لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

کسی که راه به بحر محیط وحدت بردغریب نیست درآغوش دشت سیلابش

چو مرده ای است که خوابانده اند در کافورکسی که در شب مهتاب می برد خوابش

چو تیر سخت کمان می‌جهد برون عارفز مسجدی که بود رو به خلق محرابش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قدی که خم شود از بار درد و غم صائبنهنگ می کشد از بحر عشق قلابش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love