تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد

از دیدن رویت دل آیینه فروریختاین لاله مگر از جگر طور برآمد

با مرهم افسرده کافور نجوشدداغی که به خونگرمی ناسور برآمد

هر ذره که دیدیم همین زمزمه را داشتاین نغمه نه از پرده منصور برآمد

آن روز که از داغ من افتاد سیاهیخورشید ز جیب شب دیجور برآمد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با خامه صائب طرف بحث مگردیدنتوان به سخن با شجر طور برآمد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets