Pərakəndə beytlər İrəc Mirzə (1874–1926) شمارهٔ ۱ اَمرَدی رفت تا نماز کند کرد کون سفید خود بالا فاسقی زود جست بر پشتش گفت سبحان ربی الأَعلی * * * شمارهٔ ۲ کو خدا کیست خدا چیست خدا بی جهت بحث مکن، نیست خدا آن که پیغمبر ما بود همی ما عَرَفناک بفرمود همی تو دگر طالب پرخاش مشو کاسۀ گرم تر از آش مشو آنچه عقل تو در آن ها مات است تو بمیری همه موهومات است * * * شمارهٔ ۳ دست حافظ به در از جامۀ خواب هشته در دست یکی جام شراب * * * شمارهٔ ۴ افسارش از بریشم و پالان ز مخملست هر چند بد صدا است ولیکن مجللست * * * شمارهٔ ۵ حضرت اقدس والا ایرج با همه راست بُوَد با ما کج * * * شمارهٔ ۶ این عکس که بر عکس خودم زیبا شد تقدیم حضور حضرت والا شد * * * شمارهٔ ۷ نیست جهان جز همین که با تو بگویم روز و شبانی به یکدگر شده پیوند خلق جهان هم اگر تو نیک بسنجی هیچ برون نیستند از این گُرۀ چند یاقوی ظالمند و عاجز مظلوم ............................ـند عده‌ای از آنچه می‌ندارد غمگین عدۀ دیگر از آنچه دارد خرسند سر کوی تو باز سبز شوم گر چو بیدم قلم قلم بکنند * * * شمارهٔ ۸ این هلال ابرو دو سال بعد ماهی می‌شود در میان گلرخان صاحب کلاهی می‌شود خلق می‌گویند مستوفی الممالک آدمست در میان خلق گاهی اشتباهی می‌شود * * * شمارهٔ ۹ تا خدا تَرکِ خدایی گوید وز خدایش جدایی جوید ول کند کرسی و عرش و همه را کم کند از دو جهان همهمه را خشگ گردد به رگ هستی خون لغو گردد عمل کن فیکُون راه یابد به فلک غمازی انجمن سازی و پارتی بازی انگلیسان به فلک رخنه کنند نقشه‌ای طرح در آن صحنه کنند حرف نفتی به میان اندازند در فلک مجلس شورا سازند حزبی و لیدری و انجمنی جعل قانونی و درد وطنی اکثریت کند آماده سفی با اقلیت یا بی طرفی من که آخر چشم آسیب ممات از چه بایست کشم رنج حیات * * * شمارهٔ ۱۰ خواهد اینک ز جناب تو بار بندۀ ناچیز تو عبدالحمار ! * * * شمارهٔ ۱۱ آنکو به روز مهتری از دوستان گردد بری ناآدمی گر بشمری اندر شمار آدمش دارد وطن فریاد ازو کام اجانب شاد ازو اینسان رود بر باد ازو گر بسپری ملک جمش نگذاشت باقی مدخلی نه معدنی نه جنگلی افزون طلب نبود بلی شاید اگر گیرد کمش * * * شمارهٔ ۱۲ بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش خود را خلاص کردم از پاسبانی خویش * * * شمارهٔ ۱۳ دست در حلقهٔ موی تو کنم بوسه‌ای بر سر و روی تو کنم * * * شمارهٔ ۱۴ شب عید عُمَر به قول زنان من در این خانه بوده‌ام مهمان * * * شمارهٔ ۱۵ طبعم نشاط کرد به انشاد این غزل در اقتفا به خواجۀ کابینه ساز کن دیدی کفیل خارجه را چون وزیر کرد آن موی ریسمان کن و گنجشک باز کن یا خود مدیر خارجه را چون کفیل ساخت آن گربه را به قوۀ شخصی گراز کن ما بی دلان ز خاطر تو محو گشته ایم ای بر قبیلۀ دل و دین ترکتاز کن * * * شمارهٔ ۱۶ ای به درگاه تو نیاز همه کرم تست چاره ساز همه اگر از چهره پرده برداری به حقیقت کشد مجاز همه مه وشان مظهر جمال تواند بهر آن می کشیم ناز همه * * * شمارهٔ ۱۷ به انگشتان پا از زیر کرسی ز کس ها کرده‌ام احوال پرسی * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/collections/irec-mirze-perakende-beytler İctimai mülkiyyət (müəllifin vəfat ili: 1926). Public domain (author died 1926). Original text only.