بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت

رضوان که همی عنبر زلف تو سرشتیک نقطه همی چکید و بستوده بهشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets