بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست

زیر خاک اندرونت باید خفتگرچه اکنونت خواب بر دیباست

با کسان بودنت چه سود کندکه به گور اندرون شدن تنهاست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets