بالا نکرده ساعد او راحیا هنوزبیعت نکرده است به دستش حنا هنوز

آواز عندلیب به گوشش نخورده استبرگرد او نگشته نسیم صبا هنوز

در غنچه است جلوه گلزار شوخی اشدستش گلی نچیده ز رنگ حنا هنوز

گل عیب بیوفایی خود را علاج کردنشنیده است عهد تو بوی وفا هنوز

صدبار چین ابروی او داد رخصتممن سر نمی کشم ز کمند وفا هنوز

ای دیده از غبار ره او چه دیده ایدر پرده است خاصیت توتیا هنوز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب هزار قاصد یأس آمد و گذشتچون برق می پرد به رهش چشم ما هنوز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love