شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است

چشمه سار خضر را زحمت مده ای باغبانخاک این گلشن به خون عندلیبان تشنه است

از طراوت گرچه آب از عارض او می چکدسبزه خطش به خونریز شهیدان تشنه است

چند از آب خجالت تازه رو باشد کسی؟گل به خون خود در آن چاک گریبان تشنه است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بود تا در بزم یک هشیار، ساقی می نخوردباغبان آبی ننوشد تا گلستان تشنه است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring