با عشق او ز هر دو جهانیم پاکبازما از دو خانه همچو کمانیم پاکباز

از خاک منت گل بی خار می کشیمبا آن که همچو آب روانیم پاکباز

از زخم خار شکوه نفهمیده ایم چیستچون ماهیان ز تیغ زبانیم پاکباز

آهی است سرد در جگر آتشین مااز برگ عیش همچو خزانیم پاکباز

آیینه ایم لیک ز حیرت درین بساطاز نقش دلفریب جهانیم پاکباز

چون سینه گشاده مستان ساده لوحاز خرده های راز نهانیم پاکباز

زان همچو شبنمیم درین بوستان عزیزکز رنگ و بوی باغ جهانیم پاکباز

زان بی نشان به نام قناعت نموده ایمهرچند ما ز نام ونشانیم پاکباز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب اگر چه هیچ نداریم در بساطاز چشم و خاطر نگرانیم پاکباز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring