خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

نمی شود دل بیتاب از خدا غافلز قبله قبله نما بیخبر نمی باشد

چه حاجت است به ارشاد عزم صادق رادلیل قافله را راهبر نمی باشد

ز مغز نیست سخنهای پوچ ما خالیحباب قلزم ما بی گهر نمی باشد

به گردنی که زبند لباس شد آزاددو شاخه ای ز گریبان بتر نمی باشد

دهان تلخ برون می برم ز گلزاریکه سرو وبید در او بی ثمر نمی باشد

صفای دل ز جهان بی نیاز کرد مراکه روی آینه محتاج زر نمی باشد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به خون دل ز می ناب صلح کن صائبکه غیر خون می بی دردسرنمی باشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring