بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است

اگر چه دارد خسرو طلای دست افشارتصرف دل شیرین به دست کوهکن است

ز مرگ، مرده دلان از طلب فرو مانندوگرنه جامه احرام اهل دل کفن است

اگر ز چشم غلط بین نقاب بردارندزلال خضر نهان در سیاهی سخن است

مشو به مرتبه پست از سخن قانعکه طول عمر به قدر بلندی سخن است

یکی است معنی اگر لفظ بی شمار بودیکی است یوسف اگر صد هزار پیرهن است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یکی هزار شد از خط صفای او صائباگر چه سبزه بیگانه دشمن چمن است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring