تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم

در تمنای تو شد عمر و نمی‌دانم منکاخرالامر به مقصود رسم یا نرسم

مشکن بال نشاطم تو به پیمان‌شکنیگر نیم باز هوای تو نه آخر مگسم

کردم اندیشه ز عشقت نبرم جان به کناراین چه سیلی‌ست که بگرفت چنین پیش و پسم

تا نظر بر گل رخسار تو افتاد مراصورت خوب نماید همه چون خار و خسم

عاشق روی توام جمله جهان می‌گویندنسبتم چون به تو کردند همین مایه بسم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شد جوانی و نشد کم هوس عشق همامای عزیزان چه کنم پیر نگردد هوسم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love