در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد

بس که ز راه آمد و ندید به جا تخمخاطرش از دستبرد کُرد بیازرد

بود در آن بیشه پادشاه یکی شیرداوری از کُرد پیش شیر همی بُرد

داد بدو پاسخی چنین که ببایدپاسخ شاهانه‌اش به حافظه بسپرد

گفت چرا ماکیان شدی نشدی شیر؟تا نتواند خَلق تخم تو را خورد!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets