مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش

ندانم من خسته آن کیم؟که باری نیم بی گمان آن خویش

تن و جان خود می خورم در عناچو شمعم همه ساله مهمان خویش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets