به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانی
به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی
چو چشمت گوشهگیرم چون ز چشمت دل نگه دارمکه با این چشم و این ابرو بلای گوشهگیرانی
به ابرو هر نفس چشمت دلی میدزدد از مردمندانم چون نگه دارم دل از دزدان پنهانی
چه روز است ای صنم! رویت که روشن میکند هردمرموز لیلة الاسری در آن گیسوی ظلمانی
معمای سر زلفت به جان گفتم که بگشایمولی مشکل شود حاصل بدین آسانی آسانی
سویدای دل و چشمم چو هست آرامگاه تواگر اینجا کنی منزل و گر آنجا، تو میدانی
اگر وصل رخش خواهی چو زلفش چاره آن کنکه سر در پایش اندازی و جان در پایش افشانی
چو زلفت، فتنه پا بیرون نهاد امروز میشایدبه جای خویش اگر او را به جای خویش بنشانی
مکن درد مرا درمان به ترک عشقش ای ناصح!که درمانم بسی تلخ است و میدانم که درمانی
ملک در صورت انسان بدین خوبی نشد ظاهرچه نوری یارب! ای دلبر! خداوندا! چه انسانی!
نسیمی را به فضل حق چو وصل یار حاصل شدبیابد مسند شاهی و بر سر تاج سلطانی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nasimi-qezel-280
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ey ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur
Gəraylı: Aşiqlik peşəsin qıldımAşiqlik peşəsin qıldım,Namusdan, ardan ayrıldım,
Qadasın aldığımBu bağlara bağban idim, bar, qadasm aldığım.Bəslədibdi dal budaqda nar, qadasm aldığım.