همی گذشت بکوی اندرون بت مشکوی
همی گذشت بکوی اندرون بت مشکویز روی او شده جای نشاط و رامش کوی
جفا نمود و بمن روی باز کرد بخشمز خشم چون گل صد برگ برفروخته روی
برفت و ماند مرا دلفکار و زار بجایز دیده بر دو رخ از جوی خون گشاد آموی
رخم بزردی زر است و تن بزاری زاردلم ز ناله چو نال است تن ز مویه چو موی
بعشق خوبان گر با تو دانش است مو رزبگرد خوبان گر با تو مردمی است مپوی
ازین نداد خداوند مهر خوبان راز مردم آنکه خداوندشان نداده مجوی
هرآنکو گوی زنخدان نیکوان جویددلش همیشه بود همچو پیش چوگان گوی
اگر درست کند بخت نام و کنیت منببوسه داد دل خویشتن بخواهم از اوی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qatran-qite-143
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Əlhəmdülillah, fikrimdir Allah,Fikrimdir Allah, əlhəmdülillah.
MünacatVarlığımla, ürəyimlə,Hissim, duyğum, diləyimlə,
Qəzəl: Xudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar etXudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar et,Mənim tək yar yanında, xudavənda, onu xar et
Belə olmazCəbhə xəbərlərinəMən daha inanmıram.