Müfrədlər Həmam Təbrizi (XIII-XIV əsr) شمارهٔ ۱ درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکند مگر که صرصر حمق تو بشکند آن را * * * شمارهٔ ۲ سعادت با سلامت یار بادت نگه‌دار حوادث کردگارت * * * شمارهٔ ۳ از آن مجلس به صورت گرچه دور است مخوان دورش که جانش در حضور است * * * شمارهٔ ۴ ز دولت تو مرا دست داده بود دمی به بندگیت که تاریخ روزگار من است * * * شمارهٔ ۵ حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راست کاین کارنامه‌ای‌ست نه این کار نامه است * * * شمارهٔ ۶ مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی است که زائران حرم را به کعبه چندان نیست * * * شمارهٔ ۷ از دل خبر مپرس که بر وی چه‌ها گذشت کاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت * * * شمارهٔ ۸ عمری که از او جهانی ارزد در صحبت خلق رایگانی بگذشت * * * شمارهٔ ۹ چه نویسم ز آرزومندی کان زبان قلم نداند گفت * * * شمارهٔ ۱۰ همی‌رسان به جماعت چو شاخ نخل کرم وگرنه باش چو بید لطیف راحت روح * * * شمارهٔ ۱۱ هر گه که دلم ز ره بیفتد نور رخ تو دلیل گردد * * * شمارهٔ ۱۲ ملامتی نتوان کرد روستایی را که پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد * * * شمارهٔ ۱۳ به آن هم مفتخر هم مبتهج شد دلش با انس و راحت ممتزج شد * * * شمارهٔ ۱۴ بفرست نسیمی که سلام تو رساند وز دست فراقم به سلامت برهاند * * * شمارهٔ ۱۵ ز ذوق یار ملامت‌گران چو بی‌خبرند به روی دوست چو خرگوش خفته می‌نگرند * * * شمارهٔ ۱۶ کو حیدر هاشمی و کو حاتم طی تا ماتم مردمی و مردی دارند * * * شمارهٔ ۱۷ حالی که به صد زبان بیان نتوان کرد کلک دو زبان چگونه تقریر کند * * * شمارهٔ ۱۸ به جای خویش بود گر درخت طوبی را ز سلسبیل وز آب حیات آب دهند * * * شمارهٔ ۱۹ مردم تبریز همچو آب لطیفند شخص به جز از شکل خود در آب نبیند * * * شمارهٔ ۲۰ هر باد که از شام به اصحاب تو آید آرام دل و راحت ارواح فزاید * * * شمارهٔ ۲۱ درین دیار بدان زنده‌ام که گه‌گاهی نسیم باد صبا زان دیار می‌آید * * * شمارهٔ ۲۲ مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبی‌ست که طبع را ز لبت در دهان همی‌آید * * * شمارهٔ ۲۳ بهانه می‌طلبد دوست گفتگویی را وز این متاع شود گرم عشق را بازار * * * شمارهٔ ۲۴ بیش از آن است که آید ز زبان تقریرش ی میسر شود از نوک قلم تحریرش * * * شمارهٔ ۲۵ آن همی‌خواندم همی‌بوسیدمش در سواد دیده می‌مالیدمش * * * شمارهٔ ۲۶ همیشه باد به کام تو گردش گردون قدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق * * * شمارهٔ ۲۷ ملول شد دل ما در شب دراز فراق مگر طلوع کند آفتاب روز وصال * * * شمارهٔ ۲۸ ای سواد نامه‌ات نور سواد دیده‌ام تازه جانی یافتم تا نامه‌ات را دیده‌ام * * * شمارهٔ ۲۹ چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدم ز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم * * * شمارهٔ ۳۰ حرف و ترکیب ندانم که من از سر تا پای هر کجا دیده برافتاد همه جان دیدم * * * شمارهٔ ۳۱ ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توست امید هست که محروم هم نماند چشم * * * شمارهٔ ۳۲ هست امیدم که خاک پای تو گردم بار خدایا بدین امید رسانم * * * شمارهٔ ۳۳ نه آن پیوند دارد با تو جانم که آید وصف آن اندر بیانم * * * شمارهٔ ۳۴ ره‌روان بستند بر فتراک ما را لاجرم پیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم * * * شمارهٔ ۳۵ نانش نه و خلق او را در هر دو جهان مهمان ای دوست چنین باشد ایثار جوانمردان * * * شمارهٔ ۳۶ فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمت فتنه نگر که می‌کند فتنه فتنه‌بین من * * * شمارهٔ ۳۷ ناز ز حد ببرده‌ای ای بت نازنین من راه جفا گزیده‌ای ای ز جهان گزین من * * * شمارهٔ ۳۸ ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگین عمر شد و نمی‌رود نقش تو از نگین من * * * شمارهٔ ۳۹ در سماع آمد بت خوبان چین آفتابی بر زمین در چرخ بین * * * شمارهٔ ۴۰ من کیم باری که نامم بر زبان آورده‌ای یا به نوک کلک در تصنیف نامم برده‌ای * * * شمارهٔ ۴۱ ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان من به جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی * * * شمارهٔ ۴۲ هنوز صبح نخستین روز دولت توست در انتظار طلوع جمال خورشیدی * * * شمارهٔ ۴۳ از دیده گرچه دوری از دور در حضوری در جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری * * * شمارهٔ ۴۴ می‌نویسم پیش جانان نامه‌ای کاشکی من نامه خود بودمی * * * شمارهٔ ۴۵ چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدا اندر نظرت چه قدر دارد بدنی * * * شمارهٔ ۴۶ برون ز عالم حس است جان خرده بینان را به غمزه سوی یکدیگر اشارت‌های پنهانی * * * شمارهٔ ۴۷ دل گفت که زحمت تن آنجا چه بری این کار همان به که به جان فرمایی * * * شمارهٔ ۴۸ چون تو از جانب شیراز به تبریز آیی شکر آن نعمت را وام کنم گویایی * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/collections/hemam-mufredler İctimai mülkiyyət. Public domain. Original text only.