna düşmişem ben sözün ile Odağunı yalunuz sevmezem ben Severem binün ile yüzün ile * * * Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdür Işkun var ise cehd idü mâhbûba irişdür Görürse gözün sa'y idü hir hûba irişdür Mecnûn olıban leylîni kovu gice gündüz Işkunı bana sabrunı eyyûba irişdür Ben hâcibüni severem iy şâh-ı zemâne Sen salma hicâbı anı mahcûba irişdür Sen yûsuf-ı devrânsın u ya'kûb-ı zemân ben Pîrâhenünün tıybını ya'kûba irişdür Aynüm sanemâ kalb ise çün saldun oduna Hayf eylemegil sikke-i mazrûba irişdür * * * Niçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam ince Niçe niçe zülfün içün sanemâ kıl olam ince Niçe va'deler kılurdun bana gönlümi alınca Ayağuna dökerem ben taru gibi yaşlarumı Nazar itmezem ana ki beni redd ider birince Bu niçesi gamzelerdür ki ben ana oh diyeyüm Yüreğe birisi degse iverem yine urınca Ne aceb narince şîve ki kaçan ki anı gördüm Benizüme bahan aydur yüzi benzemiş turunca Cân anun saçı pîçine çü girince ölür idi Nola ger tolaşdıyise ol arada bir girince * * * Kana boyandı yüregüm suçı nedürsoraram Kana boyandı yüregüm suçı nedürsoraram Lebünden ana şifâ sun ki ana cân sunaram Yüzünden özgeye neyçün baha gözüm çün yoh Nazîr dünyâda sana eğerçi bâ-nazaram Hezâr cân aparursın ki bir nazar kılasın Velîk bin cânı ben yoluna bire sayaram Hayât şerbetidür leblerün ü ben teşne Çü girmez ol ele hasret ağusına kanaram Göreli zîr ü zeber zülfüni perîşânam Velî hemîşe boyuna tolaşmağı severem * * * Diler isen ki göresin ayı ne Diler isen ki göresin ayı ne Gün toğıcah elüne al âyine Yohsulına bayına bu âlemün Geryüzüni gösderürsen bayına Sanma kim sayına alduğı gönül Zülfinün zîrâ k'irişdi sayına Göziyile mest olan gönül kaçan Ki yiye gamzesi ohın ayına * * * Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesi Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesi Cân u dil oldı ışkı kuşı âşiyânesi Nat'-ı cihânı şeh ruhi tar itdi cânuma İvleri tutdı kalmadı cüz mât hânesi Gamzesi dil diler ise dilerse sehl ola Ne nesne ola cân dahi bunda yacanası Sevdâlar ile oldı perîşân bu gönülüm Hammâm içinde tolaşalı zülfe şânesi Gönül ilini tutalı sen küllî yanmışam Yanmah budur ki kalmadı hîç bende yanası * * * Bürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderür Bürka'-i zülfi gözüme gör ne hicâb gösderür La'l-i lebin şerâb ider bağrı kebâb gösderir Leblerinün emin gönül dilediyidi em didi Dürr ile dutdı la'lini hüsn-i cevâb gösderür Gözüme hâb hâb olur gözlerüni göreliden Yüregümün kanını göz karşuna âb gösderür Zülfi ki pîç ü tâbdur bir yazuyidi alnuma Defter-i ışk elindedür akd u hisâb gösderür Göz odıyile göz yaşın gerçi ahıtdı çoh zemân Lîk hevâsı dilberün anı türâb gösderür * * * Apardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâne Apardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâne Boynına tahıb zülfin ileddi şebistâna Sâ'idleri gösterdi cânuma yed-i beyzâ Andan beri bağlandum ben ışk ile destâna Merdümlik idüp gözüm saçalı sana incü Ben dahi kuşanmışam uş ışkuna merdâne Gönül topını saldum çevgânına zülfünün Kimün var ise ışkı uşda gele meydâna Gönülümi salmagıl çuhurına enegün Olmaya düşe nâgeh yûsuf yine zindâna Işkun odına yanup ben nûr olayim küllî Işkunda eğer hâcet olur ise bürhâna Sevüp seni biz bizi gark eylemişüz sende İslâma irişmekçün virdük dîni îmâna Hattuna didüm müşgi la'le ne aparursın Karınca meğer tuhfe irürdi süleymâna Tuz denizi gördüm ben şol hüsn ü cemâlünde Gözümden irüreyim yüz katreyi ummâna Ben ışk ile tolaşdum gîsûlaruna şehâ Yohsa göri dururam bin dâm ile bir dâne Her gişi bu âlemde bir nesneye adanur Ben gişi ana direm ki ışk ile adana Ma'şûkayile âşık her biri adanurlar Kim lutf u cemâl ile kim hulk ile ihsâna Zülfün azıdur gönli ışkunda velîkin hem El tutıcıdur gâyet ışkun ile azana * * * Sâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldür Sâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldür Bu ömr becüz mühlet-i deh-rûze degüldür Sîret severem sûrete yohdur meyelânum Bezmi dilerüz maksûdumuz kûze degüldür Merkeb var iken cehd idü ma'şûkuna irgil Hîç kimse ecel tâzîsini üze degüldür Eblak atına işbu cihânun inen uyma Ki meyi ide ol karaya ya boza degüldür Bu faslda ki gül yolma yahıla bülbül Kimün gönüli sâz ile bir söze degüldür * * * Demirle oldı yir üsdinde yine sebze begüm Demirle oldı yir üsdinde yine sebze begüm Kıyâmeti göze göz görü bah bu remze begüm Ne var adum yağ ise ışk içinde rüknem ben Hurûf-ı ebced içinde nite ki hemze begüm Nigâr gamzesi ohına hîç yürek döymez Eğerçi rüstem-i destân alî vü hamza begüm Cemâl tondur u şâhâ tırâzî tapundan Cihânda görmedi hüsni gişi bu tarza begüm Lebün ki yâdı hoş olsun ağızı berk durur Nefîr gamzeleründen kuşandı gamze begüm * * * Bu ne hüsn olur ne boy ne sin begüm Bu ne hüsn olur ne boy ne sin begüm Hûrî misin ya perî nesin begüm Servi boyuna niçe teşbîh idem Ya güneşi yüzüne nesin begüm Dünyâda bir lahza olursan binüm Kim sayar bir çöpe ifnâsın begüm Boyamışsın kanuma höd elüni Barmağuna urma hınnâsın begüm Altuna döndi yanağum göreli Gümiş alınunda mînâsın begüm * * * Yuzı gul gısusı ud-ı kımarı Yuzı gul gısusı ud-ı kımarı Yiter oyna bizüm ile kımârı Lebün tolu virür esrüge ayah Gözün oha tutar miskîn humârı Niçe tatarı zülfünde ki gördüm Giriftâr eylemiş yüz bin tatarı Bir od urdı şâhâ ışkun gönülde Kı çıhdı göklere anun buhârı Severem vaşlunı hicrânunı hem Ki gül seven gerek ki seve hârı * * * Müşg ile bağlamış saçun ay yüzüne girih senün Müşg ile bağlamış saçun ay yüzüne girih senün Dök saçunı ki dökile şâh tenüne zîrih senün Bin zih ü yüz bin âferîn kopa cihânda bî-gümân Ger kaşunun kemânına düşer olursa zih senün Sen şeh ü biz gedâ kulun ışkını sana bağlamış Bizden olursa bin yaman umaruz ola bih senün Meh keh olur ki tâ meğer anı apara kehrübân Ben kim olam ki kurtılam cümle kih ile mih senün La'l-i leb ile serv-kad câdû gözile gül yanah Dimezem olmaya ola söyleyeyüm mi İh senün * * * Gönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışam Gönülümi aparanun kirpügi ohın bulmışam Niçe ki ol diler ise ki bini olam olmışam Gözleri urımış iken kirpügi ohlarını ben Anca yidüm cigerüme k'uyır iken oyanmışam Kanuma kanalı gözün kanmadı hîç susalığum Gerçi ki ben tutağunun bunca kanına kanmışım Gîsûlarun kılı gibi yiridür inceler isem Özgeyile visâl içün ger sanuları sanmışam Ben yemene yemen direm zîre ki ışk odıyiçün Ol yana derdüme devâ isteyüben emenmişem * * * Ayn-i fitnedür ayân esrük gözi Ayn-i fitnedür ayân esrük gözi Kandi sindürdi anun şîrîn sözi Toğmağını batmağını güneşün Ahsenü'l-vech ile gösderdi yüzi Ol güneşdür niçe olmaz muhterik Her k'ana oldı mukârin yılduzı Ben ol oldum vasi ü hicrân kalmadı Toğru işid uş sözün azı özi Cân burâk-ı himmete binmiş durur Yir yüzinde olmaz ol atun izi * * * Nidelüm çü vasfı sığmaz bu ibâretün içinde Nidelüm çü vasfı sığmaz bu ibâretün içinde Yine biz harâb olalum bu imâretün içinde Dil ü akl ü cân ile ten kamusını oynamışuz Gel ahi yaz assınıuzı bu hasâretün içinde Bu gözüm denizine bah dahi yüregüm hâlin gör Ne çeker firâkun ile bu harâretün içinde Bu ne fitnedür saçunda ki virür tanuhlığ elhak Ki kıyâmet oldı pinhân kadd ü kâmetün içinde Haber oldı dün ki vasla ire yolma ölenler Bu gice uyımamışam bu beşâretün içinde Gözün ile ben sakîmem ki gözün dahi sakîmdür Ne selâmet anlaram gör bu sekâmetün içinde Dem ile ölü dirildür ağızun nite ki îsî Niçe gicük ider özin bu kerâmetün içinde * * * La'le dönmişken yaşumuz dilber-i dür-dâneden La'le dönmişken yaşumuz dilber-i dür-dâneden Çekmedi dil atı başın hamle-i merdâneden Ben gerek ki cân u aklı oynayam yâr yolma Ki gören diye ki böyle toğsa bir merd anadan Deyr ile mescid sizündür büt bizüm olsun hemîn Ki benüm maksûdum oldur ka'be vü büt- hâneden Zülfi kohusın aparur çîne yil gibi nesîm Pes hazer vâcib durur gîsûlarına şâneden Nokta la'linden anun kim ki tatar ise zülâl İsdemeye hîç özünün şehdini şeş-hâneden Zülfünün sevdâîsiyem komazam elden dahi Toğru işidgil nigârâ bu sözi dîvâneden Yârdan ayrılan yüreğin pâre kılmaz mı firâk Hîç haber işidmedün mi üstûn-ı hannâneden * * * Senden ayrulıh gönülün âfetidür âfeti Senden ayrulıh gönülün âfetidür âfeti Sinün ile cânumuzun râhatıdur râhatı Leblerün îsî deminden dem urur zî-dem bize Ölü cânumı dirûdür âyetidür âyeti Gâyet-i hüsni cemâlün gâyetidür ay yüzün Işkı anun-çün gönülde gâyetidür gâyeti Fitne ki dirler cihânda gözleridür gözleri Şol kıyâmet ki kopısar kâmetidür kâmeti Gönül alıp cân aparup akl târâc eylemek Şimdi kopmadı özinün âdetidür âdeti * * * İy gamzen ile her dem işbu yürekde yara İy gamzen ile her dem işbu yürekde yara Gîsûn niçe yasanup gösdere bize kara Ağzumdan od saçıla çarpa yalın gözümden Ne toğısardur oddan illâ meğer şerâre Zülfiyle akd-i ahdi bağladıyidi gönlüm Turmadı ol siyeh-kâr eyledügi karâra Gözleri câdûlardur efsûn bilür tutağı Gönlüm ol ortalıhda bî-çâredür ne çâre Aklum ki pîr idi uş tıfl oldı la'lün ile Elbette emmeg isder her tıfl-ı gâhvâre Cânı gözüm yolından saçdum sözine anun Nesi ola fakîrün şol dürr-i şâhvara Gözlerini göreli şimdi gözüm yürekden Bişüre habb-ı rümmân her subh-dem humâra Niçe kaçarsa kaçsun ben kovısaram anı Ana değin ki İrem ya gendüzi höd ara Ger gözi fitneyise şükr ana hufte durur Bu dünyâda kıyâmet servi kadi kopara Gözden yaşum çıharsa tutma aceb sen anı Döymez tecellîsine tağ ile seng-i hâra Sâhir degül dir isen gel imdi yüzine bah Bir barmağ ile bedri gösterdi iki pâre * * * Nidelüm neyleyelüm dünyâda bu hûb ile biz Nidelüm neyleyelüm dünyâda bu hûb ile biz Yanalum yahılalum hâliyâ mahbûbile biz Zülfün âşüfte kılur gözün ider gâret cân Bellüdür nolısaruz bu kamu âşûb ile biz Hat yazar hüsni ki ya'nî kulıyuz varlığ ile Nide gönül çü kul olduh ana mektûb ile biz Gözün ile sanemâ esridi akl ile gönül Esridük esrimişüz sanma ki meşrûb ile biz Işkı ser-kûb durur furkati zer-kûb durur Zer kılalum hele gül yanağı zer-kûb ile biz Hâcibi mahcûb iken avladı akl ile dili Bilmezüz neyleyelüm hâcibi mahcûb ile biz Cân za'îf ü gönül ağrı vü gözüm sehl-nazar Bellüdür ki nidevüz bu kamu ma'yûb ile biz * * * Güneş yüzi üstindegi bedr ayına bahun Güneş yüzi üstindegi bedr ayına bahun Cem câmını dilersenüz uş âyine bahun Subh isder isen öricegez gîsûların gör Giceyi kaçan ki çözine yayına bahun Başdan geçürür yaşı beni salar ayahdan İdmân diler eyleye bu ser pâyına bahun Bini çü hayâl eyledi ma'şûka hayâli Câna ne kılur işve-i her-câyine bahun * * * Güneşüm gülşenün içün aylar Güneşüm gülşenün içün aylar Şol hilâli kaşun içün yaylar Şekkeri tengini aceb tutma Biline bah ki göresin taylar Serv ile tûbiye nâzat kıl râst İkisi dahi oduna neyler La'line çün nazar kılına müdâm Kılmaya kimse içmeğe meyler Derdüm içün benüm devâ didi gey Kaçan ide bana devâ geyler Zâyi' olmaya ola mı dem-i subh Na'ralarum yatur iken çaylar * * * Işk odına düşer gönülüm yazıla dahi Işk odına düşer gönülüm yazıla dahi Mahmûr humârı yazıla yazıla dahi Azıla gönül gîsûlarun çoh girihinde Işkun ile azmışdur azar azıla dahi Zülfün tuzağına gönülüm azıla düşdi Bunun gibi kuş ol tuzağa az ile dahi Yazıla mı âşık gönüli gamzen ohıyle İy niçe benüm tek sana kul yazıla dahi Şehnâzıyile râst beni kıla muhayyer Kaçan ki müberka' ola şeh-nâzile dahi Bâzîyile gözleri kılur sayd-ı dil ü cân Şöyle ki kişi avlayımaz bâz ile dahi * * * Gönlüm yine âh itdi hevâyile hevesden Gönlüm yine âh itdi hevâyile hevesden Gözüm dem ura başladı nîl ile arasdan Şol sebzeyi sordum bu gice la'l-i lebinden Aydur ki şeker niçe ola hâlî megesden Toldı gönülüm zülfine gözinden üşenür Zîrâ ki gice korhar olur mest asesden Lutfundan ümîdüm çoh umaram ki irişem Her lahza derâyı dilerem savt-ı ceresden Cân merkebi tendür ü fidâ kıldı ruhun-çün Gerfîl ise ne kıla çü ayrıldı feresden Biz biri birümüzi çü dün içre buluruz Pes fâ'ide ne bu kamu bevvâb u haresden Sâkî tolu vir gözüme ankâ meges olsun Şöyle ki rivâyet kılınur şems-i tabesden * * * Zülfüne düşen gönül serden geçer Zülfüne düşen gönül serden geçer Hâm ola şol söz ki anberden geçer Zülfe tolaşdı başıyle oynadı Zî-resen-bâzî ki çenberden geçer Zülfidür maksûd çün müşg anavuz La'lidür sözüm çü gevherden geçer Işk sıdı dil bütini nidelüm Çün hayâl-i hüsni âzerden geçer Müştehâ-yi nefsdür sögmekleri Z'ân sebeb ki havz-ı kevserden geçer Dîn garîb olmış saçında dilberün Kim durur bu ilde kâfirden geçer Kılmadı hergiz eser gönüline Gerçi âhum seng-i mermerden geçer * * * Hevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ından Hevâya uydı gönülüm yine bu ney semâ'ından Neyimiş bu ki yandurdı gönüli istimâ'ından Keşişler gördi gönülüm nigârînün saçından ki Ümîdi yoh ki kurtıla dahi anun nizâ'ından Saçından bürka' eylendi ki değmeye yavuz gözler Göz inşânı harîs oldı ana ol imtinâ'ından Yüzüm toprah nesîme ki irürür bana her subhun Nigârînün kohusını ırah yahın kınâ'ından Yüzünde güneş ile ay kırân eyledi mîzânda Firâk oldı benüm hattum bularun ictimâ'ından * * * Giç toğduğun üsdümüze ay ay ne sebebden Giç toğduğun üsdümüze ay ay ne sebebden Gevdemi hilâl itdügün ay ay ne sebebden Gözlerüne dirsin ki beni esride her dem La'lüne dimezsin bunı ay ay ne sebebden Zih diledi cânı kaşı yaya didüm ahsent Araladı gamzen anı a yay ne sebebden Hüsnün çayı rûşen durur ahır bu cihânda Yüzünde sitâre aceb ay ay ne sebebden Güneşüme yahın olıcah bedr oluram ben Eksile yahın olıcah ay ay ne sebebden * * * Şol yâr var iken cân gözi bedr ayı görürse Şol yâr var iken cân gözi bedr ayı görürse Hem özini görsün yine bedr ayı görürse Rây anı bulısar gönülüm ki ola yârun Arayanı bu kamunun arayı görürse Gözleri müdâm esridiserdür bu gönüli Niçe ki gözüm ana bahıp ayı görürse Güneş dah zerrîn ola yüzüm gibi rûşen Bedr ayına bahıp tolu sîmâyı görürse Ay nola hilâl oldıyise kaşlarun içün Güneş dahi ola eğer ol yayı görürse Arayı gönül dahi niçesi bula ârâm Ger gözin açıp hüsn-i dil-ârâyı görürse Reyhân ola od noktaca kılmaya mazarrat Gönlüme benüm anber-i sârâyı görürse * * * Bedr ay işine bu gice tana kaluruz biz Bedr ay işine bu gice tana kaluruz biz Muntazır olup görmege tana kaluruz biz Bir sohbeti ki bir nefes ol yâr ile geçdi Niçe ki ömür var ise ana kaluruz biz Hoş ana ki hoş anladı kadrini bu demün Ne ışkı cânumuza na ana kaluruz biz Ben bini tapunda göriben kaldum özüme Görinmesün özün bu ki sana kaluruz biz Bir lutf umaruz cevrün içinde şâhâ evkât Dahi bu cihân içre yâ nene kaluruz biz * * * Nigârâ hak bilür bahmaz gönülüm gözi bedr aya Nigârâ hak bilür bahmaz gönülüm gözi bedr aya Cânum eyle mi esrükdür senün ile budur aya Gözüm ol gün gülistânda nazar kılmış güle bir gez Teberrâ kılmışam andan ki neyçün uydı bed râya Hevâ zülfini giderdi yüzinden subh vaktında Hemân-dem oldı rûşen ki inam olmaya karaya Bilinden saçınun kılın niçe seçeyidi âkil Velîkin saçınun farkı şükür düşmişdür araya Saçuna gice dir isem nigârâ göz karasından Ya niçe gîsû yaraya giceden özge yaraya Gönüli kılmışam hâlî nigârâ senden özgeden Hayâlüni biribigil ki anı kıl kıl araya Eğer hârâya tohınsa geçer tider gözün ohı Bilimezem i yârenler ki kandandur bu hârâya * * * Sen ne cânsın kim ayağun tozma cân dökilür Sen ne cânsın kim ayağun tozma cân dökilür Sen ne kâfirsin yoluna dîn ü îmân dökilür Niçe kandur leblerün kim gözlerüm görmeyicek Gözüm ile yüzüm arasında bin kan dökilür Gözleründen gamzeler kim yağar işbu cânuma Derd sanurlar ırahdan lîk dermân dökilür Ol ohun kîşindeyem ki sağlu sollu yayına Cân ile dil kimde ki var ise kurbân dökilür Ebr-i nîsân gibi kim dökile gülşen üsdine Yaş gül-i handân yüzüne karşu giryân dökilür Gönlümün odını ger zâhir idem bu dünyâda Gökde uçan cânavarlar yire biryân dökilür Gönülüm meyi itdi gendüm-gûn yüzine dilberün Lâcerem eşk olıban uş yire uryân dökilür * * * Rızâ kazâya durur bu kazâda çâre bize Rızâ kazâya durur bu kazâda çâre bize Çekelüm anı ki rahm ide seng-i hâre bize Ciğerde kalmaya tâkat yürek ana döyimez Eğer saçın yasayup gösderürse kara bize Bılun eğerçı kı barıkdur veli barı Bilür ki bârına biz râzıyuz dü-bâre bize Bilün ile gönülüm ışk-bâzî diler ide Güneş yüzüne tahıt saçunı sitâre bize Boyun katında nedür serv bir kuru ağaç Lebüne la'l ne nisbet çü seng-pâre bize Kenâra irmedi cânum şehâ miyânundan Çü düşdi ortaya gösder begüm kenâre bize İmâret olalı ışkun hârab oldı gönül Gönül hârablığıdur bugün imâre bize * * * Nigâr yolma cân terk kılmağ erlikdür Nigâr yolma cân terk kılmağ erlikdür Cân oynamah tonı binüm boyuma terlikdür Eğerçi yek-sühan olmadı leblerün câna Gönüle gözlerünün işi yek-nazarlıkdur Gözünden anlamışam ben ki her ki sini seve Senünle niçe cihân olsa işi birlikdür Ölüm degül mi tapundan ırah düşenlere ki Yahın olanlara işvelerün ki dirlikdür Başum fidâ ayağuna ki baş durur ayağun Ayah başa sayılur bu işikde serlikdür * * * Geldi yine uş gülşene sad nâz ile gönce Geldi yine uş gülşene sad nâz ile gönce Bülbül niçe sabr eyleye bu nâz ile gunca Benzedi gözümün yaşına turfe budur ki Benzetdi yanağum kızılın reng-i turunca İçince süciyi sanemâ bizüm ile fâş Halvetde yig imiş kanumı içsen içince Bilince ağızıyle bilin teng-dil oldum Ağızına vehm irmez ü gâyetde bili ince Dilince dilümi dile al didüm ana ben Söz söylemiş oldum yine hem özi dilince Kılınca nazar kıl ki gözi cânı saçında Atar yayını katı ohı iti kıl ince Yirince cânı gamzene ko ki hedef olsun Kim düzmişem anı ohı ucında yirince * * * Tapum sanma nigârâ be-râyegân severem Tapum sanma nigârâ be-râyegân severem Niçe senün gibiyi ben berây-ı gân severem Severem anı vü sevgüm dükenmez anun ile Lebiyle dişiyiçün genc-i şâyegân severem Niçe ki gîsûlarun kılları var ise şehâ Erinmedin ben aları yegân yegân severem Eğerçi gîsûlarunı hazîn diler cânum Lebün ile gül yanağum şâdumân severem Eğerçi cân-ı cihânsın sen iy cihân-ı cân Nidem bu cân-ı cihânı cihân-ı cân severem Emîn durur gönül eğer âmân dilerse nola Ayağı toprağını ben hemîn hemân severem Bilüni göreli inçge hayâle düşmişem Göreli ağzunı şîrîn budur gümân severem Top oynamağı severem bilünle zülfün içün Gözüni göreli oh kaşunı kemân severem * * * Niçe gönül kuşı saguna ile Niçe gönül kuşı saguna ile Dile kılma nazar cânumı dile Tolaşuram saguna korhum yoh Tolaşam her kıla dahi ne kıla Göze merdümlik eyledi kirpük Her nefes sile gözlerümi sile Âb-ı eşk ile gil kılam hâki Ki göre kılduğın bu âb u gile Şol ağu ayağıyle esrügem Katresin içer ise mest ayıla Cân yitügin lebünde sizerem Nolısar soralum bola ki bile Em ile çâre olsa derdüme ki Lebün işbu lebüm ile emile Nem ile oduma devâ kıluram Yohsa döyeydüm odına nem ile Benzümi saru kıldı hecriyile Dem virür şimdi gözüme dem ile Lebün emsem direm velî zülfün Sihr ider gün geçürür em sem ile Buldum elüm irerse etegüne Ka'be içre makâmı zemzem ile * * * Gözlerine kul olunuz yâ ibâd Gözlerine kul olunuz yâ ibâd Ki bulasız ışk içinde izdiyâd Gözlerün oynar ferîd ü ha öter Yig degül mi sad hezârân ez-ziyâd Ben yoluna cân virem ü cân ütem Âdemîye dünyâda yiter bir ad Bu demün hâkânı sensin iç ayah Kanı kayser kanı kisra vü kubâd Sen bu mülke nişe kıldun i'timâd Çün süleymân tahtını gördün be-bâd * * * Sûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdur Sûret-i zîbân i sanem âlem-i cân nüshasıdur Deste durur gül yüzüne niçe ki gül destesidür Işkun gerisi şöhreti milk ile yayıldı çohdur Zülfün anun ile komaz henüz dahi yayasıdur Gözi yaraladı beni yitdi yarası cânuma Demreni çıhmadı henüz sehl ola yâr yarasıdur Dört gögi yaşmah idinür gün bahımaz cemâlüne Zülfüne karşu gice ger gözike yüz karasıdur Ben tapuna iremezem zülfi hayâli gönüle Müşg kohusı korharam dünyâlara çıhasıdur * * * Sabâhın gülşene girdüm didüm kim dürdi didi hû Sabâhın gülşene girdüm didüm kim dürdi didi hû Ne kohudur didüm aydur sabâdan geldi bana bû Lebün esrügiyem nola şeker benden dökilürse Ki sünbül yiyicek müşgi göbeğinden döker âhû İkâb ider ukâb-ı ışkı sırça gönülümüze Fidâ olsun hele bâza niçe ki hurd ise tîhû Kulıyam yürek odınun irişdürür işin göge Degül yaşı tek ki ol ahıdur yaşını her sû Kılurdum zârî gülşende ögerdüm yârumı ol gün Ügeyik didi gü gü gü gögerçîn didi bu bu bu * * * Yine gözüm şehâ ışkımla rûşen Yine gözüm şehâ ışkımla rûşen Ki açmışdur güneş yüzüne revzen Şehâ gîsûn nesrîninden ahan su Aceb degül mi ki geyindi cevzen Yüzün gülini biz sevdük nigârâ Didük bülbüle ki gülleri sev sen Benefşe gîsûlarun derdiyile Dü-tâ olup eline aldı gevzen Gönülüm könlegini pâre kıldı Ki kıldı kirpügünden anda süzen Yürek tamarlarından kan tamar çün Gözünün gamzeleri oldı reg-zen Ümîd ekdi gönülde ışkı yârun Velî virdi hevâya cümle hırmen * * * Terk eylemişüz senün içün dâr u diyârı Terk eylemişüz senün içün dâr u diyârı Tâ hoş görürüz hüsnü n ile bâğ u bahârı Bülbül lebünün goncasını göreli dil-teng Hurrem yüzünün gülşeni hüsniyle sahârî Ol gevheri tâ çıhara taşdan bu gönülüm Gerek ki oda ura kamu hısn u hisârı Cârî kılur ise kanı göziyle revâdur Tâ kıla gönül hükmini sevdügine cârî Ke'si elüme tolu vir ü ârı gözetme Çün ışk yolında bir olur ke'sî vü ârî Ma'şûka kovan ni çe kaçar tîr ü teberden Gül direne ne göriniser zahmet-i hârı La'li şekerinden gönülüm çün meze iltür Sehl ola yürekden gözi ger yaza humârı Gözüme kararı geleli zülfi hayâli Tende komadı cânı vü gönülde karârı Gözün gibi çîn laçini ben görmemişem hîç Kim öz ayağıyile gelür ana şikârı Her kim ki kenârında göre mûy-ı miyânın Niçesi miyânından anun kıla kenârı Yüzümde çü urıldı anun sikkesi zerde Ayruhsı dahi olmayısar mühri ayârı * * * İy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûş İy gözi karahçı lebi sâkî beni mey-nûş Viy kaşları hâcib yüzi han kirpügi çavuş Saçun girihi sihrini yitürdi şuna ki Bedr ayı yire indüriben aldı der-âgûş Tutahlarun alduhları cânı üleşimez Düşmiş hele aralarına hûn-ı siyâvûş Kim gördi gice güneşi ürker güpelüce Ya kimün ola dünyâda bir serv-i kabâ-pûş Sevdâsı nedür müşg saçınun acebâ ki Ayru duramaz hîç zi-kâfûr binâgûş Al elümi ışkun denizi aşdı başumdan Tûfân-ı mahabbet bu yüregümde kılur cûş * * * İ siyeh gîsû vü sepîd zekan İ siyeh gîsû vü sepîd zekan Gîsûlarunda sad hezâr şiken Şem' niçe ki dili uzun ise Nûrun ile mekâmı oldı leken Cân gîsûsıyile perîşândur Gözinün gûşesinde kıldı seken Gözlerüm ca'fer oldı çün tutağı Birisidür hüseyn ü biri haşan Kıl biliyçün tenümi kıl kılayım Olayım yolma üveys-i karan * * * Musâhibler gelün billâh kılım bir rây-i rûhanî Musâhibler gelün billâh kılım bir rây-i rûhanî Ki kim düzmiş ay üsdinde aceb bu deste reyhânı Dahi nâzük diler isen aşağarah nazar eyle Ki bir noktada cem' itmiş meta'-ı bahr ile kânı Ez-'in san gözün insânî ki bir dil koymadı sâlim Aceb ola mı hûrîsin diyemezem k'ez-insânî Lebünden bana bir cür'a ki zâd-i her dü âlemdür Yigirek durur ol sudan ki gelür bûy-ı hayvânî Göreli işbu bârı kim bilüne bârî vurmışdur Komazam cânı bilünde ki gösderde girân cânı * * * Odlar gemişdi cânumuza hâli bu gice Odlar gemişdi cânumuza hâli bu gice Derdi komadı gönülümi hâlî bu gice Keşf ola gözlülere bu hâlüm benüm gerek Ahvel gerek ki anlaya ahvâli bu gice Yeldâ didükleri gice bir yılda bir olur Bir aya satdum ise nola sâli bu gice Zülfeyni ışkına el urun çeng kılına Dindürmenüz söziyile kavvâli bu gice Tasrîf iderse nola hevâ zülfini anun Elden çü gözi komadı i'lâli bu gice * * * Her dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaram Her dem gönül kuşını bu şeh-bâza oynaram Ma'zûr tut hevâdan eğer aza oynaram Zülfi hevâya oynar ise başını nola Ben bir kıl ile cânumı ser-bâza oynaram Sinün ile sâzkâr olısaram dimiş idi Bu söz içinde ben yine ol sâza oynaram Valsında akl u cân u dil oynamayam dime Hecrinde çün kamusını bir nâza oynaram Var perde vü mekâm ile âvâza söfiyâ Aşüfte âşıkam ki her âvâza oynaram * * * Bana yalan di ger lebüni kanda benzedem Bana yalan di ger lebüni kanda benzedem Âb-ı hayâtı ben şekere kanda benzedem Çohlar lebüni benzede çoh nesneye vü ben Sırr-ı hayât-ı âleme türvende benzedem Teşbîh sünbüle niçesi zülfüni kılam Lâyık degül ki mürdeye bir zinde benzedem Ben bende sende kendü özümi bulımazam Tendegi câna lîk seni bende benzedem Ömrüm durur saçun u dilerem uzun ola Sensüz bu ömrümi dahi ben bende benzedem * * * Bende fakîr-i fakr u ganî-i gınâdur ol Bende fakîr-i fakr u ganî-i gınâdur ol Esirgen ol kulı ki- esîr-i anâdur ol Mihrâb kaşı gözleri yiter bana imâm Aksâ-yı maksad u arefât-ı safâdur ol Benden esirgeme ayağun izi tozını Ki hasta gözlerüme benüm tûtiyâdur ol Al cân u akl ile dili la'lüni sun girü Mecmû'ı zâyi' olur ise hûn-behâdur ol Ben cân u akl virdüm ana kılmadı kabûl Ma'şûka nâzı sehl ola zîrâ rizâdur ol * * * Rahm ide yâr âşıkun gözleri yaşına gerek Rahm ide yâr âşıkun gözleri yaşına gerek Anca dökem gözüm yaşın ki yüzüm aşına gerek Ben severem cemâlini ol yüregümün ivini Anun içün içümdeki taşına taşına gerek Işkı deniz ü aklumuz ecnebidür bu denize Gönülüme haber kılun çün buna âşinâ gerek Gözlerümün yaşını ben yürek odıyle yaharam Deniz eğer görür ise yaşumı aşına gerek Zülfini bah sabâ yili niçesi verhem eylemiş Her ne ki kıldı gönülüm irişdi yaşına gerek * * * Ağzun sanemâ la'l-i lebün eme gerekdür Ağzun sanemâ la'l-i lebün eme gerekdür Cân hasta durur cehd kıla eme gerekdür Ben cânumı virdüm ü şâhun şol tutağına Getürmedi gözine didi neme gerekdür Didüm gönülüme ki ırah yöri bilinden Didi nideyim anda bana neme gerekdür Bî-berg ü nevâyuz hele çengi kılıban sâz Geh zîre el urasın u geh bâma gerekdür Eksüklüyisem âşıkunam iy şeh-i kâmil Artuh nazarı sen kılasın kâma gerekdür * * * Toldı içüm od gözdeki nem neme gerekdür Toldı içüm od gözdeki nem neme gerekdür Cân hasta vü la'l-i lebün em eme gerekdür Subhî yil ile dem vire zülfi bize niçe Dem kıla meğer yüreği dem deme gerekdür Yâr yüzi bana ka'be vü gözüm yaşı zemzem Hac mevsümidür ışk ile zemzeme gerekdür Bî-hem olalı bâ-hem oluruz kamu uşşâk Ne hâlet ise çünki behem heme gerekdür * * * Aparun bini yâra görişeynm Aparun bini yâra görişeynm Yüzümi ay yüzine sürişeyüm Tutağı kanum içdi ben kanını Ol kanı anun ile sorışayum Göze göz yüze yüz cânum aparur Ağız ağız anunla sorışayum Ben gönüli nişân u ol kaşı yay Yine ben anun ile kurışayum Ben ağızumı ağızına anun Gamzesini cânuma urışayum * * * Nây ki aslı sâz ola sâzını nâya benzedem Nây ki aslı sâz ola sâzını nâya benzedem Kirpügiyile kaşını oh ile yaya benzeclem Ay u güneşde çün gözüm gördi husûf ile küsûf Âyine yüzüni niçe güneş ü aya benzedem Ağızün ile leblerün âb-ı hayât ü gül-şeker Sögmegüni anun içün câna du'âya benzedem Çünki necâtı gönlümün hem yine senden olısar Gözlerünün işâretin câna şifâya benzedem Bilün eğer hayâlüme gele hayâl ola hayâl Bu niçesi hayâl ola k'am likâya benzedem * * * Cân hüsrevün cemâline şîrîn degül midür Cân hüsrevün cemâline şîrîn degül midür Yürek hediyye yolma nârîn degül midür Mihrâb kaşlarında gözinün imâmına Uydurmayan nemâzını bî-dîn degül midür Boyı elif ü m'imi ağızı zülfi yi vü nûn Kaşı olana alhışum âmîn degül midür Kaşları kavs u kirpügi tîr ü özi hamel Bedr ay yüzi vü benleri pervîn degül midür Yüziyle zülfi anberi kâfûra sağdılar Şol hatt-ı sebz ortada miskîn degül midür * * * Göğe çıhdı sinün ile sanemâ râyet-i ışk Göğe çıhdı sinün ile sanemâ râyet-i ışk Mu'ciz oldı i begüm hüsnün ile âyet-i ışk Sende gördi bu gözüm gözin açup gâyet-i hüsn Gösderür anun içün gözlerüne gâyet-i ışk Ben imâmam kaşı mihrâbına karşı tururam İrürürem kime ki gereg ise kâmet-i ışk Işka muhtâc durur her ki vücûdı var ise Olmaya dünyâ vücûdına dahi hâcet-i ışk Âfet oğradı semâvî sanemâ gönülüme Kimsenün gönüline oğramasun âfet-i ışk * * * Yüzün deriyile bu gözüm nem nem olısar Yüzün deriyile bu gözüm nem nem olısar Olmaz olur ise bu gözüm nem nem olısar Demdür yüregüm gamzen ile vü demidir kim Ol dem dil ü cânumda benüm dem dem olısar Ben gözlerünün sayrusıyam vardur ümîdim Kim la'l-i lebünden cânuma em em olısar Çün yâr cemâliyile ışk irdi kemâle Bu ortada şimden girü bes kem kem olısar Dökileli zülfi yüzine bildi cânum kim Şol yirde ki şâdılığ ola hem hem olısar * * * İrürse gerek ışk eri ışkın sine bârî İrürse gerek ışk eri ışkın sine bârî Bu da'vîye inanmaz isen gel sine bârî Güneş yüzini âleme ger gösderür ise Sen gögsüni aç di güneşe gör sîne bârî Benefşe neçün zülfün içün ola perîşân Zî yüzi kara hâline bah nesine bârî La'lünden eğer fâ'ide irmezse cânuma Ben râzıyam andan hele bir yasına bârî Tağda koyı vir geyigi dik servi çemende Billâh nazar it bu boy ile bosına bârî Cân ü ten ü akl ü dil ile başumı cümle Bir hams durur ki komışam hamsine bârî Ben cehr ile ayduram işidün tanuğ olun Yâr derdini irürür isem hem sine bârî * * * Niçe ki ömrüm var benüm yüzün gibi yüz görmedüm Niçe ki ömrüm var benüm yüzün gibi yüz görmedüm Vallah ki yüzün göreli özgelere yüz görmedüm Boyun gibi serv-i revân gözün gibi nergis-i mest Zülfün ile yüzün gibi gice vü gündüz görmedüm Ay alnunı gün yüzüni hüsnünde ben göreliden Getür hamâyil içeyüm andı ki yılduz görmeden Varlığum ilini şehâ şöyle cemâlün aldı ki Âyineye kılup nazar ben bini sensüz görmedüm Bin gez dahi görür isem her dem seni toyımazam Bunca zemân geçmiş durur henüz dahi yüz görmedüm Işkun düşeli içüme yandı cihân dahi bile Derdüm gibi bu dünyâda sepişken uyuz görmedüm Sinün gibi gözi hatâ saçı habeş özi hoten Bilün gibi bir bil dahi yüzün gibi yüz görmedüm Bitdi yirinden göreli boyum serv-i bûstân Ayda bunun gibi alın güneşde bu yüz görmedüm * * * Ayağı içmez ü tutar tolu bu sâkini gör Ayağı içmez ü tutar tolu bu sâkini gör Ohır u tutmaz ohıduğını yasakını gör Irağ ider bize vasim yahın kılur hecrin Yahınına nazar itme vü bah ırakını gör Yüzine gel nazar eyle vü hür vasfını bil İzine bahıban altındağı burâkını gör Visâline irişicek erir bu var cigerüm Visâli böyle olur ise gel firâkını gör Sen iy gönül alıcı cân aparıcı dilber Gönül ü cân katuna vardı uş yarakını gör * * * Çü sâkî tapun ola sun bize deniz içelüm Çü sâkî tapun ola sun bize deniz içelüm Şunun ki içmez ayağın getür ki biz içelüm Elünden ayağa bin cân u dil ucuz virelüm Ucuz degül ise oğlan getür ki kız içelüm Gözün şerâbıyile dünyâ halkın esritdi Gelün bu dünyâ sücüsin ki biz ü siz içelim Eğerçi sabrumuz apardı hor kıldı bizi Tahammül eyle vü sun ahi biz azîz içelüm Cihânun ırmağını bî-mehâbâ deniz içer Çü sâkî tapun ola sun bize deniz içelüm * * * Lutf eyle vü aç sâ'id ile sâkı bu gice Lutf eyle vü aç sâ'id ile sâkı bu gice Andan tolu sun bize ayah sâkî bu gice Câr eyledi ki bî-bâd olavuz bu gice ışk Dirşür özüni şahla bu yasakı bu gice Ömrün geçeni geçdi vü bâkîsi bilinmez Hoş gör bunı vü kıl anı der-bâkî bu gice Şâyed ki leb-i la'li hayâlini nigârun Gösterde bize sun mey-i berrâkı bu gice Ferhunde ki uşşâk işidür yârı gözetmek Ma'şûk gerek isdeye uşşâkı bu gice Bu resm ile perrân idelüm ışk ile gönli K'ervâh tuta top tolu âfâkı bu gice Kanı mey idiben gönüli yürek idelüm Andan kılalum gözleri ayakı bu gice * * * Tutalum ki tutamazuz şehâ zülfün ucını Tutalum ki tutamazuz şehâ zülfün ucını İçmezüz dahi mey-i la'l-i lebün memzûcını Kılalum her gice bayram kaşunun ayıyile Çü güneş yüzün ile tutmışuz uş orucını Hüsni korusına ben gönülümi salmışam uş Özgeler sormağa korhar ki kanı korucını Ben ururam özümi irmeğe yâr sohbetine Dünyâda kim yığa bilür irici urucını Yâr gözi türk ü kaşı yaydur u gamzeleri oh Var ana göre kıyâs eyle vü gör kılıcını * * * Nigârînâ neçün youdur karârun Nigârînâ neçün youdur karârun Cihânsın ola mı yoh i'tibârun Ne hûnîsin ki kanum dökdügüne Tanuhdur leblerün ile nigârun Miyânundan kenâra irmeyince Ne vechi var miyânundan kenârun Ne âhûsın ki bin cân u dil ile Peleng olmış durur kemter şikârun Nigâr içün nola ger çeker ise Kişi çevrini her bir nâbekârun Bana sahrâ bu dem dâm-ı belâdur Çü sensin revnakı her murgzârun Şehâ zülfünde ben nolam ki vardur Sabâ bigi hezârân bî-karârun * * * Yüzün çün toğdı meclisde münevver kıldı etrâfı Yüzün çün toğdı meclisde münevver kıldı etrâfı Hacil kaldı cinân ehli degül eshâb-ı a'râfı Lebün katında kara ben şuna nisbet kılur ancah Sanasın bir kara kuldur korniş yirinde sarrâfı Eğerçi kâf olmışdur günehlerüm bu hazretde Kerem cümlesi olmazsa bana kâfî durur kâfi Tolu vir içelüm câmı ki kanda bulınur her dem Yârânlar cem' işböyle vü şâhid sâkî mey sâfî Lebüne vakf kıldum cân ki âlemler hayâtıdur Cihân halkı ululara kılurlar ise evkâfı Bu ışkı derdine hergiz lebinden özge dermân yoh Anun içün yöresinde hatı yazmış hüve'ş-şâfî Kanda vü sen kanda ki nûr-ı nûrsın vallah Ne var ilhâk ider ise sini anana bir kâfi * * * Zî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhî Zî rahmet-i rahmân u zihî lutf-ı İlâhî Ki hastaya em derde şifâ oldı şifâhı Muzmer yüzi bedrinde anun devr musarrah Zulfı gırıhı silsilesi namütenahi Sevdâsı budurzülf-i siyâhını göreli Bu gözlerümün ki karalar çevre siyâhı Arz ider ise hüsnüni yılduzlara gice Dahi dimeye müşterî bedr aya ki mâhî Lâyıkdur ayahlarına ki irüreler baş Şunlar ki ayağı tozma kodı cibâhı Gözi kanuma girdi hatâ itmedi zîrâ İnşân kodı dünyâda yine ayn-ı günâhı Kûh ise tenün ışk odına kâh gerekdür Âhun feleğe irse gerek olmasa vâhî * * * Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisem Derdün odına şehâ ışk ile yanam neyisem Bağrumı delibenün sende görürem neyisem Göz yaşı denizine garkaam u kılmaz eser Ol denizden bu benüm oduma bir nem neyisem Çün delük delük ider bağrumı her dem dem ile Var ümîdüm ki lebi la'line İrem neyisem Niçe ki servine el irmez ise hizmetine Başdan ayağa değin küllî kuşanam neyisem Işk eri başını niçe ki keser ney gibi dost Urayım âlemi feryâd ile berhem neyisem Bini ger hîçe sayıp yâr odına salar ise Ol oda anca benüm gibiyi yaham neyisem Vasi u hicrân dimeyüp la'l-i hevâsında anun Gâh zîr inileyem geh çağıram bem neyisem * * * Humârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getür Humârumuz çü yazıldı tur imdi bâde getür Geçen ömürlerümüzi bu lahza yâda getür Humâr iken tolu virür idün ayağı bize Humârumuz çü yazıldı ayah ziyâde getür Çü tolu içeli ayağı kalmadı ağyâr Ayağı bize sulu virme sırf ü sade getür Şikeste beste benüm tek ki beste-i zülfem Gözün içün nola bir haste-i fütâde getür Ruhun içün niçe şâh fîllerini tarh kılur Atını salduruban nathuna piyâde getür * * * Gül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyüm Gül bigi bülbül içün ben yahamı çâk ideyüm Zühre zehresin alıp âh bir eflâk ideyüm Hele şâyed ki hayâli gele gönlüm ivine Gayrı taşra süriben meclisini pâk ideyüm Zülfi tek oynayayum başı hevâsında anun Cân yahıban odına ten yolma hâk ideyüm Sen geyik gözlüceye sayd ideyüm var cânumı Zülfüni verhem idüp boynuma fitrâk ideyüm Nokta vü hat niçesi kısmete kâbil olmaz Silinürek salınu gel anı idrâk ideyüm Işkı ummân u ya derdi tamuyise ne gam Teni hâr odına vü bahrine hâşâk ideyüm Bahr ü ber dinlemegil huşk ü teri isdemegil Dili gamnâk idiben dîdeyi nemnâk ideyüm * * * Hüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu gün Hüsni bâzârında cânum men yürîd olmış bu gün Işkı tek derdüm anunla ver mezîd olmış bu gün Olalı mansûr cânum zülfi fitrâkinde uş San ki gönlüm aklum ile bâyezîd olmış bu gün Pîr-i ışk irşâd ideli gönülümi bu yola Bin cüvân mecnûn olup uşda mürîd olmış bu gün İy niçe da'vî ziyâd idüp tavîl itdi sizi Ger hezârân cehd ider ise ferîd olmış bu gün Sâkî câmı tolu sun u mutrıb nevâ âğâz kıl Yâr ile meclis yaraşmış ulu îd olmış bu gün * * * İy ışk eri gelgil berü ben sana yoldaş olmışam İy ışk eri gelgil berü ben sana yoldaş olmışam Kalmadı hîç gizlü işüm uş âleme fâş olmışam Ben bir zemân zâhid idüm tesbîh ile tehlîl ile Şimdi ki gördüm yüzüni uş rind ü evbâş olmışam Anca yüzümi kılmışam toprağ ayağun tozma Ki başını koyanlara yoluna ben baş olmışam Pâlûde kıldı kirpügüm inebîden göz yaşını Ben varlığumla şimdi uş helvâya haşhâş olmışam Özümi rüsvâ kılmışam dünyâ kovanlara ki ben Işk ehli meydânında uş ahsent ü şâbâş olmışam * * * Aceb neçün beni senden felek diler ayıra Aceb neçün beni senden felek diler ayıra Revâ degül ahi yârdan ki yârı yâr ayıra Çü meclisün durur uçmağum u tapun hûrî Gümân aparma ki benden tapum nâr ayıra Cihânda bu durur adum ki koymadüm adı sanı Ya niçe bini tapundan bu neng ü âr ayıra Bu ışk denizine göz yumıp özini salan Ne aceb ola öziyçün eğer kenâr ayıra Özine sürme kıla ayağun tozını gözüm Eğer sabâ yili bir lutf idüp gubâr ayıra * * * Niçe firâkun ile cân bu oda yana gönül Niçe firâkun ile cân bu oda yana gönül Bu derd ü hasret ile hele irdi câna gönül Seni diler seni sever ü senden ayrılmaz Tapundan ol sanuyı sanma ki osana gönül Niçe ki hulkı yaman ise cân anı taplar Tolaşdı kanda bahar yahşıya yamana gönül Anı seven yolma oynasa gerek cânı Bu yasağı ho işitdi gerek yasana gönül Düzeli kaş yayına kirpük ohı türkî gözün Kılup durur öz özin ol oha nişâne gönül * * * Tolu sun ayağı ki içelüm sabâha değin Tolu sun ayağı ki içelüm sabâha değin Harâmı hoş görelüm k'irürür mübâha değin Lebün çü râhat-ı cândur u cân anun bedeli Kişi ki râhata irmez irüre râha değin Gözi kan itdi yüregümi vü lebini ben Kısâs yazdı çalab dünyâda cerâha değin Gözi uyır idi diledüm el sunam lebine Kahıdı kürdi yayın urdı el silâha değin Çü kalbdür yüregüm ışkunun yolında gerek Ki irürem gönülüm kuşını cünâha değin * * * Nigârînâ nigârînâ be-gâyet bî-vefâsın sen Nigârînâ nigârînâ be-gâyet bî-vefâsın sen Cefânı görmeyeyim ki safâ içre cefâsın sen Göreli mest gözüni nigârâ hastayam hasta Şifâhuna irer isem sanasın ki şifâsın sen Sagun ömrüm gibi gerçi uzanmış lîk müşkil bu Ki bahıban görimezem ecel tek der-kafâsın sen Bilürem hûrîsin şâhâ benî âdem degülsin höd Bilimezem ki neyiçün perî tek der-hafâsın sen Çü ben senden görimezem vefâdan şâhâ bir zerre Bana ne fâyide kılur tutalum ki vefâsın sen * * * Nidelüm bilimezüz biz gönül ile genül ile Nidelüm bilimezüz biz gönül ile genül ile Cihânı hârab idersin gönül ile gönül ile Cânı ortaya koyarlar velî gönüle uyar cân Cânı oynar ol ki gelür gönül ile gönül ile Bu cihâna yayar isen sanemâ saçtun tuzağın Dahi kuşı umma illâ gönül ile gönül ile Niçe akl u cân turursa bu tenümde ben giderem Zeneh-i çâhına yarun gönül ile gönül ile Gönül ile didüm ana gönül ile dinlemedi Gönül eyledünse eyle gönül ile gönül ile * * * Ya çalab derdümüze çâre kıla Ya çalab derdümüze çâre kıla Ya gönül könlegini pâre kıla Oda salar özini dürr-i aden Tâ benünçün yüzini kara kıla Ay yüzünden güneş utanduğıçün Bulıdı özine sitâre kıla Bilüne sundum ise ayb itme Gark olan cehdini kenâra kıla Kemeri bir kılı iki bağlar Sözi bir noktayı dü pâre kıla * * * Gel i sâkî-i semen-ber bize tolu bâde virgil Gel i sâkî-i semen-ber bize tolu bâde virgil Biribi hevân odını gamı cümle bâda virgil Yüzünün nikâbmı aç ki güneşi unıdalar Saçunı elünle tağıt zulümâtı bâda virgil Sanemâ senün hevânı dü cihân ü câna aldum Dahi kimün artuğı var hele bir mezâda virgil Bu cihân senün elünden otur imdi fitneyi bas Yohısa tur örü salın kamusın fesâda virgil Yanıcı kim ise derde yine şerbet ana gerek Leb-i la'lünün şerâbın men-i nâ-murâda virgil * * * Tolu vir ayağı bize erinme iy sâkî Tolu vir ayağı bize erinme iy sâkî İçür ki bî-hod olalum boşaltma yasakı Gelün dirilün içelüm ayağı hoş geçelüm Bir iki gün bu ömürde çü buluruz bâkî Kılıcağ uçmağumuz bu ırağı ol âlem Gelün ki yasanalum bu yahını ırakı Gözüm yumup salaram cânı şol denize ki Ne ortası görinür ne görine kırakı * * * Cânum severem sini sini illâ seni ben Cânum severem sini sini illâ seni ben Ol bunı sever ü bu anı illâ seni ben Gündüz gice ay güneşi kovar güneş ayı Her birisi kovar kovanı illâ seni ben Alan alana dirler ise işbu cihânda Alsun nola alan alanı illâ seni ben Ben zülfüne ildüm ü gözün bağruma düşd Düşen düşen ilen ileni illâ seni ben Işkun bana biliş idi vü yâd idi hecrün Yâd yâdı vu bilen bileni illâ seni ben * * * Ben ki her lahza bu cânumı cihâna virürem Ben ki her lahza bu cânumı cihâna virürem Nola öz işüm içün cânı çü câna virürem Lebiyiçün dökerem yaşı gözümden ne aceb La'l içün incü düzümini dükâna virürem Ol kanatdı yüregümi vü tutahlarını ben Varlığı üsde neçün hele bu kana virürem Cân vücûdumda yegâne durur u bulur isem Dünyâda cânuma erzânî yegâne virürem Ol bana zülfi girihlerini ger eyledi dâm Göz yaşı incüsini ben ana dâne virürem * * * Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irür Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irür Işkunla yayağam paşa lutf eyle at irür Sen şeh-ruhıyıçün bu dem oldum piyâde ben Gerekse kâyime dök ü gerekse mât irür Ben susamış bu ışk yazısında kalmışam Ülitmege dimâğı lebünden nebât irür Hattun diler ki derdüme nüsha kıla devâ Vaktum çü nâzük oldı tabîbe devât irür Sen hüsne bay u vasluna ben katı yohsulam Tanrına bah i bay u fakîre zekât irür * * * Bakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalı Bakmaz oldun bize cân eyle mi gönül alalı Cân kuşın görmemişem dahi saguna ileli Dünyâ vü âhireti hîçe dahi almamışam Cân u gönül virüben ışkunı el el alalı Seyl ahar oldı kanın gözlerümün yaşına bak Lutf idüp anı gice yağluğun ile sileli Yüregüm yarası kanda onula akl degül Tuzı eksilmedi hîç kirpügün anı dileli Akl nesne komamış idi ki virmedi ana Tıfl-ı şeş rûze gibidür hele sini bileli * * * Her lahza gözün gönülüme oh şaşayım dir Her lahza gözün gönülüme oh şaşayım dir Zülfüne tenüm anun içün ohşaşayum dir Şeş gögsüni dirse ki yüregüne uram oh Bin cân ü dil ile yüregüm oh şaşayum dir Mahmûr görüp gözüni gözüm ana her dem Yüzümi yüzüne uruban çohşaşayum dir Ten ince vü gönül tar u yürek kan idiben Okşaşduğum içün yâr ile ohşaşayum dir Serviyi revân eyleyicek gülşene subhın Gevdemde varı sünügümün kahşaşayum dir * * * Âşık ki oynayımaya cânın hâm ola Âşık ki oynayımaya cânın hâm ola Virmese ay varın güneşe nâ-temâm ola Geh zülfi tağıdup gehî saçını dirmese Ehl-i tarîkate niçesi subh u şâm ola Ger şâh ola nola gönül ilinde ol gulâm Sultân iken bu cân hele ana gulâm ola Sen öz özüni sı vü nigârun odına yah Taş çün sına vü gör oda yakıla câm ola Kimde ki varlığı karışa kalb ola yakın Sâf ol durur ki âşık-ı mâlâ-kelâm ola Uydurmışam nemâzumı gözüne iy nigâr Uymamağ ola mı çü gözün tek imâm ola Kanum harâm iken çün ana kılmışam helâl Vaslı helâl iken ne revâdur harâm ola * * * Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîm Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîm Ki zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm Azâbı azb-ı lebinden bize ırah olıban Visâli ni'meti bu cânumuzayidi na'îm Çemende halvet-i vasimi ihtiyâr idicek Bize nisâr-ı gül ider idi nesîmi ne sîm İşikde giceyidi hâcib ü sabâ ferrâş Tapuda gözüm idi sâkî vü hevâsı mukîm Ne nefh-i sûr ki ol hür ger terennüm ide Kopa gele lahidinden kamu izâm-ı remîm Bana didi ki cânun vir ki ben senün olayım Murâda irdi vü irmedi va'dehâ-yı kerîm Yüzi güneşi kaşı ayı müşterî tutağın Göreli bildi gönülüm ki şol dem oldı sakîm Bana vü dilberüme yoh nazîr âlemde Velî cemâl ana vü ışk bana oldı kasîm Gelün bahun yüzine vu mu cizesini anlan Ki kılmış ayı giçi barmağıyile bed ü nîm * * * Eyâ şîrîn ne hüsrevsin ki şîrîn cân sana şeydâ Eyâ şîrîn ne hüsrevsin ki şîrîn cân sana şeydâ Cemâlün çâşt-ı sultânî uzun saçun şeb-i yeldâ Şehâ hüsnün içinde sen çü bir yalguzek olmışsın Nola ışkun içinde ben ferîd olur isem ferdâ Bize va'de kılupdur tanla uçmağ ile hûrîler Nola imrûz olur ise bize ol va'de-i ferdâ Eğer maksûda irersem zihî ni'met zihî devlet Eğer irmez olur isem hezârân hasretâ derdâ Çü sâdık âşıkunam pes senün ışkunla ben bilem Çü men bir mecnûn aslıyam men ü leylî bile beydâ Gerek anca çağıram ben işigünde sehergeh ki Kulağuma nidâ gele ki â lebbeyk yâ abdâ Yüzünle bılun apardı can ile gonulı külli Kimi zâhir kimi bâtın kimi pinhân kimi peydâ * * * Hüsn-i cemâlüne şâhâ bâğ-ı İrem direm Hüsn-i cemâlüne şâhâ bâğ-ı İrem direm Ne olsa olsun ana ben hele İrem direm Bâdâm gözlü alma yanah şeftâlû tutah Cümlesi cem' sende oları direm direm Oban iti ayağı tozın sürme çekerem Firdevs uçmağındağı hûrı yirem direm Bir bûse dilerem ü anı tartınur bize Bin cân u dil diler ise ana virem direm Ben bir ayah sunaram u içmez elümden ol Ger zehr sunar ise elinden yirem direm * * * Işk ile derdüm katı lutf ile di em begüm Işk ile derdüm katı lutf ile di em begüm Şerbet-i hayvân imiş tutağun emsem begüm Servi kadün her nefes gözüme birbir hayâl Gözlerüm anun için yaş iledür nem begüm La'l-i lebün ışkına kara kan oldı ciğer Zîrâ ki bulımadı derdine hemdem begüm Dür derini göreli gül yüzinün üsdine Vakt-ı seher başladı ki düşe şebnem begüm Binümle sâz itmedi ışk nevâsı dahi Niçe ki zîr inlerem yolma ya bem begüm * * * Bize tolu vir ayağı behârı bilmeyelüm Bize tolu vir ayağı behârı bilmeyelüm Saçunı çöz şâhâ leyi ü nehârı bilmeyelüm Tebessüm eylegil ü söyleme bize hergiz Dilek buyise ki sırr u cihârı bilmeyelüm Nikâb tut agızuna vü gözlerüni yum Dilek ol ise ki hamr u humârı bilmeyelüm Hezâr şûr kılur zülfi bir sabâ yiline Niçesi ârızın ümmî vü ârî bilmeyelüm Bizi yesâra irürgil ayn-ı yemîn ile Tolu ayağunı sun ki yesârı bilmeyelüm Her öpmeğe lebüne cân borcumuz vardur Lebünle esridür isen şümârı bilmeyelüm * * * Mahmûr-ı elestem nola ger oldum ise mest Mahmûr-ı elestem nola ger oldum ise mest Sâkî tolu vir sâgar u mutrıb katı ur dest Ma'şûka senün diler isen ki ola küllî Sen dahi gerek anun olasın hele serbest Bilün ile kâham velî kûhem kemerünle Varlığum ile sinünem er nîst veğer hest Ben dâne-i hâlünden ırah düşmeyiserem Zülfün niçe ki kura benüm gönlüm içün şest Ben bâd-ı hevâyile gönül atını koşdum Zülfün ile şimdi nola ger cân ola hem-dest * * * Kanısın kanısın kanısın sen Kanısın kanısın kanısın sen İy cânum yüregüm kanısın sen Gönlüm ilini nişe yahdun Bu şârun iy begüm hanısın sen Dîni yoh sini sevmeyenün Bu dînün îmânısın sen Tutağun yine la'le benzer Sanasın ki kânısın sen Bu ne ten bu cân ki sinün var Sanasın cânumun cânısın sen * * * Âyine al elüne ola ki bir yüz göresin Âyine al elüne ola ki bir yüz göresin Ayı nedür diyiben ola ki bir yüz göresin Ben senün birüne ömrümde kişi görmemişem Her nefes sen seni seven birine yüz göresin Ay ile güneşi sini göreli görmemişem Sen revâ ola mı her gice ki yılduz göresin Bini benden iledürsin göremezem seni ben Zannum oldur ki dilersin beni sensüz göresin Ten ho yohdur cân apardun dîn ü îmân komadun Diledün halvet idüp ya'nî ho dînsüz göresin * * * Eyâ şâhî ki ben sensüz cihânda dirligüm yohdur Eyâ şâhî ki ben sensüz cihânda dirligüm yohdur Çü ben senem ü sen benem dahıla birligüm yohdur Gözün kılduğını câna niçesi şerh kılayım Hele muhtasar oldur ki sünükde iligüm yohdur Gözi yağı durur bana kirişmeleri sulh eyler Velî niçe ki kurmışdur kaşını illâ kim yohdur Hezârân rüstem-i destân işigümde ayahçıdur Velî behrâm gözini göricek erligüm yohdur Tenüme ışkunuz könlek ü derdünüz kabâçadur Cefânuz boyuma ohcar velîkin terligüm yohdur * * * Gözi yine başladı benüm gönülüme cenk Gözi yine başladı benüm gönülüme cenk Mutrıb yine harbî çala başlagıl ahar cenk Cân mest durur akl kılur da'vî-i zühdi İy ışk örü tur u bırah şîşesine seng Hûnîn dökerem yaşumı meygûn lebün içün Gül yüzün içün nola içem bâde-i gülreng İnceldi tenüm bilün içün lîk yiridür Çün piste ağızun içün oldı gönülüm teng Şeh nâziyile râst muhayyer men anunçün Kim ışkıyiçün subha değin kıluram âheng * * * Gelün sabâha değin yahalum bu mısbâhı Gelün sabâha değin yahalum bu mısbâhı Virün ki râhat-ı râha irürelüm râhı Ağzı la'l hazânesine kilid urmış Cânumuz ise fidâdur olursa miftâhı * * * Olmaya binüm bigi âlemde hergiz merd-i dil Olmaya binüm bigi âlemde hergiz merd-i dil Surh-ı eşk ü zerd-i ruhsâra derûn pür derd-i dil Ferd-i hüsn oldur anunçün ferd-i ışk ana benem Ol müsennâ kaşına kıldum fidâ uş ferd-i dil Germ ü serd-i ışkım çoh çekmişem anun içün Komışam yolma eşk-i germ ü âh-ı serd-i dil Şeş cihetde niçe hissi çâr-sûdan bağladı Tâs-ı ışka ka'beteynün yin salalı nerd-i dil Cânumuzdur leblerün anun içün anun içün Dökerüz ayağına bu eşk-i cân-perverd-i dil * * * Göziyle hastayam u gözi dahi hasta durur Göziyle hastayam u gözi dahi hasta durur Şikeste zülfiyile zülfi hem şikeste durur Yüzine gül ya benefşe saçına niçe diyem Hezâr ikisi bigi yüzinde deste durur Gönül şikâyet ider gözlerine dir ki kaçan Hitâb hufteye yâhûd itâb meste durur Lebiyle esrügem ü göziyile mahmûram Bu iki hâl cihân içre mey-pereste durur Gönül şikeste vü cânum saçuna besteyiken Acebleme sözümi ger şikeste beste durur * * * Severem severem osanmah bana yohdur Severem severem osanmah bana yohdur Ne kim dirsen uyaram çekinmah bana yohdur Tana kaldı bu gice yüzi bedriyiçün cân Çü bedr ay ana irdi oyanmah bana yohdur Eğerçi erimişem anun şiveleriyle Şunı kim ele aldum bırahmah bana yohdur Senünçün olan esrük bu yolda ayığ oldı Benem serhöş-ı aslî ayılmah bana yohdur Kamu ırmağı ırmah olurcehd kılıcah Benem ışk denizi ki ayırmah bana yohdur * * * Âh eğer senün ile ben tana çıharam bu gice Âh eğer senün ile ben tana çıharam bu gice Ne ki gündüzin yaparsam şimdi yıharam bu gice Gözlerün beni diler zülfün ile biliş isem Ayb olmaya anda çünki yuharam bu gice Zülfün ile ben anberem ü hâlün ile çün ûdam Müşg sagunun yolma odda koharam bu gice Ben ki ışk oğlanıyam ayrılımazam andan Sorımadın şerr ü hüzün ana çoharam bu gice * * * Gözünden esrimeğe dilerem şehâ destur Gözünden esrimeğe dilerem şehâ destur Ki mest olıcağaz olmayısaram mestûr Sagun kohısıyile diriyem şehâ bunda Nigârâ lutf idiben yilinibize estür Ezelden esrügem ü şimdi olmışam mahmûr Tolu vir ayağı sâkî vü mutrıba dest ur Kaşı yayına gözi kirpügi ohın gezler Cânum fidâ sana tek kaşı yayını yastur Gözün ohı cânuma nigârâ âb-ı hayât Velîk özgeyi sestürmez ol beni sestür * * * Ne dürl ü cefâ var ise kıl câna ki sensin Ne dürl ü cefâ var ise kıl câna ki sensin Kayırma bu âşık cânını çün sen esensin Işka ki alîdür ne yezîd oldı firâkun La'lün çü hüseyn oldı tapun çünki hasansın Mansûr olur isem nola bu ışk yolma Şol zülf ü kad ile bana çün dâr u resensin Mecnûn olur isem nola ben ışk ile her gün İy leylî bana her gice çün silsile sensin Ay yüzün ağılında gönüller sürülenmiş Oğlansın anı anlayımamışsın o sensin * * * Gördi göreli görmedügini gözüm benüm Gördi göreli görmedügini gözüm benüm İrdi ireli irmedügine özüm benüm Biliş idi ezelde cânum yâr cânına Andan barışdı yârum ile yıldazum benüm Şol söz ki sözi olmaya bâd-ı hevâ durur Sözi gerek ki ola cihânda sözüm benüm Şekker lebüne tuza ahar tek ahar gönül Ana şükür ki şekkeri kıldı tuzum benüm Yoluna bin benüm gibi kurbân ne nesnedür Her dem hilâl kaşuna kurbân yüzüm benüm * * * Cânum muhayyer oldı çü şeh nâza başladı Cânum muhayyer oldı çü şeh nâza başladı Sâkî ayağa çalıcı âvâza başladı Men azucuh ile tağaram ayağı tozın Çohlar izinden ol şâhumun aza başladı İrdüm tapusına yükünüp sundum ayağı Almadın eline ayağı aza başladı Kirpügi yazmaz idi gönül bûtesini hîç Kış olalı kaşı gönüli yaza başladı Zer-bâzdur yanağum u ser-bâzdur başum Zer-bâza bahmadı gözi ser-bâza başladı * * * Her gice tana değin yüzün içün ay begüm Her gice tana değin yüzün içün ay begüm Tana kalıp sayaram yılduzları ay begüm İşbu uzun gicede çekdügini gönlümün Zülfün elinden dilüm diyimez iy vay begüm Sen ganî muhtâc ben niçesi hal kılısar Dünyâda bu müşkili yohsul ile bay begüm La'l-i lebün ahıdur yaşlarumı kan nola Bir dem eğer tolmaya seyl ile bu çay begüm Gönülümi kirpügün şişledi ışk odına Zîrâ kebâb idilür içilicek mey begüm Zülfün ile başuma geldügi sevdâları Bu gice yeldâ durur ben diyeyüm say begü * * * La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanı La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanı Kanını höd görürem kanı yüregüm kanı Cânuma cânî durur cânı velîkin teni Bana didürür hele şi'r ile bu ten teni Çin diyelüm gözleri râst hatâyî durur Bu gönülüm mısrınun pes neden oldı hanı Gabgabı kâfûrî vü müşgî durur benleri Yanağı gülgûn velî gîsûları sûsenî Işkı odı tamgalar yini gelen gönüli Zülfi kemendiyile râm kılur tûseni * * * Lebüne susamışam nola bana em diyesin Lebüne susamışam nola bana em diyesin Beni eğerçi gözün hastadur emem diyesin Yürek kanı bu gözümden lebünçün ahar seyl Çü i'tidârına gelesin ana nem diyesin İçüm yanar u figân iderem gice gündüz Kimine zîr diyesin kimine bem diyesin Niçe ki gîsûlarun-çün negam kılam giceler Sen ana urmayıban kulağun ne gam diyesin Sen idügüni bilüp kıluram sana secde Bu secdemi sana sini sanam sanam diyesin * * * Çü ar'ar isem ben bana ne nâm gerek Çü ar'ar isem ben bana ne nâm gerek folu vir ayağı sâkî ki mey müdâm gerek Eyâ melik ki sanadur bu dem melek bende Tapunda zühre-i çengî felek gulâm gerek Sagun ile gicedeyem yüzün ile gündüzde Her âyine bize dünyâda subh u şâm gerek Anun içün ölürüz anun içün öliserüz Ki niçe ki diriyüz bu cihân bekâm gerek Cü hâs ben senünem mutlakâ benüm ol sen Bu ortada neyiçün ilm hâs u âm gerek Senünem ü senün olısaram gice gündüz Benünle zülfün ile pes ne dâne dâm gerek Sücûd kılmışuz ol hakka ki buyurdı bunı Ku'ûd isdeyene evvelîn kıyâm gerek Çü hüsnün içine girdüm didüm selâmu âleyk Kapımdan içerü girene bir selâm gerek Eğerçi kalmamışam dünyânun metâ'ına ben Bu hâl ü zülf ü had ü kaddüne kalam gerek * * * Kirpügün tîr olalı kaşun kemân Kirpügün tîr olalı kaşun kemân Bellü bildük yohdur ecelden âmân Şekker ağzundan acı dil vireli Yahşılardan başladı gelür yaman Ne ki hazz olam tapundan dilerem Bir mekân içre senünle çoh zemân Bilüne bahdum ne gördüm bir hayâl Ağzunı gördüm ne gördüm bir gümân Benzüm ile gözümi görür ahi Dahi ne hâcet arada tercümân Dünyâda hüsnüni sevdüm ben hemîn Çevri binüm cânuma kıldun hemân Bini kul kılur u hüsni hat yazar Özi şâhid gözleri olur zamân * * * Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibi Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibi Olmadı yoluna kişi rüsvâ benüm gibi Hergiz dimâğ matbahı içinde dünyâda Zülfe bişürmedi gişi sevdâ benüm gibi Bu dünyâ hoşlığına ki ben şimdi hâvîyem Bilmedi sini gâyet-i kusvâ benüm gibi Esrimişem gözünden o la'lüni umaram Yohdur humâr ki uma helvâ benüm gibi Ben toprağam u gözlerüm ırmağ od içüm İşbu hevâda olmaya deryâ benüm gibi Ben birtenem ki cânumı isdep bulımazam Mecmû'ada ola mı mu'ammâ benüm gibi Kim ki kitâb ohıdı vü işitdi kıssayı Ohımadı işitmedi gavgâ benüm gibi * * * Işk eri öküş derd ile hayrân ele girse Işk eri öküş derd ile hayrân ele girse Ma'şûka dahi tuhfe-i devrân ele girse Cân aldı hayâlini girü kodı katumda Cân gitdi velî şimdi girü kân ele girse Bâd-ı seherî tek yüz işigine süreydüm Bir subh eğer kûyına seyrân ele girse Cennet ne gerek hür u kusûrın niderüz biz Anda bize bir sıdk ile rıdvân ele girse Feriştede bu şûhlığ u perîde bu lutf Olur ise inşân bârî z-insân ele girse Uçmağı koyaydum u uçaydum işigüne Fi'l-cümle eğer âdeme tayrân ele girse Geçen ömürüm gitdi vü gitdi dahi gelmez İrince anun vaslına kırân ele girse Bilmeğe benüm derdümi mecnûn gereg idi Şerh eylemeğe ışkumı selmân ele girse Gözün gönül apardı vü ışkun komadı akl Gelürse hayâlün bârî kurbân ele girse Zülfünle gözün hind u habeş çerisiyile Gönlüme ahar sulha müsülmân ele girse * * * İlahı ilahı ilahı ilahı İlahı ilahı ilahı ilahı İlahı ilahı ilahı ilahı Hatun çün kalem urup kadem urdı yüzüne Hele müşg ile kâfûr rakam çekdi siyâhî Soyılup suya girüp yüzün gösdereliden Sana oldı müsahhar zî-meh tâ ki be-mâhî Müberka' göreliden ukûl oldı muhayyer Cemalunı çu irdi fıda cana kı mahı Hezârân iderem âh hezârân iderem vâh Kişi sanmagıl anı ki âhı ola vâhî * * * Toldı gönülüm zülfüne bîçâre ne çâre Toldı gönülüm zülfüne bîçâre ne çâre Yaraladı gözün yüreği pâre ne pâre Gözün cânumı sihr ile bir gûşeye saldı Zülfün dahi diler ki özin kara ne kara Göz ki seni görmeye nider uyhuyı gice Zîrâ ki hayâlün dahi bu ara ne ara Cânum pâresisin velî gözün yüregümi Her lahza kılur nâz ile sad pâre ne pâre Cân budur anun ki yaşumuz ola cârî Ol cara gerek irişe bîçâre ne çâre * * * Sâkîya sun içelüm ağunı biz Sâkîya sun içelüm ağunı biz Meze idinelüm ayağunı biz Öpmeğe cân diler imiş tutağun Tutalum şimdi ol yasağunı biz Uçmağa uçmağı koduh çünkim Bizüm eylemişüz bu bâğunı biz Şol tutağundan içdi çünki içür Urmışuz bu ciğerde dâğunı biz Bûseye cân dimiş şehâ hüsnün İçelüm şehdün içün ağunı biz Hertutağun gönülde dâğ itdi Soraruz cândan ol tutağunı biz * * * Nigâr ışkı çerâğı gönülde yana gerek Nigâr ışkı çerâğı gönülde yana gerek İv issi çohdur uyır nâgehin oyana gerek Gözün gönül kanını içdi bunca yıllardur Demi durur tutağundan bu kana kana gerek Cemâli saçını tuzah düzer ü dâne meğer İrâdet ile esîrem ne dâm u dâne gerek Çü kirpügi oh u kaşı yay u atıcı özi Ola gönül dahi lâbüd ana nişâne gerek Cemâl içinde çü mahbûbdur yegâne-i asr Anı seven dahi dünyâda hem yegâne gerek Saçun uzun ağızun dürr ü sini seven Niçe ki rızkı tar ise yaşı uzana gerek Gerek ki âşık u ma'şûk u ışk bir olalar İkisi katılıban âşıka boyana gerek * * * Ne kim nâzından aydursa dilümüz nâzenîn söyler Ne kim nâzından aydursa dilümüz nâzenîn söyler Gözüm ile dilüm lütfün hemân görür hemîn söyler Gözüm saçun çerisinde görür yüz bin kemîn lîkin Bu meclisde kamusını diyimez bir kemîn söyler Benüm bu ölü cânuma tutağı îsîyidügin Ne bileydüm ağız ağız anı rûhu'l-emîn söyler Saçınun her kılıyiçün ben eyle oynaram cân ki Felekler dirler ahsentüm melekler âferîn söyler Saçından dir ise tab'um perâkendedür inanma Kaolinden niçe uzadursa sözin râstın söyler Müzelzeldür müselsel zülfinün sözine inanma Velî gönül kemergâhı sözini gey mübîn söyler Cihânda fitneler kopar çü cân gamzelerin aydur Kıyâmetler kopar çünkim gönülüm kâmetin söyler * * * Kışun humârını yine yaz yaza başladı Kışun humârını yine yaz yaza başladı Sebze hat ile hâlümüzi yaza başladı Taşdı yürek gönildi gözüm yaşı ırmağı Çünki eridi gussa karı yaza başladı Yazmaz iken gönüli cefâ kirpügi ohı İrdi vükâsı şükr ana ki yaza başladı Ben şânesinde kıl gibi asılmışam anun Andan berü ki gîsûların yaza başladı Bana tolaşdı zülfi dahi kimi koyısar Kancaru vara fîl çü o yaza başladı * * * Ben hatun gibi hâme yazmamışam Ben hatun gibi hâme yazmamışam Ol hatı hîç hâma yazmamışam Yazmışam hat öküş benün gibi lîk Rûmda dahi şâma yazmamışam Azmışam gîsûsı içinde velî Işkı yolında râst azmamışam Gözün azdurdı zülfüne komadı Azmışam çünki anda azmamışam Yazmışam yazmadın hatun yazusın Yazmışam yazduğumı yazmamışam Denize girmeden saçı anber La'li yâ'kût eğerçi kazmamışam Zülfi dâmı tutam ki bini yaza Düşmişem ben ho dâma yazmamışam Yazmışam kanlu göz yaşın idrâr Ger hayâlüne câme yazmamışam Müşg ile berg-i gülde nesh ideli Kimse adına nâme yazmamışam * * * Elüme alam başumı girişem girişmesine Elüme alam başumı girişem girişmesine Balını yağuma karam karışam karışmasına Niçesi diyem ki İrem gişi irmedügine lîk Var ümîdüm ana ki ben irişem irişmesine Niçe yahana salarsa beni kaşı zülfiyile Kılı yarıban gerek ki ilişem ilişmesine Lebi cân kanlusudur kanı bellüdür baharsan Dilerem ki anun ile sorışam sorışmasına Tutalum miyânı anun ki kenâra gelmeyiser Nola cehdi idelüm ki girişem girişmesine * * * Serv ola mı boyunuza ohşaşa Serv ola mı boyunuza ohşaşa Kaşun ola mı yüreğe oh şaşa Cem' ideydüm ışkını gönülde ben Furkatinde lîk dünyâ kahşaşa Uyır iken kirpügi kırdı bizi Var eğer gözi ohı oyah şaşa İnçgeyem biline ohşayam direm Kim ola k'anun biline ohşaşa Bir ohından kim durur kayd eyleyen İllâ gözleri ohın soyah şaşa * * * Tapundan ayru dirilmek bana muhâl olısar Tapundan ayru dirilmek bana muhâl olısar Velîk bilmezem ana kaçan mahâl olısar Yüzüni niçe kılam vasf niçedür diyeyüm Utarid anda çü şel zühre çünki lâl olısar Boyum kaşunla yay oldı vü oh gibi toğru Direm ki bedr yüzünle tenüm hilâl olısar Gönül düşeli ağızuna oldı gey dil-teng Tenüm hayâliyile bilünün hayâl olısar Bilün kıl itdi kala urdı ışkun odı İkisi dahi çü oldı ne kîl ü kâl olısar Ümîdüm ol ki tutağun ola bana kısmet Eğerçi noktalarun kısmeti muhâl olısar Müferrih isderem ol leblerüni sevdâma Cevâba râzı degülem çü ol su'al olısar * * * Niçe uzun gice cânum yana sevdâsıyile Niçe uzun gice cânum yana sevdâsıyile Niçe derdüme em ola yed-i beyzâsıyile Niçe nîlinden ola gözlerüm yaşı furât Niçe gark ola tenüm ol yaşa mikyâsıyile Niçe yas eyleye yası ohıyile gönüle Niçe her meclis içinde gele eyâsîyile Bilünün vaslı yolı incedür ü katı uzun Hele râzıyam ana bu kamu gavgâsıyile Ol hatâyı ki gözün kıldı gönülüme benüm Kanda çeke biliser cürmini obasıyile * * * Bili ne çeker dilber anı ger bile nolur Bili ne çeker dilber anı ger bile nolur Ol çekdügini ger çeke âlem bile nolur Sen dil diledün ben sana cânı dahi virdüm Çün bir dil imiş her dü cihânı dile nolur Ben biribidüm bâd-ı sabâyı ana ferrâş Zülfi gözümün silsilesin ger sile nolur Kıymadı gözüke ben anı sevdügüm içün Bu dünyâda bir âşık eğer eksile nolur Ol nesne ki kıl itdi anun ince bilini Ben sûhteyi dahi eğer kıl kıla nolur Şol gişi ki bedr ay ile kalmış ola tana Tana kalısar yıldüz ile ay ile nolur Biz katlanalum yâr yarasına yarıyıçün Dermânını derdi vire gavgâyile nolur * * * Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hay Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hay Yürekde niçe şerh idelüm gamzeni ey vây Ayağuna baş komağ içün serv çemende Geçdi niçe müddet ki karâr eyledi ber-pây Kanda aparam gönlümi ben gözi elinden Her kirpügi bir oh durur her bir kaşı bir yay Al çengüni çengüne vü kânûnunı bekle Ger diler isen ûd gibi oda yana nây Bu iş niçe uşşâk arasında olısar râst Ki âşık ola bî-hod u ma'şûk ola höd-rây * * * Kanı gözleri bâdâm kanı serv-i gül-endâm Kanı gözleri bâdâm kanı serv-i gül-endâm Kanı yâr-ı dil-ârâm ki olmadı bana râm Kanı yâr-ı nev-âmûz kanı ışk-ı dil-efrûz Ki geçdi dün ü imrûz geçiser yine ferdâm Tolu sun bize câmı irür cânuma kâmı Yitür göglere nâmı kul it rûm ile şâmı Ana başla gulâmı bize kesme selâmı Gözet işbu nizâmı lebünde cânum idgâm Niçe cânuma âlî eyâ dişleri lâlî Gel iy yanağı hâli ki gîsûyile hâlî Yuzı husn ile vali eya bad-ı şimali Bulursan zer ü mâli cemâline kıl in'âm Eyâ dilber-i dil-bend eyâ nâzük-i leb kand Eyâ türk-i şeker-hand eyâ hâli semerkand Zihî gîsû-yı pür bend ki bin cân ana der-bend Zihî la'l-i şeker-kand virürse kulına vâm Gel iy cânuma cânî gel iy kasd-ı amânî Gel iy cevher-i kânî gel iy rûh-ı mekânî Eya ısı-ı sanı eya ayn-ı ma anı Tapun tek dahi kanı ki ben puhte vü sen ham * * * Kişi gerek ki dileğin ömürden alu göre Kişi gerek ki dileğin ömürden alu göre Yüce gözedür özin aludan alu göre Saçını gör yasamış u hatın dahi düzmiş Niçesi gire sabâ ana çün yayalu göre Dilerem işigine yüz sürem hemîşe velî Nideyüm üşenürem nâgehân obalu göre Lebine cânı behâ komışam nigârun tâ Meta'ı çoh getüre şehre çün behâlu göre Gönül kuşın alamazam gözi elinden hîç Hûyı budur laçinün çünki bir yaralu göre * * * Gel imdi bî dü vü çâr iy habîb-i meh-çehre Gel imdi bî dü vü çâr iy habîb-i meh-çehre Ki şeşder oynamağ içün salaram uş mühre Çü bende müşteriyem müşterî mahalli yoh Görürse zühre bu hâlâtı çâk ider zehre Hatı yüzinde yazar ism-i a'zamı lîkin Gözi kirişmeleri irürür anı sihre Dişün munazzam ider ıkd-ı lü'lü'yi vü saçun Tağıtdı müşgi öleyim bu nazma ol nesre Eğerçi sırdı gönülümde ışk u hecrün cehr Fidâ bu sırr ile cehrem bu sırr ile cehre Eğerçi kûyunı şâhâ kûy itmişem lîkin Senün yoluna hele şöhre olmışam şehre Küpesi ürker ü kaşı terâzûdur lîkin Benât-ı na'ş kılur keh dürûsını nesre * * * Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmez Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmez Ben oh didüm ol oha velî kanı gözikmez Kömür gibi yandum oda ol cevheriyiçün Ben râzıyam ol oda velî kânı gözikmez Kim âşık ise ışk denizine girelüm Dînini bulımazam u îmânı gözikmez Zülfinde gönül girdi karanulığa miskîn Aydınlığı ko şerbet-i hayvânı gözikmez * * * Sana gönül vireni kala câna sanmagıl Sana gönül vireni kala câna sanmagıl Tartına aklı cânını yacana sanmagıl Bir mûrdur gönül neyi apara bellüdür Pây-ı melahdan özge süleymâna sanmagıl Dermân didi lebün gönüle derdi katıdur Ol derd katlana mı bu dermâna sanmagıl Zülfün küfür durur niçe tatarı var ise Ben getüre bilem anı îmâna sanmagıl Cân gözlerüm yaşına şehâ âşinâyidi Hîç yire saldı kendüyi tûfâna sanmagıl * * * Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarası Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarası Onılmıyan yaraları bir dahi yine yarası Esritdi gözlerün bini kirpügün urdı oh ile Tut bini ki uyımışam işböyle mi oyarası Anca çekişdi leblerün işbu yüregümi benüm Kan oldı çekişik ile ol ikisinün arası Bahdı benine gözlerüm düşdi gîsûsı ağına Hay neler itdi cânuma işbu gözümün karası Ben yanmışam sinün içün küllî ki yoh yanmamışam Şem'üni al elüne gel varlığı cânda arası * * * Şâm ayağun basduğı yüzüme kademdür Şâm ayağun basduğı yüzüme kademdür Ne dem ki tapundan ola ol ayru nedemdür Halün gönülümün hâcerü'l-esvedi oldı İncitmegil anı dahi çün sayd-ı haremdür Hattun ki gubâr idi vü uş oldı muhakkak Tutmagıl ana dak sanemâ sehv-i kalemdür Elmas yağar gözlerinün gamzelerinden İllâ lebini sorma ki ne kan-ı keremdür Zülfi habeş ü rûm yüzi gözi hatâdur Şimden girü eksügi meğer tabi u alemdür * * * Şol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâde Şol âşıka yâr nişe tolu sunmaya bâde Kim tarh idüp atı ruhına oldı piyâde Bana ferîdem ne tavîl itdi cefâsın Kıldı bana çevrini hezârân u ziyâde Bana ayağı sırf vir eyâ sâkî-i meh-rû Bâşed ki kıla bu gönülüm levhini sâde Vir bâde ki dâdın virürüz işret ü îşün Virme bu bizüm ömrümüzi hîç yire bâda * * * Cânumda ışkınun ırmağı taşa başladı Cânumda ışkınun ırmağı taşa başladı Mahabbetini kılur nakş taşa başladı Komadı kurıda bir yir ki yahmadı ışkun Kanın ahıtdı bu gözleri yaşa başladı Niçesi münkesir olmaya gîsûsı gerisi Ki bir yil ile boşaldı taraşa başladı Gönül başa aparısar bu ışkı zîrâ ki Çü evvel urdı el ayah bu başa başladı Elümi zülfine sundum eğerçi bir kıldur Çü ışkınun denizi mevci aşa başladı * * * Yârun cemâli dünyede bedr aya benzemez Yârun cemâli dünyede bedr aya benzemez Serhoş gözi cefâsı bizi aya benzemez Kaşları aya benzer ü zülfi tağuhları Gönlüm mahabbetin yabana yaya benzemez Bir sâyeyem ki göz görür u yoh durur tenüm Bu hâli yâr bana ömüre saya benzemez Gündüz gice firâkı elinden inilerem Bu yolda hîç vâye şükür vâya benzemez Hâciblerüne hay di atar çarha tîr ile Yohsula baya girme dir obaya benzemez * * * İnâyetüni İlâhî kulundan ayırma İnâyetüni İlâhî kulundan ayırma İki cihânda dahi bini hîç kayırma İdesin itdün ü idesüni idisersin İdecegüni idersin suçı bize yırma Ana ki sen dilemişsin ezelde teslîmüz Niçesi degşürisersin kabûl degşürme Ümîd hazretüne tutaram ola makbûl Ki dirmeyince adû defterin benüm dirme Senün yolunda ayah basanun ayağı tozın Kim ide bile bana sürme gözüne sürme Bu hâki ne oda kim salar isen sen bil Yile savur suya sal âsîlığ odın urma Neyüz nedenüz ü dünyâya neye geldük Cânumuz anlamadı ol cihâna aşurma * * * Yüzüni göreli sana cânânedür diyem Yüzüni göreli sana cânânedür diyem Sanun aceb neyidi ki cânâ nedür diyem Dür-dânedür derün ü velî ben söyleyimezem İncü dişün katında ki dür dânedür diyem Samana saymadı bu sözi yâr yolma Gâyet budur ki ben ser ü sâmânadar diyem Hâliyle zülfini gişi benden sorar ise Müşkil degül ki dâiri ile bir dânedür diyem Şehnâz kûçegem diyü niçe kılur ise Nevrûz içinde azm sipâhânadur diyem * * * Nigâr cân u dil aparduğına dil hoş imiş Nigâr cân u dil aparduğına dil hoş imiş Tevâzu' ehliyimiş saçı kaddi serkeş imiş Sabâ sabâh irürmiş benefşeden ana Bir iki kohu k'anunla saçı müşevveş imiş Hayâli geldi kopardı gubâr u ezelden Velî şükür ki yüzüm eşk ile müreşşeş imiş Sitâresin götüriben yüzine bahdum idi Özine müşterî kıldı beni ki mehveş imiş Bir araya gelicek çâr u penc ü heft ile nüh Kamlisı hîç imiş var ise yarın şeş imiş * * * İy bâd-ı sabâ zülfini kıl kıla bilürsen İy bâd-ı sabâ zülfini kıl kıla bilürsen Gel kıl bu tenümi dahi kıl kıla bilürsen Akl ü ten ü cân erci ki dildür bu tirüde Küllîsini aparmağa dil dile bilürsen Ben tahalı boynuma saçı silsilesini Gel gör gözümün yaşını sil sile bilürsen Ben bileli şâhâ seni bilmedüm özümi Biz ikimüzün hâlini bil bile bilürsen Cân ruhun içün tarh idüp at oldı piyâde Mât oldı eğer fîl ise fîl fîle bilürsen Gark eyledi göz yaşı cânı zülfine sundı Atdı ana ilmesini il ile bilürsen Gün günden eğer bilmez ise hâlümi yüzün Zülfün ola ki anlaya yıl yıla bilürsen * * * Bilmezem hâlümi hâlin bilene sor hâlümi Bilmezem hâlümi hâlin bilene sor hâlümi Çün münasîb bulmazam efâlüme akvâlümi Cân diler ki sata ol bâzârda bu gönlümi Ben hûb ile sataram kâlâyile dellâlumı Yâr dileği atına kim ki dilerse cân asar Ben ser-efrâzam asarsam üste ser-gırbâlümi Halk âmâli cihânda mâl ise nola eğer Cân ile mâlı koyup avlar isem âmâlümi Ol nakiyyü'l-had yüzinde gerçi humre anladum Şol beyânında cemâ'at râst tutdı fâlümi * * * Niçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi gör Niçe bini sayd kılmış gel ahi bu gencümi gör Bu yola baş ile cânı koyıban güvencümi gör Ele genci girdi genci ne bana hased kılursın Bu vîrân gönül içinde nazar eyle gencümi gör Niçe diler ise zülfi ki büriye rûm ilini Tağıdur sabâ yili tek habeşi ferencümi gör Senün ile bir olıban ulaşalı kaşlaruna Yine işbu tâs içinde şeş ü çâr u pencümi gör * * * Gözüm yaşı ki seri olıban aha dembedem Gözüm yaşı ki seri olıban aha dembedem Ne fâyide çü yüregümi yaha dembedem Ben cânda gizlerem sanemâ ışkunun sırın Kanlu yaşum saru benizüm çaha dembedem Niçe ki cân hevâna kap u bağlamah diler Zülfün hevâsı halka-i der kâha dembedem Yanup yahılıban yahana cân ara didüm Câdû gözi salar bizi ıraha dembedem Güneş yüzi şererde durur anun içün ol Geh gözüne temâm u geh oyaha dembedem Kanı kan ile yuya vü hergiz gönül kuşı Boyundan özge konmaya bir şâha dembedem Her lahza tâze gönül aparur şâhîn gözün Umahludur kaçan baha ol kaha dembedem * * * Ben âşıkam ne ayb ola yârı diler isem Ben âşıkam ne ayb ola yârı diler isem Işkımla âcizem nola yarı diler isem Sevdüm yüzüni kirpügüni dahi yahşırah Sevsem gülün içün nola hârı diler isem Bârî yaratdı bârını inçge biliyiçün Bârî nola biliyile bârı diler isem Câr itdi gözi kamu gözeri ahıda Cârî gerek kılam gözi câri diler isem Nâmûsı ârı terk idüben ârî olmışam Hammâm içinde görmege ârı diler isem * * * Cânuna cân keseği bu hased hased aparur Cânuna cân keseği bu hased hased aparur Cihân cânını dün ü gün bu hâl u had aparur Saçun içün gözümün yaşı sile silsiledür Ki yidi denize andan gözüm meded aparur Gehî taşar şâhâ ışkun u geh yaba dirilür Bizi miyânesine işbu cezr ü med aparur Gözün ne câdûlığ eyler benün ne dâm kılur Saçun kemendi ho âlemde nik ü bed aparur Ezelde ehl gönüllere bey' virdi gözün Çü hakkıdur hele uş geldi tâ ebed aparur * * * Bülbül olgıl ki bir güle iresin Bülbül olgıl ki bir güle iresin Ağlayu isde ki güle iresin Bî-dil ol dile ki dilüni dile Ger dilersen ki bir dile iresin Âşık ol arif isde dünyâda Tâ ki olmaya âkile iresin Göz mülin dök ü iç üzüm meyini Şahın olmaya mülmüle iresin Serhoş ol aydan aya ayılma Zülfini avla ki yıla iresin Niçesi sayıla şâhâ lütfün Lutf idüp ger bu sâyile iresin Nefs nâkıs durur özün görme Tâ meğer ola kâmile iresin * * * Tâcir diler sefer ide hem-râha bağludur Tâcir diler sefer ide hem-râha bağludur Çohlar murâdını diler ol şâhâ bağludur Kimün dileği var ise ulu hazâneden Olur velîk sıdk ile bir âha bağludur Eyerlemişem atumı bağlanmışam temâm Yönelmek ana cezbe-i nâgâha bağludur Ben benligümi bende yavu kolmışam hele Varlığ u yohluğum bu dem allâha bağludur Mevcûd keh gibi vü vücûd ana keh-rübâ Hâsiyyeti zuhûrı anun kâha bağludur * * * Nîliyiçün kızılırmağ ahıdur yaş gözüm Nîliyiçün kızılırmağ ahıdur yaş gözüm Yaşı uzun ki kerem eyledi şâbâş gözüm Anı ki kılmışidi yüregüme bir nazarı Dembedem işde bulur şükr ana pâdâş gözüm Hâcerü'l-esved olalı iki mihrâb kaşı Rind olur gâhî yü gâhî olur evbâş gözüm Ben gönülde sırunı sahlamışam tanrı bilür Dembedem neyleyeyim çünki kılurfâş gözüm Nâ-tüvân göreli gönlüm bigi gözüni şehâ La'l-i leblerüne kıldı özin ohşaş gözüm * * * Çâh olmayıcah dünyâyı yarum niderem ben Çâh olmayıcah dünyâyı yarum niderem ben Kılmaz göz anı görmese yârum niderem ben Zülfeyniyile karularum bağlamışam ben Ben ana fidâ bu ola karum niderem ben Dârum dilerem dâra urur cânumı zülfi Derdine yanam bu oda dârum niderem ben Ben varumı virdüm neşene ummadum andan Sen ger umar isen hele varum niderem ben Sen gülşene irmeğe yine ben oluram hâr Gül hâra irişmezse bahârum niderem ben * * * Gözüne güveneni gör özüne özeneni gör Gözüne güveneni gör özüne özeneni gör Sözüne sevinene bah kadduna kıvananı gör Niçe câdûyise gözi niçe tatluyise tuzı Niçe şîrîn ise sözi sen ana inananı gör Gönülüm çalab evidür yöni ol yola kavîdür İki dünyâ bir cevîdür bu kanına kananı gör Beni cânumun sipendi saçı aklumun kemendi Cânına salup bu bendi ol odına yananı gör Bu ne saç mu'attar almış bu ne yüz münevver olmış Ne yanah gül-i ter almış cânını yacananı gör * * * Şol dil ki yıh didün anı ma'mûr olmaya Şol dil ki yıh didün anı ma'mûr olmaya Mest olmayan gözün ile mestûr olmaya Gönlümdeki mahabbeti dile getürmezem Kim fâş iderse gevheri gencûr olmaya Çeker cihân cânını her lahza zülf ile Akil kirişmelerine mağrûr olmaya Yahın zemânda komadı gözi gişide us Sihr-i helâli var dir isem dûr olmaya Mevsûl derdine ol u hiç âyid isdeme Bunı tutan zamîrde mehcûr olmaya Ref it hicâbunı ki benem azb gamzene Işkunı cezm iden gişi meksûr olmaya Tağıt saçun ki gündüzi gözler görimeye Gider yüzünden anı ki deycûr olmaya Maktûl dilerem anı gerçi cüneyd ise Ki müşg saçlarun ile mansûr olmaya * * * Işkun senün iy dilber içerüden içerü Işkun senün iy dilber içerüden içerü Sevmek gibi sevmezler seni anaru berü Kardum sana ben bini koydum yoluna dîni Şahlarsın bana kîni bu mıydı bana karu Yahar beni âvâzun artuhlağudur nâzun Çahar seni gammâzun göz yaşlu beniz saru Âhum ile yaşum ger huşk ü tere yiterse Az günde yahındur ki ol bahr ola bu kuru Gönüldeki yâr ola özgeye ne bâr ola Cûy şâha şikâr ola ayruhlardur koru * * * Zenahdânın çeh-i bâbil sanasın Zenahdânın çeh-i bâbil sanasın Skçı turrası ebâbil sanasın Mümesseldür yüzün nakşı gözümde Dahi tedvîre sen mâyil sanasın İki âlemde senden ayru görme Hicâbı ortada hâyil sanasın Mücîbem varlığa bir nazre neyçün Beni hemçün ki her sâyil sanasın Şehâ câdû gözün zâlim durur bah Yüregüme eğer âdil sanasın * * * Ne sâhib ola bile bu sabâh sâhib olan Ne sâhib ola bile bu sabâh sâhib olan Sa'âdete irişe bu nefes musâhib olan Gözün şeh oldı kirpükleründür avdaçı Kaşun durur sanemâ sağın sollu sâhib olan Saçun gicesi berâtını kudret ile yazar Hatun durur bize pes iy sanem mevâcib olan * * * Yalıdı bağrumı nigârâ âteş-i derd ü firâk Yalıdı bağrumı nigârâ âteş-i derd ü firâk Saldı vahşet dehşetine bini yine iştîrak Çünki alnumda yazılmışdı ezelden el-vedâ' Pes nidâ kıldı münâdî-i ecel ki el-firâk Gerçi cândur ışkıyile ol nigârun hem-sebak Derdiyile şimdi kılur cân ile gönül sibâk Eyle yahıldı oduma âlem-i kevn ü fesâd Ki fesâda varısar anun ile seb'-i tıbâk İçtimâ ından düşeli ayru cânum mümtehan Sen güneşden ayru olalı gönülde ihtîrak Derd-i hecrün ile ciftüz biz nigârâ dembedem Salalıdan berü senden bu zemâna bizi tâk Ben safâyile vefâdan oy virürem eyle bil Çün nifâkundan dem ururam anı sanma nifâk * * * Derdün ile cânum cânı yanar gönül oda Derdün ile cânum cânı yanar gönül oda Oldı nideyim derdüne cânum gönül oda Yüzümden ahırsa yaşumı tutma aceb sen Elbette gül-âb aha düşer ise gül oda Ben düşmişem ol denize kim düşmedi kimse Düşmemiş ola bencileyin hîç kul oda Bir cüzv durur cân ki odıyle kül olupdur Bir cüzv nedür nola olur ise kül oda Şükrâna virem cân ol oda kim girür ise Özgeler eğer tartına cânını ol oda * * * Şol dem ki yârdan câna göz değdi sanasız Şol dem ki yârdan câna göz değdi sanasız Kim nâgehin kamışlığa köz değdi sanasız Yârun odına döyer idüm buncadan berü Kalmadı tâkatüm dahi göz değdi sanasız Şol dem ki bahş olur idi her yire bir neşe Bağruma od u yaşuma köz değdi sanasız Gamzelerün şol işi kılur her nefes bana Kim kayır ile dikene köz değdi sanasız Her nesne ki dile düşe ana değerdi göz Bizüm içün ana dahi göz değdi sanasız * * * Yine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedür Yine sabâ yilinün zülfün ile râzı nedür Yine humâr gözünün bizüm ile nâzı nedür Selâsilüne tolaşanun ahi bana digil Ömüri kısâsı ya kıssası derâzı nedür Zemân durur yanaram âteşî lebiyle anun Bilelüm ahi bu sözün nola bu sâzı nedür Ciğer kanıyile ben kıluram vuzû her dem Vuzûsı böyle olanun aceb nemâzı nedür Dilegün ol ki ola âkıbetlerün mahmûd Ki ne bile gişi ki bu yüzün ayâzı nedür * * * Geldi hayâli ola mı gönlüm aparmağa Geldi hayâli ola mı gönlüm aparmağa Ya uyhuda sanıp beni benden oyarmağa Ben ûda misk saçı sırını dimiş idüm Şeştâ ne tuydı ki toladı anı barmağa Dürler döker gözüm lebün ile dişün içün Diler ola mı hayr idüben sala ırmağa Câdûlar ohlar u sücü viriben esridür Kim kula gözleri gibi top yağı kırmağa Sormağa korharam tutağını ki kandadur Zehre kanı ki cehd kıl anı bir ısırmağa Gelün ki rûze tutalum u kılalum nemâz Ki dileyen ola yârı yârdan ayırmağa Binüm cânum gibi yoluna sehl ola hezâr Zinhâr kılmagıl ana değmez kayırmağa * * * Su aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardur Su aşdı şehâ başdan gönlümde haber vardur Cânumda firâkundan hey hay ki neler vardur Gönlüm gözüm içinde kanlar ahıdur la'lün Şol veçhile işbu kan arada meğer vardur Câdû gözüne hindû dirler ü hatâ dirler Nergis ho nedür hâşâ ol gözde nazar vardur Bir serv-i revân nirde biterse boyun içün Kargu gibi yüz yirde bilinde kemer vardur Cân biline düşeli bir kılca karârı yoh Devlet dahi şundadur kim anda hatar vardur * * * Niçesi katlana gişi şehâ cefâna senün Niçesi katlana gişi şehâ cefâna senün Çü el irmeye bu dünyâda vefâna senün Küdûretün denizinün dibinde gark olana Ne gam kaçan ki bile ki irer safâna senün Eğerçi hasta gözündür fütâdeyem mecrûh Şifâhun ile nola ger İrem şifâna senün Pâyunı niçe koyamam ki alnuma yazmış Ki niçe ki ömürüm var düşem kafâna senün Niçe diler isen ağzunla bilüni gizle Ki zâhir eylemişüz ışkı biz hafâna senün * * * Gişi gerek ki inilemeye cefâyiçün Gişi gerek ki inilemeye cefâyiçün Yârı öziyiçün seve yoh ki vefâyiçün Yâr yolma fenâ çü bekâdur bekâ fenâ Âkil bekâyı terk ide gerek fenâyiçün Kanum su oldı yolma ben hâk ayağına Yanam gerek ki odına işbu hevâyiçün Derde devâ diler bu cihân ehli ben hemîn Dünyâda derdini dilerem hem devâyiçün Hergiz necîb olmaya âlemde ol gişi Var hoşlığını virmeye bir dem safâyiçün * * * Cândur nola ger yâr bu dem câna girürse Cândur nola ger yâr bu dem câna girürse Ya gamze ohıyile gözi kana girürse Ummân gönülüm la'l-i lebi kân ise nola Cân kâna gidüp sevdügi ummâna girürse Zülfün hevâsıyile durur ger nefes-i subh Yüzin katurup sünbül ü reyhâna girürse Aceblemezem gözüni zülfüni yüzünde Küfrün karanulığını îmâna girürse * * * Âşık yolma cân oynın özine sûd idinmişdür Âşık yolma cân oynın özine sûd idinmişdür Cihân u cân u dil terkin sana behbûd idinmişdür Odum cânına mersûm u yaşı gözine idrâr Vısalunı zulal u hecrunı uhdud idinmişdür Gözelleri gönül sevmek gönül gönüller aparmah Bu gün degül ki dünyâda bu iş ma'hûd idinmişdür Bu micmerde eğer gönlün buuilr olursa sehl ola Çü ışkun odına cânum özini ûd idinmişdür Kıyâmetdür bize gözün ü zülfeynün durur mahşer Nidelüm sehl ola çünkim bize mev'ûd idinmişdür * * * Severem sini velîkin zî-dil ü cân severem Severem sini velîkin zî-dil ü cân severem Dertlüyem derdüm içün elbette dermân severem Ola ki yitüre zülfün kohusın bâd-ı sabâ Her seher atlanıban gülşene seyrân severem Gözüni esrük ü leblerüni mey-gûn göreli Dâyimâ öz özümi esrük ü hayrân severem Sen beni kul dahi kapunda revâ görmez isen Ben gönül tahtına tapunuzı sultân severem Odum şöyle severem k'ol oda yanmağ içün Dünyânun kamusını cümle neyistân severem * * * Sana iy dilber-i cânî selâmullah selâmullah Sana iy dilber-i cânî selâmullah selâmullah İ la'lün cânumun kanı selâmullah selâmullah Ahıdur gözlerüm kanı bize va'delerün kanı Özündür hûblarun kanı selâmullah selâmullah Cânum kaşuna kurbânı lebün derdüme dermânı Kulun tapuna erzânı selâmullah selâmullah Eyâ mısbâh-ı rûhânî eyâ miftâh-ı -cismânî Eyâ asbâh-ı reyhânî selâmullah selâmullah Varursa sıdk-ı selmânî ola çün zîre kirmânî Eyâ taht-ı süleymânî selâmullah selâmullah * * * Nigârîna nigârîna nigârîn Nigârîna nigârîna nigârîn Sözün âb-ı hayâtdur ışk nârîn Menem mâhmur cüz la'l-i lebünden Yazımaz kimsene anun humârın Karârı zülfünün yohdur nidelüm Ne kılalar hele şol bî-karârın Bize yaramazın girü salalum Getürelüm aramuza yararın * * * Kargu boyum vâcib midür kaşun içün kemân ola Kargu boyum vâcib midür kaşun içün kemân ola Yazuğ olur mı gamzeden cânuma ger âmân ola Yüregümi tutahlarun hîç yire çekişür şehâ Ma'zûr tut lutf eylegil ger arada bir kan ola Tutdum yârun eteğini elden dahi koyımazam Komayısaram ben anı niçe ki bir imkân ola Derdüm lebündendür şehâ mey-zede meyni koymağı Ben derdi koymayısaram bâşed ki bir dermân ola La'lüne gerçi kıluram bin cân fidâ hem korharam Tâ olmaya ki fi'l-mesel çün zîre vü kirmân ola * * * Bizden yana bir rence kıl iy serv-i revânî Bizden yana bir rence kıl iy serv-i revânî Tâ ana nisâr eyleyelüm rûh-ı revânı Saçun kılı şol bilüne degül mi kemer bes Kanda ki latîf ola çeker bâr-ı girânı Mirrîh göz ü zühre kaş ay alın u gün yüz Bu lutf ile âlem gözi görmedi kırânı Gözüm yaşı kopardı bu dem âleme tûfân Âhum boyadıyidi gögi dahi duhânı Görmedügümi bana cinâyet yazar ol yâr Âşık ne kıla çün cânı böyle ola cânı * * * Apardı cânı ger gönül apara sehl ola Apardı cânı ger gönül apara sehl ola Bin cân u bin gönül dağı ol yâra sehl ola Gönül ki ışkuna düşe zülfüne tolaşur Sini seven bu sağışa âvâre sehl ola Gamzelerün ola mı ki elmâsdurşehâ Uğraduğını yandurur u yara sehl ola Yârun yarası zahmeti yâra irincedür Yara ki yâr yârına ire yara sehl ola Maktûl olur ise nola makbûl-i yâr olan Mansûr eğer çıhar ise ber-dâra sehl ola * * * Ol güneşi severem ki nûrını aya virür Ol güneşi severem ki nûrını aya virür Güneş oldur nûrını yohsula hem baya virür Âh u feryâd ider isem yolma hem yiridür Zîrâ vay anun yolma gönlüme vâye virür Gönül alur hindî zülfi vü virür göz kaşına Ne ki girürse eline oh ile yaya virür Bir senün tek oğlanı kaçan ki toğura felek Hüsni lâlâ kılur u zülfi ana dâye virür Baş durur sermâye vü sini sevenler assısı Ol durur ki yoluna ışk ile sermâye virür * * * Nigârâ tapuna benden selâm u elf selâm Nigârâ tapuna benden selâm u elf selâm Cemâl-i câna bu tenden selâm u elf selâm Gönül al gönül al cânum gidicek Girü gel cânum el-'ayş el-'ayş el-'ayş Lebüne ki erir anun katında kand ü nebât Ki kandan ol u bu kandan selâm u elf selâm Severem severem severem suçum ol Suçum ol cânum el-'ayş el-'ayş el-'ayş Cihânı cânum içün severem ü cânum sen Sana i cân bu cihândan selâm u elf selâm Senünem senünem senünem benüm ol Benüm ol cânum el-'ayş el-'ayş el-'ayş Bizi diken görür isen i gül kabûl itgil Sana i gül bu dikenden selâm u elf selâm Gel iy gül güle gel gönül al güle gel Gönül al cânum el-'ayş el-'ayş el-'ayş Niçe ki almaz ise cân selâmumızı bizüm Hele tapusına cândan selâm u elf selâm * * * Sabâh tur tolu sun bize sâkî akdâhı Sabâh tur tolu sun bize sâkî akdâhı Ki rûh râhatıdur her sehergehî râhı Humâr ile ularuz cânda şâdılıh çerâğı Sabûhı sun bize yü aydın eyle mısbâhı Çü rûha râh münâsib durur tolu sungıl Bize i sâkî-i âdil şerâb-ı tüffâhı Gözüni mest göreli tolu çekerem câm Revâ degül ki gözün mest ola yü ben sâhî Niçe ki nakş iderem ışkunuzı altun ile Yüzümde kan yaş ile gözlerüm olur mâhî * * * Sâkî tolu sun âşık-ı şeydâ gicesidür Sâkî tolu sun âşık-ı şeydâ gicesidür Mutrib di yü usanma ki yeldâ gicesidür Saçunı tağıt yüzüne subh olmağa koma Bu gice bizi esre ki sevdâ gicesidür Kurtar bizi bu çûn u çirâdan u ayah tut Mecnûn ile leylîsi vü beydâ gicesidür Gâfil kişi ömrini virür hîç yire yile Bu gice uyıma ki hüveydâ gicesidür Şimdi olacah nesneyi sen tanlaya koma Bu gice dahi hem yine ferdâ gicesidür * * * Cân içün ki cân virem bin katla cânâna ne gam Cân içün ki cân virem bin katla cânâna ne gam Her nefes îsâr idersem varlığı câna ne gam Ben dilerem ki virem varlığumı yâr yolma Ben cân ehliyem virürem yolma câna ne gam Şol zülâlünden demidür oduma bir katre saç Tutalum bir ışk eri odun ile yana ne gam Hüsnünüz rahmet denizidür ü ben susamışam Eksilür olur ise bir katre ummâna ne gam Gönlüme gir ki ne cânsın gösdereyüm ben sana Yusun ya'kûba sorgıl şehr-i ken'âna ne gam * * * Gelmeye benüm gibi dahi dertlü cihâna Gelmeye benüm gibi dahi dertlü cihâna Ki kalmaya ne akla vü ne tene ne câna Çoh gişi bu dünyâda diye ışka esîrem Âşık ol ola gösdere ışkına nişâne Gözün sen ün ol tîr-i hatâyîyi atar ki Ol tîri atana dahi hâcet ne nişâna Yürek kanına la'l-i lebün şöyle giripdür Bin hindû gözün gibi gerek ol kana kana Ben cânı fidâ kılmışam ol hindû gözine Yohdur nigerânum dahi ol bana emâne Ben cânı behâne dilerem yolma anun Yolma revân ider isem cânı behâ ne Ağzıyle bilini göremezem be-hakîkat Lîkin virürem cânı hakîkat bu gümâna Hîç yire beni sanma ki ışkına tutıldum Gör zülfi bigi dâmı vü hâli bigi dâne Usana dir isen beni ol sanuyı sanma Ol sanuyı sen sanma ki cân senden usana * * * Yârdan yara ger yir isem hîç kayurma yara yara Yârdan yara ger yir isem hîç kayurma yara yara Yara yara sırf iç tolu ışk ayağın yara yara Bir gün dilerem ki katam cânumı yârum cânına Hoş karılavuz yatavuz ışk odına kata kara Cân u gönül ü baş ere gerekmez illâ yâr içün Biz kamusını oynaduh yâr yolma hak başara Bir dem çekem cevr elinden top tolu derdi dürdini Bir lahza hayvân suyını la'l-i lebinden aş ara Yahdı vü kül itdi odun şâhum benüm varlığumı Anca ahıdam göz yaşın kim olan yaş ara * * * Bu zemânda ki yine bâğ u çemen revnakıdur Bu zemânda ki yine bâğ u çemen revnakıdur Bülbülâ nâle-i zâr eyle ki gül yasakıdur Yine ferrâş-ı sabâ vü yine reşşâş-ı bulut Gül yine şâh u gülistânlar anun cevsakıdur Yaşlarum seyl durur tutdı cihânı sanemâ Gözüme birbi hayâlüni ki anun zevrakıdur Ayt humârî gözüne ki cânuma ayağını Tolu vire lebün ile ki anun zevrakıdur Hüsnünün rûyına vü mûyına kulam zîrâ Bu cihân gündüzi gicesi anun eblakıdur * * * Her lahza bâde-i inebîden ahar yaşum Her lahza bâde-i inebîden ahar yaşum Unnâbî reng ile beni âma çahar yaşum Merdümligini gör ki habîbün hayâline Zerrin tabaklar ile döker dür-i ter yaşum Mihmânlığını çoh yaş ana hod niçe diyem Tûfâna virdi rûmı hele mâ-hazar yaşum Su saldı bu cihâna ki gözüm şol ivümi Kurret-i uyûna zihî sâhib-nazar yaşum Hûn-ı ciğer durur ki od içinde köz ahar Al ile hod sana kıla zâhir güher yaşum Niçe ki ahar ise dahi tîz olur odum Yaş degül ola mı bu gözüme ahar yaşum Hem-vâreyüz suyın getürür hem döker dahi Şûrîde kıldı âlemi zîr ü zeber yaşum Âh itdi fâş sırrumuzı âleme belî Ma'zûrdur niçe çeke hûn-ı ciğer yaşum Sevdâ çü başdan aşdı hele dökerem yaşı Ki başa ilte yohsa başuma yeter yaşum * * * Nakkâş-ı ezel sûret-i nakşını yazaldan Nakkâş-ı ezel sûret-i nakşını yazaldan Düşdi bu dil ayahdan u gitdi bu göz elden Kan oldı çekîde yüregümden bu gözüme Ol dilber-i zîbâ bana gözini süzelden Zülfi iziyile yüzine yol buluram ben Nâgâh hevâ esdi vü gitdi bu iz elden Bu dâyireden çıhmamışam hak bilür anı Nakkâş ezelden hüsnine dâ'ire çizelden Bozıldı gönül muntazım itdi yaşı gözüm Şol anberi meşşâta bu kâfûra düzelden * * * Bu hevâ gubârıyiçün düşelüm biz oda suya Bu hevâ gubârıyiçün düşelüm biz oda suya Ya libâs ide visâlin ya vücûdı küllî soya Bu nigâr kâmetine ben ezel kıyâmetinden Yüzi gözi ögredici ki dutar bu hây u hûya Yüregüm sebû-yı hûndur yüreğini taş sanasın Hele bu fidâdur ana ger ura taşı sebûya Gehî benzümi sarardur gehî yaşumı kızardur Niçe benzedür beni ol acebâ gül-i dürüya Niçe mûye kıla sünbül niçe nâle ide bülbül Niçe çâk ide tonın gül düşe cest-i cüst ü cûya * * * Yüzünden özge yüzini ben aya saymazam Yüzünden özge yüzini ben aya saymazam İşbu humârı cüz ki lebün aya saymazam Kaşun yayında kirpügün ohına oh direm Zülfün iki cihâna anı yaya saymazam Şensin ki bir nefesde apardun hezâr cân Sen alduğun revâ degül obaya saymazam Cânân katında câna mahal yoh anun içün Bir katre suyı ben dahi deryâya saymazam Ben saya sayaram yüzüni hatlarunı hîç Bin cân u dil apara bire saya saymazam * * * Niçeler cân yoluna fâhtedür Niçeler cân yoluna fâhtedür Gülşenünde hezâr fâhtedür Bir kirişme kılursa ala gözün Niçe cânlar nisâra sâhtedür Ben bilişem senünle ezelden İ'timâdum hele şinâhtedür Çoh ümîdüm tapunda yâr lîkin Ecelüm uş emel ırahtadur Sen yuharu bahanda hayr umma Bunarun yahşisi aşahtadur * * * Gözünden oldı gönül uş nigârâ yaralu gör Gözünden oldı gönül uş nigârâ yaralu gör Lebünden anun içün lutf eyle yar alu gör Latîf nokta durur ağızun bu dâ'ireden Gönül memalîkine gel ü yüz diyâr alu gör Eğerçi urdı cemâlün gönüllere sikke Yirince kalb durur gel bize ayâr alu gör Kemîne işvene kemdür behâ iki âlem Velîk eğerçi bulınmaz cihânda yâr alu gör Giderdi ögümi la'li vü cânum aldı gözi Bu çevri cânuma çoh itme huşyâr alu gör * * * Satalum cân u dili işbu demi satmayalum Satalum cân u dili işbu demi satmayalum Katalum cânı câna ortaya söz katmayalum Görelüm biz bizi vü görmeyelüm özgeleri Atalum lutf ohını cevr ohını atmayalum Ahalum ayağuna ahmayalum özge yire Satalum cânı sana özgelere satmayalum Işkına bilişürüz çevrine biliş degülüz Âşinâyuz batalum denizine batmayalum Turalum turmayalum iki cihândan senden Yâr u ağyâr yolma yatalum u yatmayalum * * * Ben şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleye Ben şuna kulam ki ol bir nâm-ı nâmûs eyleye Bir dem içün dünyâda bin yılı efsûs eyleye Gözini zülfi gerisine karavul kılhan Gönüli gözleri ilgisine câsûs eyleye Ben anun la'liyiçün cânumı maktûl eyleye Ola ki lutfını gönülümde mahsûs eyleyem Gözi diler idine gâret ider gönül ilin Râzıyam nemdür eğer gözümi tersûs eyleye Tenümi al boyadı gözlerümün yaşıyile Yahdı içümde odın ya'nî ki fânûs eyleye * * * Niçe bir sen sen olup dünyâda ben ben olalum Niçe bir sen sen olup dünyâda ben ben olalum Şimdi gel ortaya uş ben sen ü sen ben olalum Cân durur bana tenün ü ten durur cânuna cân Vaktıdur gel berü ki cân cân u ten ten olalum Lebüni sun bana iç uş yüregümün kanını Ayruluğı giderüp yinile it kan olalum Nüshasını hattunun nesh idelüm gönülde Şi'rünün şa'rıyile defter ü dîvân olalum Ayruğa kahıyıban niçe urasın başuma Râzıyuz bu kürede peyküne sindân olalum * * * Yir yaşıl ağaç ağ oldı gül kızıl Yir yaşıl ağaç ağ oldı gül kızıl Yâr elin al bâğubâna kul yazıl Gül bulıd ağladuğına gül bigi Şebnem ol güneş yüziyiçün ezil Gâh nergis tek göziyçün hasta ol Gâh sünbül tek saçıyiçün tağıl Geh ser-efrâz ol anun serviyile Geh anun işvelerinden ol hacil Geh perîşân ol saçı zülfiyiçün Gâh dil-teng ol ağızıyçün diril * * * Revâ degül ki gözün yürekde kana girür Revâ degül ki gözün yürekde kana girür Yazuğını koyalum âşikâre kana girür Gönül oğurluğa vardı asıldı zülfünden Cezâsıdur zîrâ ohımadın dükâna girür Niçe ki kıl yarar ise bilüne girmedi akl Anun içün ahi bilün hemîşe câna girür Bedî' hatunı göreli hîç ma'nî yöni Bulınmadı kim anun özrine beyâna girür Siper bırahalı çohdur bilemedüm neyçün Hatâyî gözleri oh gezleyüp kemâna girür * * * Gözlerüm yaşın dür-efşân sanasın Gözlerüm yaşın dür-efşân sanasın Leblerün la'lin dür-efşân sanasın Üsdüne fasl-ı bahâr ile hazân Der-kemîn kimin zer-efşân sanasın Hattun arasında şîrîn yarunı Zulmet içre âb-ı hayvân sanasın Zülfi almış çevre şol ay yüzini Küfr içinde nûr-ı îmân sanasın İy ferişte ben sana ser-rişteyem Sanma ki bini ezinsân sanasın Ben ki sormışam bilürem ol nedür Sen anı la'l-i bedahşân sanasın * * * Gel gel ki senden özge bu derdün şifâsı yoh Gel gel ki senden özge bu derdün şifâsı yoh Derdüm dahi yoğ ise bu ayşun safâsı yoh Bu az ömürde kılma bize hecr ile cefâ Kılgıl vefâ ki işbu cihânun vefâsı yoh Benden gidene ol dimedi levhaşallah hîç Hem yinile gelene anun merhabâsı yoh Lutfı anun ölü gönülümi kılur diri Pes kim diye bile ki anun kîmyâsı yoh Neyçün kan olmaya gözi senden ırağ olan Çün ayağun tozından anun tûtiyâsı yoh Zahm itdi hecri bal tutağunun içinde lîk Müşkil budur ki vaslıyile mûmiyâsı yoh Görmez mi deri gül yüzi üstinde bu bulıt Ki gül yüzine suyını saçar hayâsı yoh Yâkût kut olmağa la'lün katında hîç Dişün katında yalguzekün höd behâsı yoh Bâkî durur fenâ dileyen ışk ile velî Kim fânî olmaz ise bu yolda bekâsı yoh * * * Cân aparıban kaçan oğrılayın kancam Cân aparıban kaçan oğrılayın kancam Sana helâl alduğun gitme şehâ dön girü Âh idersem boyanur arşa benüm tütinüm İtmez isem nideyüm üşdi baluna aru Da'vîme inanmadı ışkıyiçün gözleri Nakd ana iki tanuh yaş kan u beniz saru Hecr ile gam vireli arhasın arhasına Vasi ile şâdî şehâ oturur uş rû-be-rû * * * Aksi gül yüzünün çü câma düşer Aksi gül yüzünün çü câma düşer Gül sanasın ki câme câme düşer Müşg saçına saçına gül suyını Gicecidür ki ûd hâma düşer Ben garîb anlaram yüzinde benin Habeşî sanasın ki şâma düşer Ben devâ bilmezem meğer derdin Kim düşerse buna devâma düşer Gözlerüm yârum işigini sular Bu sakâsını gör sakâma düşer * * * Çü içmişüz tolu ışkınun ayağın ezeli Çü içmişüz tolu ışkınun ayağın ezeli Şerâbı sırf virünüz humârumuz yazalı Bu dâr çünki fenâdur bir iki beyt düzerüz Gazâlümüz yolma işidürse bu gazeli Tutahlarıyiçün ol şâhidün ki şehd durur İçüm çü şem' yanar u yüzüm durur aseli Basît arzı gezüp görmedüm şehâ hergiz Sözünle salınışun gibi kavi ile ameli Boyunda yüzüni kaşunda alnunı göreli Ayı terâzûda gördüm ü güneşi hameli Lebün emeli diyüben emelden kalmışuz uş Lebün yolında emel barmağın şehâ emeli Niçesi düze bile sûretün gibi mânî Çü düzmedi yiri gögi düzen anı düzeli * * * Humâr kılma bizi sâkîya tolu mey içür Humâr kılma bizi sâkîya tolu mey içür Tolu ayahları al elüne pey-â-pey içür Sal oda ûdı vü çengi nevâht kıl nevrûz Cihân geçer çalınurken bu def ile ney içür Dilerem anca içem ki tenümde var nefesüm Lebün ağızuma ur gel nefesümi say içür Cemâle bay sen ü ben yohsulam şehâ sabra Çü çâre bulmadı bu derde yohsul u bay içür Sığadı sâ'idini sâkî oldı tolu ayah Nidâ irişdi felekden garîbdür hey içür * * * Nâzlucasın nâzenînsin bilmezem cânânesin Nâzlucasın nâzenînsin bilmezem cânânesin Cânımuzsın cânımuzsın bilürem cânâ nesin Serv boyundur kıyâmet korharam bundan kopa Fitnedür hufte gözün üşenürem oyanasın Cân lebünün kanına diler ki kana kana kan Niçe sen kanlu yüregümün kanına kanasın Kulluğa cânum yasandı niçe zülfün yasana Zülfünün bendinde bini sen osana sanasın Cân ile gönül apardı akl acıdı ışkdın Assısından bî-haberdür ki ziyâna yanasın * * * Gözün medhin aydan mâdih şehâ sihr-i mübîn söyler Gözün medhin aydan mâdih şehâ sihr-i mübîn söyler Dişünden söz açan şa'ir begüm dürr-i semîn söyler Eğerçi zülfi bendinün hisâbın kimsene bilmez Bu bende anda gördügi kemînün kemterin söyler Hat u zülf ü kad u haddini ben mi söylerem yalguz Benefşe sünbül ü serv-i revân u yasemîn söyler Kaşıyile boyı neyçün diyenler eğri vü toğru Kaşı çün eğri dimişdür boyı çün râstın söyler Ögenler servi boyını geyik sinin umtmazlar Bu boyın bu sinin gören ol ikisin nesin söyler Göreli şol büt-i çîni yakîn oldı ki her kim ki Haber virürse mânî nakşınun vasfını çın söyler Gönül zülfünde iy dilber garîb ender-garîb oldı Bunun tek sözi başı börkin urıban çohın söyler * * * Aç imdi ışk kapusın elündedür miftâh Aç imdi ışk kapusın elündedür miftâh Gider bu hecr gicesin i falîku'l-asbâh Sımarladum tapuna akl u cân ile tenümi Tanuh durur bunun üsdine cümle-i ervâh Tamu firâkunuz u vaslunuz durur uçmah Kara saçun gice vü yüzün ortada mısbâh Hicâba girür isen cân mücessed ola şehâ Tecellî kılur isen cümle rûh ola eşbâh Saçun girihlerinün muntehâsına yitmez Gezer olur ise yüz yıl ol arada eşbâh * * * Ben ışk eri şuna direm ki ışk ana âyîn ola Ben ışk eri şuna direm ki ışk ana âyîn ola Yâr yolma cân oynamah ana îmân u dîn ola Neyleyiser şol göz ile bu bîçâre miskîn gönül Ki her nefes âşıkına kemîn işi kemîn ola Her lahza îsâr iderem ben ana cân u akl u dîn Dahi bilmezem ne diler âşık varı hemîn ola Her dem anun hindû gözi diler hatâ kıla câna Ben dahi şunı dilerem ki ol hatâsı çin ola Yâr ile sohbet dilerem niçe ki dünyâ var ise Bir halvetde gök arada bir kişilik zemîn ola * * * Tağıtma zülfüni şâhâ teşvîş olmasun Tağıtma zülfüni şâhâ teşvîş olmasun Yüz virme gamzen ohına bir iş olmasun Gönlümde od yanar u gözümden ahar seyl Ol od u su içinde bu dervîş olmasun Terk eyledüm özümi vü andan yavuhları Bencileyin gişi dahi bî-hîş olmasun Bir halvete diler senün ile gire gönül K'anda tarannub u tâk u serverîş olmasun Gamzen ohını eğele vü cânumuza ur İllâ şahın ciğer tovşanı rîş olmasun * * * Giç gelür oldı bize ayah gör bu sâkini(sâkını) Giç gelür oldı bize ayah gör bu sâkini(sâkını) Gündüz kılur bize giceyi gör bu sâkini Buyurdı ışk şâhı ki hîç ayağ olmaya Biz kulıyuz anun hele tutduh yasakını Almaz ise elümüz eline sehl ola Ben başum üsdine götüreyim ayakını Yahar beni yahından u irer ırağına Ben yahına götüreyim anun ırakını Saldum özümi bir denize kim katı yahın Görmez nite ki deniz olursa kırakını * * * Hindû zülfüne gönül vara diler Hindû zülfüne gönül vara diler ZW I ■■■■■ ■■ ■ A A I ■ I ı delu oz ozın avare diler Gözün işi ho yara yara durur Turfa budur ki gönül yara diler Kara saçun ah yanağa dökilür Küfr ile dîni kata kara diler Cân diler ki yârdan ayru olmaya Bu dileği il ile şâra diler * * * Gicenün revnakı şol mâh iledür Gicenün revnakı şol mâh iledür Âşık âsâyişi bir âh iledür Ruhları kıldı piyâde gönlümi Oynumuz hele bizüm şâh iledür Tutma hâlini eneğinde aceb ıra cadu olıcah çah ıledur Ben severem anı özgeleri ol Bâz-keşî işün allâh iledür Tutağun gönlümi bir çöpçe kapar Kehrübânun işi çün kâh iledür * * * Yürekde niçe ki gözün ohı eseridür Yürekde niçe ki gözün ohı eseridür Yaşum dahi saru benizümde cigerîdür Ger hâr-ı cefâ zahmeti âşık çeke nola Ma'şûkı yüzi ana çü gül-berg-i tarîdür Zülfeyni çü ömrümdür uzun it anı yâ rab Niçe ki cemâli dahi devr-i kamerîdür Niçesi kenâr ide gişi ince bilinden Çün cân dil ü cân ile hemîşe kemeridür Dükkân-ı şeker degül ise la'lün efendi Acı gelicek dahi neyiçün şekerîdür Ger dirler ise ki gözüm özgeyi göresin İnanmagıl ol söze ki düşmân haberidür İçüme odun düşeli âh urdı şerâre Ummân ideli ışkunı yaşum güheridür Gözüm döyimez yüzüne vü baha zî müşkil Budur ki devâsı be-zarûret nazarıdur * * * Huzâ-yı azze ve celi ger kulına yarı vire Huzâ-yı azze ve celi ger kulına yarı vire Ümîdim ol ki genezlig ile nigârı vire Diyâr-ı yârı severem ki yârı anda bulam Zihî kerâmet eğer yâr ile diyârı vire Karâr kalmadı sabrum dükendi zülfiyiçün Ana değin ki çalap zülf-i bî-karârı vire Günâh geçdi sağışdan hisâbdan aşdı Meğer hisâbumuzı lutf-ı bî-şümârı vire Yemîni yemni bile çün yemenden aldı kohu Yesâr-ı cânumuza hem yine yesârı vire Vücûd zübdesi oldur bana eli virsün Çü ol benüm ola elbette il ü şârı vire Cânumuz ortaya salduh kenârıyiçün anun Miyânın alan elinden niçe kenârı vire * * * Ne çekdügümi ben bilürem yâra irince Ne çekdügümi ben bilürem yâra irince Kirpügün ile yüregüme yara irince Bîçâre firâkun odıyile yanısardur Tâ vaslı zülâlinden ana çâre irince Mahmûram u mestâne gözün ile yanaram Tâ la'l-i lebünden yine hammâra irince Zülfün ile ber-dâr olur ise nide gönül Tapun bigi bir tuhfece dildâra irince Gözleriyile hastayam u la'li şifâdur Lutf eyle şehâ şerbet-i bîmâra irince * * * İy büt-i kallâş ive gel bizi bâzârî kıl İy büt-i kallâş ive gel bizi bâzârî kıl İve gel nâmûs tonından bizi tîz ârî kıl Ben gözünden hasta vü mecrûh uşda düşmişem La'lüni em didiler bir şerbet-i attârî kıl Kılma bizârî şehâ benden ki ben bâzârîyem Binüm ile özge bâzâr eyle gel bâzârî kıl Hüsni câri bu ki âşık yolma cân oynaya Sen dahi ayna cânun yârun cârim cârî kıl Ben anun yolında mansûr olmağa uş râzıyam Zülfüni düzgil resen tûbî kadünden dârı kıl * * * Hasta cânuma ger lebi attâr ola bu gün Hasta cânuma ger lebi attâr ola bu gün Akl özini ger kurtara ayyâr ola bu gün Cân sinün ile şöyle kılur halveti iy cân Ki ten dahi bu ortada ağyâr ola bu gün Ben hastaya bir şerbet eğer ire lebünden Bu cümle cihân âdemi bîmâr ola bu gün Gönlümdeki ışkun denizi şöyle taşar kim Bu gözlerümün ca'feri tayyâr ola bu gün Gel yâr ile bâzâr ol u ayruğ ile bîzâr Dilersen anun ile ki bâzâr ola bu gün Bârî nola ger virür ise biline bârı Kayda ki latîf ise girân-bâr ola bu gün Kaddüni görüp serv-i sehî ger salınursa Toğru diyelüm imdi sebüksâr ola bu gün * * * Sâkîya ayağunı elüme vir Sâkîya ayağunı elüme vir Nazar eyleyiben bu hâlüme vir Elümi tut direm ayah viriben Sen cevâbunu bu su'âlüme vir Bedrün içün hilâl oldı tenüm Nola sen bedrüni hilâlüme vir Hâlün içün beni hayâl itdün Gel hakîkat beni hayâlüme vir Ben elümi al ele diyimezem Virecegüni sen bu elüme vir * * * Üşenme tolaş silsilesine nola dirsin Üşenme tolaş silsilesine nola dirsin Kanlu yaşunı sil şilesine nola dirsin Her kılına kıl cân ile aklunı giriftâr Esirgeme hîç kıl kılasına nola dirsin Zülfi tuzağını gör ü tartınma cânunı Yum gözüni vü il Nesine nola dirsin Sini dilüme getürimezem dilüme gel İnanmaz isen dil dilesine nola dirsin Işkı sırını ben bilürem gönülüm ile Sen dahi sabâ bil hilesine nola dirsin * * * İy rekb-i ırâkî hele uşşâka haber kıl İy rekb-i ırâkî hele uşşâka haber kıl Şeh nâzıyiçün âlemi gel zîr ü zeber kıl İy bâd-ı şimâlî eğer elün irer ise Ko başunı ortada vü zülfine güzer kıl İy gözleri mirrîh ü kaşı zühre berü gel Yüregüme bağruma dilegünce eser kıl İy gamzeleri dönme vü çöngelme berü gel Yüzün ile alnunı bana şems ü kamer kıl Ben tapun ile kıssa-i mecnûnı unıtdum Sen binüm ile işve-i leylîyi semer kıl * * * Bir lahza turun el alışup yazı görelüm Bir lahza turun el alışup yazı görelüm Niçe bezemiş gülşeni bu yazı görelüm Zülfini yârun oynar imiş bâd-ı hevâya Bir varalum ol hindû-yı ser-bâzı görelüm Ben höd dimedüm ışkı sırın akluma dahi Ol ma'nîyiçün gamze-i gammâzı görelüm Derdümi başarmadı kalem yazı göriben Sen yazma hele gamzeyi biz yazı görelüm * * * Sâkî toldur kadehi cân u cihânı içelüm Sâkî toldur kadehi cân u cihânı içelüm Derdini nukl idelüm keyn ü mekânı içelüm Gönüli kan idüben kanını câma koyalum Lebünün ışkına sun bahr ile kânı içelüm Ağızun nokta-i mevhûm u yarun anda gümân Vehm-i nukl eyleyelüm şimdi gümânı içelüm Vuslatun cennet u hicrânun odı nâr-ı cahîm Bundan artuh ola mı nâr u cinânı içelüm Lutf ile derdi nite sûd ola yü câna ziyân Sâkî sun tolu kadeh sûd u ziyânı içelum * * * Rûh elinden getürün tolu surâhî içelüm Rûh elinden getürün tolu surâhî içelüm Râhatından irelüm râhata râhı içelüm Bir nefes câmı harâm ise nola nûş idelüm Niçe bir hûn-ı ciğerleri mübâhî içelüm La'lini bu gice sâgar ki alur ağızına Şahla öğledeki kanını sabâhı içelüm Şöyle mestâne gözün bî-höd ider gönüli ki Gice gündüz tolu peymâne-i sâhî içelüm Ger gözün cigerümün kanın içerse içsün Hele sun ayağı biz hûn-ı surâhî içelüm * * * Her gişi ne çekdügini bilür özi hâliyle Her gişi ne çekdügini bilür özi hâliyle Sor hâline her gice hâlümi hayâliyle Şol güneşe kul olam ki bedr ay anun içün Mahv ola her ayda bir kaşları hilâliyle La'l-i lebine anun kaçan irişevüz çün Hayvân suyı seb' idi zulmatâ zülâliyle Vasimi harâm it di kanumı helâl eyler Feryâd harâmdan bin âh helâliyle Yüregümi kan itdi gül yanağı rengiyle Şimdi su kılur kanı fitne gözi âliyle * * * Tolu sunun ayağı bize yâr sâkîyimiş Tolu sunun ayağı bize yâr sâkîyimiş Denizleri sömürelüm anun yasakıyimiş Cihân bu dem durur uşda gel imdi hoş görelüm Yârenler ile ömürden bunı ki bâkîyimiş Gişiye yârı elinden ağudur âb-ı hayât Zülâl düşmen elinden ağu ayakıyimiş Cânum gönül ile aklı giderdi bu ivden Nigârı da'vet idermiş anun yarakıyimiş Çekişdi ışk ile aklum gönül ivini cânum Buyudı ışka k'ezelden anun vesâkiyimiş * * * Âteşî la'lüni gören oduna yana düşer Âteşî la'lüni gören oduna yana düşer Gamzen ohını yiyen uyhudan oyana düşer Bu hatâyî gözünün râst nazarlığını gör Cigerümde ohnıa bah niçe boyana düşer Her gözi kanlu diyip bir yana çeker gönüli Bellüdür anun işi ki iki dîvâna düşer Kan döker leblerün içün sanemâ kara gözün Kandura bini zülâlüne vü ya kana düşer Sûzuna düşmiş iken sûzumı sen tutma aceb Odlara düşer ise ışk eri merdâne düşer Düşeyim aduna ben sen dahi kıl bini kabûl Şöyle ki yaz gicesi şem'üne pervâne düşer Zülfüne cânum apardum ne görem cân u cihân Bana dir zîre dahi cehl ile kirmâna düşer Ben ezelden sanemâ ışkun ile biliş idüm Âşinâlığ ile bahrî dahi ummâna düşer Dür dişün la'l lebünçün bu gözüm incü döker Bu acebdür ki yaşum bahra vü hem kâna düşer * * * La'lüni derdümüze em didiler La'lüni derdümüze em didiler Cânı teşne göriben em didiler Gamzelerün yüreği kan itdi Tutdılar nabzumuzı dem didiler Hüsnünün bâğına İrem didüm Niçeler ol bâğa İrem didiler Cehd ider cân ki ire şeftâlû Özgeler sîm ü zer direm didiler Hûblar gözlerümi nem diyicek Salınup gözlerümi nem didiler Kıyma cânumuza ki ışk ehli Âşıka âhû-yı harem didiler Ehl-i irfan bu dünyâ içinde Hûblarun dileğin ümem didiler Işk içün nüh felek çü çarh ider Kılsa âşık nagam ne gam didiler Çünki âlem tufeyl-i dilberdür Işk ayağına câm-ı cem didiler * * * Müşevveş kıldı zülfini sabâ yili sehergâhın Müşevveş kıldı zülfini sabâ yili sehergâhın Gel imdi bulasın anda çerâğ ile bu gümrâhın Cânumı gözi sihr ile hele bağladı zülfine Kah lutf ola kılursa enegün çuhurı çâhın Anun ışkına ger âhen olursa mûm umaram ki Anun âyine yüzine çalab irürmeye âhum Eğerçi değme kayd ile gönülüm sayd olmazdı Nidelüm şimdi çün düşdi saçı bendine nâgâhın Nola ben bir garîbem ki gözi gûşesîne düşdüm Eğer bir hindû cânıyçün getüre yâda allâhın * * * Zülfüne düşen çıhmağı müşkildür efendi Zülfüne düşen çıhmağı müşkildür efendi Şol kuş ki düş e dâmuna bismildür efendi Ben dil ana direm ki döze gamzen ohına Her k'andan özin şahına bî-dildür efendi Cehd idiben ayağına toprağ ola görgü Hâlinden ırah yöri ki fülfüldür efendi Ger teşneyisen lebleri cüllâbını sorgıl Hâlinden ırah yöri ki fülfüldür efendi Ger zâlim-i hûn-hâr ise hindû gözi sabr it Kaşları terâzûyile âdildür efendi Ger bizde nevâ yoğ ise bu rekbde nola Uşşâk bayı yohsulı mahmildür efendi Ben görmeyeyüm ki gözüm özgeleri göre Söyler ise ayruğı dilüm dildür efendi * * * Şehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Şehâ bize nazar kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Bu âhumdan hazer kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Bu yolda bir sefer kılgıl geçen ömri semer kılgıl Bu meydânda hüner kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Hilâlini kamer kılgıl saçın bile kemer kılgıl Ayağın başa ser kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Cihânı pür iber kılgıl saçunı çün iper kılgıl Yüzün gül-berg-i ter kılgıl ki dervîşî vü dervîşân Gönüle bir haber kılgıl günâhumdan güzer kılgıl Cefâ-yı serbeser kılgıl ki dervîşî vü dervîşân * * * Çün yârun işi âşık ile gunc u nâz ola Çün yârun işi âşık ile gunc u nâz ola Aşık teninde cân be-tarîk-ı mecâz ola Ben râzıyam ki bir nazar ile virem cânı Çünki murâd yâr işiginde az az ola Hufte gözine cân gözin açup uçurmışam Şâhîn-i hufte gör ki niçe çeşm-bâz ola Ben yârun ayağını başuma götüreyim Başın koyan yâr ayağına ser-firâz ola Ben râstî muhayyerem ol bir müberka'a Lutf ider ise bize nühüfte hicâz ola * * * Hufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerüm Hufte gözün içün şehâ bî-hâb gözlerüm Piste lebün içün şehâ unnâb gözlerüm Tâze ter eyleyem diyü servi hayâlini Tartar ciğer kanıyile dölâb gözlerüm Teşne olalı ağızınun suyına cânum Oldı yürek kanıyile sîrâb gözlerüm Güneş yüzini örteli zülfi bulıtları Ahıtdı işbu âleme seylâb gözlerüm Dişlerinün hayâlini bâşed bulam diyü Kıldı özin denizlere garkâb gözlerüm * * * Yanam bu cihânda leb-i hayvânına teşne Yanam bu cihânda leb-i hayvânına teşne Zî cânına toymış kim ola kanına teşne Derdüm câdû gözinden ü dermânı lebinden Derd ağusın içen ola dermânına teşne Bir küfr denizin sanasın zülfini anun Küfrinde anun garkam u îmânına teşne Kaşın göreli kirpüginün kîşine girdüm îd eylerem ol dem velî kurbânına teşne îd ideli ahnda furât ahdi gözümden Kaldum bu ikisiyile ummânına teşne * * * Sanemâ bilüni gördüm gözüme hayâl ola mı Sanemâ bilüni gördüm gözüme hayâl ola mı Nâgehan tuzağa düşdüm yine zülf ü hâl ola İre geliben susamış tutağun kanına kandum Çü cânuma irmiş idüm acebâ vebâl ola mı Gözüme nazar yüzinde çü harâm kıldı dilber Gözine kanumı içmek acebâ helâl ola mı Gözi hindû vü hatâdur kim ana ki türk dir ise Lebinün tadı şekerdür velî rengi al ola mı Boyını elif sanasın câdû gözi hâ başıdur Boyum ağzınun mimine nazar it ki dâl ola mı Bize vaslı yili anun sanasın ki bir nefesdür Dem-i hecr hâşelillâh ki görem çü sâl ola mı Lebün ile bilüni ben dilerem ki ola kısmet Hat u nokta kısmet olmah sanemâ muhâl ola mı * * * Işkı bağdâdında oldı gözi ayyâr epsem ol Işkı bağdâdında oldı gözi ayyâr epsem ol Komadı bu gönlümün ilinde deyyâr epsem ol Hüsni eflâkinde resm-i cûdı sâbit eyledi Kılmadı bizden latîflığını seyyâr epsem ol Biz yâra virdük gönüli vü yâr bize kıldı özin Bekle bu ikrârı sen kılursa inkâr epsem ol Çün bizi bîmâr kıldı gözleri nola eğer Zülfi kıldı bâd-ı subhı şimdi attâr epsem ol Yâr yüregümi yararsa yarama yara bu gün Yâra cânumuz foludur hele ağyâr epsem ol Hemçü îsî yâ zekeryâ sırrını fâş itmenüz Koyalar bıçgu başa ya ele mismâr epsem ol Gerçi mersûm eyledi bize ciğerde ışk odın Kıldı yürek kanını gözümde idrâr epsem ol Lebleri mahmûrıyam ditrer yüregüm ü ne gam Çünki var hüsni şârında gözi hammâr epsem ol * * * İy ki tapunda muhayyerdür ukûl İy ki tapunda muhayyerdür ukûl Akl ol aradadur bir bü'l-füdûl Çun saba yılı şimali irişe Hem debûrı dahi olısar kabûl Ben anun ışkıyile üftâde mest Sen anun vasfıyile pes mâ-tekûl Ben anun ışkıyile şâdâm velî Ol benüm derdüm ile olmaz melûl * * * Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardur Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardur İşi dün ü gün nâleyile âh olısardur Şol lahza ki tolaşdı gönül zülfüne bildi K'ana zenahunun çuhurı çâh olısardur Kaşları hilâlin göreliden berü bildüm Gündüz yüzi güneş ü gice mâh olısardur Ana düşeli dünyâda düşdüm ü bilürem Düşmişlerün elin tutan allâh olısardur Işkı yolıdur yâra yolumuz dahi şol kim Bir yola dahi yorıya bî-râh olısardur * * * Seher bize gel iy cân hayâtı seherün sen Seher bize gel iy cân hayâtı seherün sen Gören görmeyene kim sıfâtı kamerün sen Aç alnunı ki cânum hilâl kaşuna kurbân Yaşınma ki bahalum zekâtı güherün sen Sen ol serv-i revânsın ki cân sana revândur Kamış nola olıcah nebâtı şekerün sen Hatâ hattı koma kim yaza yüzüne hüsnün Kalem dillü nigârâ devâtı kaderün sen Şifâhun çü şifâdur cefân bize vefâdur Elümüzi at imdi necâtı nazarun sen * * * Gönül niçe niçe iy şâh-ı men yana sensüz Gönül niçe niçe iy şâh-ı men yana sensüz İremeye cânına vara odına sensüz Bu ışk bâdiyesinde visâlüne teşne Revâ mı oda yana vü kana kana sensüz Yüzünle zülfüni gören niçesi dün ile gün Firâkun ile uyıya vü oyana sensüz Senünle ömr-i ebed bize ola lahza gibi Gerek ki cân bâkî ömrinden osana sensüz Ömür niçe uzun ise senünle kısadur Niçe ki kısa olur ise uzana sensüz * * * Hemvâr assıdan ola cânâna cân vıren Hemvâr assıdan ola cânâna cân vıren Bu yolda kalb yazıla yacana cân viren Merdümlik eyleye gözüne cân viren gönül Hayvâna benzeye dahi inşâna cân viren Göz yaşı ırmağını çü ummân ide gerek Lü'lü' vü la'l içün leb ü dendâna cân viren Bu ışk derdi derdine dermân ü hem yine Gerek bu derde katlana dermâna cân viren Dirler ki îsî virür idi tene cân u sen Zî cân ki oldı la'l-i lebün câna cân viren * * * Yarlıh dahi düşmese iki yâr arasında Yarlıh dahi düşmese iki yâr arasında Zîrâ ki düşer ol dahi ağyâr arasında Destâr ile ser bir ola ol şîr katında Ki olmaya farkı ser ü destâr arasında Boyum gören râst buduroldı muhayyer Çün görmedügin gördi bu edvâr arasında Gonul kı düşe gozun ile zülfüne ya rab Nide bu kamu câdû vü bîmâr arasında Bu devrde yoh gişi ki kul olmaya sana Bir noktayam uş ben dahi pergâr arasında Yâr bana bir iş itdi ki ağyâr anı kılmaz Bu nîl sıfat künbed-i devvâr arasında Gönlümi gözün hasta diyü red nişe kılur Oldur çü anun fahri gönüller arasında * * * Niçe niçe zülfün içün işbu cânum miskîn ola Niçe niçe zülfün içün işbu cânum miskîn ola Gönülcügüm gamgîn olup kanlu gözüm nemgîn ola Görmeyen ayını göz kaddi hilâl itdüm dü-tâ Bu işi âdet eyledüm tâ dünyâda âyîn ola Bilün görince yağ idi kılca karârı gönlümün Ol yöreyi görenden başladı ki sengîn ola Işk ehli bini taşladı benzüm saruluğıyiçün Yaşumı dönderdüm kana kim yanağum rengîn ola Piste agızun şekerün tengi durur tengi degül Teng-i şeker çün şöyledür pes şekerün tengi nola * * * Hattunı komagıl ki yâd ohıya Hattunı komagıl ki yâd ohıya Şuna gösder ki bin bir ad ohıya Gözüne göz çün kıla ta'vîd Lebün içün ve-inyekâd ohıya Âşık oldur bişüre cân u dilin Tâ sala der-kemîn irâd ohıya Müşg hattından ohıruz ilmi Özgeler kâgıd u midâd ohıya Ol elif boylunun yüzine bahan Nola mîm ü sîn ü sâd ohıya * * * Ol nigârun ki saçı anberdür Ol nigârun ki saçı anberdür Yüzi gül-gûn lebi mükerrerdür Hâli bir dâm-dânedür lîkin Hattı hemçün ki cennet ahdardur Cân u gönül fidâdur ayağına Baş dahi ol arada ser-berdür Bu vücûdum odına ûd oldı Yüregüm derdiyile micmerdür Lebi çün şekker olduğı ne aceb Leb-i şekker velî mükerrerdür * * * Gelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelüm Gelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelüm Nice firâk ile gündüz giçe hurûş idelüm Niçe bu gamze vü süz u niçe bu işve vü nâz Gözün işâretiyile hemîşe cûş idelüm Ciğer kebâb u gözün sâkî vü yarun meydür Tutağunı dahi bu dem şeker-fürûş idelüm Cefâsı niçe ki yahın ise ırah kılalum Vefâsı niçe ki ırah olursa uş idelüm Çu arza kıla cemâlini gül nedür bülbül Sabâyilen dahi yolında köhne pûş idelüm * * * Yine bizden diler gizleye özin Yine bizden diler gizleye özin Yine hüsni kılur cân ile özin Gönülüm uydı şol meste zî delü İşidür şâhid-i mecrûh sözin Tama' dendânını saldı yüreğe Gidermez ol aradan hîç gözin Revâ mıdur yüzin gösdere ol büt Şuna ki yuyı bilmez dahi yüzin Yürek kahı suya döndi yaşumdan Meğer ol kıla sâkin işbu sözin * * * Gönülüm irdi cânına yine şol cânıyile Gönülüm irdi cânına yine şol cânıyile Ne cefâdur bu ki çeker yine şol cânîyile Câdû gözün yüregüm kanını döker her dem Lebleründen soralum uşda durur kanıyile Hanıdur hûnî gözün gönlüm ilinün lîkin Sözi yoh kanın içerse kulınun hanıyile Cân anun ışkı denizinde durur bir katre Bellüdür katre ki ne apara ummânıyile Hecrini göribenün kesme visâlinden ümîd Derdi hak bile yarattı zîrâ dermânıyile * * * Çevrini bize câdû gözün yavlag uzatdı Çevrini bize câdû gözün yavlag uzatdı Gamzelerini bağrumuza katı uz atdı Tutdı ne ohı k'attısa cânuma gözün Işkun sâzına bizi anun ile düzetdi Gözetdi yüregüme gözün niçe kim atdı Bin atdıyise yazmadı anı zî gözetdi Yüz itdi yüzi cânumuza zülfi ağını Kime göz atar ise hele bize yüz atdı Süz itdi bize ışk odını cân başına Vaslı suyın ol sûzumuza kah süz itdi * * * Andan ki saçı gül yüzine müşg ile düşdi Andan ki saçı gül yüzine müşg ile düşdi Miskîn gönülüm bir kıl ile müşkile düşdi Işkı dilüme düşdi vü ben halk diline Var imdi kıyâs eyle anı ki dile düşdi Cânum kuşı pervâz ider iken anı bildüm Kim zülfi ağınun tuzağına ile düşdi Bu ömr cefâsını kılur bana bu lahza Bu dem kılıcah lutfı cânuma yile düşdi Rahmi bana bu ki gözünün yaşını sil dir Ağlan anı ki gözi yaşı sil sile düşdi * * * Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasın Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasın Döndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın Bûse diledüm tutağını tutdı dişiyle Düşdi tolucah dâne-i unnâba sanasın * * * Işk ehli senün odun ile yana gelürler Işk ehli senün odun ile yana gelürler Kimlerde ki gönül var ise câna gelürler Zülfün ile dînden gişi çıharsa ne aceb Küfr ehli çü yüzün göre îmâna gelürler Dilemez isem ehl-i dili cevr ü cefâ kıl Bu halk-ı cihân lutf ile ihsâna gelürler Hûblığuna yasana vü odlaruna yana Şunlar ki bu âlemde ada sana gelürler Kim terk ider ise özini âdemî oldur Yağmur varıban dünyâda dür-dâne gelürler Tâcir ana dirler ki yolı ölümi sormaz Mestâne varanlar hele merdâne gelürler Cân ile gönül aldılar u dahi dilerler Şol iki lebün kim kanuma kana gelürler * * * Işk suyıyile durur toprağı cânun hamîr Işk suyıyile durur toprağı cânun hamîr Anun içün zülfüne oldı bu cânum esîr Yoluna gönül nedür bî-ciger ü cân san Cânuma hüsnün nedür bî-bedel-i dil-pezîr Âhûm işitmez gişi hak durur ana semî' Derdümi kim ne bilür ol durur ana basîr İnilerem bem anun derdiyile gündüzin Çağıruram her seher ışkı hevâsiyle zîr Bana muhâlif durur kaşları vü kaddi râst Gitdi ırak iline bu ikisinden nefîr Zülfi karanu gice yüzi güneşdür bana Kirpügi câna değin lîk tenidür harîr Işk ki ummân durur virdi gözi gönlüme Cânı ki virdüm ana tuhfe durur pes hakîr * * * Kimdür ki esîr olmadı şol zülf ile hâle Kimdür ki esîr olmadı şol zülf ile hâle Ya cân u dilin virmedi şol hüsn ü cemâle Vehm eli anun nokta-i mevhûmına irmez Misli bilinün niçe geçe hîç hayâle Alnına ne benzeye gelür meh be-terâzû Ya leblerinün rengine cüz mey be-piyâle Mısra şekeri tengi sözi irişeliden Teng-i şekeri gör ki niçe girdi çüvâla Nergis ciğeri dâg durur gözi alından Al kana boyandı lebi alıyile lâle Gül-gûn yüzüne gül özini nisbet idimez Her çend hayâdan dökilür üsdine jâle Ay ile güneş devr ü teselsül gice gündüz Gel devr-i kamer hâline gör bah bu muhâle Tedbîr-i nücûm-ı feleki fâ'ide kılmaz Şuna ki düşe ukde arasında vebâle Kaddi sıfatın bâd-ı seher serve iderse Lerze düşe endâmına yaprağını sala Gözüme tecellî kıl u yüzüni gör anda Irmahda göricek ayı ferruh ola fâle * * * Şunda ki gele yâr ala bin câna mahal yoh Şunda ki gele yâr ala bin câna mahal yoh Yâkûtı olan arada bin kâna mahal yoh Hayvân suyı ağzı yarı katında ne bir su Hayvân suyı ne ola ki inşâna mahal yoh Şol gişi ki sahlaya bile cânını andan Katında anun rüstem-i destâna mahal yoh Derdün odı katında cehennem odı râhat Gözüm yaşım görene ummâna mahal yoh Cennetdür anun yüzi velîkin od içinde Anı görene tîn ile rümmâna mahal yoh Kurbânıyam ol îd hilâli kaşınun ben Bu niçesi îd ola ki kurbâna mahal yoh Dermân diler ol gişi ki bu derde irişür Ben uğraduğum derd ile dermâna mahal roh Cânâneye cân tuhfe aparuram u hergiz Zîre niçe ki çoh ola kirmâna mahal yoh * * * Gel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cân Gel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cân Bin cân vir degül ki fidâdur cihân-ı cân La'lüne irimedüm ü irimeye fikr ü vehm Bilün hayâline irimeye gümân-ı cân Boyuna cân niçesi diyeyüm ki çün elif Dâyim görürem anı yazılmış miyân-ı cân Mecmû'asın bu ins ile cân üzre iy nigâr Zâhir durur tapundan anunçün nihân-ı cân Derdünden özge tuhfe bulımaz sana gönül Nâzük metâ'dur ki ola ermağan-ı cân Gamzesiyile gözlerünün hastayam nola Hasta gerek ki tuta tenin pehlevân-ı cân Işkun odına çâre çü bulımadı bir akıl Merdâne saldı oda özini cüvân-ı cân * * * Şunlar ki hezârân kan ile câna irerler Şunlar ki hezârân kan ile câna irerler Ol câna irürince cânı câna irerler Zahmet çekiben derdine dermân taleb itme Işk ehli yine derd ile dermâna irerler Gözlerümün ırmahları incü dişün içün Anca dökilür yire ki ummâna irerler Lebleri hayâli ciğeri anca kan itdi Barmahları aparur ise kana irerler Odlara girem tâ leb-i la'line irişem Zulmâta girüp şerbet-i hayvâna irerler * * * Kaşun yayına zih direm ü gözün ohına tahsîn Kaşun yayına zih direm ü gözün ohına tahsîn Ki dâyim delü gönlüme atar u kesmez arasın Özin kılmaz hatâ gözi ki özini dahi görmez Yakîn bilmişdi anı ki huzâ-bîn olmaya höd-bîn Karam gözleri vardur ki karahladı biri birin Gör imdi ki nolısardur gönülde gözi te'sîrin Güneş yüzi hameldedür ü bedri kavse irişdi Kanı behrâm-ı çûbîn ki yürekde egleye tîrin Senün hüsnünle ışkumdan hezârân yıl ger aydursam Dimemiş ola dil hergiz şehâ binden dahi birin Yüreği oh ile urur u ya süci diler andan Ne hikmetden ırağ işdür görün bu hasta tedbîrin Sabâ keşf itdi zülfinden yine ve'ş-şems yüzini Zihî eyledi billâh bize ve'l-leyl tefsîrin * * * Ayşumuzun safâsı yoh nidelüm Ayşumuzun safâsı yoh nidelüm Hecrinün intihâsı yoh nidelüm Bu zemân yârı yârdan ayru salar Hîç işinde hatâsı yoh nidelüm Kamu derdün devâsı var lîkin İşbu derdün devâsı yoh nidelüm Niçe ki gönülümi ben araram Bir dahi mâsivâsı yoh nidelüm Niçesi sevmeyem seni ki dahi Dünyâda bir sevesi yoh nidelüm * * * Şol lahza ki bizden saru yârun nazarıdur Şol lahza ki bizden saru yârun nazarıdur Câna ne mahal ola ki bir ma-hazarıdur Tûbî kadi vü berg-i semendür teni anun Reyhân saçı vü yanağı gül-berg-i tarîdür Anber saçı vü dür deri vü gül suyı el-hak Şâhid bu iki hâlete bâd-ı seherîdür Tâvûs durur zeyn ile âvâz ile bülbül Tûtî söz ile şîveyile kebg-i derîdür Şöyle ki hayâl eylemişem bilini anun Cânumdan anı kısganuram ki kemeridür * * * İ zülfün turrası perr-i ebâbil İ zülfün turrası perr-i ebâbil Zenahdânuna kuldur çâh-ı bâbil Bu niçe lutf cân virür şimâle Bu ne işve hacil andan şemâyil Dimâğumda durur sevgüsi heykel Velî olmaz bana koli hamâyil Çü geçdüm benligümden ben sen oldum Dahi ne var getür ortada hâyil Koyalum senliği sen benliği ben Dahi hâcet degül rüsl ü -resâyil * * * Göz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yig Göz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yig Leblerün yâdına elümden mey-i nâb olsa yig Nerde ki ashâb-ı encüm gibi cem'iyyet kıla Nukl ağızlarında er efvâh-ı ahbâb olsa yig Dil durur bini salan gîsûsı pîç-a-pîçine Ol dahi lutfı gibi bûyında kem-yâb olsa yig Tâ ola ki hâtırı bizden ne ola inşirâh Za'ferân âşık yüzi gözi ho dölâb olsa yig Gözlerinün biri bahtıdur u biri fitnesi Baht oyanuğ olsa höşrah fitne der-hâb olsa yig * * * Gönülüme derdün odı dâğdur Gönülüme derdün odı dâğdur Zülfünün her bendi câna bağdur Sol ağızlu ne gerekse söylesün Hasta gözin ben bilürem sağdur Oduna yanmağa gönüller varur Çünki ol cândan bize yasağdur Bilün incesine bahmaz gönülüm Cân kemergâhunda sinün tağdur Halunı gördüm yüzünde vu dıdum İşbu gülşende ne gül-çîn râğdur * * * Şuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândur Şuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândur Toğrusı budur cân ile gönül nigerândur Ben muhteremem baht-ı şu'â'ında yüzinün Şems ile hilâlün zîre yüzinde kırândur Ayb eyleme cânuma bilüne tolaşursa Kayda ki latîf ola ol arada girândur Cânum ayağı başı nola servi katında Keyneyn anun ayağı başına revândur Yüz gez yüzüme irdiyidi ayağı tozı Andan berü gözüm yaşı üsdinde devândur Devrinde yüzinün bu gönül silsilesidür Ol silsile bu gönül arada deverândur Ayyûka irüreydi gönülüm bu odını İllâ ki nidem çevre yanumda deberândur * * * Kılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemîn Kılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemîn Temâmını niçe diye çü dil dimeye kemin Şol iki hindû dil ü akl u cân aparmağ içün Birisi gösderür özin birisi kaldı kemîn Nigârâ fâtiha göreli lebleründe gönül Beşâret oldı bu sayruya çünki buldı emîn Aceb degül gönülüm nazm ider ise dürler Göreli ayn-ı yemînin çü gözüm oldı yemîn Gönül odı esîr oldı yaşa kılmaz eser Niçe ki tîz olur ise giderimedi nemin Hayâli geldi getürdi şerâb u şâhid ü şem' Gözümden âb-ı revân ile gûşe yidi hemîn Yesâr göziyile cân u dil çü buldı yesâr Yemîni vasfını niçesi diye ibn-i yemîn * * * Yine bir bâz avlamışdur gözün iy kebg-i derî Yine bir bâz avlamışdur gözün iy kebg-i derî Baş kuşın serbâza niçe olısardur serserî Gözlerüni göreli bildüm anı ki göz eri İki gerek biri uyırsa oyağ ola biri Leblerüm huşk ü gözü m terdür göreli hüsnüni Hayli müddetdür ki kodum yoluna huşk ü teri Niçesi sağmal koyundan döndere yüz dünyâda Pehlevân koç ki çalap fazlından ola perveri Bilünün bârı girândur leblerünün bârı yoh Nerde var servün nigârâ böyle bir bâr u beri * * * Yüzünde hındu-yı cadu kı durd-ı gul-çındur Yüzünde hındu-yı cadu kı durd-ı gul-çındur Hezâr hûrî başı virürler ise ki çîndür Her oh ki ata gözün hatâyile gönüle Felekde gulgule-i âferîn ü tahsîndür Eğerçi ayn-ı yesârı hâzâr kılur gönüle Gulâm-ı ayn-ı yemînem ki mest-i höd-bîndür Bilüni kıl görenün kıl ola gözinde meğer Kılı iki yaramadı zihî hatâ-bîndür Ezelde cânlammuz virdiler idi el ele Cemâl ü âşk arlığında pes ne kâbîndür * * * Gerçi ki her dilberün vardur gözinde bir nazar Gerçi ki her dilberün vardur gözinde bir nazar Bu hâzâr ki bir nazardan geçe kanı kimde var La'lüni sever gönülüm anun içün teng olur Hastadur cânum gözünden lâcerem hasta sever Sag gözüni sever isem eymündür eymün Sol gözüni diler isem tek durur hak diler Cân ile dil kendüden gider seni görmeyicek Çünki yüzüni görem ikisi dahi benden gider Cân çü kâh oldı tolaşdı zülfüne ayrılımaz Saç ki yirde sürine ana ne gerekse iler * * * Sun iy sâkî elünden içelüm mül Sun iy sâkî elünden içelüm mül Yüzün güline karşu zâr bülbül Gel iy dilber ki gönce gülşen içre Bahıpdur yüzüne ki gülesin gül Cihân içre eğer cân gezer ise Bulamaya senün tek şûh u şengül Kül olam oduna yanam ola kim Sana ben husrev olam sen bana gül Bir ayah mül diler idüm dünden Dirîgâ ki ol ayağ oldı mül mül * * * Yârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdür Yârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdür Niçe hecr dûzahında ireme İrem gerekdür Gözi vasla va'de kılur u demiyle la'li bozar Çü elindedür kamusı nedeme nedem gerekdür Lebün ile diri olan zulümatâ nişe yara Çü cihânda hecrün ola âdemî neşem gerekdür Çü tabîbi cânun oldur zikirüm ger em dir ise Gönüli rızâsıyiçün ol eme ölem gerekdür Çü esîr-i ışk oldı gişi yanar od gerekmez Çü şerâb-ı meclis oldı ni'ama ni'am gerekdür * * * Ger bedr kaşunı göre şâhâ hilâlolur Ger bedr kaşunı göre şâhâ hilâlolur Bülbül görürse yüzüni gülşende lâl olur Bize harâm olduğı vaslun ne nesnedür Gözüne kanum u bana hecrün helâl olur Nâzüklığını ince bilünün bilimedüm Cânun tasavvurı zîrâ akla hayâl olur Ol nesne ki ezelde tuzağı durur cânun Zâhirde göresin anı ki zülf ü hâl olur Niçe söger isen bana sen sög ki gam degül Ağu kaçan ki lebüne ire zülâl olur * * * Sun ayağı iy sâkî uzatma bize va'di Sun ayağı iy sâkî uzatma bize va'di Işka ne behâne çü toğa tâli'-i sa'dî Zülfün anıcah dünyâda attârı niderler Vasfunı kaçan ki ben aydam mât ola sa'dî Işkunı tuta geldügümün evveli yohdur Hem yine anun âhırınun olmaya ba'dı Irağ u yahın vasi ile hicrân bize birdür İhlâs olıcah bir olur kurb ile bu'dı Mürsel kılına düşdi vü kurtılamadı cân Zülfinde hezârân var eğer tolaşa ca'dı Bu fasi behâr u yüzi gül bülbüli benem Bulıt gözüm ü berk dişi âh ola ra'dı Ben zülfi pîçine tolaşalı yemenîysem Bana ne eğer zeyd u ya amr ola mi'adı * * * Ger görmez isem yârumı bir lahza nazarda Ger görmez isem yârumı bir lahza nazarda Aynuma benüm gelmeye kimsene beşerde Ömrümdür anun zülfi yanağı yöresinde Ya rab uzun it ömrümi şol devr-i kamerde Ben görmemişem hîç anun ağzı gibi peydâ Ya bili gibi nâzük ü bâr ile hatarda Dil niçe ki kıl ise fidâ ola yüzine Cân niçe ki ağır ise aslına kemerde Cân zülfi hevâsında biri birne tohınur Âşık cânı anda niçesi gele şümürde Hergiz gönülüm gibi belâda göremezem Kadriyile olmamış ana cevr kaderde Leylî çü senün gibi cihân görmedi hergiz Mecnûn dahi binüm gibi olmaya semerde Gül düşdi yüzi suyın yire kemişdi Çün gördi senün gül yüzünün lutfını derde Gözinden anun günilerem aksümi binüm Nâmerd ola ol gişi ki kasd eyleye merde * * * Cân dilersen cân kese gey bize gel tek cân apar Cân dilersen cân kese gey bize gel tek cân apar Etek etek gözlerümden lü'lü' vü mercân apar Derdün oldur ki yanam derdün ile ben dün ü gün Derdüni derdüm biribi her nefes dermân apar Cân biribirdüm lebüne yine aklum bana dir Dirşür özüni yetersen zîre bâ-kirmân apar Ben bu dünyâdan şehâ ışkun odın aparuram Sen dahi hoş var bizümle hayr ile ihsân apar Varlığı âşık virür bir turrasına zülfinün Buncılayın kim bulısar küfr ile îmân apar * * * Göreli sende nigârâ selâsil-i miskîn Göreli sende nigârâ selâsil-i miskîn Bu bende bende tolaşmağı eyledi âyîn Yüzünde meh be-terâzû vü sünbülede güneş Anı görüp niçe yanmaz müneccim-i miskîn Özi latîf ü gözi hışmîdür nihâyetde Teni harîr velî yüreği durur sengîn Ezelde ki kamusın rûh yaradur idi çalap Melâhati olalı kıldı hüsnine kâbîn Karahçı gözi durur hûnî saçı sevdâyî Tutağı âteşî durur bili durur nârîn * * * Gözlerün gibi nigârâ dil-rübâ göz görmedüm Gözlerün gibi nigârâ dil-rübâ göz görmedüm Gendü özin gösderici bî-riyâ göz görmedüm Bunca şâ'irler ki medh ider hatâyî gözleri Ben cemâlün görmeyince bir hatâ göz görmedüm Cân âle'l-'amyâ gezer ki göre bir göz gözi tek Niçe gördümse anun tek bir belâ göz görmedüm Yüz görürler ay u güneş yüzün içün yüze yüz Ben gözün gibi göze göz bir melâ göz görmedüm Niçe ki ayn adlu göz yaratdıyise ol çalap Gözlerüni göreli hergiz becâ göz görmedüm * * * Tolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelüm Tolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelüm Derdüne döyemezüz zâr u nizâruz nidelüm Baş koruz yil gibi ayağun izinün tozma Ağızun yâdıçün od gibi yanaruz nidelüm Işkun odı toludur içümüz ü perdesi biz Senün yanağun içün tuhfe fenâruz nidelüm Tutağun kanum içer uşda durur kanıyile Kanlumuzdan kana biz dahi kanaruz nidelüm Sen cihân vâyesisin iy nazar ehli sor anı Biz dahi arada barmağı banaruz nidelüm * * * Özini gösdereli gözüme bir arada ol Özini gösdereli gözüme bir arada ol Ayıtmazam ki anun tek nigâr yarada ol Niçe ki sorar isem la'lüni bana dirler Ki incüyile durur her gice bir arada ol Cihân tolu ola ûd ile nâfe-i miskîn Kaçan ki suya giriben saçını tarada ol Cemâl içinde bulınmaya saçınun kılı tek Eğer bu âlem ile ol cihânı arada ol Karâr itdi gönül zülf-i bî-karârında Karâr ider ise dahi nola karada ol * * * Yüzüni gözleyeli hîç mâhtab gelmez Yüzüni gözleyeli hîç mâhtab gelmez Gözüni görmeyeli gözüme hâb gelmez Vardum lebüne tâ ki soram gönül devâsın Çoğ intizâr çekdüm hergiz cevâb gelmez Şol dem ki gamzen ohı kıldı dili nişâne Kan ahar oldı gözden bir katre âb gelmez Gözleriyile yârun mey toludur bu yürek Nola eğer lebinden ke's-i şerâb gelmez Bahr ideli cihânı göz yaşıyile yârâ Bahr-ı muhît gördüm hemçün serâb gelmez Âlemde kimse gönli gözüne gönülüm tek Sağ u esen varıban mest ü harâb gelmez Gerçi suya girüben göze gelür hayâli Merdümlige sayılmaz çün bî-hicâb gelmez * * * Gönül ki senden ırah düşe bir azâba düşer Gönül ki senden ırah düşe bir azâba düşer Gözüm firâkun odından nigârâ âba düşer Gözün gönül kanını mey diyü ki tolu içer Çü serhoş oldı son ucı karakı hâba düşer Sehâveti ki gözüm gösderür bu âlemde Cevâbını diyemez kimsene sehâba düşer Hicâb-ı ten giderüben dilüm irer lebüne Hicâb tenün arasında cânum hicâba düşer Visâli yolma cehd iderem virürem cân Tenümle bu oda yanan kamu sahâbe düşer * * * Yüzün çü toğdı meclisde münevver kıldı etrâfı Yüzün çü toğdı meclisde münevver kıldı etrâfı Hacil kaldı cinân ehli degül ashâb-ı a'râfı * * * Bir gice senün ile ger bize sabûh ola Bir gice senün ile ger bize sabûh ola Ne râhat-ı rûhânî ne asl-ı fütûh ola Bir lahza senün ile çekdügümi yazarsam Yüz defter ola andan bin cüz' şürûh ola Çün câna devâ yârdan hem derdi olısardur Gerek ki bu bağruma merhem cürûh ola Ben özümi salaram denizine ışkunun Ya garka çü fir'avn u ya silm çü nûh ola Ben tevbeyi kıldum ki ayruh dahi kılmayanı Var ümîdüm allâha bu tevbe nasûh ola * * * İy yârenler yâr yolma nem kaldı ki yanmamışam İy yârenler yâr yolma nem kaldı ki yanmamışam Bunca ki yandum yanaram billâh ki usanmamışam Hammârî gözinden anun bir tolu ayağ içmişem Andan berü serhoşam uş hîç dahi oyalmamışam Cân diledi benden gözün akl u gönül virdüm bile Tanrım tanuh ben cân içün ma'şûka yacanmamışam Lutf eyleyüp sen tut elüm saç oduma rahmet suyın Zîrâ oduna düşmeği ben kimseye tanmamışam Tap yah oduna cânumı vakti durur iksîri sal Ne bûte kaldı k'anda ben bin katla kaynanmamışam Cân ile iki cihânı akl ü gönül ne var ise Işkı elinden içmişem illâ ki hîç kanmamışam Sini didüm sine değin senden usanmalı yoh bana Bin gez ölüp dirilmişem ol sanuyı sanmamışam Gözüm yüzüni göreli görmedi râhat gündüzin Yurd ideli cân zülfüni bir gice dolanmamışam İçüm kara benzüm saru yaşum kan u kanum sudur Dahi ne kaldı k'ana ben ışkunda boyanmamışam * * * Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ile Güle karşu ger nikâhın sala aça yüz göz ile Kıla könlegini şol lahza kabâçe yüz göz ile Yüzüni cemâle ışkun kılar ise arza şol dem Saçunı saçun diyiben ana saça yüz göz ile Şunı ki kılıcıyile açamadı sâm u rüstem Ânı sehl-i gamzeyile gözün aça yüz göz ile Kim ola ki câdû gözleri kemîne işvesiyle Dilemez ki kıla özin ser ü pâça yüz göz ile Şol imâm göziyile kaşı mescidin göreli Kim ola ibâdet ide dahi haça yüz göz ile Göz anun yüzi cemâlin niçesi kıla te'emmül Çü tahammül idemez ki baha kaça yüz göz ile Kaşunun yayın görene acebâ revâ ola mı Ki dımışka vara yâhûd gide hâca yüz göz ile * * * Şol lahza ki bizden saru yarun nazarıdur Şol lahza ki bizden saru yarun nazarıdur Câna ne mahal ola ki bir mâ-hazarıdur Tûbî kadi vü berg-i semendür teni anun Reyhân saçı vü yanağı gül-berg-i tarîdür Anber saçı vü dür deri vü gül suyı el-hak Şâhid bu iki hâline bâd-ı seherîdür Tâvûs durur zeyn ile âvâz ile bülbül Tûtî söz ile şîveyile kebg-i derîdür Şöyle ki hayâl eylemişem bilini anun Cânumdan anı kısganuram ki kemeridür * * * Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanın Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanın Kim ola ki yüzüni göre virimiye cânın Gerek ki ârî ola ârdan koya nâmı Tapuna âşık olan neyler adı yohsa sanın Diler isen ki bu âlemde alavuz zevk Bizi seveni sevelüm ü kovalum kaçanın Şol oğlanı göreli ışkum oldı yine yiğit Bu akl-ı pîrîye neyçün düritdi tıfl-ı cenîn Gözün harâmılıg ider yüzünde gündüzle Ki biri gösdere özin ü biri kıla kemîn * * * Sorunuz nâya ki yanar yâr odına neyiçün Sorunuz nâya ki yanar yâr odına neyiçün Ben dahi hem yanaram anun odına neyiçün Zerd rûy u od içümde başumı aldum ele Yaşumı ahıduram uşda leğende neyiçün Neyiçün bağlayuban pâre kılur ise beni Her nefes ki ola adanam adına neyiçün Ney gibi yandum u tağıtmadı hîç bini hevâ Kuşanuram yine yüz yirde kadına neyiçün Soyılıp âr tonından çeker isem gurbet Nefes azdurmayam ol dost yolma neyiçün * * * Şehâ gözün gibi dîde nedîde Şehâ gözün gibi dîde nedîde Nedîde kanda olısar çü dîde İki hindû dahi höd fitnelerdür Velî ol birisidür kes nedîde Kalem uzatdı dil ki barmağundur Söze geleydi oldı ser bürîde Niçe gönceler ağzunçün nigârâ Çemende oldı pîrâhen derîde Meğer gördi gözün vahdet nişânın Vâhidü'd-dehrdür bah bu ferîde * * * Gözün ile yüregüm yara durur Gözün ile yüregüm yara durur Neyleyem zâlim gözün kara durur Yandı gönülümde ibrâhîm odı Çünki zülfi anber-i sârâ durur Gözlerümden şol hayâl eksilmesün Ol dahi bunda bir idrâra durur Çünki hüsnün cârini' oldı iy nigâr Noldı gözüm ayn-i fevvâre durur Var niyâzum nâzuna eksilmesün Çunkı nazun lutf u husn-ara durur * * * Zülfün kaçan ki yasaya iy şâh haylini Zülfün kaçan ki yasaya iy şâh haylini Günden gerek ki yig göre ışk eri leylîni Bir nazra câna diyü münâdî buyur şehâ Ki saçasın yüzüne gönül ehli meylini Gözlerüm intîzâr ile ne kim çeker ise Dilden irüre hût ile ummâna seylini İy ışk-ı muhtesib kanısın gel bu halkaya Kim kem dutar gör ahi bu bâzâr keylini Müşg ile anbere saçını niçe benzedem Meğer ki zülfi lutfı bana örte zeylini * * * Cânâneyi gerek seve kim cânı var ise Cânâneyi gerek seve kim cânı var ise Işkını yârun dîn tuta îmânı var ise Güneş ki cemâlini kılur arza cihâna Rûşen ola da'vîleri bürhânı var ise Agzun ki gümân ana cân aparayıduh Güncâyişe ol arada imkânı var ise Gîsûsına miskînüz ü leblerine muhtâc Vâcib bizedür lutf ile ihsânı var ise Gözi gönüli ohladı vü la'li lebinden Bir şübh düşer anda eğer kanı var ise * * * Işk kala mı dile ya câna mı Işk kala mı dile ya câna mı Işk eri cân virmege yacana mı Usana mı şol sâneme dil viren Yâhû dahi sanuları sana mı Çeşme-i hûn oldı benüm her gözüm Teşne gözi gözlerüme kana mı Bu yaş ile bu nemi gözlerümün Niçe ki var hecr ile ten yana mı Müşkilüm oldur ki çü üryân olam Saç dügledügüme inana mı Ayşumuz ağızıyile oldı teng Zülfiyile derdümüz uzana mı Gözlerünün merdümi gezlemiş oh Kılmağ içün hamleyi merdâna mı Aparayidüm yüreği tolu mey Bilseyidüm ki gözün oyana mı * * * Yolunda cümle fidâdur velîk câna dirîğ Yolunda cümle fidâdur velîk câna dirîğ Tapundan ayrun içün bir nefes cihâna dirîğ Niçe yüregüme urur gözün bu gamze ohın Nigârâ ohuna yazuh şehâ kemâna dirîğ Ayağunun izinün tozıyam bana bu yiter Benüm adum gelür olursa şol zebâna dirîğ Kıl eyledi beni zülfün ü kıldı sevdâyî Hezâr vây eğer irmeyem ol miyâna dirîğ Buhâr-ı ışkun ile vü duhân-ı hecrün ile Felekde irdi buhârum yine duhâna dirîğ * * * Âlemde budur âdemînün hadd-i kemâli Âlemde budur âdemînün hadd-i kemâli Ki ana tecellî kıla bir nûr-ı cemâlî Boyın göreli dil yügürür idi uzağa Gösdereli ağızını teng oldı mecâli Bir noktayı nutk ile diler ki ide kısmet Bir söz ile sâbit diler eyleye muhâli Rümmâne elif kaddine dalı olalıdan Olmaya aceb kaddüm eğer oldise dâlî Defterde ki her nesenenün misli yazılmış Hâline ki yoh misli rakam çekdi ki hâlî Gör kuvvet-i hamrı ki neyimiş zihî hammâr Ki esrüg ider cür'ası bir pâre sifâli Sayd itmeg içün sâdı yazar aynını ol hak Na'li düzedür çerh kümeytine hilâlî * * * Derd-i firâkı ben ne delîle beyân idem Derd-i firâkı ben ne delîle beyân idem Oda yanar cihân bu sırı ger ayân idem Uıatmamah gerek ki saçından ne çekerem Yigrek budur ki lebleri ışkın nihân idem Kirpügün ohına dilümi râst kılalı Başlamışam kadi ki kaşıyçün kemân idem Zülfün bilünde tağıdalı kıl tuzağını Cân dir bana ki varlığumı der-miyân idem Bir lahza leblerüne gönül giç varur ise Sevdâ gelür başuma ki nâgâh kan idem * * * Âferîn şol kadd ü kâmet ki kıyâmet gözikür Âferîn şol kadd ü kâmet ki kıyâmet gözikür Âferîn hasta gözüne ki selâmet gözikür Bâd-ı subhîye eğer kul yazılam yiri durur Esdügince ana husninde kerâmet gözikür Cân perîşân göricek gîsûsını vehme Düşer ki kıyâmet kopacağ olsa alâmet gözikür Ben ömür anı bilürem ki visâlünle geçer Senden ayru bana işret çü nedâmet gözikür İstikâmet bana şoldur ki görem kâmetüni Gözüni görmeyicek bana sakâmet gözikür Işkı gönülde eğer olmaya höd olmasa cân Işkına düşer isem nola melâmet gözikür Gönülüm hastalığın şerh ider idüm gözine Toğradı gamzeyile ya'nî hacâmet gözikür * * * Yuz kana girdi hum gozun fi l u al ile Yuz kana girdi hum gozun fi l u al ile Ki dâm u dâne eyledi şol zülf ü hâl ile Sihrin zihî kemâle yitürdi gözün ki ol Bin şîri bendine gemişür bir kem âl ile Kurarsa kaşı yasın ki ata gamze nâvekin Rüstem beraber olmaya şol yal ü bâl ile Şol nokta ki cemâli kitâbında hak korniş Niçesi şerh idile su'âl ü cevâb ile Susamışam lebüne zemân oldı yanaram Gel hacca var suvar susamışı zülâl ile * * * Dilerem âyet-i hüsnini ki tefsîr kılam Dilerem âyet-i hüsnini ki tefsîr kılam Ne revâ ola ki bir noktayı tağyîr kılam Bu gice özümi zülfünde müselsel gördüm Gördüğüm gibi gerek düşümi ta'bîr kılam Ben anun serv-i revânına eğer tûbî diyem Kıssa sanu sanuban medhine taksîr kılam Tutalum saçı gibi bu ömürüm uzun ola Binde birini bu derdün niçe takrîr kılam Şol hatun vasfını kim müşg ile kâfûr durur Kalem u kâgıd ile ben niçe tahrîr kılam Dilemezem ki olam âşık u ma'şûk ola ol Dilerem kendüzümi anun ile bir kılam Gâh zülfine uyup rûma salam ahin ben Geh hatâya uyuban gâret-i keşmîr kılam Aldı küllî beni andan neşene bulımadum Beni ya yârumı bulmağa ne tedbîr kılam Nokta ağızını sathında yüzinün göreli Cism ile cânumı hattıyile tedvîr kılam * * * Nigârînâ neçün bizden güzîn itdün firâkı sen Nigârînâ neçün bizden güzîn itdün firâkı sen Revâ gördün cânumuza bu süz u iştîrakı sen Güneş yüzüne uş benem ki oldum müşterî cândan Velîkin cânuma koydun bu sâ'at ihtirâkı sen Elüm tutgıl nigârînâ ki elden gitmişem küllî Hırâmân idüben servi elüme vir ayakı sen Muhayyer kalmışam nevrûz nühüfte sahlamah olmaz Hicâza vardun eyle bil düzer isen ırâkı sen Harâmını humâr alup cânumı bendine saldı Senün olsun ayağ ile içersen bend sâkî sen * * * Nola cânum oynar isem sen dilber-i mevzûn içün Nola cânum oynar isem sen dilber-i mevzûn içün Yâ kan idersem yaştimı la'l-i lebi pür hûn içün Ur çengüni çengüne tâ bin defter idem ışk ile Ney gibi oduna yanam dünyâda bu kânûn içün Ben pîrem ü âşık velî ol oğlan u umahludur Ferhâd-ı şîrîn düşmişem ol leylî-i mecnûn içün La'liyiçün cânlar virüp zülfeynine tolaşmışam Elden komazam anı çün zâmin gerek medyûn içün Düşdi gönül gözlerine şimdi ohından uçınur Görün ki cân neler çeker bî-tü dil-i meftûn içün Bahdı bu gözüm yaşına göz degmesün diyü meğer Altında bir nîl eyledi gözümdeki ceyhûn içün Zülfeyni mağrûk olalı ben gussaya peyvesteem Ben gussaya peyvesteem şol kaşları makrûn içün Sevdâyîyem var altunum yüzümde yü uşdur yaşum La'lünden umaram eğer sunar isen ma cûn içün Ben âşinâyam ışkına anun içün göz yaşınun Denizine uş talaram şol lü'lü'-i meknûn içün İllâ ki gözün gönlümi yaşumı idrâr idüben Aklı hayâlüne senün veçh eyledi su sun içün La'lün şehâ oğrulayın içdi yüregüm kanını Tokuzladı saram anı töre ile yusun içün * * * Dün ü gün zülf ü ruhun vasfım ger yazar isem Dün ü gün zülf ü ruhun vasfım ger yazar isem Başarılmaya meğer andurasın yazar isem Dil ü cân zülfüne düşiben olur ser-geşte Zulümât içre ayıblaman eğer âzâr isem Bahırum var ise yah oduna kim ben eriyem Yohsa ur sikkeyi bu cân u dile ger zer isem Hem eyle kılmadı perîşân saçunı bâd-ı sabâ Ki ana kıla vefâ bu ömürüm düzer isem Beni dellâk idünürsen ki tarayam saçunı Cânumı üzgil eğer kem kılını üzer isem Işkı denizine ben biliş idüm ezelde Âşinâyam nola eşkümde eğer yüzer isem Bir pâre biz gibi saldunga beni bu bucağa Giricek ulu suya tutmasın mi'zer isem Ol sa'âdet ki yüzünden şâhâ irdi gözüme Ele girmeye iki âlemi ger süzer isem İrmez elüm ki direm serv boyun şeftâlûsın Var ümîdüm ki İrem dirmege ger uzar isem * * * Ömürüm geçdi zâr senden ırah Ömürüm geçdi zâr senden ırah Tenüm oldı nizâr senden ırah Zülfün âşüfte kıldı öz cânumı Gitdi benden karâr senden ırah Âyine yüzüne şehâ âhum Degmesün zinhâr senden ırah Sen gideli çü zülfün oldı bizüm Cem'ümüz târumâr senden ırah Nâra döndi gönül firâkundan Yüregüm tolu nâr senden ırah Âşıkuna irişmez olur isen Depeler intîzâr senden ırah * * * Saçun kılı girihine aceb ne kıla gönül Saçun kılı girihine aceb ne kıla gönül Eğer ki cân u dilin terk kıla kıla gönül Özini kıl kıla ince bilün içün cânum Sakîl olmayayum diyü şol sakîle gönül Saguna ileli cân hattunı göze ilmez Kesîr kılmadı kılmayısar kalîle gönül Gözün devâ sora geldi bu gönlüme binüm Alîldür ne devâ kılısar alîle gönül Cânum sagun gibi ser-geşte vü perîşândur Bu hâlet ile hele ortada vesîle gönül * * * İlâhî şol dili ki yahdı ışk-ı yâr odına İlâhî şol dili ki yahdı ışk-ı yâr odına Gerek ki yahmayasın dahi intîzâr odına Firâk u cevr odıdur ki azâb ider gönüle Ve ger ne kim gerek ise yanar nigâr odına Irağ olursa firâk odına yanar gönülüm Visâl olursa yine hem yanar kenâr odına Karâr kıldı gönül ki karâr eylemedin Dünin günin yana şol zülf-i bî-karâr odına Revâ mıdur ki mey-i la'li var iken lebünün Dahi bu âşık-ı miskîn yana humâr odına * * * Seven seni gözün gibi bîmâr gerekdür Seven seni gözün gibi bîmâr gerekdür Hem derdün ile cânına tîmâr gerekdür Kim ki diler ise kim ola ışk ile mansûr Müşgin sagun ile hele her-dâr gerekdür Uşşâk arasında binüm gibi muhayyer Bulmahlığa bu dünyâda edvâr gerekdür Akl ü gönli zülfüne vü gözüne cânı îsâr iderem bu gice bâzâr gerekdür Gözlerümün ırmağını yoluna ahıtdum Lâbüd bize bir ca'fer-i tayyâr gerekdür Efkârumı çün cem' iderem bunı bilürem Kim cân u gönül ışkuna efkâr gerekdür * * * Niçe kıla gözlerün gönlüm iline ahin Niçe kıla gözlerün gönlüm iline ahin Ayı neye benzedem âyine al bir bahın Akl bilün görmedi vehm lebün anlamaz Göz ho kaçan iriser sen seni senden şahın Lebleri cânı nider akl ne veçhe sığar İllâ didüm zülfüne gönlümi heykel dahin Hüsnine cem' eylemiş müşg ile kâfûrı gör Âteşî yâkût ile lü'lü'-i sîrâb ahin Zülfüne nedür ömür ol uzun u bu kısa Hecrün ü ölüm nedür bu ırağ u ol yahın * * * Bu ne sünbül-i tarîdür bu ne zülf-i anberîdür Bu ne sünbül-i tarîdür bu ne zülf-i anberîdür Acebâ beşer mi yâhûd melek ü veya perîdür Saçınun selâsiliyle bilişeli halka halka Niçe cân kalenderîyise dil ü akl hayderîdür Ayağı tozma elüm ki gözü me kehl idinem Eğer irmez ise başum bu tenümde serserîdür Yüzi gözi yüz göz itdi sanasın benüm yüzümde Bu hisâba pes bu yüz göz yaş anun musavveridür Ten ü cân u akl u ilmi kodı leblerün yolma Dahi kıymetin yitürmez bu gönül ki cevherîdür Saçıyile gerçi kıldur bedenüm biliyle lîkin Kaşınun hilâliyile felek oldı çenberîdür Benüm işbu sûzişümi yolma aceb sanasın Niçe âşıkı var anun ki kemîne kemteridür * * * Anda ki her büt-i şehâne ola Anda ki her büt-i şehâne ola Nola hükmi eğer cihâna ola Niçe tutılmayam ben ol tuzağa Ki saçı dâm u hâli dâne ola Ben kılayum dügâne kaşına çün Dünyâda hüsn ile yegâne ola Ben miyânından isteyem mi kenâr Çü kenârı anun miyâne ola Bu cihân hüsnine esîr oldı Zülfi tek ortada behâne ola Aşikâra lebini ben sorayım Aşikâr olmasa nihâne ola Ben didüm çîn hatâ kılur zülfün Cehd ider kim yasah bu şâne ola * * * Ben sûhteyem ışkuna her hâm gelimez Ben sûhteyem ışkuna her hâm gelimez Hüsnün gibi ya dâne vü bâdâm gelimez Ben hüsnün ile câmam u câmun ile hâmam Her câm ki hüsnün iledür hâm gelimez Gertağıdasın küfrini sen gîsûlarunun Ben ne kılayum anda çü İslâm gelimez Çün dâne durur gîsûları dâm benündür Ol şâmeye dünyâda semen şâm gelimez Ben hâs senünem dilerem sohbet-i hâsı Çün âm gele ni'âm olısar âm gelimez * * * Tâ bileli ben nigârâ yüzünün mâhiyyetin Tâ bileli ben nigârâ yüzünün mâhiyyetin Mahv kılmışam gönülde âlemün şey'iyyetin Niyyetüm oldur ki niyyet özgelere kılmayanı Yig dimişler mü'minün zîrâ amelden niyetin Sini ol ferd ü samed kim ferd yaratmış durur Hüccet ile kıldı sâbit kendünün ferdiyyetin Tâ benüm ışkum içün her gice ağlaya bulıd Bahr u ber virürler ana kendünün mâhiyyetin Işk bâkîdür ü âriyyet hayât-ı dünyevî Bâkîsini hâsıl it redd eylegil âriyyetin Odda hasiyyet budur ki cinsi cinse kavşurur Işkı odına yanam ki bulam ol hâsiyyetin Ol hevâ başına toprah ki yaşı yağmur degül Yana gönül ile ana saçmaya nâriyyetin * * * Şehâ cefânuzı tağlar tahammül eylemeye Şehâ cefânuzı tağlar tahammül eylemeye Yiridür ana işinde te'emmül eylemeye Niçesi la'l-i lebini tasavvur ide kişi Ki bu alî dahi bilin tahayyül eylemeye Güneş yüzini hamelde göreli hayli durur Aceb degül mi ki andan tahavvül eylemeye Ben ana ışk eri direm ki la'line karşu Tolu çeke sevü câmın ta'allül eylemeye Niçesi mü'min ola ol ki yüzini göriben Cânını odına atup tevekkül eylemeye * * * Sâkî tolu vir ki gide bu zühd ile sâlûs Sâkî tolu vir ki gide bu zühd ile sâlûs Ki çoh yirüz içmedügümüz günlere efsûs Ger avcıyisem âr u hayâ vechüme sığmaz Avdan kişiyi koya ırah âr ile nâmûs Leblerüne hîç iremedi vehm-i hayâli Gözüm yaşı uzun ki görür anları mahsûs Cân saldı saguna gönüli bir haber içün Bellü durur işi çü katı gicike câsûs Zülfün ile yüzün banadur gice vü gündüz Sohbet ki hayâlünsüz ola olmaya me'nûs Elden gelicek başı fidâ kılmağa ne var Kaçan ki bana hâsıl ola devlet-i pâ-bûs Ümmid ile geldi gönülüm şâhâ işige Olmaya revâ kaytarur isen anı me'yûs * * * Dürd-i mahabbet bize çün oldı sâf Dürd-i mahabbet bize çün oldı sâf Nişe kılur servi bizümle hilâf Vasi ile hicrân bir olur âşıka Bülbül urur laf-ı hevâdan güzâf Tâ ki yürekden sevüsi çıhmaya Özine geydürdi yürek bir gılâf Âhum ol âhûm içün ola ki ol Huşk ide kâmil u kıla müşg-i nâf Od tütüni irdi hevâdan göge Belki gögün bir katın itdi şikâf Biz yanaruz senden ırah ışk ile Leblerünüz dâyimâ kılur züfâf Gözi dilerse ki fenâ olavuz Nime işâret ola ana kifâf Gül-siper oldı yüzi vü gözi oh Ki kılalar yoh cânum ile masâf Nazm ideli gözlerümün nesrîni Saldı yüregüme hezârân zihâf Ka'be durur yüzi mücâvir gönül Gice vü gündüz kılur anı tavâf Gördi gönül hicretinün derdini Didi ki yâ rab neceinî mimmâ ahâf * * * Zemânlardur geçer ışkum senün hüsnünle sertâyî Zemânlardur geçer ışkum senün hüsnünle sertâyî Esîrünem hakîrünem mutî'em her çi fermâyî Cihân karardı gözüme nigârînâ saçun ile Başum çekzindi vü aklum nigârâ oldı sevdâyî Ben ü yüz bin benüm gibi fida olsun ayağuna Ki îcâdumuza bizüm tapundur illet-i gâyî Şehâ hüsn ile sini hak irürmiş gâyete lîkin Nite ki cûd ile irmiş cihânda hâtem-i tâyî Şehâ sini bulımazuz bize hem sen seni göster Obadan şöyle çıhıcah dahi bulmazuz obayı * * * Mutrib elin alıban çengi çü sâz eyledi Mutrib elin alıban çengi çü sâz eyledi Niçe ki bî-nevâyise azm-i hicâz eyledi Yolma girdi gönülüm gördi saçıyle ağızın Ya'nî ki câna bu yolı teng ü dırâz eyledi Gördi kaşında dil gözin aldı vuzûyı kan ile Tâ ol imâma uyıban ışkı nemâz eyledi Cân diledi ki nâz ide gönülüme niyâz ile Kılmadı kıldı ol niyâz nâzına nâz eyledi Hufte idi câdû gözi hastayidüm anun ile Ya'nî şikâyet eyledüm çeşmini bâz eyledi Işkı odı aceb neçün vasimi tarh kılmadı Çünki bu kîmyâyiçün cânı güdâz eyledi Sâzını söz eyledi cânuma ışkı bir zemân Çünki yitürdi gâyete sözini sâz eyledi * * * Işk ile ışkı içinde gönülüm âvâredür Işk ile ışkı içinde gönülüm âvâredür Başdan ayağa değin yürek yolma pâredür Câna niçe câniyise gözlerün dönmez cânum Niçesi döne ezelden çün mahabbet bâredür Ben zenahdânında anun gizledüm cân u dili Korharam ki hüsni gözi ol nigârun karadur Dutdı ışkun yüregüm yahasını aldı gider Korharam elinde kala yaha pâre pâredür Gönülüm miskîn tolaşdı gîsûlarun bendine Tolaşıhdan tolaşığa çâre yoh bîçâredür * * * Kim gördi kekliği ki urur pençe bâz ile Kim gördi kekliği ki urur pençe bâz ile Geh lutf u nâz ile gehî fakr u niyâz ile Mihrâb kaşları gözi cânlaradur imâm Kim görmiş ola gönül alalar nemâz ile Uşşâk perdesinde nevâlar ki kıluram Pest eylemek diler kamusını hicâz ile Hem-sâye olalı boyına serv serbeser Eşcâr içinde adı defâtirde yazıla Kaddinde zülfine tolaşur râsti gönül Bâşed ki maksûda ire râh-ı dırâz ile Yazuğa yazıla mı lebünden eyâ sanem Cân içer ise câmı humârı ki yazıla Kürdi kaşın didüm zih ü gamzesin atdı oh Getürdi cânı kabzasına çeng ü bâz ile * * * Yârun firâkı gökdeki bulıdı zâr ider Yârun firâkı gökdeki bulıdı zâr ider Gözüm nola hayâline la'li nisâr ider Yâr itdi yâr ışkumuza hicri odını Gözüm dahi bulıtları özine yâr ider Çekdi benefşe dilini gîsûsı gayreti Hüsni tarâveti gülefi şermsâr ider Her târı mâr olup tolaşur boynuma benüm Gîsûsınun ki gönülüm târ u mâr ider Zülfiyile bu delü gönül bî-karârdur Ol ikisi cihânı dahi bî-karâr ider Ol şöhre şehri kıldı bu aklumuzı esîr Gönül ilinde gâret-i nehb ü tatar ider Cânum yiri ezelde gözün gûşesiyidi Andı yine vatanını azm-i diyâr ider * * * Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dil Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dil Bu gözlerüni göricek selâmet ola mı dil Hezâr yirde delükdür ü kanları ahar Aceb bu hastalığ içün hacâmet ola mı dil Göreli gözlerini fitne oldı bu gönülüm Görürse kâmetini bes kıyâmet ola mı dil Ciğer kebâb ü yüzünde şerâb düzdi gönül Gözi humâr idi didüm kerâmet ola mı dil Dutağı dutağuma dir ağız ağız her dem Ki oldı bana musahhar temâmet ola mı dil * * * Ne hevâ yârdan bu yâra gelür Ne hevâ yârdan bu yâra gelür Gönülün könlegini yara gelür Zülfüne tolaşup kadüne çıhar Gönül öz ayağıyle dâra gelür Zülfi sevdâsı düşicek başuma Bu cihân gözüme karara gelür Bir düz uzun kuru ağaç ola serv Serv kaddün kaçan ki bârâ gelür Nergisi nisbet idicek gözüne Korhusından yüzi sarara gelür * * * İy beni delü kılan hicrân idersin eyle mi İy beni delü kılan hicrân idersin eyle mi İşigünde dâyimâ hayrân idersin eyle mi Günde bir kez yüzüni gösterür idün sen bana Şimdi özge yanaya seyrân idersin eyle mi Delü kıldı bini ışkun çevri teklîf eyleme Zulm idüben delüye fermân idersin eyle mi Kaşlarun kîşindedür benüm gönülüm tâ ebed Ol iki yaya beni kurbân idersin eyle mi Cevherîdür gözlerüm ü sarrâfidur leblerün Anun içün anları dükân idersin eyle mi * * * Yiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâne Yiründen turı gel sâkî bize sun tolu peymâne Ki ışkundan delü olan turımaz ahd u peymâna Senün ışkun durur bir od benüm derdüm durur tutruh Bu od ile bu tutruğa bu âlem yana mı yana Eğer zülfüni götüre nigârînâ sabâ yili Yakîn oldı ki kâfirler gerek geleler îmâna Bedî' olmaya la'lünçün çü teng oldı bu gönüller Ki tam olsun diyü teşbîh ur u kanına boyana Senün şol hufte gözünden ger irür ise bir gamze Bu serhoş gönülüm gerek ki uyur iken oyana * * * Sohbetünsüz nigârâ vâye kanı Sohbetünsüz nigârâ vâye kanı Ol sa'âdet fakîre baya kanı Ayağun toprağına yaş dökerem Uçaram hele bir hevâya kanı Derdüm oldur ki tutağuna İrem İrürem derdi bu devâya kanı Kaşlarıdur hilâl ü yüzi güneş Öleyüm ol oh ile yaya kanı Cân virürem şehâ senün yoluna Kim apara haber pâya kanı Böyle tağuğ iken gönüller alur Âh eğer zülfini yasaya kanı Cânuma cânı va'desini virür Va'de gerek ire vefâya kanı Biz ayağı tozın hümâ görürüz Kim irüre bizi hümâya kanı * * * Gel iy dilber gel iy dilber ki ben gitmişem özümden Gel iy dilber gel iy dilber ki ben gitmişem özümden İçümde yanan odları tapun anlaya sözümden Gözümle mest ü zülfünle kah teşvîş içindeyem Ki üzüme düşicek ben gerek karara üzümden Kamu hûblarun içinde anı ayruhsı yaratmış Sanasın yalguzek dürdür ki ayru düşdi düzümden Yüzüni nâgehin gördüm sabâhın gülşen içinde Haki budur ki utandum be-gâyet gendü yüzümden Tuza ahar gibi ahar gönüller zülfine anun Zihî insâfsuz şol ki beni men ide tuzumdan * * * Gel imdi ışkı gözet kalma nâm u renge begüm Gel imdi ışkı gözet kalma nâm u renge begüm Gönül şîşesine bah katlana mı senge begüm Tağıt ki zülfün ile saydun ola hind ü habeş Yüzüni gösder ü hükm eylegil firenge begüm Bini diri diler isen gözüne hay di şehâ Yürek döye mi kıyâs eylegil hadenge begüm Gönül talar ü cân alur u tenümi kıl ider Bilimezem ne kılam işbu şûh u şenge begüm Defi elüne sen ü ağzuna neyün sen al Ki zühre çengini diler ki ala çenge begüm Niçe bu gönce ağızın bu sûrî gül yüzlü Tebessüm eyleyiserdür gül-i dü renge begüm Gözün bizüm ile ko ceng eylesün nola Hezâr sulh fidâ kıluram bu cenge begüm Niçesi düşdi şehümün bu ışkı şunkarı Vücûd-ı lâgar ile işbu zihn-i lenge begüm Ger oldı nola uzun zülfiyile gussa vü gam Ağıziyile gönül niçe düşdi tenge begüm * * * Niçe niçe senün içün oda yanam çelebi Niçe niçe senün içün oda yanam çelebi Dem oldı mı ki lebünden kana kanam çelebi Gözün şerâbıyile çoh zemândur uyıram Dem oldı gamzen ile şimdi oyanam çelebi Sana ireli şehâ sanmamışam ol sanuyı Ki özüni göriben senden usanam çelebi Ne gül ki gül dahi nâzüklığuna oldı mukır Eğerçi bülbülünem ışkuna yanam çelebi Ne akl koyam u ne cân u ten yoluna senün Senün boyali neyise ana boyanam çelebî * * * Zülfün hayâli tende bu cânı hayâl ider Zülfün hayâli tende bu cânı hayâl ider Sevdâ dimâğa irişicek çoh hayâl ider Cânı benüm yüregümi kan eyleye diler Berg-i semen yanağı arasında al ider İki hilâl kaşı yüzini kılalı bedr Güneş yüzi kadümi benüm çün hilâl ider Hammâr gözi içüreli dürdi derdini Dil gönül ile terk-i şerâb-ı zülâl ider Mihrâb kaşı gözi imâm ü hitâm misk Budur ki kara hâlini anda bilâl ider * * * Zihî rüsvâ-yı ışk oldı şehâ dil Zihî rüsvâ-yı ışk oldı şehâ dil Zihî düşdi zenahda bir çehe dil Havâsıldur nigârâ gögsün ağı Neçün zülfün durur perr-i ebâbil Anâdil gülşen içre çağırurlar Ki düşmişdür yine ender anâ dil Gözün zulm itdi binüm gönlüme çoh Etegun u elum ly şah-ı adıl Zelâzil kopa âlemde kaçan ki Sabâ deprede zülfünden selâsil Bana vaslun durur tiryâk-ı ekber Bana hecrün durur zehr-i helâhil * * * Kimse yüzi kaşı tek yüz yaza mı Kimse yüzi kaşı tek yüz yaza mı Gamzesi hergiz yüreği yaza mı Kim görürse nevbahârın yüzinün Meyi ide bu dünyâda hîç yaza mı Bili kıl itdi cânı aldı saçı Yük düşer bu işde şol enbâza mı Bî-nevâyam râstî vü müberka' severem Ûd olıban yanayım şehnâza mı La'lüni giççük görür kûteh nazar Himmet-i âlî aza her aza mı Bir hıramiş kıldı kebg oldı hacil Ya'nî yolı gösderür şehbâza mı * * * Sini seven içün kala bir câna dimegil Sini seven içün kala bir câna dimegil Şol la'l-i lebüni sorıban kana dimegil Bin oda girürse ki sana irmeye olmaz Hicrânum odı gey katıdur yana dimegil Delü gönüli oğrı gözün eyledi hembâz Dîvâne durur gelmedi dîvâna dimegil Peymân iderem deniz ide yaşumı peymân Esridi beni durmadı peymâna dimegil Bir goncede gördük iki yâkûtı bilürüz Bir servde gördüm iki rümmâne dimegil * * * Yine başladı bülbüller tekellüm Yine başladı bülbüller tekellüm Kılurlar gül firâkından tazallüm Gönül akl ile cânı vaslıyiçün Kılur teslîm kılımaz tesellüm Nola hecrinden anun ölür isem Ki tençlen ayru cân bulur te'ellüm Yüzün şem'ine karşu yanmağı cân Kılur pervâneden her dem ta'allüm Hayalün ışkına gözüm yumaram Ki düş görmez isem kılam tahallüm * * * Gönül kıldı yine şol yâra mi'râc Gönül kıldı yine şol yâra mi'râc Ki kimse bulımadı ana minhâc Müdâm olmış durur bu yüregüm kan Humârî gözine olalı umac İşigünden safâyı şöyle bulur Cânum ki merveden bulımadı hâc Çü mümkin olmaya vaslun bu cânum Ne vâcibdür ki ana ola muhtâc Lebün bir demde bulur şol sevâbı Ki susamış suvarur toyurur ac Dileyem ben piyâde ruh ruhuna Uram şol resme ki mât ola leclâc Gönülüm goncesinde bunca sır var Ki keşf itmez anı illâ ki hallâc * * * Vasfı cemâlünün degül eyle ki dildedür Vasfı cemâlünün degül eyle ki dildedür Ben şerh niçe kılam anı ki dildedür Âdemdür ol şâh işiginde başıyile Zerd ü nizâr u zâr olıban âb u gildedür Her gün ü her gice ay u güneş cihânlara Toğar velîk ben nideyüm bana yıldadur Ömrüm durur saçı anun içün be-bâddur Esirgenüz hayâtını anun ki kıldadur Gözün ki dil diletsin ana dil diler isen Dile dimedüginde nazar bil ki dildedür * * * Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâb Ciğer firâkun odından kebâb oldı kebâb Yaşuma bah ki gözümden şerâb oldı şerâb İmâret ideli ışkun şârın dimâğumda Gönül vilâyetine bah hârab oldı hârab İçeli ışkun elinden cânum tolu ayağı Yitürdi aklı vü gönli şerâb oldı şerâb Gözüm içine hayâlün basa diyü ayağın Yaşum çü la'l ü yanağum zerâb oldı zerâb Hevân ile yüzümün suyını yire dökdüm Tenüm oduna yanuban türâb oldı türâb * * * Gönüli aldun u cândan selâm sana begüm Gönüli aldun u cândan selâm sana begüm Diler isen anı dahi salam sana begüm Müdâm la'l-i lebünden ayağ ele girmez Velîk hûn-ı cigerdür müdâm sana begüm Yüzünle zülfüne âşık gönül gice gündüz Ne nîm rûz fidâ milk-i şâm sana begüm Çemende servi ki âzâd dirler idi bu dem Hilâf yoh ki olupdur gulâm sana begüm Helâl kılmaz isen vaslunı bana şâhâ Kılışa m bu cefâyı harâm sana begüm * * * Cân kadri sehl ola velî cânî durur cânam Cân kadri sehl ola velî cânî durur cânam Sen sanma ol sanuyı ki ben andan usanam İnanmaz oldı bana hayâlini bir gice Yıllar ben ana cân u dil ü aklı inanam Yürek kanına kandı lebi nûş dir ana Gün ola ben dahi lebinün kanına kanam Ezelden ebede yanayım ben senün içün Ben şem' degülem ki yarım gice dükenem Gözin göreli uyımışam şimdi gamzesi Acıtdı bini diler ola mı ki oyanam Baş oynayan yolma ad alur bu dünyâda Ben cân u aklum oynayayım tâ ki adanam * * * Gel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûş Gel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûş Hergiz komayalum tabakı ortada ser-pûş Mestûr alalum hazzı nigârun tutağından Gâfil olur ise nola mahmûr ile mahşûş Ger dahi kişi sever ise gönül oda sal Kim odda gerek kalb kaçan ki ola mağşûş Bu müşkili kim hal kıla meğer ki tutağun Sen hüsn ile aşüfte vü ben ışk ile medhûş Göz yaşın anunçün dökerem işbu yüzüme Ki ola hayâlün odağı kapusı merşûş * * * Yürek lebün ile şâhâ kanadı nideyim Yürek lebün ile şâhâ kanadı nideyim Gamzen ciğerde komadı kan adı nideyim Bir dem lebüm lebüne irüp hâlini dişe Âb-ı hayâta ola ki kanadı nideyim Gönül kuşı ne hâl ise irerdi vasluna Şimdi yolındı kalmadı kanadı nideyim Gönül kan odıyise nola göz durur yolı Tapuna irişür ise kan adı nideyim Gamzen hayâli dün gice geldi bu gönlüme Yürek hayâle döymedi kanadı nideyim * * * Bana cennet dahi sensüz nigârînâ cehennemdür Bana cennet dahi sensüz nigârînâ cehennemdür Cehennem bana sinünle bütâ firdevs-i a'zamdur İki bayram ayı kaşun banadur illet-i şâdî Olardan özge sevinmek bana bir gün muharremdür Cihânda şâdîyile gam bana vasi u firâkundur Olardan ayru kimse yoh veğer bîş ü veğer kemdür Gözüm yaş içre gark olup çü her nesneyi görimez Gözüm çün nesne görimez nigârînâ benüm nemdür Muhayyer kalmışam şâha yüzünle zülfün elinden Birisinde durur şâdân u birisinde mâtemdür * * * Râzı durur cahîme anun nâzın işiden Râzı durur cahîme anun nâzın işiden Bülbüli kanda isdeye âvâzın işiden Ne gizlemiş bilimezem ağzı içinde ki Mecnûn olur bu dünyâda râzın işiden Bir kez hitâb kılsa kulına ki abdenâ Encâmını bileyidi âğâzın işiden Ger bir nefes cihâna lebünden çıhar ise Ma'lûm eyleye ki nesin azın işiden * * * Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvar Tolu vir ayağı sâkî susamış cânı suvar Ol ayahdan özge kimdür ki gamı bizden kovar Al ayah ur bir ayah vir top tolu elümüze Kim cânumuz elümüzde tolu ayağı söver Gözüm ince bilini kalın yağıya uğramış Sen ho bilürsin benüm gönlümi ki yağı yasar Bir esîriyem anun hîç bilmezem hüsni neçün Gîsûsını bölük eyleyüben koşun yasar Ben özin severem ol özgeyi ta'rîz ile Ortaya getüriben neyçün bize özin karar * * * Sen bu erenler cem'ine dîvâne gel divâne gel Sen bu erenler cem'ine dîvâne gel divâne gel Kendü hisâbun anlayup defter kılup dîvâna gel Ben cânumı yarahlayup ışkı ana bindürmişem Var ise atun çapacah meydâna gel meydâna gel Bir görmege varlıh diyü kıldı münâdî muhteseb Bâzâra gönlün var ise dükâna gel dükâna gel Ben akl ile cân u dili zülfün içün oynamışam Dînün var ise gör beni îmâna gel îmâna gel Cânuma çohdur yitmişem şol cânuma yitem diyü Sen dahi iy cân bu yola yacana gel yacana gel * * * Gönülüm derdini şâhâ niçe diyem dil ile Gönülüm derdini şâhâ niçe diyem dil ile Gönülüm derdi benüm şöyle degül kim dil ile Bilüni göreli hâlüm katı nâzük oldı Cân yüki ağır olur ol arada bir kıl ile Düşmişem silsileye zülfün ile yaşum içün Hem neye yaşum içün müşkile bu silsile Göreli hâlüni kalmadı gönülümde karâr Saldı hind ilini gönülüme birfülfül ile Cânı cânî ola her kim çekine senden anı Velî özgeyi dilerse gönül ol dil dilile * * * Tâ ki kıldun cân-güdâzî iy sanem Tâ ki kıldun cân-güdâzî iy sanem Komadun gönülde râzı iy sanem Zülfüni göreli ışka kılmışuz Biz du'a-yı cân-dırâzı iy sanem Kanum içeli biçildi la'lüne Cübbe-i câme dırâzı iy sanem Bizcileyin iki görimedi ışk Bir şehîd ü bir gâzî iy sanem Ben hakîkat ışk odına düşmişem Böyle ola mı mecâzî iy sanem Ben eiger kanıyile gusl iderem Tâ meğer olam nemâzî iy sanem Bir gönül ki yağ ola niçe çeke Gâh nâzı gâh niyâzı iy sanem * * * Gönülüm yâr yolma yanasıdur Gönülüm yâr yolma yanasıdur Şîvesi tek anun behânesidür Zülfi ömrüm durur şükür haka kim Gelince gider dahi uzanasıdur Zülfi gerisi yıhdı gönül evin Zîrâ ki gözi hayl-hânesidür Ben usanmayayum cefâsından Zîrâ son içi ol usanasıdur Kaşları yay u kirpügi ohıdur Saçıdurdâm u hâli dânesidür Ben kenâr isderem miyânından Ki kenârı anun miyânesidür Yanasıdur bu varlığum yolma Yanmayacah olursa ya nesidür * * * La'l-i leblerüne dişlerüne dür diyimezem La'l-i leblerüne dişlerüne dür diyimezem Eyle kurdun kaşunı bir dahi kur diyimezem Ben lebünden sora vardum gözünün hastalığ Cânumun sayrulığım ana sor diyimezem Fitnesin bâd-ı sabânun sanemâ zülfün ile Âlemi birbirine dilesen ur diyimezem Zülfün ile giceler ben niçe sevdâ çekerem Gündüzin yüzüne karşu zî sabûr diyimezem Yüzüni göreli berkidürem îmânı velî Hâşelillâh gîsûlaruna küfür diyemezem * * * Görün yine ne yaratmış bu mâlikü'l-emlâk Görün yine ne yaratmış bu mâlikü'l-emlâk Ki secde kılmış ayağına hür ile eflâk Şol müşg ü anber aça vü boyana ferş eğer Saçını tarar ise şânesiyile dellâk Ben ana müşterî oldum ki şemsi şemsisidür Ne zühre ki dem ura anda zühre-i eflâk Şehâ lebün niçe memsûh-ı la'ldür k'anı Ne gördi ne göriser hîç dünyâda hakkâk Libâs-ı ışk-ı türâ men be-der bihâhem kerd Be-hakk-ı anki bipûşîd hil'at-i levlâk * * * Bu dünle ışkunun meh-i tâbında hoş geçer Bu dünle ışkunun meh-i tâbında hoş geçer Ol aya cân fidâ ola ki binde hoş geçer Ben her nefes yolma anun cân koyam nola Çün bu gönül anun ile pâyende hoş geçer Her bendini saçınun bende saymazam Ben bende niçesi sayayum bende hoş geçer Ben la'l kandini soraram kandasın diyü Bilmez miyem gönülümi ki kanda hoş geçer Gönül gider ü ışk gelür şükr idem haka Gönlümde çün revende vü âyende hoş geçer * * * Tana değin bu gice nâle vü feryâd idelüm Tana değin bu gice nâle vü feryâd idelüm Niçe bir fevt olan ömrümüzi yâd idelüm Gözlerümüz yaşını ahıdup ırmağ idüben Kayseriyi dahi bu yaş ile bağdâd idelüm Ben haşan yüzi severem tanuğum veys-i karan Kıssa kıl kıssayı sun ayağı dil-şâd idelüm Bende zülfün girihinde tutalum bende düşer Sevüni depred ahi bendeyi âzâd idelüm Biribi bize hayâlüni gelin işbu gice Biz dahi cehd idüben gönüli dâmâd idelüm * * * Niçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidile Niçe niçe gönülüm gîsûsıyile yidile Niçe niçe tutağı derdiyile kan yudıla Firâkıyile cihânda çü kıldı ho yüregüm Tamuda dahi bu gelmeyisekdür ol od ile Cihânda ışk ile meşhûram u visâle ne gam Cihânda işini çün kişi işleye ad ile Senün ile bilişem özgeleriyile yadam Niçesi dirilelüm biliş ile ya yad ile Dilegüm ol ki irişem ayağunun tozma Ki devlet üsde yilicek adum adam ad ile * * * Yad olmışam yine bu gün biliş ile nideyüm Yad olmışam yine bu gün biliş ile nideyüm Yine bu ilmelü ışkum ilişile nideyüm Bana hevâsını virdi vü cân u dil diledi Çü bu araya gizledi alış ile nideyüm Gönül cefâya kılur da'vî vü gönül sabra Çü ışk ömri uzundur biliş ile nideyüm Gözüm ki göz idi çün seyl ahar u yâr siler Çü ben bu seyl ile garkam siliş ile nideyüm Eğerçi âşıkı çohdur benüm gibi yohdur Ben anı külli dilerem ülüş ile nideyüm * * * Cân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem ben Cân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem ben Dil çün saçunı gördi gündüzi neylerem ben Saldun oduna bini iksîr-i tûtiyâ saç Mis olmaz ise altun bu sözi neylerem ben Gönlüm câdû gözünden işvelerini umar Her dem yürekde tîr-i dil-dûzı neylerem ben Bir nem diler gönülüm tâ em ola lebünden Her dem bu gözde eşk-i hûn-rîzi neylerem ben Hüsnün ne veçhe sığar göz seni görmeyincek Hüsnüni görmez ise bu gözi neylerem ben * * * Cân milkine senün gibi mahdûm olmaya Cân milkine senün gibi mahdûm olmaya Baş koyan işigüne mahrûm olmaya Taş ola ben ana niçe demür diye bilem Ki ışkun odına senün ol mûm olmaya Ervâh-ı milk-i şâhî tapundur a'ceb durur Ki ayağun tozma fidâ rûm olmaya Âşık ki yana yoluna hâşâ ki mahv ola Mâdih ki medh ide sini mezmûm olmaya Her kim sabâh gözin açup baha yüzüne Ben zâmin ana ki dahi mağmûm olmaya Mahrûm olmaya ayağun tozma iren Senden ırah düşen kişi merhûm olmaya * * * Bu gice dilberümün gîsûsı şeb-gîr kılur Bu gice dilberümün gîsûsı şeb-gîr kılur Dileği ol ola mı dilleri nahcîr kılur Bâd-ı subhîyi severem ki yüzüne tohınup Ve'd-duha sûresi ma'nîsini ta'bîr kılur Nâzük oldur ki ne ki zülfi kulağına diye Mü be-mû cümlesini gönlüme takrîr kılur Hattı tahrîr diler ki ide gönlüm bitiğin Ben de inanımazam zîrâ ki tezvîr kılur Varlığı milki gerek ki ola fânî küllî Kim ki kendü özini anun ile bir kılur * * * Bu gice subha değin iş nağmeyile meydür Bu gice subha değin iş nağmeyile meydür Gönlüm onulmaz ise âhır devâsı keydür Ol dem ki ben bin cânı bir sözün içün Ma'lûm ola sana kim yüz hâtem adı taydur Ben iverem ki İrem bir dem ilerü sana Aceb degül bu ucl çünki ecel be-peydür Zerd ü nizâr u zâram hem oduna yanaram Ola mı bu vücûdum şâhâ yoluna neydür Ben zindeyem senünle bârî buna ne minnet Çün mürdeler görürem ki sinün ile haydur * * * Yüregümi yaraladun bu yarama merhem kanı Yüregümi yaraladun bu yarama merhem kanı Odlara yandurdun beni yarun ile bir nem kanı Tabî'atüm senün içün gör ne netîceler virür Bu fikr-i bikrümi görüp her dem ana bir dem kanı Gözün yüzün zülfün ile cümlesi âşık depeler Bunda işret kandadur zülfündeki mâtem kanı Her dem lebün kanum içer sehl ola nûş olsun ana Gözün bini câdûladı anun içün emsem kanı La'lün ki demden dem urur dem eyledi cigerümi İy meryem-i îsî nefes uş ölür em bir dem kanı Cümlede seni kâmil yaratmış ol çalap Hüsn ü cemâlün gözikür cevr ü cefâda kem kanı Serv-i revânun râstî başın yitürmişdür göge Zülf ayağuna baş korniş anun içün ber-ham kanı Yüzüne yiter ve'd-duhâ vü zülfüne ve'l-leyl tanuh Bilüne ki varlıh virür bir âyet-i muhkem kanı Halün hâcerü'l-esved ü bana işigündür mekâm İy bâ-safâ yârum benüm gözüm gibi zemzem kanı * * * Ben cânı niderem velî cânâna sahlaram Ben cânı niderem velî cânâna sahlaram Ben akl ile gönülümi şol câna sahlaram Mercân gözüm yaşıdur u yâkût dişlerün Yâkût leblerine bu mercâne sahlaram Ben gözlerümi görmeg içün seni gizlerem Kanlu yüreği şol leb ü dendâna sahlaram Hecrün cefâsına döyemezem velîk ben Vaslun hayâlini katı merdâne sahlaram Şâhâne nakşunı bu gönül tahtasında ben Ger sahlamaz isem dahi şâhâ ne sahlaram * * * Ne türkîdür bu âhû-yı tatârî Ne türkîdür bu âhû-yı tatârî Ki kıldı şehri miskîn zülf târî Ana cânlar nedür hakku'l-kudûmî Ana akl ile diller ya nisârî Göreli gül yüzüni gül hayâdan Arak kıldı görün bu şermsârı Benüm kârum çü zâr oldı hemîşe Nişe kılur gözün bu kârzârı Lebünle mest ü mahmûram gözünle Yine mey-gûn lebün yazar humârı Şikârunam şehâ sini kovaram Eğerçi özgeler kovar şikârı Lebi îsî ölüyi zinde kıldı Saçı mûsî ki müşg eyledi mârı Sabâ yiline benzer ahdi yârun Ki bulınmaz anun bir dem karârı Sabâ dün gice vardı işigine Dıdı kı surunuz bu haksarı * * * Her kim ki tutar sâ'id-i sîmîn ile pençe Her kim ki tutar sâ'id-i sîmîn ile pençe Sâ'idlerini bırahur eliyile rence Cevrün ile cânuma şikence ne kılursın Yitmez mi gönül düşdügi zülfünle şikence Ol gence ki ben irdüm anı kim biliserdür İllâ meğer ol kişi ki irmiş ola gence Sence kim ola höd olur ise dahi bilün Kim gelmeyiser ışk terâzûsına sence Nârince görüp anı teni kıl gibi kılduh Benzümüzi benzetmişüz uş reng-i turunca Bu gunc u delâle niçesi döye bu gönlüm Gülşende çü döyimedi birisine gönce Çince keleci bu ki diler cân ki lebünle Bir halvet ola ki sora hâlini içince * * * Gönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaram Gönülde ben benün ile şeh-dâne sahlaram Cânumda ben dişün ile dür-dâne sahlaram Sevdâsı zülfünün gözüme bir hayâl ider Ki kirpügümi anun içün şâne sahlaram Bilünle ten nizâr u cânum semridi nola Çünki hilâl kaşuna kurbâna sahlaram Yürekde şol kanı ki şehâ düzdi leblerün Derd oldı lîk ben anı dermâna sahlaram Merdümlik eyledi bu gözüm dökdi incüler Toldurdum etegüme ol inşâna sahlaram Yürek kebâb kıldı vü gözüm çekîde mey Bana harâm anları mihmâna sahlaram Işkun ki cândadur u sırun ki gönüldedür Şîrâne açaram yine merdâne sahlaram * * * Dilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânî Dilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânî Meğer hayvân ola ol ki dileye âb-ı hayvânı Gözüm insânî gözünden katı öğrendi merdümlik Bu dürler ki döker rîzân degül mi ayn-ı insânî Gönül milkini ser-cümle gözün bir lahzada dutdı Gözüne degmesün gözler gel iy iskender-i sânî Şehâ kıl bilüne kolum eğer ireydi bir kılca Lebün lebüme yüz bin kez diyeydi sırr-ı pinhânı Komaz cânumı bu gevde kim ol cânuma kavışam Gel imdi iy cânum cânı yü hoşnûd id bu seccânı Bana dir niçe âşıksın nedür bu ışk hay huyı Didüm virbi hayâlüni buyur yağmaya dükkânı Yürek bir hoş kebâb itdi gözüm mey hâzır eyledi Yüzüm düzdi tabakda dür ki yâra kıla mihmânî * * * Şol hokka-i yâkût ki vahdetden urur dem Şol hokka-i yâkût ki vahdetden urur dem Bir câm durur ki dahi görmedi anı cem Teng-i şeker ol şekker-i teng içine muzmer Bâr-ı güherol la'l-i güher-bârına müdgam Dil dem urımaz bir nefes ol derd ile zîrâ Câsûs-ı sabâ irürür anı ana der-dem Serkeşliği servün ne sürür ile durur ki Kaddi kademine bili eflâkün olur ham Bilünde tezelzül var idi inceliğinden Bârî biribidi ana hem âyet-i muhkem Gendüm bilürem ki yanağundağı kara ben Şol dâne durur ki vire cânın ana âdem La'lün yüzüne bir nem içün cânum apardı Cân vireyim ana dir ise niçe inanam * * * Lebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâd Lebün ile şehâ oldı şeker mısırda kesâd Ferîd-i ışk olanun sözi niçe ola ziyâd Nigârâ ışkun odı yüregümde komadı su Savurdı toprağumı ya'nî her çi bâdâ bâd Gerek ki âleme ola gözüm yaşı tûfân Nola yıhıldıyise seyliyile bir bağdâd Çü gördi tûbî kadün anberîn saçunı Gerek ki oduna ûd ola serv ile şimşâd Çemen arûslarını kul u karavaş tapuna Meğer ki serv ile sevsen kılur isen âzâd * * * Niçesi terk ide gişi dârın diyâr ile Niçesi terk ide gişi dârın diyâr ile Meğer ki hâtırına anun derd-i yâr ile Şol yâr ile ne kıla gişi ki firâkınun Bir kılı âleme düşer olursa yarıla Mihrâbum oldı kaşı vü oldı bili imâm Kalmadı dilde meyi dahi kâr u bâr ile Dil mühresine bağladı yol hüsni şeşderi El-kıssa utdı gözleri bizi kımâr ile Işkına ihtiyâr ile düşdi delü gönül Kimse sala mı özin oda ihtiyâr ile Katlan firâkı odına k'âb-ı hayâtı var Çoh görmişüz bir arada biz verdi hâr ile Dök zülfüni yüzüne ki mu'ciz durur katı Görmek bir arada gişi leyli nehâr ile * * * Gönülüm ışkun odıyla sanemâ yana gelür Gönülüm ışkun odıyla sanemâ yana gelür Vireyim ışka özümi göreyim tâ ne gelür Evvelîn nazra ki kıldum yüzüne düşdi bene Âdemün gözine uçmahda zîre dâne gelür Niçesi küfr diyeyüm sanemâ zülfüne ki Göricek kâfir anı sıdk ile îmâna gelür Ne ki uşşâk dimiş gönülümün vasfı durur Kanda ırmah var ise son ucı ummâna gelür Dil kebâb oldı vü yaşum çağır u gözüm câm Meğer ol yâr hayâli bize mihmâna gelür Ten ile cânûn işini ne bilür her mürde Bir gönül cânına irince niçe câna gelür Devlet-i ışkı eğer irdi bize dutma aceb Devletün yigregi her bî ser ü sâmâna gelür Ne aceb dâr-ı şifâdur sanemâ la'l-i lebün Gönülüm uslu varur ana vü dîvâne gelür Dilegüm ile oduna niçesi yanayidüm İllâ delü gönülüm bu işe pervâne gelür * * * Çü puhteyem bana sâkî şerâb-ı hâm getür Çü puhteyem bana sâkî şerâb-ı hâm getür Çü âşık-ı ezelîyem mey-i müdâm getür Ne gice bel ki ne gündüz yüzini görmeyene Yüziyle zülfi gibi dahi subh u şâm getür Kanâ'atüz saçı kohusına sabâdan anun Benefşe gibi dimezüz zebân peyâm getür Gönül kuşını kara ağına gemişmeg içün Saçıyle hâli gibi kanı dâne dâm getür Firâkı hastasıyam u devâm vaslı durur Eline sâkî vir âle'd-devâm getür * * * Şâhâ gönülüm kaşuna peyveste degül mi Şâhâ gönülüm kaşuna peyveste degül mi Sagun girihiyile cânum beste degül mi Zülfün ile sünbül çemen içinde perîşân Gülşende kızıl gül yüzüne deste degül mi Âşık eli servüne senün kanda iriser Dilerse göçe zülfine peyveste degül mi Pâlûde kılur göz yaşını bu inebîden Gözde göze göz kendüzi nişeste degül mi Birlik yoğ ise ortada bîmâr gözünden Gözlerüni işbu gönülüm hasta degül mi Kaşlaruna düşdi gönülüm dahi yığılmaz Bir tîr ki ol yaydan ola ceste degül mi * * * Ölmiş tenüme ışkı anun rûh degül mi Ölmiş tenüme ışkı anun rûh degül mi Gamzesiyile dil dahi mecrûh degül mi Işkıyle kuşandı gönülüm yolma anun Işk ile kahılan kapu meftûh degül mi Kirpügi ne kılduğını sen sanma mu'ammâ Gönlümde anun yarası meşrûh degül mi Bin yılda eğer nûh yaşadıyise bin yaş Ol yaş bana bir lahzada memnûh degül mi Ma'şûk ile âşık bir olur ışk odıyile Mâdih dahi bes hem yine memdûh degül mi * * * Bu mürde tene sencileyin rûh ele girse Bu mürde tene sencileyin rûh ele girse Gönlüm gibi gözlerüne mecrûh ele girse Sabr ile şükür kılmağa bu hecr ü visâle Bu dünyâda eyyûb veyâ nûh ele girse Mahtûm durur leblerünün pistesi şâhâ Ol bâde benüm cânuma meftûh ele girse Metnünde senün gîsûlarun oldı mukayyed Hüsnün sanemâ âşıka meşrûh ele girse Bir rûh ne yitsün sanemâ gözün ohına Her lahzada ol ohlara bin rûh ele girse * * * Akldur dîvâne vü âkil gönül Akldur dîvâne vü âkil gönül Yüz göz ile sana virdi dil gönül Bir kıl eksük görmedi hüsnünde hîç Gezdi başdan ayağa kıl kıl gönül Gönlün içün bahmadı göz güneşe Sen dahi bah gönülüme bil gönül Dil dilin fâş ola diyü söylemez Yini tasnîf eyledi bir dil gönül Râstdur servi muhâlif olmagıl Ol güneşden olma sen mâyil gönül Zülfi sihri gözi degmişdür sana Kollarından bir hamâyil kıl gönül Ger zenahdânında dutar bin makâm Olma zülfinden anun zâyil gönül Andan ayru olmamışsın bir nefes Ne ahıdursın dem-i sâyil gönül Ko bizi bize vü çıhgil aradan Şimdi sensin ortada hâyil gönül Işkı odı câm irürdi ana Kancaru ki diler isen yil gönül * * * Katlanılmaz bu gönülüm dilberinün firâkına Katlanılmaz bu gönülüm dilberinün firâkına Gönül eğer olur ise yir ü gögün ırakına İki harem ne nesnedür sehl ola bu yidi felek Ger binür ise gönülüm himmetinün burâkına Bah karakına gözinün niçe karakladı bini Di güneşe ki tîğını kata gice karakına Oldı hilâl bu tenüm kaşlarınun kırânına Şimdi niçe döye gönül güneşi ihtirâkına İşigüni kılam makâm gözümi zemzem eyleyem Tâ ki hicâzına İrem salam özüm ırâkına * * * Dilberâ onılmadı gönlümde gamzen yarası Dilberâ onılmadı gönlümde gamzen yarası Bulmadun mı hufte gözden ayru dil oyarası Zülfüne didüm açıl ki hâlüni görsün gözüm Derledi yüzi hayâdan didi ki yüz karası Arza kıldum gönlümi zülfine didi bu nedür Didi ki cânum degüldür illâ cânum pâresi Âşık u ıma'şûk arası sehl ola ihlâs ile Gönüle câyiz degüldür aralıhda arası Cân sanurdum la'lini gönlüme sordum bu nedür Âşık u miskîn didüm gîsûlarun bîçâresi * * * Gönül la'lün ile kana boyandı Gönül la'lün ile kana boyandı Gözün ile uyır idi oyandı Esîr itdün gönüli depeleme Ki lütfün işvelerine inandı Halâyık andıdur mushaf hakıyçün Senün ışkunadur gönülüm andı Usanmah senden âsân olmaya ki Tapundan usanan cândan usandı Degül mi âşıkun îmânı ma'şûk Usanursa îmânı yoğa sandı Esîrem yüz göz ile işiginde Ne lâzım boynuma tahar kemendi Emerse tıfl-ı cân nola lebünden Zemânlardur ki ışk ile emendi * * * İy niçe yaha sinünle çâkdür İy niçe yaha sinünle çâkdür Şâdumân ol ki sana dellâkdür Deniz olmışdur yaşumdan bu zemîn Âhum odı dûd ber-eflâkdür Boyun içinde bilün toğar u bedr Hâriç ez-mâhiyyete idrâkdür Bellü bildüm ki nazar ehli kamu Ağızunun noktasında şâkdür Ben seni sevdügümi gönlün bilür Çün gönüller arıyı şebbâkdür Serv kaddün serve kılur serzeniş Kim ki toğrudur belî bî-bâkdür Od içine ışkun odı od salar Yil hevân ile sinün çalâkdür Su revânın tapuna kılur revân Hak düşmen gözine hâşâkdür Mu'ciz-i ihyâ'-ı mevtî sendedür Ger muhammek sâbib-i levlâkdür * * * Ohuna uğrayan gönül selâmetdür selâmetdür Ohuna uğrayan gönül selâmetdür selâmetdür Tapundan ayru geçen dem nedâmetdür nedâmetdür Yürek başlu gözi yaşlu od ile su arasında Cihânda seni sevenler melâmetdür melâmetdür Salınup bağa girürsen hazândan kurıyan ağaç Beşâret getüre çiçek kıyâmetdür kıyâmetdür Ümîdüm saçuna uzun velîîşüm lebünden tar Hayâtum tatlu ömr uzun kerâmetdür kerâmetdür Gümân itme ki ten tenha yanaram ışkun odına Ki tenhâyî cihân cümle temâmetdür temâmetdür * * * Ahşamın vardum saguna göz göre Ahşamın vardum saguna göz göre Söyleyimezem yüzüni yüz göre Sen var iken hür görmez gözlerüm Göz güneş görmeyicek yılduz göre Göz yüzün tek görimeye yüz dahi Özgelerün yüzi gibi yüz göre Işkumun vasfını her dilsüz diye Yüzünün hüsnini her gözsüz göre Zülfün ile key perîşân çâk ola Şol ki seni özgeyile düz göre * * * Işkından anun bu gönülüm olmadı hâlî Işkından anun bu gönülüm olmadı hâlî Andan berü ki gördi gözüm olmadı hâlî Al ile yanağı yaşumı dahi ider al Göz ki ne le'âlî döker ol âl-i le'âlî Bili kılı iki yarar u nokta-i lutfı Kim görmiş ola buncılayın kîl ile kâli Işkım kemâle gerek irüre bu gönlüm Çün gördi bu gün yâr-ı cemâl ile kemâli Işka ne yüzüm ile gözümden tanuğ ister Dâlî kadümüz ışkına olmaya mı dâlî Ferruh ruhum kim ki sabâhın görür ise Mât ola adûsı vü mübârek ola hâli El ucıyile gösderür ise yed-i beyzâ Destân ile bîçâre kılur rüstem ü zâli Kad kaşıyiçün olsa hilâlî n'ola olur Bedr ay dahıdur ekser-i eyyâm hilâlî Hüsn ile şehâ evce çıhalı bu cemâlün İrişdi güneşe dahi âlemde zevâli * * * Lutf idüben bizi bu gün sanemâ Lutf idüben bizi bu gün sanemâ Şol işikden bizi ırah sanma Kan direm leblerüne dil kanımaz Kim diyü bile gönüle kanma Dil ü akl ile câna bir bûse Diledüm lebleri didi ne neme Cân fidâ kıldı dil didüm neyiçün Didi sayru meğer irişe eme Ola ki bitüre yimişini ışk Çün irürdi yaşum nemini neme * * * Yüzün özini gösdereli ender-âyine Yüzün özini gösdereli ender-âyine Rûşen kılur zamîrini dâyim her âyine La'l-i lebiyle dür dişini kendüde görüp Tekye kılur hayâliyile ber-zer âyine Bin kez görür nigârı vü gönünde sahlamaz Benzer ki sâde dil durur ol kâfer âyine Pûlâd zengî ay yüzüne karşu turmasun Hem âfitâb ola yüzüne derhûr âyine Görmeğe hüsnini eğer âyine dileye Güneş gele serâyına ender-ser-âyine * * * Gözün yaşı şerâb u yüreği kebâb ider Gözün yaşı şerâb u yüreği kebâb ider La'lün tabîbi hasta gönüle cevâb ider Ayru geçen ömürümi hîçe sayar gönül Kaçan ki assıyile zıyânın hisâb ider Her çend hâbı düşde dahi görmedi gözüm Çünki hayâlüni dileye azm-i hâb ider Tîzâb-ı hecrüne bu ne hâsiyyet ola kim Göz yaşını kan u cigerüm kanın âb ider Zülfün çînini gösdereli âhû-yı tatâr Milk-i hatâda göbeğini müşg-i nâb ider Gencîni gizledi gönülümde şehâ lebün Diler ki sırr ide anı şimdi harâb ider Câna ki sen azâb idesin rahmet ola ol Sensüz bu hecr cânına yüz' bin azâb ider * * * Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişem Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişem Derdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem Dünyâyı yaşum su kılup gözetmişem kaşun yasın Nâgeh ki duş oldı gözüm cânumı kurbân virmişem Bir dem ki dem virdi lebün cânuma ölmiş ma'niye Bu nazm tonın geydürüp tâze yini cân virmişem Yûsuf oturdı tahtına işbu gönül şehrinde pes Dîve perîye ben dahi mühr-i süleymân virmişem Irmah ki ırmağa yarar ne bahşı var bizüm ile Gözüm ile her denize bir bahr-i ummân virmişem * * * Şehâ nâzük tenün bir câna benzer Şehâ nâzük tenün bir câna benzer Eğer cevr idesin ihsâna benzer Zelîhâdur tapun yûsuf cânumdur Zenahdânun çehi zindâna benzer Hayâlün gönülümde oldı muhkem Dahi gitmegi yoh îmâna benzer Şikeste görürem şâhâ saçunı Perîşân eylemişdür şâne benzer Bini dîvâne diyü gîsûları Aparur bağlu ol dîvâna benzer Hayâli komadı akl u dil ü cân Harâmîdür velî mihmâna benzer Dükân açmış lebün alur u virmez Ziyân olsun hemîşe kâna benzer * * * Hüsnün tarâveti i begüm yaza benzemez Hüsnün tarâveti i begüm yaza benzemez Gamzesi gözünün ciğeri yaza benzemez Âvâze düşdi kim yanıban yârdan ırmışam Kaplan ki ac ola begüm âvâza benzemez Sultân olursa âşıkı ma'şûka kul durur Mahmûd kibr ider ise âyâza benzemez Bilün hayâli mi ya hayâlün hayâli mi Sır mıdur ağızun sanemâ râza benzemez Nakkâş çoh gele sanemâ lîk hüsnüni Cân dilde nakş kılduğını yaza benzemez Her bir kirişmesi gözünün bini depeler Nâzun azâbdur sanemâ nâza benzemez * * * Pür müşg idelüm zülfün ile şâmı bu gice Pür müşg idelüm zülfün ile şâmı bu gice Ele alalum la'l-i mey-âşâmı bu gice Dilden geçelüm râm olayım çevrine yârun Ger bulur isem yâr-ı dil-ârâmı bu gice Ol devlet ele gire mi ki serhoş olam ben Yâr puhte içüben duta yahamı bu gice Zülfüne yiridür ki sabâ kıla perîşân Küfr ile diler büriye İslâmî bu gice Bu gice ki hak kıldı bize vasnnı rûzî İy subh nola kılmasan ibrâmı bu gice Sohbet hoş u halvet bize vü yâr musâhib Sâkî ne turursın tolu vir câmı bu gice La'lün eğer elüme girürse sorısaram Ki ne olısar ışk serencâmı bu gice * * * Eğer âşık seher ki ata ahin Eğer âşık seher ki ata ahin Gerek ki ol oha döymeye ahin Ne lâzım zülfi çerisin yasamah Çü bir bâd-ı sabâ bozar sipâhın Kemer bağlandı ney-şekker kadiyçün Semen şevkinden eğri kor külâhın Karârı yoh hayâlinün gözümde Çü sevdâ eylemişdür tekyegâhın * * * Nizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînünden Nizâmı nazmûmun vardur şehâ dürr-i semînünden Başum göge yeter ana irerse toz zemînünden Kemânun ohına gönül hedef kıldum fidâ lolsun Henüz îmîn olımazam gümânum var kemînünden Kolum sungıl elüme mugallat andı içelüm Ki' dutalı senün elüni dönmedüm yemînünden Hevâ bende gönül sende zemânlardur emânetdür Emânet hakkı ne gördük ki içeydük emînünden Ne hâletdür ki yanaram oda la'lün nemiyiçün Sagun gibi kıla döndüm nigârâ yâsemînünden Gönülüm hâlini sordum tutağundan hemîndür dir Hemîn bunı işitmişem gideli ol hemînünden Revâ mıdur ki şâd olur lebün bir kara haberden Ki dir kulağuna zülfün hevâ-dâr-ı gamînünden * * * Müşg ile anun saçı kılı rişte degül mi Müşg ile anun saçı kılı rişte degül mi Kâfûr ile gülden teni bisrişte degül ki Hecri bana vü çevri cânuma niçe kılur Bizi yaradan tanrı aceb işte degül mi Mahmûr gözi bağrumı şişler ne revâdur Işk odına yürek bârî şişte degül mi Ezelde lebün dişlemişem bellü bilürsin Şimdiye değin dâdı anun dişte degül mi Eyle degülem ki seni âriyye severem Cânumda mahabbet tohumı kişte degül mi * * * Her gice subha değin zâr u nizâram çü şerri' Her gice subha değin zâr u nizâram çü şerri' Yaşum ile yüzüme ışkı yazaram çü şem' Şem'ine pervâneyem lîk hevesiyile İşbu za'îf gevdede habs-i fenâram çü şem' Nârı benüm gönlüme nûr durur od degül Gerçi ki hecriyile şimdi sararam çü şem' Ayru düşelden berü tatlu yârumdan benüm Fürkatinün odına gör ne yanaram çü şem' Gerçi ki ışkun senün bu cânumı eridür Işkun odı yolma yağ ile varam çü şerm' Bülbüliyem dilberün hem güli yâranlarun Lîk bu rûşen durur k'oğrıya haram çü şem Işkunı avlamışam akl ile cânum virüp Ol odı ki avladum ana şikâram çü şem' * * * Gerek bu giçe tana değin yakasın iy şem' Gerek bu giçe tana değin yakasın iy şem' Pervânesüz olmaya ki dükenesin iy şem' Sâz eylediler sözi bu dem cümle-i uşşâk Olmaya ki sen ortada usanasın iy şem' Işk ehli kaçan ki yana kan döke gözinden Sen nola yüzünden eğer utanasın iy şem' Sen zindeyiken özüni çün mürde sanasın Pervâneye pes ne sanular sanasın iy şem' Yâr şem'ine tâ kim yana pervâne-sıfat cân Gerek yanasın bu gice pervânesin iy şem' Gördüm şuna değin ki kamu halk oyandı Şimdi demidür ki gerek oyanasın iy şem' Ben oda yanaram ki dahi yanmamışam hîç Sen nola eğer bu iş içün yanasın iy şem' Ben yanıbanun göz aşnn dökeli dâyim Sen dahi benüm işüme imrenesin iy şem' * * * Bu ışka yâr ile ağyâr döyimez Bu ışka yâr ile ağyâr döyimez Bu yolda düzd ile tarrâr döyimez Çü bâğun yimişi bu kûydadurâh Buna bâğ ıssı deh-sâlâr döyimez Çü sen gîsûlarunı tağıdasın Yüze yüz leşker-i cerrâr döyimez Sagun kıyalı her birtârını mâr Anun hamlesine tatar döyimez Gönül efkârı döymez f hüsnünüze Tenüm zâr u cânum efkâr döyimez * * * Dilber yine yüz nâz ile bir nâz ele aldı Dilber yine yüz nâz ile bir nâz ele aldı Gönül avına varmağa şehbâz ele aldı Sâkî tolu vir ayağı çünki elün irer Mutrib yine bir perde-i demsâz ele aldı Şâhâ bu vücûdun acebâ niçe harîrdür Ne tâcirânı gördi ne bezzâz ele aldı İvmez gönülüm niçe gerek ise cefâ kıl Dîn nûrı cihânı hele az az ele aldı Kaddün ile dil sözi dirâz ide dilerdi Diş kısdı ağızun hele îcâz ele aldı Ben gizler idüm ışkumı ağyâr gözinden Nâgeh sırumı gamze-i gammâz ele ald * * * Bırahdı sanem zülfi bizi bende nidelüm Bırahdı sanem zülfi bizi bende nidelüm Bırahmış ola niçe dahi bende nidelüm Komaz bini işigine ki görmeye kişi Ben höd görürem kendüzini bende nidelüm Degül gibi ger ağlar isem sebebi çohdur Gönce gibi bülbül yüzine hande nidelüm Kanda olısar la'l-i lebi tek şeker-kand Hâzır şekerün nisbetini kande nidelüm Türvende yimiş virdi anun ışkı gönülde Hüsni dahi geldi göze türvende nidelüm * * * Gözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze göz Gözlerüm gibi şehâ düşmemiş ola göze göz Gönülüm gibi göze düşmemiş ola göze göz Göze göz düşmiş ola lîk yaş ırmağıyile Kimsenün gözi göze düşmemiş ola göze göz Yâr gözi gönüle ger düşer ise âdetidür Dil gönül ile göze düşmemiş ola göze göz Gözlerüm közler ahıtdı vü gönül yahdı gözi Göz ü gönül bu işe düşmemiş ola göze göz Gözlerüm bâde-fürûş u gözidür bâde-perest Böyleme içkiciye düşmemiş ola göze göz Gamzesini ciğeri boyana diler yüregüm Çü dahi oh yüreğe düşmemiş ola göze göz Gözi gözüme göz ü gönlüke hem göz bırahur Bir göz iki göz ide düşmemiş ola göze göz * * * Ben mest olam u nigâr mestûr Ben mest olam u nigâr mestûr Bu dünyâ kala mı böyle ma'mûr Nola kademini kılsa rence Tâ bula sevâb-ı yâd-ı rencûr Yaşum çü şerâb u gözleri mest Gözleri humâr u bende mahmûr Ol hüsniyile cihânda ma'rûf Ben ışkum ile zemânda meşhûr Zülfi gerisinde bin cüneydün Bizüm iledür bu işi mansûr Tâ kıla gönülümüzi miskîn Gîsûlarına yazıldı menşûr Bilünde kıl oldum ise nola Görmedi mi mûsî nûrı der-tûr * * * Nigârâ ışk bünyâdı keşîşdür Nigârâ ışk bünyâdı keşîşdür Bu yolda akl dahi bir keşîşdür Eser bâd-ı şimâlî anla sözin Ne dir âşıka ma'şûkın irişdür Sivişür her yıl eyler on gün on gün Bini ma'şûkadın yana sivişdür İki hurma tali biri biriyle Sivişdiler i bâğ ıssı koşdur Sabâyı sünbüle bülbüli güle Koşan birini birine yaraşdur Gönül oldı perâkende saçunçün Perâkende koma bizi dirişdür * * * Benem sinün yolunda şeyh-i san'ân Benem sinün yolunda şeyh-i san'ân Dilersen gösdereyim şimdi bürhân Cihânda derd ü hem dermân yine sen Seni sevdüm seni sevdüm fi'l-ekvân Me'ânîde benüm tek görmedün sen Cihânda görmedüm sen tek der-a'yân Didüm hannân ü mennân bunca gice Ki hannân oldı hecr ü vasi mennân Gözün oğurlayıcah cânumuzı Gönül oyanuğ idi akl vesnân Segirtdi gözlerün bu gönülüme Didüm mestân didi ki geldi mestân Didi dil ışk ile restem ne retsem Velî sâ'idlerün eyledi destân * * * Sen keklig isen ben dahi şehbâzam efendi Sen keklig isen ben dahi şehbâzam efendi Zülfün kılınun üsdine cânbâzam efendi Meygûn lebün ile sanemâ esrücegem ben Anunla humârumı gerek yazam efendi Miskîn gönülüm neyleye müşgîn gîsûsında Elümi eğer tutmaz isen azam efendi Senden dilerem ki diledügüm benüm ola Sen sanma ki ol yazuğı ben yazam efendi Zülfün çerisinün çoğına kılma şehâ fahr Nola tutalum anda ki ben azam efendi * * * Şol dilber-i sîmîn teni gör rûh degül mı Şol dilber-i sîmîn teni gör rûh degül mı Gönül gözi ohıyile mecrûh degül mi Mahiyyet-i hüsn ile cemâline bahıcah Yüzinde anun cümlesi meşrûh degül mi Çoh kahmış ola gişi mahabbet kapusını İşbu kapuda cümlesi meftûh degül mi Ger fîl ise mât ola gerek şek ruhıyile Cânum pes anun yolma matrûh degül mi Bu cevr ki ben çekerem uzun gicelerde Eyyûb cânum gîsûlan nûh degül mi * * * Gözüm kılur lebünden bir hikâyet Gözüm kılur lebünden bir hikâyet Ki hüsnündür cihân içinde âyet Bidâyet hüsne kim ne bile kimden Velî tahkîk tapundur nihâyet Lebünden gönlüme gözden gözüme Kılıpdur kan u serhoşlik sirâyet Cemâlün gâyetidür hüsnün iy dost Anunçün şi'rümüz irdi be-gâyet Lebün fetvâ virür kana nigârâ Ağız ağız kıluram uş rivâyet * * * Âh ider isem âh ki âhumı işitmez Âh ider isem âh ki âhumı işitmez Sen sanmagıl iy dost ki bu âh iş itmez Vakt-i seher âhum yiter ol yirlere kim oh Atıcı elinden katı yaydan ana yitmez Işkı odı niçesi yahar gönli aceb ki Şulesini gizler ü tütünini tütitmez Akl u dil ile cân u tenüm ana fidâdur Yârun yolma her ne ki gider ise yitmez Ben bir nazarına virürem iki cihânı Ne kılayum ol zühre bu müşterîye satmaz Ben gönlümi kalhan dutaram gamzelerine Kalhanı gidermezem ü ol ohını atmaz Ben ömrini uzun dilerem gîsûsını ol Ömrüm idügin bildi aceb neyçün uzatmaz * * * Ne kılduğın ciğer eğer diye lebün lebüme Ne kılduğın ciğer eğer diye lebün lebüme Susaya diyimeye benzeye lebün lebüme Lebüne susamışam soraram devâsı nedür Kahıya keyise vü susaya lebün lebüme Lebüne cân komışam u umaram andan ki Hezâr cân u diliyle kaya lebün lebüme Anı ki sordı şekerden şehâ lebün bu gice Soraram anı gerek ki diye lebün lebüme Lebün kanuma susamış durur u kanına ben Çü cins imiş ya neçün pes kıya lebün lebüme Lebüm lebüne uyar sorduğını gizleyimez Velî garaz bu durur ki ura lebün lebüme Zemîn teng ü zemânı uzun makâm gerek Ağız ağız ki sırın söyleye lebün lebüme * * * Nişân-ı ışk nedür ol ki bî-nişân olasın Nişân-ı ışk nedür ol ki bî-nişân olasın Vücûd içinde ağızı gibi gümân olasın Bu ten ki sende durur lutnna hattâ dururam Revâ durur ki benüm bu tenüme cân olasın Cemâl perdesi içinde sırrun alur cân Vedâ'-i câna eğer nâgehin ayân olasın Hezâr şehr-i melâhat ola yüzünde senün Ola mı ki bu cihân içre bir cihân olasın Çü la'l kânını kimse cihânda gördügi yoh Lebüni sorduğum oldur ola mı kân olasın Ağızına bah u gözümi görgü iy gavvâs Becid degül ki varup garka-i ummân olasın Dilegün ol ise ki dökesin benüm yaşumı Benüm irâdetüm oldur ki kâmrân olasın Özümden azmışam u özümi bulımazam Bu ışka dilegüm oldur ki tercümân olasın * * * Yaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hamelden Yaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hamelden Virtolu ayah bilmeyelüm câmı cemelden Ben çağır ayağın içerem mest gözi kan Tutma aceb anı zîrâ üsdindür el elden Budur emelüm ki lebini em diye bana Hîç bulmadum ol emeli andan emelden Bu gözlerümün seylini zülfiyile sildi Irmağı deniz eyledi taşurdı silelden Mecnûn gibi ışkı odına atdum özümi Aklı ola mı ışk erinün hâlî zelelden * * * Nesîm irdi yine bize sabâdan Nesîm irdi yine bize sabâdan Ki uryân itdi destâr u kabâdan Bize gamzen ohı bin merhemündür Bize yig sögmegün bin merhabâdan Gözüm ile gözün toymayısar mı Nigârînâ aceb bu hûn-âbadan Kaçan cân aparısardur bu gönül Ki yandı yâra yâr-ı dilrübâdan Gözün gönüli gamzeyile deler Güher deline kala mı behâdan * * * Ne server hûbsın cân ki cânun senden sütûrı var Ne server hûbsın cân ki cânun senden sütûrı var Ne güneşsin güneşün cemâlün ile nûrı var Başun içün ki hûrînün tapundan hîç farkı yoh Meğer işbu kadar ancah ki hûrînün kusûrı var Şehâ zülfünde cânlarun sağışın kimsene bilmez Hezârân cân asılmışdur ne yirde kim küsûrı var Şehâ mestâne gözlerün içicek kanum ayağın Gönülüm şöyle mahmûrdur ki cânumdan buhûrı var Saçun anber durur şâhâ velîkin katı berhemdür Lebün şekker durur şâhâ velîkin turfa şûrı var * * * Râh getür râh getür râh ferâhlar arturur Râh getür râh getür râh ferâhlar arturur Her kadehi ki içerüz gözi kadehler arturur Zülfün ile cemâlüni büriyesin revâ mıdur Güneşe bulıd gelicek câna ferahlar arturur Lebleri nemekîn durur hem nemekîn gözüm yaşı Kanda melâmet olsa hem lutf u milahlar arturur Kıldı hatâ gözi anun çin gönülümde ışkım Bu niçesi hatâ durur ki dile sahlar arturur Şekkeri la'l ü dür durur leblerün ile dişlerün La'l ü düri şekkere kat zîrâ ferahlar arturur * * * Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmez Gamzesi oh urur câna ki kanı gözikmez Ben oh direm ol oha velî kanı gözikmez Kömür gibi yandum hele ol cevheriyiçün Ben râzıyam ol oda velî kânı gözikmez Kim âşık ise ışkı denizine girelüm Dînini bilimezem ü îmânı gözikmez Zülfinde gönül girdi karanuluğa miskîn Aydınlığı ko şerbet-i hayvânı gözikmez Işkında anun anca ola bî-dil ü şeydâ K'ol ortada hîç ahmed-ı hayrânı gözikmez * * * Gîsûsından bize nesîm gerek Gîsûsından bize nesîm gerek Andan ayru ne zer ne sîm gerek Andan ayru bize na'îm cahîm Anun ile tamu na'îm gerek Nesin olur ki mîmde sîn gizlü Leblerinden bize nemîm gerek Lebi mey gözi sâkî şem' yüzi Yine özi bize nedîm gerek Nola zülfiyle tağıdur ise cân Zenâhında gönül mukîm gerek Tûr tûnına mûsî gibi giren Yâr ile dembedem kelîm gerek * * * Niçe kapunda cânuma bîdad dâd ola Niçe kapunda cânuma bîdad dâd ola Gönülde gözlerün ile feryâd yâd ola Servüne cânı su gibi şöyle revân ider Kim anı göre bağçede şimşâd şâd ola Gerek ki kul olan ana şâh ola ayruğa Bu bende-zâde gibi çü âzâd-zâd ola Ben hâkî od ile su içinde tolaşmışam Zülfini koymazam zîrâ vü ziyâd yâd ola Gönlümde leff ü neşr kılur zülfi dilberün Gözi çü kıldı san'at-i irsâd sâd ola * * * Şâhâ ganî cemâlüne dervîşdür gönül Şâhâ ganî cemâlüne dervîşdür gönül Elmas gamzeler ile dil-rîşdür gönül Niçe temekkünün ile sâkin ise cânum Zülfün kımıldusıyile teşvîşdür gönül Üzdi özini ho başdan u bağladı bana Değme suçına kalma ki bî-hîşdür gönül Çoh yığdı akl u şer' yüzünden bu gözümi İllâ ki gördi her ne ki der-pîşdür gönül Güneş yüziyiçün saçı tekdür günüm gice Şol nûş-ı lebler ile pür nîşdür gönül * * * İşbu ciğer gibi şâhâ ki gark kandadur İşbu ciğer gibi şâhâ ki gark kandadur Sorar isem diye mi lebünden ki kandadur Bende gerek ki cân tapuna kullığ eyleye Ki bendeler diye ana ki bin bende bendedür Ol kandayise kandine ben toyaram anun Şol dem ki özgeler diye ki dost kandadur Ölü gerek ki dirile ağzun demiyile Şükrâne şimdi hâle ki bu bende zindedür Biz gördük ol cemâli yüzünde ki reşk ider Görmedügiyçün anı zelîhâ ki sindedür * * * Cânum lebine irdi irince lebine cân Cânum lebine irdi irince lebine cân Döndi suya kanum u yürecügüm oldı kan İnanmaz idi gözleri gönlüm odına lîk Kan yaş ile saru beniz ahar yiter nişân Götürdi pişesin ü atar gamzesi ohın Ya'nî atar ohını vü pinhân kılur kemân Hindû gözün çü çerh ohını düz di câna di Ki bir dahi yüzüne bahınca vire âmân Gözün komadı hîç bir ehl-i dile gönül Şeh çünki mest ola niçe ma'mûr ola cihân * * * Nigâr ışkı durur kuvveti benüm demimün Nigâr ışkı durur kuvveti benüm demimün Mahabbetiyile oldı safâsı bâtınımun Visâli günlerinün şükrin idimedüm ise Firâk ile çekerem uş cezâsını kanumun Cânum sagun ile şöyle durur ki ölür isem Gerek ki sünbül ü reyhân ola otı sinümün Gönüli çîn ola dirdüm anun cefâsıyle Hevâya döyimedügüm hatâsıdur çinümün Meleklerün olur âyîni vü benüm ol ki Baş oynamah yolınadur kemîni âyînümün * * * Ben bir otam ki hîç beni attâr bilmedi Ben bir otam ki hîç beni attâr bilmedi Şol süciyem ki zevkumı hammâr bilmedi Subha değin hayâlün ile bu uzun gice Bir sohbet eyledüm k'anı deyyâr bilmedi İkrâr kılmışuz tapuna cân ile dili Da'vîm içinde hîç kişi inkâr bilmedi Lütfün diler imâret ide gönlüm evini Anca harâbı var k'anı mi'mâr bilmedi Bîmâr şöyleyem gözün ile ki derdüne La'lünden özge hîç kişi tîmâr bilmedi Bâzârîler niçe bile ışkumla hüsnüni Sarrâf anı tanımadı simsâr bilmedi Ben şol müberka'a hele şöyle muhayyerem Ki ol nühüfte sırrumı edvâr bilmedi * * * Deryâ-yı mahabbetde kaçan ki kopa emvâc Deryâ-yı mahabbetde kaçan ki kopa emvâc Sehl ola eğer ol arada gark ola efvâc Şol iki ruhiyle gönüli şöyle apardı Ki hayrete kaldı anun oynıyile leclâc Şol dem ki hayâlün gele haccum benüm oldur İrersem ayağun tozma ol bana mi'râc Zülfinde anun düzdi sabâ şol girihi kim Tohımaya bir girihini dünyâda nessâc Şuna ki güli sen olasın neyleye bülbül Tûtîsi tapun olana ne söyleye dürrâc * * * Gönülde selâmı eksük olmaz Gönülde selâmı eksük olmaz La'linde müdâmı eksük olmaz Öyle kala mı aceb bilinmez Şol subh ki şâmı eksük olmaz Kapdı gönülümi gîsûları Ol bilde harâmî eksük olmaz Mihrâb kaşına uydı gönlüm Çün anda imâmı eksük olmaz Ger ırağ ise gönül yolından Binümlk kelâmı eksük olmaz * * * Eyâ gönülde gözümden ırah sana selâm Eyâ gönülde gözümden ırah sana selâm Ne şâhsın ki benüm tek hezâr sana gulâm Gözümde kanlu yaş u gönülümde hûn-ı ciğer Gözün içün tolu durur bu iki şîşe müdâm Boyun hayâli gözümden kaçan gide çünki Kenâr-ı âbda kılur hemîşe serv makâm Yüzünle zülfün içün dertlüyem gice gündüz Oyanuram u uyuram anunla subh ile şâm Gel imdi hoş görelüm bu demi ki bilimezüz Ki tanlacah ne kılısar bizüm ile eyyâm Pes imdi çengî nevâ düz ü söz ile sâz id Ki biz tolu çekel üm ışkuna senün bir câm Melâhatün kamuya âmdur bana cevrün hâs Velîk hüsnüne âşüftedür bu hâs ile âm * * * Gözüni göreli ayılmağ oldı bana muhâl Gözüni göreli ayılmağ oldı bana muhâl Ne dest-i yârîyi sabr u ne höd mecâli mecâl Gözümde gayr-ı hayâlün dahi neşene yoh Ciğerde gamzelerün ohı kanı mâlâmâl Yemîn iderem ana kim yemînün ile bana Ayah vireli bilimemişem yemîn zi-şimâl Elüm etegüne irmez gözüm yüzün görmez Külah sözüni işitmez dilüm olmaya lâl Çü sini gördi gözüm özgeyi kaçan göriser Gerek ki ahvele ayruhsı gözüke ahvâl Saçun mufassal ider derd şerhini gönlün Eğerçi ağzun ideryüregüm kanın icmâl Hezâr silsile bin dağ itmeye anı kim Yüregüme benüm eyledi zülf ile şol hâl Nigârun gîsûsıyıçün perîşânâm perîşânam Anun la'l-i lebiyiçün hemîşe şekker efşânam Dil ü akl u ten ü cânum fidâdur cümlesi ana Ne ki kılursa ol kılsun ki men der-zîr-i fermânam Hilâli kaşını gördüm ü cân virdüm be-şükrâne Bana bu dem degül mi îd çünki ana kurbânam Zarûret hâline bahdum u nâgeh gözüme nakşı İre geldi vü aydur ki senün derdüne dermânam Atar gamzen ohıyile vü salar bendine zülfün Leb-i la'lüne didüm ki nesin âhır müsülmânam Hatâyî gözlerün ile kaşun tatarlıh kılur Didüm ki tanrıya bahun ki bende terk-i îmânam Bana vâcib durur ol kim tapundan olmayam ayru İçe kim işbu âlem içre ender-hadd-i imkânam * * * İy senün tutağuna çeşme-i hayvân teşne İy senün tutağuna çeşme-i hayvân teşne Niçe cândur tutağun ki ana bin cân teşne Teşnedür kana gözün ü anı aceb dimezem Aceb oldur ki ola la'lün içün kan teşne Susamışam nola ben görmege dîdârunuzı Susadum şol yüze ki dîde-i devrân teşne Tutağun cân kanıdur ü cânum ana susamış Görmemişem dahi ben zîre be-kirmân teşne Vaslun u hecrün ile od u su içinde gönül Gözüm anun ile giryân dil-i biryân teşne Derdüm oldur ki ben derdümi artuh dilerem Derdüm oldur ki ana dârû-yı dermân teşne Kime gerek ise kaşun ile bin îd durur Ol hilâle niçesi olmaya kurbân teşne Yüzünün devriyiçün ay u güneş oldı hilâl Vasfunı yazmağıçün defter ü dîvân teşne Ağzunun yarıyiçün çeşme-i hayvân dirler Hâşe-lillâh ki ana dîde-i inşân teşne Hüsnünün konuğıyam çâh-ı zenahda susamış Ne revâ ola ahi ki ola mihmân teşne La'l ile lü'lü'-i sîrâbını görüp susaram Susaram şol lebe ki hem ana dendân teşne * * * Bâde vir virme ömri bâda paşa Bâde vir virme ömri bâda paşa Sun ayağunı sırf u sâde paşa Ruh ruhuna uram diyü bu gice Atdan olmışam uş piyâde paşa Sözi kılmayalım tavîl ki var Lutfıunuzdan umûm ziyâde paşa Kıbleye karşı kaşlar u mihrâb Cânuma gözlerün seccâde paşa Seferüm zülfün içre uzundur Lebleründen bize zevâde paşa * * * Gel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûş Gel ki kılalum bu gice tolu kadehi nûş Hergiz komayalum tabakı ortada ser-pûş Mestûralalum hazzı nigârun tutağından Gâfil olur ise nola mahmûr ile mahşûş Ger dahi kişi sever ise gönül oda sal Ki odda gerek kalb kaçan ki ola mağşûş Bu müşkili kim hal kıla meğer ki tutağun Sen hüsn ile âşüfte vü ben ışk ile medhûş Göz yaşın anunçün dökerem işbu yüzüme Ki ola hayâlün otağı kapusı merşûş * * * Cân câmına vir ki dökelüm rûh revân Cân câmına vir ki dökelüm rûh revân? Mest eyleyelüm anun ile rûh-ı revânı Virdi yile gîsûlarınun ışkı hevâsı Ki sırrumı aydam şeker ağzına nihânî Anber kanı ki zülfini görüp oda yana Ya müşg kanı k'anı görüp kurıya kanı Bir serv durur ki kadı cândan düriyüpdür Kim benzede serv-i çemene serv-i revân ı Şol dürc-i güherden dökeli la'l ile lü'lü' Altun ile gümüş dahi bağladı dükânı Didüm ki bedî' olmaya em hasta cânuma Isırdı lebin gör bu me'âniyle beyânı Akl u dil ü cân u teni ısmarladum ana Ben tâcir-i hâşam niderem sûd u ziyânı Rahmet demidür saçunı çöz ki tarasunlar Bâşed ki cânuma ire enfâs-i yemânî Dil halveti içinde hayâliyile cânum Cem' oldı kim anar bu zemîn ile zemânı * * * Uyhu gözünün esrügini aya mı dirsin Uyhu gözünün esrügini aya mı dirsin Güneş yüzünün nisbetini aya mı dirsin Sen sâyeyisen nola kimün sâyesisin gör Yüzini senün tek kişi yasaya mı dirsin Tâ yaya gözün gamzelerin gezledi şâhâ Atlu gözüne dirine bir yaya mı dirsin Devrinde şâhâ ay yüzünün ıssı ho n'isder Kimse gönülinde kala sermâye mi dirsin Sen ışkunı bil yârunı kanda bulısarsın Ya'nî irişem dilber-i hercâya mı dirsin * * * Ahmedem kim ki bana sana yaman Ahmedem kim ki bana sana yaman Zâhirâ ol hilâf-ımilletdür Hak yolında tevekkül ü ihlâs Hilkatümde benüm cibilletdür Nem olur nem gözümde lîk hele Bu yüregüm odına billetdür Halk içinde adum ile vasfum Adem-i insırâfa illetdür Niçe ki cem' olur ise a'dâ Sehl ola ki cem'-i gılletdür Derd aparam gerek işigine ben Ki sevâb ol işikde zilletdür Ayuğ işikde pâzişâh olmah Der-hakîkat hemân mezelletdür * * * Ben niçesi dirilem senden ırah Ben niçesi dirilem senden ırah Bilimezem ne kılam senden ırah Gözlerüm yaşı durur sâyil şehâ Ben dahi hem sayilem senden ırah Dil dilersin cân virürem ben ivaz Dilerem ki dil dilem senden ırah Kıl kılıyçün gîsûnun miskîn olup Bu tenümi kıl kılam senden ırah Gözlerüm girür gönülüm kanına Göz kanına mâyilem senden ırah Cân cânuna muttasıldur iy nigâr Hem yine ben hâyilem senden ırah Senden ırah senden ırah yanaram Sanma ki ben gâfilem senden ırah * * * Hezar cânum olursa senün içün çelebi Hezar cânum olursa senün içün çelebi Fidâ kılam yalunuzca cânun içün çelebi Saçun girihleri çohdur u silsilesi uzun Çıhımaz ana tolaşan anun içün çelebi Cânum lebündür ü cânumı bulımazam ben Cânumı bana irürgil cânun içün çelebi Kanuma girdi lebün gözlerün tanuhdur ana Kanını bana buyurgıl kanun içün çelebi Cihânda binüm olasın gerek durur küllî Zîrâ ki küllî senünem senün içün çelebi Tenün içün kişi vardur ki eteği yanmaz Cânumı yandururam ben tonun içün çelebi Kabûl kılıban ağyârı bizi red kıldun Hele kabûli budaddun tenün içün çelebi * * * Eyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemek Eyâ nigâr revâ mı be-hakk-ı nân u nemek Ki zâyi' ola senün yoluna yidügüm emek Gözün yaraladı yüreği la'lüne sordum Ki em didi yaram içün ol höd ekdi nemek Semender oldı gönül ışkun odı denizine Nite ki yaş denüzine bu gözüm oldı semek Hezâr devr geçe düşmeye benüm gibi bir Ki zülfi devrine düşürmiş ola anı felek Niçesi cânı belek birbiyem ben ol şâhâ Ki çünki esriye cân bahşişini kıla belek * * * Düşeli göilerüm şol kara çeşme Düşeli göilerüm şol kara çeşme Ahıdur gözlerüm sad bâre çeşme Gozı kı can diledi gahı gonul Bana aklum didi virgil öceşme Lebünden gönlüme in'âm idiben Gözümden dökdürüp yine ödeşme Gönüli zülfüne çün bağlamışsın Dağıtma delü zencîrini şeşme Eya gonul çu la lı ateşıdur Yahılmah dilemez isen yahışma * * * Sâkî tolu sun ayağı bu mey perestüne Sâkî tolu sun ayağı bu mey perestüne Bir lutf kelecisini di nîst ü hestüne Elüme vir ayağunı ki başuma çıha Gör niçe sunaram hele cânumı destüne Mahmûr gözlerün niçkevr ide cânuma Lâyık degül mi la'l ayağ u nim mestüne Silküp bırahma yahana önlümi key degül Zülfün ağını tağıduban saldı şestüne * * * Zülfün ile ser-geşte vü gözünle alîlem Zülfün ile ser-geşte vü gözünle alîlem Attâr lebünden nola dilerse alîl em Işkı odı yahdı vü tîz itdi odını Saldı beni ol ortaya ya'nî ki halîlem Matlûbı iki âlemün ol tâlibi benven Medlûl ayağı toprağı çün ben de delîlem Bili niçe kıl olmaya şol yâr ile çün ben Bârî biline virdügi bârıyile kılam * * * Yârun niçe bir çeke gönül gunc u delâlin Yârun niçe bir çeke gönül gunc u delâlin Cân niçe tahammül kıla işvesi muhâlin Zülfeyniyiçün her gice gönlüm uladur şûr Ki bâd-ı sabâ at saluban yüzedi salın Başmah gibi çohlar yüzin ayağına sürdi Bulımadılar lîk kemergâhı mecâlin Işkumı gören anmaya mecnûnı dahi hîç Hüsnüni gören terk ide leylîsi cemâlin Ol câna muharrem kanumı kıldı muhallel Olmaya revâ bana harâm ide helâlin * * * Bulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mı Bulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mı Düşmen eğri mi bana ya yârumun kaşları mı Nâz ile ni'met içinde işret idersin bana Ben yiri döşek idüp yasdanayum taşları mı Işk ehli başı bizüz yoluna cân komışuz Göz yüzün görmek içün sahlayalum yaşları mı Cân u akl ile gönül oldı mülazîm yoluna Cân girü gelür ise kahıya yoldaşları mı İçdi mey-hâre gözi kanumı şişler ciğeri Giderelüm süciyi çekmeyelüm aşları mı Sünbüli görgü perîşân serhoş anla nergisi Anlara gözükdiler bu subh ohşaşları mı * * * Cân meyli ho var idi tapuna haber ile Cân meyli ho var idi tapuna haber ile Biri bege irişdi çü gördük basar ile Sihr itdi anun gözi ki cân u dil ü aklı Gamzesine dikdi kamusın bir nazar ile Şîrîn ola her he ki ola cehd ile hâsıl Hâsa lebi ki girdi ele terk-i ser ile Key tuhfe durur noktada otuz iki incü Ya bağlamağ ol bir kılı zerrîn kemer ile Bu sırça gönül karşu niçe tura ohuna Ki çerh turımaya bu zerrîn siper ile * * * Cânumı oynayam nesîme gerek Cânumı oynayam nesîme gerek Ne zere eglenem ne sîme gerek Sohbet el virür ise anun ile Varlığumı virem nedîme gerek Hastayam lebleri tabîbümdür Hâlümi ben soram hakîme gerek Fürkat ile cahîme girdüm ben Vuslat ile İrem na'îme gerek Ben ki râm-ı kirâm olup dururam Bintü kermi virem kerîme gerek * * * Nevrûzdur cihân yine nevrûza başlagıl Nevrûzdur cihân yine nevrûza başlagıl Di vü perîri terk kıl imrûza başlagıl Ben zülfi halkalarıyile hayderîyem uş Cânum kalenderîyise deryûze başlagıl Ben höd neyem ki hıdmetüne bağlanam kemer Sözüm eğer yoğ ise nola sâza başlagıl Ban girândur bilinün gerçi biz ucuz Ucuz girânunı bize ucuza başlagıl * * * İy lebün hamr u gözlerün hammâr İy lebün hamr u gözlerün hammâr Zülfüne ireli saba bîmâr Cân göziyile âşinâ oldı Sâniyâ isneyni izhumâ fi'l-gâr Men ki mansûr-ı leşker-i ışkam Nola zülfünde ger olam ber-dâr Râstî kim muhâlif ise bana Mâyedür der-miyâne-i edvâr Ben felek filkesini aldum ele Kim ola sâbit ü kimi seyyâr Girde çerhün ezelde görmiş idi Bu felekler ki gözükür devvâr Koyımazam lebüni ağzumdan Çünki şîrînter gerek durur tekrâr * * * Gîsûlarınun içinde gezdüm Gîsûlarınun içinde gezdüm Yahdı bu yürecügümi gezdüm Her ne ki gözi yüreğe kıldı Ben bir kalem ile yüzde yazdum Kimse varımaz gîsûsı yolın Ben dahi nola bu yolda azdum Görmedi latîf gözlerün tek Niçe ki gözümde halkı süzdüm Tâ dikdi gözün hevâyı dilde Ben özge mahabbetini üzdüm * * * Cân u akl u dil nigârâ gerçi ki ma'dûddur Cân u akl u dil nigârâ gerçi ki ma'dûddur Âşıkun özri budur ki cûd bi'l-mevcûddur Ben vücûdı ol nigârâ kılmağum gerek fidâ Ol sebebden çünki vahdet yâr ile mesdûddur Bu demi hoş görelüm ki ömr bu demdür hemîn Ömri hoş sürmek cihânda çohlara mahsûddur Ahmed ile çün süleymân geldiler bir araya Ol zemân oldı yakîn âkıbet mahmûddur Fi'lmesel ger ben ziyân-ı ışk ile olam ziyân Ben ziyâna saymazam anı ki cümle sûddur Işk içinde cümle reyhân ile sünbül sayıla Ger bu âlem serbeser çün âteş-i uhdûddur Leblerinün gönli tar oldı ki la'l oldı yaşum Didüm âhır kıl te'emmül eşk-i hûn-âlûddur * * * Zülfin tağıdup her gice pür çîn ider ol yâr Zülfin tağıdup her gice pür çîn ider ol yâr Ya'nî ki cânum ışkını perçîn ider ol yâr Kızıl yanağı kara saçı al tutağıyle Yaşum ile benizümi rengîn ider ol yâr Meğer ki hayâlini güniler bu gözümden Her lahza benüm cânuma bir kîn ider ol yâr Her çend ki uşşâkı anun sağışa gelmez Cevr ile cefâya bini ta'yîn ider ol yâr Kirpüklerile gözleri yüregümi yazmaz Nâzük bu durur k'anları tahsîn ider ol yâr Ger öger ise şol şeker ağız ile nola Andan ne ki gelür ise şîrîn ider ol yâr * * * Humâruz vir sabûhîyi sabâhı Humâruz vir sabûhîyi sabâhı Helâl oldı bize hûn-ı surâhî Mübâh içer kanumuzı tutağun Revâdur ger içem hûn-ı mübâhı Bu ışk u fısk yazluyidi bize Bunı yazan bize yazmaz cünâhı Dökelüm göz yaşın yüz karasına Ki hem olalısardur buna mâhî Seversen ayı ki içeler oyağ ol Ne soharsın hağuna nübahı * * * Yâ rab bu gönül derdine dermân olısar Yâ rab bu gönül derdine dermân olısar Dermân talebine câna fermân olısar mı Kaşları hilâliyile îd oldı cihânda Bu hasta gönül ol yola kurbân olısar mı Göz gûşesini düzdüm ü idrârını yazdum Bir gice hayâli bize mihmân olısar mı Kan dökdi gözüm tâ lebüni gördi göze göz Lebün lebüme söyler ise kan olısar mı Rahm itmeye mi âşıka lütfün sanemâ hîç Giryân gözi vü gönüli biryân olısar mı * * * Niçe bir cân u dil apara gözi Niçe bir cân u dil apara gözi Niçe bir yüregümi yara gözi Gerek âh diyeyüm gerekse kara Koymadı cân ilinde kara gözi Misk saçın yüzine dökeliden Kodı kâfûrı müşge kara gözi Bî-karâr eyledi sabâ zülfin Koymadı bini bir karâra gözi Zülfüne bahanun gözi karara Yüzüne kej bahan ağara gözi * * * Senün ile sanemâ ışkumuz nihânî gerek Senün ile sanemâ ışkumuz nihânî gerek Cihân içinde sevümüz senünle cânî gerek Lebün girüryüregüm kanına benüm her dem Cânum tutağuna irüp sorışa kanı gerek Ömür didükleri bir lahzadur velîkin ben Senünle hoş geçürem azacuh zemânı gerek Safâ-yı îşe gerekdür zemân mekân ihvân İkisi hâsıl olupdur bu dem mekânı gerek Bu gün ki lâleye bahdum yüzinden utanuram Yuzine bahmağa şimdi anun âmânı gerek * * * Bu ne gönül durur ki ala gözün Bu ne gönül durur ki ala gözün Cânı var girmesün vebâle gözün Gıcedur zülfün u yuzun gündüz İkisiyile dahi ala gözün Leblerün saldı ala gözlerümi Yüregümi bırahdı ala gözün İrürür sihrini kemâle kaçan Ki gönül bağlaya kem âle gözün Kanumı kıldı mey gönüli yürek Şem' cânı gözi piyâle gözün * * * Ben humâram nola gertolu müdâm içer isem Ben humâram nola gertolu müdâm içer isem Bu gice tanla degül anı müdâm içer isem İçdi kanumı aş olsun câdû gözleri helâl Lebi yâdına nola câm-ı harâm içer isem Eyle esrük degülem yüziyile zülfiyiçün Ki dahi esrük olam subh ile şâm içer isem Gözleri oğrı yarın içmemeğe and iç dir Serv-i âzâdına bu bende gulâm içer isem Zülfini dâm idüben hâlini dâne kıldı Bana muhtâc degül dâne vü dâm içer isem * * * Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imiş Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imiş Her ne ki isdeye yine kendüde var imiş Bağrum kebâb idüp suyın altun tabakda ben Tutdum gözine bahmadı benzer humâr imiş Kıl oldı cân u dil bili çekdügi bâr içün Ağır azâb câna ki bâr-ı kibâr imiş Didüm sabâya zülfine di geçe ârızın Kıldı kabûl ü kılmadı key bî-karâr imiş Bini salardı gül arakı key ta'accübe Miskîn nigâr yüziyile şermsâr imiş * * * Harâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl ise Harâm olsun bana vaslun eğer hecrün helâl ise Boyum niçe kemân olmaz eğer kaşun hilâl ise Ağızun noktadur nola eğer gönlüm ola dil-teng Bilün gözüme gelimez neyiçün ger hayâl ise Göreli câdû göz âlin yaşumla yüzüm al itdüm Bu dahi hele al olsun ger anun işi âl ise Cigerüm kanına girdi tutağun al ile çohdur Alısaram ben ol kanı niçe ki çoh vebâl ise Perîşân kılısar gönli vü cânda urısar dâğı Eğer başunda yüzündeki zülfeyn ile hâl ise * * * Müşg ile kanum kurıdan yine şol âhûmdur Müşg ile kanum kurıdan yine şol âhûmdur Göklerün kandilini yahan yine âhumdur Câm-ı mey al elüne gir bu semûrın cübbeye Çün zücâcî oldı su viren tonı kâkumdur Işk tâcirleriyüz cân virürüz sultân hakin Var hisâb eyle ki niçe hare nâ-ma'lûmdur Saru benze gice gündüz dökerem kanlu yaşı Kan ile hâsıl kıluram za'ferân-ı rûmdur Sararuban ağlayuban yanuban tükenürem Tatlu yardan ayru düşen kamusına mûmdur Hak cemâli hüsn ile kılmış ganî ay yüzüni Tanrı hakkın gizleme çün sâ'ilün mahrûmdur Hak cemâli çün sever ışkun elinden dün ü gün Nâle vü zârum benüm yâ hayy u yâ kayyumdur * * * Hüseynî la'lün içün ben kana boyanayım hemi Hüseynî la'lün içün ben kana boyanayım hemi Gözümün yaşı seyl olsun oduna yanayım hemi Niçe bir kanaya gönlüm nigârâ leblerün içün Hele şimdi ele girdi lebünden kanayım hemi Ömür ben anı bilürem ki sinünle geçe yârâ Tapundan ayru demleri ömürden sanayım hemi Nigârâ tavşan uyhusın virür câdû gözün bana Velî gamzelerün dürter ki ben oyanayım hemi Gönülde iki sevgü sığduğı yohdur bilür tanrı Sini sevdi gönül cândan begüm usanayım hemi * * * Mevc urdı gönülüm ki yine taşa efendi Mevc urdı gönülüm ki yine taşa efendi Sığmara yazılara tağa taşa efendi Çün âdem-i kâmil ele girdi ne baharsın Secde bu nigâra ola nakkâşa efendi Gözüm ü sözüm yüzüm ü özüm kamu sensin Yohdur dahi bende ikilik hâşa efendi Çün âşıkunam al beni vaslun gemisine Ki irdi yaşum başa diler aşa efendi Ben göz ile kaş işiyiçün mestem ü mecrûh Sanma bini kaldum göz ile kaşa efendi * * * Gel gel gözüme gözüme seylâb gelmedin Gel gel gözüme gözüme seylâb gelmedin Bu ömr gemilerine garkâb gelmedin Gel gel ki kan gelür bu gözümden su yirine Kan yirine yüreğe begüm âb gelmedin Tıfl idi akl dahi ki sini sever idüm Bu dehre şeyh-i fânîyile şâb gelmedin Garrâ gazel dimiş ola bin hüsnüne cânum Bathâ-yı mekkeye dahi a'râb gelmedin Cânum hayâlün ile kılur halveti için Gel sen gelür isen gözüme hâb gelmedin Âşık benem cihânda dahi ışk yoğ iken Mahbûbdur tapun dahi ahbâb gelmedin Kıblem benüm ezelde cemâlün degül midi Ka'be yapılmadın dahi mihrâb gelmedin * * * Çohdur ki gîsûlarun ile dâma düşmişem Çohdur ki gîsûlarun ile dâma düşmişem Câdû gözüni göreli bâdâma düşmişem Ârâmı kalmadı dilümün göreli seni Ârâm bulmayam çü dil-ârâma düşmişem Lal-i lebüne di ki bana câmı pür vire Gîsûlarunda bende çü âcâma düşmişem Bulmaz isen benüm gibi âlemde gam yime Ben bir begem ki dünyâda eyyâma düşmişem Ben hâs sinünem velî sinün yolun içün İmkânı var durur nola ger âma düşmişem * * * Al tutacuh hây bal tutacuh hây Al tutacuh hây bal tutacuh hây Düşmenümün sözine uysal tutacuh hây * * * Dür midür gülde yahu şebnem ola Dür midür gülde yahu şebnem ola Ki göz anunla rûz u şeb nem ola Sözüme sâz-ı ney gerek zîrâ Her nefes binümile hemdem ola Muzmer olalı derdi cânumda Işkı odı gönülde müdgam ola Gözi bîmârıyam tabîb lebi Sorayım umaram ki merhem ola Ne perîsin ki odlaruna yanan Bir zemân sıdk ile bir âdem ola Kaşun ayı toğalı yanduğ oda Vaslı neyçün bize muharrem ola Noktadur la'li yüzi devrinde Ki fidâ ana iki âlem ola * * * Yine zülfi çerisin gör karârı yoh karasınun Yine zülfi çerisin gör karârı yoh karasınun Hatâyile çini urdı alur mâlın karasınun Çekişür lal-i lebleri bu gönlümi zemânlardur Velîkin kanı sorılmaz iki kardaş arasınun Suyı oda odı suya dökerler göz ile gönlüm Odıyile suyındayam ol iki mâcerâsının Anun perde-serâsında gönül perde-serâdur lîk Cânum halvet-serâ olmah diler halvet- serâsınun Ne âfet gamzen ohıdur yine hem merhemi senden Ki başı dahi onılmaz yürekdeki yarasınun * * * Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hay Işkun ayağın tolu çekelüm yine hey hay Yürekde niçe şerh idelüm gamzeni eyvây Ayağuna baş komağ içün serv çemende Geçdi niçe müddet ki karâr eyledi ber-pây Kanda aparam gönüli ben gözi elinden Her kirpügi bir ohdur u her bir kaşı bir yay Al çengüni çengüne vü kânûnunı bekle Ger diler isen ûd gibi oda yana nây Bu iş niçe uşşâk arasında olısar râst Ki âşık ola bî-höd u ma'şûk ola höd-rây * * * Bili ne çeker dilber anı ger bile nolur Bili ne çeker dilber anı ger bile nolur Ol çekdügini ger çeke âlem bile nolur Sen dil diledün ben sana cânı dahi virdüm Çün bir dil imiş her dü cihânı dile nolur Bâtın biribidüm bâd-ı sabâyı ana ferrâş Zülfi gözümün silsilesin ger sile nolur Di kıyma gözüne ben anı sevdügüm içün Bu dünyâda bir âşık eğer eksile nolur Ol nesne ki kıl itdi anun ince bilini Ben sûhteni dahi eğer kıl kıla nolur Şol kişi ki bedr ay ile kalmış ola tana Tana kalasın yılduz ile ay ile nolur Biz katlanalum karasına yarıyiçün Dermânını derdi vire gavğâyile nolur * * * Yârâ aybum diyeyüm lutf u vefâyı severem Yârâ aybum diyeyüm lutf u vefâyı severem Derdümi anladayum mihr ü vefâyı severem Gozunı goz göreli la lun ıçun oldugumı Hastayam tutma bana dak ki şifâyı severem Çün seni ben severem dilegün ile birem Vuslatundan dahi yig cevr ü cefâyı severem Ger hatâ düşdüm ise tutma bana dak zîrâ Çin diyelüm hele çohdur ki hatâyı severem Çün devâ derdünle hem-derdi ola derd virür Derd içün cân vireyim zîrâ devâyı severem Ol cemâli ki sever tanrı ben anı severem Bana yitmez mi ki mâhbûb-ı hudâyı severem Her gice nâle kıluram tana değin çü ceres Kapudan taşgaru âvâz-derâyı severem Şol serâ-perdede ki sen olasın iy dilber Gül ü mül bülbül-i höş-perde-serâyı severem * * * Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmış Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmış Hayâli gönlüm ilinde yine bu dem emîr olmış Saçı hindû gözi türkî bili hat ağızı nokta Bedî' olmaya zîrâ ki mürâ'ât-i nazîr olmış Lebi şekker yanağı gül anunçündür kim ezelden Gül ile şekker-i mısrî türâbına hamîr olmış Zihî kâdir ki cem' itmiş gice gündüz cemâlinde Gönüli seng-i hârâ tek teni hemçün harîr olmış Neyi salmış cemâlinde neyün kulağma mutrib Ki yanıp odına bu dem hevâsında nefîr olmış * * * Bîçâre gönül ışkı güzîn itdi ne çâre Bîçâre gönül ışkı güzîn itdi ne çâre Sevdâsına tolaşdı kaçan gele karâra Gözüm gözini göreli mahmûr u döker kan Rümmân aşını çeke diler ya'nî humâra Akl u dil ü cân salalı tâsına nigârun Nefsüm kamu varlığını utuzdı kımâra Zülfi kılına cân kuşını bağlamişam uş Şâhîn gözi şâyed ki meğer düşe şikâra Yüreği eğer yaraladı gamzesi nola Cân dahi fidâ olur ise yâra ne yara Bu lutf ile anber saçunı göreli gice Yılduzları kara yüzine kıldı sitâre Aldı gönüli gamzesi vü cânuma aydur Di akluna k'el-'aklu yekfîhi isâre Ben niçe kenâra kılayum işbu miyândan Bu ortada çün hîç kişi irmedi kenâra Zülfünde garîb oldı gönül hayli zemândur Eglenimedi başun içün dâr u diyâra Gözleri yıhar gönüli sordum tutağından Bir hindû aceb yıhmağa yitmez mi bu şâra Zülfün beni çoh gice durur kıldı perîşân Bilünden ola meyi meğer zâr u nizâra * * * İşbu tarîk içinde renk bulımazuz İşbu tarîk içinde renk bulımazuz İrmeğe ol renka tarîk bulımazuz Susamışam lebünle yanaram zemân durur La'lünle sorışuruz u rîki bulımazuz Gerçi mecâzdur gözi işveleri bize Biz râzıyuz mecâza hakîkî bulımazuz Ben kılmışam özümi lebün yolma şakîk Dak tutma bize çünki şakîki bulımazuz Yâkûtun ile göz yaşını la'l idem didüm Biz râzıyuz bu yolda akîki bulımazuz * * * Nigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalar Nigârâ niçe gözlerün gönül iline ahalar Kemîne işveler ile nemüz var ise yahalar Kimün eteği girürse ele âşık sorıcağaz Hele biz râzıyuz tutun koduh ortada yahalar Senün ışkunı kılmışuz gönülde gizlü ne lâzım Ki beniz rengi göz yaşı anı dünyâya çahalar Giriserem kenâriyçün miyânına cefâsınun Ben ana iricek gerek ırahdan bunca bahalar Severem seviserem ben ne lâzım kaşları anun Ki eğrilik bilür diyben anı başuma kahalar * * * Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu dem Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu dem Tolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem Sen bize kılma şerâbı kem ki yârun işvesi Yüreği bağrı komaz cümle kebâb ider bu dem Lebleründen derdüme sordum devâ didi hele Bellü budur kim devâyiçün cevâb ider bu dem Komadı cân u gönül aklı hisâba kim sayar Câdû-yı mesti gözün ya'nî ki hâb ider bu dem Gül cemâline hayâdan düşdi şebnem ola mı Kasdı oldur tâze gülden kim gülâb ider bu dem Âbı hûn itdi gözümde ben bilürem bî-gümân Ki tutağı yüregümde hûm âb ider bu dem Gözleri ohladı vü lebleri sorarlar kanum Geh hatâ vü geh savâb u geh azâb ider bu dem Rûz-ı rûşen dilese zülfin yüzinden giderür Büridi zülfin meğer ki mâhtâb ider bu dem * * * Başumadur saçun sevdâ bu gice Başumadur saçun sevdâ bu gice Câna ışkun durur gavgâ bu gice Göreli nîli alnunda nigârâ Gözüm ceyhûn gönül deryâ bu gice Komışdur başını serv ayağunda Senünle kim geçer ser-pâ bu gice Senün zülfünde anber oldı miskîn Lebüne lü'lü'dür lâlâ bu gice Ele girseyidi zülfün göreydi Ki uzun ola mı yeldâ bu gice Ne dirlik ne ölüm uçmağı nider Gören yârı elin elde bu gice Zemân geçdi ki mecnûnıyam anun Men ü leylîyile beydâ bu gice Lebi ahıtdı gözlerüm kanını Anunla sorışam da'vâ bu gice Zihî pervâne ki yahıldı oda Komadı âşıka pervâ bu gice * * * Işkından anun cânumuza çâre olursa Işkından anun cânumuza çâre olursa Ben eyleyeyüm kendüzümi pâre olursa Nühüfte ider yüzi kılur cânı muhayyer Âh böyle muhâlif eğer edvâra olursa Ol zahme ki urdı gözi cânumuza bizüm Döyimeye ger hayder-i kerrâre olursa Bahdı gözi yüregüme âşıkları didi İş böyle gerek yara eğer yara olursa Gamgîn ola benefşe perîşân ola sünbül Zülfeyni anun böyle siyeh-kâre olursa Derdine anun çâre bulımadı gönülüm Bîçârelığından ola ger çâre olursa * * * Câna belâ kılan bili bârı degül midür Câna belâ kılan bili bârı degül midür Ol bârı yükleden bana bârî degül midür Yârı çü hak berirresinde susuz olam Binüm ağızuma yara yarı degül midür Ben hârı severem zîrâ ki severem güli Yüzi güline kirpügi hârı degül midür Yüzi hayâli bir gice gelürse gözüme Gözüm yaşı yolma nisârı degül midür Ben öleyüm kudûmı kılurdiri cânumı Bes kîmyâ ayağı gubârı degül midür * * * Ne el olur nigârînâ ne sâ'id Ne el olur nigârînâ ne sâ'id İkisine dahi hakdur müsâ'id Saçı kafir gozı cadu ozı turk Gonulum kı şehıdune mucahıd Ne şâhiddür ki kanumı bilür şehd Kanum içdügine lebleri şâhid Gönülüm yüzüne âbid olaldan Dahi yüzden bu gözüm oldı zâhid Benefşe râki' vü serv oldı kâyim Olalı hüsnüne bu bende sâcid * * * Niçe câna cefâsın iy cânıçuh Niçe câna cefâsın iy cânıçuh Gerçi lutf u vefâsın iy cânıçuh Niçe bir bu cânuma derd olasın Özgelere devâsın iy cânıçuh Lebüne sundum idi didi ki hey Ben didüm hûn-behâsın iy cânıçuh Kerçi kıldun yüzüni ka'be bana Ka'be-i bâ-safâsın iy cânıçuh Ben özümi yüzünde görürem Câm-ı âşık-nümâsın iy cânıçuh Yir ü gök ehli seni severler Reşk-i arz u semâsın iy cânıçuh Geh bilün gibi lengerün vardur Gâh ender-hevâsın iy cânıçuh * * * Senden ayru gönül harâb olısar Senden ayru gönül harâb olısar Leblerün ile feth-i bâb olısar Tâ hayâlün basa gözüme meğer Yaşum incü yüzüm zer-âb olısar Azb tutahlarun hayâliyile Gice gündüz bana azâb olısar Derdi durur şerâb vaslı serâb Ol şerâbı bana serâb olısar Ne ki zülfünde gündüzin gördüm Ol gözüme bu gice hâb olısar Ol hatâyî ki zülfi pür çîndür Hücceti cânuma savâb olısar Anca aha gerek gözümden yaş Ki cihân top tolu habâb olısar * * * Oldum sanemâ râst kadün ile muhayyer Oldum sanemâ râst kadün ile muhayyer Urdum sanemâ gîsûn ile çerh-i müdevver Gamzene gönül karşu tutaram ne kılayum Ger olmış ise tîr-i kazâ bana mukadder İy şem' benüm rengüm ile eşküme bahgil Lutf eyle bu meclisümüzi eyle münevver Kand oldı lebün anda nebâtun eseri yoh Ben hat yazayum işbu söz üsdine mükerrer Bilüne girân olmaz ise cân ho fidâdur Dil diler isen al eğer olmaya muhakkar Sen bini özünden sanemâ sanma ırah çün Nakşun gözüme kandayise ola musavver Bu bâd-ı sabâ niçe girür zülfün uçma Böyle kala mı işbu cihân işi müşemmer Ûd âhıra yitdi vü gişi micmeri görmez Çengüne düşeli sanemâ ûd ile micmer Ber-der yaturam bunca gicedür senün içün Bâşed ki seni görem ola mı diyü der-ber Hutbe niçesi ben aduna ohımayayım Işkun yüzüme bah ki urur sikke-i ber-zer Ben kaddün içün serv niçesi diyeyüm râst Katında bir ağaç ola tûbîyile ar'ar * * * Nigârâ gamzen ohı uş yüregüme tohınur Nigârâ gamzen ohı uş yüregüme tohınur Başumda ne ki yazıldı yolumda uş ohınur Tevekkülî gerek ola bu yolda âşık olan Gerek ki çöp düşe ol göze ki gişi sahınur Suya bırahsa ne ki gözgü varsa âlemde Ki yâr görür özini çünki gözgüye bahınur Nigâra ışkun odına bir ola yahın ırah Gişi ki âşık ola ol ırah yahın yahınur Sa'âdet ile şekâvet ikisi yoldadur Kimisi birini geyür kimi birin tahınur * * * İrdi begüm ışk ile cân cânına İrdi begüm ışk ile cân cânına Arz ide gerek sözini hanına La'liyile kana batuptur yürek Kan ola mı irse gönül kanına Tanrı bir ü ışk bir u yâr bir Gele galat iki dir îmânına Bir nazar itsün saçına dilberün Ta'ne kılanlar sözüm oranına Cân ol ola ki dilini oynayup İrimeye kaddinün imkânına * * * Derd-i yârum çün olısar der-diyâr olsa nola Derd-i yârum çün olısar der-diyâr olsa nola Der-diyâr olsam yalunuz derd-i yâr olsa nola Dilberüm oldı ferîdü'd-dehr işbu dünyâda Hüsninün ışkıyile dil ferd-i yâr olsa nola Dilberün çün yüzi ahdur ışk perverlikde bes Yaşlarum ger surh ü yüzüm zerd-i yâr olsa nola Yâr merd-i ışk olıcah işbu fânî dünyâda Kopsa bir güzel dahi ki merd-i yâr olsa nola Derd-i yârı niçe bir gurbetde çeke bu gönül Der-diyâr olur ise hem derd-i yâr olsa nola * * * Bencânı sana aparam göz göre Bencânı sana aparam göz göre Cânumı ben câna karam göz göre Bu ne hayâl ola zihî müstahîl Gözi yüzünden giderem göz göre Didigümüz sensin ü olmayıcah Ben bu hayâtı niderem göz göre Zülfi yöritmez giceler gönüli Yüzine gündüz aparam göz göre Ben ki hayâlünle visâl iderem Sinün ile dem dilerem göz göre Ne dil ü ne akl ne höd cân kodı Gözleridür böyle karam göz göre Gözleridür hufte vü dutdum ayah Hûn-ı ciğerden göyerem göz göre Leblerine hâlümi sordum ki tâ Nokta-i mevhûmı yaram göz göre Varlığı saldum sanemün ışkına Tâ ki görem bâğ-ı İrem göz göre Gözümi ben yüziyiçün sahlaram Uyır olursa oyaram göz göre Özgelere virür ise zerre yir Ben yüregümi yararam göz göre * * * Göğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uş Göğe irürdi duhânı gönülüm cûşdan uş İrdi sevdâ başa gîsû-yi siyeh-pûşdan uş Dün gice bendine saldı cânumı gîsûsı lîk Bu gice bendini diler aşura dûşdan uş Kanda kulağına sözüm giriser k'altun ile Dür bulımadı mecâl asılıdur gûşdan uş Tefrika oldum ise zülfiyile dutma aceb Cânı tenden aparur ü gönüli hûşdan uş Şekkerîndür tutağun lîk degüldür arusuz Gör ki ne nîş çekerem begüm ol nûşdan uş Va'de-i vaslı serâb oldı vü neler çekerem Niçe yahın sanur isem anı uş uşdan uş Yaş yüzüm tolu gözüm kuru ciğer boş elüm Ne belâdur yaş u kuru tolu vü boşdan uş Bende nola ger olam anber-i zülfine anun Ki göze göz güneşi gösderür âğûşdan uş Yuha bulıtda sanasın ki düşer kavs-i kuzah Al yanahlariyile fıstukî bercûşdan uş Mey içicek şekeri nukl iderem zîrâ anı Soraram ögrenürem şekker-i mey-nûşdan uş Soraram her dem amin la'l-i lebinün haberin Puhte-i pîr-i safâ sîret-i dil-rûşdan uş * * * Âşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdür Âşıkda ne iş ki kola şâhâne gerekdür Âşık bile ki kendüde şâhâ ne gerekdür Şol göz ki döke şâhı hayâli yalına dür Bin ta'ne ura katresi ummâna gerekdür Tarh eylemegil bizi nigârâ işigünden Bir mûr dahi taht-ı süleymâna gerekdür Dermân taleb iden sanemâ la'l-i lebünden Bilmez mi ki bir derd bu dermâna gerekdür Şol mûrçe pâ hattına esîrgeme cânı Zîre dahıyise hele kirmâna gerekdür Bayram ayı tek kim ki göre koşa kaşını Cânım yarahlaya bu kurbâna gerekdür Şol hindû-yı hâli çü özin kûyıya salmış Ol çehde virem cânı garîbâna gerekdür * * * Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmun Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmun Eğerçi derd ise oldur devâsı eyyâmun Kana bulaş lebine irişe gör iy gönül Ki kan ile giriser yine elüne kâmun Yüzini gördün ise cânun oynagıl yolma Ki gâyeti var âhir bu cihânda in'âmun Gerek ki ârızuna cân ü akl dil koyıla Ki serhad anı bilürüz bu rûm ile şâmun Oda bırah eyüyi yavuzı ki biliniser Kohusıyile bahâsı bu puhte vü hâmun * * * Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesin Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesin La'lün ile gerek uzun işümi az idesin Rastî serv muhâlif olımaya kadüne Şol müberka' yüz ile hâsa ki şehnâz idesin Kıl gibi incel ü pür anber ü müşg it özüni Tâ ki zülfi gibi kulağına bir râz idesin Lebünün bir nefesi kân-ı şeker kıldı dili Bir dem ile niçe bin sa'dî-i şîrâz idesin Meryem-i bikr lebün her demi bir îsî durur Kim sana münkir ola ger dem-i i'câz idesin Sen beni külli fenâ kıla bilürsin lîkin Hikmet oldur ki fenâya beni demsâz idesin Yaşumı bahra yitürüp göge âhum çıharup Geh beni âşık-ı rüsvâ gehî gammâz idesin * * * Yaşumı kan ciğer kanını âb ider gözüm Yaşumı kan ciğer kanını âb ider gözüm Yârun hayâlini bana çün hâb ider gözüm Işk ekdi za'ferânı yüzümde firâk ile Kurret-i uyûna k'anı sîrâb ider gözüm Ayı diler ki suda göre işbu çeşm-bâz Yaş denizine âlemi garkâb ider gözüm Gayret kılur ki gayrı anun göze gelmeye Her dem ciğer kanıyile seylâb ider gözüm Halı bılal imam gozı muktedı gonul Peyveste kaşını dahi mihrâb ider gözüm * * * Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karîn Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karîn Çekmiş kemânını gönüle eylemiş kemîn Uzun ömür ki gîsûlarunla geçürmişem Saymağa yaraya kamuya la'lünün demîn Âşıklarun kemi ki benem senden umaram Ki leblerün kabûl kıla âşıkun kemin Sâ'idlerüni bana hamâyil kılur isen Sinün esîrün olmağa ben urayım yemîn Kaddüne serv kanda hilâf ide biliser Gîsûn ki hemseridür urur yüzi ber-zemîn * * * Sad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâd Sad âh u bin nefîr durur sad hezâr dâd Ki bulmadı bu âlem içinde kişi murâd Âdem eğerçi hâkîdüranı hevâları Od ile sunun aralığında virür be-bâd Senlikden özge sende ne ki var u olısar Kılmış durur kamusı yaradana inkıyâd Fakrı sevâd-ı vech kılursan vücûduna Rûşen ola sana bu ki en-nûru fi's-sevâd Sat varlığunı yohlığa vü ir bekâya sen Mevcûdına çü cûd ide kişi ola cevâd Sözi tavîl kılmagıl olgıl ferîd sen Ger hâne-gîr-i vahdet isen isdeme ziyâd Ah inân-ı güsisteyi çün gizleyimezem Boynına nohdasın toladum her çi bâdâ bâd * * * Gözleri mey ağızı piste durur Gözleri mey ağızı piste durur Gül cemâli katında deste durur Anca ki gözlerinden içmiş mey Gönülüm uş humâr hasta durur Zülfi bağıyle ki perîşândur Delü gönül şikeste beste durur Deste güldür yüzi vü la'li mey Lebleri şekkerîne piste durur Bende yoh nesne ki fenâ irişe Çün fenânun hulûli heste durur Hattun ile saçun bu gülşende Kimi ber-beste kimi rüşte durur Çünki düz olmadı bu hindû saçun Leşker-i şarkdan şikeste durur Bu müselsel yaşum kaçan iriser Âh ki ol inân güsiste durur Habeşî berileri mübârekdür Yüzi mukbil saçı buceste durur * * * Gözi diler ki dile hamle-i türkâne kıla Gözi diler ki dile hamle-i türkâne kıla Zülfi diler bizi bir kıl ile dîvâne kıla Her kıla bağlamayıncah özini varlığumuz Zülfünün her kılıyile dahi şâhâ ne kıla Teni benzetdi kıla kılca bilün iy bili kıl Tâ ki ne kıla bilür ise anı câna kıla Gamzesi bende sala dünyâyı ger hamle kıla Mest ki kılmaya hamle ayığa ya ne kıla Zülfi miskîniyem illâ ki perîşân geçerem Ki bu câdû niçe bir ta'neyi îmâna kıla * * * Bu nokta ağzına bir kıl nazar neden dem urur Bu nokta ağzına bir kıl nazar neden dem urur Safâyile benine bah ki ka'beden dem urur Çü oldı gîsûları kohusı perâkende Benefşe dizde başı müşg yahadan dem urur Saçı ki seb'-i tıvâl oldı ger bir âyetdür Mufassal anla ki ol niçe sûreden dem urur Kara gözi dem-i sihri irürdi şuna ki Ten ile cân özinün bilür ortadan dem urur Geyik gözine kul olmağa yaraya zîrâ Niçe hatâyîyise dahi nâfeden dem urur * * * Di gözlerüne ki aparalar beni binden Di gözlerüne ki aparalar beni binden Niçe ki binde olam görmezem seni sinden Ayır nigâra bu kâfir saçunı îmândan Müşevveş eyleme çıharmagıl beni dînden Hatâya bini bırahma vü kılmagıl miskîn Bu müşg ile ki getürür gîsûlarun çinden Sabâhın ince çıhup gice ince toğaram Bu ışk âyinin ögrendüm iki ayından Saçı tuzah gözi oh düzdi kaşları yaylar Ki cânver apanmaya cânı yayından * * * Gönül eğer döke bir kan nişe şikâyet ider Gönül eğer döke bir kan nişe şikâyet ider Lebinde gördügi demlerini hikâyet ider Hikâyet itmedi müşg-i hatâyı hîç miskîn Bu silsileyile ki saçlarun rivâyet ider Güneş giceyi giderür ü giderimez ay Yüzünde ay ü güneş giceyi himâyet ider Yüzün cemâli durur ka'be ana gelen dil Vücûdı soymaz olursa ulu cinâyet ider Yürekde gözlerün urdı ciğerde hâcet ne Bu yara çünki onılmaz ona sirâyet ider Diler ki nûr-ıcemâlüni örte şol gişi ki Güneş diyüp sanemâ hüsnüni kinâyet ider Bu tarlığ ile bu lutfı gören ağızunda Bu memleketde nice da'vî-vilâyet ider * * * Yoluna oynamağa cânumı yacana mıyam Yoluna oynamağa cânumı yacana mıyam Beste ben gönüle peyveste aceb câna mıyam Dutalum gayriyet isbât ide ağyâr bize Göze göz görür iken vahdeti inana mıyam Uymayıp gîsûsı sevdâsına anun ne kılam Böyle sevdâyî vü âşüfte vü dîvâne miyem Cigerüm kan idenün susamışam leblerine Bilimezem ki ben ol çeşmeyile kana mıyam Yasanur gîsûsı gönülümi ağyâr sanıp Bu sanuyı dahi ya'nî sana ben sana mıyam Dutalum zülfün uzana ki irişe elüme Bu işi başa irişdürmege uzana mıyam Gözün esritdi beni uyhumı kıldı gâlib Urıcah yüregüme gamzesin oyana mıyam * * * Ağzına gönülüm hakîrgelür Ağzına gönülüm hakîrgelür İkisi vahdet ile bir gelür Zülfiyile ki ol hevâya gider Âteşî gönülüm esîr gelür İştiyâk u firâk u vasi ü vidâ' Göz kamusıyile karîr gelür Işkuna gözde taht kıldı hayâl Bu süleymâna zî serîr gelür Ka'be-i hüsne sa'y ider âşık Ki mugaylân ana harîr gelür Ger hayâlün nazîrdür yüzüne Nişe gözüme bî-nazîr gelür Buluram iziyile kandayise Zülfi miskîni ki abîr gelür * * * Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidür Varlığum dahi yine dilberümün sâyesidür Öleyüm anun içün k'anı bana sayasıdur Işkı taladı benüm varlığuını câna didüm Sabr kıl atlusı gelsün bu henüz yayasıdur Dürd ayağını tolu vir içelüm iy sâkî Dil anun serhoşıdur u yine ol ayasıdur Zülfüne şûriş ile sırrumı didüm bu gice İllâ âşüfte durur dünyâlara yayasıdur Kim ki ol râst yörimez reh-i uşşâkı yakîn Ben nühüfte diyimezem kamunun mâyesidür * * * Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenürem Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenürem Niçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem Şikeste zülfüne niçe ki tolaşa gönülüm Âdûnun urıcağaz kalbine zaferlenürem Sözüm lebünden i dilber olur ise şîrîn Nola çün ağzunı anıcah şekerlenürem Gönüli âyine kılup güneş yüzüne senün Kaçan ki karşu dutam elbete kamerlenürem Yolunda şükr ile sabra çü cân kuşandı kuşah Gem feriştelenürem ü geh hacerlenürem Ne mâyedür ki bu edvârda nevâsı yoh Irâka varsa müberka' ben ana nerlenürem Nazarda gerçi ki yohdur vücûdumun kadri Bu yoh varı dahi öldür ki ben nazarlanuram Kılur beni ser-i zülfi esîr bir kıl ile Eğerçi ben dahi bu ortalıhda serlenürem Hüner lebüne müsellem ki ölü diri kılur Ben ana virmeg ile cânumı hünerlenürem * * * Dil niçesi söylesün dilde ne dil var durur Dil niçesi söylesün dilde ne dil var durur Hâli gerek anlaya kimde ki dil var durur Odun ile cân gerek ki olayidi hevâ Kendü yalunuz degül âb ile gil var durur Niçe ki var varlığum kılca visâl ummazam Niçe visâl olısar ortada kıl var durur Kıldı kaşun eyledi bini hilâl iy begüm Görmeyeli anları gözüme yıl var durur Benliği gerek ala komaya bende nigâr Bende dimekden âhır neşene bil var durur Eyle yahışma yâra ki olasın cümle ol Görmek ü dimek gerek göz ile dil var durur Âyinede gördi hâl didi ki rûm ilidür Nirde ki fülfül ola hem rûh ü fil var durur * * * Kişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı var Kişi ki sevmeye sini i begüm cânı mı var Depelerlerse anı şer' ile di kanı mı var Küfr ü îmân dutalum zülfün ile yanağunı Anlara tapmayanun di bana îmânı mı var Merdümün ne işi var ki gire âşık gözine Gözde ma'şûkadan özge dahi inşânı mı var Seni gören seni koyup kimi seve diyesin Dünyâda sencileyin âdemün imkânı mı var Işkdur cümleye geldi bize ger artuğ ise Nidelüm bu gelenün dirhem ü mîzânı mı var Su ki serv ayağına yüz yire urur neyiçün Kad-i servün gibi bârî iki rümmânı mı var Rahmetün yağmurını dembedem umaruz i şâh Kimsenün sencileyin haznede ummânı mı var Tutsağ olmah yüzüne cânumadur her dü cihân Anberîn silsile vü sîmde zindânı mı var Derdüne düşene dermân yine derdünden olur Derdüne virsün özini dahi dermânı mı var * * * Zülfüne tolaşanun yolı dirâz ola gerek Zülfüne tolaşanun yolı dirâz ola gerek Piste-i la'lün ile zahmeti az ola gerek Her ki şeh nâzını cânıyile eyleye kabûl Kanda seyr ider ise ana hicâz ola gerek Işkı tonın gişi ki teng geye cân tenine Nirede yörir ise câme be-zâr ola gerek Serv-i âzâd gibi her ki koyup bâr ü berin Baş kaya yâr yolma ömri dirâz ola gerek Cân özinden geçe bile velî ondan geçmez İnce yoldur bu hevâ yolı cevâz ola gerek Ger boğuzlarsa hezârân kez gönüli şol nigâr İ'tirâz itmek çü olmaz ihtîrâz ola gerek Nükteler ki nokta-i la'l-i lebün ile gider Sinün ile bizüm ortamuzda râz ola gerek Dil diler ki zülfün ile bir resen-bâzî kıla Kasdı ol ise bu ipde cân-güdâz ola gerek Fakruma olmış fakîr ol u gınâdandur ganî Nâz iderse ol bize bizden niyâz ola gerek * * * Gözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem ol Gözleründen esrimişdür hamr u hammâr epsem ol Raksa diler ki gele bu sakf ü dîvâr epsem ol Leblerinden nûş kılduh bâdeyi dilekçe biz Ele girdi hele şimdi dem-i attâr epsem ol Kılmagıl hergiz şikâyet yâr ile ağyârdan Ne görürsen yârdur yoh durur ağyâr epsem ol Dil mi diler ki dile iy dil dileğini dile Gamzeyi özün sımarla çâr u nâçâr epsem ol Şöyle ger şekker dilersen âleme erzân ola Yüregümi kan dilersen dinme zinhâr epsem ol Dil mizâcı hârdur şekker anı oda salar Kılmagıl la'l-i lebi sözini tekrâr epsem ol Bu güneh midür ki tohm-ı ışkı cânda ekerem Ben olayım ortanuzda ol günehkâr epsem ol * * * Gözlerün atar cânuma kıl yara Gözlerün atar cânuma kıl yara Cân senündür ne gerekse kıl yârâ Dil dilersin yoh dimege dil mi var Yoh dirîğum dil diletsen dil yârâ Sil bu gözüm yaşını silsiledür Ben delürdüm silsiledür sil yârâ Dil piyâdedür rûhun noktasına Filfiline döyimedi fil yârâ Kılca eksük bulmadı sende gönül Çoh tefahhus eyledi kıl kıl yârâ * * * Bu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldun Bu hastaya lebüni çünki sen şifâ kıldun Ne lâzım idi ki hecr ile bin cefâ kıldun Didün ağızun ile ki yaşunı hûn idem Yaşun uzun ki bu va'deye hoş vefâ kıldun Hezâr hacle bin umre ömürüne yazıla Kaçan ki hâcî-i ışk ile bir safâ kıldun Şol iki câdû gözi merdümi sini gözedür Ne lâzım idi ki zülfinde ihtifâ kıldun Lebine düşdün ü kan saldun iy delü gönül Bu devr içinde bu noktaya iktifâ kıldun * * * Komadı hecrün yüregümde ramak Komadı hecrün yüregümde ramak Kiçi barmağun kılalı ayı şak Hall-i yâkut ile gözüm ışkunı Yazmağ içün soldı yüze zer varak Göz yüzini yüzi nûrıyle görür Ol hadîka nûrıdur nûr-i hadak Hak işitdi gördi sende göz külah Sende hod ne olısardur gayr-i hak Hüsni hattât olalı vardı gönül Ki bir iki harf ala her gün sebak Subh bu mektebde yanlış ohısa Her seher vâcib olur ana felak Hattına bağlandı gönülüm benüm Nişe zülfini kılur oldı kalak Subh-dem girdük gülistâna meğer Ki hayâdan kılmış idi gül arak Ağzı bili ol işâret bu sarîh Fânî olmahlığa kıldılar yasak * * * Lebünde îsî-i meryem dahi hayât iledür Lebünde îsî-i meryem dahi hayât iledür Cemâlünün sadakâtından ay zekât iledür Hayâli gözüme kaçan ki giç gele tîzçek Gönülüm âhın eyerler ü ana at iledür Eğerçi teng dil olursa ağzı olmaya ayb Çü hattı hindû saçından ana berât iledür Gönülüm odlara yandı vü söyinmegi yoh Eğerçi her gözüm üsdine bin furât iledür Niçe ki şeş ciheti bağlar ise gönüle akl Ne fâ'ide gözi bîrûn-ı şeş cihât iledür * * * Ağzunı anmağa sanemâ çün mecâl yoh Ağzunı anmağa sanemâ çün mecâl yoh Yohdur gümân ki kıl bilüne ittisâl yoh Al itdi yanağun ki yüregümi kan ide Bundan latîf âlem içinde höd al yoh Ağzun kan itdi yüreği bilün tenümi kıl Hüsnünde hîç hûba begüm kîl ü kâl yoh Çün hatt-ı istivâda durur hüsni güneşi Işkum ile cemâline anun zevâl yoh Ağzundağı gümânuma hîç irmeye gümân Bilündeki hayâlüme hergiz hayâl yoh Binümle bende sâbit eğer kılmaram firâk İkimüz ortasında nigârâ visâl yoh Gamzesi müşg ile suvarurohı demrenin Yürekdeki yaralara hîç indimâl yoh Aklun dimâğı kurudur u dil dili yanar Ayn-ı hayât çeşmeden özge zülâl yoh * * * Kim âşık ise geçsün ahır noldı özinden Kim âşık ise geçsün ahır noldı özinden İş toğru gerekdür ne kopısar bu uzından Gözümüze kan ırmağı eksük mi olısar Çün bağlamışuz bendini biz aslı gözinden Yüzi suyı oldur gözümün k'ahıda ırmah Her dem döke yüzi suyını suyı yüzinden Âşık dili gerek ki saça odı gönülden Sözi belüre niçe ki söyleye sözinden Bişdi yüregüm od dahi olmazsa ne hâcet Dilber harekâtı sekenâtiyle tuzından * * * Zülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsin Zülfinde neçün düşdi gönül çîne mi dirsin Ol çîne irişmeyene açına mı dirsin Ankâsın âhır kâf ilinün saydına cehd it Bir dâne-i dâma dahi sen çîne mi dirsin Şol yârı tapar kim ki taparsa kamu dînde Kimi büte tapar kimi haçına mı dirsin Ol cem' kılur mâlı ki her yana tağıtmaz Hoca ola her kişi ki saçına mı dirsin Leylîde taleb olmasa mecnûna gönülden Yol bulayidi gözleri köçine mi dirsin Dil zâhirîmise ağızı yolma anun Taşınayidi bâtını içine mi dirsin Göz yüreği kan eyledi vü oldı tolu kan Uğramaya insan dahi suçına mı dirsin Dil gözüne vardı vü anı dutdı ohına Rahm ide hatayî gözi çü çine mi dirsin Kurbân diledi cânı kaşun bayramum oldur Didüm ana bu nükteyi koçına mı dirsin * * * Kopmadı sencileyin âdem olalı begüm Kopmadı sencileyin âdem olalı begüm Ahmadı hîç gözde kan bu dem olalı begüm Kadduna toğruyiken oldı perîşân gönül Böyle sücûd itmedi bil ham olalı begüm Âh yahardı oda varlığumı dembedem Şükr ki sâkîn durur göz nem olalı begüm Diher ile derhemem zülfiyile verhemem Olmasa verhem gerek derhem olalı begüm Gîsûsına tolaşıp bâd-ı hevâya turur Yüzde hayâsıyile şebnem olalı begüm * * * Dil oynayalum yâr yolma cânı degül mi Dil oynayalum yâr yolma cânı degül mi Ol dil ki cânın oynamaya cânî degül mi Ol güni ki diler idük elümüze girdi Yağmaya virelüm kamu dükkânı degül Zîre nişe kirmâna apara dil-i âşık Zîreye dahi saymaya kirmânı degül mi Koç ile öküz ü devenün kanına girme Varlığı ki virdi sana kurbânı degül mi Bir mûrçeye ger nazar ider ise şol göz Gözine getürmeye süleymânı degül mi La'li lebünün noktasını şerh ider isem Oda yahalar defter ü dîvânı degül mi Zülfün karanulığı içinde gezerem ben Zulmetde olur şerbet-i hayvânî degül mi Zülfine tolaşıp yüzî şemsine irişdük Tecdîd kılalum yine îmânı degül mi La'l-i lebüne karşu dizin çöküp içelüm Yidi deniziyile bu ummânı degül mi Her lahza tecellîsiyile bir sanem-i bikr Niçe ki kız ise bize erzânî degül mi Ağyâr ile olur niçe mey sâf ise dürdi Biz sâf idelüm aynuna a'yânı degül mi Fakr oldı sevâd u ana yoh kimse mezîdi Yek-reng idelüm bu kamu elvânı hegül mi Tûbî diyelüm boyuna ki hoşlığı vardur Depretmeyelüm serv-i hırâmânı degül mi * * * Şekker lebünün nukli şehâ piste nedendür Şekker lebünün nukli şehâ piste nedendür Şol iki hilâlün başı peyveste nedendür Serv kadünün fitnesi ber-haste neyiçün Gözde saçı sevdâları binşeste nedendür Gamzeleri cevşen deler ü yüreği yarar Gözleri gem esrük ü geh haste nedendür Zülfinde anun anber-i ter oldı tama'-hâm Yüzinde kızıl gül olalı deste nedendür Gönülleri miskîn idüben bendine salar Gösderür iken özini işkeste nedendür Sevdâyile gîsûsı dili çün delü kıldı Bağlamağa şimdi anı dil-beste nedendür Şestindcânun beste ne ki câm var ise Bî-cân ola dâmından anun ceste nedendür * * * La'li meyiyle gönül bî-haber olmış durur La'li meyiyle gönül bî-haber olmış durur Zülfi hevâsıyile derbeder olmış durur Zülfi kad-ı servine çünki ayahdaş durur Serv-i hırâmân ile serbeser olmış durur Var şu'ab-ı hüsnünün tûlı velî cümlesi La'l-i lebünde şehâ muhtasar olmış durur Gûşe-i çeşmem durur yâr hayâli yiri Hayli zemân konmadı zîrâ ter olmış durur Geldi bu uşşâka ki verziş-i ışk idelüm Tâ biline âleme her ki er olmış durur Münkesir olur saçun bâd-ı hevâdan şehâ Yil dahi bârî neçün harf-ı cer olmış durur Yağmacı gözlerinün vasfı dile gelimez Bî-haber ider dili bâ-haber olmış durur Eline sundum güli öpdi vü virdi bana Pes cigerüme devâ gül-şeker olmış durur Gözleri dil ilini aldı vü geçdi câna Rahm gerek gönüle reh-güzer olmış durur * * * Sen sanma ki ben dünyâda bes yârı severem Sen sanma ki ben dünyâda bes yârı severem Yârdan haberi var ise ağyârı severem Ayyâr idi gönlüm ü gözüm gönüli yindi Var gözde yiri fitne-i ayyârı severem Kaddün göreli raksını terk eylemedi serv Vecd ehli çü oldı bu sebük-sârı severem Göz kanıyile yüzümi yuram anun içün Ki yâr hayâli yolını arı severem Çün ben leb-i la'liyile îmândan uram dem Nişe ser-i gîsû-yı siyeh-kârı severem Gözüni imâm idiniben kaşuna karşu Mihrâba sücûd itdüm ü zünnârı severem Sevdâyisiyem gîsûlarunun u müferrah Matlûb durur la'l-i şeker-bârı severem * * * Cânum isen noldı çün cân-ı cihânsın begüm Cânum isen noldı çün cân-ı cihânsın begüm Bu dil-i vîrânede genc-i nihânsın begüm Serv-i hırâmân mıdur gözüme karşu geçen Ömr misin iy sanem ki güzerânsın begüm Bend ise yılduzum dutmagıl anı aceb Mâh ile iy şems sen çün be-kırânsın begüm Didigi sensüz şehâ ehl-i hevâ dilemez Cânı aparduh sana çün nigerânsın begüm Baş nola ki dil dahi baş durur cümlesi Ayağun içün zîrâ baş serânsın begüm Ben özümi terk idüp ışk ile bir olmışam Mürvete sığar mı ki bâd-ı girânsın begüm Işk bahârını sen kılmagıl âhır be-bâd Gerçi ki ışk ehline bâd-ı hazânsın begüm * * * Gönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâh Gönül varın oda urdı ta'âlallâh ta'âlallâh Kaşun peyveste yay kürdi ta'âlallâh ta'âlallâh Fenâ oldı bu hûnîn dil ki kandur varlığı anun Ki la'lî dürcini gördi ta'âlallâh ta'âlallâh Gerek ki sala odına özini anber-âsâ ol Ki ûdı oduna urdı ta'âlallâh ta'âlallâh Lebüne hod fenâdan özge yol yohdur aceb budur Ki dil bu yola yol sordı ta'âlallâh ta'âlallâh Giriftârı degül midür ne ki var ise varlıhda Saçıyla birtuzah kürdi ta'âlallâh ta'âlallâh Cihâna saçdı bir tohmı ki oldur mâye-i gavgâ Çü derci harca olurdı ta'âlallâh ta'âlallâh Buyurduğı olısardur baş açup isdemek gerek Olacağını buyurdı ta'âlallâh ta'âlallâh * * * Göziyile gönülümün sakâmetin mi diyem Göziyile gönülümün sakâmetin mi diyem Yâ kâmetiyile cânun kıyâmetin mi diyem Kolunda mûsî-i imrân mu'cizesini mi Lebünde îsî-i meryem kerâmetin mi diyem Gözün sakâmetini mi humârdan diyeyüm Ya inhirâf ile kaşun selâmetin mi diyem Cemâ'atun yoluna cânın oynaduğın mı Ya koşa kaşuna gözün imâmetin mi diyem Tapuna irmeyiben dönicek yine tapuna Udûl-i çevri rakîbün melâmetin mi diyem * * * Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyüm Yüregüm kanlu göziyçün kana gelmez nideyüm Zülfi kâfirdür anun îmâna gelmez nideyüm Câna geldi gönülüm tâ irişe leblerine Teng-dil oldı ağızı câna gelmez nideyüm Hindû gerisini hüsnün yasamış yidi bölük Akl ile cân u gönül gün sana gelmez nideyüm Bilde gönülüme kaşda cânuma yohdur eser Çün alarun haberi bu bana gelmez nideyüm Yüreği kan idiben gözüni ohır gönülüm Bu ne türlü çîn olur ki kana gelmez nideyüm * * * Neşene yârdan özge gözüme gelmez Neşene yârdan özge gözüme gelmez Yil dahi bu hevâda tozuma gelmez Kana girem diyü hayâli gelimez Kana ol dem girür ki gözüme gelmez Dilerem gönüli saçından ayıram Delü zencîri oldı sözüme gelmez Rengi yanağumun göreli yanağın Çoh zemândur kaçar u yüzüme gelmez Dür döker gözlerüm nigârâ dişünçün Bu kadar aybı var ki düzüme gelmez Mestlikdür kılan kamu işi k'ansuz Bir dikük tali dahi özüme gelmez Girü kalanın anla cehd ü cidd ile K'ol me'ânî benüm rümûzuma gelmez * * * Ne hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olur Ne hastadur gözi ki cânuma mu'âlic olur Oha dutar anı ki ol hevâda hâriç olur Gice firişteleri sanasın bu gîsûları Kimisi dâric olur u kimisi âric olur Tarîk-i silsileden göz gereg idi ki göre Ki hüsnüne gicelerince bin me'âric olur Yüzine lutfı delîl olmayınca dil varımaz Eğerçi saç sağışınca ana menâhic olur Nigâr eline yiridür kılur isem bûse Ki mâliş ider eğer gîsûdan havâric olur Gözüm şaçun gibi kan yaş müselsel ide gerek K'akıtmayan geyigün göbegi nevâfic olur Gönül ki düşdi saçuna dahi kaçan çıhısar Medâhil anlamayana niçe mehârîc olur * * * Gösderür isen şâhâ aç indi bana sîne Gösderür isen şâhâ aç indi bana sîne Gamzen ohına tutam atgıl sınamasına Behrâm eğer göre kaşun yasını şâhâ Hergiz atımaya oh elde yayı yasına Gözlerün ahıncısı dilde komadı tâkat Am göriben âhır merdüm bunı basına Dün gice hayâlinün izini basa vardum Gîsûsı kohusiyle yol buldum obasına Haşa kı ola gönlüm zülfün he şurıde Ma'şûk ile âşıkun kıl girmez arasına İrmeyeli la'linden gönlüme müferrih hîç Merhem yazımaz oldı dildeki yarasına Gözleri oha dutup oldı dili zülfinden Hîç kişi inanmasun gerisi karasına * * * İy niçe miskîn gönül olmış sagundan hâksâr İy niçe miskîn gönül olmış sagundan hâksâr Viy niçe sevdâyî cânlar k'andan olmış bî-karâr İhtiyârum çünki yoh şol ihtiyâra irmeğe İhtiyâr oldur ki kılam bunda terk-i ihtiyâr Târumâr olduğumı dutma aceb şol gîsûdan Her bölügi bir çeridür anun u her târı mâr Kanlu yaşı ışk eri niçesi gizleyi bile Bahıcah pes bellüdür gözde ki yüzinden ahar Işk eri bu hâkiye irdi suyın kıldı hevâ Bu hevâ odına yandı vü duhan oldı buhâr Ârdan gel ârî ol u nâmı nâmî kılmagıl Ehl-i dil katında olur nâm ile nâmûs âr Gizlemegil hâlüni şâhâ ki ol hem dânedür Dîn-i islâmun içinde câyiz olmaz ihtikâr Leblerün bini fenâ kılmağa va'd itmiş idi Zülf ile işüm uzandı hadden aşdı intizâr Şol bilünden ki yarar incelig ile yüz kılı Dutayım ki mû-şikâfam niçesi bulam kenâr * * * Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısar Niçe niçe ser-i zülfünde pîç ü tâb olısar Yürek toluça şerâb u ciğer kebâb olısar Gönüle gâh cemâlün gelür ü gâh hayâl Dü pâdişâh ile bu il dahi harâb olısar Gözüm yaşı ki suyidi lebünle döndi kana Acebleme yüregüm kanını ki âb olısar Susamışuz leb ile yâdına tolu içelüm Şerâb dahi gözümüze çün serâb olısar Devâ-yı dil çü lebinden soram tarîk-i akl Budur ki söylemez ise dahi cevâb olısar Hezâr defter ü dîvâna sığmaya ışkum Sanur mısın ki anun şerhi bir kitâb olısar Nikâb dutma nigârâ ki gözlerüm yüzüne Bahamaduğı dahi yine hem nikâb olısar * * * Tâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı gör Tâk-ı ebrûda oturmış türk-i tîr-endâzı gör Fitneyi göge yitürmiş turra-i serbâzı gör Aklı yolından azan toğru yola hem ol düşer Cehd kıl aklun var ise sen bu yoldan azı gör Gözlerün gammâz olıban hâlümi yâra çahar Dilberüm âdil degüldür hoş görür gammâzı gör Sîne-perdâz olmağ içün yahdı varlığın oda Bu kafesde bir nazar kıl cân-ı âteş-bâzı gör Yüzi höd yandurdı bini şeşdi sîne bendini Sînemeg içün beni mi işbu sîne-bâzı gör * * * Güldür yüzün nigârâ lebün höd şeker durur Güldür yüzün nigârâ lebün höd şeker durur Sevdâyı gönülüme eker gül-şeker durur Sözi mutavvel eyleyimezem saçun ile Ağzunda nem ki var ise höd muhtasar durur Merdümligi gözünden umaram nigâra ben Ben kul olam gözüne ki sâhib-nazar durur Işkumı sûretüne gönülünde eyle nakş K'ana zevâl yoh zîrâ nakş-ı hacer durur Bini özinden ayru göriben cefâ kılur Ol bî-nazîri gör ki ne mühmel nazar durur * * * Gönülüm gîsûlarun bağına dîvâne gider Gönülüm gîsûlarun bağına dîvâne gider Görmedin kılca cefâ noldı ki dîvâna gider Cânı hoş şahla sagundan ki gelür ârızuna Kâfiristânı koyup sıdk ile îmâna gider Bağladun gönüli saldun bu zenahdân çâhı Gör ki zindâna şeha niçesi rindâne gider Leblerine gözi cân getürür ü bende gönül İşbu meyhânede her dem bu harîfâne gider Cân ile akl ü gönül varlığı cânâna fidâ Neyi ki isder ise ışk ile cânâna gider Gözünün zâviyesinde göreli merdümi dil Hasta olduhça hem ol gûşeye mihmâna gider Subh-dem hasta gider idi gîsûsına didüm Gör ku dermânde ki ne derd ile dermâna gider Dün hilâli kaşunı göri didi şîr-i felek Ayağı tozıyile koç gibi kurbâna gider Bu senâyile senâyî çü sen ayı görimez Ger sözi fârisîdür söz hele selmâna gider * * * Ne cânsın sen begüm bu cân içinde Ne cânsın sen begüm bu cân içinde Ki tevhîd oldun uş îmân içinde Ne dermânsın ki derdün zehr-i kâtil Ne nûşîn derdsin dermân içinde Bu akl cevheri dil-teng düşdi Çü gördi lü'lü'yi mercân içinde Saçun çevgân zenahdânun durur gûy Sen apardun topı meydân içinde Gözümün aydını şâhâ yüzündür Ki nûr-ı aynsın inşân içinde Ne sorışmah durur şol lebleründe Eğer buldum şeker ben kân içinde İki kardaş ola mı leblerün tek Ki leb-ber-leb dururlar kan içinde Sözüm göge yite ger kaddüni ben Ögersem nazm ile evzân içinde Ne zâlim câdûlar şol hûnî gözler Ki gözler cânı bu mîzân içinde Tapundan mümteni' olmah ne vâcib Çü yoh sinün gibi imkân içinde Yüzün mâhiyyetin sâbit ideydük Çü yoh aynün gibi a'yân içinde * * * Mevc urur gönlüm denizi yine hayrândur neden Mevc urur gönlüm denizi yine hayrândur neden Gözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden Gözlerüm kanlar döker ü leblerün kan somurur Kaşlarun peyveste ya'nî toğru mîzândur neden Raks ider şa'run senün her yile ber-bâd-ı hevâ Feth-i bâb-ı şi'rdür bu nazm-ı evzândur neden Dil sagunla ağuzundandur perîşân oldı teng Hücre-i gamdur gönülüm beyt-i ahzândur neden Cân bilünde ki girândur yoh durur ana mahal Ağızunda niçe ki teng ise erzândur neden Benizüm oldı saru ışkun hazânında begüm Bu hevâyile vücûdum cümle lerzândur neden Gözlerüm ceyhûn-i hûn olub aharlar her yüze Bu yürek bir çeynem it ortada sûzândur neden * * * Sâkî sabâha değin ele sun ayakı sen Sâkî sabâha değin ele sun ayakı sen Saygıl ganîmete bu nefes ömr-i bâkî sen Gözlerünün meyiyile esrit bu cânumı Kıl tatlu la'l-i leblerün ile mezâkı sen Peyveste göz durur sanemâ kaşda gözlerün Hâlî kaçan kodun i begüm işbu tâki sen Bedr-i cemâlünün sanemâ yoh muhâkı hîç Benzer muhâka ki gemişürsin muhâkı sen Zülfüni ko ki bâd-ı hevâyile oynasun Berkit nigârâ bizüm ile ittifâkı sen Gönlüme bin ki hüsnüni göklere irüre Câyiz midür beğenmeyesin bu burâkı sen Ol binden ayrılursa cânum tenden ayrılur Dutma sebük yüregüme işbu firâkı sen * * * Niçe bir ışkı odı bini yahar Niçe bir ışkı odı bini yahar Niçe sevdâ-yı zülfi başa kahar Cânı lutf ile höd lebi aparur Gözleri kaşda göz durur ki bahar Göze ağzun hayâli geleliden La'l ile lü'lü' ırmah oldı ahar Perde kıldum kanı saru benize Bu dahi bedter oldı ışkı çahar Yüregüm göyner oda ağızunı Ur ağızuma gör ki niçe kohar * * * Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşne Şâhâ lebüne almış bu cân ile ten teşne Ol teşne kanuma vü ol teşneye ben teşne Her nesne ki bende var ser cümlesi sendedür Bilsem ki nedür ol ki ana olasen teşne İy kanuma susamış kızardırmaz ışkı Kan sana susamışdur iy bu kana sen teşne Merdâne direm bir söz merdâna bu ışkumdan Ben kulıyam ol câmun k'ana ner ü zen teşne La'lüne nigârînâ ben teşne yalunuz mı Teşne degül irmeyen hem yine iren teşne * * * Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanum Arz itme bana dünyâ metâ'ını yoh tanum Urdum saçun ile ışk semâ'ını yoh tanum Cân eyle düşdi hüsnine şol bedr yüzünün Güneşden idinürse kınâ'ını yoh tanum Ben sini severem dahi nesneni sevmezem La'lün şekerden açsa fukâ'ını yoh tanum Zülfün bini biline çeker leblerün komaz Bâ-în-heme çeker bu nizâ'ını yoh tanum * * * Sen ganîsin âşıkun dervîş mi Sen ganîsin âşıkun dervîş mi ı-dıl u sevdayı vu dıl-rış mı Da'vî-i îmân idersin iy gönül Sevdügün ma'şûka kâfir-kîş mi Lâsını illâ sanur gönlüm benüm Lâ lebinden cânumuza nîş mi Yalguzekdür yâr ü hîşi yoh Anun bizi dahi isder ol bî-hîş mi Işk elinden dâd diler bu gönül Bize gerek özgelere mîş mi * * * Kimdür ol ki ayağunda ser komaz Kimdür ol ki ayağunda ser komaz Gözden incü vü yüzinden zer komaz Şöyle ki gamzene ben yürek kodum Dünyâda hîç kimsene mermer komaz Işkı ol yârun hakun bünyâdıdur Kendi bünyâdını ol ebter komaz Ben kızartmah dilemezem bu sırı İllâ nidem bâde-i ahmer komaz Derdün ile zehr içerem dün ü gün Ölmeğe la'l-i leb-i şekker komaz Işkı ne büt kodı büt-tirâş Büt-şiken çün irdi hîç âzer komaz Her dem ölüp dirilürsin aç gözün Bir nefes höd sini hîç mahşer komaz Işkı keşşâf oldı sevmüz örtülü Kimsenün bilinde ol meyzer komaz Işk odına varlığımdan kes ümîd Kopıcah kimsede huşk ü ter komaz * * * İy kemâlin isdeyen noksân degül midür sana İy kemâlin isdeyen noksân degül midür sana Kâmum düdükleri ihsân degül midür sana Gelmeyen îmâna hâlini sana didükleri Er isen insafâ gel îmân degül midür sana Rûhı ki ulvî durur bırahmagıl bir çâha sen Sende mürvet yoh mıdur mihmân degül midür sana Hâkîyi arşı düzersin dahi nâzlanur mısın Böyle bâzâr iy delü erzân degül midür sana Dek harîm-i ka'be-i ikbâle irürgil beni Virdügün varlıh -şehâ kurbân degül midür sana * * * Yüz cemâli zülfinün vardur ki şemsün kılı yoh Yüz cemâli zülfinün vardur ki şemsün kılı yoh Şekkerün sözün ile höd hîç kâl ü kîli yoh Servde cân kanı ki hemser kaddün ile La'lün ile pistenun höd ağzı vardur dili yoh Gözünün ta'lîli içde taşda zâhirdür şehâ Nergisün ol illeti var ise höd ta'lîli yoh Vesmden güneş cemâlinde su'al itdüm didi Mısr-ı hüsnümi görenler dimesün ki nîli yoh Dehr nat'ında cemâlün yek-süvâre şâhdur Hûblara ruh ber-zemîndür esbi gitmiş fîli yoh * * * Düşdi gönül ince bilüne ya kıla bârî Düşdi gönül ince bilüne ya kıla bârî Fi'l-cümle ne sevdâ kıla ya ne kıla bârî Bâd-ı- seherî nakl kılur müşg kohusın Urma anı verhem ne koyuna kıla bârî Ûd olur ise odına cânum zihî demdür Hîç olmasa yâr micmerine yakıla bârî Sâkî etegün çerme yinün ile ayah dut Sâ'id ele ger girmez ise sâk ile bârî Dünyâyile bilmez ki nesin bin dem urursın Çünki dem urursın şeh-i müştâk ile bârî Pervâne gibi yanmağıdur câr u cübbesi Her ne ki kıla dil yine yana kıla bârî Ol hûn-ı ciğerden kanısar evvel ü âhır Kanmağ içün ol cehdini kana kıla bârî * * * Lebünden bûse apardum nigârînâ ne kan oldı Lebünden bûse apardum nigârînâ ne kan oldı Ki câna câdû gözünden bu fitne nâgehân oldı Koruh tek şemsi odına eğer yanmaz olur isen Halâvet bulmayısarsın hezârân imtihân oldı Gönülüm tengdür dirsem düşer la'lüne bir nükte Tenüm kıldur diyeyüm çünki sözüm der-miyân oldı Cânum ireli sen câna sanasın câna irdi ten Tenüm dahi bu vuslatdan yakîn bildüm ki cân oldı Gönüli leblerün oldı dutarsam yoh mıdur hakkum Ki ol ser-geşte hayrâna zemândur ki zamân oldı Acâyib gamzesi vardur ki uralı ciğerde oh Kadüm oh gibi toğruyken kaşı gibi kemân old Cânın cânâna terk iden birini bine degşürdi Cânını kim ki tardındı yine ana ziyân oldı Hevâ açdı hevâ sırrın gice gitdi vü subh oldı Dahi şekkün mi var sinün bu sır çünki ayân oldı * * * Firâkun odıyıla ben nefîr ayıdur isem Firâkun odıyıla ben nefîr ayıdur isem Cihân yiğidi kamusı karır ayıdur isem Bu fülfüli benünün dildegi harâretini İki cihân u felekler erir ayıdur isem Nigârzülfi başını ki meşrebi birdür Vücûd-ı her dü cihân ola bir ayıdur isem Gönül oğrılığa vardı ârızına Saçında ola müebbed esîr ayıdur isem Gönül ki düşdi işiğünde toprağa şâhâ Kılalar anı kan ile hamîr ayıdur isem İçümde yandı od u başda bişdi yüz sevdâ Ola mı ayb adunı nâ-güzîr ayıdur isem Tenüm ney oldı hevâ toldı anda gâyetde Nola sıfatunı ben bâm ü zîr ayıdur isem * * * Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirger Gamzen nişe bu âşıka bir tîri esirger Zülfün neyiçün delüye zencîri esirger Yahdı beni odına işüm olmadı altun Işkı nişe bu bakıra iksîri esirger Meşşâta şaçın gizledi yüzi yöresinden Ol fitne meğer leşker-i keşmîri esirger Ben kendü vücûdumı fidâ kılmışam ana Turfe bu durur bana ki şemşîri esirger Öldürmeg ü diriltmek anun eline kaldı Ta'cîle kadem basmaz u te'hîri esirger Ben kul olayım lutfına ol dilberümün ki Mahbûbı durur hâlis ü tezvîri esirger * * * Atma yüreğe gamzen ohın kan degül midür Atma yüreğe gamzen ohın kan degül midür Her dem bu kasdın eyledügün cân degül midür Bir cür'a la'l-i leblerün ile sunar isen Miskîn kanı kurımışa ihsân degül midür Haşre niçesi münkir ola cüz ki bî-haber Kaddi kıyâmet ü kaşı mîzân degül midür Ne fitnedür ki gözleri kılur bu devrde Kaşları hâcib ü yüzi sultân degül midür Aşüfte ola gîsûsı küfriyile gönül Güneş cemâli aydını îmân degül midür Didüm gözüme altunı döşe vü la'li saç Yârun hayâli gûşede mihmân degül midür İd ayı toğdı gözüne uyduh nemâz içün Bu kîş içinde koç dahi kurbân degül midür Hattuna ki çü mûrçedür gülde iy nigâr Cân ger virürse zîre be-kirmân degül midür Lâyık degül ise sanemün ışkına nola Ben katreyem mahabbeti ummân degül midür * * * Sâkiyâ yine bize bir toluca bâde gerek Sâkiyâ yine bize bir toluca bâde gerek Bu deme irmeyiben baş vireler bâda gerek Kim ki dil-şâdı sevetse kıla şat gözi yaşın İrüre yaşları ayağını bağdâda gerek Pâzişâhı sevenün sabrı gerek ki çoh ola Hoş tahammül kıla ol dâd ile bidâda gerek Bili bağlu yüzi bürka'da vü saçı pür bend Yalunuz serv-kadini sayam âzâde gerek Şeh kulıyam anı kim ki gereg ise bilür Beni kul eylemeğe bir şeh ü şeh-zâde gerek * * * Bîmâr ise gözün gönülüm haste degül mi Bîmâr ise gözün gönülüm haste degül mi Her bir ham-ı zülfüne bu cân beste degül mı Gül yüzüne vü sünbül-i zülfüne benefşe Hüsnünde ol ikisi dahi deste degül mi Başın göge yitürdi kad ü zülf ayağ öpdi Ber-beste biri birisi ber-reste degül mi Mağzın çıharam pistenün eğer ura fınduk Lacıin ağızunun adı şeh-piste degül mi Her gamze ki atar câdû gözi yüregüme Bir cânı durur ki duta bu meste degül mi * * * Bilimez bini ki dilber neyile yaha oda Bilimez bini ki dilber neyile yaha oda Ney ü defden meded ister ney ile yaha oda Mey-perestem lebini göreli hem kendü bilür Tolu ayah biribir ki mey ile yaha oda Teni gözleri kılur mürde bu uzun gicede Ki humârın yazıban hay ile yaha oda Mest-i meyhâneyüz ü kanı bize ol devlet Ki mey ü meyhör ü meyhâneyile yaha oda Biz delüyüz bize ol gişi kıla bile devâ Ki bu delüyi devâ-hâneyile yaha oda * * * Niçe gözümden döker kanı dilem bilmezem Niçe gözümden döker kanı dilem bilmezem Dökdügi gözüm nedür kanı dilem bilmezem Dil kılan işbu dili cân idi âhır şehâ Şimdi niye yitürür cânı dilem bilmezem Kalb diler ki ola döymeye yâr odına Hîç mi diler kıla k'anı dilem bilmezem Göze komaz ki gele yüz kan ile bir hayâl Göz kanına mı girür cânı dilem bilmezem Nakş idimez nakşını safhası üsdinde hîç Gözleri mesti midür mânî dilem bilmezem * * * Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdür Hak çün irürür dilberi kemâle gerekdür Bir bâd-ı hevâ gönüli kim ala gerekdür Servün talıdur kaddi nola kondıyise dil Her bülbül-i şeydâ kona bir tala gerekdür Şol dâm ile dâne ne kuşa lâyık olısar Cân ile dil ol gîsûyile hâle gerekdür Öz sırrını yârında gişi ki gözi görmez Tapmağ içün ana ser-i gûsâle gerekdür Cân nola ki hüsnüne behâ ola nigârâ Yüz cân ile dil ortada dellâle gerekdür * * * Kim didi ki gözün şeh-i bâdâm degüldür Kim didi ki gözün şeh-i bâdâm degüldür Kara gîsûlarun ağı bâ-dâm degüldür Zülfüne tolaşduh dahi ayrılmağumuz yoh Her halkayı dutmah şeh-i sevdâm degüldür Uzun giceler anca görün yandı saçunçün Anbertama'ı gönülüme hâm degüldür Gündüz nola ger esrüg ise şol câdû gözler Divşür saçunı ki görelüm şâm degüldür Gönülüme kim delü dir ü kimisi esrük Lebleri kılur yüz kan u bed-nâm degüldür Ben hâsıduğum bilürem andan ki cefâsı Âşıklara hîç bencileyin âm degüldür Yâr isder ise yarasına katlana gişi Âzâr ile bâzâr ide ilzâm degüldür * * * Terk itmeğe yolunda begüm câna kalmadum Terk itmeğe yolunda begüm câna kalmadum Dîni saguna oynadum îmâna kalmadum Maksûd-ı âferîniş özündür hemîn ü bes Eglenimedüm ıssısına yana kalmadum Kevneyn himmetümün Neyinde çöpçe yoh Kevneyne kim nazar kıla imkâna kalmadum Tâ kim bu ışk derdini ben vird itmişem Lâ-havle eglenimedüm ü câna kalmadum Bu hâki cismi ışkunun odında yahduğum Budur ki ya'nî kevn ile ben kâna kalmadum Çerhun cihânda göribenün bî-vefâlığın Işk odına yahub anı fücâne kalmadum Düşdüm bu künce gencini kârûnun anmadum Dîv ü perî ne ola süleymâna kalmadum * * * Dile dil gerek ki diye dilümün ne dili vardur Dile dil gerek ki diye dilümün ne dili vardur Sagunun bilüne karşu sanemâ ne kılı vardur Gönülümde ışkun odı kavî sahlamış sanasın Ki oda yahar gönüli sanasın fetîli vardur Dil eğer yoğ ise dili senün ile olmasun hîç Niçe k'anı yoh dir isem yine bahsa dili vardur Ne gam ana ger ölürsem yolma ki bencileyin Gözi gamzesiyle her dem iki bin katili vardur Cânı ger sebîl idersem yolma yolı var anun Ki kamu dil ile cânun ana bir sebîli vardur * * * Işkun vilâyetine niçe ki sefer düşer Işkun vilâyetine niçe ki sefer düşer Dîvâne başuma heves-i terk-i ser düşer Zülfün katında kısa durur ömr kıssası Ağzun katında cân ile dil muhtasar düşer Ayağunun tozıyile zülfün durur şehâ Ki ışkuna yananlara tâc ü kemer düşer Göz gûşesine çünki hayâlün kadem basa Yürek kebâbı ışk erine mâ-hâzâr düşer Gönül ivinde gözi imâret komadı hîç Ma'mûr kaçan ola şol iv ki tatar düşer * * * Şol la'l-i leb ki söze gelicek şeker döker Şol la'l-i leb ki söze gelicek şeker döker Sorsam ne ayb ola ki neden bu hüner döker Kan döker ise la'l-i lebi anadur fidâ Şîrîn söz ile gör ki ne dürr ü güher döker Lâyık degül ki sohbetine şem' ola güneş Ol nûr-ı revnakı nola k'anı kamer döker Ma'şûka bî-niyâz durur muşdılıh bize İn'âmın ehl-i ışkına zîr ü zeber döker Gözüm aduna altuna nakş itdi sikkesin Şimdi hayâlün ayağına uşda zer döker * * * Sen pâydâr ol ki bu âlem gelür gider Sen pâydâr ol ki bu âlem gelür gider Işkun ırılmasun ki bu âdem gelür gider Sen sanma ki devâmı ola bu vücûdunun Zîrâ vücûd zâtuna dem dem gelür gider Bu dünyâ varlığını şuna benzedür gönül Ki subhgâh vaktine şebnem gelür gider Her bir nefesde cân gelür ü yine hem çıhar Dem dem gözümden işbu yola dem gelür gider Hîç kimsenün bu dünyâda yohdur selâmeti İllâ hayâl-i yâr müsellem gelür gider * * * Şehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindür Şehâ bilüne bağlandum ki kıldan dahi nârindür Lebün katında şekkerden sözüm gâyetde A A I ■ ■ şırındur Sanevber kaddüni gördi sanevber şekl ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ gonulum Anunçün her demüm her dem bu evsâfunda nârîndür Hayâlün gözüme gelse visâle sayaram anı Gözüm ta'bîri öğrendi sanasın ibn-i şîrîndür Miyânun kılmıyam ben ki miyânından haberdâram Sagun kılı degülem ki miyânundan kenârîndür Gözi gamzeleri yırmaz gözümi yüzi gülinden Ki merdümden işitmişüz ki güller cümle harındur * * * Varlığım varlıh degüldür sâyedür Varlığım varlıh degüldür sâyedür Bir bir ahvâlün diyeyüm saya dur Her zemân yoh sanuları özüne Var sanuban sad hezârân vâyedür Varlığunı kılma yoh yohlıhda sen Ki iki âlemde sana sermâyedür Özüni bil andan özün özini Zîrâ bilmek dahi pâye pâyedür Işk odın dilden giderme iy habîb Âşıka sûz-i ciğer pîrâyedür * * * Sen de bir seyr eylegil zîrâ ki kûh-ı kâfsın Sen de bir seyr eylegil zîrâ ki kûh-ı kâfsın Var bize harf eylemegil ayn u şîn ü kâfsın Dürdî-i derdüni toldur sun bize sâkî tolu Bize yiter bu kadar dahi ki ayn-ı sâfsın Sende iy dilber görimez gözlerümüzgayriyet İy nigârîn kanı ol mevsûf eğer evsâfsın Cevherîsin la'l ile kalbe ârifsin katı Bil ile nâzüklük içre şöhre mû şikâfsın İy gönül ger âşık isen yan yolma dilberün Küllî kül olgıl ki cüz' cüz' olursan lâfsın * * * Bir dil kanı ki yana odına bu nigârun Bir dil kanı ki yana odına bu nigârun Bir mey kanı ki ola devâ işbu humârun Ahd itdün idi zülfün ile bâd-ı hevâya Düşdi gönülüm zülfüne sor kanı karârun Ben bilün ile ortaya düşdüm ü kıl oldum İy bili kıl âhır bana di kanı kenârun Ferşîyem ayağunda çi ger arşiyidüm ben Terk eylemişem sinün içün dâr u diyârun * * * Nigârâ ışkuna karşu ne cânı var gönülün Nigârâ ışkuna karşu ne cânı var gönülün Sanur mısın ki ol odda mekânı var gönülün Hezâr gönüli bir demde ışkun oda yakar Meğer ki la'l-i lebünüzde kânı var gönülün Hezâr cân ser-i zülfünde hâksâr olmış Ol ortada ne sanursın ne sanı var gönülün Lebi girürse dünle dutısaram anı ben Ki girme hûn-ı dile zîrâ kanı var gönülün Hayâli gönlüme binmiş getürdi gözlerüme Kul olayım bu deme ki yamanı var gönülün Ne cân ü ne dil ü ne akl ü ne ten ü varlıh Ki cânı virmege gelse cihânı var gönülün Gönül ne şart kılursa anı kabûl eyle Ki kullığunda senün yüz zamânı var gönülün * * * Sen bini ki benden aparursın ne kılursın Sen bini ki benden aparursın ne kılursın Işkunı ki benden koparursın ne kılursın Varlıh komadun bende kamusını apardun Bu tşk ivini ki süpürürsin ne kılursın Toymadı meğer mest gözün dil kanına ki Her kılda süciden küp urursın ne kılursın Gözümde hayâlün gibi oturmışam uş ben İy kaddî ki ber-pây turursın ne kılursın Ben ki bilünün kılını kılca görimezem Kıl olmışam uş sen ki görürsin ne kılursın * * * Bu hüsn ü cemâl ü bu melâhat niredendür Bu hüsn ü cemâl ü bu melâhat niredendür Bu zevk u kemâl ü bu letâfet niredendür Bunca şer ü şûrı vü perişânı gönülde Ki kıldı hevâ bâdı hikâyet niredendür Gönlüm kapusını kahıban peyk-i sabâhı Şol sözi ki eyledi rivâyet niredendür Kur'ândağı âyetleri dirsin ki anundur Her gûşede yitmiş niçe âyet niredendür Dirilik ile bilmek ü işitmek ü görmek İy hâk sana kıldı sirâyet niredendür Her lahza fenâsını fenâ ider ü varlıh Didüm sana irer bu himâyet niredendür Ger levha kalem cârî degülmise nigârâ Gönülde bu hatt u bu kinâyet niredendür * * * Bâğa kıyâmet kopar bu serv-kadinden Bâğa kıyâmet kopar bu serv-kadinden Lerze düşer tûbîye dahi hasedinden Ehl-i dilün gönülin tapundan ayırma Yohsa gerek ayrıla cânı cesedinden Şems yüzün burcı şîr-i dil gönülidür Şemsi ayırma nigârâ bu eseründen İy ehadiyyü'l-cemâl evhad-ı ışkam Cehd id ü ayırma evhadı ehadından Nîk ü berün görmişüz bu vasi ile hecrün La'l ayağun sun u geç bu nîk ü bedünden Kirpüginün neşteri kan ala ciğerden Şol ki kan alına yağlığ ile hadinden Zülfi kad-i serviyile tetâvül Yüzi depildi yire çü çıhdı hadinden * * * Ne güneşsin i dilber simâk ile semekden Ne güneşsin i dilber simâk ile semekden Ki toğımadı bir ay sinün gibi felekden Ne insânsin i cânum gözi insânî yüzi Ki gelmedi senün tek perîyile melekden Deve galbıra geçer nigârun gîsûsında Geçe mi delü gönül aceb şa'r elekden Dilegün buyise ki dilek olmaya dilde Mutî'üz bu dilese geçerüz bu dilekden Gönül kuşı ucından gözi bini yaralar Ki kuşa tohınan oh ola yine yelekden Ayağı tolu sungıl bana sâkî elünden Ki görem yed-i beyzâ bu cânumda bilekden Senün hüsnüne ışkum dil ü cân aparurdı Saçun bilde taladı ne ki vardı belekden * * * Gönül ne kuş ola saguna ilmeye begüm Gönül ne kuş ola saguna ilmeye begüm Şeh-dâne benlerüni meğer bilmeye begü Laçin gözün ki niçe baharsa dili siler Lâyık mıdur ki kanlu gözi silmeye begüm Dilde niçe ki artuğ ola ışk odı közi Gözlerümün yaşı közi eksilmeye begüm Sâ'il durur gözüm yaşı la'l-i lebün içün Hîçe bu sâ'ilün yaşı sayılmaya begüm Ol ayağ iğdi dil sanemâ la'l câm ile Ki ömri niçe var ise ayılmaya begüm Ahd itdi ayrulığ ile bu delü gönülüm Ki niçe ömri var ise ayrılmaya begüm Dâr itdi servini vü kemend itdi zülfini Mansûr ne kılayidi k'asılmaya begüm * * * Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komaz Lebün hayâta irişdürmedük cemâd komaz Cihân ile bilişür ortalıhda yâd komaz Sun imdi câm-ı cemi toptolu sen elümüze Ki serhoş eylemedük hüsrev u kubâd komaz Bu hâkî gusl idüben göz yaşına gendüzümi Salaram oduna ki başda dahi bâd komaz Kaşun ile gözün ü zülfünün esîri olam Ki senden özgeye dilrilür i'tikâd komaz Kaşun çü eğriliğe bitdi ışk ehliyile Gözünle merdüm arasında ittihâd komaz Cemâli şöyle kılur gendüzine müntağrak Vücûdu mı ki ana dünyâda bir ad komaz Fenâ durur bu cihân virme ana gendüzüni Ki ol gişi kucağında begüm murâd komaz * * * Ne latîf derdi vardur ki beni devâya yilter Ne latîf derdi vardur ki beni devâya yilter Yüzi suyı ol hâkün ki beni hevâya yilter Gözüm ile kulağumdan neleri görüp işitdüm İkisi dahi gönüli yine mâsivâya yilter Gönüli ayah tozında salar odına nigârîn Meğer ol durur devâ ki anı kîmyâya yilter Şeh-i silsile saçun ger bana gösderür kemendi Kaşuna gözüne kulam ki oh ile yaya yilter Gözünün bir ohı yigdür gönülüme nakd andan Ki kaşun yüzünle nisye bir iki üç aya yilter Gönülüm kuşı ki serçe ana göredür çü ankâ Nişe düşmeye lebüne ki anı hümâya yilter Kaşuna di kirpük ohın bu yüreğe bunca atma Ki sini bu iki esrük hemeşe hatâya yilter * * * Ne sayru cân ola ki la'l-i lebi kandi degül Ne sayru cân ola ki la'l-i lebi kandi degül Zihî delü ki anun gîsûsı kemendi degül Ne tatlulıh bula ömrinde ol delü ki anun Dimâğına irişe tatlulıh ki kandi degül Niçesi mü'min ola ki sücûd kılmaz ana Ne mevlevî ola ki gîsûları bendi degül Gişi ki ta'ziyesin cânınun tamâm itdi Ne gişi ola cihânda ki rîş-handi degül Hezâr cân ü hezârân dil ü hezârân akl Henüz lâyık-ı na'l-i süm-i semendi degül * * * Sâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyam Sâyesiyem lîk ben ol sâyebânun kulıyam Barmağı atduğı oham ol kemânun kulıyam Bini ayırdı özinden ki dahi yahın kıla Sûdum oldur bu cihânda ol ziyânun kulıyam Gözde bilün yüz hayâl ider anun ben kulıyam Dilde ağzunçün gümân ider gümânun kulıyam Bahr-ı ışkundur getürür kân ağızun la'ller Çünki maksûdum buluram bahr u kânun kulıyam Bu ten ü cândağı lezzet lezzet-i ma'şûkadur Ben anı bilmez degülem cism ü cânun kulıyam Leblerün kanlum durur dutaram anı lutf ile Nâzük ü şîrîn ü ter düşdi bu kanun kulıyam Bu emîr-i nefs ü vâlî-i hevâdan ne kayu Ger bana tahkîk ise işbu ki hanun kulıyam Gözüm ü kulağum u dilüm kamu sensin şehâ Ben bu kulağ ile bu göz ü zebânun kulıyam * * * Koymadı cân ü gönül mâh-ı dü hefte neçün Koymadı cân ü gönül mâh-ı dü hefte neçün Kalmadı la'liyile sırr-ı nühüfte neçün Kaşı göziyle lebi tâk ile cüft oynadı Düşdi bu dîvâne dil tâk ile cüfte neçün Göziyile gönülüm içdiler ayah bile Bu nişedür der-kalak ol yata hufte neçün Ben ağızun sırtını cümleye fâş iderem Söyleye benüm dilüm râzı negüfte neçün Cevher-i ferd ağızun uunı gönül cevheri Döke anun yolma dürr-i nesüfte neçün * * * Ser-i zülfine balıun müşg-i semen-sâyı görün Ser-i zülfine balıun müşg-i semen-sâyı görün İşbu başumda bennm bu ser ü sevdâyı görün Dü cihân sende durur cem' ü gönülümde tapun Halvet-i tengün içinde kamu gavgâyı görün Burka' altında gözi gamzesini urdı dile Atıban olılarını gezlemiş ol yayı görün Gehî boynuma tolaşur saçı gâh ayağ olur Bî-ser ü pây ile oynaduğı ser-pâyı görün Bahr-ı ışkın diler içe lebinün bu dil-i teng Muhtasarlığ ile billâh bu da'vâyı görün Çürimiş sünügümüz dirilesin söyleyicek Meryem-i îsî demiyle dem-i ahyâyı görün Yidi deniz gönülümde vü lebündür kadehi Noktada niçe sığar bu yidi deryâyı görün Gönülüm zülfüne düşeli düşer kıl bilüne Kılı kıldan geçemez bu dil-i hercâyı görün Kanı göz ki dili kurbân idiben göre anı Kaşı tâk üsdine turmış ki gelün ayı görün * * * Dil habsdedür zülf ile şol hâl arasında Dil habsdedür zülf ile şol hâl arasında Al kanı döker gözlerüm ol al arasında Sözün şeker ü gîsûlarun anber-i terdür Cân kadri nedür kîl ile bu kâl arasında Elüme şehün ışkı girüpdür bana yiter Aldı dileğin her kişi al al arasında Ben gözlerinün hastasıyam ne ola tasrîf La'l-i lebidür tıbb ile i'lâl arasında Gîsûsı nigârun ayağı tozın elerdi Beğendi bizi dahi bu gırbâl arasında * * * Cân toludur lebleründe zî-hadîs-i muhtasar Cân toludur lebleründe zî-hadîs-i muhtasar Dahi söz diyimezüz ki külli şirbin muhtadar Şükr kılgıl k'ol nigârîn yahşi bilmez hüsnini İy özinden bî-haber bütden özinden bî-haber Aynun olaydum velîkin gözleründe görürem Göz özine kılmamışdur ömr içinde bir nazar Zülfi tek yüzi yire sürüp gerek pâmâl ola Tâ dil-i miskîn ola bile kadiyle ser-be-ser Sormağa üşenürem la'l-i lebinden bunı ki Zülfi sevdâyisîne ne işe virmez gül-şeker Halka-i zülfüne çünki irmez elüm fitnedür Halka-i der kaharam her bir kapuya der-be-der Ayn göziyile nün kaşı apardı gönlümi Sorunuz şol nahviye ki an degül mi harf-i cer * * * Nigâra la'l-i lebün bâde-i çekîde midür Nigâra la'l-i lebün bâde-i çekîde midür Gozun gibi aceba gozı dıde dıde mıdur Yolunda bâde-i ser-mest nişe dil-hûndur Tapunda şem'-i ciger-sûz ser-bürîde midür Bu halvet içre gönül sıdkdan kılur da'vî Aran yahasını ki pîrehen derîde midür Yüzümi zer kılıban sikke urmışam yaş ile Nigâr ışkı bu gönüle zer-harîde midür Gîsûsı bendi içinde uzun gicelerde Ömür be-bâd-ı hevâ gitdi şol sepîde midür * * * Bu âdem âyinesinde gelün ferişte görün Bu âdem âyinesinde gelün ferişte görün Hevâsı odını bu gilde hem sirişte görün Humâr gözleriyiçün ki hâbnâk durur Gözümde habbe-i rümmân yürekde rişte görün Görün ki anber-i hâmı ne yay düz er sâni' Ne san'at işe aparmış anı kurışta görün Delü dili dahi özin bir işteyem diyüben Cefâları odına girüben birişte görün Lebüne derde devâ sormağa gönül vardı Kana bulaşıban uş geldi bir sorışta görün Yüzüne yüz uralı cân u dil yaralandı Bu vâkı'a dahi gelmedi hîç urışta görün Ayağunun tozma yüz urur sagun şâhâ Fidâ durur ömürümüz bu yüz sürişte görün * * * Gitmişem ben öz özümden aparun yâra beni Gitmişem ben öz özümden aparun yâra beni Yüzi gitmez bu gözümden aparun yâra beni Lebleri şîrînliğini gerçi kişi tatmadı Bellüdür âhır sözümden aparun yâra beni Işka tanuhlıh gerekmez kimde insâf var ise Göz yaşum ile yüzümden aparun yâra beni Gözlerüm ummân ise ahar esirgenüz anı Gör ne döker her dürinden aparun yâra beni Güneşem çün bana bahmaz hâlümi ben bilmişem Ne göreyim yılduzumdan aparun yâra beni * * * Bu yüregüm hecr odından tağludur Bu yüregüm hecr odından tağludur Derdi dermânıyile hem çağludur Di hayâline gözümden iy sabâ Ki yirün degşürme odan yağludur Dün gice gördüm bilinde yüz bölük Var harâmîler velîkin bağludur Müdde'î çep-râstdur bizüm ile Kaygu yoh bu halk sollu sağludur Cân balıh gibi talabır zülfine Didüm ana tozma bah ağludur * * * Nâm u nengün var ise geç nâm ile nâmûsdan Nâm u nengün var ise geç nâm ile nâmûsdan Zevki cân hissine bağla geç kamu mahsûsdan Nefsüni islâma getür kılma şeytândan gile Yağı uş mülkün içinde ne kayu câsûsdan Pâdişehsin memleket vîrân ü düşmendür kavî Niçe bir kıssa sorarsın hüsrev ü kâvûsdan Dîn sorarsan toğrulıhdur toğrulıh sorgıl anı Müslim ü müşrik fireng ü hind ü türk ü rûsdan Cevheri balçığa basurdun giderdün revnakın Âb-ı hayvân mı umarsın şimki bir mahbûsdan Aç bu şehbâzun gözini ki göresin uçmağı Billâh uçmah mı umarsın hizmet-i tâvûsdan Ger yüzün suyı var ise dökme yüzün suyını Fark id âhır şol imâm-ı dîni fasilyusdan L244 Gözün anca urur yüreğe gamze Ki en kemine döyimeye hamza Bu kej zülfündedür toğru cânum dere Zîrâ sûret durur elife hemze Kemend ile kemân u tîr gören Bu uçmah yüzde gerek düşe remze Gönülüm micmerine sâkî su dök Sabâ peyki bilin kuşandı gamza Gözünden nîm işâret câna besdür Ne hâcetdür aceb işbunca gamze * * * Dünyâda tolmış durur gavgâ-yı ışk Dünyâda tolmış durur gavgâ-yı ışk Kanı şol ki olmadı rüsvâ-yı ışk Işka söz yohdur ben ol göz kulıyam Ki bahıcah ol olur bînâ-yı ışk Işk vardur lîk ışka âşıkam Zîrâ ki var bende istiskâ-yı ışk Veçhi sîmini zer itmişdür yüzüm Veçhümüzde bu durur sîma-yı ışk Zâhirümde hâra kılmanuz nazar Bâtınumda toludur hurmâ-yı ışk Irmağa cehd itmegil iy cûy-ı cûy Bil aşurudur yahın deryâ-yı ışk Evvel âhır ışkdur nirde ola Nesne ki olmış ola hemtâ-yı ışk * * * Kaçan ki göre gözüm yüzünde hat ay ile Kaçan ki göre gözüm yüzünde hat ay ile Giceyile gündüze benzede hatâyile Seyl ahıda nergisler şol gül yanağun içün K'ahıdımaya bulıd ol seyli hayâyile La'lün ile bilünde bu sır ola vâzıh ki Kimseye bekâ yohdur bu dâr-ı fenâyile Şol perde-i anberde küpesi sitâredür Kadri ne senâsınun yüzünde sen ay ile Zülfi başı yirde vü kaddi başı gökdedür Fark ortada olısar arz ile semâyile Gözün gönül esrügi gönül gözün esrügi Pes çâre yoğ imiş ki bu ikisi ayıla Zülfüne kişi bin cân virür ise sehl ola Bir kılca bilür ise ki sağışa sayıla Gözüm yaşı ummâna irüreriyidi özin Ger bilse ki gözünden bir rahm ola sâyile Sende yitüren özin özini seni bulmaz Pes kanda bulısardur kendüyi sivâyile Bu derde devâ gönlüm isdemez anunçün ki Bulmışdur anun derdin yüz dürlü devâyile * * * Gözün avıyam lîk bâzam dahi Gözün avıyam lîk bâzam dahi Sagunla be-râh-ı dirâzam dahi Bilün ile yüzüni göreliden Elif çi nedâred dimezem dahi Od ile yanaram kan ile kanaram Sagun kılına cân-güdâzam dahi Lebünden içerem yaşumdan saçaram Kaşun ile ender-nemâzam dahi Seni göreli yoh ne zâdum ne adum Kamusiyle ender-hicâzam dahi Cefa nâz idersin vefâ ne az idersin Senün nâzun ile ben azam dahi Gerek ola mahmûd husrev olursam Çü şîrîn lebüne-ayâzam dahi Saçunı dutıban İrem yüzüne Velîkin dün içinde azam dahi Cemâlüni zabt eyleyimez gönül Eğerçi cân içinde yazam dahi Seni gezdürürem gönül ruk'asında Piyâde velî şâh-bâzam dahi Yahar ışkun odı beni sûz ile Anun sûzına kâr-sâzam dahi * * * Bu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yatur Bu eşk-i hûn arasında yüzüm sarara yatur Göreli anberi ah gülde ki karara yatur Özini hufteye urup gözi gönül avlar Nite ki imrenicek bâz bir şikâra yatur Gönül yüzüne zenahdan varursa çâha düşer Dahi ne yol var ise bir siyâh-kâra yatur Yüzine karşu özin görmiş ol gül-i sad-berg Ki meclisinde anun sad hezâr pâre yatur Nigâra teng-dil olma eğer sorar isem Ki la'l-i dürci yanında ne zengî kara yatur Şol iki yalguzuna kalmışam ta'accübe ki Güneş yüzinde ne lâzım ki bu sitâre yatur Tenünde ki ola gülden nigâra nâzük-ter Revâ mıdur ki dilün fehyeke'l-hicâra yatur * * * Oldı yine gönüli bu çeşm-i mükehhel Oldı yine gönüli bu çeşm-i mükehhel Gîsûsı sevdâsın itdi boynuma heykel Nokta-i yâkût hüsne mu'cize yiter Hâsa zülfeynidür tıvâl-ı mufassal Mu'cize yitmez mi bu ki yüzi güneşi Anber-i ter çetriyile oldı muzallel Zülfün ile kim ki gussa çeke uzun Ağzun ile çün fenâ ola ola ekmel Dürc-i güherden begüm eğer dür-i güftâr Çıhar olur ise feth olur bu mukaffel Sâkî tolu vir ayah ki mâh-ı muharrem Mâh-ı rebî' iricegez ola muhallel * * * Bir vech ile aldı dili ol gözi mükehhel Bir vech ile aldı dili ol gözi mükehhel Ki kıssası gîsûsı gibi ola müselsel Göz sencileyin kanda göre bile nigârâ Meğer seni sende yine dîde-i ahvel Gözüni gören bile ki ben hasta neçünem Şükr ana ki derdi gönülün oldı mu'allel Ağzunda mecâli sözümün teng olalıdan Oldı gönülüm kıssası zülfünde mutavvel Kirpükde düzer incü düzer la'li bu gözüm Olma ta'accüb biri oldıyse mükellel * * * Gönülde şehâ safha-i ışkunı dürelden Gönülde şehâ safha-i ışkunı dürelden Şol koşa kaşun mıhladı yayını kuraldan Kalmadı gümânı kana hergiz gönülümün La'l-i lebünün kanını fi'l-cümle görelden Vaslun yüzini görmedi göz göreli sini Hecrüne ulaşalı ne yitürdi gör elden Servün kadüne nisbeti höd kaçan olısar Aşüfte durur anber ayağuna irelden Göz görmedi gözüm gibi ki gördi gözüni Uşşâkı göz ohıyile ma'şûka irelden Ümmîdi nedür bu gönülün gözlerün ile Bâz alıcağaz kim ala kekliği dir elden * * * Nigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedür Nigârâ la'l-i lebün ışkı câna kâfiyedür Lebün kirişmesi bu sayru câna şâfiyedür Boyun elifdür ü kaşun durur nigârâ nün Niçesi müsbit olam ben anı çü nâfiyedür Eğerçi hüsni anun vâzıh oldı âlemde Bu la'l-i leblerinün lutfı dahi hâfiyedür Safâyile bu gönülde vefâ durur sâbit Velîk ışk erine gamzeleri câfiyedür Avâlimün diliyile ne şi'r dirse dilüm Cemâli sevdügümün âhırında kâfiyedür Gözünle sayru olanun ne bâki var sanemâ Eğerçi bâki ola hastalığı âfiyedür Çü sen kıyâm idesin ü kopa kıyâmet ben Kaçan İrem kademüne ayah çü hâfiyedür * * * Nıgarına ne haletdur kı bılmezuz ozumuzı Nıgarına ne haletdur kı bılmezuz ozumuzı Gözümüz şöyle gark oldı ki bulmazuz ■ ■ ■ ■ ■ ■ ■ gozumuzı Yüzüni ka'be sanuban kaşun mihrâb bilürüz Anun içün ana karşu yire urduh yüzümüzi Saçun kılına irmezüz sabâya hâlümüz didük Ki birfursatda arz ide kulağına sözümüzi Humâruz gözlerün ile lebün meyinden ayah sun Ki bâşed ki anun ile bilevüz öz özümüzi Şehâ bir köhne cân varur dili dîvâne aklı pîr Birümüzçün nigârînâ utandurma yüzümüzi Nigârâ gîsun içinde dil ü cân taldı vü gitdi Ne bizi buluruz ne höd çıharanı izümüzi Perîşân söylerüz zîrâ ki zülfeynün perîşândur Çü zülfü nçün durur bu söz çoğa saygı I azumuzı * * * Laçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girse Laçin gözi tek dünyâda bir bâz ele girse Ya her yile zülfi gibi ser-bâz ele girse Câdû gözi çeşmine gönül uğrar olıcah Şekker lebi işvesiyile nâz ele girse Baş oynamağa ne gereg idi lebiyiçün Ağız ağız andan bize bir râz ele girse GTsûsı ki kâfir durur islâma tolaşdı Kılmağa gazâ gürci vü abhaz ele girse Ser-bâz durur gîsûları höd anun içün Cân oynamağa âşık-ı cân-bâz ele girse * * * Gülşenün içinde salın gel kıyâmet şimdi gör Gülşenün içinde salın gel kıyâmet şimdi gör Bu uzun ömre ki geçdi gel nedâmet şimdi gör Mest-i ışk isen nola dil fitne gözlerine uy Mescid ü mihrâba şimdi bah imâmet şimdi gör Gözleri bîmâr olmış sen anun yolma öl La'li ahyâdan dem urur gel kerâmet şimdi gör Varlığun teslîm kılgıl dilberün varlığına îmin ol sayd-ı harem oldun selâmet şimdi gör Bir dem öldüm yâr yolma bunca dirlik bulmışam Baş gerek oynaya başını ze'âmet şimdi gör Gözleründen ayruyam diyü sakâmet çekmişem Şimdi ki irmişem câna sakâmet şimdi gör Bin melâmet kılur idüm ışk ile gönülümi Bir nefes taksîr ider ise melâmet şimdi gör * * * Anberünle niçe gönlümi perîşân idesin Anberünle niçe gönlümi perîşân idesin Gözümün lü'lü'lerini niçe mercân idesin Düşmen ü döstı sen berk ile yaz bulıdı tek Kimi handân kimini derd ile giryân idesin Bülbülün ağladuğı veçhe gerek ki otura Çünki gül üsdine sen sünbül ü reyhân idesin Gözlerün derdilme dermân didi dermânı kanı Sen yine kan ile meğer ana dermân idesin Gözüne yüz kan ile dil bir arah içüremez Pes ne lâzım ki humâra anı biryân idesin * * * İrdi kara denize bu göz kanı İrdi kara denize bu göz kanı Görmeğe güneş yüzüni göz kanı Bahdum idi bahtum ayağun tozı İrmeğe bu tâli'a yılduz kanı Gîsûlarun gicesinün garkıyam Görmeğe bu giceyi gündüz kanı Gönül ile göz lebüne düşdiler Bu yine her birisinün öz kanı Kan ile ırmağ olup ahar gözüm Buncılayın dünyâda bir göz kanı Tuzlar eker yarama la'l-i lebün Kanda ola buncılayın tuz kanı Varmağa yüzüne iy yüzi güneş Bencileyin âşıka bir yüz kanı * * * Gözlerüm gözleri ırmağ olup ahar nideyüm Gözlerüm gözleri ırmağ olup ahar nideyüm Cigerüm odları yüregümi yahar nideyüm Halka kahdum sanemün zülfi hevâsına velî Her hevâ anı benüm başuma kahar nideyüm Leblerün işvesiyile dili kan eylemişem Gözlerüm kanuma girür anı çahar nideyüm Göze göz oha dutar yüregümi câdû gözün Merdümi her gözünün bu işe bahar nideyüm Zülfinün kavi u karârı yoğ u anı bana dir Bu adı dahi benüm boynuma tahar nideyüm * * * Rûhı gördün rûh rûhın isdegil Rûhı gördün rûh rûhın isdegil Kamu cânlarun fütûhın isdegil Bâde-i hırs ile olmışsın humâr Işkı câmından sabûhın isdegil Garka olmışsın fenâ tûfânına Gemiye cehd eyle nûhın isdegil Yaraludur yüregüm içerüden Yâr inanmazsan cürûhın isdegil Sende iy büt ben özü severem Var bu remzün sen şürûhun isdegil Hoca aklun bunca yıldur yol yörir Ne kazanmış birfütûhun isdegil Tevbe kılmahdur sana ayn-ı günâh Tevbeden tevbe nasûhun isdegil * * * Gözlerüm yaşı iriserdür başa Gözlerüm yaşı iriserdür başa Kim anun ile çıhısardur başa Yüregüm baş oldı hicrânıyile Gamzeleri oh urısardur başa Çerha tîrine anun döymez cebe Cânı gizlersem kahısardur başa Niçe bir gizleye cân ışkı odın Bir gün ol odı yahısardur başa Zülfi gönül iline saldı ahin Bir gün ol çeri ahısardur başa * * * Gözümün yaşı gerek bir gün taşa Gözümün yaşı gerek bir gün taşa Sığmaya yazılara tağa taşa Çeşme-i hûn içdi dilde gözlerün Lâcerem pindâm ura taşdan taşa Gönül işi başdan aşdı noldı ger Gözlerümün yaşı hem başdan aşa Bir yol oldı baş yürekden gözüme Aralıhda kan yörir başdan başa Bile salmış yüz bölük zengî çeri Bir karahçı birbimiş her bir kaşa * * * İy saçı zencîr mecnûndur gönül İy saçı zencîr mecnûndur gönül Fitne engîz olma meftûndur gönül Girme kana var gözüme iy hayâl Uymagıl gönlüme pür hûndur gönül Nişe hörezm eylemişdür gözlerün Zahmıyile çünki ceyhûndur gönül Hasta gözünden ne tuydı bilmezem Bayii müddetdür ki bî-çûndur gönül Gice gündüzdür mülâzim hüsnüne İşigünde abd-ı me'zûndur gönül Gönlümün dut elin iy sîmîn zak Hâkdânda mâl-i kârûndur gönül Gâh arşı gâh ferşi göresin Bü'l-'acebdür turfa ma'cûndur gönül * * * Işk kala mı dile ya câna mı Işk kala mı dile ya câna mı Işk eri cân virmege yacana mı Osana mı şol saneme dil viren Ya ho dahi sanuları sana mı Çeşme-i hûn oldı benüm her gözüm Teşne gözi gözlerüme kana mı Müşkilüm oldur ki çü uryân olam Saçı degüldügüme inana mı Ayşumuz ağızıyile oldı teng Zülfiyile derdümüz uzana mı Gözlerünün merdümi gezlemiş oh Kılmağ içün hamleyi merdâna mı Dâne-i hâlüne cânın virmeyen Âdemî bu dünyâda adana mı * * * Şol nokta-i yâkût ki vahdetden urur dem Şol nokta-i yâkût ki vahdetden urur dem Bir cânı durur ki dahi görmedi anı cem Teng-i şeker ol şekker-i teng içine muzmer Bâr-ı güherol la'l-i güher-bârına müdgam Dil dem urımaz bir nefes ol derd ile zîrâ Câsûs-ı sabâ irürür anı ana der-dem Serkeşliği servün ne ser-i rûy iledür ki Kaddi kademine bili eflâkün olur ham Bilünde tezelzül var idi inceliğinden Bârî biribidi ana hem âyet-i muhkem Gendüm bilürem ki yanağundağı kara ben Şol dâne durur ki vire cânın ana âdem La'lün yüreğe bir nem içün cânum apardı Cân vireyim ana dir ise niçe inanam * * * Cânâneyi gerek seve kim cânı var ise Cânâneyi gerek seve kim cânı var ise Işkını yârun din dutâ îmânı var ise Güneş ki cemâlini kılur arza cihâna Rûşen ola da'vîleri bürhânı var ise Ağzun ki gümândur ana cân aparayıduh Güncâyişe ol arada imkânı var ise Gîsûsına miskînüz ü leblerine muhtâc Vâcib bizedür lutf ile ihsânı var ise Gözi gönüli ohladı vü la'l-i lebinden Bir şübhe düşer anda eğer kanı var ise * * * La'line gönül turre zülüf ile gözelde La'line gönül turre zülüf ile gözelde Çâre ne durur çünki degüldür bu göz elde Bir hızr görüp çeşme-i hayvân yöresinde Didüm ne aceb arunun ayağı aselde Her sirke fürûşun sözini dutma hisâba Var isdemegil hâsiye-i şekkeri halde Âlem tolu hûrî kanı göz ki göre anı Mahsûr degül görmegil esbâbı sebelde Dırdırcı direm ağzına kaçan ki söz ola Biline ne söz kılca çü söz yoh bu mahalde * * * Kanı benüm ile senün ahd-ı vefâlarun begüm Kanı benüm ile senün ahd-ı vefâlarun begüm Niçe niçe bu cânuma cevr ü cefâlarun begüm Leblerüni şifâ diyip derdüne bağladun beni Diledügün çü eyledün kanı devâlarun begüm Zülfüne döndi gönülüm hîç karâr bulmadı Gör ki bu kılca cânuma nitdi hevâlarun begüm Kaddüne râst diyeyüm ola muhayyer işbu dil Vakti durur ki irişe câna nevâlarun begüm Kodun ezel belâsını bizüm ile iy âşinâ Şimdi nedür bu cânuma bunca belâlarun begüm * * * Yüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşer Yüzün hayâli nigârâ kaçan ki göze düşer Demin demine komaz gönül oda köze düşer Benümle anun arasında kılca kaldı gönül Kaçan ki çekine binden bu kılı üze düşer Gönül yüzi tolu kandur yüzüm yüzi tolu su Ne nesne ki gönüle yüze düşe yüze düşer Gözinün âyinesinde çü nakş olur ağyâr Neçün kaçan ki gelem karşusına söze düşer Gözüm ne kanlar ahıdur yürekde görgü anı Kaçan ki seyl kopa yücelerde düze düşer Ben ol nigârı severem ki görmege cân alur Hasîs-i dil ola ol gişi ki ucuza düşer Bu gözde kaşda ağızda şehâ sanem görürem Benüm gibi kanı buncılayın rümûza düşer Şol iki hâcibi ayırdı gayrdan gönüli Zîrâ hilâl gören uhdesine rûze düşer Cihânda ışk odına girmeyen ferâgatdur Gönül ki söze düşe ol durur ki sûza düşer * * * Mâhrem-ı râz ola mı ûd ki bî-perdedür Mâhrem-ı râz ola mı ûd ki bî-perdedür Işkına cehd idelüm çünki devâ derdedür Yâr yolma sıdk ile cân ki girür yazuğı Ben ana zamin k'anun kerdesi nâ-kerdedür Göz yaşıdur çâresi şol ki yârı yolma Tâze degüldür güli çiçeği pejmürdedür Sîm tenünün âşıkı vechi zer olsa gerek Pençe dutan sâ'id-i sîm ile âzürdedür Çek rakam-ı mevti sen âşıkun olmayana Ten ki cânı sevmeye lâcerem ol mürdedür * * * Bahmağa gözüne gözümün yüzi siyehdür Bahmağa gözüne gözümün yüzi siyehdür Hâcibleri yüzün güneşinün dahi mehdür Kim ki yüzüni isdeye gerek gele sâfî Ger anda sevâbın dile getürse günehdür Bilüne hayâl ola nigârâ elüm irmek Gîsûna tolaşmah dahi sevdâ-yı siyehdür Cân yûsufı düşdiyse zenahdânuna nola Hârût ile marûta dahi ol ara çehdür Baharsa gözüm özgeye kanı senün olsun Gayruna nazar çünki şehâ ayn-ı sefehdür * * * Gözüne tîr-i hatâyî didiler çin mi aceb Gözüne tîr-i hatâyî didiler çin mi aceb Yüzüne lutf-ı hüdâyî didiler çin mi aceb Zülf-i pür çînüne ki yahdı beni çün anber Ehl-i dil müşg-i hevâyî didiler çin mi aceb Kim hilâl aydur ise kaklaruna eğri dimiş Gamzene tîr-i semâyî didiler çin mi aceb Rûh-ı kudsa lebüni nisbet ider ehl-i nazar Gözüme hâtem-i tâyî didiler çin mi aceb Cevredür ahd didiler acebâ sâdık mı Lutfını bize riyâyî didiler çin mi aceb Her kılı âdemînün ger ola bir cân lebine Yitürimeye behâyı didiler çin mi aceb Anca gezdüm giceler zülfi içinde em içün Sor lebinden bu devâyı didiler çin mi aceb Tâli'i sa'dî degül ol gişi ki gök ayına Nisbet eyleye sen ayı didiler çin mi aceb Ol belâyı ki ezelde dimiş idi gönülüm Ol ider câna belâyı didiler çin mi ateb * * * Dü irişicek gîsûsınun kılına bârî Dü irişicek gîsûsınun kılına bârî Tolaşmayıban neyleye ne kılına bârî Sen kara ağunı gere gör ki bu cihânda Her kuş ki anun cânı ola iline bârî Bir hefte yüzün ayı güninden olan ayru Rûşen bu durur k'irişimez yılına bârî Furkânını velleyl sagunun göreliden Meyi itmedi kâfir dahi incîline bârî Sagum kaçan kim çözesin kılca bilüni Gör ki niçesi kılına her kılına bârî * * * Saçı gicesi içinde cemâli bedr-i münîr Saçı gicesi içinde cemâli bedr-i münîr Bu güneş ile yürek yağı her nefesde erir Bu yüz gözi yüzi nola k'anun gözine baha Basîret olmayıcah bir durur basîr u darîr Cemâli giceleri gündüze uladı meğer Ki kıldı zülfi kemendinde bî-dilini esîr Bunun gibi tene işböyle cân ulaşımadı Olalı âdem-i hâkî teni felekde hamîr Çü hûrînün saçı anberteni olur kâfûr Aceb mi toprağı uçmağun olur ise abîr Meğer ki kıl kalem ile tarâvetin sagunun Yine sahîfe-i gülde cemâl ide tahrîr Lebüni ağzuma virdün düşümde işbu gice Meğer ki yûsuf ide bile bu düşi ta'bîr * * * Gel gânimet görelüm bu çemenün nüzhetini Gel gânimet görelüm bu çemenün nüzhetini Fayit eylemeyelüm ayş u tarab fursatını Vuslatı lezzetini hoş görelüm şimdiliğe Çü çekiser cânumuz fürkatınun vahşetini Medh-i ma'şûkayı hem gendüye karşu kılalum Nite ki bülbül ider çün bula gül kurbetini Zâhid-i savma'a ger tevbesini sıdı n'ola Kâfir îmâna gelip terk kılur milletini Tanrınun rahmet-i âsârına gel bir nazar it Tâ sevâbı gidere işretünün zelletini * * * Matla'-ı hüsn-i cemâlün hüsn-i matla'dur begüm Matla'-ı hüsn-i cemâlün hüsn-i matla'dur begüm Gîsûlarun turneleri hüsn-i makta'dur begüm Âşık u ma'şûk u şâhid sâkî vü şem' ü şerâb Hüsnü u içinde nigârâ gör ne mecma'dur begüm Gözlerümün yaşı seyl olup kanın ahar velî Şehd-i nîşi var ise yüzüm müsemma'dur begüm Gözlerüm yaşı kanındur za'ferânîdür yüzüm Yaşum ile rengi yüzümün mülemma'dur begü Gerçi ki düşmişdür ayru varlığum senden bu gün Varlığum senden olımaz ayru ma' ma'dur begüm * * * Ağzun olalıdan berü bir şekkerî piste Ağzun olalıdan berü bir şekkerî piste Oldı şekeri pistelerün narhı şikeste Kılalı hevâ zülfüni hüsnünde perîşân Başladı ki gülşende kıla sünbüli deste Ger kulı olam bâd-ı sabânun henüz azdur K'ol gösdere her subh bize fâl-i huceste Bir kılca cânum var saçı kılına fidâdur Ger kılca aça delü gönüle zih-i beste El-cinsu ile'l-cinsi yemîl avlamağ içün Gözün dahi hastadur u gönlüm dahi hasta Pâlûde kılur gözlerüm âb-ı inebîden Olalı hayâlün gözüm içinde nişeste Ben mükhüle vü meyle nazar kıldüm anunçün Kim nişe kalem çekdi bu yüzi kara meste Lebleri fenâsına nicesi döye varlıh Varlıh n'ola ki sayıla ol nüktede heste Ol mâhî ki mâhı dahi kul bilürem ana Düşmiş gîsûsı ukdesi arasına şeşte * * * Bir odum var nigârînâ derûnî Bir odum var nigârînâ derûnî Eğerçi ki sayıluram birûnî Beni çekeliden zencîre sagun Cünûnum kâmil eyledi fünûnı Ne sâd u nûn u mîmdür şol yüzünde Ki tapdurdı özine kâf u nûnı Lebün girmiş durur yürek kanına N'ola eğer dutılur ise hûnı Fenâ-yı ışk olan dirler bekâdur Hele uş cânumuzdur âzmûnı * * * Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndür Gözün ser-fitne-i rûy-ı zemîndür Çü şol sâhib-kırân ile karîndür Hayâlünden gönül umar mürüvvet Ki yâr-i merdüm-i gûşe-nişîndür Senün hüsnüne gögden yüz bin ahsent Benüm ışkuma yüz bin âferîndür Behâ olmaz lebüne cüz ki nazmûm Ki her lutfı anun dürr-i semîndür Ağızundur nigârâ şöyle yâkût Ki binüm gönülüme ol nigîndür * * * Gönül ki düşdi bu bende zî-hûbdur gâyet Gönül ki düşdi bu bende zî-hûbdur gâyet Çü delü düşdi bu bende zî-hûbdur gâyet Fütâdeyidi gönül saçun ile vü pâmâl Ki düşdi müşkile bende zî-hûbdur gâyet Lebün ki kand ile irürdi kan dile i begüm Çü kanda irüre kande zî-hûbdur gâyet Bu hindû safha-i kâfûrda ne anberdür Bu hâli berg-i semende zî-hûbdur gâyet Be-cüz ki serv kadüne karâr kılmadı dil Çü himmet irdi bülende zî-hûbdur gâyet * * * Biz derdin isderüz zîrâ dermân zemânıdur Biz derdin isderüz zîrâ dermân zemânıdur Biz küfrin isderüz zîrâ îmân zemânıdur îdini kılmağa koşa kaşını gözlerüz Mihrâba karşu zîrâ ki kurbân zemânıdur Lebleri câmını içüben esrük oluruz Gözleri devridürzîrâ mestân zemânıdur Beyzâ koli hevâsı ki sevdâ durur başa Mu'ciz durur çü rüstem-i destân zemânıdur Şol yüze cânı virmemegün vechi ne ola Cânâne devridür bu gün ü cân zemânıdur Cadu gozı vu hum lebi hındu gısusı Bilmez meğer ki lutf ile ihsân zemânıdur Vâcib midür ki vasim ide mümteni' bize Bu neş'et-i vücûddur imkân zemânıdur * * * Kim ola şâhâ kemâli serv kadüne ire Kim ola şâhâ kemâli serv kadüne ire Gîsû-yı miskîn meğer başı koyıban yire Bedr yüzünde eğer nokta didüm la'lüne Kan ola mı noktadur merkez-i her dâ'ire Kara sagun gicesi subha karışmış begüm Sihr ide meşşâta ger fark idiben ayı ra Hattı berât eylemiş gönülümün iline Nesh ana vâcib durur vechi yazar bayıra Gözleri a'yân-ı hüsn iki yanağı vücûh Kaddiyile gîsûsı turreleri sâyire * * * Gamzelerüne hey di ki çün tîr-i kaderdür Gamzelerüne hey di ki çün tîr-i kaderdür Sihr ohı durur her biri ki tîr-i seherdür Dil nûrı gerek hüsnüni anlamağa şâhâ Göz ne kadar anlayı bile fîh-i nazardur Dökme gözümün yaşını hicrân ile yire Her katresi perverde be-sad hûn-ı cigerdür Dil çün lebüni söyleye sözi ola rengîn Ol kâmı şekerden sanasın kâm-ı şekerdür Gönül niçe ki teng ise geçmez ağızundan Medhal kılımaz ince bilüne ki hatardur Işkun gümişi altun sikke urur yaş Tar gözlülerün maksûdı dünyâda çü zerdür Bir lahza hayâlün tozımaz gözüm içinde Gâyetde latîf ol u gözüm seyli güzerdür * * * Ehl-i dil leblerüne cân didiler Ehl-i dil leblerüne cân didiler Dahi nâzük durur yacan didiler Gördiler gözleründe fitneleri İnne hazân lesâhirân didiler Piste-i leblerün ile saydılar Şekerün narhını girân didiler İki yâkûtı tatlu kardaş imiş Düşmen aralarına kan didiler Ayağında sere nedür sâmân Değmeye anda baş zamân didiler Bili kıldur hayâle medhal yoh Ağızı nokta bî-gümân didiler Güneş ü ay u tîr ile zühre İtmiş uş kavsde kırân kidiler * * * Virmişüz cânı biz nigârâ selef Virmişüz cânı biz nigârâ selef Tâ ki olmaya dahi yola telef Bedre yüzin göreli irdi muhâk Gussadan düşdi ay yüzine külef Noktaya benzedür hurd ağzın Hoş gümân eylemiş bu pîr-i haref Hâk-i pâyın gözine sürme çeke Her ki diler ki gözi göre şeref Hüsniyile gönülden oldı bu ışk Yaşı uzun zihî cüvân-ı halef * * * Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idi Dil yahasından toğan ay ne acâyib ay idi Boyutuma gîsûsı zencîri aceb sevdâyidi Her zemân kaşı yayından bir işâret cânuma Her nefes geyik gözinden gönüle îmâyidi Gideli gönlüm hayâlün sâkin oldı yirine Pes yirinden gitdügi gönülümün ber-cây idi Zülfün ile serv kaddün gerçi hemserler durur Ol buna ser-ber-zemîn ü bu ona be-pây idi Dürr ü la'lünçün eğer nazmum güher dökdi n'ola Çün alardan kan ile bu yüregüm deryâyidi Kaşlarıyile yanahlarını ben görmeyeli Dün hisâbın rûşen itdüm zâhirâ dörd ay idi Cân dutıban eteğin yahaya gitmedügi ol Ki dutıban yahasını odına yahayidi Ben güneşden rûşen itdüm anı gördüm bilmedüm Bedr sîmâ mıydı ol büt yohsa ol sîm ay idi * * * İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün gice İy besâ sır k'ağızundan açamadum dün gice İy besâ dürr güher ki saçamadum dün gice Ben ki kılı kıldan ayırmahda kıl yaram direm Bilüni saçun kılından seçemedüm dün gice Yol bilüne kıldan incedür ü kılıçdan yiti Sırât-ı müstakîmi geçemedüm dün gice Var idi yüz ukde sagundan gönülde ömrler Bunca cehd ile birini açamadum dün gice Zülfünün zulmâtına tâlib irişdüm la'lüne Lîkin ol âb-ı hayâtı içemedüm dün gice Yüzinün nûrı şu'â'ı odına düşdüm bu gün Zülfi dâmı tuzağından uçamadum dün gice Bende bir ten kaldı bî-cân bu gün uş yahdum oda Çünki anı yahmağ içün giçemedüm dün gice * * * Her ki dermânı nigârınun yolında derd ola Her ki dermânı nigârınun yolında derd ola Işk içinde ol ferîd ü yâr yolında ferd ola Bir nazar mestâne gözine hezâran cân değir Merdüme merdâne bahmayan kişi nâ-merd ola Sünbül-i hâkîye diler benzede zülfin gönül Korharam ki dâmen-i nâmûsına bir gerd ola Zülfüne benzerse gice âşıkı miskîn ider Subh ger dem urmaz ise ârızundan serd ola Leblerün dendânı tîz itmiş durur yüregüme Teng dil olmağa yaramaz eğer der-hûrd ola Vaslını ben hecrümi o cân u dilden severüz Cânumı odlara yahan işbu aks u tard ola Hüsn-i rengîn ışkı çünki dutına gönli vatan Ne bedî' ola yaşı ger kan u yüzi zerd ola * * * Kaçan ki derdümi soram gerek lebin ısıra Kaçan ki derdümi soram gerek lebin ısıra Aceb latîfe durur bu iremedük bu sıra Çü dilde eyledi yirini göge çıhdı âh Yaşum ho düşdi nazardan gerek ki yire gire Çü fursatun demi ire demin demine koma Ki dehr işi bu durur ki yarânları ayıra Tur imdi sâkî ayah dut ki tolu câm içelüm Ki kaçan ise bize dahi geliser bu sıra Hüdây birdür ü yâr bir gerek ü ışkı bir Ki ikilik yaramazdur iki cihânda bire * * * Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasın Bende ne kaldı dahi begüm ki aparasın Senden ho senligüni niçesi koparasın Nîsân bulıdı yağmurı dökdi benefşeye Zülfün katında yuyımadı yüzi karasın Güneş gerek ki mağrib ilinden toğa eğer Yüzinden ol nigâr götüre sitâresin Sihr ide gözleri ki beni kıldı nâ-tüvân Bîçâre gönülün ger ider ise çâresin Cân pâresine cân u dil ü aklı virmişem Mecmu'ın oynadüm ki görem elde pâresin * * * Cigerüm kanı su vü yaşum hûn Cigerüm kanı su vü yaşum hûn İkisinden dahi ahar ceyhûn Leylî saçunı görür olursa Bî-gümân delü olısar mecnûn Kem ü keyfün mecâli kanda ola Çünki ben severem seni bî-çûn Cân u akl u dil ü safâ vü vefâ Cem' idüp kılmışam sana ma'cûn İstimâlet bini diri dutar Bir ümîd ile bâkîdür kemmûn * * * Yaşlarum hûn u bağrum âb neden Yaşlarum hûn u bağrum âb neden Mey-i la'lüne dil kebâb neden Dembedem şol humâr gözlerüne Kadeh-i dil tolu şerâb neden Işk ile dil ezelde bileyidi Biri âmir biri harâb neden Bir hevâ irdiyise gîsûsına Bunca verhemlik iztırâb neden Ne seni buluram ne hod bini Olalı benligüm hicâb neden Yüz gözi bahımaz güneş yüzine Pes cemâlüne bu nikâb neden Gül eğer görmedi yüzün derini Bes ceme givdi pes gülâb neden Gönlüm odına gözlerüm yaşına Güle berk ağlaya sehâb neden Gönülüme devâ sora vardum Lebine virmedi cevâb neden Hasta gözini hufte göreliden Gelmedi hasta göze hâb neden Gözlerümdür serâb u âb-ı visâl Ana olmış durur serâb neden * * * Kul ana diyeler ki hanı bile Kul ana diyeler ki hanı bile Lebinün sırrını ayânî bile Anlaya ne hayâli var bilinün La'li içindegi gümânı bile Gönül oldur ki gîsûsı çerisi Yasanınca özi yasanı bile Lebi şekker durur dil pür şûr Arada mih-i enderânı bile Teni cândur anun ki öz cânını Yârdan özgeye virse cânı bile Işkdur bir muhît ü anda uran Mümkin olmaya ki kerânı bile Sende kıla nazar bahâra garîb Yüzüme baha vü hazânı bile Merdüm-i çeşm kılmadı kim kan Gişi oldur ki ol kazanı bile Nakşdur bî-nazîr ü bes zîbâ Ben anun kulı ki yazanı bile * * * Penc hissümüz bizüm penceredür hüsnine Penc hissümüz bizüm penceredür hüsnine Zülfi kılına kolum dâ'iredür hüsnine Gözlerüm ırmağını ırmağa bilmez kişi İllâ gülistân içün gül ıradur hüsnine Göz ü kaş u zülf ü hâl aslıdur yüzinün İşve vü gamze dahi sâ'iredür hüsnine Sırrı leb-i la'linün bin sıra erzân durur Kalmadı şimdi gümân ser seredür hüsnine Gözine gönlüm hedef la'line bu akl mest Onda vü bizde varı bir beredür hüsnine * * * Leblerün içün dökmeğe kanı bir er olsa Leblerün içün dökmeğe kanı bir er olsa Bilinde senün zülfün içün yüz kemer olsa Her lahza nedür bir dil ü cân la'l-i lebünçün Bu âşık-ı dîvânede andan eser olsa Zülfün ki kılur nesh kamu hattı muhakkak Ohımağa yarar idi zîr ü zeber olsa Leblerün içün sözleri diye tab'um Şîrîn-ter olaydı ağızunda şeker olsa Güneş gözini hîç gidermezdi yüzünden Gözinde anun bizcileyin bir nazar olsa * * * Elüme sun tolu câm-ı revâkı Elüme sun tolu câm-ı revâkı Ki tolu virse yigdür sâkî sâkı Yüzün bedr ü saçun bürimiş anı Irağ eyle begüm aydan muhâkı Lebünden özgeden urımazuz dem Bu iki dem ki vardur bizde bâkî Arah sun çünki yörimez bu meclis Gel iy rûhum revân itgil ayakı Leb-i la'lün yasakı çün fenâdur Diğer güne kılımazuz yasakı Dilersen cem'ümüzde şem' olasın Başun oyna oda yandur nifâkı Hatâdan çîne düşmişdür gönülüm Hevâ-yı dil yahın ider ırakı Tur iy kâhil kuşan bir özüni dir Ki cân eyerlemiş dutmış burâkı Gemini bahr-ı ışk ortasına gür Ki gark olur gözedenler kırakı * * * Bizüm ile şol hûnî gözün ala mı billâh Bizüm ile şol hûnî gözün ala mı billâh Aldı gönüli cânı dahi ala mı billâh Bir bûse tevakku' kıluruz yüzine salar İn'âmını ol aydan aya sala mı billâh Sûzıyle yahar ışkı odına gönülümi Kalbümüzi diler ki duta kala mı billâh Gîsûsı tınâbı gönüli her yana çeker Ortada durur her biri abdâla mı billâh Zülfeyni kemend ile çeker bini miyâna Bağlandı bu sevdâyı yine ala mı billâh Âdem düşicek gendüm içün sünbüleye pes Evladı düşer gîsûyile hâle mi billâh Benden niçesi dilberümi ayru görürler Ahvel nazar-ı kec kılur ahvâle mi billâh Güstâh döker anberi gül-berg üzerine Hattun ki kılur bu işi o lâle mi billâh * * * Şems durur ay yüzi serv-i revân üsdine Şems durur ay yüzi serv-i revân üsdine Işkı sa'âdet durur rûh-ı revân üsdine Cân viriben almışuz ışkını ol dilberün Baş dahi ser-bâzdur sûd u ziyân üsdine Ağızı ger noktadur söze mecâl anda var Kalmadı bir kılca söz bâr-ı miyân üsdine Işkı cüvân aklı pîr hüsni ki nev-bâvedür Hâkim olur dem bed em pîr ü cüvân üsdine Döke gözüm kan yaşı hikmet-i ayn ola bu Ki döke kan elini boyara kan üsdine Ömür su gibi geçer iy cânı kadrin bilen Yâr ile ayş ide gör âb-ı revân üsdine Cân virürem muntazırtâ ki hayâlün gele Bir nazar itsen nola bu nigerân üsdine Sâkî ayah dutıcah n'oldı sana mutribâ Bahr-ı hafîfi düzet ratl-ı girân üsdine Leblerünün şekkeri gerçi ki rîzân durur Nuklümüz oldur bizüm âb-ı rezân üsdine * * * Zülfi nigârun aceb ki şeb-i yeldâ mıdur Zülfi nigârun aceb ki şeb-i yeldâ mıdur Ol yola baş oynayan âşık-ı şeydâ mıdur Subh yüzinde anun gîsûsı leyliyise Ben delüsiyem anun ol bana leylâ mıdur Her şehe ne ki didüm ol bana lâ dimedi Gözleri ki aladur ol bana şehlâ mıdur Tîhde biz kalmışuz senden ırah iy nigâr İşbu cefâlar bize menn ile selvâ mıdur Başı gerek ki gişi yâr yolma oynaya Işk didükleri pes hîç yire da'vâ mıdur Biz ezel esrügiyüz illâ münebbih gerek Delü kılan bizleri bâde-i hamrâ mıdur Gîsûsı sevdâsına kan ahıdur gözlerüm Hâsılumuz ortada yüzde bu safrâ mıdur * * * Nesîm-i zülf miskîn oldı andan bir hikâyet yoh Nesîm-i zülf miskîn oldı andan bir hikâyet yoh Demi dutıldı bu demde gönülümden şikâyet yoh Bu ki cân u dili apardı gîsûsı becân... Mutavvellerde bahmışam bu ma'nîye rivâyet yoh Bili ince vü ben ince saçı âşüfte vü pür şûr İnanayum mı bu söze ki bu dînde sirâyet yoh Cihânda her ne ki vardur demi vahdetden urmışlar Ağızun tek nigârînâ bu ma'nîde bir âyet yoh Şehâ cân u dil ü aklum sagunda güm-reh olmışdur Dalâlet küfre irürler çü yüzünden hidâyet yoh * * * Zülf ile aşûfteyüz bâd-ı hevâdan degül Zülf ile aşûfteyüz bâd-ı hevâdan degül Âşık-ı dîvânenün işi riyâdan degül Gönlek idindi senün ışkun odını gönül Işkı derûnî durur derdi yahadan degül Bâd-ı sabâ geldi dün kıldı perîşân bizi Gîsûsı özri bu ki bizüm obadan degül Ol ki devâ derdidür ta'ne ne muhtâcı var Ol ki degül böyle pes derdi devâdan degül Işk yimişi şehâ cân u dil ü akldur Işk ağacı yimişi berg ü nevâdan degül Ağızunun noktası hak kıla kısmet anı Dem ki urur görmişem gayr-ı fenâdan degül Ger çekerem yüz cefâ ol banadur bin vefâ Çün bilürem ki ne ki geldi sivâdan degül Muhtasar aydur gönül ağzuna öz hâlini Gîsûlarun gibi ol fitne uzadan degül Gözüne kul olayım ki tolu ayahları Hûn-ı ciğerden bana virdi şırâdan degül Başa yitürmek gerek reh-rev-i râh-ı hevâ Sâlik-i reh yoldaş ol bir iki adan degül Bilün ile gönülüm yörir idi ince yol Işk ticâretleri bey' ü şirâdan degül Lâzım olur ışka ki getüre ol ikilik Ortada vardur dilek lîk rizâdan degül * * * Ay gurresi benzeyimeye kaşına direm Ay gurresi benzeyimeye kaşına direm Görürse güneş yanağını yaşına direm La'l-i lebine zülf-i siyeh-pûşı kılur kasd Bağlan anı ki kasd ide yoldaşına direm Başını gerek yile vire her ki saçı tek Dileye ki bir iş kıla öz başına direm Ağzıyle biliyçün dili teng ü tenümi kıl Kıldum ki meğer meyi ide ohşaşına direm Zer halde ne ki nakş ide göz kıl kalemiyle Anca döke kan seylini ki aşına direm Kaddünde kalem kılı iki yardı bilünçün Ne kıldıyısa geldi yine başına direm Dutmazsa şehâ cân elini anber-i zülfün Kâfur irüre elini pâdâşına direm Şol neşene sırr oldı ağızında bilimez Hîç kimse dahi düşmeyesi fâşına direm Her kim ki içine lebi câmıyile ayah İçinde anun içine taşına direm * * * Gîsûnı diler zencîr dîvâne ki âkildür Gîsûnı diler zencîr dîvâne ki âkildür Gîsûn per-i ebâbil enek çeh-i bâbildür La'line elüm sundum didi ki helâhil hey Tiryâka el uzatdum ne zehr-i helâhildür Ben varlığumı virdüm varlığına ol yârun Eksük komadum ol hod komaz zîrâ kâmildür Yüzüne senün şâhâ şems âyinedür zîrâ Nûrı belürüranun ol dem ki mukâbildür Varlıh kamusı yârun yolma fidâ olur Minnet urımaz hâce zîrâ katı gâfildür * * * Gözden seni ırmağ idem adam ki göresin Gözden seni ırmağ idem adam ki göresin Tâ bu yön ile bir adım adam ki göresin Şol hâl-i zenahdâna benem ki göze lâyıh Uçmağı ne gördi kodı âdem ki göresin Bah meş'âle-i ışkdan özge ne görürsin Bu varlığum içinde bir adam ki göresin Bu cüzvîce ad ile bulur ışk kemâlin Fikr it ki niçe oldı bu âdem ki göresin Bir dem dem-i vaslı eteği ele girürse Cân oyunayam yoluna adam ki göresin * * * La'lün döker dilden kanı kanı görimezem La'lün döker dilden kanı kanı görimezem Bir dem kanı kanı diyüp ol kanı ben sorımazam Bir görmege akl ile cân yüz gönül ile virmişem Varlıh çü budur ben behâ hîç dahi arturımazam Yâr yolma cân oynamahdur dünyâda er dileği Düşürmeyince cân ada dünyâda degşürimezem Tağıldı cân u akl u dil her kılına gîsûsınun Divşürmeyince cilvesin bunları divşürimezem Gözi aceb imâm olur ki ben anun esrügiyem Oyanmayınca elümi mihrâba kavşurımazam Hadden aşurdı çevrini haddüm degüldür bu benüm Hâlümce söylerem sözi haddinden aşurımazam Bir kuş durur anun içün cân bu kafesde sahlaram Anun içün ben her yola ol kuşı uçurımazam * * * Bu gün hazân yine bağun zeri vü zîveridür Bu gün hazân yine bağun zeri vü zîveridür Büt eylemiş her ağacı ola mı âzerîdür Yüzümi dahi saru kıldı ışk ahıtdı yaş Ki benzemez bu ana zîrâ zer-i ca'ferîdür Bihişti şimdi tererrüc kıl iy küşâde basîr Ki altun oldı ağacı vü yiri anberîdür Hazân ki her nefes evrâk-ı ışkdan dem urur Hikâyetini anun sanma sen ki serserîdür Yazın eğer her ağaç bir nigâr manzar idi Hazânda her biri bir âşıkun musavveridür Varakların salıban ayağuna dutma hor Key anla anlar isen ki vücûd defteridür Ne kapudan ki girürsen çıharsın andan sen Bu fânî dünyâ-yı dûn dârı gerçi şeş-derîdür * * * Hazân ki kıldı altunlan mahzûn Hazân ki kıldı altunlan mahzûn Giriserdür yire çün mâl-i kârûn Yaz özgeyçün dürişdi oldı hurrem Hazân yağdı öziyçün oldı mağbûn Hayâta irdi mâhsûli bahârun Hazânun hâsılı saçına mescûn Bahârundayiken sen kıygunı yi Ki iriser hazânun yili târûn Bu dünyelik didükleri yılandur Ana terk itmegile ohı efsûn İşit ne dir hazân aydur geçerüz Kimün benzi saru kimün dili hûn Çirâ vü çûn kaçan sığa bu işde Çü böyle dilemiş hallâk-ı bî-çûn * * * Sun tolu kadeh sâkî rezân çümle hazândur Sun tolu kadeh sâkî rezân çümle hazândur Çün bâd-ı fenâ âkıbetü'l-emr vezândur Lutf eyle temûzun dem-i germine inanma Dem virdügi anun nefesi mîve- pezândur Âmed şud iledür çiçek ü mîve vü yaprah Kiminde fenâ z-în ü kimisinde ez-ândur Efsûnını ger bilmez isen sunma bu mâla Bu efî-i püf zehre ki gâyetde gezândur Yiyüp içüp ölmek mi durur hikmet-i ahyâ Ölü degül isen bu kadar bil ki cüz-ândur * * * Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur neden Mevc urur gönlüm denizi yine hizândur neden Gözlerüm çün ebr-i nîsân oldı rîzândur neden * * * Hüsni ağzunda ki cem' itdüm ne icmâl olısar Hüsni ağzunda ki cem' itdüm ne icmâl olısar Gîsûnı tafsîl kıldun ya'nî ikmâl olısar Şol elif kaddün içün kaddümi eyledün dü-tâ Ya'nî ki ışkına bu hâlet anun dâl olısar Yüzünün güneşi kıldı yüregümi muhtarak Bildüm ol dâne ki yüzünde begüm hâl olısar Ben virürem rûhı cismünün tecellîsiyiçün Hâlis olısar vücûdum kül oda kâl olısar Ol nefes ki zülfüne tolaşdı gönlüm anladum Ki kime sevdâ-yı hâm uyarsa pâmâl olısar * * * Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûd Ezelde ayru degül idi hîç bûd u nebûd Ki meyi kıldıyidi bûduna bu bûd u vücûd Anun içün bu habîbe halâyık oldı muhib Ki gelmedin dahi hak ana oldıyidi vedûd Kaşunda savveruhum düzmedin iki mihrâb Yüzün degül midi uşşâka iy sanem mescûd Kaşun kirişmesi kıldı bir niçesin makbûl Gözün itişmesi itdi bir niçesin merdûd Hevâ be-hükm-i ezel kıldı gönlüme anı kı Kıla be-hükm-i ebed gebre âteş-i uhdûd Acâyib âteş olur ışk ehli âteşi ki Yahar oda nesini var ise bilür mezdûd Elümde sen yoğ idün varlığumı yahdum oda Ki cûd olmaya illâ meğer ki bi'l-mevcûd Cemâli kisveti içre tecellî eylemesen Celâli setr kılayidi âbid ü ma'bûd Yanahlarumı senünçün kıluram uş dînâr Nola çü yûsufa oldı derâhim-i ma'dûd * * * Ağızun anar olur isem ağızum sulanur Ağızun anar olur isem ağızum sulanur Lebünle dişlerün içün dahi gözüm sulanur Eğerçi merdüme uymah hayâl-i bâtıldur Gözüme sini gele diyü uş yüzüm sulanur Gönül ile göz arasında oda suya düşip Çoğum yanar oda eğerçi ki azum sulanur Gubâr gözüme girür varurken işigüne Eğerçi göz yaşıyile begüm izüm sulanur Düzüm düzüm dişün içün döker gözüm yaşını Anun içün dökilicek düzüm düzüm sulanur Oda yanar gönülüm ger zamîre ışkı geçe Çü şi'r-i lebleriyiçün diyim sözüm sulanur Hayâli gözde balıh gibidürsu içinde Bu burca çünki kadem basa yılduzum sulanur * * * Leblerünün suyı sülâf mıdur Leblerünün suyı sülâf mıdur Mey dahi ya'nî böyle sâf mıdur Serv kaddüne karşu ne salınur Kasdı ya'nî ana hilâf mıdur Yoh nazîrün eğer dir isem ben Bu sözüm ez-ser-i güzâf mıdur Ya benüm gibi âşıkun yohdur Dir isem fikrünüzde lâf mıdur Gonulumdegıyı bılurgonulun Bu gönülden ana şikâf mıdur Ârızındağı beni ka'be midür Gîsûsı gezdügi tavâf mıdur Türkî gözün hezâr dil yaralar Bu memâlikde ol mu'âf mıdur Gûşeden bahduğına hasta gözün Sebebi ancağ inhirâf mıdur Esved olduğı efî gîsûlarun İlleti men'-i insırâf mıdur * * * Ten gemidür bu cihânda ömr kurmış bâdbân Ten gemidür bu cihânda ömr kurmış bâdbân Bu denizde âşinâ bilmeyene yohdur âmân Cân ki arşîdür bu ferşî tende kılmışdur karâr Gerçi var fark aralı hda ez-zemîn tâ âsmân Cân mıdur ol cân ki ol cânâneye ten olmaya Hâsa ol cânâneye k'anun tenidür hemçü cân La'l ağızun lü'lü' dişünçün niçe ki ağlaram Gözlerüme irişür her dem meded ez-bahr u kan Varlığı terk idiben yolunda cânlar oynamah Işk eri zu'mında billâh zî-hayât-ı râygân Gamzen ohı kaş yayından çün tohındı yüreğe Çâre ne şol tîre ki ol oldı ceste ez-kemân Cânı bir la'line virdüm ü gönüli birine Düşdi fi'l-cümle yine alarun arasına kan * * * Yanahlarunda nigârâ ne aldur nâzük Yanahlarunda nigârâ ne aldur nâzük Ne aldur k'anun içinde hâldür pâzük Bu tar gönülüme yohdur tarîk ağızuna Kaçan ki söze gelesin mecâldür nâzük Gümân ki kıldum ağızunda katı şîrîndür Bilünde kıl ki yararam hayâldür nâzük Bilüni kucağa almah harâmdur mevzûn Bilün içün kıla dönmek helâldür nâzük Kadün elif ağızun mîm ü kaşlarun nündür Bu nâm içün kadüme bah ne dâldür nâzük Bu gice ayı ki gördüm yüzünde ay güneşüm Günüm mübârek ayum kutlu sâldür nâzük Saçun tıvâl-i mufassaldur el urayım ana Ki yidi bölügi seb'-i tıvâldür nâzük * * * Çevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an un Çevri çoh u lutfı az u âzı nâzükdür an un Azımuz çohdur azına azı nâzükdür anun Cân ile akl u gönülüm gözlerine bevlidür Zîrâ ki her hufte gözi bâzı nâzükdür anun Bağlamışam ağızınun sırrını gönülde teng Sahlamah vâcib durur çün râzı nâzükdür anun Işkı çenginde anun ben söz içün sâz itmişem Neyden eksük yanmağ olmaz sâzı nâzükdür Anun nâzıdur binüm niyâzum lîk ana tâkat gerek Bende yohdur hîç tahammül nâzı nâzükdür anun * * * Câmı tolu la'l idiben billâh sâkî al berü Câmı tolu la'l idiben billâh sâkî al berü İy ayağı altun u iy sîm sâkî al berü Yaşı uzun gözümün ki virdi bâda ömrümi Bâdeden bulur meded hem ömr-i bâkî al berü Işk ayağın içmek ü varlığı kılmahlıh fenâ Bir yasak durur kadîmî dut yasakı al berü Tâk-ı hüsnünde ki göz kornişsin ol fitne gözi Ol imâmumdur u mihrâb oldı tâki al berü Yâhına yahına irdüm kılmagıl bini ırak Ol gönülde yahın u gözde ırakı al berü * * * Gönülüme ne geldi sevdâyîdür ola niı Gönülüme ne geldi sevdâyîdür ola niı Her bir kıla talaşmış hercâyîdür ola mı Salıp denize özin her bir kıla tolaşur Hergiz sözüme girmez höd-râyîdür ola mı Zülfi gibi servine dâyim talaşa diler Yâ rab gönülüm ışkı bâlâyîdür ola mı Her gamzesi gözinün turmaz yüregümde hîç Âşık yüreği tanı yektâyîdür ola mı Gözüm sudan ü gönlüm oddan dem urur dâyim Bu nârî durur u ol deryâyîdür ola mı * * * Çün müşg sagun dûş-be-dûş irdi nigârâ Çün müşg sagun dûş-be-dûş irdi nigârâ Âvâze-i ve'l-leyl be-gûş irdi nigârâ Mahmûr idi dil la'l-i lebünün meyiyile Nîşi dahi bu câna çü nûş irdi nigârâ Ebr ağlamağa başladı ola mı ki göge Hicrân gicelerinde hurûş irdi nigârâ Şol dem ki tolu virdi hayâli gök mey Nukl eylemeğe piste fürûş irdi nigârâ Ger la'l ile dürdüne nola gözüm ü ağzum Ummân-ı me'ânîye çü cûş irdi nigârâ * * * == Rübailər == Şad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamı Şad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamı, Bən irməz isəm, nəsnə sizə kəm olamı? Səd parəvü məcruh edər idüm cigəri, Ləlün ilə bilsəm ana mərhəm olamı?! * * * Sərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmi Sərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmi? Ləlüni bu dünya tolu cana verələrmi? Bən canı fəda qılur isəm, baxmağa bir gəz Hüsnünə sənün şər ilə qana verələrmi? * * * Ol göz ki, yüzün görməyə, göz demə ana Ol göz ki, yüzün görməyə, göz demə ana, Şol yüz ki, tozun silməyə, yüz demə ana. Şol söz ki, içində, sənəma, vəsfün yox, Sən badi-həva tut anı, söz demə ana. * * * Eşq əhli yari yolına məstanə gərəkdür Eşq əhli yari yolına məstanə gərəkdür, Sevdüginün eşigini yastana gərəkdür. Cananə içün oynaya ol canını şöylə, Ki tənə ura Rüstəmi-dəstana gərəkdür. * * * Unıtma bəni, şaha ki, dərvişəm, əfəndi Unıtma bəni, şaha ki, dərvişəm, əfəndi, Qəmzələrün oxı ilə dilrişəm, əfəndi. Tağıdalı zülfeynüni şol badi-şimali, Cəm olımazam hiç, be təşvişəm, əfəndi. * * * Didüm lebüni sorsam u emsem ola mı Didüm lebüni sorsam u emsem ola mı Bu derdüme binüm aceb em sem ola mı Çün irmez elüm vasluna düşmişem ırah Düşde hayâlünün lebin emsem ola mı * * * Şâhâ yüzünün gülini dirsem ola mı Şâhâ yüzünün gülini dirsem ola mı Ne çekdügümi yüzüne dirsem ola mı Piste lebünün dileği binden cândur Redd eyleyüben sözüni sırsam ola mı * * * Mestâne gözün dâne-i bâdâm ola mı Mestâne gözün dâne-i bâdâm ola mı Hâl ile sagun dâneî bâ-dâm ola mı Şîrîn tutağun bahdum idi bahtumdur İşbu azacuh dünyâda bir kâm ola mı * * * Gönlüm yine ol leylîye mecnûn olmış Gönlüm yine ol leylîye mecnûn olmış Yaşum yine yâr yolma ceyhûn olmış Lebleri çekişmiş gönülümi ola mı Bahdum aralannda meğer hûn olmış * * * Şükr ana ki ben dilber-i nârin severem Şükr ana ki ben dilber-i nârin severem Gönülümi yâr yolma nârîn severem Bu gün severem ağzım ki ölem anunçün Tâ yine dirilem diyü yarın severem * * * Hattun ki hatâ eyledi şâhâ ne kılam ben Hattun ki hatâ eyledi şâhâ ne kılam ben Ol ortada bârî sanemâ ben ne kılam ben Gönlüm kuşıyiçün eğer anı tuzağ itdi Hâcet degül ansuz dahi zîrâ ki ilem ben * * * Dervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsun Dervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsun Şol yâr ki bî-hîş ola bizüm gibi olsun Ger diler ise ki ola bu âleme teşvîş Ol câna ki teşvîş ola bizüm gibi olsun * * * Şem' oda yanar benzi sararur u döker yaş Şem' oda yanar benzi sararur u döker yaş Kaçan ki döker karşuna ferrâş efendi Kan itdi gözüm la'lün ile yüreği şimdi Tapdı yine kan yaş ile pâdâş efendi * * * Didüm ki lebün didi ne şîrîn söyler Didüm ki lebün didi ne şîrîn söyler Didüm ki bilün didi ne nârin söyler Didüm ki cânum cümle fidâdur saçuna Didi ki bu miskîn hele varın söyler * * * Didi ki neçün gözüni pür nem görürem Didi ki neçün gözüni pür nem görürem Ya gönülüni ben nişe pür gam görürem Didüm sanemâ anun içün ki lebüni Dâyim görimezem velî dem dem görürem * * * Ben leblerüni cânuma em sem görürem Ben leblerüni cânuma em sem görürem Gözün yarasın gönüle merhem görürem Işkun odını ki yaha iki cihânı Ben kendü cânuma yalunuz kem görürem * * * Yürek gözünün yolma sad pâre gerekdür Yürek gözünün yolma sad pâre gerekdür Gîsûlarun içinde dil âvâre gerekdür Bîçâreye ki kaldı bu gîsûn ile miskîn Şol la'l-i lebünden sanemâ çâre gerekdür * * * Cânâneye cân virmege uşşâka salâdur Cânâneye cân virmege uşşâka salâdur Cân virmez ü cânâne diler bu ne belâdur Âlem kamusı ger arasâta ola hâzır Ben sana eğer irer isem anda haladur * * * Cân geldi vü ben didüm ana gamzedesin Cân geldi vü ben didüm ana gamzedesin Ten geldi vü ben didüm ana dil-şüdesin Göz geldi ki kıtâ gile saçından anun Didüm ki aşıhma nola sevdâ-zedesin * * * == Tuyuğlar == Həmişə aşiq könli biryan bolur Həmişə aşiq könli biryan bolur, Hər nəfəs qərib gözi giryan bolur. Sufilərün diləgi mehrab, nəmaz Ər kişinün arzusı meydan bolur. * * * Bu dünya bir nəfs içün olmış yalax Bu dünya bir nəfs içün olmış yalax, Dibi yaxındur anun degül irax. Zülfüni tağıtma cəm eylə, bəgüm, Yoxsa olur bu cəhan alax-bulax. * * * Məclisi kim xoş tutar ənbər, ənbər Məclisi kim xoş tutar ənbər, ənbər. Könüli kim aparur dilbər, dilbər. Dünya əhlinün başını kim çətər, İşini toğru qılan sərvər, sərvər. * * * Bayramda gözəl qoçlar qurban bolur Bayramda gözəl qoçlar qurban bolur, Aslanlar qayda bolsa, ğərran bolur. Ərənlər cərgəsində söz söyləmək Fil-məsəl, çün zirəvü Kirman bolur. * * * Keçdi keçən var isə, dövran budur Keçdi keçən var isə, dövran budur, Şimdi qopan canlara cəvlan budur. Kimdə ki, var isə gəlsün ortaya, Gizləmək pəs nə içün, meydan budur. * * * Eşq əri bu dünyadə dilriş imiş Eşq əri bu dünyadə dilriş imiş, Rəncün içində bu gün dərviş imiş. Geyməkü yeməkdən artux istəmək, Ər kişinün canına təşviş imiş. * * * Yar oldur ki, yar ilə həmdərd ola Yar oldur ki, yar ilə həmdərd ola, Yarından yüz qaytaran yar sərd ola. Yemək-içmək yaxşılıx günin görən, Ər günində gər dönə, namərd ola. * * * Qışladan başladı dəprəndi oba Qışladan başladı dəprəndi oba, Qöncə yenə könləgin qıldı əba. Nilufər yatdı, başın taldı suya, Neyləsün qəmmaz durur badi-səba. * * * Önümüzdə şəmələr yana durur Önümüzdə şəmələr yana durur, Yigitlər qızıl süci qana durur. Bu dəmi gəlün qənimət görəlüm, Ki dünya, ey yarənlər, fəna durur. * * * Ər kişi ər aybından kor ola gər Ər kişi ər aybından kor ola gər, Dünyada adəmilər bolar bəşər. Məhəgə tutmayınca kim nə bilə, Safimidür, yaxu qatıxlumı zər? * * * Dünyada bir cana bənzər can gətür Dünyada bir cana bənzər can gətür, Kafir isən, dəxi gəl iman gətür. Hələ bu dərdə düşibən yanaram, Buldun isə, dərdümə dərman gətür. * * * Üsdündə dəvlət bu gün seyvan olsun Üsdündə dəvlət bu gün seyvan olsun, Səadət yenə bizgə eyvan olsun. Necə ki, bən sağamü qayğurmanuz, Var canum yigitlərə qurban olsun. * * * Ərmidür sərbazü zərbaz olmayan Ərmidür sərbazü zərbaz olmayan, Alaca ördəglərə baz olmayan? Yemək, içmək, gülmək, oynamax haram, Ər günində yara dəmsaz olmayan. * * * La'lün sanemâ derdüme em sem olur ise La'lün sanemâ derdüme em sem olur ise Bir sınamağ içün nola em sem olur ise Dem kıldı lebün yüregümi nûşdur ana Cân dahi fidâdur nola dem dem olur ise * * * Ezelde hak ne yazmış ise bolur Ezelde hak ne yazmış ise bolur Göz neni ki göreceg ise görür İki âlemde haka sığınmışuz Tohtamış ne ola ya ahsah temür * * * Hakka şükür koçlarun devrânıdur Hakka şükür koçlarun devrânıdur Cümle âlem bu demün hayrânıdur Gün hatardan gün toğan yire değin Işk erinün bir nefes seyrânıdur * * * Yahşi anladüm cihânda vâye yoh Yahşi anladüm cihânda vâye yoh Yârdan özge bu humârum aya yoh İki âlemde ümîd server durur Andan ayru dahi hîç sermâye yoh * * * Sencileyin dünyâda hûb az imiş Sencileyin dünyâda hûb az imiş Nağmeni râst anladum şehnâz imiş Gönüller kekliğine bu dünyâda İllâ şâhîn gözlerün şehbâz iriş * * * Gönülde gizlü bolsa birtasadur Gönülde gizlü bolsa birtasadur Ömr ile ecel dahi hem-kâsedür Dünyâ bezminde iki âlem dahi Işk eri katında hem bir kâsedür * * * Bellüdür hak katında girdârumuz Bellüdür hak katında girdârumuz Eyle kim var mismil ü murdârumuz Sâkî virgil elüme tolu ayah Kim gide bu gönülden jengârumuz * * * Söz diyem sana eğer inanasın Söz diyem sana eğer inanasın Yâr gözündür gözüne ne sanasın Yârunı anda bilesin ne durur Ger garîme karşu sen yaşanasın * * * Görmedüm sen tek latîf nâzük cüvân Görmedüm sen tek latîf nâzük cüvân Tapuna olsun fidâ cân u cihân Katrece lütfün bize irer bolsa Katre tek ola katumda bin umân * * * Gönlümni karahladı göz karası Gönlümni karahladı göz karası Gör meni nene saldı göz karası Dirilmek yig tağıngan imkânı var Niçesi dirile ışk âvâresi * * * Sohbet itdük bu gice şol yâr ile Sohbet itdük bu gice şol yâr ile Şol karahcı gözleri ayyâr ile Ânı kılınalum anunla bu dem Kim kılınmaduh dahi deyyâr ile * * * Tutmagıl bizge iy cân sen dak dahi Tutmagıl bizge iy cân sen dak dahi Tutmagay kör mücrime dak hak dahi Âdem olduğ ise tapunda nola Bülbül olmışdur hele laklak dahi * * * Yine cân bir ummâna talısardur Yine cân bir ummâna talısardur Talıban kör güherler alısardur Otanuzdan çıhıban kara kılıç Düşmenden köp illeri alısardur * * * Devletinden kaçan olur hâksâr Devletinden kaçan olur hâksâr Âşık olur ma'şûkından şermsâr Himmetümüz iki âlemde gezer Nolısar amasiye ya nigisar * * * Cân bu meydân içre agâh ola gâh Cân bu meydân içre agâh ola gâh Işk erinün varlığı âh ola âh Kim bu yolda toğru ger varur ise Erligün evreninde şâh ola şâh * * * Tene mi hükm ide yâr ya câna mı Tene mi hükm ide yâr ya câna mı Işk eri tene câna yacana mı Yâr yolma cân u ten oynamayan Erenler yasakına yasana mı * * * Gülşende dinle nedir bülbül bülbül Gülşende dinle nedir bülbül bülbül İrte gice idicek gulgul gulgul Yahşi geldi gönüne surâhinün Anun içün başladı kulkul kulkul * * * Gözlerün derdlülerün dermânıdur Gözlerün derdlülerün dermânıdur Cân ü dil ol ikinün kurbânıdur Cânuma sevmek seni ırağ iş durur Nitse olur ol çalap fermânıdur * * * Zülfün açsan dünyâda teşvîş olur Zülfün açsan dünyâda teşvîş olur Katı baharsan ciğerler rîş olur Gözlerün kan dökmeğe kuşanursa Dünyâda çoh kişiler dervîş olur * * * Serv kaddun ile çendân olmaya Serv kaddun ile çendân olmaya Gül ho yüzün gibi handân olmaya La'l ile incü durur şol ola mı Buncılayın leb ü dendân olmaya * * * Seni sevmeyen begüm âdem degül Seni sevmeyen begüm âdem degül Ne demi var kim ki bağrı dem degül Sen gözün gamzesini atma şuna K'irmeye ger yârunuz merhem degül * * * Ben seven hûblar içinde şâh imiş Ben seven hûblar içinde şâh imiş Sanasın yılduz içinde mâh imiş Ben denize salmışam bir cânumı Kamu işi başaran allâh imiş * * * Gül ol ola bülbülini gözleye Gül ol ola bülbülini gözleye Şâh ol ola bir kulını gözleye Hûb ana diyem ki her dem içinde Bülbülinün gulgulını gözleye * * * Zülfi aklumı yabana yaya mı Zülfi aklumı yabana yaya mı Gözleri gamzesi bini aya mı Görmeyicek sini gözüm dünyâyı Bir kemîne çöpcügeze saya mı * * * Gîsûnuzda gönülüm âvâredür Gîsûnuzda gönülüm âvâredür Ben ho yâram korhunuz ağyâradur Gerçi cân zâr u nizâr ola tenüm Gönülün nidem ki seng-i hâredür * * * Sencileyin ben yâra irmemişmen Sencileyin ben yâra irmemişmen Men yazıya atduğum dirmemişmen Tâ diken tolmayınca bâğçede Ben anı baltayile kırmamışmen * * * Sen halîlullâh hûnını yaya dur Sen halîlullâh hûnını yaya dur Işkı odından cân ile kaya dur Hele iy ner kükre vü meydânı al Çevre yanundağı kamu mâyedür * * * Nat'unun yüzinde bin âyât olur Nat'unun yüzinde bin âyât olur Kim ki olur anda fîl ü at olur Şeh ruhum kim görürse haktanuh Şeh dimedin ol yüzünde mât olur * * * Kanumı içdügüne fetvâ gerek Kanumı içdügüne fetvâ gerek İy begüm tîhünde men selvâ gerek Sen dimez miydün ki ben sinün olam İşbu da'vîye bize ma'nâ gerek * * * Dilberün işi itâb u nâz olur Dilberün işi itâb u nâz olur Çeşm-i(çeşmi) câdû gamzesi gammâz olur İy gönül sabr it tahammül kıl ana Yara irişmek işi az o az olur * * * Dil hod anundur velî cân aparur Dil hod anundur velî cân aparur Dîni koymaz akl u îmân aparur Gönlüme girdi hayâli dün gice Zulmet içre âb-ı hayvân aparur * * * Ağız ağız yârdan râz olsa hoş Ağız ağız yârdan râz olsa hoş Dembedem işveyile nâz olsa hoş Yahşi yaman ne gelürse sehl ola Dilberi yâr ile dem-sâz olsa hoş * * * Şol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılur Şol kuş ki tutgan kuşnı âzâd kılur Sanma ki dünyede ol az ad kılur Bağdâdnı kim vîrân kıla bilür Ol yine bu vîrânı bağdâd kılur * * * Gözi cân esritmege hammâr imiş Gözi cân esritmege hammâr imiş Kaşı gönül yıhmağa mi'mâr imiş Diledüm hâlüm ki gözine diyem Turfe budur gözleri bîmâr imiş * * * Dünyâyı çoh sınaduh bir bûyimiş Dünyâyı çoh sınaduh bir bûyimiş Kamu âlem varlığı bir hûyimiş Kaplan aslan ejdehâlar cümlesi Ecelün kıynağında âhûyimiş * * * Yâr eğer biz kulı bile yâr ise Yâr eğer biz kulı bile yâr ise Kulıyuz ancağ olur ikrâr ise Biz ana virdük cânı özi bilsün Ger yâr ise yoğ ise ağyâr ise * * * Câdû gözi cânumı şikâr ider Câdû gözi cânumı şikâr ider Ben kulıyam ol anı inkâr ider Tutağıyıçün şeker didüm idi Gönüline geldi tekrâr ider * * * Her zemân suya varup gelmez senek Her zemân suya varup gelmez senek Kayda geçer er yirine her zenek Tengriden bolsa inâyet bir kula Lâçini dahi kapar yir kükenek * * * Erenler düşmenleri avlaşurlar Erenler düşmenleri avlaşurlar Gamzeler birbirini kovlaşurlar Ben kulıyam dünyâda ol nerlerün Ki bu dem meydânumda kükreşürler * * * Gönül alan dünyâda dilber dilber Gönül alan dünyâda dilber dilber Ki ohıruz hüsnini ezber ezber Âlemde bin kargaya bir sapan pes Dünyâda server gerek server server * * * Oturup cem' içen yârânlardur Oturup cem' içen yârânlardur Kim bum bilür ise erenlerdür Kime kim bahar isen tehî bahma Kancaru bahar isen erenlerdür * * * Binmişüz atumuza hayrân hayrân Binmişüz atumuza hayrân hayrân Kılsa yâr bizden saru seyrân seyrân Çoh zemân gele vü ömür çoh geçe İllâ kanı bu nefes kayrân kayrân * * * Dünyâda koçlar başı server bolsa Dünyâda koçlar başı server bolsa Koçlar birbirinden sıçrar bolsa Ne gerek anda gişi cân oynamah Cân u dil serverine yarar bolsa * * * Işk eri oldur ki ol mest ola mest Işk eri oldur ki ol mest ola mest Niçe ki nist ola ol hest ola hest Niçe ki başı göge yiter ise Yârenler arasında pest ola pest * * * Gönülüm tek görmedüm bir çîn gönül Gönülüm tek görmedüm bir çîn gönül Kamu gönül gönlüme perçîn gönül Tolaşup zülfüne yitürmiş özin İy gönül kara gönül miskîn gönül * * * Erenler meydânlarda cevlân ider Erenler meydânlarda cevlân ider Düşmenün ili saru seyrân ider Yahşi yaman hayr az şerri kamu Dutam kamu kimseden devrân ider * * * Serv kaddüm yoluna ham durur ham Serv kaddüm yoluna ham durur ham Gözlerüm ışkun içün nem durur nem Zehr içerem ışkun içün dembedem Yimegüm ol ortada gam durur gam * * * Zülfüne di kılmasun bana teşvîş Zülfüne di kılmasun bana teşvîş Gamzelerün kılmasun şehâ dil-rîş Ben zenahdânun çâhında düşmişem Nola ger bir gûşede dura dervîş * * * Her nefes gamdan gönül âzâd oldı Her nefes gamdan gönül âzâd oldı Gönüller bu arada dil-şâd oldı Dünyâ müşerref durur adum ile Bu ara şimdi hele bağdâd oldı * * * Dünyâda gerçek âşık kanı kanı Dünyâda gerçek âşık kanı kanı Âşık isen gözünün kanı kanı Her âşık ma'şûk içün baş oynarsa Ben âşıkun yoluna cânı cânı * * * Er yiğit kayda ürker ürkülerden Er yiğit kayda ürker ürkülerden Yahşi at belinlemez ilkülerden Düşmenler bizde bolsa ditreşsünler Kağan aslan kaypınmaz dilkülerden * * * Yoluna cânın viren cânbâz imiş Yoluna cânın viren cânbâz imiş Işk eri ma'şûkına dem-sâz imiş Gizleyeni dir idi âşık râzını Göz yaşı yüz sarusı gammâz imiş * * * Ra'iyyet gileyleri şol şâhadur Ra'iyyet gileyleri şol şâhadur Giceyi gündüz kılmah şol mâhadur Korkmaz anı bu dünyâda hîç gişiden Cânumun emâneti allâhadur * * * Erenlerün her işi erânedür Erenlerün her işi erânedür Kaplanlar tutduğı iş şîrânedür Mâyalar mâyalığın itse nola Buğralıhnı kılsa iş nezâledür * * * Bun güninde koçlara ben işem uş Bun güninde koçlara ben işem uş Beg isem hele bu dem dervîşem uş Dostlaruma dinçlig isem ne aceb Düşmenümün cânına teşvîşem uş * * * Dünyâ diyen gişiye bir vâyedür Dünyâ diyen gişiye bir vâyedür Yimek içmek bu câna bir dâyedür Dünyâ bir geçüt durur gelen geçer İllâ server yiğide sermâyedür * * * Derdümüzün hak bilür devâsını Derdümüzün hak bilür devâsını Tabakda gördi düşman behâsını Sıdk ile oh u kılıç ururısah Koparalum mısr ili kayasını * * * Yola gider ola mı şol ner buğur Yola gider ola mı şol ner buğur Yolı uğradı hele olsun uğur Tengri sahlasun anı yaman gözden Meydânda kükreyicek günür günür * * * Özini eş-şeyh gören serdâr bolur Özini eş-şeyh gören serdâr bolur Ene'l-hak da'vî kılan ber-dâr bolur Er oldur hak yolma baş oynaya Döşekde ölen yiğit murdâr bolur * * * Nâzük olur hûblarun bir niçesi Nâzük olur hûblarun bir niçesi Ağzı piste boy uzun bili incesi * * * Seyl ahar hele bu dem yaşum benüm Seyl ahar hele bu dem yaşum benüm Yüregüni kanıyledür aşum benüm Gayret içün bir kuşah kuşanalum Anun içün gidiser başum benüm * * * Erenler öz yolında er tek gerek Erenler öz yolında er tek gerek Meydânda erkek gişi ner tek gerek Yahşi yaman katı yumşah olsa hoş Serverem diyen gişi erkek gerek * * * Yâr yüzinde incüdür dür-dânedür Yâr yüzinde incüdür dür-dânedür Zülfi dâm u kara hâli dânedür Yolma ölür isem tutma aceb Yâr içün cân oynamah merdânedür * * * Dünyâda er varlığı dildâr imiş Dünyâda er varlığı dildâr imiş Ayş u işret revnakı dîdâr imiş Yüzi gül sünbül saçı anber hatı Pes cemâli külbe-i attâr imiş * * * Her zemânun bir nigâr u şâhı var Her zemânun bir nigâr u şâhı var Her günün güneş gicenün mâhı var Oduna düşene kalmadı karâr Yola çıhan gişinün allâhı var Zâr u zerd olan nizâr olsa ola Çünki bu yolda anun bir âhı var Kim ki hemdemdür cefâ vü cevr ile Lâcerem hecr ile bir hemrâhı var var Köhne-pûş oldı bu dem yolunda cân Hâliyâ neyise şey'-lillâhı var * * * Gözel çoh arasında dilber kanı Gözel çoh arasında dilber kanı Taşlar köp orta yirde cevher kanı Koç u buğra aygârı çoh görmişüz Âdemîler içinde server kanı * * * Karşudan çıhıp gelen habîb imiş Karşudan çıhıp gelen habîb imiş Yanağında kara ben garîb imiş Lutf ile derdümüze kıldı devâ Bolgay mı ol yegâne tabîb imiş * * * Kankı cânda od varını âh bilür Kankı cânda od varını âh bilür Başda ne yazılmışın ol şâh bilür Cân giripdür ışkı yolma anun Yola çıhanun işin allâh bilür * * * Şöyle ki anber saçı miskîn olur Şöyle ki anber saçı miskîn olur Ne aceb ger cân ana miskîn olur Niçe ki cânda köz olursa odı Âh u zâr ile birez teskîn olur * * * Câna cân virmeyenün ne cânı var Câna cân virmeyenün ne cânı var Cân virenün adıyile sanı var Er gişinün metâ'ı erlik olur Cevherînün la'l ile mercânı var * * * Erenler bu dünyâya kılmaz nazar Erenler bu dünyâya kılmaz nazar Bunda aklı var gişi kılmaz karâr Bu dünyâ kölge durur kovar kaçsan Bir gişi ki kaçar andan ol kovar * * * Gün niçe ki seyr ider cevlânında Gün niçe ki seyr ider cevlânında Görmemiş siz tek cüvân devrânında Erenler cergesinde diyilen söz Yirine yitmek gerek meydânında * * * Yoluna cân virmeyen taksîr ider Yoluna cân virmeyen taksîr ider Gördügi düşini kej ta'bîr ider Her gişiye ne yazılganın görür Anı bilmeyen dahi tedbîr ider * * * Bülbül özini bu dem ta'rîf ider Bülbül özini bu dem ta'rîf ider Nev-bahârı görenler teşrîf ider Tûtî ger bünyâd ide kavi u amel Mûna laklak mûsikî tasnîf ider * * * Gözümden ahıduram ciğer kanı Gözümden ahıduram ciğer kanı Göz kanına köymege ciğer kanı Kaşı yay kirpükleri seher durur Ol sehere dünyâda siper kanı * * * Niçe ki gögde güneş seyrânıdur Niçe ki gögde güneş seyrânıdur Bu cihân erenlerün meydânıdur Yi vü yidürgil al u bağışlagıl Her zemân bir yigidün devrânıdur * * * Gözlerün bağdâd ili ayyârıdur Gözlerün bağdâd ili ayyârıdur Leblerün rûm ilinün hammârıdur İşvelerün ile kimün sözi var Her şîven bu dünyânun mi'mârıdur * * * Sultândan biz kullara fermân bolsa Sultândan biz kullara fermân bolsa Yâr lebinden derde bir dermân bolsa Şol hilâlî kaşını çün gördi göz Varlığumuz yolma kurbân bolsa * * * Ruhum görür bolsa şâm u şâmât Ruhum görür bolsa şâm u şâmât Atını salıp yayah balısar mât Bu sözi didüm sana inanmazsan Üsdüme yaz hücceti işde devât * * * Her zemânda tengri yahar bir çerah Her zemânda tengri yahar bir çerah Ana yaman sağman kalur ırah Düşmeni haka sığınup basaruz Sâkî tîz tut sun bize tolu ayah * * * Yâr gerek yârıyile hem-reng ola Yâr gerek yârıyile hem-reng ola Ger nişât u ayş u suh u ceng ola Ol iki yârun ki uyışmaz bile İşleri ortada şîşe seng ola * * * Yârenler firâkından âh u bin âh Yârenler firâkından âh u bin âh Yâr içün ölmekliğe çohdur günâh Şol gün içün ki yiğitler günidür Cümlenüzden dilerüz bir gez allâh * * * Tutalum süci vardur harîf kanı Tutalum süci vardur harîf kanı Ortada söz çoh geçer ârif kanı Sebze vü cûy u çağır hâtır durur Yâr-ı nâzük dilber-i zarîf kanı * * * Câna kalma ger yara İrem dirsen Câna kalma ger yara İrem dirsen Bâğa düşgil şeftâlû direm dirsen Başa câna dünyelige kalmagıl Erenler meydânına girem dirsen * * * Sabâha çıharmışdur mahmûr gözler Sabâha çıharmışdur mahmûr gözler Yayını kurıp âşık gönlin gözler Men anı cefâsıyçün yüzlemedüm Ol meni ışkum içün bin gez yüzler * * * Ma'şûkun hîç âşıka yanmaz bağrı Ma'şûkun hîç âşıka yanmaz bağrı Bin âşık yâr katında bir çöp ağrı Hele yarun yolma varlıh fidâ Düşmene bir gez dahi allâh tengri * * * Saçun tek bu dünyâda anber var mı Saçun tek bu dünyâda anber var mı Gözün tek bâğ içinde abher var mı Cennet içre hûrîler cem' olıcah Hûblara sencileyin server var mı * * * Gözi esridüp özi ayasıdur Gözi esridüp özi ayasıdur Vasfumuznı dünyâya yayasıdur İvmegil bir dem ki yite atlusı Bu henüz ışkumuzun yayasıdur * * * Yârı ağyâra kor isem cehl ola Yârı ağyâra kor isem cehl ola Cefâ yârdan çeker isem sehl ola Yâr ölür ise yârıyçün gam degül Sehl ola iş çünki dilber ehl ola * * * Yalunuz yarıcısı birallâhdur Yalunuz yarıcısı birallâhdur Garîbün nâle vü zâr ile âhdur Yüz urıban erenler hazretinden Biz günehlü kullarun şeyh-lillâhdur * * * Işk katında zâhidâ bir deng imiş Işk katında zâhidâ bir deng imiş Dilberler gönülleri çün seng imiş Bu nefes ki maksûdlar buldı hâsıl Çevregi yârânlarun gülbâng imiş * * * Kim bilür bir nefese behâ nedür Kim bilür bir nefese behâ nedür Ol işler ortada kul behânedür Gişi öz eksükligin bilicegez Dünyâda anun işi şehânedür * * * Bâde olmasa ömür ber-bâdadur Bâde olmasa ömür ber-bâdadur Câna yârun sohbeti zevâdedür Kaddüne serv-i sehî kuldur begüm Niçe kim anun adı âzâdedür * * * Cennetde yüzün gibi hür olmagay Cennetde yüzün gibi hür olmagay Mest gözün gibi mestûr olmagay Yoluna cân oynamağı dilerem Korhum oldur k'ana destûr olmagay * * * Cânum ol ki cümle âlem cânıdur Cânum ol ki cümle âlem cânıdur La'li anun cümle cevher kânıdur Şükr ana ki bir nefesde gelmişüz Kim bu dem erenlerün devrânıdur * * * Kağan aslanlar eğer anrar ise Kağan aslanlar eğer anrar ise Anlaya her kim ana uğrar ise Kanda eğri var ise tutmagıl dak Sâ'ika koç kılıcı toğrar ise * * * Işk eri niçe yanısar nâz ile Işk eri niçe yanısar nâz ile Neyleye görün gönül şehbâz ile Tutalum âşık ki râzın sahlaya Neyleye gözi gibi gammâz ile * * * Hîç onılmaz gözlerinün yarası Hîç onılmaz gözlerinün yarası Kıydı yavlah bana cânum pâresi Tağıdur zülfini ki ben tağılam Hod niçe cem' ola ışk âvâresi * * * Şol gişinün ki cânında derdi var Şol gişinün ki cânında derdi var Eşk-i surh u reng-i rûy-ı zerdi var Elde bîş barmağı düz kim görmişdür Merd olan yirde lâbüd nâ-merdi var * * * Bulmayam sen tek niçe arar isem Bulmayam sen tek niçe arar isem İki âlem halkını arar isem Yüregümde hem yine nakşun bulam Bıçağ alıban anı yarar isem * * * Yâr eğer yüregümni yarar ise Yâr eğer yüregümni yarar ise Men anı tartınmayam yarar ise Men özümni yolma kıldum fidâ Nola çün insâf ana ger yâr ise * * * Oldı müsahhar bize çü şâmlarum Oldı müsahhar bize çü şâmlarum Düşmene demür bolduh dostlarum Her gişiler yorısun yollarına Çün dosta mübârekbüz düşmene şum * * * Basıcah dünyâya sen düşdi haçlar Basıcah dünyâya sen düşdi haçlar Başladı hak bâtılları başın suçlar Dünyâya her koç ki geldi şükr ana Tayandı anun birle cümle koçlar * * * Göreli saçunı bulmadum karâr Göreli saçunı bulmadum karâr Yüzüne bolsun fidâ gül iy nigâr Turıcah karşunuza men derlermen Sanasın dökmiş gülga ebr-i bahâr * * * Tapuna olsun fidâ ten ü cânum Tapuna olsun fidâ ten ü cânum Yoluna kıldum kurbân it ü hanum Âr u nâmûsı eğer terk itdi yâr Koymazam ben dünyâda ad u sanum * * * Koşunlar birbirine kahşaşmaşda Koşunlar birbirine kahşaşmaşda İki âlem gerisi çahşaşmaşda Topumuz bolınısar halka ümîd Bu cihân halkı işi ohşaşmaşda * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/authors/burhaneddin İctimai mülkiyyət (müəllifin vəfat ili: 1398). Public domain (author died 1398). Original text only.