از زیر چشم در رخ مستور می نگرمستور رابه دیده مستور می نگر

از پاکدامنی نکنی گر به می نگاهباری درآن دو نرگس مخمور می نگر

بگشای چاک سینه وسیر بهشت کنآیینه پیش رو نه و در حور می نگر

غمگین وشادمان مشواز هیچ حالتیدر انقلاب عالم پرشور می نگر

سیری زخاک نیست تهی چشم حرص رادر کاسه های خالی فغفور می نگر

آخر به آتش است سر و کار ظلم راانجام کار خانه زنبور می نگر

روی زمین اگر چو سلیمان ازان توستخود رابه زیر پای کم از مور می نگر

فربه مساز لقمه تن رابه آب ونانآخر به تنگی دهن گور می نگر

شبنم به آفتاب ز پاس ادب رسیدبا یار دل یکی کن و از دور می نگر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تاممکن است از سخن حق خموش باشصائب به دار عبرت منصور می نگر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets