Yeni qalıblarda şeirlər İrəc Mirzə (1874–1926) شمارهٔ ۱ - در رثاء درة المعالی شد فصل بهار و گُل صلا داد بر چهرۀ خوب خود صفا داد بادِ سحری ز آشنایی پیغام وفا به آشنا داد بلبل ز فراق چند ماهه باز آمد و شرح ماجرا داد افسوس که جای توست خالی ای خانم دُرة المعالی! آوخ که بهار ما خزان شد آن روی چو گُل ز ما نهان شد خوناب جگر ز فُرقت تو از چشمۀ چشم ما روان شد بلبل‌صفت از فراق رویت در باغ، نصیب ما فَغان شد افسوس که جای توست خالی ای خانم دُرة المعالی! گرییم ز درد اشتیاقت سوزیم در آتش فراقت جفت المیم و یار اندوه بینیم ز دوستان چو طاقت گوییم ز روی درد و حسرت آییم چو بی تو در وِثاقت افسوس که جای توست خالی ای خانم دُرة المعالی! از ما چه خلاف دیده بودی؟ کاین گونه مفارقت نمودی؟ سر رشتهٔ اتحاد ما را رفتی و ز دست ما ربودی جای تو به روی چشم ما بود در خاک سیه چرا غنودی؟ افسوس که جای توست خالی ای خانم دُرة المعالی! * * * شمارهٔ ۲ - بامداد صبحدم کاین طایر چرخ آشیان آفتابی گردد از بالای کوه تافته‌رخ، بال‌کوبان، پَرزنان از پر و بالش چمن گیرد شکوه نغمه‌خوان، مرغ سحر بر شاخسار بینی آن پروانۀ خوش خال و خط جسته بیرون از غلاف پیرهن با پر و بالی پر از زرین نُقَط سر زند یک‌یک به گُل‌های چمن بوسد این را غبغب و آن را عذار * * * * * * همچنان آن طفلک شیرین زبان با رخی سرخ و سپید از شیر و خون آن دو چشم برق‌زن چون اختران سر کند شادان ز شادیجه برون بنگرد اطراف خود را شاد خوار با تبسم‌های شیرین‌تر ز قند همچو پروانه گشاید بال و پر بر جهد از جا چو از مجمر سپند دست مادر بوسد و روی پدر این در آغوشش کِشد، آن در کنار * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/collections/irec-mirze-yeni-qaliblar İctimai mülkiyyət (müəllifin vəfat ili: 1926). Public domain (author died 1926). Original text only.