Təkamüli-mə'kus və ümmidi-pərişan
Bir gözələ
Şəbrəng saçların nə pərişandır, ey pəri,Oxşar siyah əlilə o rüxsari-ənvəri.
Bənzər o tellərin əməli-nazikanəyə,Qəlbim içindədir, onu qapdırma şanəyə.
Əhli-səfalətin dağınıq bir məkanıdır,Qəlbi-səfilimin də saçın aşiyanıdır!
Qalsın dağıntı, toplama giysuyi-müzləmi,Tənzir edir dilimdəki əsrari-mübhəmi!
Gönlüm kimi saçın da pərakəndə olmalı,Fikrim qədər rüxün dəxi təbəndə olmalı!
Mən, tellərin və bir də vətən – bəxtiqarəyizMə'nən biriz, əgərçi müğayir ibarəyiz.
Bizdən də, sevgilim, vətən aşüftəhaldır!..Ümmidimiz nihalı dəfini-ləyaldır!..
Afaq açılmaz isə zilali-hicabdən, –Bakir şükufələr çıxamazlar niqabdən.
Göstərməz isə kəndini dildari-gül'üzar, –Vüslət məhal, qovrul, əya qəlbi-naləkar!
Hail nədir ki, görməyə qoymaz nigarımı?Yoxdur açan sərairi-qəlbi-fikarımı!
Könlümdə var künuzi-sərair cahan-cahan,Razaşina ki olmadı, qalsın nihan-nihan.
Əlbət, səza idi yaşamaq məhrəmanə biz,Əfsus! Olmuşuz niyə naməhrəmanə biz?!
Eşqü məhəbbət isə həyatın məalıdır,Bunlarsız ömrü bilmə həqiqət, xəyaldır.
Ləfzi-həyat içində qonulmuş məali-eşq,Məcmueyi-həqiqətə candır xəyali-eşq.
Məhsuli-eşqdir bu əvalim, bu kainat,Biganeyi-məhəbbəti zənn etmə zihəyat.
Könlümdə nuri-eşq olurkən əşi'ədar,Haildurur zühuruna əğyari-nabəkar.
Hər kəs dilində dadlı bir ümmid bəsləyir,Bir dudi-şəbnümud o işıq hissi hisləyir.
Ey mane'i-əməl, çəkil, artıq usan, usan!Bizar etdin aləmi candan, utan, utan!
Ey pərdədar, pərdəni aç ruyi-yardən,Ey şəb, çəkil də sübhi-səbahətnisardən!
Ey tale! Uyma, şəfqətü riqqət zamanıdır,Qalma xəyal içində, həqiqət cahanıdır!
Rüxsarına dağılmış o şəbrəng tellərə –Olsun həsəd ki, düşmüş o vechi-münəvvərə.
Mane'si yox ki, busərübayi-cəmaldır,Firqətkeş aşiqin nigərani-vüsaldır!
Ümmidvari-vəsl ikən ismətli ruyuna,Ol çöhreyi-behiştivü ümmidi-buyuna,
Layiqmidir, cəhənnəmi-hicranda sızlasın,Yad eyləsin vüsalını, həsrətlə ağlasın?
Azad könlüm olmuş əsiri-məhəbbətin,Hürriyyətə mübadilə etməm əsarətin!
Azadəlik məhəbbətə xidmət deyilmidir?Söylə, məhəbbət eyni-əsarət deyilmidir!
Səndə əməl, məndə məhəbbət əyan ikən –Ol güllərin miyanına kimdir tikan dikən?
Xari-məvane' ilə dolub rəhgüzarımız,Ümmidimiz kəfən, vətən olmuş məzarımız.
E'lani-eşqə yox bu vətəndə müsaidə,Bir böylə ömrdən, mələkim, umma faidə!
Kətmi-həqiqət iştə mühitin nizamıdır,Aşüftəlik bu məmləkətin intizamıdır.
Bir qəbri-yə'sdir, gözəlim, kainatımız,Ümmidimizlə məhv olacaqdır həyatımız!
Dəsti-təsadüf atdı bizi böylə bir yerə,Ziruh idik biz, eylədi piraye məqbərə.
İmdad üçün nə mərtəbə olsaq da naləzən,Bihudədir, sədamızı olmaz ki, dinləyən.
Mövta içindəyiz, eşidilməz nəfirimiz,Tə'zib edir bizləri münkər-nəkirimiz.
Münkər-nəkir kim?! Bu əhaliyi-pür'itab,Mə'nisi yox suallara bizdən dilər cavab.
Övladına məzar olan, ey qəbri-zindəgan!Ey xak, ey cənazeyi-əməl olan məkan!
Tövhiş edir xəyalımı övza'i-vəhşətin,Tədhiş edir cünanımı əhvali-dəhşətin.
Hala təkamülündə nümayandır inhitat,Zülmətlər ilə oldu mühitin neçin muhat?!
Hər gün tənaqüsündə təkamül nə haldır?!Dəsturi-fəlsəfidə bu qanun məhaldır.
Bir baxsana, təkamüli-mə'kusən, ey vətən,Qanuni-hikmətə nasıl oldu cərihəzən!
Şirazeyi-təbiəti qırdı bu halətin,Həp yaralandı dilləri ərbabi-hikmətin.
Hikmət hənuz bu nəzəriyyatı bilməmiş,Pək az bilir, çox hikəmiyyatı bilməmiş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/hadi-tekamuli-me-kus-ve-ummidi-perisan
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Nizami Gəncəvi*Hər kişi İsa kimi bəxş etsə can,
Cövlangəhi-fikr olursa vase'Cövlangəhi-fikr olursa vase',Keyfincə qoşar xəyali-səyyar.
CavanmərdlikƏgər aqilsən, et kəsbi-həqiqət,Həqiqətdir qalan, ey əhli-fitnət!
Şamda qəhətlikBöyük bir qəhətlik tutdu Dimaşqi,Unutdu yarlər əzvaqi-eşqi.
Poems by other poets · Love
Fələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
ز حسن تو پیدا شد آیین عشقخرد را لبت کرد تلقین عشق
Eşigində düşmişəm hər gecə daşə yastanıbEşigində düşmişəm hər gecə daşə yastanıb,Gözlərim giryanü köksüm yarəvü bagrım yanıb.