آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم

آرزو را و درد دوری رابجز از صبر چیست درمانم

همه چیزی همی توانم کردصبر کردن بهجر نتوانم

بر غم و درد من بس است گوارنگ رخسار و آب مژگانم

دل بدادم بدوست خویش بطبعتا دل از دوست باز بستانم

ظن خطا شد مرا در آن مه رویدل بدادم کنون پشیمانم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets