نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آیدمرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید

به چشم پاک کرد آیینه تسخیر آن پری‌رو راچنین فتح نمایانی ز اسکندر نمی‌آید

نماند از سردمهری‌های دوران در جگر آهمدرختی را که سرما سوخت دودش برنمی‌آید

چنین کز عالم آب آمد آن سرو روان بیروننهال طوبی از سرچشمه کوثر نمی‌آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر اهل دلی بر تیره‌بختی صبر کن صائبکه داغ کعبه از زیر سیاهی بر نمی‌آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets