بادی وزید و لانهٔ خردی خراب کردبشکست بامکی و فرو ریخت بر سری

لرزید پیکری و تبه گشت فرصتیافتاد مرغکی وز خون سرخ شد پری

از ظلم رهزنی، ز رهی ماند رهرویاز دستبرد حادثه‌ای، بسته شد دری

از هم گسست رشتهٔ عهد و مودتینابود گشت نام و نشانی ز دفتری

فریاد شوق دیگر از آن لانه برنخاستو آن خار و خس فکنده شد آخر در آذری

ناچیز گشت آرزوی چند ساله‌ایدور اوفتاد کودک خردی ز مادری

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets