دل گسست از من و با چشم تو پیوست به همدشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم

رشتهٔ مهر چنان می‌گسل از هم که چو خطز در صلح در آید بتوان بست به هم

به کدامین طرف ای موج روانی که دگرزورقی نیست درین بحر که نشکست به هم

تیر مژگان تو تا در دل خونبار نشستشستم از دیده به یک چشم زدن دست به هم

چشم صیدافکن آن ترک کمانکش نازمکه کند تعبیه صد تبر بیک شست به هم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر زره‌پوش شود عارضت از خط چه عجبکه کشیده است بر او تیغ دو بد مست به هم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets