Razı deyiləm
Heç nə razı etmir məni bu dünyada,Nə pul, nə sərvət, nə məqam.Başqalarına nədir faydam?Onu düşünürəm.Yemək, içmək, varlanmaq –Yalnız özünü düşünmək naqislikdi.Dünyanı dar bacadan görməkdi.Bu baxış razı etməz insanı həyatda,Çünki rişəsi aclıqdadır.Mən istəyirəmqətrə olam okeanda,İstərəm qarışam,itəm başqa qətrələrdə,Özgələrinə gərək olam.Buna görə hərəkətdəyəm –Buna görə düşünürəm.Buna görə yaşayıram.
20.12.2008, Bakı
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/qulamrza-sebri-tebrizi-razi-deyilem-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Aşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**
SöküldüAğzın bal dilin şəkər Mahtab,Yenə ciyərimin başı söküldü
Ey gənclikEY GƏNCLİK!**Sənin öhdəndə böyük bir vəzifə var. Səndən əvvəlki nəsil yoxdan bir bayraq, müqəddəs bir ideal rəmzi yaratdı, onu min müşkülatla ucaldaraq dedi ki:
Gəldi bir qaşı kaman yanıma göyçək-göyçəkGəldi bir qaşı kaman yanıma göyçək-göyçək,Atdı müjgan oxunu canıma göyçək-göyçək.