Əlibəy Hüseynzadə hazrathrinin Qafqasiyada mühacirəti münasibatilə təhəssürat

Səndə, ey Qafqaz, ey gözəl gülzar,Qəfb açılmaz gülü bənövşə solar.Daima başqa aşıyanə açar,Solsa gil, əndəlib olar naçar.

Nədən ey gülşəni-fünun və odəbBu qədər xarsən bu dünyadə?Nə üçün bilmədin? Nə oldu səbəb?Gəh vida eyləyir bu danədə?!

Ah, ey dahiyt-sütudə-nihadBizə lütfünlə eylə etfi-nigah,Səndən eylər bu millət istimdad.Ona sizlərsiniz yeganə pənah.

Edib əsğa təhəssüratımızı,Vətən olmaqda pürəsəf naçarGetmə!.. Məyusü naümid biziEtmə, ey tutiyi-şəkərgöftar!

Cismü canımda ehtisasatımŞu kədərli fəraqə nifrət edər.Getdigin yerlərə xəyalatımSürünüb əczlə peykcə gedər!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring