آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست

روشن نتوان گفت که: سر چیست؟ که آن یاربا نام و نشان آمد و بی نام و نشانست

مشکل همه اینست که: در عالم تمییزآنرا که دو اخوانی درد تو همانست

با خواجه حکایات نهایات مگوییدکو عاشق جان نیست، ولی عاشق نانست

در دار فنا فکر اقامت نتوان کردکین ملک قدم نیست، که شهر حدثانست

در راه خدا مرد امین باش، که هر جایچون مرد امین آمد در عین امانست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم، بحقیقت دل خود هر که بدانددر مذهب عشاق بصیر همه دانست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love