دل از غش صاف چون گردید در دنیا نمی ماندچو خرمن پاک شد در دامن صحرا نمی ماند

نباشد چشم در دنبال ارواح مقدس رازعیسی سوزنی بر جای در دنیا نمی ماند

سخن کش می کند خالی دل ارباب معنی رازغواصان گهر در سینه دریا نمی ماند

حدیث پوچ گویان بی تأمل بر زبان آیدکف بی مغز هرگز در دل دریا نمی ماند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حذر کن چون عقاب از سایه بال هما صائبکه در یک جا دو ساعت دولت دنیا نمی ماند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets