قمر از روی تو دارد خبری، می‌گویندهست خود، روی نکو چون قمری، می‌گویند

قصد زلف سیهت کار هواداران استکه به هریک سر مو، ترک سری می‌گویند

سورهٔ کوثر و نور است لب و رخسارتگرچه این را گل و آن را شکری می‌گویند

عزت و سلطنت و قدر و شرف بس که مرابر سر کوی توام خاک دری می‌گویند

شیوهٔ چشم سیاه تو چه داند هرکسراز این نکته ز صاحب‌نظری می‌گویند

(لب و دندان تو روح است و سخن‌های تو دُردیگران گرچه عقیق و گهری می‌گویند)

ذکر تسبیح رخ و زلف تو در خلوت دلعاشقانت همه شام و سحری می‌گویند

کعبهٔ وصل چو دور است و سلامت منزلقطع این راه به خوف و خطری می‌گویند

زعفران است رخ و گوهر اشکم یاقوتگرچه این را دگران سیم و زری می‌گویند

در دل یار نکرد آه نسیمی اثریگرچه هست آه سحر را اثری می‌گویند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love