O hər zaman yanacaq
I
Gecədir...Yamacları tutub çən, duman.Dərədə çay kənarında,Mürgüləyir köhnə bir dəyirman...
II
Bir kəndliyolla ötüb keçdiyi zaman,Sanki işıqlandı köhnə dəyirman.Zülmət gecə gündüzə döndü,uzaq və ucqardağ yollarıaydın göründü...Nur çiləndi yolçunun gözünə,Saxlayıb ayağını odedi öz-özünə:– Görəsən bu yol kənarındaəli fənərli kimdir?– Yanan fənər deyil, dedim –mənim işıqlı qəlbimdir!Yanır,nə duman keçirə bilir onu,nə də çən,Yanır,Gənclik illərindən bu günəcən –Yanır xalqım üçün ancaq.Mən ölsəm dəbaşım üstündə –məzar daşım üstündəO hər zaman yanacaq!!!Bakı, 1954
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/osman-sarivelli-o-her-zaman-yanacaq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
زیر میا نه خوش نشین چون غم تست بیکران
Təcnis: Badi-səhər bir gözələ tuş oldumBadi-səhər bir gözələ tuş oldumOndan mənə dəydi aya sərandı
Gəraylı: Məndən özgə gözəl yarımMəndən özgə gözəl yarımQədr-izzət bilən olmaz
Cünki bu sovdayi-kamili-gülruxan sövdasıdırBir nigarı istərəm aləmlərin əlasıdır,Rüzgarın bağı icrə növguli-rənasıdır,