Bacımın on beş yaşı vardıərə gedəndə,İstəmirdi məktəbi tərk edib ərə getsin.Xatirimdədir –Məcbur etdilərİstəmədiyi evliliyə.Toy oldu, zaman keçdi,Ana, sonra da nənə oldu.Amma oxumaq arzusuçıxmadı ürəyindən.«Niyə qoymadız,Təhsilimi davam etdirəm.İndi özümü acızhiss edirəm».Həmişə qaldı bu sualGözəl bacımın başında.

16.11.2008, Bakı

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets