خواستم بوسی ز لعلت دست پیشم داشتیقصد کردم کت ببوسم دست و هم نگذاشتی

بوی خون می‌آید از چاه زنخدانت، بلیبوی خون آید که چندین دل درو انباشتی

هر زمانم شاخ اندوهی ز دل سر بر زندخود نمیدانم چه بیخست این که در دل کاشتی

ریش گردانی دلم را وانگهی گویی: منالدرد دل با ناله باشد، پس چه می‌پنداشتی؟

گر پس از جنگ آشتی جویی، نگیری در کنارتا هم آن دم نیز بی‌جنگی نباشد آشتی

نزد من آبیست، گفتی: خون مجروحان عشقزان چنین در خاک میریزی که آب انگاشتی

دی طلب کردی که در پای تو ریزم جان خویشزان طلب کردن سرم بر آسمان افراشتی

دفتر خاطر ز نقش دیگران شستم تمامتا تو نقش خویش بر لوح دلم بنگاشتی

اوحدی در دوستی با آنکه جانب‌دار تستجانب او را به قول دشمنان بگذاشتی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets