مردم ز حد خویش برون پا نهاده‌اندراه هزار تفرقه بر خود گشاده‌اند

بسته است روزگار جهان را به کار گلیکسر به فکر باغ و عمارت فتاده‌اند

خواهند عاقبت ز ندامت به سر زدندستی که ظالمان به تعدی گشاده‌اند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring