مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدن
مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
زان رخ چراغی پیش دار امشب، که بر من از غمتشب نیک تاریکست با نور قمر دانم شدن
چون خواهم از زلفت کمر گویی که: داغی بس تراداغ غلامی بر جبین چون بیکمر دانم شدن
وقتی که من در پای تو چون گوی سرگردان شومدست از ملامت باز کش، کانجا به سر دانم شدن؟
من پیش شمشیر بلا صد پِی سپر گشتم ولیآن تیر چشم مست را مشکل سپر دانم شدن
وقتی که میرانی مرا، پایم نمیپوید دمیوانگه که میخوانی مرا مرغ بپر دانم شدن
گفتی: برو، چون اوحدی، برآستانم سربنهآنجا گرم ره میدهی من خاک در دانم شدن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-623
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 74چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد
Poems by other poets
Məndən yüz döndərən zalım bivəfa,Səni görüm bir azara gələsən,
Müstəzad: İki salma boylu yarı sevmişəmİki salma boylu yarı sevmişəm,Birisi pəridir, birisi mələk,
Aran köçüGəldi yayın ortası,Kəsdi dağın laylası.
GördümNəmirli, Zəngəzur əhlin fəna işlər edən gördüm,Nə insan kəlməsin qanmış, nə bir düz yol gedən gördüm