Alman əsgərinə
Tikanlı məftillərigörəndən,kirpiklərimtikan olub hər yerdəgözümə batır mənim.Harda sərhəd görürəm,təzələnir bu yaram.Ah, adı bir, adı bir,özü iki Astaram.
AstaraAstarada,məftillər gözümdədir.hələ narın şumlanano ləklər gözümdədir.Avtomatı çiynindəo əsgər gözümdədir.Bu dirəkli, məftilli,avtomatlı gözümlə,gördüm Berlin, səni də.Gördüm Almaniyanı,bu keşik çəkəni də.Çiynində avtomatı,bir də mavi paqonu.Brandenburq qapısınınağzında gördüm onu.Astara əsgərininBerlindəki yaşıdı!O daş hansı binanınUçan özül daşıdı?O kərpic hardan düşüb?O küçəylə kim keçib?Kim o susuz bulaqdansulu vaxtı su içib?Mən cavab istəmirəmbunların heç birinə.Ancaq Almaniyanıngələcək şairinəcavab hazırla barı.Onun gözü görməsin:sənin avtomatını,tikanlı məftilləri,bir dəbu daş hasarı.Mənim kimi o yazıqgəzdirməsin gözündədirəkləri, milləri,tikanlı məftilləri,bir dəbu daş hasarı.
Qoy Berlinin şeriniyazdığı zaman yalnız, –sənsiz yazsın o şair –məftilsiz, avtomatsız.
Potsdam, 1962
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-alman-esgerine
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Sərsəri pərişlüm, qıyqac baxışlumMən sənə nə dedim, qız, qayıt indi
OlsunYoldaşlarım bu gün dava günüdür,Hazırlaşın mövlam sizə yar olsun
MiçəkQurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
HanıGecə gündüz dad-fəryad eylərəmMəni bu hicrana salan yar hanı