به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کن
به اصل و نسل مباهات ای پسر کم کنتو خویش را خلف دودمان آدم کن
دلت چو تحفه داغی به چنگ اندازدمجو علاج ز مرهم علاج مرهم کن
گهی که ذوق تنعّم تو را فریب دهدبه جای شیر و شکر خون و زهر درهم کن
سفینهایست وفا لنگرش بگویم چیستبه هر که دست دهی پای خویش محکم کن
زمانه چشم تو را تا نبسته است ز خاکبگیر جام و به عبرت نگاه بر جم کن
نگاه داشتن آبرو جوانمردیستطمع مدار و سخاوت به کار حاتم کن
فریب خلق جهان در کمال آسانیستکسی که رام تو مشکل شود از او رم کن
خدنگ راست کشید این سخن به گوش جانکه پشت دشمن خود را به راستی خم کن
چه رشک میبری ای بیشعور بر مجذوببیا به میکده خود را تو نیز آدم کن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/meczub-qezel-200
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
Bəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiQış keçib getdi o qar və külək və dəmdəməsi
Anam təlim edən dildəMənə lütf eylə, ey saqi, gətir o cami–sərşariKi, ta rəf eyləyim nəştov qarın bu rənci xümmari.
GedirsənMal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən
ÜçBir gün bir şəcər gördüm,Gülünün yarpağı üç.