ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دور
ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
اینست خارها که ازو چیدهایم گلوین جای خیمها که درو دیدهایم حور
این لحظه آتشست به جایی که بود آبو امروز ماتمست به جایی که بود سور
آن شب چه شد؟ که بیرخ لیلی نبود حیو آن روز کو؟ که موقف دیدار بود طور
خون جگر بریخت دل من به یاد دوستای چشم اشکبار، چرایی چنین صبور؟
زین پیش بود نفرتم از دور از زماندردم چنان گداخت که هستم ز خود نفور
جز دستبوس دوست نباشد مراد منروزی که سر ز خاک بر آرم به نفخ صور
ای اوحدی، چو روی کنی در نماز توبی روی او مکن، که نمازیست بیحضور
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-398
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Könlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
Təcnis: Kəlbin tək qapında payi-bəndəm mənKəlbin tək qapında payi-bəndəm mən,Sanma ki vəfada ya sənəm sənəm,
Qəzəl: Ey dost, mən buyurduğuna qoymuşam boyunEy dost, mən buyurduğuna qoymuşam boyunGər istərsən bu köynəyi məndən buyur soyun
İranlılarŞurə gəlib şad olun, iranlılar!Qüssədən azad olun, iranlılar!