قمر از روی تو دارد خبری، میگویند
قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
قصد زلف سیهت کار هواداران استکه به هریک سر مو، ترک سری میگویند
سورهٔ کوثر و نور است لب و رخسارتگرچه این را گل و آن را شکری میگویند
عزت و سلطنت و قدر و شرف بس که مرابر سر کوی توام خاک دری میگویند
شیوهٔ چشم سیاه تو چه داند هرکسراز این نکته ز صاحبنظری میگویند
(لب و دندان تو روح است و سخنهای تو دُردیگران گرچه عقیق و گهری میگویند)
ذکر تسبیح رخ و زلف تو در خلوت دلعاشقانت همه شام و سحری میگویند
کعبهٔ وصل چو دور است و سلامت منزلقطع این راه به خوف و خطری میگویند
زعفران است رخ و گوهر اشکم یاقوتگرچه این را دگران سیم و زری میگویند
در دل یار نکرد آه نسیمی اثریگرچه هست آه سحر را اثری میگویند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nasimi-qezel-130
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Rəxtin al geyimiş bağçaya gedir,Başına götürmüş buta bağları,
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.
Bir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnətiBir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnəti,Kaş aləmdin kəsileydi könülnün ülfəti.
OlsaNəğməkarın nə günahı, tarçı neyləsin,Muğam kimi möcüzəyə qulaq kar olsa?