ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل

رنگ رویم سربسر کرد آشکارسر اندر سالها بنهفته دل

قصهٔ آتش، که در جان منستبر زبان آب چشمم گفته دل

بر امید آنکه او را غم خوریپیش خار غم چو گل بشکفته دل

سینهٔ ما را، که خلوتگاه تستاز غبار هر خیالی رفته دل

پیش ازینم هر کسی می‌داد پندلیک از کس پند ناپذرفته دل

شرح بیداری و شبهای ترااوحدی، زین پس مگو با خفته دل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets