زخمی تیغ شهادت زنده می خیزد ز خاکهمچو گل با جبهه پرخنده می خیزد ز خاک

از حجاب حسن شرم آلوده لیلی هنوزبید مجنون سر به پیش افکنده می خیزد ز خاک

می شود مرغابی دریای خجلت عندلیببس که گل در عهد او شرمنده می خیزد ز خاک

هر که دارد آگهی از چاه خس پوش جهانبا عصا چون نرگس بیننده می خیزد ز خاک

هر گه چون طاوس عمرش رفت در پرداز بالدر قیامت طایر پرکنده می خیزد ز خاک

هر که اینجا خنده را چون غنچه دارد زیر لبصبح محشر با لب پرخنده می خیزد ز خاک

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شرمساری می برد صائب به خلدش بی حسابهرکه در محشر ز خود شرمنده می خیزد ز خاک

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring