Pərakəndə şeirlər Məczub Təbrizi (?–1682) شمارهٔ ۱ با آن گل خودرو که عیانش نتوان یافت داریم بهاری که خزانش نتوان یافت فریاد که افتاده سر و کار دلم را با عربده‌جویی که زبانش نتوان یافت آن گنج که پیدا و نهان در طلب اوست پیداست که پیدا و نهانش نتوان یافت خضر از ره دوری طلب چشمه جان کرد پنداشت که در گنج دهانش نتوان یافت ما نام و نشان را نشناسیم که مجذوب بد نام کسی شد که نشانش نتوان یافت * * * شمارهٔ ۲ لاله ز رخسار تو گل چیده است غنچه به امید تو خندیده است گل به هوای تو بغل کرده باز سرو به اقبال تو بالیده است بس که نگاهت به ستم کرده خو چشم من از چشم تو ترسیده است * * * شمارهٔ ۳ نهادم به سر تاج فهمیدگی ندادم به کس باج فهمیدگی به نادانی خود شدم معترف رسیدم به معراج فهمیدگی * * * شمارهٔ ۴ تا شده‌ام سرخوش از خیال جمالت در فرح‌آباد دل همیشه بهار است ایمنم از خوف مرگ و قبر و قیامت عشق تو ما را در این سه کار حصار است * * * Kitabxana.az · https://kitabxana.az/collections/meczub-perakende İctimai mülkiyyət (müəllifin vəfat ili: 1682). Public domain (author died 1682). Original text only.