چون نیست یار در غم او هیچ کس مرا
چون نیست یار در غم او هیچ کس مراای دل، تو دست گیر و به فریاد رس مرا
سیر آمدم ز عیش، که بیدوست میکنمبی او چه باشد؟ ازین عیش بس مرا
از روزگار غایت مطلوب من کسیستو آنگه کسی، که نیست جزو هیچ کس مرا
ای ساربان شبی که کنی عزم کوی اوآگاه کن، یکی به صدای جرس مرا
یک بوسه دارم از لب شیرین او هوسوز دل برون نمیرود این هوس مرا
از عمر خود من آن نفسی شادمان شومکز تن به یاد دوست برآید نفس مرا
باریک آن چنان شدم از غم، که گر شبیبیرون روم به شمع، نبیند عسس مرا
هر ساعتم به موج بلایی در افکندسیلاب ازین دو دیدهٔ همچون ارس مرا
یاری که اصل کار منست، ار به من رسدبا اوحدی چه کار بود زین سپس مرا؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-22
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
Gəraylı: Aşiqlik peşəsin qıldımAşiqlik peşəsin qıldım,Namusdan, ardan ayrıldım,
Yalvara-yalvaraYarım çıxıb yaylaqlara,Qaldım, yalvara-yalvara.
Yenə ya rəb, nə qəmgindir mənim bu şad olan könlümYenə ya rəb, nə qəmgindir mənim bu şad olan könlüm,Rumuzi-eşqdən agah olub, ustad olan könlüm.