گرترا میل دلی سوی دل و جان باشدجان فدای تو کنم،قصه آسان باشد

دل بشادی بدهم، جان و جهان دربازمگر دلم عید ترا لایق قربان باشد

هر که جان را بهوای تونبازد باریزین سبب عاقبت الامر پشیمان باشد

گر تو گویی:زسرجان گرامی بگذارچاره ای نیست،که جان بنده فرمان باشد

هیچ آرام نیارم، نفسی دم نزنمتا دلم در غم تو واله و حیران باشد

راحت جان خود از دوست طلب کن بیقینهر کجادوست بود راحت و ریحان باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قاسم از کوی تو بشنید که: صد جان بجویکین متاعیست که در دور تو ارزان باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets