بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش

در دستۀ شاحسین بنگرکان تُرک کفن فکنده در پیش

خواهد که کُشد سِنان و خُولیکوبد قمه را به کلۀ خویش

آن ترک دگر ز سینه‌زن‌هافریاد کند ز سینۀ ریش!

کوبیدن اشقیا از این بِه؟!دانایی و معرفت از این بیش؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love