تا بکی شیوه تقلید و ره آسانی؟بخدا، گر ز خدا یک سر مو می دانی

سر و سامان جهان تفرقه دارد در پیجندا وقت خوش بی سر و بی سامانی

اندرین شهر که درمان طلبان بسیارنددرد را جوی، چرا در طلب درمانی؟

قیمت تو صفت قدر تو خواهد کردنعارف خودشو، اگر لؤلوء، اگر مرجانی

گر بدانی که چه شاهی و چه مکنت داریملکت هر دو جهان را بجوی نستانی

نفسی راهزن مردم هشیار شوینفسی مست شوی راهزن مستانی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفته بودی که: دل قاسم ما صید که شد؟این سخن را چه جوابست؟ تو خود میدانی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love