حسن نو خط تو سرمایه نازی داردکه ز هر حلقه خط چشم نیازی دارد

گرچه از غمزه بیرحم تو دل نومیدستبه سر زلف تو امید درازی دارد

حسن خود رای مسخر نشود شاهان رادل محمود به این خوش که ایازی دارد

آن کس از خار ره عشق تواند گل چیدکه ز هر آبله ای چشم فرازی دارد

به که از کف ندهد شیوه مردم داریهر که چون دیده، در خانه بازی دارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سینه گرم تو از جوش نیفتد صائبکه عجب زمزمه گوش گدازی دارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love