I

Gecədir...Yamacları tutub çən, duman.Dərədə çay kənarında,Mürgüləyir köhnə bir dəyirman...

II

Bir kəndliyolla ötüb keçdiyi zaman,Sanki işıqlandı köhnə dəyirman.Zülmət gecə gündüzə döndü,uzaq və ucqardağ yollarıaydın göründü...Nur çiləndi yolçunun gözünə,Saxlayıb ayağını odedi öz-özünə:– Görəsən bu yol kənarındaəli fənərli kimdir?– Yanan fənər deyil, dedim –mənim işıqlı qəlbimdir!Yanır,nə duman keçirə bilir onu,nə də çən,Yanır,Gənclik illərindən bu günəcən –Yanır xalqım üçün ancaq.Mən ölsəm dəbaşım üstündə –məzar daşım üstündəO hər zaman yanacaq!!!Bakı, 1954

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets