با تو است آن یار دائم وز تو یک دم دور نیستگرچه تو مهجوری از او، وی ز تو مهجور نیست

دیده بگشا تا ببینی آفتاب روی اوکافتاب روی او از دیده ها مستور نیست

لیک رویش را بنور روی او دیدن توانگرچه مانع دیده را از دیدنش جز نور نیست

جنّت ارباب دل رخسار جانان دیدن استدر چنین جنّت که گفتیم زنجبیل و حور نیست

گر ترا دیدار او باید برآ بر طور دلحاجت رفتن چو موسی سوی کوه طور نیست

تو کتابی در تو مسطور است علم و هر چه هستچیست آن کاو در کتاب و لوح تو مسطور نیست

کور آن باشد که او بینا بنفس خود نشدکان که او بینا بنفس خویشتن شد، کور نیست

ناصر منصور گوید انا الحق المبینبشنو از ناصر که آن گفتار از منصور نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مغربی را یار شمس مغربی خواند بنامگرچه شمس مغربی اندر جهان مستور نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love