ای به خار هجر ما را سفته دل
ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل
رنگ رویم سربسر کرد آشکارسر اندر سالها بنهفته دل
قصهٔ آتش، که در جان منستبر زبان آب چشمم گفته دل
بر امید آنکه او را غم خوریپیش خار غم چو گل بشکفته دل
سینهٔ ما را، که خلوتگاه تستاز غبار هر خیالی رفته دل
پیش ازینم هر کسی میداد پندلیک از کس پند ناپذرفته دل
شرح بیداری و شبهای ترااوحدی، زین پس مگو با خفته دل
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-457
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 39چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 40کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:
Poems by other poets
Qürrətül-üyunum, ay Güllü xanımHünərin var, bu meydanə gəl indi
Gəncənin qırğınıEy qazilər, gəldi qəzadan bəla,Bir olmaz müsibət dövran eylədi,
SüzdürürMəgər yüzə çin salmışdır sərvi-nazXumar gözün nə süzdürür süzdürür
Keçər gedərDünya işində hər nə dutarsan keçər gedər,Hər nik ü bəd içində qılarsan keçər gedər.