دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید

زاهدان از دولت درد نو غافل مانده انداین سعادت را ز عشقت جان ما دارد امید

روز و شب درد و جفاهای تو میخواهد دلمراستی را دولت بی منتها دارد امید

خسته تیغ غمت را کی بود مرهم طمع؟دردمند عشق تو درمان چرا دارد امید؟

بارها در خون نشست این دل ز تیر غمزه اتبازش اندر خون نشان، گر خون بها دارد امید

جان گدایی می کند درد از تو وین نبود عجبگر گدایی رحمتی از پادشا دارد امید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آفرین بر همت قاسم، که از ملک دو کونمنصب خاک سر کوی ترا دارد امید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love