لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است

پشت و رو نیست کار دنیا راشب و روز زمانه هر دو یکی است

دیده خوابناک غفلت راصور حشر و فسانه هر دو یکی است

خنده برق در سبکسیریبا نشاط زمانه هر دو یکی است

خاکساران بی تعین رامسند و آستانه هر دو یکی است

نقد باشد قیامت عاشقپیش ما گور و خانه هر دو یکی است

نیست از هم جدا دل و دلدارچون دو لب، این دو دانه هر دو یکی است

جلوه آب خضر در ظلماتبا شراب شبانه هر دو یکی است

خانه با یار خانگی زیباستورنه زندان و خانه هر دو یکی است

ما که از بال خویش در قفسیمبیضه و آشیانه هر دو یکی است

نسبت کشتی شکسته مابا کنار و میانه هر دو یکی است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب این آن غزل که تنها گفتبد و نیک زمانه هر دو یکی است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love