خسروا! یک روزه عزم خدمتتاز بهشت جاودانی خوشترست

دیدن درگاه تو هر بامداداز همه عهد جوانی خوشترست

در رکابت هر غمی کاید به رویآن غم از صد شادمانی خوشترست

بنده را از هر چه در عالم خوشستهم به بزمت مدح خوانی خوشترست

حق همی داند که این بیچاره رابی تو مرگ از زندگانی خوشترست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets