Rübailər Qazi Bürhanəddin (1345–1398) Şad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamı Şad olur isəm, vəslün ilə, qəm olamı, Bən irməz isəm, nəsnə sizə kəm olamı? Səd parəvü məcruh edər idüm cigəri, Ləlün ilə bilsəm ana mərhəm olamı?! * * * Sərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmi Sərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmi? Ləlüni bu dünya tolu cana verələrmi? Bən canı fəda qılur isəm, baxmağa bir gəz Hüsnünə sənün şər ilə qana verələrmi? * * * Ol göz ki, yüzün görməyə, göz demə ana Ol göz ki, yüzün görməyə, göz demə ana, Şol yüz ki, tozun silməyə, yüz demə ana. Şol söz ki, içində, sənəma, vəsfün yox, Sən badi-həva tut anı, söz demə ana. * * * Eşq əhli yari yolına məstanə gərəkdür Eşq əhli yari yolına məstanə gərəkdür, Sevdüginün eşigini yastana gərəkdür. Cananə içün oynaya ol canını şöylə, Ki tənə ura Rüstəmi-dəstana gərəkdür. * * * Unıtma bəni, şaha ki, dərvişəm, əfəndi Unıtma bəni, şaha ki, dərvişəm, əfəndi, Qəmzələrün oxı ilə dilrişəm, əfəndi. Tağıdalı zülfeynüni şol badi-şimali, Cəm olımazam hiç, be təşvişəm, əfəndi. * * * Didüm lebüni sorsam u emsem ola mı Didüm lebüni sorsam u emsem ola mı Bu derdüme binüm aceb em sem ola mı Çün irmez elüm vasluna düşmişem ırah Düşde hayâlünün lebin emsem ola mı * * * Şâhâ yüzünün gülini dirsem ola mı Şâhâ yüzünün gülini dirsem ola mı Ne çekdügümi yüzüne dirsem ola mı Piste lebünün dileği binden cândur Redd eyleyüben sözüni sırsam ola mı * * * Mestâne gözün dâne-i bâdâm ola mı Mestâne gözün dâne-i bâdâm ola mı Hâl ile sagun dâneî bâ-dâm ola mı Şîrîn tutağun bahdum idi bahtumdur İşbu azacuh dünyâda bir kâm ola mı * * * Gönlüm yine ol leylîye mecnûn olmış Gönlüm yine ol leylîye mecnûn olmış Yaşum yine yâr yolma ceyhûn olmış Lebleri çekişmiş gönülümi ola mı Bahdum aralannda meğer hûn olmış * * * Şükr ana ki ben dilber-i nârin severem Şükr ana ki ben dilber-i nârin severem Gönülümi yâr yolma nârîn severem Bu gün severem ağzım ki ölem anunçün Tâ yine dirilem diyü yarın severem * * * Hattun ki hatâ eyledi şâhâ ne kılam ben Hattun ki hatâ eyledi şâhâ ne kılam ben Ol ortada bârî sanemâ ben ne kılam ben Gönlüm kuşıyiçün eğer anı tuzağ itdi Hâcet degül ansuz dahi zîrâ ki ilem ben * * * Dervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsun Dervîş ki dil-rîş ola bizüm gibi olsun Şol yâr ki bî-hîş ola bizüm gibi olsun Ger diler ise ki ola bu âleme teşvîş Ol câna ki teşvîş ola bizüm gibi olsun * * * Şem' oda yanar benzi sararur u döker yaş Şem' oda yanar benzi sararur u döker yaş Kaçan ki döker karşuna ferrâş efendi Kan itdi gözüm la'lün ile yüreği şimdi Tapdı yine kan yaş ile pâdâş efendi * * * Didüm ki lebün didi ne şîrîn söyler Didüm ki lebün didi ne şîrîn söyler Didüm ki bilün didi ne nârin söyler Didüm ki cânum cümle fidâdur saçuna Didi ki bu miskîn hele varın söyler * * * Didi ki neçün gözüni pür nem görürem Didi ki neçün gözüni pür nem görürem Ya gönülüni ben nişe pür gam görürem Didüm sanemâ anun içün ki lebüni Dâyim görimezem velî dem dem görürem * * * Ben leblerüni cânuma em sem görürem Ben leblerüni cânuma em sem görürem Gözün yarasın gönüle merhem görürem Işkun odını ki yaha iki cihânı Ben kendü cânuma yalunuz kem görürem * * * Yürek gözünün yolma sad pâre gerekdür Yürek gözünün yolma sad pâre gerekdür Gîsûlarun içinde dil âvâre gerekdür Bîçâreye ki kaldı bu gîsûn ile miskîn Şol la'l-i lebünden sanemâ çâre gerekdür * * * Cânâneye cân virmege uşşâka salâdur Cânâneye cân virmege uşşâka salâdur Cân virmez ü cânâne diler bu ne belâdur Âlem kamusı ger arasâta ola hâzır Ben sana eğer irer isem anda haladur * * * Cân geldi vü ben didüm ana gamzedesin Cân geldi vü ben didüm ana gamzedesin Ten geldi vü ben didüm ana dil-şüdesin Göz geldi ki kıtâ gile saçından anun Didüm ki aşıhma nola sevdâ-zedesin * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/collections/burhaneddin-rubailer İctimai mülkiyyət (müəllifin vəfat ili: 1398). Public domain (author died 1398). Original text only.